Demosthenes, Speeches 21-30, Κατὰ Τιμοκράτους 182:

ἄξιον τοίνυν καὶ τοῦτ’ εἰπεῖν, ὅσον ὑμεῖσ διαφέρετ’, ὦ ἄνδρεσ δικασταί, μεγαλοφροσύνῃ τῶν ῥητόρων. ὑμεῖσ μέν γε τἀπὶ τῷ πλήθει νενομοθετημένα δεινά, ἐάν τισ ἢ διχόθεν μισθοφορῇ ἢ ὀφείλων τῷ δημοσίῳ ἐκκλησιάζῃ ἢ δικάζῃ, ἢ ἄλλο τι ποιῇ ὧν οἱ νόμοι ἀπαγορεύουσιν, οὐ λύετε, καὶ ταῦτ’ εἰδότεσ ὅτι διὰ πενίαν <ἂν> ποιήσειεν ὁ τούτων τι ποιῶν, οὐδὲ νόμουσ τοιούτουσ τίθεσθ’ ὅπωσ ἐξουσία ἔσται ἐξαμαρτεῖν, ἀλλὰ τοὐναντίον ὅπωσ μή· οὗτοι δ’, ὅπωσ οἱ τὰ αἴσχιστα καὶ τὰ δεινότατα ποιοῦντεσ δίκην μὴ δώσουσιν.