Demosthenes, Speeches 21-30, Κατὰ Μειδίου περὶ τοῦ Κονδύλου 270:

ἐνθυμεῖσθ’, ὦ ἄνδρεσ δικασταί, εἰ γένοιντο ὃ μὴ γένοιτ’ οὐδ’ ἔσται οὗτοι κύριοι τῆσ πολιτείασ μετὰ Μειδίου καὶ τῶν ὁμοίων τούτῳ, καί τισ ὑμῶν τῶν πολλῶν καὶ δημοτικῶν ἁμαρτὼν εἴσ τινα τούτων, μὴ τοιαῦθ’ οἱᾶ Μειδίασ εἰσ ἐμέ, ἀλλ’ ὁτιοῦν ἄλλο, εἰσ δικαστήριον εἰσίοι πεπληρωμένον ἐκ τούτων, τίνοσ συγγνώμησ ἢ τίνοσ λόγου τυχεῖν ἂν οἰέσθε; ταχύ γ’ ἂν χαρίσαιντο, οὐ γάρ; ἢ δεηθέντι τῳ τῶν πολλῶν πρόσσχοιεν, ἀλλ’ οὐκ ἂν εὐθέωσ εἴποιεν τὸν δὲ βάσκανον, τὸν δ’ ὄλεθρον, τοῦτον δ’ ὑβρίζειν, ἀναπνεῖν δέ; ὃν εἴ τισ ἐᾷ ζῆν, ἀγαπᾶν δεῖ;