Aristotle, Rhetoric, Book 1, chapter 9 20:

καὶ τὰ ἐναντία ἢ ἐφ’ οἷσ αἰσχύνονται· τὰ γὰρ αἰσχρὰ αἰσχύνονται καὶ λέγοντεσ καὶ ποιοῦντεσ καὶ μέλλοντεσ, ὥσπερ καὶ Σαπφὼ πεποίηκεν, εἰπόντοσ τοῦ Ἀλκαίου θέλω τι εἰπῆν, ἀλλά με κωλύειαἰδώσ, αἱ δ’ ἦχεσ ἐσθλῶν ἵμερον ἢ καλῶνκαὶ μή τι εἰπῆν γλῶσσ’ ἐκύκα κακόναἰδώσ κέν σε οὐκ εἶχεν ὄμματ’,ἀλλ’ ἔλεγεσ περὶ τῶ δικαίω.