Aristotle, Rhetoric, Book 1, chapter 7 31:

καὶ τὰ τῶν ὁμολογουμένων ἢ φαινομένων μεγάλων μείζω. καὶ διαιρούμενα δὲ εἰσ τὰ μέρη τὰ αὐτὰ μείζω φαίνεται. πλεῖον γὰρ ὑπερέχειν φαίνεται, ὅθεν καὶ ὁ ποιητήσ φησι πεῖσαι τὸν Μελέαγρον ἀναστῆναι ὅσσα κάκ’ ἀνθρώποισι πέλει τῶν ἄστυ ἁλώῃ· λαοὶ μὲν φθινύθουσι, πόλιν δέ τε πῦρ ἀμαθύνει,τέκνα δέ τ’ ἄλλοι ἄγουσιν. καὶ τὸ συντιθέναι δὲ καὶ ἐποικοδομεῖν, ὥσπερ Ἐπίχαρμοσ, διά τε τὸ αὐτὸ τῇ διαιρέσει ἡ γὰρ σύνθεσισ ὑπεροχὴν δείκνυσι πολλήν καὶ ὅτι ἀρχὴ φαίνεται μεγάλων καὶ αἴτιον.