Sense

1. a compounding, especially of words and sentences
2. convention, compact, article of a compact or treaty

Examples

• Ἀσεβεῖσ δὲ ταῖσ χερσὶ καὶ τοῖσ λόγοισ προσεκαλέσαντο αὐτόν, φίλον ἡγησάμενοι αὐτὸν ἐτάκησαν καὶ συνθήκην ἔθεντο πρὸσ αὐτόν, ὅτι ἄξιοί εἰσι τῆσ ἐκείνου μερίδοσ εἶναι. (Septuagint, Liber Sapientiae 1:16)
• ὅτι δὲ ἀνεξίκακόν εἰμι γράμμα, μαρτυρεῖτέ μοι καὶ αὐτοὶ μηδέποτε ἐγκαλέσαντι τῷ Ζῆτα σμάραγδον ἀποσπάσαντι καὶ πᾶσαν ἀφελομένῳ Σμύρναν, μηδὲ τῷ Ξῖ πᾶσαν παραβάντι συνθήκην καὶ τὸν συγγραφέα τῶν τοιούτων ἔχοντι Θουκυδίδην σύμμαχον τῷ μὲν γὰρ γείτονί μου Ῥῶ νοσήσαντι συγγνώμη, καὶ παρ’ αὐτῷ φυτεύσαντί μου τὰσ μυρρίνασ καὶ παίσαντί μέ ποτε ὑπὸ μελαγχολίασ ἐπὶ κόρρησ. (Lucian, Judicium vocalium, (no name) 9:3)
• ἡ γὰρ συνθήκη νόμοσ ἐστὶν ἴδιοσ καὶ κατὰ μέροσ, καὶ αἱ μὲν συνθῆκαι οὐ ποιοῦσι τὸν νόμον κύριον, οἱ δὲ νόμοι τὰσ κατὰ νόμουσ συνθήκασ, καὶ ὅλωσ αὐτὸσ ὁ νόμοσ συνθήκη τίσ ἐστιν, ὥστε ὅστισ ἀπιστεῖ ἢ ἀναιρεῖ συνθήκην τοὺσ νόμουσ ἀναιρεῖ. (Aristotle, Rhetoric, Book 1, chapter 15 21:4)
• οἱο͂ν δ’ ὑπάλλαγμα τῆσ χρείασ τὸ νόμισμα γέγονε κατὰ συνθήκην· (Aristotle, Nicomachean Ethics, Book 5 71:5)
• τὰ δὲ κατὰ συνθήκην καὶ τὸ συμφέρον τῶν δικαίων ὅμοιά ἐστι τοῖσ μέτροισ· (Aristotle, Nicomachean Ethics, Book 5 98:1)

Similar forms

• συνθήκας (387)
• συνθήκαις (95)
• σύνθημα (92)
• συνθηκῶν (81)
• συνθῆκαι (75)
• συνθήματος (31)
• συνθήκην (22)
• Συνθήκη (13)
• συνθημάτων (11)
• συνθήματα (10)
• συνθήκῃ (10)
• συνθήκης (10)
• συνθῇ (4)
• συνθήσεται (3)
• συνθήμασι (2)
• συνθήσειν (2)
• συνθήρους (2)
• σύνθηρον (2)
• συνθήσομαι (2)
• συνθηρᾶν (2)
• συνθήματι (2)
• συνθήμασιν (2)
• συνθῇς (2)
• συνθ[ήκας (1)
• συνθηκ[ῶν] (1)
• συνθήματά (1)
• σύνθηρος (1)
• συνθήσομεν (1)
• συνθηρατὴς (1)
• συνθῆκαί (1)
• συνθήκες (1)
• σύνθημ (1)
• συνθῆτε (1)
• συν[θήκα]ς (1)
• συν]θήκαις (1)
• σύνθημά (1)
• συνθήσει (1)
• σύνθήκας (1)
• συνθ[ηκῶν (1)
• σύνθηρός (1)
• συνθῆται (1)
• σ[υνθή]κας (1)
• συνθήροις (1)

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary