Hellas Alive Dictionary - θεοπομπος

Ancient Greek-English Dictionary

θεόπομπος

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: θεόπομπος θεόπομπον

Structure: θεοπομπ (Stem) + ος (Ending)

Etym.: = qeo/pemptos, Pind.

Sense

Declension

First/Second declension

		M/F	Neuter
Singular	Nominative	θεόπομπος	θεόπομπον
	Genitive	θεοπόμπου	θεοπόμπου
	Dative	θεοπόμπῳ	θεοπόμπῳ
	Accusative	θεόπομπον	θεόπομπον
	Vocative	θεόπομπε	θεόπομπον
Dual	N/A/V	θεοπόμπω	θεοπόμπω
Dual	G/D	θεοπόμποιν	θεοπόμποιν
Plural	Nominative	θεόπομποι	θεόπομπα
	Genitive	θεοπόμπων	θεοπόμπων
	Dative	θεοπόμποις	θεοπόμποις
	Accusative	θεοπόμπους	θεόπομπα
	Vocative	θεόπομποι	θεόπομπα

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	θεόπομπος θεοπόμπου	θεοπομπότερος θεοπομποτέρου	θεοπομπότατος θεοπομποτάτου
Adverb	θεοπόμπως	θεοπομπότερον	θεοπομπότατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

ἐν δὴ τῷ δευτέρῳ περὶ Ἡροδότου τε καὶ Θουκυδίδου καὶ Ξενοφῶντοσ καὶ Φιλίστου καὶ Θεοπόμπου τούτουσ γὰρ ἔκρινον τοὺσ ἄνδρασ εἰσ μίμησιν ἐπιτηδειοτάτουσ τάδε γράφω· (Dionysius of Halicarnassus, Epistula ad Pompeium Geminum, chapter 3 1:4)
καί μοι δοκεῖ πωσ ὁ μυθευόμενοσ ἐν Αἵδου τῶν ψυχῶν ἀπολυθεισῶν τοῦ σώματοσ ἐξετασμὸσ ἐπὶ τῶν ἐκεῖ δικαστῶν οὕτωσ ἀκριβὴσ εἶναι ὡσ ὁ διὰ τῆσ Θεοπόμπου γραφῆσ γιγνόμενοσ. (Dionysius of Halicarnassus, Epistula ad Pompeium Geminum, chapter 6 8:1)
τοιοῦτοσ μὲν δή τισ ὁ πραγματικὸσ Θεοπόμπου χαρακτήρ. (Dionysius of Halicarnassus, Epistula ad Pompeium Geminum, chapter 6 8:3)
οὐ δὴ δεῖν ᾠόμην Ἰσοκράτουσ ἐν ἅπασι πάντων τούτων ὑπερέχοντοσ λόγον τινὰ ποιεῖσθαι περὶ ἐκείνων οὐδέ γε περὶ τῶν συμβιωσάντων Ἰσοκράτει καὶ τὸν χαρακτῆρα τῆσ ἑρμηνείασ ἐκείνου ἐκμιμησαμένων οὐθενόσ, Θεοδέκτου λέγω καὶ Θεοπόμπου καὶ Ναυκράτουσ Ἐφόρου τε καὶ Φιλίσκου καὶ Κηφισοδώρου καὶ ἄλλων συχνῶν. (Dionysius of Halicarnassus, chapter 194)
γελοῖοι οὖν εἰσιν οἱ λέγοντεσ Ναυκρατίτην εἶναι στέφανον τὸν ἐκ τῆσ βύβλου τῆσ στεφανωτρίδοσ καλουμένησ παρ’ Αἰγυπτίοισ,8 παρατιθέμενοι Θεοπόμπου ἐκ τῆσ τρι σκαιδεκάτησ τῶν Φιλιππικῶν καὶ ἑνδεκά>τησ τῶν Ἑλληνικῶν,9 ὅσ φησιν Ἀγησιλάῳ τῷ Λάκωνι παραγενομένῳ εἰσ Αἴγυπτον δῶρα πέμψαι τοὺσ Αἰγυπτίουσ ἄλλα τέ τινα καὶ δὴ καὶ τὴν στεφανωτρίδα βύβλον. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 15, book 15, chapter 18 1:4)

χρονικός (of or concerning time)
ἰαμβοποιός (a writer of iambics)
λυσανίης (ending sorrow)
Σφήττιος (a Sphettian)
χαμαιλέων (chameleon)
ἐμπειρικός (experienced)
ἐμπειρικοί (the Empiric school of physicians)
Ταρσεύς (an inhabitant of Tarsus)
μαθητός (learnt)
Ἀλεξανδρεύς (An Alexandrian)
φιλόχορος (loving the choir or choral dance)
φιλόχωρος (fond of a place)
πολύαινος (much-praised)
Χολαργεύς (a man of the deme)
ὀγδοηκοστός (eightieth)
παρῳδία (parody)
δημάρατος (prayed for by the people)
φιλόγελως (laughter-loving)
Σινωπεύς (an inhabitant of Sinope or Sinop)
θεαρός ()
ὑιδοῦς (a grandson)
Ῥοδιακός (Rhodian)
ἐποποιός (an epic poet)
Φασηλίτης (an inhabitant of Phaselis)
εὔνομος (under good laws)
Ἀχαρνεύς (an inhabitant of Acharnae)
εἰσποιητός (adopted)
ὁμιλητής (a disciple)
γρῦλος (a pig)
ἑξηκοστός (sixtieth)

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

MENU NAVIGATION

호흡부호 보기

강세부호 보기

장단부호 보기

작은 Iota 보기

모든 부호 보기

Ancient Greek Dictionary