Hellas Alive Dictionary - θεοπομπος

Ancient Greek-English Dictionary

θεόπομπος

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: θεόπομπος θεόπομπον

Structure: θεοπομπ (Stem) + ος (Ending)

Etym.: = qeo/pemptos, Pind.

Sense

Declension

First/Second declension

		M/F	Neuter
Singular	Nominative	θεόπομπος	θεόπομπον
	Genitive	θεοπόμπου	θεοπόμπου
	Dative	θεοπόμπῳ	θεοπόμπῳ
	Accusative	θεόπομπον	θεόπομπον
	Vocative	θεόπομπε	θεόπομπον
Dual	N/A/V	θεοπόμπω	θεοπόμπω
Dual	G/D	θεοπόμποιν	θεοπόμποιν
Plural	Nominative	θεόπομποι	θεόπομπα
	Genitive	θεοπόμπων	θεοπόμπων
	Dative	θεοπόμποις	θεοπόμποις
	Accusative	θεοπόμπους	θεόπομπα
	Vocative	θεόπομποι	θεόπομπα

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	θεόπομπος θεοπόμπου	θεοπομπότερος θεοπομποτέρου	θεοπομπότατος θεοπομποτάτου
Adverb	θεοπόμπως	θεοπομπότερον	θεοπομπότατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

καὶ γὰρ τὰ δόγματα διέβαλον αὐτοῦ τινεσ καὶ τοὺσ λόγουσ ἐμέμψαντο πρῶτον μὲν ὁ γνησιώτατοσ αὐτοῦ μαθητὴσ Ἀριστοτέλησ, ἔπειτα οἱ περὶ Κηφισόδωρόν τε καὶ Θεόπομπον καὶ Ζωί̈λον καὶ Ἱπποδάμαντα καὶ Δημήτριον καὶ ἄλλοι συχνοί, οὐ διὰ φθόνον ἢ διὰ φιλαπεχθημοσύνην κωμῳδοῦντεσ ἀλλὰ τὴν ἀλήθειαν ἐξετάζοντεσ. (Dionysius of Halicarnassus, Epistula ad Pompeium Geminum, chapter 1 16:2)
Δάλιε, χοροῖσι Κηί̈ων φρένα ἰανθεὶσ ὄπαζε θεόπομπον ἐσθλῶν τύχαν. (Bacchylides, , dithyrambs, ode 17 6:4)
τὸν δὲ Θεόπομπον ἐπὶ τῷ Τρικαράνῳ κρίνοντα φάναι τριγλώχινι λόγῳ καθῃρηκέναι αὐτὸν τὰσ προὐχούσασ πόλεισ ; (Lucian, Pseudologista, (no name) 26:5)
καταφαγεῖν, ἔπειτα πρωὶ εὑρόντα τὴν χεῖρα τῆσ γυναικὸσ ἐνοῦσαν ἐν τῷ στόματι ἑαυτὸν ἀποσφάξαι, περιβοήτου τῆσ πράξεωσ γενομένησ, περὶ δὲ Θυὸσ τοῦ Παφλαγόνων βασιλέωσ ὅτι καὶ αὐτὸσ ἦν πολυφάγοσ προειρήκαμεν, παραθέμενοι Θεόπομπον ἱστοροῦντα ἐν τῇ πέμπτῃ καὶ τριακοστῇ. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 10, book 10, chapter 8 2:1)
Νίκανδροσ δ’ ὁ Θυατειρηνὸσ τὸ χωρὶσ ὠτίων ποτήριον ὠνομακέναι Θεόπομπον ἐν Μήδῳ. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 11, book 11, chapter 635)

χρονικός (of or concerning time)
ἰαμβοποιός (a writer of iambics)
λυσανίης (ending sorrow)
Σφήττιος (a Sphettian)
χαμαιλέων (chameleon)
ἐμπειρικός (experienced)
ἐμπειρικοί (the Empiric school of physicians)
Ταρσεύς (an inhabitant of Tarsus)
μαθητός (learnt)
Ἀλεξανδρεύς (An Alexandrian)
φιλόχωρος (fond of a place)
φιλόχορος (loving the choir or choral dance)
πολύαινος (much-praised)
Χολαργεύς (a man of the deme)
ὀγδοηκοστός (eightieth)
παρῳδία (parody)
δημάρατος (prayed for by the people)
φιλόγελως (laughter-loving)
Σινωπεύς (an inhabitant of Sinope or Sinop)
θεαρός ()
ὑιδοῦς (a grandson)
Ῥοδιακός (Rhodian)
ἐποποιός (an epic poet)
Φασηλίτης (an inhabitant of Phaselis)
εὔνομος (under good laws)
Ἀχαρνεύς (an inhabitant of Acharnae)
εἰσποιητός (adopted)
ὁμιλητής (a disciple)
γρῦλος (a pig)
ἑξηκοστός (sixtieth)

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

MENU NAVIGATION

호흡부호 보기

강세부호 보기

장단부호 보기

작은 Iota 보기

모든 부호 보기

Ancient Greek Dictionary