Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary

θεόπομπος

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: θεόπομπος θεόπομπον

Structure: θεοπομπ (Stem) + ος (Ending)

Etym.: = qeo/pemptos, Pind.

Sense

Declension

First/Second declension
M/F Neuter
SingularNominative θεόπομπος θεόπομπον
Genitive θεοπόμπου θεοπόμπου
Dative θεοπόμπῳ θεοπόμπῳ
Accusative θεόπομπον θεόπομπον
Vocative θεόπομπε θεόπομπον
DualN/A/V θεοπόμπω θεοπόμπω
G/D θεοπόμποιν θεοπόμποιν
PluralNominative θεόπομποι θεόπομπα
Genitive θεοπόμπων θεοπόμπων
Dative θεοπόμποις θεοπόμποις
Accusative θεοπόμπους θεόπομπα
Vocative θεόπομποι θεόπομπα
Positive Comparative Superlative
Adjective θεόπομπος θεοπόμπου θεοπομπότερος θεοπομποτέρου θεοπομπότατος θεοπομποτάτου
Adverb θεοπόμπως θεοπομπότερον θεοπομπότατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • τίσ γάρ σοι λέγει, Θεόπομπε, ὅτι ἐννοίασ οὐκ εἴχομεν ἑκάστου τούτων φυσικὰσ καὶ προλήψεισ; (Epictetus, Works, book 2, 7:1)

Related

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION