Hellas Alive Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary

ποινάω

α-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: ποινάω

Structure: ποινά (Stem) + ω (Ending)

Sense

to avenge, punish, to avenge oneself on

Conjugation

Present tense

Active
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	ποινῶ	ποινᾷς	ποινᾷ
	Dual		ποινᾶτον	ποινᾶτον
	Plural	ποινῶμεν	ποινᾶτε	ποινῶσιν*
Subjunctive	Singular	ποινῶ	ποινῇς	ποινῇ
	Dual		ποινῆτον	ποινῆτον
	Plural	ποινῶμεν	ποινῆτε	ποινῶσιν*
Optative	Singular	ποινῷμι	ποινῷς	ποινῷ
	Dual		ποινῷτον	ποινῴτην
	Plural	ποινῷμεν	ποινῷτε	ποινῷεν
Imperative	Singular		ποίνᾱ	ποινᾱ́τω
	Dual		ποινᾶτον	ποινᾱ́των
	Plural		ποινᾶτε	ποινώντων, ποινᾱ́τωσαν
Infinitive		ποινᾶν
Participle		Masculine	Feminine	Neuter
Participle		ποινων ποινωντος	ποινωσα ποινωσης	ποινων ποινωντος
Middle/Passive
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	ποινῶμαι	ποινᾷ	ποινᾶται
	Dual		ποινᾶσθον	ποινᾶσθον
	Plural	ποινώμεθα	ποινᾶσθε	ποινῶνται
Subjunctive	Singular	ποινῶμαι	ποινῇ	ποινῆται
	Dual		ποινῆσθον	ποινῆσθον
	Plural	ποινώμεθα	ποινῆσθε	ποινῶνται
Optative	Singular	ποινῴμην	ποινῷο	ποινῷτο
	Dual		ποινῷσθον	ποινῴσθην
	Plural	ποινῴμεθα	ποινῷσθε	ποινῷντο
Imperative	Singular		ποινῶ	ποινᾱ́σθω
	Dual		ποινᾶσθον	ποινᾱ́σθων
	Plural		ποινᾶσθε	ποινᾱ́σθων, ποινᾱ́σθωσαν
Infinitive		ποινᾶσθαι
Participle		Masculine	Feminine	Neuter
Participle		ποινωμενος ποινωμενου	ποινωμενη ποινωμενης	ποινωμενον ποινωμενου

Imperfect tense

Active
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	ἐποίνων	ἐποίνᾱς	ἐποίνᾱν*
	Dual		ἐποινᾶτον	ἐποινᾱ́την
	Plural	ἐποινῶμεν	ἐποινᾶτε	ἐποίνων
Middle/Passive
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	ἐποινώμην	ἐποινῶ	ἐποινᾶτο
	Dual		ἐποινᾶσθον	ἐποινᾱ́σθην
	Plural	ἐποινώμεθα	ἐποινᾶσθε	ἐποινῶντο

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

ὁ δὲ μάγοσ ἐν τοσούτῳ δᾷδα καιομένην ἔχων οὐκέτ’ ἠρεμαίᾳ τῇ φωνῇ, παμμέγεθεσ δέ, ὡσ οἱο͂́σ τε ἦν, ἀνακραγὼν δαίμονάσ τε ὁμοῦ πάντασ ἐπεβοᾶτο καὶ Ποινὰσ καὶ Ἐρινύασ καὶ νυχίαν Ἑκάτην καὶ ἐπαινὴν Περσεφόνειαν, παραμιγνὺσ ἅμα βαρβαρικά τινα καὶ ἄσημα ὀνόματα καὶ πολυσύλλαβα. (Lucian, Necyomantia, (no name) 9:7)
κτενῶ γὰρ αὐτόν, κἀντιπορθήσω δόμουσ ποινὰσ ἀδελφῶν καὶ πατρὸσ λαβοῦσ’ ἐμοῦ . (Euripides, The Trojan Women, episode, iambic 1:10)
ἐμοὶ δ’ ἔδοξε τὸν μὲν ἐν Τροίᾳ μόρον Ἑλένησ ἐᾶσαι, ναυπόρῳ δ’ ἄγειν πλάτῃ Ἑλληνίδ’ ἐσ γῆν κᾆτ’ ἐκεῖ δοῦναι κτανεῖν, ποινὰσ ὅσοισ τεθνᾶσ’ ἐν Ἰλίῳ φίλοι. (Euripides, The Trojan Women, episode8)
εἴθ’ εὐχαῖσιν δεσποσύνοισ Λήδασ Ἑλένα φίλα παῖσ ἐλθοῦσα τύχοι τὰν Τρῳάδα λι‐ ποῦσα πόλιν, ἵν’ ἀμφὶ χαί‐ τᾳ δρόσον αἱματηρὰν ἑλιχθεῖσα λαιμοτόμῳ δεσποίνασ χειρὶ θάνοι ποινὰσ δοῦσ’ ἀντιπάλουσ. (Euripides, Iphigenia in Tauris, choral, antistrophe 21)
καὶ δυσκαρτέρητον ἔχουσι, καὶ ποινὰσ καλοῦσιν αὐτὰσ καὶ τοῖσ ἀνδράσιν ὀργιζομένασ, ὅτι σωφρονοῦσιν; (Plutarch, Amatorius, section 9 2:1)

Synonyms

to avenge
- ἀποτίνω (to avenge oneself on, punish)
- ἀντιτίνω (to avenge, punish)
- τίνυμαι (to punish, chastise, chastising)
- ἐκπράσσω (to exact punishment for, to avenge)
- ἐκδικέω (to avenge, punish, to exact vengeance for)
- ἀμύνω (I avenge, punish, repay)
- ἀντιτιμωρέομαι (to avenge oneself on, to take vengeance)

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

MENU NAVIGATION

호흡부호 보기

강세부호 보기

장단부호 보기

작은 Iota 보기

모든 부호 보기

Ancient Greek Dictionary