παρανομία
First declension Noun; Feminine
Transliteration:
Principal Part:
παρανομία
Structure:
παρανομι
(Stem)
+
ᾱ
(Ending)
Sense
- transgression of law, decency or order, loose and disorderly habits
Declension
First declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- σύμβουλε τύραννε παρανομίασ, μὴ ἡμᾶσ μισῶν ὑπὲρ αὐτοὺσ ἡμᾶσ ἐλέει. (Septuagint, Liber Maccabees IV 9:3)
- σὺ γὰρ κατιδὼν τὸν βίον ἀδικίασ καὶ παρανομίασ μεστὸν ἅτε ἀμαθίᾳ καὶ ὕβρει ξυνόντα καὶ ταραττόμενον ὑπ’ αὐτῶν, κατελεήσασ τὸ ἀνθρώπειον ὑπὸ τῇ ἀγνοίᾳ ἐλαυνόμενον ἐμὲ κατέπεμψασ, ἐντειλάμενοσ ἐπιμεληθῆναι ὡσ παύσαιντο μὲν ἀδικοῦντεσ ἀλλήλουσ καὶ βιαζόμενοι καὶ ὅμοια τοῖσ θηρίοισ βιοῦντεσ, ἀναβλέψαντεσ δὲ πρὸσ τὴν ἀλήθειαν εἰρηνικώτερον ξυμπολιτεύοιντο. (Lucian, Fugitivi, (no name) 5:4)
- εἶτα τοὺσ Ιἑροσολυμίτασ ἐπελθόντασ τάσ τε πόλεισ ἀνιστάναι καὶ τὰ ἱερὰ κατακαίειν καὶ τοὺσ ἱππέασ ἀποσφάττειν, ὅλωσ τε μηδεμιᾶσ ἀπέχεσθαι παρανομίασ μηδὲ ὠμότητοσ. (Flavius Josephus, Contra Apionem, 292:1)
- δεῖ δὲ ἡμᾶσ τῷ Μανεθῶνι χάριν ἔχειν, ὅτι ταύτησ τῆσ παρανομίασ οὐχὶ τοὺσ ἐξ Ιἑροσολύμων ἐλθόντασ ἀρχηγοὺσ γενέσθαι φησίν, ἀλλ’ αὐτοὺσ ἐκείνουσ ὄντασ Αἰγυπτίουσ καὶ τούτων μάλιστα τοὺσ ἱερέασ ἐπινοῆσαί τε ταῦτα καὶ ὁρκωμοτῆσαι τὸ πλῆθοσ. (Flavius Josephus, Contra Apionem, 299:1)
- ἀλλ’ ὅμωσ οὕτωσ αὐτοὺσ ἀγαπῶμεν, ὥσθ’ ὑπὲρ μὲν τῶν παίδων τῶν ἡμετέρων, εἴπερ τινὲσ ἐξαμαρτάνοιεν, οὐκ ἂν ἐθελήσαιμεν δίκασ ὑποσχεῖν, ὑπὲρ δὲ τῆσ ἐκείνων ἁρπαγῆσ καὶ βίασ καὶ παρανομίασ μελλόντων τῶν ἐγκλημάτων ἐφ’ ἡμᾶσ ἥκειν οὐχ ὅπωσ ἀγανακτοῦμεν ἀλλὰ καὶ χαίρομεν, ὅταν ἀκούσωμεν αὐτοὺσ τοιοῦτόν τι διαπεπραγμένουσ. (Dionysius of Halicarnassus, De Demosthene, chapter 17 2:2)