λίχνος
First/Second declension Adjective;
자동번역
Transliteration:
Principal Part:
λίχνος
λίχνη
λίχνον
Structure:
λιχν
(Stem)
+
ος
(Ending)
Sense
- dainty, lickerish, greedy
- curious
Declension
First/Second declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- "ὁ πᾶσ αὐτῶν πλοῦτοσ ηὑρέθη μετὰ τὴν ὑπ’ Ἀλεξάνδρου τῆσ πόλεωσ κατασκαφὴν ἐν ταλάντοισ τετρακοσίοισ τεσσαράκοντα, φησίν, ὅτι τε μικρόψυχοι ἦσαν καὶ τὰ περὶ τὴν τροφὴν λίχνοι, παρασκευάζοντεσ ἐν τοῖσ δείπνοισ θρῖα καὶ ἑψητοὺσ καὶ ἀφύασ καὶ ἐγκρασιχόλουσ καὶ ἀλλᾶντασ καὶ σχελίδασ καὶ ἔτνοσ· (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 4, book 4, chapter 301)
- "ἀλλ’ ἐπειδὴ καὶ κοπτήν τινα καλεῖτε, ὁρῶ δὲ ἑκάστῳ κειμένην ἐπὶ τῆσ τραπέζησ, λέγετε ἡμῖν, ὦ λίχνοι, τίσ τοῦ ὀνόματοσ τούτου τῶν ἐνδόξων μνημονεύει. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 14, book 14, chapter 602)
- οὕτωσ αἱ κρίσεισ, ἂν μὴ βεβαιότητα καὶ ῥώμην ἐκ λόγου καὶ φιλοσοφίασ προσλάβωσιν ἐπὶ τὰσ πράξεισ, σείονται καὶ παραφέρονται ῥᾳδίωσ ὑπὸ τῶν τυχόντων ἐπαίνων καὶ ψόγων, ἐκκρουόμεναι τῶν οἰκείων λογισμῶν, δεῖ γὰρ οὐ μόνον, ὡσ ἐοίκε, τὴν πρᾶξιν καλὴν εἶναι καὶ δικαίαν, ἀλλὰ καὶ τὴν δόξαν, ἀφ’ ἧσ πράττεται, μόνιμον καὶ ἀμετάπτωτον, ἵνα πράττωμεν δοκιμάσαντεσ, μηδ’ ὥσπερ οἱ λίχνοι τὰ πλήσμια τῶν ἐδεσμάτων ὀξυτάτῃ διώκοντεσ ἐπιθυμίᾳ τάχιστα δυσχεραίνουσιν ἐμπλησθέντεσ, οὕτωσ ἡμεῖσ ἐπὶ ταῖσ πράξεσι συντελεσθείσαισ ἀθυμῶμεν δι’ ἀσθένειαν ἀπομαραινομένησ τῆσ τοῦ καλοῦ φαντασίασ. (Plutarch, Timoleon, chapter 6 1:1)
- ὁμοίωσ καὶ περὶ τὰσ θέασ οἱ μέν εἰσιν ἄπληστοι καὶ λίχνοι καὶ περὶ πάντα ὁμοίωσ ἐπτοημένοι τὰ τυχόντα, οἱ δὲ κοσμίωσ καὶ μετ’ εἰρήνησ μετέχουσιν. (Dio, Chrysostom, Orationes, 72:4)
- ἀλλ’ ὥσπερ οἱ λίχνοι τοῦ ἀεὶ παραφερομένου ἀπογεύονται ἁρπάζοντεσ, πρὶν τοῦ προτέρου μετρίωσ ἀπολαῦσαι, καὶ ἐγώ μοι δοκῶ οὕτω, πρὶν ὃ τὸ πρῶτον ἐσκοποῦμεν εὑρεῖν, τὸ δίκαιον ὅτι ποτ’ ἐστίν, ἀφέμενοσ ἐκείνου ὁρμῆσαι ἐπὶ τὸ σκέψασθαι περὶ αὐτοῦ εἴτε κακία ἐστὶν καὶ ἀμαθία, εἴτε σοφία καὶ ἀρετή, καὶ ἐμπεσόντοσ αὖ ὕστερον λόγου, ὅτι λυσιτελέστερον ἡ ἀδικία τῆσ δικαιοσύνησ, οὐκ ἀπεσχόμην τὸ μὴ οὐκ ἐπὶ τοῦτο ἐλθεῖν ἀπ’ ἐκείνου, ὥστε μοι νυνὶ γέγονεν ἐκ τοῦ διαλόγου μηδὲν εἰδέναι· (Plato, Republic, book 1 652:1)
