Hellas Alive Dictionary - κωμικος

Ancient Greek Dictionary

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: κωμικός κωμική κωμικόν

Structure: κωμικ (Stem) + ος (Ending)

First/Second declension

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	κωμικός κωμικοῦ	κωμικότερος κωμικοτεροῦ	κωμικότατος κωμικοτατοῦ
Adverb	κωμικώς	κωμικότερον	κωμικότατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

ἀλλ’ ἐκεῖνο, ὦ ἑταῖρε ‐ ἤδη τραγικοὺσ ἢ καὶ νὴ Δία κωμικοὺσ φαύλουσ ἑώρακασ ὑποκριτάσ, τῶν συριττομένων λέγω τούτων καὶ διαφθειρόντων τὰ ποιήματα καὶ τὸ τελευταῖον ἐκβαλλομένων, καίτοι τῶν δραμάτων πολλάκισ εὖ ἐχόντων τε καὶ νενικηκότων; (Lucian, Nigrinus, Nigrinou Fiaosofia 8:4)
τυχὸν δὲ καὶ Ἀθηναῖοι χαλεπανοῦσιν, ἀτιμάζεσθαι νομίζοντεσ τοὺσ σφετέρουσ ποιητὰσ τραγικοὺσ καὶ κωμικούσ, ὅταν τοὺσ ὑπηρέτασ αὐτῶν ἀφαιρώμεθα, μηδὲν ἀγαθὸν φάσκοντεσ ἐπιτηδεύειν. (Dio, Chrysostom, Orationes, 145:1)
τοὺσ δὲ τῶν ἑταίραισ προσιόντων κωμικούσ· (Diogenes Laertius, Lives of Eminent Philosophers, , Kef. e'. KRATHS 5:2)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

bab2min@gmail.com