Hellas Alive Dictionary - εξαπαταω

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

English

한국어

ἐξαπατάω

α-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: ἐξαπατάω ἐξαπατήσω

Structure: ἐξ (Prefix) + ἀπατά (Stem) + ω (Ending)

Sense

to deceive or beguile thoroughly, in

Conjugation

Present tense

Active
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	ἐξαπάτω	ἐξαπάτᾳς	ἐξαπάτᾳ
	Dual		ἐξαπάτᾱτον	ἐξαπάτᾱτον
	Plural	ἐξαπάτωμεν	ἐξαπάτᾱτε	ἐξαπάτωσιν*
Subjunctive	Singular	ἐξαπάτω	ἐξαπάτῃς	ἐξαπάτῃ
	Dual		ἐξαπάτητον	ἐξαπάτητον
	Plural	ἐξαπάτωμεν	ἐξαπάτητε	ἐξαπάτωσιν*
Optative	Singular	ἐξαπάτῳμι	ἐξαπάτῳς	ἐξαπάτῳ
	Dual		ἐξαπάτῳτον	ἐξαπατῷτην
	Plural	ἐξαπάτῳμεν	ἐξαπάτῳτε	ἐξαπάτῳεν
Imperative	Singular		ἐξαπᾶτᾱ	ἐξαπατᾶτω
	Dual		ἐξαπάτᾱτον	ἐξαπατᾶτων
	Plural		ἐξαπάτᾱτε	ἐξαπατῶντων, ἐξαπατᾶτωσαν
Infinitive		ἐξαπάτᾱν
Participle		Masculine	Feminine	Neuter
Participle		ἐξαπατων ἐξαπατωντος	ἐξαπατωσα ἐξαπατωσης	ἐξαπατων ἐξαπατωντος
Middle/Passive
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	ἐξαπάτωμαι	ἐξαπάτᾳ	ἐξαπάτᾱται
	Dual		ἐξαπάτᾱσθον	ἐξαπάτᾱσθον
	Plural	ἐξαπατῶμεθα	ἐξαπάτᾱσθε	ἐξαπάτωνται
Subjunctive	Singular	ἐξαπάτωμαι	ἐξαπάτῃ	ἐξαπάτηται
	Dual		ἐξαπάτησθον	ἐξαπάτησθον
	Plural	ἐξαπατώμεθα	ἐξαπάτησθε	ἐξαπάτωνται
Optative	Singular	ἐξαπατῷμην	ἐξαπάτῳο	ἐξαπάτῳτο
	Dual		ἐξαπάτῳσθον	ἐξαπατῷσθην
	Plural	ἐξαπατῷμεθα	ἐξαπάτῳσθε	ἐξαπάτῳντο
Imperative	Singular		ἐξαπάτω	ἐξαπατᾶσθω
	Dual		ἐξαπάτᾱσθον	ἐξαπατᾶσθων
	Plural		ἐξαπάτᾱσθε	ἐξαπατᾶσθων, ἐξαπατᾶσθωσαν
Infinitive		ἐξαπάτᾱσθαι
Participle		Masculine	Feminine	Neuter
Participle		ἐξαπατωμενος ἐξαπατωμενου	ἐξαπατωμενη ἐξαπατωμενης	ἐξαπατωμενον ἐξαπατωμενου

Imperfect tense

Active
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	ἐξήπατων	ἐξήπατᾱς	ἐξήπατᾱν*
	Dual		ἐξηπᾶτᾱτον	ἐξηπάτᾱτην
	Plural	ἐξηπᾶτωμεν	ἐξηπᾶτᾱτε	ἐξήπατων
Middle/Passive
		1st person	2nd person	3rd person
Indicative	Singular	ἐξηπάτωμην	ἐξηπᾶτω	ἐξηπᾶτᾱτο
	Dual		ἐξηπᾶτᾱσθον	ἐξηπάτᾱσθην
	Plural	ἐξηπάτωμεθα	ἐξηπᾶτᾱσθε	ἐξηπᾶτωντο

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

τί οὖν ὅτι καὶ ἐν αὐτῷ ἤδη τῷ πλουτεῖν γενόμενοι καὶ τὸ προσωπεῖον αὐτοὶ περιθέμενοι ἔτι ἐξαπατῶνται, καὶ ἤν τισ ἀφαιρῆται αὐτούσ, θᾶττον ἂν τὴν κεφαλὴν ἢ τὸ προσωπεῖον πρόοιντο; (Lucian, Timon, (no name) 28:1)
οἱ γὰρ οἶμαι βέλτιστοι καὶ ἥκιστ’ ἂν αὐτοί τι ψευσάμενοι μάλισθ’ ὑπὸ τῶν τοιούτων ἐξαπατῶνται· (Demosthenes, Speeches 51-61, 54:4)
Ἐξαπατῶνται δὲ διὰ τόδε‧ οἰόνται γὰρ τὴν ἄκανθαν τὴν ἐξέχουσαν κατὰ τὴν Ῥάχιν ταύτην τοὺσ σπονδύλουσ αὐτοὺσ εἶναι, ὅτι στρογγύλον αὐτῶν ἕκαστον φαίνεται ψαυόμενον, ἀγνοεῦντεσ ὅτι τὰ ὀστέα ταῦτά ἐστι τὰ ἀπὸ τῶν σπονδύλων πεφυκότα, περὶ ὧν ὁ λόγοσ ὀλίγῳ πρόσθεν εἴρηται‧ οἱ δὲ σπόνδυλοι πολὺ προσωτέρω ἄπεισιν‧ στενοτάτην γὰρ πάντων τῶν ζώων ὥνθρωποσ κοιλίην ἔχει, ὡσ ἐπὶ τῷ μεγέθει, ἀπὸ τοῦ ὄπισθεν ἐσ τὸ ἔμπροσθεν, ποτὶ καὶ κατὰ τὸ στῆθοσ. (Hippocrates, Oeuvres Completes D'Hippocrate., , 46.8)
Ὅταν οὖν τι τούτων τῶν ὀστέων τῶν ὑπερεχόντων ἰσχυρῶσ καταγῇ, ἤν τε ἓν, ἤν τε πλείω, ταύτῃ ταπεινότερον τὸ χωρίον γίνεται, ἢ τὸ ἔνθεν καὶ ἔνθεν, καὶ διὰ τοῦτο ἐξαπατῶνται, οἰόμενοι τοὺσ σπονδύλουσ ἔσω οἴχεσθαι. (Hippocrates, Oeuvres Completes D'Hippocrate., , 46.9)
ὥσπερ γὰρ αἱ ἀμαθεῖσ καὶ ἀκόλαστοι κύνεσ ἐν τῇ θήρᾳ μηδὲν ξυνεῖσαι μηδὲ γνωρίσασαι τὸ ἴχνοσ ἐξαπατῶσιν ἄλλασ τῇ φωνῇ καὶ τῷ σχήματι, ὡσεἰδυῖαί τε καὶ ὁρῶσαι, καὶ πολλαὶ συνέπονται ταύταισ, αἱ ἀφρονέσταται σχεδὸν ταῖσ μάτην φθεγγομέναισ, τούτων δ’ αἱ μὲν ἄφθογγοι καὶ σιωπῶσαι μόναι αὐταὶ ἐξαπατῶνται, αἱ δὲ προπετέσταται καὶ ἀνοητόταται μιμούμεναι τὰσ πρώτασ θορυβοῦσι καὶ φιλοτιμοῦνται ἄλλασ ἐξαπατᾶν, τοιοῦτον εὑρ́οισ ἂν καὶ περὶ τοὺσκαλουμένουσ σοφιστάσ πολὺν ὄχλον ἐνίοτε συνεπόμενον ἀνθρώπων ἠλιθίων· (Dio, Chrysostom, Orationes, 40:1)

Synonyms

to deceive or beguile thoroughly
- ποιμαίνω (to beguile, to deceive)
- σαίνω (to beguile, cozen, deceive)
- ψεύδω (to cheat by lies, beguile, to be cheated)

Derived

ἀπατάω (to cheat, trick, outwit)
παραπατάω (to deceive, cajole)
προεξαπατάω (to deceive before)
προσαπατάω (to deceive besides)
προσεξαπατάω (to deceive besides)
συνεξαπατάω (to cheat together or also)
ὑπεραπατάομαι (to be deceived excessively)

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

이 저작물은 크리에이티브 커먼즈 저작자표시-비영리 4.0 국제 라이선스에 따라 이용할 수 있습니다.

bab2min@gmail.com

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

English

한국어

ἐξαπατάω

Sense

Conjugation

Present tense

Imperfect tense

Examples

Synonyms

to deceive or beguile thoroughly

Derived

Similar forms

SEARCH

MENU NAVIGATION

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language English 한국어

ἐξαπατάω

Sense

Conjugation

Present tense

Imperfect tense

Examples

Synonyms

to deceive or beguile thoroughly

Derived

Similar forms

SEARCH

MENU NAVIGATION

Ancient Greek-English Dictionary Language

English

한국어