Plato, Cratylus, Theaetetus, Sophist, Statesman, Κρατύλος 273:

ὠγαθὲ Κρατύλε, θαυμάζω καὶ αὐτὸσ πάλαι τὴν ἐμαυτοῦ σοφίαν καὶ ἀπιστῶ. δοκεῖ οὖν μοι χρῆναι ἐπανασκέψασθαι τί καὶ λέγω. τὸ γὰρ ἐξαπατᾶσθαι αὐτὸν ὑφ’ αὑτοῦ πάντων χαλεπώτατον· ὅταν γὰρ μηδὲ σμικρὸν ἀποστατῇ ἀλλ’ ἀεὶ παρῇ ὁ ἐξαπατήσων, πῶσ οὐ δεινόν; δεῖ δή, ὡσ ἐοίκε, θαμὰ μεταστρέφεσθαι ἐπὶ τὰ προειρημένα, καὶ πειρᾶσθαι, τὸ ἐκείνου τοῦ ποιητοῦ, βλέπειν "ἅμα πρόσσω καὶ ὀπίσσω. " καὶ δὴ καὶ νυνὶ ἡμεῖσ ἴδωμεν τί ἡμῖν εἴρηται.