δέσμιον
Second declension Noun; Neuter
Transliteration:
Principal Part:
δέσμιον
Structure:
δεσμι
(Stem)
+
ον
(Ending)
Declension
Second declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- ὁ δὲ βασιλεὺσ ἔκθυμοσ γενόμενοσ καὶ ταῖσ τοῦ παμπονήρου ἐρεθισθεὶσ διαβολαῖσ, ἔγραψε Νικάνορι φάσκων ὑπὲρ μὲν τῶν συνθηκῶν βαρέωσ φέρειν, κελεύων δὲ τὸν Μακκαβαῖον δέσμιον ἐξαποστέλλειν ταχέωσ εἰσ Ἀντιόχειαν. (Septuagint, Liber Maccabees II 14:27)
- κἄνπερ λάβητε, δέσμιον πορεύσατε δεῦρ’ αὐτόν, ὡσ ἂν λευσίμου δίκησ τυχὼν θάνῃ, πικρὰν βάκχευσιν ἐν Θήβαισ ἰδών. (Euripides, episode 16:2)
- ὕστερον μέντοι πάλιν ἐμβαλὼν εἰσ Ἀρμενίαν, καὶ πολλαῖσ ὑποσχέσεσι καὶ προκλήσεσι πείσασ αὐτὸν ἐλθεῖν εἰσ χεῖρασ, συνέλαβε, καὶ δέσμιον καταγαγὼν εἰσ Ἀλεξάνδρειαν, ἐθριάμβευσεν. (Plutarch, Antony, chapter 50 4:1)
- ὕμνον δ’ ἀκούσῃ τόνδε δέσμιον σέθεν. (Aeschylus, Eumenides, choral4)
- λόγῳ μὲν ἐξήκουσ’, ὄπωπα δ’ οὐ μάλα, τὸν πελάταν λέκτρων ποτὲ τῶν Διὸσ κατὰ δρομάδ’ ἄμπυκα δέσμιον ὡσ ἔβαλεν παγκρατὴσ Κρόνου παῖσ· (Sophocles, Philoctetes, choral, strophe 11)
- προτείνασ τὴν δεξιὰν εἰσ τὸν νεὼ ταῦτα ὤμοσε. ἐὰν μὴ δέσμιόν μοι τὸν Ἰούδαν παραδῶτε, τόνδε τοῦ Θεοῦ σηκὸν εἰσ πεδίον ποιήσω καὶ τὸ θυσιαστήριον κατασκάψω καὶ ἱερὸν ἐνταῦθα τῷ Διονύσῳ ἐπιφανὲσ ἀναστήσω. (Septuagint, Liber Maccabees II 14:33)
