- Greek-English Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

ἀρτύω?

Non-contract Verb; Transliteration: artyō

Principal Part: ἀρτύω ἀρτύσω ἤρτυσα ἤρτυκα ἤρτυμαι ἠρτύθην

Structure: ἀρτύ (Stem) + ω (Ending)

Etym.: Ἄρω

Sense

  1. to arrange, devise, prepare, make ready
  2. (cooking) to dress, season

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀρτύω ἀρτύεις ἀρτύει
Dual ἀρτύετον ἀρτύετον
Plural ἀρτύομεν ἀρτύετε ἀρτύουσι(ν)
SubjunctiveSingular ἀρτύω ἀρτύῃς ἀρτύῃ
Dual ἀρτύητον ἀρτύητον
Plural ἀρτύωμεν ἀρτύητε ἀρτύωσι(ν)
OptativeSingular ἀρτύοιμι ἀρτύοις ἀρτύοι
Dual ἀρτύοιτον ἀρτυοίτην
Plural ἀρτύοιμεν ἀρτύοιτε ἀρτύοιεν
ImperativeSingular ἄρτυε ἀρτυέτω
Dual ἀρτύετον ἀρτυέτων
Plural ἀρτύετε ἀρτυόντων, ἀρτυέτωσαν
Infinitive ἀρτύειν
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀρτυων ἀρτυοντος ἀρτυουσα ἀρτυουσης ἀρτυον ἀρτυοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀρτύομαι ἀρτύει, ἀρτύῃ ἀρτύεται
Dual ἀρτύεσθον ἀρτύεσθον
Plural ἀρτυόμεθα ἀρτύεσθε ἀρτύονται
SubjunctiveSingular ἀρτύωμαι ἀρτύῃ ἀρτύηται
Dual ἀρτύησθον ἀρτύησθον
Plural ἀρτυώμεθα ἀρτύησθε ἀρτύωνται
OptativeSingular ἀρτυοίμην ἀρτύοιο ἀρτύοιτο
Dual ἀρτύοισθον ἀρτυοίσθην
Plural ἀρτυοίμεθα ἀρτύοισθε ἀρτύοιντο
ImperativeSingular ἀρτύου ἀρτυέσθω
Dual ἀρτύεσθον ἀρτυέσθων
Plural ἀρτύεσθε ἀρτυέσθων, ἀρτυέσθωσαν
Infinitive ἀρτύεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀρτυομενος ἀρτυομενου ἀρτυομενη ἀρτυομενης ἀρτυομενον ἀρτυομενου

Future tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀρτύσω ἀρτύσεις ἀρτύσει
Dual ἀρτύσετον ἀρτύσετον
Plural ἀρτύσομεν ἀρτύσετε ἀρτύσουσι(ν)
OptativeSingular ἀρτύσοιμι ἀρτύσοις ἀρτύσοι
Dual ἀρτύσοιτον ἀρτυσοίτην
Plural ἀρτύσοιμεν ἀρτύσοιτε ἀρτύσοιεν
Infinitive ἀρτύσειν
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀρτυσων ἀρτυσοντος ἀρτυσουσα ἀρτυσουσης ἀρτυσον ἀρτυσοντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀρτύσομαι ἀρτύσει, ἀρτύσῃ ἀρτύσεται
Dual ἀρτύσεσθον ἀρτύσεσθον
Plural ἀρτυσόμεθα ἀρτύσεσθε ἀρτύσονται
OptativeSingular ἀρτυσοίμην ἀρτύσοιο ἀρτύσοιτο
Dual ἀρτύσοισθον ἀρτυσοίσθην
Plural ἀρτυσοίμεθα ἀρτύσοισθε ἀρτύσοιντο
Infinitive ἀρτύσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀρτυσομενος ἀρτυσομενου ἀρτυσομενη ἀρτυσομενης ἀρτυσομενον ἀρτυσομενου
Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀρτυθήσομαι ἀρτυθήσῃ ἀρτυθήσεται
Dual ἀρτυθήσεσθον ἀρτυθήσεσθον
Plural ἀρτυθησόμεθα ἀρτυθήσεσθε ἀρτυθήσονται
OptativeSingular ἀρτυθησοίμην ἀρτυθήσοιο ἀρτυθήσοιτο
Dual ἀρτυθήσοισθον ἀρτυθησοίσθην
Plural ἀρτυθησοίμεθα ἀρτυθήσοισθε ἀρτυθήσοιντο
Infinitive ἀρτυθήσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀρτυθησομενος ἀρτυθησομενου ἀρτυθησομενη ἀρτυθησομενης ἀρτυθησομενον ἀρτυθησομενου

Imperfect tense

Aorist tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἤρτυσα ἤρτυσας ἤρτυσε(ν)
Dual ἠρτύσατον ἠρτυσάτην
Plural ἠρτύσαμεν ἠρτύσατε ἤρτυσαν
SubjunctiveSingular ἀρτύσω ἀρτύσῃς ἀρτύσῃ
Dual ἀρτύσητον ἀρτύσητον
Plural ἀρτύσωμεν ἀρτύσητε ἀρτύσωσι(ν)
OptativeSingular ἀρτύσαιμι ἀρτύσαις ἀρτύσαι
Dual ἀρτύσαιτον ἀρτυσαίτην
Plural ἀρτύσαιμεν ἀρτύσαιτε ἀρτύσαιεν
ImperativeSingular ἄρτυσον ἀρτυσάτω
Dual ἀρτύσατον ἀρτυσάτων
Plural ἀρτύσατε ἀρτυσάντων
Infinitive ἀρτύσαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀρτυσας ἀρτυσαντος ἀρτυσασα ἀρτυσασης ἀρτυσαν ἀρτυσαντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἠρτυσάμην ἠρτύσω ἠρτύσατο
Dual ἠρτύσασθον ἠρτυσάσθην
Plural ἠρτυσάμεθα ἠρτύσασθε ἠρτύσαντο
SubjunctiveSingular ἀρτύσωμαι ἀρτύσῃ ἀρτύσηται
Dual ἀρτύσησθον ἀρτύσησθον
Plural ἀρτυσώμεθα ἀρτύσησθε ἀρτύσωνται
OptativeSingular ἀρτυσαίμην ἀρτύσαιο ἀρτύσαιτο
Dual ἀρτύσαισθον ἀρτυσαίσθην
Plural ἀρτυσαίμεθα ἀρτύσαισθε ἀρτύσαιντο
ImperativeSingular ἄρτυσαι ἀρτυσάσθω
Dual ἀρτύσασθον ἀρτυσάσθων
Plural ἀρτύσασθε ἀρτυσάσθων
Infinitive ἀρτύσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀρτυσαμενος ἀρτυσαμενου ἀρτυσαμενη ἀρτυσαμενης ἀρτυσαμενον ἀρτυσαμενου
Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἠρτύθην ἠρτύθης ἠρτύθη
Dual ἠρτύθητον ἠρτυθήτην
Plural ἠρτύθημεν ἠρτύθητε ἠρτύθησαν
SubjunctiveSingular ἀρτύθω ἀρτύθῃς ἀρτύθῃ
Dual ἀρτύθητον ἀρτύθητον
Plural ἀρτύθωμεν ἀρτύθητε ἀρτύθωσι(ν)
OptativeSingular ἀρτυθείην ἀρτυθείης ἀρτυθείη
Dual ἀρτυθείητον ἀρτυθειήτην
Plural ἀρτυθείημεν ἀρτυθείητε ἀρτυθείησαν
ImperativeSingular ἀρτύθητι ἀρτυθήτω
Dual ἀρτύθητον ἀρτυθήτων
Plural ἀρτύθητε ἀρτυθέντων
Infinitive ἀρτυθῆναι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀρτυθεις ἀρτυθεντος ἀρτυθεισα ἀρτυθεισης ἀρτυθεν ἀρτυθεντος

Perfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • ἔπειτα εἰσιόντα εἰς τὰς ἀλλοτρίας οἰκίας τὰ ἑψόμενα τοῖς ἄλλοις ἀρτύειν, ἐμβάλλοντα ὧν ἐστι χρεία κἆθ οὕτως εἰς ἑαυτὸν κύψαντα εὐωχεῖσθαι. (Athenaeus, The Deipnosophists, book 1, chapter 9 3:1)

Synonyms

  1. to arrange

Derived

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary

Find this word at Wiktionary

SEARCH

MENU NAVIGATION