Ἡράκλειδαι
First declension Noun; Masculine
Transliteration:
Principal Part:
Ἡράκλειδαι
Structure:
Ἡρακλειδ
(Stem)
+
αι
(Ending)
Sense
- the Heraclidae or descendants of Hercules
Declension
First declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- "τὴν δὲ4" πρῶτοι δὲ Λυδοὶ καὶ τὴν καρύκην ἐξεῦρον, περὶ ἧσ τῆσ σκευασίασ οἱ τὰ Ὀψαρτυτικὰ συνθέντεσ εἰρήκασιν, Γλαῦκόσ τε ὁ Λοκρὸσ καὶ Μίθαικοσ καὶ Διονύσιοσ Ἡρακλεῖδαί τε δύο γένοσ Συρακόσιοι καὶ Ἆγισ καὶ Ἐπαίνετοσ καὶ Διονύσιοσ ἔτι τε Ἡγήσιπποσ καὶ Ἐρασίστρατοσ καὶ Εὐθύδημοσ καὶ Κρίτων, πρὸσ τούτοισ δὲ Στέφανοσ, ι Ἀρχύτασ, Ἀκέστιοσ, Ἀκεσίασ, Διοκλῆσ, Φιλιστίων. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 12, book 12, chapter 11 1:10)
- εἰ δὲ Κλεομένησ ἦν, λεγέσθω γὰρ οὕτωσ, παράνομοσ καὶ τυραννικόσ, ἀλλ’ Ἡρακλεῖδαι πατέρεσ αὐτῷ καὶ Σπάρτη πατρίσ, ἧσ τὸν ἀφανέστατον ἄξιον ἀντὶ τοῦ πρώτου Μακεδόνων ἡγεμόνα ποιεῖσθαι τοὺσ ἔν τινι λόγῳ τὴν Ἑλληνικὴν τιθεμένουσ εὐγένειαν. (Plutarch, Aratus, chapter 38 5:1)
- γένει μὲν γὰρ Ἡρακλεῖδαι δήπουθεν ἦσαν καὶ οἱ νεώτατοι τῶν ἐν Σπάρτῃ βασιλέων, ὁ δὲ ἐοίκε βουλομένῳ τοὺσ πρώτουσ ἐκείνουσ καὶ σύνεγγυσ Ἡρακλέουσ ὀνομάζειν Ἡρακλείδασ. (Plutarch, Lycurgus, chapter 1 3:2)
- ἀπολομένου δὲ Εὐρυσθέωσ ἐπὶ Πελοπόννησον ἦλθον οἱ Ἡρακλεῖδαι, καὶ πάσασ εἷλον τὰσ πόλεισ. (Apollodorus, Library and Epitome, book 2, chapter 8 2:1)
- ξυμφοράν, οἱ δ’ Ἡρακλεῖδαι, πρότερον ἀσθενεῖσ ὄντεσ καὶ ἀτιμαζόμενοι, κατῆλθον μετὰ Δωριέων. (Dio, Chrysostom, Orationes, 168:1)