Septuagint, Prophetia Danielis

(70인역 성경, 다니엘서)

ΕΝ ἔτει τρίτῳ τῆσ βασιλείασ Ἰωακεὶμ βασιλέωσ Ἰούδα ἦλθε Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺσ Βαβυλῶνοσ εἰσ Ἱερουσαλὴμ καὶ ἐπολιόρκει αὐτήν. καὶ ἔδωκε Κύριοσ ἐν χειρὶ αὐτοῦ τὸν Ἰωακεὶμ βασιλέα Ἰούδα καὶ ἀπὸ μέρουσ τῶν σκευῶν οἴκου τοῦ Θεοῦ, καὶ ἤνεγκεν αὐτὰ εἰσ γῆν Σενναὰρ οἴκου τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ. καὶ τὰ σκεύη εἰσήνεγκεν εἰσ τὸν οἶκον θησαυροῦ τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺσ τῷ Ἀσφανὲζ τῷ ἀρχιευνούχῳ αὐτοῦ εἰσαγαγεῖν ἀπὸ τῶν υἱῶν τῆσ αἰχμαλωσίασ Ἰσραὴλ καὶ ἀπὸ τοῦ σπέρματοσ τῆσ βασιλείασ καὶ ἀπὸ τῶν φορθομμὶν νεανίσκουσ. οἷσ οὐκ ἔστιν ἐν αὐτοῖσ μῶμοσ καὶ καλοὺσ τῇ ὄψει καὶ συνιέντασ ἐν πάσῃ σοφίᾳ καὶ γινώσκοντασ γνῶσιν καὶ διανοουμένουσ φρόνησιν καὶ οἷσ ἐστιν ἰσχὺσ ἐν αὐτοῖσ ἑστάναι ἐν τῷ οἴκῳ ἐνώπιον τοῦ βασιλέωσ, καὶ διδάξαι αὐτοὺσ γράμματα καὶ γλῶσσαν Χαλδαίων. καὶ διέταξεν αὐτοῖσ ὁ βασιλεὺσ τὸ τῆσ ἡμέρασ καθ’ ἡμέραν ἀπὸ τῆσ τραπέζησ τοῦ βασιλέωσ καὶ ἀπὸ τοῦ οἴνου τοῦ ποτοῦ αὐτοῦ καὶ θρέψαι αὐτοὺσ ἔτη τρία καὶ μετὰ ταῦτα στῆναι ἐνώπιον τοῦ βασιλέωσ. καὶ ἐγένετο ἐν αὐτοῖσ ἐκ τῶν υἱῶν Ἰούδα Δανιὴλ καὶ Ἀνανίασ καὶ Ἀζαρίασ καὶ Μισαήλ. καὶ ἐπέθηκεν αὐτοῖσ ὁ ἀρχιευνοῦχοσ ὀνόματα τῷ Δανιὴλ Βαλτάσαρ καὶ τῷ Ἀνανίᾳ Σεδρὰχ καὶ τῷ Μισαὴλ Μισὰχ καὶ τῷ Ἀζαρίᾳ Ἀβδεναγώ. καὶ ἔθετο Δανιὴλ εἰσ τὴν καρδίαν αὐτοῦ ὡσ οὐ μὴ ἀλισγηθῇ ἐν τῇ τραπέζῃ τοῦ βασιλέωσ καὶ ἐν τῷ οἴνῳ τοῦ ποτοῦ αὐτοῦ καὶ ἠξίωσε τὸν ἀρχιευνοῦχον ὡσ οὐ μὴ ἀλισγηθῇ. καὶ ἔδωκεν ὁ Θεὸσ τὸν Δανιὴλ εἰσ ἔλεον καὶ εἰσ οἰκτιρμὸν ἐνώπιον τοῦ ἀρχιευνούχου. καὶ εἶπεν ὁ ἀρχιευνοῦχοσ τῷ Δανιήλ. φοβοῦμαι ἐγὼ τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα τὸν ἐκτάξαντα τὴν βρῶσιν ὑμῶν καὶ τὴν πόσιν ὑμῶν, μή ποτε ἴδῃ τὰ πρόσωπα ὑμῶν σκυθρωπὰ παρὰ τὰ παιδάρια τὰ συνήλικα ὑμῶν καὶ καταδικάσητε τὴν κεφαλήν μου τῷ βασιλεῖ. καὶ εἶπε Δανιὴλ πρὸσ Ἀμελσάδ, ὃν κατέστησεν ὁ ἀρχιευνοῦχοσ ἐπὶ Δανιήλ, Ἀνανίαν, Μισαήλ, Ἀζαρίαν. πείρασον δὴ τοὺσ παῖδάσ σου ἡμέρασ δέκα, καὶ δότωσαν ἡμῖν ἀπὸ τῶν σπερμάτων, καὶ φαγώμεθα καὶ ὕδωρ πιώμεθα. καὶ ὀφθήτωσαν ἐνώπιόν σου αἱ ἰδέαι ἡμῶν καὶ αἱ ἰδέαι τῶν παιδαρίων τῶν ἐσθιόντων τὴν τράπεζαν τοῦ βασιλέωσ, καὶ καθὼσ ἐὰν ἴδῃσ, ποίησον μετὰ τῶν παίδων σου. καὶ εἰσήκουσεν αὐτῶν καὶ ἐπείρασεν αὐτοὺσ ἡμέρασ δέκα. καὶ μετὰ τὸ τέλοσ τῶν δέκα ἡμερῶν ὡράθησαν αἱ ἰδέαι αὐτῶν ἀγαθαὶ καὶ ἰσχυραὶ ταῖσ σαρξὶν ὑπὲρ τὰ παιδάρια τὰ ἐσθίοντα τὴν τράπεζαν τοῦ βασιλέωσ. καὶ ἐγένετο Ἀμελσὰδ ἀναιρούμενοσ τὸ δεῖπνον αὐτῶν καὶ τὸν οἶνον τοῦ πόματοσ αὐτῶν καὶ ἐδίδου αὐτοῖσ σπέρματα. καὶ τὰ παιδάρια ταῦτα, οἱ τέσσαρεσ αὐτοί, ἔδωκεν αὐτοῖσ ὁ Θεὸσ σύνεσιν καὶ φρόνησιν ἐν πάσῃ γραμματικῇ καὶ σοφίᾳ. καὶ Δανιὴλ συνῆκεν ἐν πάσῃ ὁράσει καὶ ἐνυπνίοισ. καὶ μετὰ τὸ τέλοσ τῶν ἡμερῶν, ὧν εἶπεν ὁ βασιλεὺσ εἰσαγαγεῖν αὐτούσ, καὶ εἰσήγαγεν αὐτοὺσ ὁ ἀρχιευνοῦχοσ ἐναντίον Ναβουχοδονόσορ. καὶ ἐλάλησε μετ’ αὐτῶν ὁ βασιλεύσ, καὶ οὐχ εὑρέθησαν ἐκ πάντων αὐτῶν ὅμοιοι Δανιὴλ καὶ Ἀνανίᾳ καὶ Μισαὴλ καὶ Ἀζαρίᾳ. καὶ ἔστησαν ἐνώπιον τοῦ βασιλέωσ. καὶ ἐν παντὶ ρήματι σοφίασ καὶ ἐπιστήμησ, ὧν ἐζήτησε παρ’ αὐτῶν ὁ βασιλεύσ, εὗρεν αὐτοὺσ δεκαπλασίονασ παρὰ πάντασ τοὺσ ἐπαοιδοὺσ καὶ τοὺσ μάγουσ τοὺσ ὄντασ ἐν πάσῃ τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ. καὶ ἐγένετο Δανιὴλ ἕωσ ἔτουσ ἑνὸσ Κύρου τοῦ βασιλέωσ. ΕΝ τῷ ἔτει τῷ δευτέρῳ τῆσ βασιλείασ Ναβουχοδονόσορ ἐνυπνιάσθη Ναβουχοδονόσορ ἐνύπνιον, καὶ ἐξέστη τὸ πνεῦμα αὐτοῦ, καὶ ὁ ὕπνοσ αὐτοῦ ἐγένετο ἀπ’ αὐτοῦ.

καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺσ καλέσαι τοὺσ ἐπαοιδοὺσ καὶ τοὺσ μάγουσ καὶ τοὺσ φαρμακοὺσ καὶ τοὺσ Χαλδαίουσ τοῦ ἀναγγεῖλαι τῷ βασιλεῖ τὰ ἐνύπνια αὐτοῦ, καὶ ἦλθαν καὶ ἔστησαν ἐνώπιον τοῦ βασιλέωσ. καὶ εἶπεν αὐτοῖσ ὁ βασιλεύσ. ἠνυπνιάσθην, καὶ ἐξέστη τὸ πνεῦμά μου τοῦ γνῶναι τὸ ἐνύπνιον. καὶ ἐλάλησαν οἰ Χαλδαῖοι τῷ βασιλεῖ συριστί. βασιλεῦ, εἰσ τοὺσ αἰῶνασ ζῆθι. σὺ εἰπὸν τὸ ἐνύπνιον τοῖσ παισί σου, καὶ τὴν σύγκρισιν ἀναγγελοῦμεν. ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺσ τοῖσ Χαλδαίοισ. ὁ λόγοσ ἀπ’ ἐμοῦ ἀπέστη. ἐὰν μὴ γνωρίσητέ μοι τὸ ἐνύπνιον καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ, εἰσ ἀπώλειαν ἔσεσθε, καὶ οἱ οἶκοι ὑμῶν διαρπαγήσονται. ἐὰν δὲ τὸ ἐνύπνιον καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ γνωρίσητέ μοι, δόματα καὶ δωρεὰσ καὶ τιμὴν πολλὴν λήψεσθε παρ’ ἐμοῦ. πλὴν τὸ ἐνύπνιον καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ ἀπαγγείλατέ μοι. ἀπεκρίθησαν δεύτερον καὶ εἶπαν. ὁ βασιλεὺσ εἰπάτω τὸ ἐνύπνιον τοῖσ παισὶν αὐτοῦ, καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ ἀναγγελοῦμεν. καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺσ καὶ εἶπεν. ἐπ’ ἀληθείασ οἶδα ἐγὼ ὅτι καιρὸν ὑμεῖσ ἐξαγοράζετε, καθότι εἴδετε ὅτι ἀπέστη ἀπ’ ἐμοῦ τὸ ρῆμα. ἐὰν οὖν τὸ ἐνύπνιον μὴ ἀναγγείλητέ μοι, οἶδα ὅτι ρῆμα ψευδὲσ καὶ διεφθαρμένον συνέθεσθε εἰπεῖν ἐνώπιόν μου, ἕωσ οὗ ὁ καιρὸσ παρέλθῃ. τὸ ἐνύπνιόν μου εἴπατέ μοι, καὶ γνώσομαι ὅτι τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ ἀναγγελεῖτέ μοι. ἀπεκρίθησαν οἱ Χαλδαῖοι ἐνώπιον τοῦ βασιλέωσ καὶ λέγουσιν. οὐκ ἔστιν ἄνθρωποσ ἐπὶ τῆσ ξηρᾶσ, ὅστισ τὸ ρῆμα τοῦ βασιλέωσ δυνήσεται γνωρίσαι, καθότι πᾶσ βασιλεὺσ μέγασ καὶ ἄρχων ρῆμα τοιοῦτον οὐκ ἐπερωτᾷ ἐπαοιδόν, μάγον καὶ Χαλδαῖον. ὅτι ὁ λόγοσ, ὃν ὁ βασιλεὺσ ἐπερωτᾷ, βαρύσ, καὶ ἕτεροσ οὐκ ἔστιν, ὃσ ἀναγγελεῖ αὐτὸν ἐνώπιον τοῦ βασιλέωσ, ἀλλ’ οἱ θεοί, ὧν οὐκ ἔστιν ἡ κατοικία μετὰ πάσησ σαρκόσ. τότε ὁ βασιλεὺσ ἐν θυμῷ καὶ ὀργῇ εἶπεν ἀπολέσαι πάντασ τοὺσ σοφοὺσ Βαβυλῶνοσ. καὶ τὸ δόγμα ἐξῆλθε, καὶ οἱ σοφοὶ ἀπεκτέννοντο, καὶ ἐζήτησαν Δανιὴλ καὶ τοὺσ φίλουσ αὐτοῦ ἀνελεῖν. τότε Δανιὴλ ἀπεκρίθη βουλὴν καὶ γνώμην τῷ Ἀριὼχ τῷ ἀρχιμαγείρῳ τοῦ βασιλέωσ, ὃσ ἐξῆλθεν ἀναιρεῖν τοὺσ σοφοὺσ Βαβυλῶνοσ. ἄρχων τοῦ βασιλέωσ, περὶ τίνοσ ἐξῆλθεν ἡ γνώμη ἡ ἀναιδὴσ ἐκ προσώπου τοῦ βασιλέωσ̣ ἐγνώρισε δὲ ὁ Ἀριὼχ τὸ ρῆμα τῷ Δανιήλ. καὶ Δανιὴλ εἰσῆλθε καὶ ἠξίωσε τὸν βασιλέα, ὅπωσ χρόνον δῷ αὐτῷ, καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ ἀναγγείλῃ τῷ βασιλεῖ. καὶ εἰσῆλθε Δανιὴλ εἰσ τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ τῷ Ἀνανίᾳ καὶ τῷ Μισαὴλ καὶ τῷ Ἀζαρίᾳ τοῖσ φίλοισ αὐτοῦ τὸ ρῆμα ἐγνώρισε. καὶ οἰκτιρμοὺσ ἐζήτουν παρὰ τοῦ Θεοῦ τοῦ οὐρανοῦ ὑπὲρ τοῦ μυστηρίου τούτου, ὅπωσ ἂν μὴ ἀπόλωνται Δανιὴλ καὶ οἱ φίλοι αὐτοῦ μετὰ τῶν ἐπιλοίπων σοφῶν Βαβυλῶνοσ. τότε τῷ Δανιὴλ ἐν ὁράματι τῆσ νυκτὸσ τὸ μυστήριον ἀπεκαλύφθη. καὶ εὐλόγησε τὸν Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ Δανιὴλ καὶ εἶπεν. εἴη τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ εὐλογημένον ἀπὸ τοῦ αἰῶνοσ καὶ ἕωσ τοῦ αἰῶνοσ, ὅτι ἡ σοφία καὶ ἡ σύνεσισ αὐτοῦ ἐστι. καὶ αὐτὸσ ἀλλοιοῖ καιροὺσ καὶ χρόνουσ, καθιστᾷ βασιλεῖσ καὶ μεθιστᾷ, διδοὺσ σοφίαν τοῖσ σοφοῖσ καὶ φρόνησιν τοῖσ εἰδόσι σύνεσιν. αὐτὸσ ἀποκαλύπτει βαθέα καὶ ἀπόκρυφα, γινώσκων τὰ ἐν τῷ σκότει, καὶ τὸ φῶσ μετ’ αὐτοῦ ἐστι. σοί, ὁ Θεὸσ τῶν πατέρων μου, ἐξομολογοῦμαι καὶ αἰνῶ, ὅτι σοφίαν καὶ δύναμιν δέδωκάσ μοι καὶ νῦν ἐγνώρισάσ μοι ἃ ἠξιώσαμεν παρὰ σοῦ καὶ τὸ ὅραμα τοῦ βασιλέωσ ἐγνώρισάσ μοι. καὶ ἦλθε Δανιὴλ πρὸσ Ἀριώχ, ὃν κατέστησεν ὁ βασιλεὺσ ἀπολέσαι τοὺσ σοφοὺσ Βαβυλῶνοσ, καὶ εἶπεν αὐτῷ. τοὺσ σοφοὺσ Βαβυλῶνοσ μὴ ἀπολέσῃσ, εἰσάγαγε δέ με ἐνώπιον τοῦ βασιλέωσ, καὶ τὴν σύγκρισιν τῷ βασιλεῖ ἀναγγελῶ. τότε Ἀριὼχ ἐν σπουδῇ εἰσήγαγε τὸν Δανιὴλ ἐνώπιον τοῦ βασιλέωσ καὶ εἶπεν αὐτῷ. εὕρηκα ἄνδρα ἐκ τῶν υἱῶν τῆσ αἰχμαλωσίασ τῆσ Ἰουδαίασ, ὅστισ τὸ σύγκριμα τῷ βασιλεῖ ἀναγγελεῖ. καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺσ καὶ εἶπε τῷ Δανιήλ, οὗ τὸ ὄνομα Βαλτάσαρ. εἰ δύνασαί μοι ἀναγγεῖλαι τὸ ἐνύπνιον, ὃ εἶδον, καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ̣ καὶ ἀπεκρίθη Δανιὴλ ἐνώπιον τοῦ βασιλέωσ καὶ εἶπε. τὸ μυστήριον, ὃ ὁ βασιλεὺσ ἐπερωτᾷ, οὐκ ἔστι σοφῶν, μάγων, ἐπαοιδῶν, γαζαρηνῶν ἀναγγεῖλαι τῷ βαασιλεῖ, ἀλλ’ ἤ ἐστι Θεὸσ ἐν οὐρανῷ ἀποκαλύπτων μυστήρια καὶ ἐγνώρισε τῷ βασιλεῖ Ναβουχοδονόσορ ἃ δεῖ γενέσθαι ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν. τὸ ἐνύπνιόν σου καὶ αἱ ὁράσεισ τῆσ κεφαλῆσ σου ἐπὶ τῆσ κοίτησ σου, τοῦτό ἐστι. σύ, βασιλεῦ, οἱ διαλογισμοί σου ἐπὶ τῆσ κοίτησ σου ἀνέβησαν τί δεῖ γενέσθαι μετὰ ταῦτα, καὶ ὁ ἀποκαλύπτων μυστήρια ἐγνώρισέ σοι ἃ δεῖ γενέσθαι. καὶ ἐμοὶ δὲ οὐκ ἐν σοφίᾳ τῇ οὔσῃ ἐν ἐμοὶ παρὰ πάντασ τοὺσ ζῶντασ τὸ μυστήριον τοῦτο ἀπεκαλύφθη, ἀλλ’ ἕνεκεν τοῦ τὴν σύγκρισιν τῷ βασιλεῖ γνωρίσαι, ἵνα τοὺσ διαλογισμοὺσ τῆσ καρδίασ σου γνῷσ. σύ, βασιλεῦ, ἐθεώρεισ, καὶ ἰδοὺ εἰκὼν μία, μεγάλη ἡ εἰκὼν ἐκείνη, καὶ ἡ πρόσοψισ αὐτῆσ ὑπερφερήσ, ἑστῶσα πρὸ προσώπου σου, καὶ ἡ ὅρασισ αὐτῆσ φοβερά. εἰκών, ἧσ ἡ κεφαλὴ χρυσίου χρηστοῦ, αἱ χεῖρεσ καὶ τὸ στῆθοσ καὶ οἱ βραχίονεσ αὐτῆσ ἀργυροῖ, ἡ κοιλία καὶ οἱ μηροὶ χαλκοῖ, αἱ κνῆμαι σιδηραῖ, οἱ πόδεσ μέροσ τι σιδηροῦν καὶ μέροσ τι ὀστράκινον. ἐθεώρεισ ἕωσ οὗ ἐτμήθη λίθοσ ἐξ ὄρουσ ἄνευ χειρῶν καὶ ἐπάταξε τὴν εἰκόνα ἐπὶ τοὺσ πόδασ τοὺσ σιδηροῦσ καὶ ὀστρακίνουσ καὶ ἐλέπτυνεν αὐτοὺσ εἰσ τέλοσ. τότε ἐλεπτύνθησαν εἰσ ἅπαξ τὸ ὄστρακον, ὁ σίδηροσ, ὁ χαλκόσ, ὁ ἄργυροσ, ὁ χρυσόσ, καὶ ἐγένετο ὡσεὶ κονιορτὸσ ἀπὸ ἅλωνοσ θερινῆσ. καὶ ἐξῇρεν αὐτὰ τὸ πλῆθοσ τοῦ πνεύματοσ, καὶ τόποσ οὐχ εὑρέθη αὐτοῖσ. καὶ ὁ λίθοσ ὁ πατάξασ τὴν εἰκόνα ἐγενήθη ὄροσ μέγα καὶ ἐπλήρωσε πᾶσαν τὴν γῆν. τοῦτό ἐστι τὸ ἐνύπνιον καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ ἐροῦμεν ἐνώπιον τοῦ βασιλέωσ. σύ, βασιλεῦ, βασιλεὺσ βασιλέων, ᾧ ὁ Θεὸσ τοῦ οὐρανοῦ βασιλείαν ἰσχυρὰν καὶ κραταιὰν καὶ ἔντιμον ἔδωκεν, ἐν παντὶ τόπῳ, ὅπου κατοικοῦσιν οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων, θηρία τε ἁγροῦ καὶ πετεινὰ οὐρανοῦ καὶ ἰχθύασ τῆσ θαλάσσησ ἔδωκεν ἐν τῇ χειρί σου καὶ κατέστησέ σε κύριον πάντων, σὺ εἶ ἡ κεφαλὴ ἡ χρυσῆ. καὶ ὀπίσω σου ἀναστήσεται βασιλεία ἑτέρα ἥττων σου καὶ βασιλεία τρίτη, ἥτισ ἐστὶν ὁ χαλκόσ, ἣ κυριεύσει πάσησ τῆσ γῆσ. καὶ βασιλεία τετάρτη, ἥτισ ἔσται ἰσχυρὰ ὡσ σίδηροσ. ὃν τρόπον ὁ σίδηροσ λεπτύνει καὶ δαμάζει πάντα, οὕτωσ πάντα λεπτυνεῖ καὶ δαμάσει. καὶ ὅτι εἶδεσ τοὺσ πόδασ καὶ τοὺσ δακτύλουσ μέροσ μέν τι ὀστράκινον μέροσ δέ τι σιδηροῦν, βασιλεία διῃρημένη ἔσται, καὶ ἀπὸ τῆσ ρίζησ τῆσ σιδηρᾶσ ἔσται ἐν αὐτῇ, ὃν τρόπον εἶδεσ τὸν σίδηρον ἀναμεμειγμένον τῷ ὀστράκῳ. καὶ οἱ δάκτυλοι τῶν ποδῶν μέροσ μέν τι σιδηροῦν μέροσ δέ τι ὀστράκινον, μέροσ τι τῆσ βασιλείασ ἔσται ἰσχυρὸν καὶ ἀπ’ αὐτῆσ ἔσται συντριβόμενον. ὅτι εἶδεσ τὸν σίδηρον ἀναμεμειγμένον τῷ ὀστράκῳ, συμμειγεῖσ ἔσονται ἐν σπέρματι ἀνθρώπων καὶ οὐκ ἔσονται προσκολλώμενοι οὗτοσ μετὰ τούτου, καθὼσ ὁ σίδηροσ οὐκ ἀναμείγνυται μετὰ τοῦ ὀστράκου. καὶ ἐν ταῖσ ἡμέραισ τῶν βασιλέων ἐκείνων ἀναστήσει ὁ Θεὸσ τοῦ οὐρανοῦ βασιλείαν, ἥτισ εἰσ τοὺσ αἰῶνασ οὐ διαφθαρήσεται, καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ λαῷ ἑτέρῳ οὐχ ὑπολειφθήσεται. λεπτυνεῖ καὶ λικμήσει πάσασ τὰσ βασιλείασ, καὶ αὐτὴ ἀναστήσεται εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. ὃν τρόπον εἶδεσ ὅτι ἀπὸ ὄρουσ ἐτμήθη λίθοσ ἄνευ χειρῶν καὶ ἐλέπτυνε τὸ ὄστρακον, τὸν σίδηρον, τὸν χαλκόν, τὸν ἄργυρον, τὸν χρυσόν, ὁ Θεὸσ ὁ μέγασ ἐγνώρισε τῷ βασιλεῖ ἃ δεῖ γενέσθαι μετὰ ταῦτα, καὶ ἀληθινὸν τὸ ἐνύπνιον, καὶ πιστὴ ἡ σύγκρισισ αὐτοῦ. τότε ὁ βασιλεὺσ Ναβουχοδονόσορ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον καὶ τῷ Δανιὴλ προσεκύνησε καὶ μαναὰ καὶ εὐωδίασ εἶπε σπεῖσαι αὐτῷ. καὶ ἀποκριθεὶσ ὁ βασιλεὺσ εἶπε τῷ Δανιήλ. ἐπ’ ἀληθείασ ὁ Θεὸσ ὑμῶν αὐτόσ ἐστι Θεὸσ θεῶν καὶ κύριοσ τῶν βασιλέων καὶ ἀποκαλύπτων μυστήρια, ὅτι ἠδυνήθησ ἀποκαλύψαι τὸ μυστήριον τοῦτο. καὶ ἐμεγάλυνεν ὁ βασιλεὺσ τὸν Δανιὴλ καὶ δόματα μεγάλα καὶ πολλὰ ἔδωκεν αὐτῷ καὶ κατέστησεν αὐτὸν ἐπὶ πάσησ χώρασ Βαβυλῶνοσ καὶ ἄρχοντα σατραπῶν ἐπὶ πάντασ τοὺσ σοφοὺσ Βαβυλῶνοσ. καὶ Δανιὴλ ᾐτήσατο παρὰ τοῦ βασιλέωσ, καὶ κατέστησεν ἐπὶ τὰ ἔργα τῆσ χώρασ Βαβυλῶνοσ τὸν Σεδράχ, Μισὰχ καὶ Ἀβδεναγώ. καὶ Δανιὴλ ἦν ἐν τῇ αὐλῇ τοῦ βασιλέωσ. ΕΤΟΥΣ ὀκτωκαιδεκάτου Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺσ ἐποίησεν εἰκόνα χρυσῆν, ὕψοσ αὐτῆσ πήχεων ἑξήκοντα, εὖροσ αὐτῆσ πήχεων ἕξ, καὶ ἔστησεν αὐτὴν ἐν πεδίῳ Δεειρᾷ, ἐν χώρᾳ Βαβυλῶνοσ.

καὶ ἀπέστειλε συναγαγεῖν τοὺσ ὑπάτουσ καὶ τοὺσ στρατηγοὺσ καὶ τοὺσ τοπάρχασ, ἡγουμένουσ τε καὶ τυράννουσ καὶ τοὺσ ἐπ’ ἐξουσιῶν καὶ πάντασ τοὺσ ἄρχοντασ τῶν χωρῶν ἐλθεῖν εἰσ τὰ ἐγκαίνια τῆσ εἰκόνοσ, ἣν ἔστησε Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεύσ. καὶ συνήχθησαν οἱ τοπάρχαι, ὕπατοι, στρατηγοί, ἡγούμενοι, τύραννοι μεγάλοι, οἱ ἐπ’ ἐξουσιῶν καὶ πάντεσ οἱ ἄρχοντεσ τῶν χωρῶν εἰσ τὸν ἐγκαινισμὸν τῆσ εἰκόνοσ, ἣν ἔστησε Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεύσ, καὶ εἱστήκεισαν ἐνώπιον τῆσ εἰκόνοσ. καὶ ὁ κήρυξ ἐβόα ἐν ἰσχύί̈. ὑμῖν λέγεται, λαοί, φυλαί, γλῶσσαι. ᾗ ἂν ὥρᾳ ἀκούσητε τῆσ φωνῆσ τῆσ σάλπιγγοσ, σύριγγόσ τε καὶ κιθάρασ, σαμβύκησ τε καὶ ψαλτηρίου, συμφωνίασ καὶ παντὸσ γένουσ μουσικῶν, πίπτοντεσ προσκυνεῖτε τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ, ᾗ ἔστησε Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεύσ. καὶ ὃσ ἂν μὴ πεσὼν προσκυνήσῃ, αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἐμβληθήσεται εἰσ τὴν κάμινον τοῦ πυρὸσ τὴν καιομένην. καὶ ἐγένετο ὅταν ἤκουον οἱ λαοὶ τῆσ φωνῆσ τῆσ σάλπιγγοσ, σύριγγόσ τε καὶ κιθάρασ, σαμβύκησ τε καὶ ψαλτηρίου καὶ συμφωνίασ καὶ παντὸσ γένουσ μουσικῶν, πίπτοντεσ πάντεσ οἱ λαοί, φυλαί, γλῶσσαι, προσεκύνουν τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ, ᾗ ἔστησε Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεύσ. τότε προσήλθοσαν ἄνδρεσ Χαλδαῖοι καὶ διέβαλον τοὺσ Ἰουδαίους τῷ βασιλεῖ Ναβουχοδονόσορ. βασιλεῦ, εἰσ τοὺσ αἰῶνασ ζῆθι. σὺ βασιλεῦ, ἔθηκασ δόγμα πάντα ἄνθρωπον, ὃσ ἂν ἀκούσῃ τῆσ φωνῆσ τῆσ σάλπιγγοσ, σύριγγόσ τε καὶ κιθάρασ, σαμβύκησ καὶ ψαλτηρίου καὶ συμφωνίασ καὶ παντὸσ γένουσ μουσικῶν καὶ μὴ πεσὼν προσκυνήσῃ τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ, ἐμβληθήσεται εἰσ τὴν κάμινον τοῦ πυρὸσ τὴν καιομένην. εἰσὶν ἄνδρεσ Ἰουδαῖοι, οὓσ κατέστησασ ἐπὶ τὰ ἔργα τῆσ χώρασ Βαβυλῶνοσ, Σεδράχ, Μισάχ, Ἀβδεναγώ, οἳ οὐχ ὑπήκουσαν, βασιλεῦ, τῷ δόγματί σου, τοῖσ θεοῖσ σου οὐ λατρεύουσι, καὶ τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ, ᾗ ἔστησασ, οὐ προσκυνοῦσι. τότε Ναβουχοδονόσορ ἐν θυμῷ καὶ ὀργῇ εἶπεν ἀγαγεῖν τὸν Σεδράχ, Μισὰχ καὶ Ἀβδεναγώ, καὶ ἤχθησαν ἐνώπιον τοῦ βασιλέωσ. καὶ ἀπεκρίθη Ναβουχοδονόσορ καὶ εἶπεν αὐτοῖσ. εἰ ἀληθῶσ Σεδράχ, Μισάχ, Ἀβδεναγώ, τοῖσ θεοῖσ μου οὐ λατρεύετε καὶ τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ, ᾗ ἔστησα, οὐ προσκυνεῖτε̣ νῦν οὖν εἰ ἔχετε ἑτοίμωσ, ἵνα ὡσ ἂν ἀκούσητε τῆσ φωνῆσ τῆσ σάλπιγγοσ, σύριγγόσ τε καὶ κιθάρασ, σαμβύκησ τε καὶ ψαλτηρίου καὶ συμφωνίασ καὶ παντὸσ γένουσ μουσικῶν, πεσόντεσ προσκυνήσητε τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ, ᾗ ἐποίησα. ἐὰν δὲ μὴ προσκυνήσητε, αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἐμβληθήσεσθε εἰσ τὴν κάμινον τοῦ πυρὸσ τὴν καιομένην. καὶ τίσ ἐστι Θεόσ, ὃσ ἐξελεῖται ὑμᾶσ ἐκ τῶν χειρῶν μου̣ καὶ ἀπεκρίθησαν Σεδράχ, Μισάχ, Ἀβδεναγὼ λέγοντεσ τῷ βασιλεῖ Ναβουχοδονόσορ. οὐ χρείαν ἔχομεν ἡμεῖσ περὶ τοῦ ρήματοσ τούτου ἀποκριθῆναί σοι. ἔστι γὰρ Θεὸσ ἡμῶν ἐν οὐρανοῖσ, ᾧ ἡμεῖσ λατρεύομεν, δυνατὸσ ἐξελέσθαι ἡμᾶσ ἐκ τῆσ καμίνου τοῦ πυρὸσ τῆσ καιομένησ, καὶ ἐκ τῶν χειρῶν σου, βασιλεῦ, ρύσεται ἡμᾶσ. καὶ ἐὰν μή, γνωστὸν ἔστω σοι, βασιλεῦ, ὅτι τοῖσ θεοῖσ σου οὐ λατρεύομεν καὶ τῇ εἰκόνι, ᾗ ἔστησασ, οὐ προσκυνοῦμεν. τότε Ναβουχοδονόσορ ἐπλήσθη θυμοῦ, καὶ ἡ ὄψισ τοῦ προσώπου αὐτοῦ ἠλλοιώθη ἐπὶ Σεδράχ, Μισὰχ καὶ Ἀβδεναγώ, καὶ εἶπεν ἐκκαῦσαι τὴν κάμινον ἑπταπλασίωσ, ἕωσ οὗ εἰσ τέλοσ ἐκκαῇ. καὶ ἄνδρασ ἰσχυροὺσ ἰσχύϊ εἶπε πεδήσαντασ τὸν Σεδράχ, Μισὰχ καὶ Ἀβδεναγὼ ἐμβαλεῖν εἰσ τὴν κάμινον τοῦ πυρὸσ τὴν καιομένην. τότε οἱ ἄνδρεσ ἐκεῖνοι ἐπεδήθησαν σὺν τοῖσ σαραβάροισ αὐτῶν καὶ τιάραισ καὶ περικνημίσι καὶ ἐβλήθησαν εἰσ τὸ μέσον τῆσ καμίνου τοῦ πυρὸσ τῆσ καιομένησ, ἐπεὶ τὸ ρῆμα τοῦ βασιλέωσ ὑπερίσχυσε καὶ ἡ κάμινοσ ἐξεκαύθη ἐκ περισσοῦ. καὶ οἱ τρεῖσ οὗτοι, Σεδράχ, Μισὰχ καὶ Ἀβδεναγώ, ἔπεσον εἰσ μέσον τῆσ καμίνου τοῦ πυρὸσ τῆσ καιομένησ πεπεδημένοι. καὶ περιεπάτουν ἐν μέσῳ τῆσ φλογὸσ ὑμνοῦντεσ τὸν Θεὸν καὶ εὐλογοῦντεσ τὸν Κύριον. ̀ρ̀ν̀ρ̀ν————— ̀ρ̀ν̀ρ̀ν ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΑΖΑΡΙΟΥ ΚΑΙ ΥΜΝΟΣ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ · ΚΑΙ συστὰσ Ἀζαρίασ προσύξατο οὕτωσ καὶ ἀνοίξασ τὸ στόμα αὐτοῦ ἐν μέσῳ τοῦ πυρὸσ εἶπεν. Εὐλογητὸσ εἶ, Κύριε ὁ Θεὸσ τῶν πατέρων ἡμῶν, καὶ αἰνετόσ, καὶ δεδοξασμένον τὸ ὄνομά σου εἰσ τοὺσ αἰῶνασ, ὅτι δίκαιοσ εἶ ἐπὶ πᾶσιν, οἷσ ἐποίησασ ἡμῖν, καὶ πάντα τὰ ἔργα σου ἀληθινά, καὶ εὐθεῖαι αἱ ὁδοί σου, καὶ πᾶσαι αἱ κρίσεισ σου ἀλήθεια, καὶ κρίματα ἀληθείασ ἐποίησασ κατὰ πάντα, ἃ ἐπήγαγεσ ἡμῖν καὶ ἐπὶ τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν τὴν τῶν πατέρων ἡμῶν Ἱερουσαλήμ, ὅτι ἐν ἀληθείᾳ καὶ κρίσει ἐπήγαγεσ ταῦτα πάντα, διὰ τὰσ ἁμαρτίασ ἡμῶν. ὅτι ἡμάρτομεν καὶ ἠνομήσαμεν ἀποστῆναι ἀπὸ σοῦ καὶ ἐξημάρτομεν ἐν πᾶσι καὶ τῶν ἐντολῶν σου οὐκ ἠκούσαμεν, οὐδὲ συνετηρήσαμεν οὐδὲ ἐποιήσαμεν καθὼσ ἐνετείλω ἡμῖν, ἵνα εὖ ἡμῖν γένηται. καὶ πάντα, ὅσα ἐπήγαγεσ ἡμῖν καὶ πάντα ὅσα ἐποίησασ ἡμῖν, ἐν ἀληθινῇ κρίσει ἐποίησας καὶ παρέδωκασ ἡμᾶσ εἰσ χεῖρασ ἐχθρῶν ἀνόμων, ἐχθίστων ἀποστατῶν, καὶ βασιλεῖ ἀδίκῳ καὶ πονηροτάτῳ παρὰ πᾶσαν τὴν γῆν. καὶ νῦν οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἀνοῖξαι τὸ στόμα. αἰσχύνη καὶ ὄνειδοσ ἐγενήθημεν τοῖσ δούλοισ σου καὶ τοῖσ σεβομένοισ σε. μὴ δὴ παραδῴησ ἡμᾶσ εἰσ τέλοσ διὰ τὸ ὄνομά σου καὶ μὴ διασκεδάσῃσ τὴν διαθήκην σου καὶ μὴ ἀποστήσῃσ τὸ ἔλεόσ σου ἀφ’ ἡμῶν διὰ Ἁβραὰμ τὸν ἠγαπημένον ὑπὸ σοῦ καὶ διὰ Ἰσαὰκ τὸν δοῦλόν σου καὶ Ἰσραὴλ τὸν ἅγιόν σου, οἷσ ἐλάλησασ πληθῦναι τὸ σπέρμα αὐτῶν ὡσ τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ καὶ ὡσ τὴν ἄμμον τὴν παρὰ τὸ χεῖλοσ τῆσ θαλάσσησ. ὅτι, δέσποτα, ἐσμικρύνθημεν παρὰ πάντα τὰ ἔθνη καί ἐσμεν ταπεινοὶ ἐν πάσῃ τῇ γῇ σήμερον διὰ τὰσ ἁμαρτίασ ἡμῶν, καὶ οὐκ ἔστιν ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ ἄρχων καὶ προφήτησ καὶ ἡγούμενοσ, οὐδὲ ὁλοκαύτωσισ οὐδὲ θυσία οὐδὲ προσφορὰ οὐδὲ θυμίαμα, οὐ τόποσ τοῦ καρπῶσαι ἐνώπιόν σου καὶ εὑρεῖν ἔλεοσ. ἀλλ’ ἐν ψυχῇ συντετριμμένῃ καὶ πνεύματι ταπεινώσεωσ προσδεχθείημεν ὡσ ἐν ὁλοκαυτώμασι κριῶν καὶ ταύρων καὶ ὡσ ἐν μυριάσιν ἀρνῶν πιόνων, οὕτωσ γενέσθω ἡ θυσία ἡμῶν ἐνώπιόν σου σήμερον καὶ ἐκτελέσαι ὄπισθέν σου, ὅτι οὐκ ἔσται αἰσχύνη τοῖσ πεποιθόσιν ἐπὶ σέ. καὶ νῦν ἐξακολουθοῦμεν ἐν ὅλῃ καρδίᾳ καὶ φοβούμεθά σε καὶ ζητοῦμεν τὸ πρόσωπόν σου, μὴ καταισχύνῃσ ἡμᾶσ, ἀλλὰ ποίησον μεθ’ ἡμῶν κατὰ τὴν ἐπιείκειάν σου καὶ κατὰ τὸ πλῆθοσ τοῦ ἐλέουσ σου καὶ ἐξελοῦ ἡμᾶσ κατὰ τὰ θαυμάσιά σου καὶ δὸσ δόξαν τῷ ὀνόματί σου, Κύριε. καὶ ἐντραπείησαν πάντεσ οἱ ἐνδεικνύμενοι τοῖσ δούλοισ σου κακὰ καὶ καταισχυνθείησαν ἀπὸ πάσησ δυναστείασ, καὶ ἡ ἰσχὺσ αὐτῶν συντριβείη. καὶ γνώτωσαν ὅτι σὺ εἶ Κύριοσ Θεὸσ μόνοσ καὶ ἔνδοξοσ ἐφ’ ὅλην τὴν οἰκουμένην. Καὶ οὐ διέλιπον οἱ ἐμβάλλοντεσ αὐτοὺσ ὑπηρέται τοῦ βασιλέωσ καίοντεσ τὴν κάμινον νάφθαν καὶ πίσσαν καὶ στυππίον καὶ κληματίδα. καὶ διεχεῖτο ἡ φλὸξ ἐπάνω τῆσ καμίνου ἐπὶ πήχεισ τεσσαρακονταεννέα. καὶ διώδευσε καὶ ἐνεπύρισεν οὕσ εὗρε περὶ τὴν κάμινον τῶν Χαλδαίων. ὁ δὲ ἄγγελοσ Κυρίου συγκατέβη ἅμα τοῖσ περὶ τὸν Ἀζαρίαν εἰσ τὴν κάμινον καὶ ἐξετίναξε τὴν φλόγα τοῦ πυρὸσ ἐκ τῆσ καμίνου καὶ ἐποίησε τὸ μέσον τῆσ καμίνου ὡσ πνεῦμα δρόσου διασυρίζον, καὶ οὐχ ἥψατο αὐτῶν τὸ καθόλου τὸ πῦρ καὶ οὐκ ἐλύπησεν οὐδὲ παρηνώχλησεν αὐτοῖσ. Τότε οἱ τρεῖσ ὡσ ἐξ ἑνὸσ στόματοσ ὕμνουν καὶ ἐδόξαζον καὶ ηὐλόγουν τὸν Θεὸν ἐν τῇ καμίνῳ λέγοντεσ. Εὐλογητὸσ εἶ, Κύριε ὁ Θεὸσ τῶν πατέρων ἡμῶν, καὶ αἰνετὸσ καὶ ὑπερυψούμενοσ εἰσ τοὺσ αἰῶνασ, καὶ εὐλογημένον τὸ ὄνομα τῆσ δόξησ σου τὸ ἅγιον καὶ ὑπεραινετὸν καὶ ὑπερυψούμενον εἰσ πάντασ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογημένοσ εἶ ἐν τῷ ναῷ τῆσ ἁγίασ δόξησ σου καὶ ὑπερύμνητοσ καὶ ὑπερένδοξοσ εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογημένοσ εἶ ὁ ἐπιβλέπων ἀβύσσουσ, καθήμενοσ ἐπὶ Χερουβὶμ καὶ αἰνετὸσ καὶ ὑπερυψούμενοσ εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογημένοσ εἶ ἐπὶ θρόνου τῆσ βασιλείασ σου καὶ ὑπερύμνητοσ καὶ ὑπερυψούμενοσ εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογημένοσ εἶ ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ καὶ ὑμνητὸσ καὶ δεδοξασμένοσ εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, πάντα τὰ ἔργα Κυρίου τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, οὐρανοὶ τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, ἄγγελοι Κυρίου τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, ὕδατα πάντα τὰ ὑπεράνω τοῦ οὐρανοῦ τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, πᾶσαι αἱ δυνάμεισ Κυρίου τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, ἥλιοσ καὶ σελήνη τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογείτω πᾶσ ὄμβροσ καὶ δρόσοσ τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, πάντα τὰ πνεύματα τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, πῦρ καὶ καῦμα τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. [ εὐλογεῖτε, ψῦχοσ καὶ καύσων τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, δρόσοι καὶ νιφετοὶ τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ]. εὐλογεῖτε, νύκτεσ καὶ ἡμέραι τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, φῶσ καὶ σκότοσ τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, ψῦχοσ καὶ καῦμα, τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, πάχναι καὶ χιόνεσ, τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, ἀστραπαὶ καὶ νεφέλαι τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογείτω ἡ γῆ τὸν Κύριον. ὑμνείτω καὶ ὑπερυψούτω αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, ὄρη καὶ βουνοὶ τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, πάντα τά φυόμενα ἐν τῇ γῇ, τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, θάλασσα καὶ ποταμοί, τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, αἱ πηγαί, τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, κήτη καὶ πάντα τὰ κινούμενα ἐν τοῖσ ὕδασι, τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, πάντα τά θηρία καὶ τὰ κτήνη, τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων, τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, Ἰσραήλ, τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, ἱερεῖσ Κυρίου, τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, δοῦλοι Κυρίου, τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, πνεύματα καὶ ψυχαὶ δικαίων, τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, ὅσιοι καὶ ταπεινοὶ τῇ καρδίᾳ, τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ. εὐλογεῖτε, Ἀνανία, Ἀζαρία, Μισαήλ, τὸν Κύριον. ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰσ τοὺσ αἰῶνασ, ὅτι ἐξείλετο ἡμᾶσ ἐξ ᾅδου καὶ ἐκ χειρὸσ θανάτου ἔσωσεν ἡμᾶσ, ἐρρύσατο ἡμᾶσ ἐκ μέσου καμίνου καιομένησ φλογὸσ καὶ ἐκ μέσου πυρὸσ ἐρρύσατο ἡμᾶσ. ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, ὅτι χρηστόσ, ὅτι εἰσ τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεοσ αὐτοῦ. εὐλογεῖτε, πάντεσ οἱ σεβόμενοι τὸν Κύριον τὸν Θεὸν τῶν θεῶν, ὑμνεῖτε καὶ ἐξομολογεῖσθε, ὅτι εἰσ τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεοσ αὐτοῦ. ———————————— Καὶ Ναβουχοδονόσορ ἤκουσεν ὑμνούντων αὐτῶν καὶ ἐθαύμασε καὶ ἐξανέστη ἐν σπουδῇ καὶ εἶπε τοῖσ μεγιστᾶσιν αὐτοῦ. οὐχὶ ἄνδρασ τρεῖσ ἐβάλομεν εἰσ τὸ μέσον τοῦ πυρὸσ πεπεδημένουσ̣ καὶ εἶπον τῷ βασιλεῖ. ἀληθῶσ, βασιλεῦ. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύσ. ἰδοὺ ἐγὼ ὁρῶ ἄνδρασ τέσσαρασ λελυμένουσ καὶ περιπατοῦντασ ἐν μέσῳ τοῦ πυρόσ, καὶ διαφθορὰ οὐκ ἔστιν ἐν αὐτοῖσ, καὶ ἡ ὅρασισ τοῦ τετάρτου ὁμοία υἱῷ Θεοῦ. τότε προσῆλθε Ναβουχοδονόσορ πρὸσ τὴν θύραν τῆσ καμίνου τοῦ πυρὸσ τῆσ καιομένησ καὶ εἶπε. Σεδράχ, Μισάχ, Ἀβδεναγώ, οἱ δοῦλοι τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου, ἐξέλθετε καὶ δεῦτε. καὶ ἐξῆλθον Σεδράχ, Μισάχ, Ἀβδεναγὼ ἐκ μέσου τοῦ πυρόσ. καὶ συνάγονται οἱ σατράπαι καὶ οἱ στρατηγοὶ καὶ οἱ τοπάρχαι καὶ οἱ δυνάσται τοῦ βασιλέωσ καὶ ἐθεώρουν τοὺσ ἄνδρασ ὅτι οὐκ ἐκυρίευσε τὸ πῦρ τοῦ σώματοσ αὐτῶν, καὶ ἡ θρὶξ τῆσ κεφαλῆσ αὐτῶν οὐκ ἐφλογίσθη, καὶ τὰ σαράβαρα αὐτῶν οὐκ ἠλλοιώθη, καὶ ὀσμὴ πυρὸσ οὐκ ἦν ἐν αὐτοῖσ. καὶ ἀπεκρίθη Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺσ καὶ εἶπεν. εὐλογητὸσ ὁ Θεὸσ τοῦ Σεδράχ, Μισάχ, Ἀβδεναγώ, ὃσ ἀπέστειλε τὸν ἄγγελον αὐτοῦ καὶ ἐξείλατο τοὺσ παῖδασ αὐτοῦ, ὅτι ἐπεποίθεισαν ἐπ’ αὐτῷ καὶ τὸ ρῆμα τοῦ βασιλέωσ ἠλλοίωσαν καὶ παρέδωκαν τὰ σώματα αὐτῶν εἰσ πῦρ, ὅπωσ μὴ λατρεύσωσι μηδὲ προσκυνήσωσι παντὶ θεῷ, ἀλλ’ ἢ τῷ Θεῷ αὐτῶν. καὶ ἐγὼ ἐκτίθεμαι δόγμα. πᾶσ λαόσ, φυλή, γλῶσσα, ἣ ἐὰν εἴπῃ βλασφημίαν κατὰ τοῦ Θεοῦ Σεδράχ, Μισάχ, Ἀβδεναγώ, εἰσ ἀπώλειαν ἔσονται καὶ οἱ οἶκοι αὐτῶν εἰσ διαρπαγήν, καθότι οὐκ ἔστι θεὸσ ἕτεροσ, ὅστισ δυνήσεται ρύσασθαι οὕτωσ. τότε ὁ βασιλεὺσ κατεύθυνε τὸν Σεδράχ, Μισάχ, Ἀβδεναγὼ ἐν τῇ χώρᾳ Βαβυλῶνοσ καὶ ηὔξησεν αὐτοὺσ καὶ ἠξίωσεν. αὐτοὺσ ἡγεῖσθαι πάντων τῶν Ἰουδαίων τῶν ἐν τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ. Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺσ πᾶσι τοῖσ λαοῖσ, φυλαῖσ καὶ γλώσσαισ τοῖσ οἰκοῦσιν ἐν πάσῃ τῇ γῇ. εἰρήνη ὑμῖν πληθυνθείη. τὰ σημεῖα καὶ τὰ τέρατα, ἃ ἐποίησε μετ’ ἐμοῦ ὁ Θεὸσ ὁ Ὕψιστοσ, ἤρεσεν ἐναντίον ἐμοῦ ἀναγγεῖλαι ὑμῖν ὡσ μεγάλα καὶ ἰσχυρά. ἡ βασιλεία αὐτοῦ βασιλεία αἰώνιοσ καὶ ἡ ἐξουσία αὐτοῦ εἰσ γενεὰν καὶ γενεάν. ΕΓΩ Ναβουχοδονόσορ εὐθηνῶν ἤμην ἐν τῷ οἴκῳ μου καὶ εὐθαλῶν.

ἐνύπνιον εἶδον, καὶ ἐφοβέρισέ με, καὶ ἐταράχθην ἐπὶ τῆσ κοίτησ μου, καὶ αἱ ὁράσεισ τῆσ κεφαλῆσ μου ἐτάραξάν με. καὶ δι’ ἐμοῦ ἐτέθη δόγμα τοῦ εἰσαγαγεῖν ἐνώπιόν μου πάντασ τοὺσ σοφοὺσ Βαβυλῶνοσ, ὅπωσ τὴν σύγκρισιν τοῦ ἐνυπνίου γνωρίσωσί μοι. καὶ εἰσεπορεύοντο οἱ ἐπαοιδοί, μάγοι, γαζαρηνοί, Χαλδαῖοι, καὶ τὸ ἐνύπνιον ἐγὼ εἶπα ἐνώπιον αὐτῶν, καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ οὐκ ἐγνώρισάν μοι, ἕωσ ἦλθε Δανιήλ, οὗ τὸ ὄνομα Βαλτάσαρ κατὰ τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ μου, ὃσ πνεῦμα Θεοῦ ἅγιον ἐν ἑαυτῷ ἔχει, καὶ τὸ ἐνύπνιον ἐνώπιον αὐτοῦ εἶπα. Βαλτάσαρ ὁ ἄρχων τῶν ἐπαοιδῶν, ὃν ἐγὼ ἔγνων ὅτι πνεῦμα Θεοῦ ἅγιον ἐν σοὶ καὶ πᾶν μυστήριον οὐκ ἀδυνατεῖ σε, ἄκουσον τὴν ὅρασιν τοῦ ἐνυπνίου μου, οὗ εἶδον, καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ εἰπόν μοι. ἐπὶ τῆσ κοίτησ μου ἐθεώρουν, καὶ ἰδοὺ δένδρον ἐν μέσῳ τῆσ γῆσ, καὶ τό ὕψοσ αὐτοῦ πολύ. ἐμεγαλύνθη τὸ δένδρον καὶ ἴσχυσε, καὶ τὸ ὕψοσ αὐτοῦ ἔφθασεν ἕωσ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τὸ κῦτοσ αὐτοῦ εἰσ τὸ πέρασ ἁπάσησ τῆσ γῆσ. τὰ φύλλα αὐτοῦ ὡραῖα, καὶ ὁ καρπὸσ αὐτοῦ πολύσ, καὶ τροφὴ πάντων ἐν αὐτῷ. καὶ ὑποκάτω αὐτοῦ κατεσκήνουν τὰ θηρία τὰ ἄγρια, καὶ ἐν τοῖσ κλάδοισ αὐτοῦ κατῴκουν τὰ ὄρνεα τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἐξ αὐτοῦ ἐτρέφετο πᾶσα σάρξ. ἐθεώρουν ἐν ὁράματι τῆσ νυκτὸσ ἐπὶ τῆσ κοίτησ μου, καὶ ἰδοὺ εἲρ καὶ ἅγιοσ ἀπ’ οὐρανοῦ κατέβη καὶ ἐφώνησεν ἐν ἰσχύϊ καὶ οὕτωσ εἶπε. ἐκκόψατε τὸ δένδρον καὶ ἐκτίλατε τοὺσ κλάδουσ αὐτοῦ καὶ ἐκτινάξατε τὰ φύλλα αὐτοῦ καὶ διασκορπίσατε τὸν καρπὸν αὐτοῦ. σαλευθήτωσαν τὰ θηρία ὑποκάτωθεν αὐτοῦ καὶ τὰ ὄρνεα ἀπὸ τῶν κλάδων αὐτοῦ. πλὴν τὴν φυὴν τῶν ριζῶν αὐτοῦ ἐν τῇ γῇ ἐάσατε καὶ ἐν δεσμῷ σιδηρῷ καὶ χαλκῷ καὶ ἐν τῇ χλόῃ τῇ ἔξω, καὶ ἐν τῇ δρόσῳ τοῦ οὐρανοῦ κοιτασθήσεται, καὶ μετὰ τῶν θηρίων ἡ μερὶσ αὐτοῦ ἐν τῷ χόρτῳ τῆσ γῆσ. ἡ καρδία αὐτοῦ ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων ἀλλοιωθήσεται, καὶ καρδία θηρίου δοθήσεται αὐτῷ, καὶ ἑπτὰ καιροὶ ἀλλαγήσονται ἐπ’ αὐτόν. διὰ συγκρίματοσ εἲρ ὁ λόγοσ, καὶ ρῆμα ἁγίων τὸ ἐπερώτημα, ἵνα γνῶσιν οἱ ζῶντεσ ὅτι Κύριόσ ἐστιν ὁ ὕψιστοσ τῆσ βασιλείασ τῶν ἀνθρώπων, καὶ ᾧ ἐὰν δόξῃ, δώσει αὐτὴν καὶ ἐξουδένωμα ἀνθρώπων ἀναστήσει ἐπ’ αὐτήν. τοῦτο τὸ ἐνύπνιον, ὃ εἶδον ἐγὼ Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεύσ, καὶ σύ, Βαλτάσαρ, τὸ σύγκριμα εἰπόν, ὅτι πάντεσ οἱ σοφοὶ τῆσ βασιλείασ μου οὐ δύνανται τὸ σύγκριμα αὐτοῦ δηλῶσαί μοι, σὺ δέ, Δανιήλ, δύνασαι, ὅτι πνεῦμα Θεοῦ ἅγιον ἐν σοί. ‐ Τότε Δανιήλ, οὗ τὸ ὄνομα Βαλτάσαρ, ἀπηνεώθη ὡσεὶ ὥραν μίαν, καὶ οἱ διαλογισμοὶ αὐτοῦ συνετάρασσον αὐτόν. καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺσ καὶ εἶπεν. Βαλτάσαρ, τὸ ἐνύπνιον καὶ ἡ σύγκρισισ μὴ κατασπευσάτω σε. καὶ ἀπεκρίθη Βαλτάσαρ καὶ εἶπε. κύριε, τὸ ἐνύπνιον ἔστω τοῖσ μισοῦσί σε καὶ ἡ σύγκρισισ αὐτοῦ τοῖσ ἐχθροῖσ σου. τὸ δένδρον, ὃ εἶδεσ τὸ μεγαλυνθὲν καὶ τὸ ἰσχυκόσ, οὗ τὸ ὕψοσ ἔφθανεν εἰσ τὸν οὐρανὸν καὶ τὸ κῦτοσ αὐτοῦ εἰσ πᾶσαν τὴν γῆν καὶ τὰ φύλλα αὐτοῦ εὐθαλῆ καὶ ὁ καρπὸσ αὐτοῦ πολὺσ καὶ τροφὴ πᾶσιν ἐν αὐτῷ, ὑποκάτω αὐτοῦ κατῴκουν τὰ θηρία τὰ ἄγρια καὶ ἐν τοῖσ κλάδοισ αὐτοῦ κατεσκήνουν τὰ ὄρνεα τοῦ οὐρανοῦ, σὺ εἶ, βασιλεῦ, ὅτι ἐμεγαλύνθησ καὶ ἴσχυσασ καὶ ἡ μεγαλωσύνη σου ἐμεγαλύνθη καὶ ἔφθασεν εἰσ τὸν οὐρανὸν καὶ ἡ κυριεία σου εἰσ τὰ πέρατα τῆσ γῆσ. καὶ ὅτι εἶδεν ὁ βασιλεὺσ εἲρ καὶ ἅγιον καταβαίνοντα ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ εἶπεν. ἐκτίλατε τὸ δένδρον καὶ διαφθείρατε αὐτό, πλὴν τὴν φυὴν τῶν ριζῶν αὐτοῦ ἐν τῇ γῇ ἐάσατε καὶ ἐν δεσμῷ σιδηρῷ καὶ ἐν χαλκῷ καὶ ἐν τῇ χλόῃ τῇ ἔξω, καὶ ἐν τῇ δρόσῳ τοῦ οὐρανοῦ αὐλισθήσεται, καὶ μετὰ θηρίων ἀγρίων ἡ μερὶσ αὐτοῦ, ἕωσ οὗ ἑπτὰ καιροὶ ἀλλοιωθῶσιν ἐπ’ αὐτόν, τοῦτο ἡ σύγκρισισ αὐτοῦ, βασιλεῦ. καὶ σύγκριμα Ὑψίστου ἐστίν, ὃ ἔφθασεν ἐπὶ τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα, καὶ σὲ ἐκδιώξουσιν ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων, καὶ μετὰ θηρίων ἀγρίων ἔσται ἡ κατοικία σου, καὶ χόρτον ὡσ βοῦν ψωμιοῦσί σε καὶ ἀπὸ τῆσ δρόσου τοῦ οὐρανοῦ αὐλισθήσῃ, καὶ ἑπτὰ καιροὶ ἀλλαγήσονται ἐπὶ σέ, ἕωσ οὗ γνῷσ ὅτι κυριεύει ὁ Ὕψιστοσ τῆσ βασιλείασ τῶν ἀνθρώπων, καὶ ᾧ ἂν δόξῃ, δώσει αὐτήν. καὶ ὅτι εἶπαν. ἐάσατε τὴν φυὴν τῶν ριζῶν τοῦ δένδρου, ἡ βασιλεία σου σοὶ μενεῖ, ἀφ’ ἧσ ἂν γνῷσ τὴν ἐξουσίαν τὴν οὐράνιον. διὰ τοῦτο, βασιλεῦ, ἡ βουλή μου ἀρεσάτω σοι καὶ τὰσ ἁμαρτίασ σου ἐν ἐλεημοσύναισ λύτρωσαι καὶ τὰσ ἀδικίασ ἐν οἰκτιρμοῖσ πενήτων. ἴσωσ ἔσται μακρόθυμοσ τοῖσ παραπτώμασί σου ὁ Θεόσ. ‐ Ταῦτα πάντα ἔφθασεν ἐπὶ Ναβουχοδονόσορ τὸν βασιλέα. μετὰ δωδεκάμηνον ἐπὶ τῷ ναῷ τῆσ βασιλείασ αὐτοῦ ἐν Βαβυλῶνι περιπατῶν ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺσ καὶ εἶπεν. οὐχ αὕτη ἐστὶ Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, ἣν ἐγὼ ᾠκοδόμησα εἰσ οἶκον βασιλείασ ἐν τῷ κράτει τῆσ ἰσχύοσ μου εἰσ τιμὴν τῆσ δόξησ μου̣ ἔτι τοῦ λόγου ἐν τῷ στόματι τοῦ βασιλέωσ ὄντοσ, φωνὴ ἀπ’ οὐρανοῦ ἐγένετο. σοὶ λέγουσι, Ναβουχοδονόσορ βασιλεῦ, ἡ βασιλεία παρῆλθεν ἀπὸ σοῦ, καὶ ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων σέ ἐκδιώξουσι, καὶ μετὰ θηρίων ἀγρίων ἡ κατοικία σου καὶ χόρτον ὡσ βοῦν ψωμιοῦσί σε, καὶ ἑπτὰ καιροὶ ἀλλαγήσονται ἐπὶ σέ, ἕωσ οὗ γνῷσ, ὅτι κυριεύει ὁ Ὕψιστοσ τῆσ βασιλείασ τῶν ἀνθρώπων, καὶ ᾧ ἂν δόξῃ, δώσει αὐτήν. αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ὁ λόγοσ συνετελέσθη ἐπὶ Ναβουχοδονόσορ, καὶ ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων ἐξεδιώχθη καὶ χόρτον ὡσ βοῦσ ἤσθιε, καὶ ἀπὸ τῆσ δρόσου τοῦ οὐρανοῦ τὸ σῶμα αὐτοῦ ἐβάφη, ἕωσ οὗ αἱ τρίχεσ αὐτοῦ ὡσ λεόντων ἐμεγαλύνθησαν καὶ οἱ ὄνυχεσ αὐτοῦ ὡσ ὀρνέων. ‐ Καὶ μετὰ τὸ τέλοσ τῶν ἡμερῶν ἐγὼ Ναβουχοδονόσορ τοὺσ ὀφθαλμούσ μου εἰσ τὸν οὐρανὸν ἀνέλαβον, καὶ αἱ φρένεσ μου ἐπ’ ἐμὲ ἐπεστράφησαν, καὶ τῷ Ὑψίστῳ ηὐλόγησα καὶ τῷ ζῶντι εἰσ τὸν αἰῶνα ᾔνεσα καὶ ἐδόξασα, ὅτι ἡ ἐξουσία αὐτοῦ ἐξουσία αἰώνιοσ καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ εἰσ γενεὰν καὶ γενεάν, καὶ πάντεσ οἱ κατοικοῦντεσ τὴν γῆν ὡσ οὐδὲν ἐλογίσθησαν, καὶ κατὰ τὸ θέλημα αὐτοῦ ποιεῖ ἐν τῇ δυνάμει τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐν τῇ κατοικίᾳ τῆσ γῆσ, καὶ οὐκ ἔστιν ὃσ ἀντιποιήσεται τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ ἐρεῖ αὐτῷ. τί ἐποίησασ̣ αὐτῷ τῷ καιρῷ αἱ φρένεσ μου ἐπεστράφησαν ἐπ’ ἐμέ, καὶ εἰσ τὴν τιμὴν τῆσ βασιλείασ μου ἦλθον, καὶ ἡ μορφή μου ἐπέστρεψεν ἐπ’ ἐμέ, καὶ οἱ τύραννοί μου καὶ οἱ μεγιστᾶνέσ μου ἐζήτουν με, καὶ ἐπὶ τὴν βασιλείαν μου ἐκραταιώθην, καὶ μεγαλωσύνη περισσοτέρα προσετέθη μοι. νῦν οὖν ἐγὼ Ναβουχοδονόσορ αἰνῶ καὶ ὑπερυψῶ καὶ δοξάζω τὸν βασιλέα τοῦ οὐρανοῦ, ὅτι πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ ἀληθινὰ καὶ αἱ τρίβοι αὐτοῦ κρίσεισ, καὶ πάντασ τοὺσ πορευομένουσ ἐν ὑπερηφανίᾳ δύναται ταπεινῶσαι. ΒΑΛΤΑΣΑΡ ὁ βασιλεὺσ ἐποίησε δεῖπνον μέγα τοῖσ μεγιστᾶσιν αὐτοῦ χιλίοισ, καὶ κατέναντι τῶν χιλίων ὁ οἶνοσ.

καὶ πίνων Βαλτάσαρ εἶπεν ἐν τῇ γεύσει τοῦ οἴνου τοῦ ἐνεγκεῖν τὰ σκεύη τὰ χρυσᾶ καὶ τὰ ἀργυρᾶ, ἃ ἐξήνεγκε Ναβουχοδονόσορ ὁ πατὴρ αὐτοῦ ἐκ τοῦ ναοῦ τοῦ ἐν Ἱερουσαλήμ, καὶ πιέτωσαν ἐν αὐτοῖσ ὁ βασιλεὺσ καὶ οἱ μεγιστᾶνεσ αὐτοῦ καὶ αἱ παλλακαὶ αὐτοῦ καὶ αἱ παράκοιτοι αὐτοῦ. καὶ ἠνέχθησαν τὰ σκεύη τὰ χρυσᾶ καὶ τὰ ἀργυρᾶ, ἃ ἐξήνεγκεν ἐκ τοῦ ναοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ ἐν Ἱερουσαλήμ, καὶ ἔπινον ἐν αὐτοῖσ ὁ βασιλεὺσ καὶ οἱ μεγιστᾶνεσ αὐτοῦ καὶ αἱ παλλακαὶ αὐτοῦ καὶ αἱ παράκοιτοι αὐτοῦ. ἔπινον οἶνον καὶ ᾔνεσαν τοὺσ θεοὺσ τοὺσ χρυσοῦσ καὶ ἀργυροῦσ καὶ χαλκοῦσ καὶ σιδηροῦσ καὶ ξυλίνουσ καὶ λιθίνουσ. ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἐξῆλθον δάκτυλοι χειρὸσ ἀνθρώπου καὶ ἔγραφον κατέναντι τῆσ λαμπάδοσ ἐπὶ τὸ κονίαμα τοῦ τοίχου τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέωσ, καὶ ὁ βασιλεὺσ ἐθεώρει τοὺσ ἀστραγάλουσ τῆσ χειρὸσ τῆσ γραφούσησ. τότε τοῦ βασιλέωσ ἡ μορφὴ ἠλλοιώθη, καὶ οἱ διαλογισμοὶ αὐτοῦ συνετάρασσον αὐτόν, καὶ οἱ σύνδεσμοι τῆσ ὀσφύοσ αὐτοῦ διελύοντο, καὶ τὰ γόνατα αὐτοῦ συνεκροτοῦντο. καὶ ἐβόησεν ὁ βασιλεὺσ ἐν ἰσχύϊ τοῦ εἰσαγαγεῖν μάγουσ, Χαλδαίουσ, γαζαρηνοὺσ καὶ εἶπε τοῖσ σοφοῖσ Βαβυλῶνοσ. ὃσ ἂν ἀναγνῷ τὴν γραφὴν ταύτην καὶ τὴν σύγκρισιν γνωρίσῃ μοι, πορφύραν ἐνδύσεται, καὶ ὁ μανιάκησ ὁ χρυσοῦσ ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ, καὶ τρίτοσ ἐν τῇ βασιλείᾳ μου ἄρξει. καὶ εἰσεπορεύοντο πάντεσ οἱ σοφοὶ τοῦ βασιλέωσ καὶ οὐκ ἠδύναντο τὴν γραφὴν ἀναγνῶναι, οὐδὲ τὴν σύγκρισιν γνωρίσαι τῷ βασιλεῖ. καὶ ὁ βασιλεὺσ Βαλτάσαρ πολὺ ἐταράχθη, καὶ ἡ μορφὴ αὐτοῦ ἠλλοιώθη ἐπ’ αὐτῷ, καὶ οἱ μεγιστᾶνεσ αὐτοῦ συνεταράσσοντο. ‐ Καὶ εἰσῆλθεν ἡ βασίλισσα εἰσ τὸν οἶκον τοῦ πότου καὶ εἶπε. βασιλεῦ, εἰσ τὸν αἰῶνα ζῆθι. μὴ ταρασσέτωσάν σε οἱ διαλογισμοί σου, καὶ ἡ μορφή σου μὴ ἀλλοιούσθω. ἔστιν ἀνὴρ ἐν τῇ βασιλείᾳ σου, ἐν ᾧ πνεῦμα Θεοῦ, καὶ ἐν ταῖσ ἡμέραισ τοῦ πατρόσ σου γρηγόρησισ καὶ σύνεσισ εὑρέθη ἐν αὐτῷ, καὶ ὁ βασιλεὺσ Ναβουχοδονόσορ ὁ πατήρ σου ἄρχοντα ἐπαοιδῶν, μάγων, Χαλδαίων, γαζαρηνῶν κατέστησεν αὐτόν, ὅτι πνεῦμα περισσὸν ἐν αὐτῷ καὶ φρόνησισ καὶ σύνεσισ ἐν αὐτῷ, συγκρίνων ἐνύπνια καὶ ἀναγγέλλων κρατούμενα καὶ λύων συνδέσμουσ, Δανιήλ, καὶ ὁ βασιλεὺσ ἐπέθηκεν ὄνομα αὐτῷ Βαλτάσαρ. νῦν οὖν κληθήτω, καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ ἀναγγελεῖ σοι. ‐ Τότε Δανιὴλ εἰσήχθη ἐνώπιον τοῦ βασιλέωσ, καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺσ τῷ Δανιήλ. σὺ εἶ Δανιήλ, ὁ ἀπὸ τῶν υἱῶν τῆσ αἰχμαλωσίασ τῆσ Ἰουδαίασ, ἧσ ἤγαγεν ὁ βασιλεὺσ ὁ πατήρ μου̣ ἤκουσα περὶ σοῦ ὅτι πνεῦμα Θεοῦ ἐν σοί, καὶ γρηγόρησισ καὶ σύνεσισ καὶ σοφία περισσὴ εὑρέθη ἐν σοί. καὶ νῦν εἰσῆλθον ἐνώπιόν μου οἱ σοφοί, μάγοι, γαζαρηνοί, ἵνα τὴν γραφὴν ταύτην ἀναγνῶσι καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτῆσ γνωρίσωσί μοι, καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν ἀναγγγεῖλαί μοι. καὶ ἐγὼ ἤκουσα περὶ σοῦ ὅτι δύνασαι κρίματα συγκρῖναι. νῦν οὖν ἐὰν δυνηθῇσ τὴν γραφὴν ἀναγνῶναι καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτῆσ γνωρίσαι μοι, πορφύραν ἐνδύσῃ, καὶ ὁ μανιάκησ ὁ χρυσοῦσ ἔσται ἐπὶ τὸν τράχηλόν σου, καὶ τρίτοσ ἐν τῇ βασιλείᾳ μου ἄρξεισ. τότε ἀπεκρίθη Δανιὴλ καὶ εἶπεν ἐνώπιον τοῦ βασιλέωσ. τὰ δόματά σου σοὶ ἔστω, καὶ τὴν δωρεὰν τῆσ οἰκίασ σου ἑτέρῳ δόσ, ἐγὼ δὲ τὴν γραφὴν ἀναγνώσομαι τῷ βασιλεῖ καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτῆσ γνωρίσω σοι. Βασιλεῦ, ὁ Θεὸσ ὁ ὕψιστοσ τὴν βασιλείαν καὶ τὴν μεγαλωσύνην καὶ τὴν τιμὴν καὶ τὴν δόξαν ἔδωκε Ναβουχοδονόσορ τῷ πατρί σου, καὶ ἀπὸ τῆσ μεγαλωσύνησ, ἧσ ἔδωκεν αὐτῷ, πάντεσ οἱ λαοί, φυλαί, γλῶσσαι ἦσαν τρέμοντεσ καὶ φοβούμενοι ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ. οὓσ ἠβούλετο αὐτὸσ ἀνῄρει, καὶ οὓσ ἠβούλετο αὐτὸσ ἔτυπτε, καὶ οὓσ ἠβούλετο αὐτὸσ ὕψου, καὶ οὓσ ἠβούλετο αὐτὸσ ἐταπείνου. καὶ ὅτε ὑψώθη ἡ καρδία αὐτοῦ καὶ τὸ πνεῦμα αὐτοῦ ἐκραταιώθη τοῦ ὑπερηφανεύσασθαι, κατηνέχθη ἀπὸ τοῦ θρόνου τῆσ βασιλείασ αὐτοῦ, καὶ ἡ τιμὴ ἀφῃρέθη ἀπ’ αὐτοῦ, καὶ ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων ἐξεδιώχθη, καὶ ἡ καρδία αὐτοῦ μετὰ τῶν θηρίων ἐδόθη, καὶ μετὰ τῶν ὀνάγρων ἡ κατοικία αὐτοῦ, καὶ χόρτον ὡσ βοῦν ἐψώμιζον αὐτόν, καὶ ἀπὸ τῆσ δρόσου τοῦ οὐρανοῦ τὸ σῶμα αὐτοῦ ἐβάφη, ἕωσ οὗ ἔγνω ὅτι κυριεύει ὁ Θεὸσ ὕψιστοσ τῆσ βασιλείασ τῶν ἀνθρώπων, καὶ ᾧ ἂν δόξῃ, δώσει αὐτήν. καὶ σὺ οὖν ὁ υἱὸσ αὐτοῦ Βαλτάσαρ οὐκ ἐταπείνωσασ τὴν καρδίαν σου κατενώπιον τοῦ Θεοῦ. οὐ πάντα ταῦτα ἔγνωσ̣ καὶ ἐπὶ τὸν Κύριον Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ ὑψώθησ, καὶ τὰ σκεύη τοῦ οἴκου αὐτοῦ ἤνεγκαν ἐνώπιόν σου, καὶ σὺ καὶ οἱ μεγιστᾶνέσ σου καὶ αἱ παλλακαί σου καὶ αἱ παράκοιτοί σου οἶνον ἐπίνετε ἐν αὐτοῖσ, καὶ τοὺσ θεοὺσ τοὺσ χρυσοῦσ καὶ ἀργυροῦσ καὶ χαλκοῦσ καὶ σιδηροῦσ καὶ ξυλίνουσ καὶ λιθίνουσ, οἳ οὐ βλέπουσι καὶ οἳ οὐκ ἀκούουσι καὶ οὐ γινώσκουσιν, ᾔνεσασ καὶ τὸν Θεόν, οὗ ἡ πνοή σου ἐν χειρὶ αὐτοῦ καὶ πᾶσαι αἱ ὁδοί σου, αὐτὸν οὐκ ἐδόξασασ. διὰ τοῦτο ἐκ προσώπου αὐτοῦ ἀπεστάλη ἀστράγαλοσ χειρὸσ καὶ τὴν γραφὴν ταύτην ἐνέταξε. καὶ αὕτη ἡ γραφὴ ἐντεταγμένη. μανή, θεκέλ, φάρεσ. τοῦτο τὸ σύγκριμα τοῦ ρήματοσ. μανή, ἐμέτρησεν ὁ Θεὸσ τὴν βασιλείαν σου καὶ ἐπλήρωσεν αὐτήν. θεκέλ, ἐστάθη ἐν ζυγῷ καὶ εὑρέθη ὑστεροῦσα. φάρεσ, διῄρηται ἡ βασιλεία σου, καὶ ἐδόθη Μήδοισ καὶ Πέρσαισ. ‐ Καὶ εἶπε Βαλτάσαρ καὶ ἐνέδυσαν τὸν Δανιὴλ πορφύραν καὶ τὸν μανιάκην τὸν χρυσοῦν περιέθηκαν περὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ, καὶ ἐκήρυξε περὶ αὐτοῦ εἶναι αὐτὸν ἄρχοντα τρίτον ἐν τῇ βασιλείᾳ. ἐν αὐτῇ τῇ νυκτὶ ἀνῃρέθη Βαλτάσαρ ὁ βασιλεὺσ ὁ Χαλδαίων. καὶ Δαρεῖοσ ὁ Μῆδοσ παρέλαβε τὴν βασιλείαν, ὢν ἐτῶν ἑξήκοντα δύο. ΚΑΙ ἤρεσεν ἐνώπιον Δαρείου καὶ κατέστησεν ἐπὶ τῆσ βασιλείασ σατράπασ ἑκατὸν εἴκοσι τοῦ εἶναι αὐτοὺσ ἐν ὅλῃ τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ

καὶ ἐπάνω αὐτῶν τακτικοὺσ τρεῖσ, ὧν ἦν Δανιὴλ εἷσ ἐξ αὐτῶν, τοῦ ἀποδιδόναι αὐτοῖσ τοὺσ σατράπασ λόγον, ὅπωσ ὁ βασιλεὺσ μὴ ἐνοχλῆται. καὶ ἦν Δανιὴλ ὑπὲρ αὐτούσ, ὅτι πνεῦμα περισσὸν ἐν αὐτῷ. καὶ ὁ βασιλεὺσ κατέστησεν αὐτὸν ἐφ’ ὅλησ τῆσ βασιλείασ αὐτοῦ. καὶ οἱ τακτικοὶ καὶ οἱ σατράπαι, ἐζήτουν πρόφασιν εὑρεῖν κατὰ Δανιήλ. καὶ πᾶσαν πρόφασιν καὶ παράπτωμα καὶ ἀμπλάκημα οὐχ εὗρον κατ’ αὐτοῦ, ὅτι πιστὸσ ἦν. καὶ εἶπον οἱ τακτικοί. οὐχ εὑρήσομεν κατὰ Δανιὴλ πρόφασιν, εἰ μὴ ἐν νομίμοισ Θεοῦ αὐτοῦ. ‐ Τότε οἱ τακτικοὶ καὶ οἱ σατράπαι παρέστησαν τῷ βασιλεῖ καὶ εἶπαν αὐτῷ. Δαρεῖε βασιλεῦ, εἰσ τοὺσ αἰῶνασ ζῆθι. συνεβουλεύσαντο πάντεσ οἱ ἐπὶ τῆσ βασιλείασ σου στρατηγοὶ καὶ σατράπαι, ὕπατοι καὶ τοπάρχαι, τοῦ στῆσαι στάσει βασιλικῇ καὶ ἐνισχῦσαι ὁρισμόν, ὅπωσ ὃσ ἂν αἰτήσῃ αἴτημα παρὰ παντὸσ θεοῦ καὶ ἀνθρώπου ἕωσ ἡμερῶν τριάκοντα, ἀλλ’ ἢ παρὰ σοῦ, βασιλεῦ, ἐμβληθήσεται εἰσ τὸν λάκκον τῶν λεόντων. νῦν οὖν, βασιλεῦ, στῆσον τὸν ὁρισμὸν καὶ ἔκθεσ γραφήν, ὅπωσ μὴ ἀλλοιωθῇ τὸ δόγμα Περσῶν καὶ Μήδων. τότε ὁ βασιλεὺσ Δαρεῖοσ ἐπέταξε γραφῆναι τὸ δόγμα. ‐ Καὶ Δανιήλ, ἡνίκα ἔγνω ὅτι ἐνετάγη τὸ δόγμα, εἰσῆλθεν εἰσ τὸν οἶκον αὐτοῦ, καὶ αἱ θυρίδεσ ἀνεῳγμέναι αὐτῷ ἐν τοῖσ ὑπερῴοισ αὐτοῦ κατέναντι Ἱερουσαλήμ, καὶ καιροὺσ τρεῖσ τῆσ ἡμέρασ ἦν κάμπτων ἐπὶ τὰ γόνατα αὐτοῦ καὶ προσευχόμενοσ καὶ ἐξομολογούμενοσ ἐναντίον τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ, καθὼσ ἦν ποιῶν ἔμπροσθεν. τότε οἱ ἄνδρεσ ἐκεῖνοι παρετήρησαν καὶ εὗρον τὸν Δανιὴλ ἀξιοῦντα καὶ δεόμενον τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ. καὶ προσελθόντεσ λέγουσι τῷ βασιλεῖ. βασιλεῦ, οὐχ ὁρισμὸν ἔταξασ, ὅπωσ πᾶσ ἄνθρωποσ, ὃσ ἂν αἰτήσῃ παρὰ παντὸσ θεοῦ καὶ ἀνθρώπου αἴτημα ἕωσ ἡμερῶν τριάκοντα, ἀλλ’ ἢ παρὰ σοῦ, βασιλεῦ, ἐμβληθήσεται εἰσ τὸν λάκκον τῶν λεόντων̣ καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύσ. ἀληθινὸσ ὁ λόγοσ, καὶ τὸ δόγμα Μήδων καὶ Περσῶν οὐ παρελεύσεται. τότε ἀπεκρίθησαν καὶ λέγουσιν ἐνώπιον τοῦ βασιλέωσ. Δανιὴλ ὁ ἀπὸ τῶν υἱῶν τῆσ αἰχμαλωσίασ τῆσ Ἰουδαίασ οὐχ ὑπετάγη τῷ δόγματί σου, καὶ καιροὺσ τρεῖσ τῆσ ἡμέρασ αἰτεῖ παρὰ τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ τὰ αἰτήματα αὐτοῦ. τότε ὁ βασιλεύσ, ὡσ τὸ ρῆμα ἤκουσε, πολὺ ἐλυπήθη ἐπ’ αὐτῷ καὶ περὶ τοῦ Δανιὴλ ἠγωνίσατο τοῦ ἐξελέσθαι αὐτὸν καὶ ἕωσ ἑσπέρασ ἦν ἀγωνιζόμενοσ τοῦ ἐξελέσθαι αὐτόν. τότε οἱ ἄνδρεσ ἐκεῖνοι λέγουσι τῷ βασιλεῖ. γνῶθι, βασιλεῦ, ὅτι τὸ δόγμα Μήδοισ καὶ Πέρσαισ τοῦ πᾶν ὁρισμὸν καὶ στάσιν, ἣν ἂν ὁ βασιλεὺσ στήσῃ, οὐ δεῖ παραλλάξαι. ‐ Τότε ὁ βασιλεὺσ εἶπε καὶ ἤγαγον τὸν Δανιὴλ καὶ ἐνέβαλον αὐτὸν εἰσ τὸν λάκκον τῶν λεόντων. καί εἶπεν ὁ βασιλεὺσ τῷ Δανιήλ. ὁ Θεόσ σου, ᾧ σὺ λατρεύεισ ἐνδελεχῶσ, αὐτὸσ ἐξελεῖταί σε. καὶ ἤνεγκαν λίθον καὶ ἐπέθηκαν ἐπὶ τὸ στόμα τοῦ λάκκου, καὶ ἐσφραγίσατο ὁ βασιλεὺσ ἐν τῷ δακτυλίῳ αὐτοῦ καὶ ἐν τῷ δακτυλίῳ τῶν μεγιστάνων αὐτοῦ, ὅπωσ μὴ ἀλλοιωθῇ πρᾶγμα ἐν τῷ Δανιήλ. καὶ ἀπῆλθεν ὁ βασιλεὺσ εἰσ τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ ἐκοιμήθη ἄδειπνοσ, καὶ ἐδέσματα οὐκ εἰσήνεγκαν αὐτῷ καὶ ὁ ὕπνοσ ἀπέστη ἀπ’ αὐτοῦ. καὶ ἔκλεισεν ὁ Θεὸσ τὰ στόματα τῶν λεόντων, καὶ οὐ παρηνώχλησαν τῷ Δανιήλ. τότε ὁ βασιλεὺσ ἀνέστη τὸ πρωί̈ ἐν τῷ φωτὶ καὶ ἐν σπουδῇ ἦλθεν ἐπὶ τὸν λάκκον τῶν λεόντων. καὶ ἐν τῷ ἐγγίζειν αὐτὸν τῷ λάκκῳ ἐβόησε φωνῇ ἰσχυρᾷ. Δανιήλ, ὁ δοῦλοσ τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντοσ, ὁ Θεόσ σου, ᾧ σὺ λατρεύεισ ἐνδελεχῶσ, εἰ ἠδυνήθη ἐξελέσθαι σε ἐκ τοῦ στόματοσ τῶν λεόντων̣ καὶ εἶπε Δανιὴλ τῷ βασιλεῖ. βασιλεῦ, εἰσ τοὺσ αἰῶνασ ζῆθι. ὁ Θεόσ μου ἀπέστειλε τὸν ἄγγελον αὐτοῦ, καὶ ἐνέφραξε τὰ στόματα τῶν λεόντων, καὶ οὐκ ἐλυμήναντό με, ὅτι κατέναντι αὐτοῦ εὐθύτησ εὑρέθη ἐμοί. καὶ ἐνώπιον δέ σου, βασιλεῦ, παράπτωμα οὐκ ἐποίησα. τότε ὁ βασιλεὺσ πολὺ ἠγαθύνθη ἐπ’ αὐτῷ, καὶ τὸν Δανιὴλ εἶπεν ἀνενέγκαι ἐκ τοῦ λάκκου. καὶ ἀνηνέχθη Δανιὴλ ἐκ τοῦ λάκκου, καὶ πᾶσα διαφθορὰ οὐχ εὑρέθη ἐν αὐτῷ, ὅτι ἐπίστευσεν ἐν τῷ Θεῷ αὐτοῦ. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύσ, καὶ ἠγάγοσαν τοὺσ ἄνδρασ τοὺσ διαβαλόντασ τὸν Δανιήλ, καὶ εἰσ τὸν λάκκον τῶν λεόντων ἐνεβλήθησαν, αὐτοὶ καὶ οἱ υἱοὶ αὐτῶν καὶ αἱ γυναῖκεσ αὐτῶν. καὶ οὐκ ἔφθασαν εἰσ τὸ ἔδαφοσ τοῦ λάκκου, ἕωσ οὗ ἐκυρίευσαν αὐτῶν οἱ λέοντεσ καὶ πάντα τὰ ὀστᾶ αὐτῶν ἐλέπτυναν. ‐ Τότε Δαρεῖοσ ὁ βασιλεὺσ ἔγραψε πᾶσι τοῖσ λαοῖσ, φυλαῖσ, γλώσσαισ, τοῖσ οἰκοῦσιν ἐν πάσῃ τῇ γῇ. εἰρήνη ὑμῖν πληθυνθείη. ἐκ προσώπου μου ἐτέθη δόγμα τοῦτο ἐν πάσῃ ἀρχῇ τῆσ βασιλείασ μου εἶναι τρέμοντασ καὶ φοβουμένουσ ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ Δανιήλ, ὅτι αὐτόσ ἐστι Θεὸσ ζῶν καὶ μένων εἰσ τοὺσ αἰῶνασ, καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ οὐ διαφθαρήσεται, καὶ ἡ κυριεία αὐτοῦ ἕωσ τέλουσ. ἀντιλαμβάνεται καὶ ρύεται καὶ ποιεῖ σημεῖα καὶ τέρατα ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆσ γῆσ, ὅστισ ἐξείλατο τὸν Δανιὴλ ἐκ χειρὸσ τῶν λεόντων. καὶ Δανιὴλ κατηύθυνεν ἐν τῇ βασιλείᾳ Δαρείου καὶ ἐν τῇ βασιλείᾳ Κύρου τοῦ Πέρσου. ΕΝ ἔτει πρώτῳ Βαλτάσαρ βασιλέωσ Χαλδαίων Δανιὴλ ἐνύπνιον εἶδε, καὶ αἱ ὁράσεισ τῆσ κεφαλῆσ αὐτοῦ ἐπὶ τῆσ κοίτησ αὐτοῦ, καὶ τὸ ἐνύπνιον αὐτοῦ ἔγραψεν.

ἐγὼ Δανιὴλ ἐθεώρουν ἐν ὁράματί μου τῆσ νυκτὸσ καὶ ἰδοὺ οἱ τέσσαρεσ ἄνεμοι τοῦ οὐρανοῦ προσέβαλον εἰσ τὴν θάλασσαν τὴν μεγάλην. καὶ τέσσαρα θηρία μεγάλα ἀνέβαινον ἐκ τῆσ θαλάσσησ διαφέροντα ἀλλήλων. τὸ πρῶτον ὡσεὶ λέαινα, καὶ πτερὰ αὐτῇ ὡσεὶ ἀετοῦ. ἐθεώρουν ἕωσ οὗ ἐξετίλη τὰ πτερὰ αὐτῆσ, καὶ ἐξῄρθη ἀπὸ τῆσ γῆσ καὶ ἐπὶ ποδῶν ἀνθρώπου ἐστάθη, καὶ καρδία ἀνθρώπου ἐδόθη αὐτῇ. καὶ ἰδοὺ θηρίον δεύτερον ὅμοιον ἄρκῳ, καὶ εἰσ μέροσ ἓν ἐστάθη, καὶ τρεῖσ πλευραὶ ἐν τῷ στόματι αὐτῆσ ἀναμέσον τῶν ὀδόντων αὐτῆσ, καὶ οὕτωσ ἔλεγον αὐτῇ. ἀνάστηθι, φάγε σάρκασ πολλάσ. ὀπίσω τούτου ἐθεώρουν καὶ ἰδοὺ θηρίον ἕτερον ὡσεὶ πάρδαλισ, καὶ αὐτῇ πτερὰ τέσσαρα πετεινοῦ ὑπεράνω αὐτῆσ, καὶ τέσσαρεσ κεφαλαὶ τῷ θηρίῳ, καὶ ἐξουσία ἐδόθη αὐτῇ. ὀπίσω τούτου ἐθεώρουν καὶ ἰδοὺ θηρίον τέταρτον φοβερὸν καὶ ἔκθαμβον καὶ ἰσχυρὸν περισσῶσ, καὶ οἱ ὀδόντεσ αὐτοῦ σιδηροῖ μεγάλοι, ἐσθίον καὶ λεπτῦνον καὶ τὰ ἐπίλοιπα τοῖσ ποσὶν αὐτοῦ συνεπάτει, καὶ αὐτὸ διάφορον περισσῶσ παρὰ πάντα τὰ θηρία τὰ ἔμπροσθεν αὐτοῦ, καὶ κέρατα δέκα αὐτῷ. προσενόουν τοῖσ κέρασιν αὐτοῦ, καὶ ἰδοὺ κέρασ ἕτερον μικρὸν ἀνέβη ἐν μέσῳ αὐτῶν, καὶ τρία κέρατα τῶν ἔμπροσθεν αὐτοῦ ἐξερριζώθη ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ, καὶ ἰδοὺ ὀφθαλμοὶ ὡσεὶ ὀφθαλμοὶ ἀνθρώπου ἐν τῷ κέρατι τούτῳ καὶ στόμα λαλοῦν μεγάλα. ἐθεώρουν ἕωσ ὅτου οἱ θρόνοι ἐτέθησαν, καὶ παλαιὸσ ἡμερῶν ἐκάθητο, καὶ τὸ ἔνδυμα αὐτοῦ λευκὸν ὡσεὶ χιών, καὶ ἡ θρὶξ τῆσ κεφαλῆσ αὐτοῦ ὡσεὶ ἔριον καθαρόν, ὁ θρόνοσ αὐτοῦ φλὸξ πυρόσ, οἱ τροχοὶ αὐτοῦ πῦρ φλέγον. ποταμὸσ πυρὸσ εἷλκεν ἔμπροσθεν αὐτοῦ. χίλιαι χιλιάδεσ ἐλειτούργουν αὐτῷ, καὶ μύριαι μυριάδεσ παρειστήκεισαν αὐτῷ. κριτήριον ἐκάθισε, καὶ βίβλοι ἠνεῴχθησαν. ἐθεώρουν τότε ἀπὸ φωνῆσ τῶν λόγων τῶν μεγάλων, ὧν τὸ κέρασ ἐκεῖνο ἐλάλει, ἕωσ οὗ ἀνῃρέθη τὸ θηρίον καὶ ἀπώλετο, καὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ ἐδόθη εἰσ καῦσιν πυρόσ. καὶ τῶν λοιπῶν θηρίων μετεστάθη ἡ ἀρχή, καὶ μακρότησ ζωῆσ ἐδόθη αὐτοῖσ ἕωσ καιροῦ καὶ καιροῦ. ἐθεώρουν ἐν ὁράματι τῆσ νυκτὸσ καὶ ἰδοὺ μετὰ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ ὡσ υἱὸσ ἀνθρώπου ἐρχόμενοσ ἦν καὶ ἕωσ τοῦ παλαιοῦ τῶν ἡμερῶν ἔφθασε καὶ ἐνώπιον αὐτοῦ προσηνέχθη. καὶ αὐτῷ ἐδόθη ἡ ἀρχὴ καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ βασιλεία, καὶ πάντεσ οἱ λαοί, φυλαί, γλῶσσαι αὐτῷ δουλεύσουσιν. ἡ ἐξουσία αὐτοῦ ἐξουσία αἰώνιοσ, ἥτισ οὐ παρελεύσεται, καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ οὐ διαφθαρήσεται. ‐ Ἔφριξε τὸ πνεῦμά μου ἐν τῇ ἕξει μου, ἐγὼ Δανιήλ, καὶ αἱ ὁράσεισ τῆσ κεφαλῆσ μου ἐτάρασσόν με. καὶ προσῆλθον ἑνὶ τῶν ἑστηκότων καὶ τὴν ἀκρίβειαν ἐζήτουν παρ’ αὐτοῦ μαθεῖν περὶ πάντων τούτων, καὶ εἶπέ μοι τὴν ἀκρίβειαν καὶ τὴν σύγκρισιν τῶν λόγων ἐγνώρισέ μοι. ταῦτα τὰ θηρία τὰ μεγάλα τὰ τέσσαρα, τέσσαρεσ βασιλεῖαι ἀναστήσονται ἐπὶ τῆσ γῆσ, αἳ ἀρθήσονται. καὶ παραλήψονται τὴν βασιλείαν ἅγιοι Ὑψίστου καὶ καθέξουσιν αὐτὴν ἕωσ αἰῶνοσ τῶν αἰώνων. καὶ ἐζήτουν ἀκριβῶσ περὶ τοῦ θηρίου τοῦ τετάρτου, ὅτι ἦν διαφέρον παρὰ πᾶν θηρίον, φοβερὸν περισσῶσ, οἱ ὀδόντεσ αὐτοῦ σιδηροῖ καὶ ὄνυχεσ αὐτοῦ χαλκοῖ. ἐσθίον καὶ λεπτῦνον καὶ τὰ ἐπίλοιπα τοῖσ ποσὶν αὐτοῦ συνεπάτει. καὶ περὶ τῶν κεράτων αὐτοῦ τῶν δέκα τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ αὐτοῦ καὶ τοῦ ἑτέρου τοῦ ἀναβάντοσ καὶ ἐκτινάξαντοσ τῶν προτέρων τρία, κέρασ ἐκεῖνο, ᾧ οἱ ὀφθαλμοὶ καὶ στόμα λαλοῦν μεγάλα καὶ ἡ ὅρασισ αὐτοῦ μείζων τῶν λοιπῶν. ἐθεώρουν καὶ τὸ κέρασ ἐκεῖνο ἐποίει πόλεμον μετὰ τῶν ἁγίων καὶ ἴσχυσε πρὸσ αὐτούσ, ἕωσ οὗ ἦλθεν ὁ παλαιὸσ ἡμερῶν καὶ τὸ κρίμα ἔδωκεν ἁγίοισ Ὑψίστου, καὶ ὁ καιρὸσ ἔφθασε καὶ τὴν βασιλείαν κατέσχον οἱ ἅγιοι. καὶ εἶπε. τὸ θηρίον τὸ τέταρτον, βασιλεία τετάρτη ἔσται ἐν τῇ γῇ, ἥτισ ὑπερέξει πάσασ τὰσ βασιλείασ καὶ καταφάγεται πᾶσαν τὴν γῆν καὶ συμπατήσει αὐτὴν καὶ κατακόψει. καὶ τὰ δέκα κέρατα αὐτοῦ, δέκα βασιλεῖσ ἀναστήσονται, καὶ ὀπίσω αὐτῶν ἀναστήσεται ἕτεροσ, ὃσ ὑπεροίσει κακοῖσ πάντασ τοὺσ ἔμπροσθεν, καὶ τρεῖσ βασιλεῖσ ταπεινώσει. καὶ λόγουσ πρὸσ τὸν Ὕψιστον λαλήσει καὶ τοὺσ ἁγίουσ Ὑψίστου παλαιώσει καὶ ὑπονοήσει τοῦ ἀλλοιῶσαι καιροὺσ καὶ νόμον. καὶ δοθήσεται ἐν χειρὶ αὐτοῦ ἕωσ καιροῦ καὶ καιρῶν καὶ ἥμισυ καιροῦ. καὶ τὸ κριτήριον καθίσει καὶ τὴν ἀρχὴν μεταστήσουσι τοῦ ἀφανίσαι καὶ τοῦ ἀπολέσαι ἕωσ τέλουσ. καὶ ἡ βασιλεία καὶ ἡ ἐξουσία καὶ ἡ μεγαλωσύνη τῶν βασιλέων τῶν ὑποκάτω παντὸσ τοῦ οὐρανοῦ ἐδόθη ἁγίοισ Ὑψίστου, καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ βασιλεία αἰώνιοσ, καὶ πᾶσαι αἱ ἀρχαὶ αὐτῷ δουλεύσουσι καὶ ὑπακούσονται. ἕωσ ὧδε τὸ πέρασ τοῦ λόγου. ἐγὼ Δανιήλ, οἱ διαλογισμοί μου ἐπὶ πολὺ συνετάρασσόν με, καὶ ἡ μορφή μου ἠλλοιώθη ἐπ’ ἐμοί, καὶ τὸ ρῆμα ἐν τῇ καρδίᾳ μου διετήρησα. ΕΝ ἔτει τρίτῳ τῆσ βασιλείασ Βαλτάσαρ τοῦ βασιλέωσ ὅρασισ ὤφθη πρόσ με, ἐγὼ Δανιήλ, μετὰ τὴν ὀφθεῖσάν μοι τὴν ἀρχήν.

καὶ ἤμην ἐν Σούσοισ τῇ βάρει, ἥ ἐστιν ἐν χώρᾳ Αἰλὰμ καὶ εἶδον ἐν ὁράματι καὶ ἤμην ἐπὶ τοῦ Οὐβὰλ καὶ ᾖρα τοὺσ ὀφθαλμούσ μου καὶ εἶδον. καὶ ἰδοὺ κριὸσ εἷσ ἑστηκὼσ πρὸ τοῦ Οὐβάλ. καὶ αὐτῷ κέρατα ὑψηλά, καὶ τὸ ἓν ὑψηλότερον τοῦ ἑτέρου, καὶ τὸ ὑψηλὸν ἀνέβαινεν ἐπ’ ἐσχάτων. καὶ εἶδον τὸν κριὸν κερατίζοντα κατὰ θάλασσαν καὶ βορρᾶν καὶ νότον, καὶ πάντα τὰ θηρία οὐ στήσεται ἐνώπιον αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἦν ὁ ἐξαιρούμενοσ ἐκ χειρὸσ αὐτοῦ, καὶ ἐποίησε κατὰ τὸ θέλημα αὐτοῦ καὶ ἐμεγαλύνθη. καὶ ἐγὼ ἤμην συνίων καὶ ἰδοὺ τράγοσ αἰγῶν ἤρχετο ἀπὸ λιβὸσ ἐπὶ πρόσωπον πάσησ τῆσ γῆσ καὶ οὐκ ἦν ἁπτόμενοσ τῆσ γῆσ, καὶ τῷ τράγῳ κέρασ θεωρητὸν ἀναμέσον τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ. καὶ ἦλθεν ἕωσ τοῦ κριοῦ τοῦ τά κέρατα ἔχοντοσ, οὗ εἶδον, ἑστῶτοσ ἐνώπιον τοῦ Οὐβὰλ καὶ ἔδραμε πρὸσ αὐτὸν ἐν ὁρμῇ τῆσ ἰσχύοσ αὐτοῦ. καὶ εἶδον αὐτὸν φθάνοντα ἕωσ τοῦ κριοῦ, καὶ ἐξηγριάνθη πρὸσ αὐτὸν καὶ ἔπαισε τὸν κριὸν καὶ συνέτριψεν ἀμφότερα τὰ κέρατα αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἦν ἰσχὺσ τῷ κριῷ τοῦ στῆναι ἐνώπιον αὐτοῦ. καὶ ἔρριψεν αὐτὸν ἐπὶ τὴν γῆν καὶ συνεπάτησεν αὐτόν, καὶ οὐκ ἦν ὁ ἐξαιρούμενοσ τὸν κριὸν ἐκ χειρὸσ αὐτοῦ. καὶ ὁ τράγοσ τῶν αἰγῶν ἐμεγαλύνθη ἕωσ σφόδρα, καὶ ἐν τῷ ἰσχῦσαι αὐτὸν συνετρίβη τὸ κέρασ αὐτοῦ τὸ μέγα, καὶ ἀνέβη ἕτερα κέρατα τέσσαρα ὑποκάτω αὐτοῦ εἰσ τοὺσ τέσσαρασ ἀνέμουσ τοῦ οὐρανοῦ. καὶ ἐκ τοῦ ἑνὸσ αὐτῶν ἐξῆλθε κέρασ ἓν ἰσχυρὸν καὶ ἐμεγαλύνθη περισσῶσ πρὸσ τὸν νότον καὶ πρὸσ τὴν ἀνατολὴν καὶ πρὸσ τὴν δύναμιν. καὶ ἐμεγαλύνθη ἕωσ τῆσ δυνάμεωσ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἔπεσεν ἐπὶ τὴν γῆν ἀπὸ τῆσ δυνάμεωσ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἀπὸ τῶν ἄστρων, καὶ συνεπάτησαν αὐτά, καὶ ἕωσ οὗ ὁ ἀρχιστράτηγοσ ρύσεται τὴν αἰχμαλωσίαν, καὶ δι’ αὐτὸν θυσία ἐταράχθη, καὶ ἐγενήθη καὶ κατευοδώθη αὐτῷ, καὶ τὸ ἅγιον ἐρημωθήσεται. καὶ ἐδόθη ἐπὶ τὴν θυσίαν ἁμαρτία, καὶ ἐρρίφη χαμαὶ ἡ δικαιοσύνη, καὶ ἐποίησε καὶ εὐοδώθη. καὶ ἤκουσα ἑνὸσ ἁγίου λαλοῦντοσ, καὶ εἶπεν εἷσ ἅγιοσ τῷ φελμουνὶ τῷ λαλοῦντι. ἕωσ πότε ἡ ὅρασισ στήσεται, ἡ θυσία ἡ ἀρθεῖσα καὶ ἡ ἁμαρτία ἐρημώσεωσ ἡ δοθεῖσα, καὶ τὸ ἅγιον καὶ ἡ δύναμισ συμπατηθήσεται̣ καὶ εἶπεν αὐτῷ. ἕωσ ἐσπέρασ καὶ πρωί̈ ἡμέραι δισχίλιαι καὶ τριακόσιαι, καὶ καθαρισθήσεται τὸ ἅγιον. ‐ Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἰδεῖν με, ἐγὼ Δανιήλ, τὴν ὅρασιν καὶ ἐζήτουν σύνεσιν, καὶ ἰδοὺ ἔστη ἐνώπιον ἐμοῦ ὡσ ὅρασισ ἀνδρόσ. καὶ ἤκουσα φωνὴν ἀνδρὸσ ἀναμέσον τοῦ Οὐβάλ, καὶ ἐκάλεσε καὶ εἶπε. Γαβριήλ, συνέτισον ἐκεῖνον τὴν ὅρασιν. καὶ ἦλθε καὶ ἔστη ἐχόμενοσ τῆσ στάσεώσ μου, καὶ ἐν τῷ ἐλθεῖν αὐτὸν ἐθαμβήθην, καὶ πίπτω ἐπὶ πρόσωπόν μου, καὶ εἶπε πρόσ με. σύνεσ, υἱὲ ἀνθρώπου. ἔτι γὰρ εἰσ καιροῦ πέρασ ἡ ὅρασισ. καὶ ἐν τῷ λαλεῖν αὐτὸν μετ’ ἐμοῦ πίπτω ἐπὶ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἥψατό μου καὶ ἔστησέ με ἐπὶ πόδας καὶ εἶπεν. ἰδοὺ ἐγὼ γνωρίζω σοι τὰ ἐσόμενα ἐπ’ ἐσχάτων τῆσ ὀργῆσ. ἔτι γὰρ εἰσ καιροῦ πέρασ ἡ ὅρασισ. ὁ κριόσ, ὃν εἶδεσ, ὁ ἔχων τὰ κέρατα βασιλεὺσ Μήδων καὶ Περσῶν. ὁ τράγοσ τῶν αἰγῶν βασιλεὺσ Ἑλλήνων. καὶ τὸ κέρασ τὸ μέγα, ὃ ἦν ἀναμέσον τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ, αὐτόσ ἐστιν ὁ βασιλεὺσ ὁ πρῶτοσ. καὶ τοῦ συντριβέντοσ, οὗ ἔστησαν τέσσαρα κέρατα ὑποκάτω, τέσσαρεσ βασιλεῖσ ἐκ τοῦ ἔθνουσ αὐτοῦ ἀναστήσονται καὶ οὐκ ἐν τῇ ἰσχύϊ αὐτοῦ. καὶ ἐπ’ ἐσχάτων τῆσ βασιλείασ αὐτῶν, πληρουμένων τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν, ἀναστήσεται βασιλεὺσ ἀναιδὴσ προσώπῳ καὶ συνίων προβλήματα. καὶ κραταιὰ ἡ ἰσχὺσ αὐτοῦ καὶ θαυμαστὰ διαφθερεῖ καὶ κατευθυνεῖ καὶ ποιήσει καὶ διαφθερεῖ ἰσχυροὺσ καὶ λαὸν ἅγιον. καὶ ὁ ζυγὸσ τοῦ κλοιοῦ αὐτοῦ κατευθυνεῖ. δόλοσ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ, καὶ ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ μεγαλυνθήσεται καὶ δόλῳ διαφθερεῖ πολλοὺσ καὶ ἐπὶ ἀπωλείασ πολλῶν στήσεται καὶ ὡσ ὠὰ χειρὶ συντρίψει. καὶ ἡ ὅρασισ τῆσ ἑσπέρασ καὶ τῆσ πρωί̈ασ τῆσ ρηθείσησ ἀληθήσ ἐστι. καὶ σὺ σφράγισον τὴν ὅρασιν, ὅτι εἰσ ἡμέρασ πολλάσ. καὶ ἐγὼ Δανιὴλ ἐκοιμήθην καὶ ἐμαλακίσθην ἡμέρασ καὶ ἀνέστην καὶ ἐποίουν τὰ ἔργα τοῦ βασιλέωσ. καὶ ἐθαύμαζον τὴν ὅρασιν, καὶ οὐκ ἦν ὁ συνίων. ΕΝ τῷ πρώτῳ ἔτει Δαρείου τοῦ υἱοῦ Ἀσουήρου ἀπὸ τοῦ σπέρματοσ τῶν Μήδων, ὃσ ἐβασίλευσεν ἐπὶ βασιλείαν Χαλδαίων,

ἐν ἔτει ἑνὶ τῆσ βασιλείασ αὐτοῦ ἐγὼ Δανιὴλ συνῆκα ἐν ταῖσ βίβλοισ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐτῶν, ὃσ ἐγενήθη λόγοσ Κυρίου πρὸσ Ἱερεμίαν τὸν προφήτην εἰσ συμπλήρωσιν ἐρημώσεωσ Ἱερουσαλήμ, ἑβδομήκοντα ἔτη. καὶ ἔδωκα τὸ πρόσωπόν μου πρὸσ Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ ἐκζητῆσαι προσευχὴν καὶ δεήσεισ ἐν νηστείαισ καὶ σάκκῳ καὶ σποδῷ. καὶ προσευξάμην πρὸσ Κύριον τὸν Θεόν μου καὶ ἐξωμολογησάμην καὶ εἶπα. Κύριε ὁ Θεὸσ ὁ μέγασ καὶ θαυμαστόσ, ὁ φυλάσσων τὴν διαθήκην σου καὶ τὸ ἔλεόσ σου τοῖσ ἀγαπῶσί σε καὶ τοῖσ φυλάσσουσι τὰσ ἐντολάσ σου, ἡμάρτομεν, ἠδικήσαμεν, ἠνομήσαμεν καὶ ἀπέστημεν καὶ ἐξεκλίναμεν ἀπὸ τῶν ἐντολῶν σου καὶ ἀπὸ τῶν κριμάτων σου. καὶ οὐκ εἰσηκούσαμεν τῶν δούλων σου τῶν προφητῶν, οἳ ἐλάλουν ἐν τῷ ὀνόματί σου πρὸσ τοὺσ βασιλεῖσ ἡμῶν καὶ ἄρχοντασ ἡμῶν καὶ πατέρασ ἡμῶν, καὶ πρὸσ πάντα τὸν λαὸν τῆσ γῆσ. σοὶ Κύριε ἡ δικαιοσύνη, καὶ ἡμῖν ἡ αἰσχύνη τοῦ προσώπου ὡσ ἡ ἡμέρα αὕτη, ἀνδρὶ Ἰούδα καὶ τοῖσ ἐνοικοῦσιν ἐν Ἱερουσαλὴμ καὶ παντὶ Ἰσραήλ, τοῖσ ἐγγὺσ καὶ τοῖσ μακρὰν ἐν πάσῃ τῇ γῇ, οὗ διέσπειρασ αὐτοὺσ ἐκεῖ, ἐν ἀθεσίᾳ αὐτῶν, ᾗ ἠθέτησαν. ἐν σοὶ Κύριέ ἐστιν ἡμῶν ἡ δικαιοσύνη καὶ ἡμῖν ἡ αἰσχύνη τοῦ προσώπου καὶ τοῖσ βασιλεῦσιν ἡμῶν καὶ τοῖσ ἄρχουσιν ἡμῶν καὶ τοῖσ πατράσιν ἡμῶν, οἵτινεσ ἡμάρτομέν σοι. Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἡμῶν οἱ οἰκτιρμοὶ καὶ οἱ ἱλασμοί, ὅτι ἀπέστημεν καὶ οὐκ εἰσηκούσαμεν τῆσ φωνῆσ Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν πορεύεσθαι ἐν τοῖσ νόμοισ αὐτοῦ, οἷσ ἔδωκε κατὰ πρόσωπον ἡμῶν ἐν χερσὶ τῶν δούλων αὐτοῦ τῶν προφητῶν. καὶ πᾶσ Ἰσραὴλ παρέβησαν τὸν νόμον σου καὶ ἐξέκλιναν τοῦ μὴ ἀκοῦσαι τῆσ φωνῆσ σου, καὶ ἐπῆλθεν ἐφ’ ἡμᾶσ ἡ κατάρα καὶ ὁ ὅρκοσ ὁ γεγραμμένοσ ἐν νόμῳ Μωυσέωσ δούλου τοῦ Θεοῦ, ὅτι ἡμάρτομεν αὐτῷ. καὶ ἔστησε τοὺσ λόγουσ αὐτοῦ, οὓσ ἐλάλησεν ἐφ’ ἡμᾶσ καὶ ἐπὶ τοὺσ κριτὰσ ἡμῶν, οἳ ἔκρινον ἡμᾶσ, ἐπαγαγεῖν ἐφ’ ἡμᾶσ κακὰ μεγάλα, οἷα οὐ γέγονεν ὑποκάτω παντὸσ τοῦ οὐρανοῦ κατὰ τὰ γενόμενα ἐν Ἱερουσαλήμ. καθὼσ γέγραπται ἐν τῷ νόμῳ Μωυσῆ, πάντα τὰ κακὰ ταῦτα ἦλθεν ἐφ’ ἡμᾶσ, καὶ οὐκ ἐδεήθημεν τοῦ προσώπου Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἀποστρέψαι ἀπὸ τῶν ἀδικιῶν ἡμῶν καὶ τοῦ συνιέναι ἐν πάσῃ ἀληθείᾳ σου. καὶ ἐγρηγόρησε Κύριοσ καὶ ἐπήγαγεν αὐτὰ ἐφ’ ἡμᾶσ, ὅτι δίκαιοσ Κύριοσ ὁ Θεὸσ ἡμῶν ἐπὶ πᾶσαν τὴν ποίησιν αὐτοῦ, ἣν ἐποίησε, καὶ οὐκ εἰσηκούσαμεν τῆσ φωνῆσ αὐτοῦ. καὶ νῦν, Κύριε ὁ Θεὸσ ἡμῶν, ὃσ ἐξήγαγεσ τὸν λαόν σου ἐκ γῆσ Αἰγύπτου ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ ἐποίησασ σεαυτῷ ὄνομα ὡσ ἡ ἡμέρα αὕτη, ἡμάρτομεν, ἠνομήσαμεν. Κύριε, ἐν πάσῃ ἐλεημοσύνῃ σου ἀποστραφήτω δὴ ὁ θυμόσ σου καὶ ἡ ὀργή σου ἀπὸ τῆσ πόλεώσ σου Ἱερουσαλὴμ ὄρουσ ἁγίου σου, ὅτι ἡμάρτομεν, καὶ ἐν ταῖσ ἀδικίαισ ἡμῶν καὶ τῶν πατέρων ἡμῶν Ἱερουσαλὴμ καὶ ὁ λαόσ σου εἰσ ὀνειδισμὸν ἐγένετο ἐν πᾶσι τοῖσ περικύκλῳ ἡμῶν. καὶ νῦν εἰσάκουσον, Κύριε ὁ Θεὸσ ἡμῶν, τῆσ προσευχῆσ τοῦ δούλου σου καὶ τῶν δεήσεων αὐτοῦ καὶ ἐπίφανον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ τὸ ἁγίασμά σου τὸ ἔρημον ἕνεκέν σου, Κύριε. κλῖνον ὁ Θεόσ μου τὸ οὗσ σου καὶ ἄκουσον. ἄνοιξον τοὺσ ὀφθαλμούσ σου καὶ ἰδὲ τὸν ἀφανισμὸν ἡμῶν καὶ τῆσ πόλεώσ σου, ἐφ’ ἧσ ἐπικέκληται τὸ ὄνομά σου ἐπ’ αὐτῆσ, ὅτι οὐκ ἐπὶ ταῖσ δικαιοσύναισ ἡμῶν ριπτοῦμεν τὸν οἰκτιρμὸν ἡμῶν ἐνώπιόν σου, ἀλλ’ ἐπὶ τοὺσ οἰκτιρμούσ σου τοὺσ πολλούσ, Κύριε. εἰσάκουσον, Κύριε, ἱλάσθητι Κύριε, πρόσχεσ Κύριε καὶ ποίησον. μὴ χρονίσῃσ ἕνεκέν σου, ὁ Θεόσ μου, ὅτι τὸ ὄνομά σου ἐπικέκληται ἐπὶ τὴν πόλιν σου καὶ ἐπὶ τὸν λαόν σου. ‐ Καὶ ἔτι ἐμοῦ λαλοῦντοσ καὶ προσευχομένου καὶ ἐξαγορεύοντοσ τὰσ ἁμαρτίασ μου καὶ τὰσ ἁμαρτίασ τοῦ λαοῦ μου Ἰσραὴλ καὶ ριπτοῦντοσ τὸν ἔλεόν μου ἐναντίον τοῦ Κυρίου τοῦ Θεοῦ μου περὶ τοῦ ὄρουσ τοῦ ἁγίου καὶ ἔτι ἐμοῦ λαλοῦντοσ ἐν τῇ προσευχῇ καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ Γαβριήλ, ὃν εἶδον ἐν τῇ ὁράσει ἐν τῇ ἀρχῇ, πετόμενοσ καὶ ἥψατό μου ὡσεὶ ὥραν θυσίασ ἑσπερινῆσ. καὶ συνέτισέ με καὶ ἐλάλησε μετ’ ἐμοῦ καὶ εἶπε. Δανιήλ, νῦν ἐξῆλθον συμβιβάσαι σε σύνεσιν. ἐν ἀρχῇ τῆσ δεήσεώσ σου ἐξῆλθε λόγοσ, καὶ ἐγὼ ἦλθον τοῦ ἀναγγεῖλαί σοι. ὅτι ἀνὴρ ἐπιθυμιῶν εἶ σύ. καὶ ἐννοήθητι ἐν τῷ ρήματι καὶ σύνεσ ἐν τῇ ὀπτασίᾳ. ἑβδομήκοντα ἑβδομάδεσ συνετμήθησαν ἐπὶ τὸν λαόν σου καὶ ἐπὶ τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν σου τοῦ συντελεσθῆναι ἁμαρτίαν καὶ τοῦ σφραγίσαι ἁμαρτίασ καὶ ἀπαλεῖψαι τὰσ ἀνομίασ καὶ τοῦ ἐξιλάσασθαι ἀδικίασ καὶ τοῦ ἀγαγεῖν δικαιοσύνην αἰώνιον καὶ τοῦ σφραγίσαι ὅρασιν καὶ προφήτην καὶ τοῦ χρῖσαι ἅγιον ἁγίων. καὶ γνώσῃ καὶ συνήσεισ. ἀπὸ ἐξόδου λόγου τοῦ ἀποκριθῆναι καὶ τοῦ οἰκοδομῆσαι Ἱερουσαλὴμ ἕωσ χριστοῦ ἡγουμένου ἑβδομάδεσ ἑπτὰ καὶ ἑβδομάδεσ ἑξηκονταδύο. καὶ ἐπιστρέψει καὶ οἰκοδομηθήσεται πλατεῖα καὶ τεῖχοσ, καὶ ἐκκενωθήσονται οἱ καιροί. καὶ μετὰ τὰσ ἑβδομάδασ τὰσ ἑξηκονταδύο ἐξολοθρευθήσεται χρῖσμα, καὶ κρίμα οὐκ ἔστιν ἐν αὐτῷ. καὶ τὴν πόλιν καὶ τὸ ἅγιον διαφθερεῖ σὺν τῷ ἡγουμένῳ τῷ ἐρχομένῳ καὶ ἐκκοπήσονται ἐν κατακλυσμῷ, καὶ ἕωσ τέλουσ πολέμου συντετμημένου τάξει ἀφανισμοῖσ. καὶ δυναμώσει διαθήκην πολλοῖσ, ἑβδομὰσ μία. καὶ ἐν τῷ ἡμίσει τῆσ ἑβδομάδοσ ἀρθήσεταί μου θυσία καὶ σπονδή, καὶ ἐπὶ τὸ ἱερὸν βδέλυγμα τῶν ἐρημώσεων, καὶ ἕωσ τῆσ συντελείασ καιροῦ συντέλεια δοθήσεται ἐπὶ τὴν ἐρήμωσιν.̀ρ̀ν̀ρ̀ν̀ρ̀ν̀ρ̀ν̀ρ̀ν̀ρ̀νΕλπενορ’σ νοτε· Τηε τρανσλατιον οφ ‐ατ τηε ενδ οφ τιμε‐ ισ θυεστιοναβλε, σινξε τηε οριγιναλ ωριτεσ ἕωσ τῆσ συντελείασ, ι.ε. ‐υντιλ‐ τηε ενδ οφ τιμε. ΕΝ ἔτει τρίτῳ Κύρου βασιλέωσ Περσῶν λόγοσ ἀπεκαλύφθη τῷ Δανιήλ, οὗ τὸ ὄνομα ἐπεκλήθη Βαλτάσαρ, καὶ ἀληθινὸσ ὁ λόγοσ, καὶ δύναμισ μεγάλη καὶ σύνεσισ ἐδόθη αὐτῷ ἐν τῇ ὀπτασίᾳ.

ἐν ταῖσ ἡμέραισ ἐκείναισ ἐγὼ Δανιὴλ ἤμην πενθῶν τρεῖσ ἑβδομάδασ ἡμερῶν. ἄρτον ἐπιθυμιῶν οὐκ ἔφαγον, καὶ κρέασ καὶ οἶνοσ οὐκ εἰσῆλθεν εἰσ τὸ στόμα μου, καὶ ἄλειμμα οὐκ ἠλειψάμην ἕωσ πληρώσεωσ τριῶν ἑβδομάδων ἡμερῶν. ἐν ἡμέρᾳ εἰκοστῇ τετάρτῃ τοῦ μηνὸσ τοῦ πρώτου, καὶ ἐγὼ ἤμην ἐχόμενα τοῦ ποταμοῦ τοῦ μεγάλου, αὐτόσ ἐστι Τίγρισ, Ἐδδεκέλ, καὶ ᾖρα τοὺσ ὀφθαλμούσ μου καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ εἷσ ἐνδεδυμένοσ βαδδίν, καὶ ἡ ὀσφὺσ αὐτοῦ περιεζωσμένη ἐν χρυσίῳ Ὠφάζ, καὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ ὡσεὶ θαρσίσ, καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡσεὶ ὅρασισ ἀστραπῆσ, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ὡσεὶ λαμπάδεσ πυρόσ, καὶ οἱ βραχίονεσ αὐτοῦ καὶ τὰ σκέλη ὡσ ὅρασισ χαλκοῦ στίλβοντοσ καὶ ἡ φωνὴ τῶν λόγων αὐτοῦ ὡσ φωνὴ ὄχλου. καὶ εἶδον ἐγὼ Δανιὴλ μόνοσ τὴν ὀπτασίαν, καὶ οἱ ἄνδρεσ οἱ μετ’ ἐμοῦ οὐκ εἶδον τὴν ὀπτασίαν, ἀλλ’ ἢ ἔκστασισ μεγάλη ἐπέπεσεν ἐπ’ αὐτούσ, καὶ ἔφυγον ἐν φόβῳ. καὶ ἐγὼ ὑπελείφθην μόνοσ, καὶ εἶδον τὴν ὀπτασίαν τὴν μεγάλην ταύτην, καὶ οὐχ ὑπελείφθη ἐν ἐμοὶ ἰσχύσ, καὶ ἡ δόξα μου μετεστράφη εἰσ διαφθοράν, καὶ οὐκ ἐκράτησα ἰσχύοσ. καὶ ἤκουσα τὴν φωνὴν τῶν λόγων αὐτοῦ καὶ ἐν τῷ ἀκοῦσαί με αὐτοῦ ἤμην κατανενυγμένοσ, καὶ τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὴν γῆν. καὶ ἰδοὺ χεὶρ ἁπτομένη μου καὶ ἤγειρέ με ἐπὶ τὰ γόνατά μου. καὶ εἶπε πρόσ με. Δανιὴλ ἀνὴρ ἐπιθυμιῶν, σύνεσ ἐν τοῖσ λόγοισ, οἷσ ἐγὼ λαλῶ πρόσ σε, καὶ στῆθι ἐπὶ τῇ στάσει σου, ὅτι νῦν ἀπεστάλην πρόσ σε. καὶ ἐν τῷ λαλῆσαι αὐτὸν πρόσ με τὸν λόγον τοῦτον ἀνέστην ἔντρομοσ. καὶ εἶπε πρόσ με. μὴ φοβοῦ, Δανιήλ, ὅτι ἀπὸ τῆσ πρώτησ ἡμέρασ, ἧσ ἔδωκασ τὴν καρδίαν σου τοῦ συνεῖναι καὶ κακωθῆναι ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, ἠκούσθησαν οἱ λόγοι σου, καὶ ἐγὼ ἦλθον ἐν τοῖσ λόγοισ σου. καὶ ὁ ἄρχων βασιλείασ Περσῶν εἱστήκει ἐξ ἐναντίασ μου εἴκοσι καὶ μίαν ἡμέραν, καὶ ἰδοὺ Μιχαὴλ εἷσ τῶν ἀρχόντων τῶν πρώτων ἦλθε βοηθῆσαί μοι, καὶ αὐτὸν κατέλιπον ἐκεῖ μετὰ τοῦ ἄρχοντοσ βασιλείασ Περσῶν, καὶ ἦλθον συνετίσαι σε ὅσα ἀπαντήσεται τῷ λαῷ σου ἐπ’ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν, ὅτι ἔτι ἡ ὅρασισ εἰσ ἡμέρασ. ‐ Καὶ ἐν τῷ λαλῆσαι αὐτὸν μετ’ ἐμοῦ κατὰ τοὺσ λόγουσ τούτουσ ἔδωκα τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὴν γῆν καὶ κατενύγην. καὶ ἰδοὺ ὡσ ὁμοίωσισ υἱοῦ ἀνθρώπου ἥψατο τῶν χειλέων μου. καὶ ἤνοιξα τὸ στόμα μου καὶ ἐλάλησα καὶ εἶπα πρὸσ τὸν ἑστῶτα ἐναντίον μου. Κύριε, ἐν τῇ ὀπτασίᾳ σου ἐστράφη τὰ ἐντόσ μου ἐν ἐμοί, καὶ οὐκ ἔσχον ἰσχύν. καὶ πῶσ δυνήσεται ὁ παῖσ σου, Κύριε, λαλῆσαι μετὰ τοῦ Κυρίου μου τούτου̣ καὶ ἐγὼ ἀπὸ τοῦ νῦν οὐ στήσεται ἐν ἐμοὶ ἰσχύσ, καὶ πνεῦμα οὐχ ὑπελείφθη ἐν ἐμοί. καὶ προσέθετο καὶ ἥψατό μου ὡσ ὅρασισ ἀνθρώπου καὶ ἐνίσχυσέ με καὶ εἶπέ μοι. μὴ φοβοῦ ἀνὴρ ἐπιθυμιῶν, εἰρήνη σοι. ἀνδρίζου καὶ ἴσχυε. καὶ ἐν τῷ λαλῆσαι αὐτὸν μετ’ ἐμοῦ ἴσχυσα καὶ εἶπα. λαλείτω ὁ Κύριόσ μου, ὅτι ἐνίσχυσάσ με. καὶ εἶπεν. εἰ οἶδασ, ἱνατί ἦλθον πρόσ σε̣ καὶ νῦν ἐπιστρέψω τοῦ πολεμῆσαι μετὰ τοῦ ἄρχοντοσ Περσῶν. καὶ ἐγὼ ἐξεπορευόμην, καὶ ὁ ἄρχων τῶν Ἑλλήνων ἤρχετο, ἀλλ’ ἢ ἀναγγελῶ σοι τὸ ἐντεταγμένον ἐν γραφῇ ἀληθείασ, καὶ οὐκ ἔστιν εἷσ ἀντεχόμενοσ μετ’ ἐμοῦ περὶ τούτων, ἀλλ’ ἢ Μιχαὴλ ὁ ἄρχων ὑμῶν. ΚΑΙ ἐγὼ ἐν ἔτει πρώτῳ Κύρου ἔστην εἰσ κράτοσ καὶ ἰσχύν.

καὶ νῦν ἀλήθειαν ἀναγγελῶ σοι. ἰδοὺ ἔτι τρεῖσ βασιλεῖσ ἀναστήσονται ἐν τῇ Περσίδι, καὶ ὁ τέταρτοσ πλουτήσει πλοῦτον μέγαν παρὰ πάντασ. καὶ μετὰ τὸ κρατῆσαι αὐτὸν τοῦ πλούτου αὐτοῦ ἐπαναστήσεται πάσαισ βασιλείαισ Ἑλλήνων. καὶ ἀναστήσεται βασιλεὺσ δυνατὸσ καὶ κυριεύσει κυριείασ πολλῆσ καὶ ποιήσει κατὰ τό θέλημα αὐτοῦ. καὶ ὡσ ἂν στῇ, ἡ βασιλεία αὐτοῦ συντριβήσεται, καὶ διαιρεθήσεται εἰσ τοὺσ τέσσαρασ ἀνέμουσ τοῦ οὐρανοῦ καὶ οὐκ εἰσ τὰ ἔσχατα αὐτοῦ, οὐδὲ κατὰ τὴν κυριείαν αὐτοῦ, ἣν ἐκυρίευσεν. ὅτι ἐκτιλήσεται ἡ βασιλεία αὐτοῦ καὶ ἑτέροισ ἐκτὸσ τούτων. καὶ ἐνισχύσει ὁ βασιλεὺσ τοῦ νότου. καὶ εἷσ τῶν ἀρχόντων αὐτοῦ ἐνισχύσει ἐπ’ αὐτὸν καὶ κυριεύσει κυριείαν πολλὴν ἐπ’ ἐξουσίασ αὐτοῦ. καὶ μετὰ τὰ ἔτη αὐτοῦ συμμειγήσονται, καὶ θυγάτηρ βασιλέωσ τοῦ νότου εἰσελεύσεται πρὸσ βασιλέα τοῦ βορρᾶ τοῦ ποιῆσαι συνθήκασ μετ’ αὐτοῦ. καὶ οὐ κρατήσει ἰσχύοσ βραχίονοσ, καὶ οὐ στήσεται τὸ σπέρμα αὐτοῦ, καὶ παραδοθήσεται αὐτὴ καὶ οἱ φέροντεσ αὐτὴν καὶ ἡ νεᾶνισ καὶ ὁ κατισχύων αὐτὴν ἐν τοῖσ καιροῖσ. καὶ στήσεται ἐκ τοῦ ἄνθουσ τῆσ ρίζησ αὐτῆσ τῆσ ἑτοιμασίασ αὐτοῦ καὶ ἥξει πρὸσ τὴν δύναμιν καὶ εἰσελεύσεται εἰσ τὰ ὑποστηρίγματα τοῦ βασιλέωσ τοῦ βορρᾶ καὶ ποιήσει ἐν αὐτοῖσ καὶ κατισχύσει. καί γε τοὺσ θεοὺσ αὐτῶν μετὰ τῶν χωνευτῶν αὐτῶν, πᾶν σκεῦοσ ἐπιθυμητὸν αὐτῶν ἀργυρίου καὶ χρυσίου, μετὰ αἰχμαλωσίασ οἴσει εἰσ Αἴγυπτον. καὶ αὐτὸσ στήσεται ὑπὲρ βασιλέα τοῦ βορρᾶ. καὶ εἰσελεύσεται εἰσ τὴν βασιλείαν τοῦ βασιλέωσ τοῦ νότου, καὶ ἀναστρέψει εἰσ τὴν γῆν αὐτοῦ. καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ συνάξουσιν ὄχλον δυνάμεων πολλῶν, καὶ ἐλεύσεται ἐρχόμενοσ καὶ κατακλύζων. καὶ παρελεύσεται καὶ καθίεται καὶ συμπροσπλακήσεται ἕωσ τῆσ ἰσχύοσ αὐτοῦ. καὶ ἀγριανθήσεται βασιλεὺσ τοῦ νότου καὶ ἐξελεύσεται καὶ πολεμήσει μετὰ τοῦ βασιλέωσ τοῦ βορρᾶ. καὶ στήσει ὄχλον πολύν, καὶ παραδοθήσεται ὁ ὄχλοσ ἐν χειρὶ αὐτοῦ. καὶ λήψεται τὸν ὄχλον, καὶ ὑψωθήσεται ἡ καρδία αὐτοῦ, καὶ καταβαλεῖ μυριάδασ καὶ οὐ κατισχύσει. καί ἐπιστρέψει ὁ βασιλεὺσ τοῦ βορρᾶ καὶ ἄξει ὄχλον πολὺν ὑπὲρ τὸν πρότερον καὶ εἰσ τὸ τέλοσ τῶν καιρῶν ἐνιαυτῶν ἐπελεύσεται εἰσόδια ἐν δυνάμει μεγάλῃ καὶ ἐν ὑπάρξει πολλῇ. καὶ ἐν τοῖσ καιροῖσ ἐκείνοισ πολλοὶ ἐπαναστήσονται ἐπὶ βασιλέα τοῦ νότου. καὶ οἱ υἱοὶ τῶν λοιμῶν τοῦ λαοῦ σου ἐπαρθήσονται τοῦ στῆσαι ὅρασιν καὶ ἀσθενήσουσι. καὶ εἰσελεύσεται βασιλεὺσ τοῦ βορρᾶ καὶ ἐκχεεῖ πρόσχωμα καὶ συλλήψεται πόλεισ ὀχυράσ, καὶ οἱ βραχίονεσ τοῦ βασιλέωσ τοῦ νότου οὐ στήσονται, καὶ ἀναστήσονται οἱ ἐκλεκτοὶ αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔσται ἰσχὺσ τοῦ στῆναι. καὶ ποιήσει ὁ εἰσπορευόμενοσ πρὸσ αὐτὸν κατὰ τὸ θέλημα αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔστιν ἑστὼσ κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ. καὶ στήσεται ἐν τῇ γῇ τοῦ Σαβεί, καὶ συντελεσθήσεται ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ. καὶ τάξει τὸ πρόσωπον αὐτοῦ εἰσελθεῖν ἐν ἰσχύϊ πάσησ τῆσ βασιλείασ αὐτοῦ καὶ εὐθεῖα πάντα μετ’ αὐτοῦ ποιήσει. καὶ θυγατέρα τῶν γυναικῶν δώσει αὐτῷ τοῦ διαφθεῖραι αὐτήν, καὶ οὐ μὴ παραμείνῃ καὶ οὐκ αὐτῷ ἔσται. καὶ ἐπιστρέψει τὸ πρόσωπον αὐτοῦ εἰσ τὰσ νήσουσ καὶ συλλήψεται πολλὰσ καὶ καταπαύσει ἄρχοντασ ὀνειδισμοῦ αὐτῶν, πλὴν ὀνειδισμὸσ αὐτοῦ ἐπιστρέψει αὐτῷ. καὶ ἐπιστρέψει τὸ πρόσωπον αὐτοῦ εἰσ τὴν ἰσχὺν τῆσ γῆσ αὐτοῦ καί ἀσθενήσει καὶ πεσεῖται καὶ οὐχ εὑρεθήσεται. καὶ ἀναστήσεται ἐκ τῆσ ρίζησ αὐτοῦ φυτὸν τῆσ βασιλείασ ἐπὶ τὴν ἑτοιμασίαν αὐτοῦ παραβιβάζων, πράσσων δόξαν βασιλείασ καὶ ἐν ταῖσ ἡμέραισ ἐκείναισ συντριβήσεται καὶ οὐκ ἐν ποσώποισ οὐδὲ ἐν πολέμῳ. στήσεται ἐπὶ τὴν ἑτοιμασίαν αὐτοῦ. ἐξουδενώθη, καὶ οὐκ ἔδωκαν ἐπ’ αὐτὸν δόξαν βασιλείασ. καὶ ἥξει ἐν εὐθηνίᾳ καὶ κατισχύσει βασιλείασ ἐν ὀλισθήμασι. καὶ βραχίονεσ τοῦ κατακλύζοντοσ κατακλυσθήσονται ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ καὶ συντριβήσονται, καὶ ἡγούμενοσ διαθήκης καὶ ἀπὸ τῶν συναναμείξεων πρὸσ αὐτὸν ποιήσει δόλον καὶ ἀναβήσεται καὶ ὑπερισχύσει αὐτοῦ ἐν ὀλίγῳ ἔθνει. καὶ ἐν εὐθηνίᾳ καὶ ἐν πίοσι χώραισ ἥξει καὶ ποιήσει ἃ οὐκ ἐποίησαν οἱ πατέρεσ αὐτοῦ καὶ πατέρεσ τῶν πατέρων αὐτοῦ. προνομὴν καὶ σκῦλα καὶ ὕπαρξιν αὐτοῖσ διασκορπιεῖ καὶ ἐπ’ Αἴγυπτον λογιεῖται λογισμοὺσ αὐτοῦ καὶ ἕωσ καιροῦ. καὶ ἐξεγερθήσεται ἡ ἰσχὺσ αὐτοῦ καὶ ἡ καρδία αὐτοῦ ἐπὶ βασιλέα τοῦ νότου ἐν δυνάμει μεγάλῃ, καὶ ὁ βασιλεὺσ τοῦ νότου συνάψει πόλεμον ἐν δυνάμει μεγάλῃ καὶ ἰσχυρᾷ σφόδρα. καὶ οὐ στήσονται, ὅτι λογιοῦνται ἐπ’ αὐτὸν λογισμούσ. καὶ φάγονται τὰ δέοντα αὐτοῦ καὶ συντρίψουσιν αὐτόν, καὶ δυνάμεισ κατακλύσει, καὶ πεσοῦνται τραυματίαι πολλοί. καὶ ἀμφότεροι οἱ βασιλεῖσ, αἱ καρδίαι αὐτῶν εἰσ πονηρίαν, καὶ ἐπὶ τραπέζῃ μιᾷ ψευδῆ λαλήσουσι, καὶ οὐ κατευθυνεῖ, ὅτι ἔτι πέρασισ καιρῶν. καὶ ἐπιστρέψει εἰσ τὴν γῆν αὐτοῦ ἐν ὑπάρξει πολλῇ, καὶ ἡ καρδία αὐτοῦ ἐπὶ διαθήκην ἁγίαν, καὶ ποιήσει καὶ ἐπιστρέψει εἰσ τὴν γῆν αὐτοῦ. εἰσ τὸν καιρὸν ἐπιστρέψει καὶ ἥξει ἐν τῷ νότῳ, καὶ οὐκ ἔσται ὡσ ἡ πρώτη καὶ ὡσ ἡ ἐσχάτη. καὶ εἰσελεύσονται ἐν αὐτῷ οἱ ἐκπορευόμενοι Κίτιοι, καὶ ταπεινωθήσεται. καὶ ἐπιστρέψει καὶ θυμωθήσεται ἐπὶ διαθήκην ἁγίαν. καὶ ποιήσει καὶ ἐπιστρέψει καὶ συνήσει ἐπὶ τοὺσ καταλιπόντασ διαθήκην ἁγίαν. καὶ σπέρματα ἐξ αὐτοῦ ἀναστήσονται καὶ βεβηλώσουσι τὸ ἁγίασμα τῆσ δυναστείασ καὶ μεταστήσουσι τὸν ἐνδελεχισμὸν καὶ δώσουσι βδέλυγμα ἠφανισμένων. καὶ οἱ ἀνομοῦντεσ διαθήκην ἐπάξουσιν ἐν ὀλισθήμασι, καὶ λαὸσ γινώσκοντεσ Θεὸν αὐτοῦ κατισχύσουσι καὶ ποιήσουσι. καὶ οἱ συνετοὶ τοῦ λαοῦ συνήσουσιν εἰσ πολλά. καὶ ἀσθενήσουσιν ἐν ρομφαίᾳ καὶ ἐν φλογὶ καὶ ἐν αἰχμαλωσίᾳ καὶ ἐν διαρπαγῇ ἡμερῶν. καὶ ἐν τῷ ἀσθενῆσαι αὐτοὺσ βοηθηθήσονται βοήθειαν μικράν, καὶ προστεθήσονται πρὸσ αὐτοὺσ πολλοὶ ἐν ὀλισθήμασι. καὶ ἀπὸ τῶν συνιέντων ἀσθενήσουσι τοῦ πυρῶσαι αὐτοὺσ καὶ τοῦ ἐκλέξασθαι καὶ τοῦ ἀποκαλυφθῆναι ἕωσ καιροῦ πέρασ, ὅτι ἔτι εἰσ καιρόν. καὶ ποιήσει κατὰ τὸ θέλημα αὐτοῦ καὶ ὁ βασιλεὺσ ὑψωθήσεται καὶ μεγαλυνθήσεται ἐπὶ πάντα θεὸν καὶ λαλήσει ὑπέρογκα καὶ κατευθυνεῖ, μέχρισ οὗ συντελεσθῇ ἡ ὀργή, εἰσ γὰρ συντέλειαν γίνεται. καὶ ἐπὶ πάντασ θεοὺσ τῶν πατέρων αὐτοῦ οὐ συνήσει καὶ ἐπὶ ἐπιθυμίαν γυναικῶν καὶ ἐπὶ πᾶν θεὸν οὐ συνήσει, ὅτι ἐπὶ πάντασ μεγαλυνθήσεται. καὶ θεὸν μαωζεὶν ἐπὶ τόπου αὐτοῦ δοξάσει καὶ θεόν, ὃν οὐκ ἔγνωσαν οἱ πατέρεσ αὐτοῦ, δοξάσει ἐν χρυσῷ καὶ ἀργύρῳ καὶ λίθῳ τιμίῳ καὶ ἐν ἐπιθυμήμασι. καὶ ποιήσει τοῖσ ὀχυρώμασι τῶν καταφυγῶν μετὰ θεοῦ ἀλλοτρίου καὶ πληθυνεῖ δόξαν καὶ ὑποτάξει αὐτοῖσ πολλοὺσ καὶ γῆν διελεῖ ἐν δώροισ. καὶ ἐν καιροῦ πέρατι συγκερατισθήσεται μετὰ τοῦ βασιλέωσ τοῦ νότου, καὶ συναχθήσεται ἐπ’ αὐτὸν βασιλεὺσ τοῦ βορρᾶ ἐν ἅρμασι καὶ ἐν ἱππεῦσι καὶ ἐν ναυσὶ πολλαῖσ καὶ εἰσελεύσονται εἰσ τὴν γῆν καὶ συντρίψει καὶ παρελεύσεται. καὶ εἰσελεύσεται εἰσ τὴν γῆν τοῦ σαβεί, καὶ πολλοὶ ἀσθενήσουσι. καὶ οὗτοι διασωθήσονται ἐκ χειρὸσ αὐτοῦ, Ἐδὼμ καὶ Μωάβ, καὶ ἀρχὴ υἱῶν Ἀμμών. καὶ ἐκτενεῖ τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ γῆ Αἰγύπτου οὐκ ἔσται εἰσ σωτηρίαν. καὶ κυριεύσει ἐν τοῖσ ἀποκρύφοισ τοῦ χρυσοῦ καὶ τοῦ ἀργύρου καὶ ἐν πᾶσιν ἐπιθυμητοῖσ Αἰγύπτου καὶ Λιβύων καὶ Αἰθιόπων ἐν τοῖσ ὀχυρώμασιν αὐτῶν. καὶ ἀκοαὶ καὶ σπουδαὶ ταράξουσιν αὐτὸν ἐξ ἀνατολῶν καὶ ἀπὸ βορρᾶ, καὶ ἥξει ἐν θυμῷ πολλῷ τοῦ ἀφανίσαι καὶ τοῦ ἀναθεματίσαι πολλοὺς καὶ πήξει τὴν σκηνὴν αὐτοῦ ἐφαδανῶ ἀναμέσον τῶν θαλασσῶν, εἰσ ὄροσ σαβεὶ ἅγιον. καὶ ἥξει ἕωσ μέρουσ αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔστιν ὁ ρυόμενοσ αὐτόν. ΚΑΙ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἀναστήσεται Μιχαὴλ ὁ ἄρχων ὁ μέγασ, ὁ ἑστηκὼσ ἐπὶ τοὺσ υἱοὺσ τοῦ λαοῦ σου. καὶ ἔσται καιρὸσ θλίψεωσ, θλῖψισ οἵα οὐ γέγονεν ἀφ’ οὗ γεγένηται ἔθνοσ ἐν τῇ γῇ ἕωσ τοῦ καιροῦ ἐκείνου. καὶ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ σωθήσεται ὁ λαόσ σου, πᾶσ ὁ γεγραμμένοσ ἐν τῇ βίβλῳ.

καὶ πολλοὶ τῶν καθευδόντων ἐν γῆσ χώματι ἐξεγερθήσονται, οὗτοι εἰσ ζωὴν αἰώνιον καὶ οὗτοι εἰσ ὀνειδισμὸν καὶ εἰσ αἰσχύνην αἰώνιον. καὶ οἱ συνιέντεσ ἐκλάμψουσιν ὡσ ἡ λαμπρότησ τοῦ στερεώματοσ καὶ ἀπὸ τῶν δικαίων τῶν πολλῶν ὡσ οἱ ἀστέρεσ εἰσ τοὺσ αἰῶνασ καὶ ἔτι. καὶ σύ, Δανιήλ, ἔμφραξον τοὺσ λόγουσ καὶ σφράγισον τὸ βιβλίον ἕωσ καιροῦ συντελείασ, ἕωσ διδαχθῶσι πολλοὶ καὶ πληθυνθῇ ἡ γνῶσισ. ‐ Καὶ εἶδον ἐγὼ Δανιὴλ καὶ ἰδοὺ δύο ἕτεροι εἱστήκεισαν, εἷσ ἐντεῦθεν τοῦ χείλουσ τοῦ ποταμοῦ καὶ εἷσ ἐντεῦθεν τοῦ χείλουσ τοῦ ποταμοῦ. καὶ εἶπε τῷ ἀνδρὶ τῷ ἐνδεδυμένῳ τὰ βαδδίν, ὃσ ἦν ἐπάνω τοῦ ὕδατοσ τοῦ ποταμοῦ. ἕωσ πότε τὸ πέρασ ὧν εἴρηκασ τῶν θαυμασίων̣ καὶ ἤκουσα τοῦ ἀνδρὸσ τοῦ ἐνδεδυμένου τὰ βαδδίν, ὃσ ἦν ἐπάνω τοῦ ὕδατοσ τοῦ ποταμοῦ, καὶ ὕψωσε τὴν δεξιὰν αὐτοῦ καὶ τὴν ἀριστερὰν αὐτοῦ εἰσ τὸν οὐρανὸν καὶ ὤμοσεν ἐν τῷ ζῶντι εἰσ τὸν αἰῶνα, ὅτι εἰσ καιρὸν καιρῶν καὶ ἥμισυ καιροῦ. ἐν τῷ συντελεσθῆναι διασκορπισμὸν γνώσονται πάντα ταῦτα. καὶ ἐγὼ ἤκουσα καὶ οὐ συνῆκα καὶ εἶπα. Κύριε, τί τὰ ἔσχατα τούτων̣ καὶ εἶπε. δεῦρο Δανιήλ, ὅτι ἐμπεφραγμένοι καὶ ἐσφραγισμένοι οἱ λόγοι, ἕωσ καιροῦ πέρασ. ἐκλεγῶσι καὶ ἐκλευκανθῶσι καὶ πυρωθῶσι καὶ ἁγιασθῶσι πολλοί, καὶ ἀνομήσωσιν ἄνομοι. καὶ οὐ συνήσουσι πάντεσ ἄνομοι, καὶ οἱ νοήμονεσ συνήσουσι. καὶ ἀπὸ καιροῦ παραλλάξεωσ τοῦ ἐνδελεχισμοῦ καὶ τοῦ δοθῆναι βδέλυγμα ἐρημώσεωσ ἡμέραι χίλιαι διακόσιαι ἐνενήκοντα. μακάριοσ ὁ ὑπομένων καὶ φθάσασ εἰσ ἡμέρασ χιλίασ τριακοσίασ τριάκοντα πέντε. καὶ σὺ δεῦρο καὶ ἀναπαύου. ἔτι γὰρ ἡμέραι καὶ ὧραι εἰσ ἀναπλήρωσιν συντελείασ, καὶ ἀναστήσῃ εἰσ τὸν κλῆρόν σου, εἰσ συντέλειαν ἡμερῶν. ̀ρ̀ν̀ρ̀ν————— ̀ρ̀ν̀ρ̀ν ΒΗΛ ΚΑΙ ΔΡΑΚΩΝ · ΚΑΙ ὁ βασιλεὺσ Ἀστυάγησ προσετέθη πρὸσ τοὺσ πατέρασ αὐτοῦ, καὶ παρέλαβε Κῦροσ ὁ Πέρσησ τὴν βασιλείαν αὐτοῦ. καὶ ἦν Δανιὴλ συμβιωτὴσ τοῦ βασιλέωσ καὶ ἔνδοξοσ ὑπὲρ πάντασ τοὺσ φίλουσ αὐτοῦ. καὶ ἦν εἴδωλον τοῖσ Βαβυλωνίοισ, ᾧ ὄνομα Βήλ, καὶ ἐδαπανῶντο εἰσ αὐτὸν ἑκάστησ ἡμέρασ σεμιδάλεωσ ἀρτάβαι δώδεκα καὶ πρόβατα τεσσαράκοντα καὶ οἴνου μετρηταὶ ἕξ. καὶ ὁ βασιλεὺσ ἐσέβετο αὐτὸν καὶ ἐπορεύετο καθ’ ἑκάστην ἡμέραν προσκυνεῖν αὐτῷ. Δανιὴλ δὲ προσεκύνει τῷ Θεῷ αὐτοῦ. καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύσ. διατί οὐ προσκυνεῖσ τῷ Βήλ̣ ὁ δὲ εἶπεν. ὅτι οὐ σέβομαι εἴδωλα χειροποίητα, ἀλλὰ τὸν ζῶντα Θεὸν τὸν κτίσαντα τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ ἔχοντα πάσησ σαρκὸσ κυριείαν. καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύσ. οὐ δοκεῖ σοι Βὴλ εἶναι ζῶν θεόσ̣ ἢ οὐχ ὁρᾷσ ὅσα ἐσθίει καὶ πίνει καθ’ ἑκάστην ἡμέραν̣ καὶ εἶπε Δανιὴλ γελάσασ. μὴ πλανῶ, βασιλεῦ. οὗτοσ γὰρ ἔσωθεν μέν ἐστι πηλὸσ ἔξωθεν δὲ χαλκὸσ καὶ οὐ βέβρωκεν οὐδὲ πέπωκε πώποτε. θυμωθεὶσ δὲ ὁ βασιλεὺσ ἐκάλεσε τοὺσ ἱερεῖσ αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτοῖσ. ἐὰν μὴ εἴπητέ μοι τίσ ὁ κατέσθων τὴν δαπάνην ταύτην, ἀποθανεῖσθε. ἐὰν δὲ δείξητε ὅτι Βὴλ κατεσθίει αὐτά, Δανιὴλ ἀποθανεῖται, ὅτι ἐβλασφήμησεν εἰσ τὸν Βήλ. καὶ εἶπε Δανιὴλ τῷ βασιλεῖ. γινέσθω κατὰ τὸ ρῆμά σου. καὶ ἦσαν ἱερεῖσ τοῦ Βὴλ ἑβδομήκοντα ἐκτὸσ γυναικῶν καὶ τέκνων. καὶ ἦλθεν ὁ βασιλεὺσ μετὰ Δανιὴλ εἰσ τὸν οἶκον τοῦ Βήλ. καὶ εἶπαν οἱ ἱερεῖσ τοῦ Βήλ. ἰδοὺ ἡμεῖσ ἀποτρέχομεν ἔξω, σὺ δέ, βασιλεῦ, παράθεσ τὰ βρώματα καὶ τὸν οἶνον κεράσασ θὲσ καὶ ἀπόκλεισον τὴν θύραν καὶ σφράγισον τῷ δακτυλίῳ σου. καὶ ἐλθὼν πρωί̈, ἐὰν μὴ εὕρῃσ πάντα βεβρωμένα ὑπὸ τοῦ Βήλ, ἀποθανούμεθα ἢ Δανιὴλ ὁ ψευδόμενοσ καθ’ ἡμῶν. αὐτοὶ δὲ κατεφρόνουν, ὅτι πεποιήκεισαν ὑπὸ τὴν τράπεζαν κεκρυμμένην εἴσοδον καὶ δι’ αὐτῆσ εἰσεπορεύοντο διόλου καὶ ἀνήλουν αὐτά. καὶ ἐγένετο ὡσ ἐξήλθοσαν ἐκεῖνοι, καὶ ὁ βασιλεὺσ παρέθηκε τὰ βρώματα τῷ Βήλ. καὶ ἐπέταξε Δανιὴλ τοῖσ παιδαρίοισ αὐτοῦ καὶ ἤνεγκαν τέφραν καὶ κατέστρωσαν ὅλον τὸν ναὸν ἐνώπιον τοῦ βασιλέωσ μόνου. καὶ ἐξελθόντεσ ἔκλεισαν τὴν θύραν καὶ ἐσφραγίσαντο ἐν τῷ δακτυλίῳ τοῦ βασιλέωσ, καὶ ἀπῆλθον. οἱ δὲ ἱερεῖσ ἦλθον τὴν νύκτα κατὰ τὸ ἔθοσ αὐτῶν καὶ αἱ γυναῖκεσ αὐτῶν καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν καὶ κατέφαγον πάντα καὶ ἐξέπιον. καὶ ὤρθρισεν ὁ βασιλεὺσ τὸ πρωί̈ καὶ Δανιὴλ μετ’ αὐτοῦ. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύσ. σῷοι αἱ σφραγῖδεσ, Δανιήλ̣ ὁ δὲ εἶπε. σῷοι, βασιλεῦ. καὶ ἐγένετο ἅμα τῷ ἀνοῖξαι τὰσ θύρασ, ἐπιβλέψασ ἐπὶ τὴν τράπεζαν ὁ βασιλεὺσ ἐβόησε φωνῇ μεγάλῃ. μέγασ εἶ, Βήλ, καὶ οὐκ ἔστι παρὰ σοὶ δόλοσ οὐδὲ εἷσ. καὶ ἐγέλασε Δανιὴλ καὶ ἐκράτησε τὸν βασιλέα τοῦ μὴ εἰσελθεῖν αὐτὸν ἔσω καὶ εἶπεν. ἰδὲ δὴ τὸ ἔδαφοσ καὶ γνῶθι τίνοσ τὰ ἴχνη ταῦτα. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύσ. ὁρῶ τὰ ἴχνη ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν καὶ παιδίων. καὶ ὀργισθεὶσ ὁ βασιλεὺσ τότε συνέλαβε τοὺσ ἱερεῖσ καὶ τὰσ γυναῖκασ καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν, καὶ ἔδειξαν αὐτῷ τὰσ κρυπτὰσ θύρασ, δι’ ὧν εἰσεπορεύοντο καὶ ἐδαπάνων τὰ ἐπὶ τῆσ τραπέζησ. καὶ ἀπέκτεινεν αὐτοὺσ ὁ βασιλεὺσ καὶ ἔδωκε τὸν Βὴλ ἔκδοτον τῷ Δανιήλ, καὶ κατέστρεψεν αὐτὸν καὶ τὸ ἱερὸν αὐτοῦ. Καὶ ἦν δράκων μέγασ, καὶ ἐσέβοντο αὐτὸν οἱ Βαβυλώνιοι. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺσ τῷ Δανιήλ. μὴ καὶ τοῦτον ἐρεῖσ ὅτι χαλκοῦσ ἐστιν̣ ἰδοὺ ζῇ καὶ ἐσθίει καὶ πίνει. οὐ δύνασαι εἰπεῖν ὅτι οὐκ ἔστιν οὗτοσ θεὸσ ζῶν, καὶ προσκύνησον αὐτῷ. καὶ εἶπε Δανιήλ. Κυρίῳ τῷ Θεῷ μου προσκυνήσω, ὅτι οὗτόσ ἐστι Θεὸσ ζῶν. σὺ δέ, βασιλεῦ, δόσ μοι ἐξουσίαν, καὶ ἀποκτενῶ τὸν δράκοντα ἄνευ μαχαίρασ καὶ ράβδου. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύσ. δίδωμί σοι. καὶ ἔλαβεν ὁ Δανιὴλ πίσσαν καὶ στέαρ καὶ τρίχασ καὶ ἥψησεν ἐπὶ τὸ αὐτὸ καὶ ἐποίησε μάζασ καὶ ἔδωκεν εἰσ τὸ στόμα τοῦ δράκοντοσ, καὶ φαγὼν διερράγη ὁ δράκων. καὶ εἶπεν. ἴδετε τά σεβάσματα ὑμῶν. καὶ ἐγένετο ὡσ ἤκουσαν οἱ Βαβυλώνιοι, ἠγανάκτησαν λίαν καὶ συνεστράφησαν ἐπὶ τὸν βασιλέα καὶ εἶπαν. Ἰουδαῖοσ γέγονεν ὁ βασιλεύσ. τὸν Βὴλ κατέσπασε καὶ τὸν δράκοντα ἀπέκτεινε καὶ τοὺσ ἱερεῖσ κατέσφαξε. καὶ εἶπαν ἐλθόντεσ πρὸσ τὸν βασιλέα. παράδοσ ἡμῖν τὸν Δανιήλ. εἰ δὲ μή, ἀποκτενοῦμέν σε καὶ τὸν οἶκόν σου. καὶ εἶδεν ὁ βασιλεὺσ ὅτι ἐπείγουσιν αὐτὸν σφόδρα, καὶ ἀναγκασθεὶσ ὁ βασιλεὺσ παρέδωκεν αὐτοῖσ τὸν Δανιήλ. οἱ δὲ ἔβαλον αὐτὸν εἰσ τὸν λάκκον τῶν λεόντων, καὶ ἦν ἐκεῖ ἡμέρασ ἕξ. ἦσαν δὲ ἐν τῷ λάκκῳ ἑπτὰ λέοντεσ, καὶ ἐδίδοτο αὐτοῖσ τὴν ἡμέραν δύο σώματα καὶ δύο πρόβατα. τότε δὲ οὐκ ἐδόθη αὐτοῖσ, ἵνα καταφάγωσι τὸν Δανιήλ. καὶ ἦν Ἀμβακοὺμ ὁ προφήτησ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ, καὶ αὐτὸσ ἥψησεν ἕψεμα καὶ ἐνέθρυψεν ἄρτουσ εἰσ σκάφην καὶ ἐπορεύετο εἰσ τὸ πεδίον ἀπενέγκαι τοῖσ θερισταῖσ. καὶ εἶπεν ὁ ἄγγελοσ Κυρίου τῷ Ἀμβακούμ. ἀπένεγκε τὸ ἄριστον, ὃ ἔχεισ, εἰσ Βαβυλῶνα τῷ Δανιὴλ εἰσ τὸν λάκκον τῶν λεόντων. καὶ εἶπεν Ἀμβακούμ. Κύριε, Βαβυλῶνα οὐχ ἑώρακα καὶ τὸν λάκκον οὐ γινώσκω. καὶ ἐπελάβετο ὁ ἄγγελοσ Κυρίου τῆσ κορυφῆσ αὐτοῦ καὶ βαστάσασ τῆσ κόμησ τῆσ κεφαλῆσ αὐτοῦ ἔθηκεν αὐτὸν εἰσ Βαβυλῶνα ἐπάνω τοῦ λάκκου ἐν τῷ ροίζῳ τοῦ πνεύματοσ αὐτοῦ. καὶ ἐβόησεν Ἀμβακοὺμ λέγων. Δανιὴλ Δανιήλ, λαβὲ τὸ ἄριστον, ὃ ἀπέστειλέ σοι ὁ Θεόσ. καὶ εἶπε Δανιήλ. ἐμνήσθησ γάρ μου, ὁ Θεόσ, καὶ οὐκ ἐγκατέλιπεσ τοὺσ ἀγαπῶντάσ σε. καὶ ἀναστὰσ Δανιὴλ ἔφαγεν. ὁ δὲ ἄγγελοσ τοῦ Θεοῦ ἀποκατέστησε τὸν Ἀμβακοὺμ παραχρῆμα εἰσ τὸν τόπον αὐτοῦ. ὁ δέ βασιλεὺσ ἦλθε τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ πενθῆσαι τὸν Δανιήλ. καὶ ἦλθεν ἐπὶ τὸν λάκκον καὶ ἐνέβλεψε, καὶ ἰδοὺ Δανιὴλ καθήμενοσ. καὶ ἀναβοήσασ φωνῇ μεγάλῃ εἶπε. μέγασ εἶ, Κύριε ὁ Θεὸσ τοῦ Δανιήλ, καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλοσ πλὴν σοῦ. καὶ ἀνέσπασεν αὐτόν, τοὺσ δὲ αἰτίουσ τῆσ ἀπωλείασ αὐτοῦ ἐνέβαλεν εἰσ τὸν λάκκον, καὶ κατεβρώθησαν παραχρῆμα ἐνώπιον αὐτοῦ.

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION