Septuagint, Litterae Ieremiae

(70인역 성경, Litterae Ieremiae)

ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ἐπιστολῆσ, ἧσ ἀπέστειλεν Ἱερεμίασ πρὸσ τοὺσ ἀχθησομένουσ αἰχμαλώτουσ εἰσ Βαβυλῶνα ὑπὸ τοῦ βασιλέωσ τῶν Βαβυλωνίων ἀναγγεῖλαι αὐτοῖσ καθότι ἐπετάγη αὐτῷ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ. ‐ Διὰ τὰσ ἁμαρτίασ, ἃσ ἡμαρτήκατε ἐναντίον τοῦ Θεοῦ, ἀχθήσεσθε εἰσ Βαβυλῶνα αἰχμάλωτοι ὑπὸ Ναβουχοδονόσορ βασιλέωσ τῶν Βαβυλωνίων εἰσελθόντεσ οὖν εἰσ Βαβυλῶνα ἔσεσθε ἐκεῖ ἔτη πλείονα καὶ χρόνον μακρὸν ἕωσ γενεῶν ἑπτά. μετὰ τοῦτο δὲ ἐξάξω ὑμᾶσ ἐκεῖθεν μετ’ εἰρήνησ. νυνὶ δὲ ὄψεσθε ἐν Βαβυλῶνι θεοὺσ ἀργυροῦσ καὶ χρυσοῦσ καὶ ξυλίνουσ ἐπ’ ὤμοισ αἰρομένουσ, δεικνύντασ φόβον τοῖσ ἔθνεσιν. εὐλαβήθητε οὖν μὴ καὶ ὑμεῖσ ἀφομοιωθέντεσ τοῖσ ἀλλοφύλοισ ἀφομοιωθῆτε καὶ φόβοσ ὑμᾶσ λάβῃ ἐπ’ αὐτοῖς ἰδόντασ ὄχλον ἔμπροσθεν καὶ ὄπισθεν αὐτῶν προσκυνοῦντασ αὐτά. εἴπατε δὲ τῇ διανοίᾳ. σοὶ δεῖ προσκυνεῖν, δέσποτα. ὁ γὰρ ἄγγελόσ μου μεθ’ ὑμῶν ἐστιν, αὐτόσ τε ἐκζητῶν τὰσ ψυχὰσ ὑμῶν. γλῶσσα γὰρ αὐτῶν ἐστι κετεξυσμένη ὑπὸ τέκτονοσ, αὐτά τε περίχρυσα καὶ περιάργυρα, ψευδῆ δ’ ἐστὶ καὶ οὐ δύνανται λαλεῖν. καὶ ὥσπερ παρθένῳ φιλοκόσμῳ λαμβάνοντεσ χρυσίον κατασκευάζουσι στεφάνουσ ἐπὶ τὰσ κεφαλὰσ τῶν θεῶν αὐτῶν. ἔστι δὲ καὶ ὅτε ὑφαιρούμενοι οἱ ἱερεῖσ ἀπὸ τῶν θεῶν αὐτῶν χρυσίον καὶ ἀργύριον εἰσ ἑαυτοὺσ καταναλώσουσι, δώσουσι δὲ ἀπ’ αὐτῶν καὶ ταῖσ ἐπὶ τοῦ στέγουσ πόρναισ. κοσμοῦσί τε αὐτοὺσ ὡσ ἀνθρώπουσ τοῖσ ἐνδύμασι, θεοὺσ ἀργυροῦσ καὶ θεοὺσ χρυσοῦσ καὶ ξυλίνουσ. οὗτοι δὲ οὐ διασῴζονται ἀπὸ ἰοῦ καὶ βρωμάτων. περιβεβλημένων αὐτῶν ἱματισμὸν πορφυροῦν, ἐκμάσσονται τὸ πρόσωπον αὐτῶν διὰ τὸν ἐκ τῆσ οἰκίασ κονιορτόν, ὅσ ἐστι πλείω ἐπ’ αὐτοῖσ. καὶ σκῆπτρον ἔχει ὡσ ἄνθρωποσ κριτὴσ χώρασ, ὃσ τὸν εἰσ αὐτὸν ἁμαρτάνοντα οὐκ ἀνελεῖ. ἔχει δὲ ἐγχειρίδιον ἐν δεξιᾷ καὶ πέλεκυν, ἑαυτὸν δὲ ἐκ πολέμου καὶ λῃστῶν οὐκ ἐξελεῖται. ὅθεν γνώριμοί εἰσιν οὐκ ὄντεσ θεοί. μὴ οὖν φοβηθῆτε αὐτούσ. ‐ Ὥσπερ γὰρ σκεῦοσ ἀνθρώπου συντριβὲν ἀχρεῖον γίνεται, τοιοῦτοι ὑπάρχουσιν οἱ θεοὶ αὐτῶν, καθιδρυμένων αὐτῶν ἐν τοῖσ οἴκοισ. οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν πλήρεισ εἰσὶ κονιορτοῦ ἀπὸ τῶν ποδῶν τῶν εἰσπορευομένων. καὶ ὥσπερ τινὶ ἠδικηκότι βασιλέα περιπεφραγμέναι εἰσὶν αἱ αὐλαί, ὡσ ἐπὶ θανάτῳ ἀπηγμένῳ, τοὺσ οἴκουσ αὐτῶν ὀχυροῦσιν οἱ ἱερεῖσ θυρώμασί τε καὶ κλείθροισ καὶ μοχλοῖσ, ὅπωσ ὑπὸ τῶν λῃστῶν μὴ συληθῶσι. λύχνουσ καίουσι καὶ πλείουσ ἢ ἑαυτοῖσ, ὧν οὐδένα δύνανται ἰδεῖν. ἔστι μὲν ὥσπερ δοκὸσ τῶν ἐκ τῆσ οἰκίασ, τὰσ δὲ καρδίασ αὐτῶν φασὶν ἐκλείχεσθαι, τῶν ἀπὸ τῆσ γῆσ ἑρπετῶν κατεσθόντων αὐτούσ τε καὶ τὸν ἱματισμὸν αὐτῶν, οὐκ αἰσθάνονται. μεμελανωμένοι τὸ πρόσωπον αὐτῶν ἀπὸ τοῦ καπνοῦ τοῦ ἐκ τῆσ οἰκίασ. ἐπὶ τὸ σῶμα αὐτῶν καὶ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτῶν ἐφίπτανται νυκτερίδεσ, χελιδόνεσ καὶ τὰ ὄρνεα, ὡσαύτωσ δὲ καὶ οἱ αἴλουροι. ὅθεν γνώσεσθε ὅτι οὐκ εἰσὶ θεοί. μὴ οὖν φοβεῖσθε αὐτά. ‐ Τὸ γὰρ χρυσίον, ὃ περίκεινται εἰσ κάλλοσ, ἐὰν μή τισ ἐκμάξῃ τὸν ἰόν, οὐ μὴ στίλψωσιν. οὐδὲ γάρ, ὅτε ἐχωνεύοντο, ᾐσθάνοντο. ἐκ πάσησ τιμῆσ ἠγορασμένα ἐστίν, ἐν οἷσ οὐκ ῎στι πνεῦμα. ἄνευ ποδῶν ἐπ’ ὤμοισ φέρονται ἐνδεικνύμενοι τὴν ἑαυτῶν ἀτιμίαν τοῖσ ἀνθρώποισ, αἰσχύνονταί τε καὶ οἱ θεραπεύοντεσ αὐτὰ διὰ τὸ εἴ ποτε ἐπὶ τὴν γῆν πέσῃ, μὴ δι’ αὐτῶν ἀνίστασθαι. μήτε ἐάν τισ αὐτὸ ὀρθὸν στήσῃ, δι’ ἑαυτοῦ κινηθήσεται, μήτε ἐὰν κλιθῇ, οὐ μὴ ὀρθωθῇ, ἀλλ’ ὥσπερ νεκροῖσ τὰ δῶρα αὐτοῖσ παρατίθεται. τὰσ δὲ θυσίασ αὐτῶν ἀποδόμενοι οἱ ἱερεῖσ αὐτῶν καταχρῶνται. ὡσαύτωσ δὲ καὶ αἱ γυναῖκεσ αὐτῶν ἀπ’ αὐτῶν ταριχεύουσαι οὔτε πτωχῷ οὔτε ἀδυνάτῳ μὴ μεταδῶσι. τῶν θυσιῶν αὐτῶν ἀποκαθημένη καὶ λεχὼ ἅπτονται. γνόντεσ οὖν ἀπὸ τούτων ὅτι οὐκ εἰσὶ θεοί, μὴ φοβηθῆτε αὐτούσ. ‐ Πόθεν γὰρ κληθείησαν θεοί̣ ὅτι γυναῖκεσ παραιτιθέασι θεοῖσ ἀργυροῖσ καὶ χρυσοῖσ καὶ ξυλίνοισ. καὶ ἐν τοῖσ οἴκοισ αὐτῶν οἱ ἱερεῖσ διφρεύουσιν, ἔχοντεσ τοὺσ χιτῶνασ διερρωγότασ καὶ τὰσ κεφαλὰσ καὶ τοὺσ πώγωνασ ἐξυρημένουσ, ὧν αἱ κεφαλαὶ ἀκάλυπτοί εἰσιν, ὠρύονται δὲ βοῶντεσ ἐναντίον τῶν θεῶν αὐτῶν ὥσπερ τινὲσ ἐν περιδείπνῳ νεκροῦ. ἀπὸ τοῦ ἱματισμοῦ αὐτῶν ἀφελόμενοι οἱ ἱερεῖσ ἐνδύσουσι τὰσ γυναῖκασ αὐτῶν καὶ τὰ παιδία. οὔτε ἐὰν κακὸν πάθωσιν ὑπό τινοσ οὔτε ἐὰν ἀγαθόν, δυνήσονται ἀνταποδοῦναι. οὔτε καταστῆσαι βασιλέα δύνανται οὔτε ἀφελέσθαι. ὡσαύτωσ οὔτε πλοῦτον οὔτε χαλκὸν οὐ μὴ δύνωνται διδόναι. ἐάν τισ εὐχὴν αὐτοῖσ εὐξάμενοσ μὴ ἀποδῷ, οὐ μὴ ἐπιζητήσωσιν. ἐκ θανάτου ἄνθρωπον οὐ μὴ ρύσωνται οὔτε ἥττονα ἀπὸ ἰσχυροῦ μὴ ἐξέλωνται. ἄνθρωπον τυφλὸν εἰσ ὅρασιν οὐ μὴ περιστήσωσιν, ἐν ἀνάγκῃ ἄνθρωπον ὄντα οὐ μὴ ἐξέλωνται. χήραν οὐ μὴ ἐλεήσωσιν οὔτε ὀρφανὸν εὖ ποιήσωσι. τοῖσ ἀπὸ τοῦ ὄρουσ λίθοισ ὡμοιωμένοι εἰσὶ τὰ ξύλινα καὶ τὰ περίχρυσα καὶ τὰ περιάργυρα, οἱ δὲ θεραπεύοντεσ αὐτὰ καταισχυνθήσονται. πῶσ οὖν νομιστέον ἢ κλητέον ὑπάρχειν αὐτοὺσ θεούσ̣ ἔτι δὲ καὶ αὐτῶν τῶν Χαλδαίων ἀτιμαζόντων αὐτά, οἵ, ὅταν ἴδωσιν ἐνεὸν μὴ δυνάμενον λαλῆσαι, προσενεγκάμενοι τὸν Βῆλον ἀξιοῦσι φωνῆσαι, ὡσ δυνατοῦ ὄντοσ αὐτοῦ αἰσθέσθαι, καὶ οὐ δύνανται αὐτοὶ νοήσαντεσ καταλιπεῖν αὐτά, αἴσθησιν γὰρ οὐκ ἔχουσιν. αἱ δὲ γυναῖκεσ περιθέμεναι σχοινία ἐν ταῖσ ὁδοῖσ ἐγκάθηνται θυμιῶσαι τὰ πίτυρα. ὅταν δέ τισ αὐτῶν ἐφελκυσθεῖσα ὑπό τινοσ τῶν παραπορευομένων κοιμηθῇ, τὴν πλησίον ὀνειδίζει, ὅτι οὐκ ἠξίωται ὥσπερ καὶ αὐτὴ οὔτε τὸ σχοινίον αὐτῆσ διερράγη. πάντα τὰ γενόμενα ἐν αὐτοῖσ ἐστι ψευδῆ. πῶσ οὖν νομιστέον ἢ κλητέον ὡσ θεοὺσ αὐτοὺσ ὑπάρχειν̣ ὐπὸ τεκτόνων καὶ χρυσοχόων κατεσκευασμένα εἰσίν. οὐδὲν ἄλλο μὴ γένωνται ἢ ὃ βούλονται οἱ τεχνῖται αὐτὰ γενέσθαι. αὐτοί τε οἱ κατασκευάζοντεσ αὐτὰ οὐ μὴ γένωνται πολυχρόνιοι. πῶσ τε δὴ μέλλει τὰ ὑπ’ αὐτῶν κατασκευασθέντα εἶναι θεοί̣ κατέλιπον γὰρ ψεύδη καὶ ὄνειδοσ τοῖσ ἐπιγινομένοισ. ὅταν γὰρ ἐπέλθῃ ἐπ’ αὐτὰ πόλεμοσ καὶ κακά, βουλεύονται πρὸσ ἑαυτοὺσ οἱ ἱερεῖσ ποῦ συναποκρυβῶσι μετ’ αὐτῶν. πῶσ οὖν οὐκ ἔστιν αἰσθέσθαι ὅτι οὐκ εἰσὶ θεοί, οἳ οὔτε σῴζουσιν ἑαυτοὺσ ἐκ πολέμου οὔτε ἐκ κακῶν̣ ὑπάρχοντα γὰρ ξύλινα καὶ περίχρυσα καὶ περιάργυρα γνωσθήσεται μετὰ ταῦτα, ὅτι ἐστὶ ψευδῆ. τοῖσ ἔθνεσι πᾶσι τοῖσ τε βασιλεῦσι φανερὸν ἔσται, ὅτι οὐκ εἰσὶ θεοί, ἀλλὰ ἔργα χειρῶν ἀνθρώπων, καὶ οὐδὲν Θεοῦ ἔργον ἐν αὐτοῖσ ἐστι. τίνι οὖν γνωστέον ἐστίν, ὅτι οὐκ εἰσὶ θεοί̣ βασιλέα γὰρ χώρασ οὐ μὴ ἀναστήσωσιν οὔτε ὑετὸν ἀνθρώποισ οὐ μὴ δῶσι, κρίσιν τε οὐ μὴ διακρίνωσιν αὐτῶν, οὐδὲ μὴ ρύσωνται ἀδικούμενον ἀδύνατοι ὄντεσ. ὥσπερ γὰρ κορῶναι ἀναμέσον τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῆσ γῆσ. καὶ γὰρ ὅταν ἐμπέσῃ εἰσ οἰκίαν θεῶν ξυλίων ἢ περιχεύσων ἢ περιαργύρων πῦρ, οἱ μὲν ἱερεῖσ αὐτῶν φεύξονται καὶ διασωθήσονται, αὐτοὶ δὲ ὥσπερ δοκοὶ μέσοι κατακαυθήσονται. βασιλεῖ δὲ καὶ πολεμίοισ οὐ μὴ ἀντιστῶσι. πῶσ οὖν ἐκδεκτέον ἢ νομιστέον ὅτι εἰσὶ θεοί̣ οὔτε ἀπὸ κλεπτῶν οὔτε ἀπὸ λῃστῶν οὐ μὴ διασωθῶσι θεοὶ ξύλινοι καὶ περιάργυροι καὶ περίχρυσοι, ὧν οἱ ἰσχύοντεσ περιελοῦνται τὸ χρυσίον καὶ τὸ ἀργύριον, καὶ τὸν ἱματισμὸν τὸν περικείμενον αὐτοῖσ ἀπελεύσονται ἔχοντεσ, οὔτε ἑαυτοῖσ οὐ μὴ βοηθήσωσιν. ὥστε κρεῖσσον εἶναι βασιλέα ἐπιδεικνύμενον τὴν ἑαυτοῦ ἀνδρείαν ἢ σκεῦοσ ἐν οἰκίᾳ χρήσιμον, ἐφ’ ᾣ χρήσεται ὁ κεκτημένοσ, ἢ οἱ ψευδεῖσ θεοί. ἢ καὶ θύρα ἐν οἰκίᾳ διασῴζουσα τὰ ἐν αὐτῇ ὄντα ἢ ψευδεῖσ θεοί. καὶ ξύλινοσ στύλοσ ἐν βασιλείοισ ἢ οἱ ψευδεῖσ θεοί. ἥλιοσ μὲν γὰρ καὶ σελήνη καὶ ἄστρα ὄντα λαμπρὰ καὶ ἀποστελλόμενα ἐπὶ χρείασ εὐήκοά εἰσιν. ὡσαύτωσ καὶ ἀστραπή, ὅταν ἐπιφανῇ, εὔοπτόσ ἐστι, τὸ δ’ αὐτὸ καὶ πνεῦμα ἐν πάσῃ χώρᾳ πνεῖ. καὶνεφέλαισ ὅταν ἐπιταγῇ ὑπὸ τοῦ Θεοῦ ἐπιπορεύεσθαι ἐφ’ ὅλην τὴν οἰκουμένην, συντελοῦσι τὸ ταχθέν. τό τε πῦρ ἐξαποσταλὲν ἄνωθεν ἐξαναλῶσαι ὄρη καὶ δρυμούσ, ποιεῖ τὸ συνταχθέν. ταῦτα δὲ οὔτε ταῖσ ἰδέαισ οὔτε ταῖσ δυνάμεσιν αὐτῶν ἀφωμοιωμένα ἐστίν. ὅθεν οὔτε νομιστέον οὔτε κλητέον ὑπάρχειν αὐτοὺσ θεούσ, οὐ δυνατῶν ὄντων αὐτῶν οὔτε κρίσιν κρῖναι οὔτε εὖ ποιῆσαι ἀνθρώποισ. γνόντεσ οὖν ὅτι οὐκ εἰσὶ θεοί, μὴ φοβηθῆτε αὐτούσ. οὔτε γὰρ βασιλεῦσιν οὐ μὴ καταράσωνται οὔτε μὴ εὐλογήσωσι. σημεῖά τε ἐν ἔθνεσιν ἐν οὐρανῷ οὐ μὴ δείξωσιν, οὐδὲ ὡσ ὁ ἥλιοσ λάμψουσιν οὐδὲ φωτιοῦσιν ὡσ ἡ σελήνη. τὰ θηρία ἐστὶκρείττῳ αὐτῶν, ἃ δύνανται ἐκφυγόντα εἰσ σκέπην ἑαυτὰ ὠφελῆσαι. κατ’ οὐδένα οὖν τρόπον ἡμῖν ἐστι φανερὸν ὅτι εἰσὶ θεοί. διὸ μὴ φοβηθῆτε αὐτούσ. ὥσπερ γὰρ ἐν σικυηράτῳ προβασκάνιον οὐδὲν φυλάσσον, οὕτωσ οἱ θεοὶ αὐτῶν εἰσὶ ξύλινοι καὶ περίχρυσοι καὶ περιάργυροι. τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τῇ ἐν κήπῳ ράμνῳ, ἐφ’ ἧσ πᾶν ὄρνεον ἐπικάθηται, ὡσαύτωσ δὲ καὶ νεκρῷ ἐρριμμένῳ ἐν σκότει ἀφωμοίωνται οἱ θεοὶ αὐτῶν ξύλινοι καὶ περίχρυσοι καὶ περιάργυροι. ἀπό τε τῆσ πορφύρασ καὶ τῆσ μαρμάρου τῆσ ἐπ’ αὐτοῖσ σηπομένησ γνωσθήσονται ὅτι οὐκ εἰσὶ θεοί. αὐτά τε ἐξ ὑστέρου βρωθήσονται, καὶ ἔσται ὄνειδοσ ἐν τῇ χώρᾳ. κρεῖσσον οὖν ἄνθρωποσ δίκαιοσ οὐκ ἔχων εἴδωλα, ἔσται γὰρ μακρὰν ἀπὸ ὀνειδισμοῦ.

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION