Septuagint, Liber Isaiae

(70인역 성경, 이사야서)

ΟΡΑΣΙΣ, ἣν εἶδεν Ἡσαί̈ασ υἱὸσ Ἀμώσ, ἣν εἶδε κατὰ τῆσ Ἰουδαίασ καὶ κατὰ Ἱερουσαλὴμ ἐν βασιλεία Ὀζίου καὶ Ἰωάθαμ καὶ Ἄχαζ καὶ Ἐζεκίου, οἵ ἐβασίλευσαν τῆσ Ἰουδαίασ. Ἄκουε οὐρανὲ καὶ ἐνωτίζου γῆ, ὅτι Κύριοσ ἐλάλησεν. υἱοὺσ ἐγέννησα καὶ ὕψωσα, αὐτοὶ δέ με ἠθέτησαν. ἔγνω βοῦσ τὸν κτησάμενον καὶ ὄνοσ τὴν φάτνην τοῦ κυρίου αὐτοῦ. Ἰσραὴλ δέ με οὐκ ἔγνω καὶ ὁ λαόσ με οὐ συνῆκεν. οὐαὶ ἔθνοσ ἁμαρτωλόν, λαὸσ πλήρησ ἁμαρτιῶν, σπέρμα πονηρόν, υἱοὶ ἄνομοι. ἐγκατελίπατε τὸν Κύριον καὶ παρωργίσατε τὸν ἅγιον τοῦ Ἰσραήλ. τί ἔτι πληγῆτε προστιθέντεσ ἀνομίαν̣ πᾶσα κεφαλὴ εἰσ πόνον καὶ πᾶσα καρδία εἰσ λύπην. ἀπὸ ποδῶν ἕωσ κεφαλῆσ οὐκ ἔστιν ἐν αὐτῷ ὁλοκληρία, οὔτε τραῦμα οὔτε μώλωψ οὔτε πληγὴ φλεγμαίνουσα. οὐκ ἔστιν μάλαγμα ἐπιθῆναι οὔτε ἔλαιον οὔτε καταδέσμουσ. ἡ γῆ ὑμῶν ἔρημοσ, αἱ πόλεισ ὑμῶν πυρίκαυστοι. τὴν χώραν ὑμῶν ἐνώπιον ὑμῶν ἀλλότριοι κατεσθίουσι αὐτήν, καὶ ἠρήμωται κατεστραμμένη ὑπὸ λαῶν ἀλλοτρίων. ἐγκαταλειφθήσεται ἡ θυγάτηρ Σιὼν ὡσ σκηνὴ ἐν ἀμπελῶνι καὶ ὡσ ὀπωροφυλάκιον ἐν σικυηράτῳ, ὡσ πόλισ πολιορκουμένη. καὶ εἰ μὴ Κύριοσ σαβαὼθ ἐγκατέλιπεν ἡμῖν σπέρμα, ὡσ Σόδομα ἂν ἐγενήθημεν καὶ ὡσ Γόμορρα ἂν ὡμοιώθημεν. ‐ Ἀκούσατε λόγον Κυρίου, ἄρχοντεσ Σοδόμων. προσέχετε νόμον Θεοῦ λαὸσ Γομόρρασ. τί μοι πλῆθοσ τῶν θυσιῶν ὑμῶν̣ λέγει Κύριοσ. πλήρησ εἰμὶ ὁλοκαυτωμάτων κριῶν, καὶ στέαρ ἀρνῶν καὶ αἷμα ταύρων καὶ τράγων οὐ βούλομαι, οὐδὲ ἂν ἔρχησθε ὀφθῆναι μοι. τίσ γὰρ ἐξεζήτησε ταῦτα ἐκ τῶν χειρῶν ὑμῶν̣ πατεῖν τὴν αὐλήν μου οὐ προσθήσεσθαι. ἐὰν φέρητε σεμίδαλιν, μάταιον. θυμίαμα, βδέλυγμά μοί ἐστι. τὰσ νουμηνίασ ὑμῶν καὶ τὰ σάββατα καὶ ἡμέραν μεγάλην οὐκ ἀνέχομαι. νηστείαν καὶ ἀργίαν καὶ τὰσ νουμηνίασ ὑμῶν καὶ τὰσ ἑορτὰσ ὑμῶν μισεῖ ἡ ψυχή μου. ἐγενήθητέ μοι εἰσ πλησμονήν, οὐκέτι ἀνήσω τὰσ ἁμαρτίασ ὑμῶν. ὅταν ἐκτείνητε τὰσ χεῖρασ ὑμῶν πρόσ με, ἀποστρέψω τοὺσ ὀφθαλμούσ μου ἀφ̓ ὑμῶν, καὶ ἐὰν πληθύνητε τὴν δέησιν, οὐκ εἰσακούσομαι ὑμῶν. αἱ γὰρ χεῖρεσ ὑμῶν αἵματοσ πλήρεισ. λούσασθε καὶ καθαροὶ γίνεσθε, ἀφέλετε τὰσ πονηρίασ ἀπὸ τῶν ψυχῶν ὑμῶν ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν μου, παύσασθε ἀπὸ τῶν πονηριῶν ὑμῶν, μάθετε καλὸν ποιεῖν, ἐκζητήσατε κρίσιν, ρύσασθε ἀδικούμενον, κρίνατε ὀρφανῷ καὶ δικαιώσατε χήραν. καὶ δεῦτε διαλεχθῶμεν, λέγει Κύριοσ. καὶ ἐὰν ὦσιν αἱ ἁμαρτίαι ὑμῶν ὡσ φοινικοῦν, ὡσ χιόνα λευκανῶ, ἐὰν δὲ ὦσιν ὡσ κόκκινον, ὡσ ἔριον λευκανῶ. καὶ ἐὰν θέλητε καὶ εἰσακούσητέ μου, τὰ ἀγαθὰ τῆσ γῆσ φάγεσθε. ἐὰν δὲ μὴ θέλητε, μηδὲ εἰσακούσητέ μου, μάχαιρα ὑμᾶσ κατέδεται. τὸ γὰρ στόμα Κυρίου ἐλάλησε ταῦτα. Πῶσ ἐγένετο πόρνη πόλισ πιστὴ Σιών, πλήρησ κρίσεωσ, ἐν ᾗ δικαιοσύνη ἐκοιμήθη ἐν αὐτῇ, νῦν δὲ φονευταί. τὸ ἀργύριον ὑμῶν ἀδόκιμον. οἱ κάπηλοί σου μίσγουσι τὸν οἶνον ὕδατι. οἱ ἄρχοντέσ σου ἀπειθοῦσι, κοινωνοὶ κλεπτῶν ἀγαπῶντεσ δῶρα, διώκοντεσ ἀνταπόδομα, ὀρφανοῖσ οὐ κρίνοντεσ καὶ κρίσιν χηρῶν οὐ προσέχοντεσ. διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριοσ ὁ δεσπότησ σαβαώθ, ὁ δυνάστησ τοῦ Ἰσραήλ. οὐαὶ τοῖσ ἰσχύουσιν ἐν Ἱερουσαλήμ. οὐ παύσεται γάρ μου ὁ θυμὸσ ἐν τοῖσ ὑπεναντίοισ, καὶ κρίσιν ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου ποιήσω. καὶ ἐπάξω τὴν χεῖρά μου ἐπὶ σὲ καὶ πυρώσω σε εἰσ καθαρόν, τοὺσ δὲ ἀπειθοῦντασ ἀπολέσω καὶ ἀφελῶ πάντασ ἀνόμουσ ἀπὸ σοῦ καὶ πάντασ ὑπηφάνουσ ταπεινώσω. καὶ ἐπιστήσω τοὺσ κριτάσ σου ὡσ τὸ πρότερον καὶ τοὺσ συμβούλουσ σου ὡσ τὸ ἀπ̓ ἀρχῆσ. καὶ μετὰ ταῦτα κληθήσῃ πόλισ δικαιοσύνησ, μητρόπολισ πιστὴ Σιών. μετὰ γὰρ κρίματοσ σωθήσεται ἡ αἰχμαλωσία αὐτῆσ καὶ μετὰ ἐλεημοσύνησ. καὶ συντριβήσονται οἱ ἄνομοι καὶ οἱ ἁμαρτωλοὶ ἅμα, καὶ οἱ ἐγκαταλιπόντεσ τὸν Κύριον συντελεσθήσονται. διότι αἰσχυνθήσονται ἐν τοῖσ εἰδώλοισ αὐτῶν, ἃ αὐτοὶ ἠβούλοντο, καὶ ἐπαισχυνθήσονται ἐπὶ τοῖσ κήποισ αὐτῶν, ἃ ἐπεθύμησαν. ἔσονται γὰρ ὡσ τερέβινθοσ ἀποβεβληκυῖα τὰ φύλλα καὶ ὡσ παράδεισοσ ὕδωρ μὴ ἔχων. καὶ ἔσται ἡ ἰσχὺσ αὐτῶν ὡσ καλάμη στιππύου καὶ αἱ ἐργασίαι αὐτῶν ὡσ σπινθῆρεσ πυρόσ, καὶ κατακαυθήσονται οἱ ἄνομοι καὶ οἱ ἁμαρτωλοὶ ἅμα, καὶ οὐκ ἔσται ὁ σβέσων. Ο λόγοσ ὁ γενόμενοσ παρὰ Κυρίου πρὸσ Ἡσαί̈αν υἱὸν Ἀμὼσ περὶ τῆσ Ἰουδαίασ καὶ περὶ Ἱερουσαλήμ.

Ὅτι ἔσται ἐν ταῖσ ἐσχάταισ ἡμέραισ ἐμφανὲσ τὸ ὄροσ Κυρίου καὶ ὁ οἶκοσ τοῦ Θεοῦ ἐπ̓ ἄκρων τῶν ὀρέων καὶ ὑψωθήσεται ὑπεράνω τῶν βουνῶν. καὶ ἥξουσιν ἐπ̓ αὐτὸ πάντα τὰ ἔθνη, καὶ πορεύσονται ἔθνη πολλὰ καὶ ἐροῦσι. δεῦτε καὶ ἀναβῶμεν εἰσ τὸ ὄροσ Κυρίου καὶ εἰσ τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ Ἰακώβ, καὶ ἀναγγελεῖ ἡμῖν τὴν ὁδὸν αὐτοῦ, καὶ πορευσόμεθα ἐν αὐτῇ. ἐκ γὰρ Σιὼν ἐξελεύσεται νόμοσ καὶ λόγοσ Κυρίου ἐξ Ἱερουσαλήμ. καὶ κρινεῖ ἀναμέσον τῶν ἐθνῶν καὶ ἐλέγξει λαὸν πολύν, καὶ συγκόψουσι τὰσ μαχαίρασ αὐτῶν εἰσ ἄροτρα καὶ τὰσ ζιβύνασ αὐτῶν εἰσ δρέπανα, καὶ οὐ λήψεται ἔθνοσ ἐπ̓ ἔθνοσ μάχαιραν, καὶ οὐ μὴ μάθωσιν ἔτι πολεμεῖν. ‐ Καὶ νῦν, ὁ οἶκοσ Ἰακώβ, δεῦτε πορευθῶμεν τῷ φωτὶ Κυρίου. ἀνῆκε γὰρ τὸν λαὸν αὐτοῦ τὸν οἶκον τοῦ Ἰσραήλ, ὅτι ἐνεπλήσθη ὡσ τὸ ἀπ̓ ἀρχῆσ ἡ χώρα αὐτῶν κληδονισμῶν, ὡσ ἡ τῶν ἀλλοφύλων, καὶ τέκνα πολλὰ ἀλλόφυλα ἐγενήθη αὐτοῖσ. ἐνεπλήσθη γὰρ ἡ χώρα αὐτῶν ἀργυρίου καὶ χρυσίου, καὶ οὐκ ἦν ἀριθμὸσ τῶν θησαυρῶν αὐτῶν. καὶ ἐνεπλήσθη ἡ γῆ ἵππων, καὶ οὐκ ἦν ἀριθμὸσ τῶν ἁρμάτων αὐτῶν. καὶ ἐνεπλήσθη ἡ γῆ βδελυγμάτων τῶν ἔργων τῶν χειρῶν αὐτῶν, καὶ προσεκύνησαν, οἷσ ἐποίησαν οἱ δάκτυλοι αὐτῶν. καὶ ἔκυψεν ἄνθρωποσ, καὶ ἐταπεινώθη ἀνήρ, καὶ οὐ μὴ ἀνήσω αὐτούσ. καὶ νῦν εἰσέλθετε εἰσ τὰσ πέτρασ καὶ κρύπτεσθε εἰσ τὴν γῆν ἀπὸ προσώπου τοῦ φόβου Κυρίου καὶ ἀπὸ τῆσ δόξησ τῆσ ἰσχύοσ αὐτοῦ, ὅταν ἀναστῇ θραῦσαι τὴν γῆν. οἱ γὰρ ὀφθαλμοὶ Κυρίου ὑψηλοί, ὁ δὲ ἄνθρωποσ ταπεινόσ. καὶ ταπεινωθήσεται τὸ ὕψοσ τῶν ἀνθρώπων, καὶ ὑψωθήσεται Κύριοσ μόνοσ ἐν τῇ ἡμέρα ἐκείνῃ. ἡμέρα γὰρ Κυρίου σαβαὼθ ἐπὶ πάντα ὑβριστὴν καὶ ὑπερήφανον καὶ ἐπὶ πάντα ὑψηλὸν καὶ μετέωρον, καὶ ταπεινωθήσονται, καὶ ἐπὶ πᾶσαν κέδρον τοῦ Λιβάνου τῶν ὑψηλῶν καὶ μετεώρων καὶ ἐπὶ πᾶν δένδρον βαλάνου Βασὰν καὶ ἐπὶ πᾶν ὑψηλὸν ὄροσ καὶ ἐπὶ πάντα βουνὸν ὑψηλὸν καὶ ἐπὶ πάντα πύργον ὑψηλὸν καὶ ἐπὶ πᾶν τεῖχοσ ὑψηλὸν καὶ ἐπὶ πᾶν πλοῖον θαλάσσησ καὶ ἐπὶ πᾶσαν θέαν πλοίων κάλλουσ. καὶ ταπεινωθήσεται πᾶσ ἄνθρωποσ, καὶ πεσεῖται ὕψοσ ἀνθρώπων, καὶ ὑψωθήσεται Κύριοσ μόνοσ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ. καὶ τὰ χειροποίητα πάντα κατακρύψουσιν, εἰσενέγκαντεσ εἰσ τὰ σπήλαια καὶ εἰσ τὰσ σχισμὰσ τῶν πετρῶν καὶ εἰσ τὰσ τρώγλασ τῆσ γῆσ ἀπὸ προσώπου τοῦ φόβου Κυρίου καὶ ἀπὸ τῆσ δόξησ τῆσ ἰσχύοσ αὐτοῦ, ὅταν ἀναστῇ θραῦσαι τὴν γῆν. τῇ γὰρ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐκβαλεῖ ἄνθρωποσ τὰ βδελύγματα αὐτοῦ τὰ ἀργυρᾶ καὶ τὰ χρυσᾶ, ἃ ἐποίησαν προσκυνεῖν, τοῖσ ματαίοισ καὶ ταῖσ νυκτερίσι, τοῦ εἰσελθεῖν εἰσ τὰσ τρώγλασ τῆσ στερεᾶσ πέτρασ καὶ εἰσ τὰσ σχισμὰσ τῶν πετρῶν ἀπὸ προσώπου τοῦ φόβου Κυρίου καὶ ἀπὸ τῆσ δόξησ τῆσ ἰσχύοσ αὐτοῦ, ὅταν ἀναστῇ θραῦσαι τὴν γῆν. ΙΔΟΥ δὴ ὁ δεσπότησ Κύριοσ σαβαὼθ ἀφελεῖ ἀπὸ τῆσ Ἰουδαίασ καὶ ἀπὸ Ἱερουσαλὴμ ἰσχύοντα καὶ ἰσχύουσαν, ἰσχὺν ἄρτου καὶ ἰσχὺν ὕδατοσ,

γίγαντα καὶ ἰσχύοντα καὶ ἄνθρωπον πολεμιστὴν καὶ δικαστὴν καὶ προφήτην καὶ στοχαστὴν καὶ πρεσβύτερον καὶ πεντηκόνταρχον καὶ θαυμαστὸν σύμβουλον καὶ σοφὸν ἀρχιτέκτονα καὶ συνετὸν ἀκροατήν. καὶ ἐπιστήσω νεανίσκουσ ἄρχοντασ αὐτῶν, καὶ ἐμπαῖκται κυριεύσουσιν αὐτῶν. καὶ συμπεσεῖται ὁ λαόσ, ἄνθρωποσ πρὸσ ἄνθρωπον καὶ ἄνθρωποσ πρὸσ τὸν πλησίον αὐτοῦ. πρσκόψει τὸ παιδίον πρὸσ τὸν πρεσβύτην, ὁ ἄτιμοσ πρὸσ τὸν ἔντιμον. ὅτι ἐπιλήψεται ἄνθρωποσ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ ἢ τοῦ οἰκείου τοῦ πατρὸσ αὐτοῦ λέγων. ἱμάτιον ἔχεισ, ἀρχηγὸσ ἡμῶν γενοῦ, καὶ τὸ βρῶμα τὸ ἐμὸν ὑπὸ σὲ ἔστω. καὶ ἀποκριθεὶσ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐρεῖ. οὐκ ἔσομαί σου ἀρχηγόσ. οὐ γὰρ ἔστιν ἐν τῷ οἴκῳ μου ἄρτοσ, οὐδὲ ἱμάτιον. οὐκ ἔσομαι ἀρχηγὸσ τοῦ λαοῦ τούτου. ὅτι αἰνεῖται Ἱερουσαλήμ, καὶ ἡ Ἰουδαία συμπέπτωκε, καὶ αἱ γλῶσσαι αὐτῶν μετὰ ἀνομίασ, τὰ πρὸσ Κύριον ἀπειθοῦντεσ. διότι νῦν ἐταπεινώθη ἡ δόξα αὐτῶν, καὶ ἡ αἰσχύνη τοῦ προσώπου αὐτῶν ἀντέστη αὐτοῖσ. τὴν δὲ ἁμαρτίαν αὐτῶν ὡσ Σοδόμων ἀνήγγειλαν καὶ ἐνεφάνισαν. οὐαὶ τῇ ψυχῇ αὐτῶν, διότι βεβούλευνται βουλὴν πονηρὰν καθ̓ ἑαυτῶν εἰπόντεσ. δήσωμεν τὸν δίκαιον, ὅτι δύσχρηστοσ ἡμῖν ἐστι. τοίνυν τὰ γεννήματα τῶν ἔργων αὐτῶν φάγονται. οὐαὶ τῷ ἀνόμῳ. πονηρὰ κατὰ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτοῦ συμβήσεται αὐτῷ. λαόσ μου, οἱ πράκτορεσ ὑμῶν καλαμῶνται ὑμᾶσ, καὶ οἱ ἀπαιτοῦντεσ κυριεύουσιν ὑμῶν. λαόσ μου, οἱ μακαρίζοντεσ ὑμᾶσ πλανῶσιν ὑμᾶσ καὶ τὸν τρίβον τῶν ποδῶν ὑμῶν ταράσσουσιν. ἀλλὰ νῦν καταστήσεται εἰσ κρίσιν Κύριοσ καὶ στήσει εἰσ κρίσιν τὸν λαὸν αὐτοῦ. αὐτὸσ Κύριοσ εἰσ κρίσιν ἥξει μετὰ τῶν πρεσβυτέρων τοῦ λαοῦ καὶ μετὰ τῶν ἀρχόντων αὐτοῦ. ὑμεῖσ δὲ τί ἐνεπυρίσατε τὸν ἀμπελῶνά μου καὶ ἡ ἁρπαγὴ τοῦ πτωχοῦ ἐν τοῖσ οἴκοισ ὑμῶν̣ τί ὑμεῖσ ἀδικεῖτε τὸν λαόν μου καὶ τὸ πρόσωπον τῶν πτωχῶν καταισχύνετε̣ Τάδε λέγει Κύριοσ. ἀνθ̓ ὧν ὑψώθησαν αἱ θυγατέρεσ καὶ ἐπορεύθησαν ὑψηλῷ τραχήλῳ καὶ ἐν νεύμασιν ὀφθαλμῶν καὶ τῇ πορείᾳ τῶν ποδῶν ἅμα σύρουσαι τοὺσ χιτῶνασ καὶ τοῖσ ποσὶν ἅμα παίζουσαι, καὶ ταπεινώσει ὁ Θεὸσ ἀρχούσασ θυγατέρασ Σιών, καὶ Κύριοσ ἀποκαλύψει τὸ σχῆμα αὐτῶν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ ἀφελεῖ Κύριοσ τὴν δόξαν τοῦ ἱματισμοῦ αὐτῶν καὶ τοὺσ κόσμουσ αὐτῶν καὶ τὰ ἐμπλόκια καὶ τοὺσ κοσύμβουσ καὶ τοὺσ μηνίσκους καὶ τὸ κάθεμα καὶ τὸν κόσμον τοῦ προσώπου αὐτῶν καὶ τὴν σύνθεσιν τοῦ κόσμου τῆσ δόξησ καὶ τοὺσ χλιδῶνασ, καὶ τὰ ψέλια καὶ τὸ ἐμπλόκιον καὶ τὰ περιδέξια καὶ τοὺσ δακτυλίουσ καὶ τὰ ἐνώτια καὶ τὰ περιπόρφυρα καὶ τὰ μεσοπόρφυρα καὶ τὰ ἐπιβλήματα τὰ κατὰ τὴν οἰκίαν καὶ τὰ διαφανῆ Λακωνικὰ καὶ τὰ βύσσινα καὶ τὰ ὑακίνθινα καὶ τὰ κόκκινα καὶ τὴν βύσσον, σὺν χρυσῷ καὶ ὑακίνθῳ συγκαθυφασμένα καὶ θέριστρα κατάκλιτα. καὶ ἔσται ἀντὶ ὀσμῆσ ἡδείασ κονιορτόσ, καὶ ἀντὶ ζώνησ σχοινίῳ ζώσῃ καὶ ἀντὶ τοῦ κόσμου τῆσ κεφαλῆσ τοῦ χρυσίου φαλάκρωμα ἕξεισ διὰ τὰ ἔργα σου καὶ ἀντὶ τοῦ χιτῶνοσ τοῦ μεσοπορφύρου περιζώσῃ σάκκον. καὶ ὁ υἱόσ σου ὁ κάλλιστοσ, ὃν ἀγαπᾷσ, μαχαίρᾳ πεσεῖται, καὶ οἱ ἰσχύοντεσ ὑμῶν μαχαίρᾳ πεσοῦνται. Καὶ ταπεινωθήσονται καὶ πενθήσουσιν αἱ θῆκαι τοῦ κόσμου ὑμῶν, καὶ καταλειφθήσῃ μόνη καὶ εἰσ τὴν γῆν ἐδαφισθήσῃ. ΚΑΙ ἐπιλήψονται ἑπτὰ γυναῖκεσ ἀνθρώπου ἑνὸσ λέγουσαι. τὸν ἄρτον ἡμῶν φαγόμεθα καὶ τὰ ἱμάτια ἡμῶν περιβαλούμεθα πλὴν τὸ ὄνομα τὸ σὸν κεκλήσθω ἐφ̓ ἡμᾶσ, ἄφελε τὸν ὀνειδισμὸν ἡμῶν. ‐

Τῇ δὲ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐπιλάμψει ὁ Θεὸσ ἐν βουλῇ μετὰ δόξησ ἐπὶ τῆσ γῆσ τοῦ ὑψῶσαι καὶ δοξάσαι τὸ καταλειφθὲν τοῦ Ἰσραήλ. καὶ ἔσται τὸ ὑπολειφθὲν ἐν Σιών, καὶ τὸ καταλειφθὲν ἐν Ἱερουσαλὴμ ἅγιοι κληθήσονται, πάντεσ οἱ γραφέντεσ εἰσ ζωὴν ἐν Ἱερουσαλήμ. ὅτι ἐκπλυνεῖ Κύριοσ τὸν ρύπον τῶν υἱῶν καὶ τῶν θυγατέρων Σιὼν καὶ τὸ αἷμα ἐκκαθαριεῖ ἐκ μέσου αὐτῶν ἐν πνεύματι κρίσεωσ καὶ πνεύματι καύσεωσ. καὶ ἥξει, καὶ ἔσται πᾶσ τόποσ τοὺσ ὄρουσ Σιὼν καὶ πάντα τὰ περικύκλῳ αὐτῆσ σκιάσει νεφέλη ἡμέρασ καὶ ὡσ καπνοῦ καὶ ὡσ φωτὸσ πυρὸσ καιομένου νυκτόσ, καὶ πάσῃ τῇ δόξῃ σκεπασθήσεται. καὶ ἔσται εἰσ σκιὰν ἀπὸ καύματοσ καὶ ἐν σκέπῃ καὶ ἐν ἀποκρύφῳ ἀπὸ σκληρότητοσ καὶ ὑετοῦ. ΑΣΩ δὴ τῷ ἠγαπημένῳ ἆσμα τοῦ ἀγαπητοῦ μου τῷ ἀμπελῶνί μου. ἀμπελὼν ἐγενήθη τῷ ἠγαπημένῳ ἐν κέρατι, ἐν τόπῳ πίονι.

καὶ φραγμὸν περιέθηκα καὶ ἐχαράκωσα καὶ ἐφύτευσα ἄμπελον Σωρὴχ καὶ ὠκοδόμησα πύργον ἐν μέσῳ αὐτοῦ καὶ προλήνιον ὤρυξα ἐν αὐτῷ. καὶ ἔμεινα τοῦ ποιῆσαι σταφυλήν, ἐποίησε δὲ ἀκάνθασ. καὶ νῦν, οἱ ἐνοικοῦντεσ ἐν Ἱερουσαλὴμ καὶ ἄνθρωποσ τοῦ Ἰούδα, κρίνατε ἐν ἐμοὶ καὶ ἀναμέσον τοῦ ἀμπελῶνόσ μου. τί ποιήσω ἔτι τῷ ἀμπελώνί μου καὶ οὐκ ἐποίησα αὐτῷ̣ διότι ἔμεινα τοῦ ποιῆσαι σταφυλήν, ἐποίησε δὲ ἀκάνθασ. νῦν δὲ ἀναγγελῶ ὑμῖν τί ἐγὼ ποιήσω τῷ ἀμπελῶνί μου. ἀφελῶ τὸν φραγμὸν αὐτοῦ καὶ ἔσται εἰσ διαρπαγήν, καὶ καθελῶ τὸν τοῖχον αὐτοῦ καὶ ἔσται εἰσ καταπάτημα. καὶ ἀνήσω τὸν ἀμπελωνά μου καὶ οὐ τμηθῇ οὐδὲ μὴ σκαφῇ, καὶ ἀναβήσονται εἰσ αὐτὸν ὡσ εἰσ χέρσον ἄκανθαι. καὶ ταῖσ νεφέλαισ ἐντελοῦμαι τοῦ μὴ βρέξαι εἰσ αὐτὸν ὑετόν. ὁ γὰρ ἀμπελῶν Κυρίου σαβαὼθ οἶκοσ τοῦ Ἰσραήλ ἐστι καὶ ἄνθρωποσ τοῦ Ἰούδα νεόφυτον ἠγαπημένον. ἔμεινα τοῦ ποιῆσαι κρίσιν, ἐποίησε δὲ ἀνομίαν καὶ οὐ δικαιοσύνην, ἀλλὰ κραυγήν. ̀ρ̀ν̀ρ̀ν̀ρ̀ν̀ρ̀ν ‐ Οὐαὶ οἱ συνάπτοντεσ οἰκίαν πρὸσ οἰκίαν καὶ ἀγρὸν πρὸσ ἀγρὸν ἐγγίζοντεσ, ἵνα τοῦ πλησίον ἀφέλωνταί τι. μὴ οἰκήσετε μόνοι ἐπὶ τῆσ γῆσ̣ ἠκούσθη γὰρ εἰσ τὰ ὦτα Κυρίου σαβαὼθ ταῦτα. ἐὰν γὰρ γένωνται οἰκίαι πολλαί, εἰσ ἔρημον ἔσονται μεγάλαι καὶ καλαί, καὶ οὐκ ἔσονται οἱ ἐνοικοῦντεσ ἐν αὐταῖσ. οὗ γὰρ ἐργῶνται δέκα ζεύγη βοῶν, ποιήσει κεράμιον ἕν, καὶ ὁ σπείρων ἀρτάβασ ἓξ ποιήσει μέτρα τρία. Οὐαὶ οἱ ἐγειρόμενοι τὸ πρωί̈, καὶ τὰ σίκερα διώκοντεσ, οἱ μένοντεσ τὸ ὀψέ. ὁ γὰρ οἶνοσ αὐτοὺσ συγκαύσει. μετὰ γὰρ κιθάρασ καὶ ψαλτηρίου καὶ τυμπάνων καὶ αὐλῶν τὸν οἶνον πίνουσι, τὰ δὲ ἔργα Κυρίου οὐκ ἐμβλέπουσι καὶ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτοῦ οὐ κατανοοῦσι. τοίνυν αἰχμάλωτοσ ὁ λαόσ μου ἐγενήθη διὰ τὸ μὴ εἰδέναι αὐτοὺσ τὸν Κύριον, καὶ πλῆθοσ ἐγενήθη νεκρῶν διὰ λιμὸν καὶ δίψοσ ὕδατοσ. καὶ ἐπλάτυνεν ὁ ᾅδησ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ καὶ διήνοιξε τὸ στόμα αὐτοῦ τοῦ μὴ διαλιπεῖν, καὶ καταβήσονται οἱ ἔνδοξοι καὶ οἱ μεγάλοι καὶ οἱ πλούσιοι καὶ οἱ λοιμοὶ αὐτῆσ. καὶ ταπεινωθήσεται ἄνθρωποσ, καὶ ἀτιμασθήσεται ἀνήρ, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ οἱ μετέωροι ταπεινωθήσονται. καὶ ὑψωθήσεται Κύριοσ σαβαὼθ ἐν κρίματι, καὶ ὁ Θεὸσ ὁ ἅγιοσ δοξασθήσεται ἐν δικαιοσύνῃ. καὶ βοσκηθήσονται οἱ διηρπασμένοι ὡσ ταῦροι, καὶ τὰσ ἐρήμουσ τῶν ἀπειλημμένων ἄρνεσ φάγονται. ‐ οὐαὶ οἱ ἐπισπώμενοι τὰσ ἁμαρτίασ ὡσ σχοινίῳ μακρῷ καὶ ὡσ ζυγοῦ ἱμάντι δαμάλεωσ τὰσ ἀνομίασ, οἱ λέγοντεσ. τὸ τάχοσ ἐγγισάτω ἃ ποιήσει, ἵνα ἴδωμεν, καὶ ἐλθάτω ἡ βουλὴ τοῦ ἁγίου Ἰσραήλ, ἵνα γνῶμεν. Οὐαὶ οἱ λέγοντεσ τὸ πονηρὸν καλὸν καὶ τὸ καλὸν πονηρόν, οἱ τιθέντεσ τὸ σκότοσ φῶσ καὶ τὸ φῶσ σκότοσ, οἱ τιθέντεσ τὸ πικρὸν γλυκὺ καὶ τὸ γλυκὺ πικρόν. Οὐαὶ οἱ συνετοὶ ἑαυτοῖσ καὶ ἐνώπιον αὐτῶν ἐπιστήμονεσ. οὐαὶ οἱ ἰσχύοντεσ ὑμῶν, οἱ πίνοντεσ τὸν οἶνον καὶ οἱ δυνάσται οἱ κεραννύντεσ τὰ σίκερα, οἱ δικαιοῦντεσ τὸν ἀσεβῆ ἕνεκεν δώρων καὶ τὸ δίκαιον τοῦ δικαίου αἴροντεσ. διὰ τοῦτο ὃν τρόπον καυθήσεται καλάμη ὑπὸ ἄνθρακοσ πυρὸσ καὶ συγκαυθήσεται ὑπὸ φλογὸσ ἀνειμένησ, ἡ ρίζα αὐτῶν ὡσ χνοῦσ ἔσται καὶ τὸ ἄνθοσ αὐτῶν ὡσ κονιορτὸσ ἀναβήσεται. οὐ γὰρ ἠθέλησαν τὸν νόμον Κυρίου σαβαώθ, ἀλλὰ τὸ λόγιον τοῦ ἁγίου Ἰσραὴλ παρώξυναν. καὶ ἐθυμώθη ὀργῇ Κύριοσ σαβαὼθ ἐπὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ ἐπέβαλε τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπ̓ αὐτοὺσ καὶ ἐπάταξεν αὐτούσ, καὶ παρωξύνθη τὰ ὄρη, καὶ ἐγενήθη τὰ θνησιμαῖα αὐτῶν ὡσ κοπρία ἐν μέσῳ ὁδοῦ. καὶ ἐν πᾶσι τούτοισ οὐκ ἀπεστράφη ὁ θυμὸσ αὐτοῦ, ἀλλὰ ἔτι χεὶρ ὑψηλή. τοιγαροῦν ἀρεῖ σύσσημον ἐν τοῖσ ἔθνεσι τοῖσ μακρὰν καὶ συριεῖ αὐτοὺσ ἀπ̓ ἄκρου τῆσ γῆσ, καὶ ἰδοὺ ταχὺ κούφωσ ἔρχονται. οὐ πεινάσουσιν οὐδὲ κοπιάσουσιν οὐδὲ νυστάξουσιν οὐδὲ κοιμηθήσονται, οὐδὲ λύσουσι τὰσ ζώνασ αὐτῶν ἀπὸ τῆσ ὀσφύοσ αὐτῶν, οὐδὲ μὴ ραγῶσιν οἱ ἱμάντεσ τῶν ὑποδημάτων αὐτῶν. ‐ ὧν τὰ βέλη ὀξέα ἐστὶ καὶ τὰ τόξα αὐτῶν ἐντεταμένα, οἱ πόδεσ τῶν ἵππων αὐτῶν ὡσ στερεὰ πέτρα ἐλογίσθησαν, οἱ τροχοὶ τῶν ἁρμάτων αὐτῶν ὡσ καταιγίσ. ὁρμῶσιν ὡσ λέοντεσ καὶ παρέστηκαν ὡσ σκύμνοι λέοντοσ. καὶ ἐπιλήψεται καὶ βοήσει ὡσ θηρίον καὶ ἐκβαλεῖ, καὶ οὐκ ἔσται ὁ ρυόμενοσ αὐτούσ. καὶ βοήσει δἰ αὐτοὺσ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ὡσ φωνὴ θαλάσσησ κυμαινούσησ. καὶ ἐμβλέψονται εἰσ τὴν γῆν, καὶ ἰδοὺ σκότοσ σκληρὸν ἐν τῇ ἀπορίᾳ αὐτῶν. ΚΑΙ ἐγένετο τοῦ ἐνιαυτοῦ, οὗ ἀπέθανεν Ὀζίασ ὁ βασιλεύσ, εἶδον τὸν Κύριον καθήμενον ἐπὶ θρόνου ὑψηλοῦ καὶ ἐπῃρμένου, καὶ πλήρησ ὁ οἶκοσ τῆσ δόξησ αὐτοῦ.

καὶ Σεραφὶμ εἱστήκεισαν κύκλῳ αὐτοῦ, ἓξ πτέρυγεσ τῷ ἑνὶ καὶ ἓξ πτέρυγεσ τῷ ἑνί, καὶ ταῖσ μὲν δυσὶ κατεκάλυπτον τὸ πρόσωπον, ταῖσ δὲ δυσὶ κατεκάλυπτον τοὺσ πόδασ καὶ ταῖσ δυσὶν ἐπέταντο. καὶ ἐκέκραγεν ἕτεροσ πρὸσ τὸν ἕτερον καὶ ἔλεγον. ἅγιοσ, ἅγιοσ, ἅγιοσ Κύριοσ σαβαώθ, πλήρησ πᾶσα ἡ γῆ τῆσ δόξησ αὐτοῦ. καὶ ἐπήρθη τὸ ὑπέρθυρον ἀπὸ τῆσ φωνῆσ, ἧσ ἐκέκραγον, καὶ ὁ οἶκοσ ἐπλήσθη καπνοῦ. καὶ εἶπον. ὦ τάλασ ἐγώ, ὅτι κατανένυγμαι, ὅτι ἄνθρωποσ ὢν καὶ ἀκάθαρτα χείλη ἔχων, ἐν μέσῳ λαοῦ ἀκάθαρτα χείλη ἔχοντοσ ἐγὼ οἰκῶ καὶ τὸν βασιλέα Κύριον σαβαὼθ εἶδον τοῖσ ὀφθαλμοῖσ μου. καὶ ἀπεστάλη πρόσ με ἓν τῶν Σεραφίμ, καὶ ἐν τῇ χειρὶ εἶχεν ἄνθρακα, ὃν τῇ λαβίδι ἔλαβεν ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ ἥψατο τοῦ στόματόσ μου καὶ εἶπεν. ἰδοὺ ἥψατο τοῦτο τῶν χειλέων σου καὶ ἀφελεῖ τὰσ ἀνομίασ σου καὶ τὰσ ἁμαρτίασ σου περικαθαριεῖ. καὶ ἤκουσα τῆσ φωνῆσ Κυρίου λέγοντοσ. τίνα ἀποστείλω, καὶ τίσ πορεύσεται πρὸσ τὸν λαὸν τοῦτον̣ καὶ εἶπα. ἰδοὺ ἐγώ εἰμι. ἀπόστειλόν με. καὶ εἶπε. πορεύθητι καὶ εἰπὸν τῷ λαῷ τούτῳ. ἀκοῇ ἀκούσετε καὶ οὐ μὴ συνῆτε καὶ βλέποντεσ βλέψετε καὶ οὐ μὴ ἴδητε. ἐπαχύνθη γὰρ ἡ καρδία τοῦ λαοῦ τούτου, καὶ τοῖσ ὠσὶν αὐτῶν βαρέωσ ἤκουσαν καὶ τοὺσ ὀφθαλμοὺσ αὐτῶν ἐκάμμυσαν μήποτε ἴδωσι τοῖσ ὀφθαλμοῖσ καὶ τοῖσ ὠσὶν ἀκούσωσι καὶ τῇ καρδίᾳ συνῶσι, καὶ ἐπιστρέψωσι, καὶ ἰάσομαι αὐτούσ. καὶ εἶπα. ἕωσ πότε Κύριε̣ καὶ εἶπεν. ἕωσ ἂν ἐρημωθῶσι πόλεισ παρὰ τὸ μὴ κατοικεῖσθαι καὶ οἶκοι παρὰ τὸ μὴ εἶναι ἀνθρώπουσ, καὶ ἡ γῆ καταλειφθήσεται ἔρημοσ. καὶ μετὰ ταῦτα μακρυνεῖ ὁ Θεὸσ τοὺσ ἀνθρώπουσ, καὶ πληθυνθήσονται οἱ ἐγκαταλειφθέντεσ ἐπὶ τῆσ γῆσ. καὶ ἔτι ἐπ̓ αὐτῆσ ἔστι τὸ ἐπιδέκατον, καὶ πάλιν ἔσται εἰσ προνομὴν ὡσ τερέβινθοσ καὶ ὡσ βάλανοσ, ὅταν ἐκπέσῃ ἐκ τῆσ θήκησ αὐτῆσ. ΚΑΙ ἐγένετο ἐν ταῖσ ἡμέραισ Ἄχαζ τοῦ Ἰωάθαμ τοῦ υἱοῦ Ὀζίου βασιλέωσ Ἰούδα, ἀνέβη Ρασεὶμ βασιλεὺσ Ἀρὰμ καὶ Φακεὲ υἱὸσ Ρομελίου βασιλεὺσ Ἰσραὴλ ἐπὶ Ἱερουσαλὴμ πολεμῆσαι αὐτὴν καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν πολιορκῆσαι αὐτήν.

καὶ ἀνηγγέλη εἰσ τὸν οἶκον Δαυὶδ λέγων. συνεφώνησεν Ἀρὰμ πρὸσ τὸν Ἐφραίμ. καὶ ἐξέστη ἡ ψυχὴ αὐτοῦ καὶ ἡ ψυχὴ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ, ὃν τρόπον ἐν δρυμῷ ξύλον ὑπὸ πνεύματοσ σαλευθῇ. καὶ εἶπε Κύριοσ πρὸσ Ἠσαί̈αν. ἔξελθε εἰσ συνάντησιν Ἄχαζ σὺ καὶ ὁ καταλειφθεὶσ Ἰασοὺβ ὁ υἱόσ σου πρὸσ τὴν κολυμβήθραν τῆσ ἄνω ὁδοῦ τοῦ ἀγροῦ τοῦ κναφέως καὶ ἐρεῖσ αὐτῷ. φυλάξαι τοῦ ἡσυχάσαι καὶ μὴ φοβοῦ, μηδὲ ἡ ψυχή σου ἀσθενείτω ἀπὸ τῶν δύο ξύλων τῶν δαλῶν τῶν καπνιζομένων τούτων. ὅταν γὰρ ὀργὴ τοῦ θυμοῦ μου γένηται, πάλιν ἰάσομαι. καὶ ὁ υἱὸσ τοῦ Ἀρὰμ καὶ ὁ υἱὸσ τοῦ Ρομελίου, ὅτι ἐβουλεύσαντο βουλὴν πονηρὰν περὶ σοῦ λέγοντεσ. ἀναβησόμεθα εἰσ τὴν Ἰουδαίαν καὶ συλλαλήσαντεσ αὐτοῖσ, ἀποστρέψομεν αὐτοὺσ πρὸσ ἡμᾶσ καὶ βασιλεύσομεν αὐτοῖσ τὸν υἱὸν Ταβεήλ. τάδε λέγει Κύριοσ σαβαώθ. οὐ μὴ μείνῃ ἡ βουλὴ αὕτη οὐδὲ ἔσται. ἀλλ̓ ἡ κεφαλὴ Ἀρὰμ Δαμασκὸσ καὶ ἡ κεφαλὴ Δαμασκοῦ Ρασεὶμ ‐ ἀλλ̓ ἔτι ἑξήκοντα καὶ πέντε ἐτῶν ἐκλείψει ἡ βασιλεία Ἐφραὶμ ἀπὸ λαοῦ ‐ καὶ ἡ κεφαλὴ Ἐφραὶμ Σομόρων, καὶ ἡ κεφαλὴ Σομόρων υἱὸσ τοῦ Ρομελίου. καὶ ἐὰν μὴ πιστεύσητε, οὐδὲ μὴ συνιῆτε. ‐ Καὶ προσέθετο Κύριοσ λαλῆσαι τῷ Ἄχαζ λέγων. αἴτησαι σεαυτῷ σημεῖον παρὰ Κυρίου Θεοῦ σου εἰσ βάθοσ ἢ εἰσ ὕψοσ. καὶ εἶπεν Ἄχαζ. οὐ μὴ αἰτήσω οὐδ̓ οὐ μὴ πειράσω Κύριον. καὶ εἶπεν. ἀκούσατε δή, οἶκοσ Δαυίδ. μὴ μικρὸν ὑμῖν ἀγῶνα παρέχειν ἀνθρώποισ̣ καὶ πῶσ Κυρίῳ παρέχετε ἀγῶνα̣ διὰ τοῦτο δώσει Κύριοσ αὐτὸσ ὑμῖν σημεῖον. ἰδοὺ ἡ παρθένοσ ἐν γαστρὶ ἕξει, καὶ τέξεται υἱόν, καὶ καλέσεισ τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐμμανουήλ. βούτυρον καὶ μέλι φάγεται. πρὶν ἢ γνῶναι αὐτὸν ἢ προελέσθαι πονηρά, ἐκλέξεται τὸ ἀγαθόν. διότι πρὶν ἢ γνῶναι τὸ παιδίον ἀγαθὸν ἢ κακόν, ἀπειθεῖ πονηρίᾳ τοῦ ἐκλέξασθαι τὸ ἀγαθόν, καὶ καταλειφθήσεται ἡ γῆ, ἣν σὺ φοβῇ, ἀπὸ προσώπου τῶν δύο βασιλέων. ἀλλὰ ἐπάξει ὁ Θεὸσ ἐπὶ σὲ καὶ ἐπὶ τὸν λαόν σου καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ πατρόσ σου ἡμέρασ, αἳ οὔπω ἥκασιν ἀφ̓ ἧσ ἡμέρασ ἀφεῖλεν Ἐφραὶμ ἀπὸ Ἰούδα τὸν βασιλέα τῶν Ἀσσυρίων. καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ συριεῖ Κύριοσ μυίαισ, ὃ κυριεύει μέροσ ποταμοῦ Αἰγύπτου, καὶ τῇ μελίσσῃ, ἥ ἐστιν ἐν χώρᾳ Ἀσσυρίων, καὶ ἐλεύσονται πάντεσ καὶ ἀναπαύσονται ἐν ταῖσ φάραγξι τῆσ χώρασ καὶ ἐν ταῖσ τρώγλαισ τῶν πετρῶν καὶ εἰσ τὰ σπήλαια καὶ εἰσ πᾶσαν ραγάδα καὶ ἐν παντὶ ξύλῳ. ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ξυρήσει Κύριοσ τῷ ξυρῷ τῷ μεγάλῳ καὶ μεμεθυσμένῳ, ὅ ἐστι πέραν τοῦ ποταμοῦ βασιλέωσ Ἀσσυρίων, τὴν κεφαλὴν καὶ τὰσ τρίχασ τῶν ποδῶν, καὶ τὸν πώγωνα ἀφελεῖ. καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ θρέψει ἄνθρωποσ δάμαλιν βοῶν καὶ δύο πρόβατα, καὶ ἔσται ἀπὸ τοῦ πλεῖστον ποιεῖν, γάλα, βούτυρον καὶ μέλι φάγεται πᾶσ ὁ καταλειφθεὶσ ἐπὶ τῆσ γῆσ. καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνη πᾶσ τόποσ, οὗ ἐὰν ὦσι χίλιαι ἄμπελοι χιλίων σίκλων, εἰσ χέρσον ἔσονται καὶ εἰσ ἄκανθαν. μετὰ βέλουσ καὶ τοξεύματοσ εἰσελεύσονται ἐκεῖ, ὅτι χέρσοσ καὶ ἄκανθα ἔσται πᾶσα ἡ γῆ. καὶ πᾶν ὄροσ ἀροτριώμενον ἀροτριωθήσεται, καὶ οὐ μὴ ἐπέλθῃ ἐκεῖ φόβοσ. ἔσται γὰρ ἀπὸ τῆσ χέρσου καὶ ἀκάνθησ εἰσ βόσκημα προβάτου καὶ καταπάτημα βοόσ. ΚΑΙ εἶπε Κύριοσ πρόσ με. λάβε σεαυτῷ τόμον καινοῦ μεγάλου καὶ γράψον εἰσ αὐτὸν γραφίδι ἀνθρώπου. τοῦ ὀξέωσ προνομὴν ποιῆσαι σκύλων. πάρεστι γάρ.

καὶ μάρτυράσ μοι ποίησον πιστοὺσ ἀνθρώπουσ, τὸν Οὐρίαν καὶ Ζαχαρίαν υἱὸν Βαραχίου. καὶ προσῆλθον πρὸσ τὴν προφῆτιν, καὶ ἐν γαστρὶ ἔλαβε καὶ ἔτεκεν υἱόν. καὶ εἶπε Κύριόσ μοι. κάλεσον τὸν ὄνομα αὐτοῦ Ταχέωσ σκύλευσον, ὀξέωσ προνόμευσον. διότι πρὶν ἢ γνῶναι τὸ παιδίον καλεῖν πατέρα ἢ μητέρα, λήψεται δύναμιν Δαμασκοῦ καὶ τὰ σκῦλα Σαμαρείασ ἔναντι βασιλέωσ Ἀσσυρίων. καὶ προσέθετο Κύριοσ λαλῆσαί μοι ἔτι. διὰ τὸ μὴ βούλεσθαι τὸν λαὸν τοῦτον τὸ ὕδωρ τοῦ Σιλωὰμ τὸ πορευόμενον ἡσυχῆ, ἀλλὰ βούλεσθαι ἔχειν τὸν Ρασεὶμ καὶ τὸν υἱὸν Ρομελίου βασιλέα ἐφ̓ ὑμῶν, διὰ τοῦτο ἰδοὺ Κύριοσ ἀνάγει ἐφ̓ ὑμᾶσ τὸ ὕδωρ τοῦ ποταμοῦ τὸ ἰσχυρὸν καὶ τὸ πολύ, τὸν βασιλέα τῶν Ἀσσυρίων καὶ τὴν δόξαν αὐτοῦ. καὶ ἀναβήσεται ἐπὶ πᾶσαν φάραγγα ὑμῶν καὶ περιπατήσει ἐπὶ πᾶν τεῖχοσ ὑμῶν καὶ ἀφελεῖ ἀπὸ τῆσ Ἰουδαίασ ἄνθρωπον, ὃσ δυνήσεται κεφαλὴν ἆραι ἢ δυνατὸν συντελέσασθαί τι, καὶ ἔσται ἡ παρεμβολὴ αὐτοῦ ὥστε πληρῶσαι τὸ πλάτοσ τῆσ χώρασ σου. μεθ̓ ἡμῶν ὁ Θεόσ. γνῶτε ἔθνη καὶ ἡττᾶσθε, ἐπακούσατε ἕωσ ἐσχάτου τῆσ γῆσ, ἰσχυκότεσ ἡττᾶσθε. ἐὰν γὰρ πάλιν ἰσχύσητε, πάλιν ἡττηθήσεσθε. καὶ ἣν ἂν βουλεύσησθε βουλήν, διασκεδάσει Κύριοσ, καὶ λόγον ὃν ἂν εἴπητε, οὐ μὴ ἐμμείνῃ ἐν ὑμῖν, ὅτι μεθ̓ ἡμῶν ὁ Θεόσ. Οὕτω λέγει Κύριοσ. τῇ ἰσχυρᾷ χειρὶ ἀπειθοῦσι τῇ πορείᾳ τῆσ ὁδοῦ τοῦ λαοῦ τούτου λέγοντεσ. μήποτε εἴπητε σκληρόν. πᾶν γάρ, ὃ ἐὰν εἴπῃ ὁ λαὸσ οὗτοσ, σκληρόν ἐστι. τὸν δὲ φόβον αὐτοῦ οὐ μὴ φοβηθῆτε, οὐδ̓ οὐ μὴ ταραχθῆτε. Κύριον αὐτὸν ἁγιάσατε, καὶ αὐτὸσ ἔσται σου φόβοσ. καὶ ἐὰν ἐπ̓ αὐτῷ πεποιθὼσ ἦσ, ἔσται σοι εἰσ ἁγίασμα καὶ οὐχ ὡσ λίθου προσκόμματι συναντήσεσθε αὐτῷ, οὐδὲ ὡσ πέτρασ πτώματι. οἱ δὲ οἶκοι Ἰακὼβ ἐν παγίδι, καὶ ἐν κοιλάσματι ἐγκαθήμενοι ἐν Ἱερουσαλήμ. διὰ τοῦτο ἀδυνατήσουσιν ἐν αὐτοῖσ πολλοὶ καὶ πεσοῦνται καὶ συντριβήσονται, καὶ ἐγγιοῦσι καὶ ἁλώσονται ἄνθρωποι ἐν ἀσφαλείᾳ. ‐ Τότε φανεροὶ ἔσονται οἱ σφραγιζόμενοι τὸν νόμον τοῦ μὴ μαθεῖν. καὶ ἐρεῖ. μενῶ τὸν Θεὸν τὸν ἀποστρέψαντα τὸ πρόσωπόν αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ οἴκου Ἰακὼβ καὶ πεποιθὼσ ἔσομαι ἐπ̓ αὐτῷ. ἰδοὺ ἐγὼ καὶ τὰ παιδία, ἅ μοι ἔδωκεν ὁ Θεόσ, καὶ ἔσται σημεῖα καὶ τέρατα ἐν τῷ οἴκῳ Ἰσραὴλ παρὰ Κυρίου σαβαώθ, ὃσ κατοικεῖ ἐν τῷ ὄρει Σιών. καὶ ἐὰν εἴπωσι πρὸσ ὑμᾶσ. ζητήσατε τοὺσ ἐγγαστριμύθουσ καὶ τοὺσ ἀπὸ τῆσ γῆσ φωνοῦντασ, τοὺσ κενολογοῦντασ, οἳ ἐκ τῆσ κοιλίασ φωνοῦσιν, οὐχὶ ἔθνοσ πρὸσ Θεὸν αὐτοῦ ἐκζητήσουσι̣ τί ἐκζητοῦσι περὶ τῶν ζώντων τοὺσ νεκρούσ̣ νόμον γὰρ εἰσ βοήθειαν ἔδωκεν, ἵνα εἴπωσιν οὐχ ὡσ τὸ ρῆμα τοῦτο, περὶ οὗ οὐκ ἔστι δῶρα δοῦναι περὶ αὐτοῦ. καὶ ἥξει ἐφ̓ ὑμᾶσ σκληρὰ λιμὸσ καὶ ἔσται ὡσ ἂν πεινάσητε, λυπηθήσεσθε καὶ κακῶσ ἐρεῖτε τὸν ἄρχοντα καὶ τὰ πάτρια, καὶ ἀναβλέψονται εἰσ τὸν οὐρανὸν ἄνω, καὶ εἰσ τὴν γῆν κάτω ἐμβλέψονται, καὶ ἰδοὺ ἀπορία στενὴ καὶ σκότοσ, θλίψισ καὶ στενοχωρία καὶ σκότοσ, ὥστε μὴ βλέπειν, καὶ οὐκ ἀπορηθήσεται ὁ ἐν στενοχωρίᾳ ὢν ἕωσ καιροῦ. ΤΟΥΤΟ πρῶτον πίε, ταχὺ ποίει, χώρα Ζαβουλών, ἡ γῆ Νεφθαλὶμ ὁδὸν θαλάσσησ καὶ οἱ λοιποὶ οἱ τὴν παραλίαν κατοικοῦντεσ καὶ πέραν τοῦ Ἰορδάνου, Γαλιλαία τῶν ἐθνῶν, τὰ μέρη τῆσ Ἰουδαίασ.

ὁ λαὸσ ὁ πορευόμενοσ ἐν σκότει, ἴδετε φῶσ μέγα. οἱ κατοικοῦντεσ ἐν χώρᾳ καὶ σκιᾷ θανάτου, φῶσ λάμψει ἐφ̓ ὑμᾶσ. τὸ πλεῖστον τοῦ λαοῦ, ὃ κατήγαγεσ ἐν εὐφροσύνῃ σου, καὶ εὐφρανθήσονται ἐνώπιόν σου ὡσ οἱ εὐφραινόμενοι ἐν ἀμήτῳ καὶ ὃν τρόπον οἱ διαιρούμενοι σκῦλα. διότι ἀφῄρηται ὁ ζυγὸσ ὁ ἐπ̓ αὐτῶν κείμενοσ καὶ ἡ ράβδοσ ἡ ἐπὶ τοῦ τραχήλου αὐτῶν. τὴν γὰρ ράβδον τῶν ἀπαιτούντων διεσκέδασε Κύριοσ, ὡσ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἐπὶ Μαδιάμ. ὅτι πᾶσαν στολὴν ἐπισυνηγμένην δόλῳ καὶ ἱμάτιον μετὰ καταλλαγῆσ ἀποτίσουσι καὶ θελήσουσιν εἰ ἐγενήθησαν πυρίκαυστοι. ὅτι παιδίον ἐγενήθη ἡμῖν, υἱὸσ καὶ ἐδόθη ἡμῖν, οὗ ἡ ἀρχὴ ἐγενήθη ἐπὶ τοῦ ὤμου αὐτοῦ, καὶ καλεῖται τὸ ὄνομα αὐτοῦ μεγάλησ βουλῆσ ἄγγελόσ, θαυμαστὸσ σύμβουλοσ, Θεὸσ ἰσχυρόσ, ἐξουσιαστήσ, ἄρχων εἰρήνησ, πατὴρ τοῦ μέλλοντοσ αἰῶνοσ. ἐγὼ γὰρ ἄξω εἰρήνην ἐπὶ τοὺσ ἄρχοντασ, εἰρήνην καὶ ὑγίειαν αὐτῷ. μεγάλη ἡ ἀρχὴ αὐτοῦ, καὶ τῆσ εἰρήνησ αὐτοῦ οὐκ ἔστιν ὅριον ἐπὶ τὸν θρόνον Δαυὶδ καὶ τὴν βασιλείαν αὐτοῦ κατορθῶσαι αὐτὴν καὶ ἀντιλαβέσθαι αὐτῆσ ἐν κρίματι καὶ ἐν δικαιοσύνῃ ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ εἰσ τὸν αἰῶνα. ὁ ζῆλοσ Κυρίου σαβαὼθ ποιήσει ταῦτα. Θάνατον ἀπέστειλε Κύριοσ ἐπὶ Ἰακώβ, καὶ ἦλθεν ἐπὶ Ἰσραήλ, καὶ γνώσονται πᾶσ ὁ λαὸσ τοῦ Ἐφραὶμ καὶ οἱ ἐγκαθήμενοι ἐν Σαμαρείᾳ ἐφ̓ ὕβρει καὶ ὑψηλῇ καρδίᾳ λέγοντεσ. πλίνθοι πεπτώκασιν, ἀλλὰ δεῦτε λαξεύσωμεν λίθουσ καὶ ἐκκόψωμεν συκαμίνουσ καὶ κέδρουσ καὶ οἱκοδομήσωμεν ἑαυτοῖσ πύργον. καὶ ράξει ὁ Θεὸσ τοὺσ ἐπανισταμένουσ ἐπὶ ὄροσ Σιὼν ἐπ̓ αὐτοὺσ καὶ τοὺσ ἐχθροὺσ αὐτῶν διασκεδάσει, Συρίαν ἀφ̓ ἡλίου ἀνατολῶν καὶ τοὺσ Ἕλληνασ ἀφ̓ ἡλίου δυσμῶν, τοὺσ κατεσθίοντασ τὸν Ἰσραὴλ ὅλῳ τῷ στόματι. ἐπὶ πᾶσι τούτοισ οὐκ ἀπεστράφη ὁ θυμόσ, ἀλλ̓ ἔτι ἡ χεὶρ ὑψηλή. καὶ ὁ λαὸσ οὐκ ἀπεστράφη, ἕωσ ἐπλήγη, καὶ τὸν Κύριον οὐκ ἐξεζήτησαν. καὶ ἀφεῖλε Κύριοσ ἀπὸ Ἰσραὴλ κεφαλὴν καὶ οὐράν, μέγαν καὶ μικρὸν ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ, πρεσβύτην καὶ τοὺσ τὰ πρόσωπα θαυμάζοντασ καὶ προφήτην διδάσκοντα ἄνομα . καὶ ἔσονται οἱ μακαρίζοντεσ τὸν λαὸν τοῦτον πλανῶντεσ καὶ πλανῶσιν, ὅπωσ καταπίωσιν αὐτούσ. διὰ τοῦτο ἐπὶ τοὺσ νεανίσκουσ αὐτῶν οὐκ εὐφρανθήσεται ὁ Κύριοσ καὶ τοὺσ ὀρφανοὺσ αὐτῶν καὶ τὰσ χήρασ αὐτῶν οὐκ ἐλεήσει, ὅτι πάντεσ ἄνομοι καὶ πονηροί, καὶ πᾶν στόμα λαλεῖ ἄδικα. ἐπὶ πᾶσι τούτοισ οὐκ ἀπεστράφη ὁ θυμόσ, ἀλλ̓ ἔτι ἡ χεὶρ ὑψηλή. καὶ καυθήσεται ὡσ πῦρ ἡ ἀνομία καὶ ὡσ ἄγρωσισ ξηρὰ βρωθήσεται ὑπὸ πυρόσ. καὶ καυθήσεται ἐν τοῖσ δάσεσι τοῦ δρυμοῦ, καὶ συγκαταφάγεται τὰ κύκλῳ τῶν βουνῶν πάντα. διὰ θυμὸν ὀργῆσ Κυρίου συγκέκαυται ἡ γῆ ὅλη, καὶ ἔσται ὁ λαὸσ ὡσ κατακεκαυμένοσ ὑπὸ πυρόσ. ἄνθρωποσ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ οὐκ ἐλεήσει, ἀλλὰ ἐκκλινεῖ εἰσ τὰ δεξιά, ὅτι πεινάσει καὶ φάγεται ἐκ τῶν ἀριστερῶν, καὶ οὐ μὴ ἐμπλησθῇ ἄνθρωποσ ἔσθων τὰσ σάρκασ τοῦ βραχίονοσ αὐτοῦ. φάγεται γὰρ Μανασσῆσ τοῦ Ἐφραὶμ καὶ Ἐφραὶμ τοῦ Μανασσῆ, ὅτι ἅμα πολιορκήσουσι τὸν Ἰούδαν. ἐπὶ τούτοισ πᾶσιν οὐκ ἀπεστράφη ὁ θυμόσ, ἀλλ̓ ἔτι ἡ χείρ ὑψηλή. ΟΥΑΙ τοῖσ γράφουσι πονηρίαν. γράφοντεσ γὰρ πονηρίαν γράφουσιν

ἐκκλίνοντεσ κρίσιν πτωχῶν, ἁρπάζοντεσ κρίμα πενήτων τοῦ λαοῦ μου, ὥστε εἶναι αὐτοῖσ χήραν εἰσ διαρπαγὴν καὶ ὀρφανὸν εἰσ προνομήν. καὶ τί ποιήσουσιν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆσ ἐπισκοπῆσ̣ ἡ γὰρ θλῖψισ ὑμῖν πόρρωθεν ἥξει. καὶ πρὸσ τίνα καταφεύξεσθε τοῦ βοηθηθῆναι̣ καὶ ποῦ καταλείψετε τὴν δόξαν ὑμῶν τοῦ μὴ ἐμπεσεῖν εἰσ ἐπαγωγήν̣ ἐπὶ πᾶσι τούτοισ οὐκ ἀπεστράφη ὁ θυμόσ, ἀλλ̓ ἔτι ἡ χεὶρ ὑψηλή. οὐαὶ Ἀσσυρίοισ. ἡ ράβδοσ τοῦ θυμοῦ μου καὶ ὀργῆσ ἐστιν ἐν ταῖσ χερσὶν αὐτῶν. τὴν ὀργήν μου εἰσ ἔθνοσ ἄνομον ἀποστελῶ καὶ τῷ ἐμῷ λαῷ συντάξω ποιῆσαι σκῦλα καὶ προνομὴν καὶ καταπατεῖν τὰσ πόλεισ καὶ θεῖναι αὐτὰσ εἰσ κονιορτόν. αὐτὸσ δὲ οὐχ οὕτωσ ἐνεθυμήθη καὶ τῇ ψυχῇ οὐχ οὕτωσ λελόγισται, ἀλλὰ ἀπαλλάξει ὁ νοῦσ αὐτοῦ καὶ τοῦ ἔθνη ἐξολοθρεῦσαι οὐκ ὀλίγα. καὶ ἐὰν εἴπωσιν αὐτῷ. σὺ μόνοσ εἶ ἄρχων, καὶ ἐρεῖ. οὐκ ἔλαβον τὴν χώραν τὴν ἐπάνω Βαβυλῶνοσ καὶ Χαλάνησ, οὗ ὁ πύργοσ ᾠκοδομήθη̣ καὶ ἔλαβον Ἀραβίαν καὶ Δαμασκὸν καὶ Σαμάρειαν. ὃν τρόπον ταύτασ ἔλαβον ἐν τῇ χειρί μου, καὶ πάσασ τὰσ ἀρχὰσ λήψομαι. ὀλολύξατε, τὰ γλυπτὰ ἐν Ἱερουσαλὴμ καὶ ἐν Σαμαρείᾳ. ὃν τρόπον γὰρ ἐποίησα Σαμαρείᾳ καὶ τοῖσ χειροποιήτοισ αὐτῆσ, οὕτω ποιήσω καὶ Ἱερουσαλὴμ καὶ τοῖσ εἰδώλοισ αὐτῆσ. καὶ ἔσται, ὅταν συντελέσῃ Κύριοσ πάντα ποιῶν ἐν τῷ ὄρει Σιὼν καὶ ἐν Ἱερουσαλήμ, ἐπάξει ἐπὶ τὸν νοῦν τὸν μέγαν, τὸν ἄρχοντα τῶν Ἀσσυρίων, καὶ ἐπὶ τὸ ὕψοσ τῆσ δόξησ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ. εἶπε γάρ. ἐν τῇ ἰσχύϊ ποιήσω καὶ ἐν τῇ σοφίᾳ τῆσ συνέσεωσ, ἀφελῶ ὅρια ἐθνῶν καὶ τὴν ἰσχὺν αὐτῶν προνομεύσω καὶ σείσω πόλεισ κατοικουμένασ καὶ τὴν οἰκουμένην ὅλην καταλήψομαι τῇ χειρὶ ὡσ νοσσιὰν καὶ ὡσ καταλελειμμένα ὠὰ ἀρῶ, καὶ οὐκ ἔστιν ὃσ διαφεύξεταί με ἢ ἀντείπῃ μοι. μὴ δοξασθήσεται ἀξίνη ἄνευ τοῦ κόπτοντοσ ἐν αὐτῇ̣ ἢ ὑψωθήσεται πρίων ἄνευ τοῦ ἕλκοντοσ αὐτόν̣ ὡσαύτωσ ἐάν τισ ἄρῃ ράβδον ἢ ξύλον. καὶ οὐχ οὕτωσ, ἀλλὰ ἀποστελεῖ Κύριοσ σαβαὼθ εἰσ τὴν σὴν τιμὴν ἀτιμίαν, καὶ εἰσ τὴν σὴν δόξαν πῦρ καιόμενον καυθήσεται. καὶ ἔσται τὸ φῶσ τοῦ Ἰσραὴλ εἰσ πῦρ καὶ ἁγιάσει αὐτὸν ἐν πυρὶ καιομένῳ καὶ φάγεται ὡσεὶ χόρτον τὴν ὕλην. τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀποσβεσθήσεται τὰ ὅρη καὶ οἱ βουνοὶ καὶ οἱ δρυμοί, καὶ καταφάγεται ἀπὸ ψυχῆσ ἕωσ σαρκῶν. καὶ ἔσται ὁ φεύγων ὡσ ὁ φεύγων ἀπὸ φλογόσ καιομένησ. καὶ οἱ καταλειφθέντεσ ἀπ̓ αὐτῶν ἀριθμὸσ ἔσονται, καὶ παιδίον γράψει αὐτούσ. Καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ οὐκέτι προστεθήσεται τὸ καταλειφθὲν Ἰσραήλ, καὶ οἱ σωθέντεσ τοῦ Ἰακὼβ οὐκέτι μὴ πεποιθότεσ ὦσιν ἐπὶ τοὺσ ἀδικήσαντασ αὐτούσ, ἀλλὰ ἔσονται πεποιθότεσ ἐπὶ τὸν Θεὸν τὸν ἅγιον τοῦ Ἰσραὴλ τῇ ἀληθείᾳ, καὶ ἔσται τὸ καταλειφθὲν τοῦ Ἰακὼβ ἐπὶ Θεὸν ἰσχύοντα. καὶ ἐὰν γένηται ὁ λαὸσ Ἰσραὴλ ὡσ ἡ ἄμμοσ τῆσ θαλάσσησ, τὸ κατάλειμμα αὐτῶν σωθήσεται. λόγον συντελῶν καὶ συντέμνων ἐν δικαιοσύνῃ, ὅτι λόγον συντετμημένον Κύριοσ ποιήσει ἐν τῇ οἰκουμένῃ ὅλῃ. Διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριοσ σαβαώθ. μὴ φοβοῦ, ὁ λαόσ μου, οἱ κατοικοῦντεσ ἐν Σιών, ἀπὸ Ἀσσυρίων, ὅτι ἐν ράβδῳ πατάξει σε. πληγὴν γὰρ ἐπάγω ἐπὶ σὲ τοῦ ἰδεῖν ὁδὸν Αἰγύπτου. ἔτι γὰρ μικρὸν καὶ παύσεται ἡ ὀργή, ὁ δὲ θυμόσ μου ἐπὶ τὴν βουλὴν αὐτῶν. καὶ ἐγερεῖ ὁ Θεὸσ ἐπ̓ αὐτοὺσ κατὰ τὴν πληγὴν Μαδιὰμ ἐν τόπῳ θλίψεωσ, καὶ ὁ θυμὸσ αὐτοῦ τῇ ὁδῷ τῇ κατὰ θάλασσαν εἰσ τὴν ὁδὸν τὴν κατ̓ Αἴγυπτον. καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀφαιρεθήσεται ὁ ζυγὸσ αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ ὤμου σου καὶ ὁ φόβοσ αὐτοῦ ἀπὸ σοῦ, καὶ καταφθαρήσεται ὁ ζυγὸσ ἀπὸ τῶν ὤμων ὑμῶν. ἥξει γὰρ εἰσ τὴν πόλιν Ἀγγαὶ καὶ παρελεύσεται εἰσ Μαγγεδὼ καὶ εἰσ Μαχμὰσ θήσει τὰ σκεύη αὐτοῦ. καὶ παρελεύσεται φάραγγα καὶ ἥξει εἰσ Ἀγγαί, φόβοσ λήψεται Ραμᾶ πόλιν Σαούλ. φεύξεται ἡ θυγάτηρ Γαλλείμ, ἐπακούσεται Λαϊσά, ἐπακούσεται Ἀναθώθ. καὶ ἐξέστη Μαδεβηνὰ καὶ οἱ κατοικοῦντεσ Γιββεί̈ρ. παρακαλεῖται σήμερον ἐν ὁδῷ τοῦ μεῖναι, τῇ χειρὶ παρακαλεῖτε, τὸ ὄροσ, τὴν θυγατέρα Σιών, καὶ οἱ βουνοὶ οἱ ἐν Ἱερουσαλήμ. ἰδοὺ γὰρ ὁ δεσπότησ Κύριοσ σαβαὼθ συνταράσσει τοὺσ ἐνδόξουσ μετὰ ἰσχύοσ, καὶ οἱ ὑψηλοὶ τῇ ὕβρει συντριβήσονται, καὶ οἱ ὑψηλοὶ ταπεινωθήσονται, καὶ πεσοῦνται οἱ ὑψηλοὶ μαχαίρᾳ, ὁ δὲ Λίβανοσ σὺν τοῖσ ὑψηλοῖσ πεσεῖται. ΚΑΙ ἐξελεύσεται ράβδοσ ἐκ τῆσ ρίζησ Ἰεσσαί, καὶ ἄνθοσ ἐκ τῆσ ρίζησ ἀναβήσεται.

καὶ ἀναπαύσεται ἐπ̓ αὐτὸν πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, πνεῦμα σοφίασ καὶ συνέσεωσ, πνεῦμα βουλῆσ καὶ ἰσχύοσ, πνεῦμα γνώσεωσ καὶ εὐσεβείασ. ἐμπλήσει αὐτὸν πνεῦμα φόβου Θεοῦ. οὐ κατὰ τὴν δόξαν κρινεῖ οὐδὲ κατὰ τὴν λαλιὰν ἐλέγξει, ἀλλὰ κρινεῖ ταπεινῷ κρίσιν καὶ ἐλέγξει τοὺσ ταπεινοὺσ τῆσ γῆσ. καὶ πατάξει γῆν τῷ λόγῳ τοῦ στόματοσ αὐτοῦ καὶ ἐν πνεύματι διὰ χειλέων ἀνελεῖ ἀσεβῆ. καὶ ἔσται δικαιοσύνῃ ἐζωσμένοσ τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ καὶ ἀληθείᾳ εἰλημένοσ τὰσ πλευράσ. καὶ συμβοσκηθήσεται λύκοσ μετ̓ ἀρνόσ, καὶ πάρδαλισ συναναπαύσεται ἐρίφω, καὶ μοσχάριον καὶ ταῦροσ καὶ λέων ἅμα βοσκηθήσονται, καὶ παιδίον μικρὸν ἄξει αὐτούσ. καὶ βοῦσ καὶ ἄρκοσ ἅμα βοσκηθήσονται, καὶ ἅμα τὰ παιδία αὐτῶν ἔσονται, καὶ λέων καὶ βοῦσ ἅμα φάγονται ἄχυρα. καὶ παιδίον νήπιον ἐπὶ τρώγλην ἀσπίδων καὶ ἐπὶ κοίτην ἐκγόνων ἀσπίδων τὴν χεῖρα ἐπιβαλεῖ. καὶ οὐ μὴ κακοποιήσουσιν, οὐδὲ μὴ δύνωνται ἀπολέσαι οὐδένα ἐπὶ τὸ ὄροσ τὸ ἅγιόν μου, ὅτι ἐνεπλήσθη ἡ σύμπασα τοῦ γνῶναι τὸν Κύριον ὡσ ὕδωρ πολὺ κατακαλύψαι θαλάσσασ. Καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἡ ρίζα τοῦ Ἰεσσαὶ καὶ ὁ ἀνιστάμενοσ ἄρχειν ἐθνῶν, ἐπ̓ αὐτῷ ἔθνη ἐλπιοῦσι, καὶ ἔσται ἡ ἀνάπαυσισ αὐτοῦ τιμή. καὶ ἔσται τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνη προσθήσει Κύριοσ τοῦ δεῖξαι τὴν χεῖρα αὐτοῦ τοῦ ζηλῶσαι τὸ καταλειφθὲν ὑπόλοιπον τοῦ λαοῦ, ὃ ἂν καταλειφθῇ ἀπὸ τῶν Ἀσσυρίων καὶ ἀπὸ Αἰγύπτου καὶ Βαβυλωνίασ καὶ Αἰθιοπίασ καὶ ἀπὸ Ἐλαμιτῶν καὶ ἀπὸ ἡλίου ἀνατολῶν καὶ ἐξ Ἀραβίασ. καὶ ἀρεῖ σημεῖον εἰσ τὰ ἔθνη καὶ συνάξει τοὺσ ἀπολομένουσ Ἰσραὴλ καὶ τοὺσ διεσπαρμένουσ τοῦ Ἰούδα συνάξει ἐκ τῶν τεσσάρων πτερύγων τῆσ γῆσ. ἀφαιρεθήσεται ὁ ζῆλοσ Ἐφραὶμ καὶ οἱ ἐχθροὶ Ἰούδα ἀπολοῦνται. Ἐφραὶμ οὐ ζηλώσει Ἰούδαν, καὶ Ἰούδασ οὐ θλίψει Ἐφραίμ. καὶ πετασθήσονται ἐν πλοίοισ ἀλλοφύλων θάλασσαν, ἅμα προνομεύσουσι καὶ τοὺσ ἀφ̓ ἡλίου ἀνατολῶν καὶ Ἰδουμαίαν. καὶ ἐπὶ Μωὰβ πρῶτον τὰσ χεῖρασ ἐπιβαλοῦσιν, οἱ δὲ υἱοὶ Ἀμμὼν πρῶτοι ὑπακούσονται. καὶ ἐρημώσει Κύριοσ τὴν θάλασσαν Αἰγύπτου καὶ ἐπιβαλεῖ τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ τὸν ποταμὸν πνεύματι βιαίῳ καὶ πατάξει ἑπτὰ φάραγγασ, ὥστε διαπορεύεσθαι αὐτὸν ἐν ὑποδήμασι. καὶ ἔσται δίοδοσ τῷ καταλειφθέντι μου λαῷ ἐν Αἰγύπτῳ, καὶ ἔσται τῷ Ἰσραὴλ ὡσ ἡ ἡμέρα ὅτε ἐξῆλθεν ἐκ γῆσ Αἰγύπτου. ΚΑΙ ἐρεῖσ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ. εὐλογήσω σε, Κύριε, διότι ὠργίσθησ μοι καὶ ἀπέστρεψασ τὸν θυμόν σου καὶ ἠλέησάσ με.

ἰδοὺ ὁ Θεόσ μου σωτήρ μου Κύριοσ, πεποιθὼσ ἔσομαι ἐπ̓ αὐτῷ καὶ σωθήσομαι ἐν αὐτῷ καὶ οὐ φοβηθήσομαι, διότι ἡ δόξα μου καὶ ἡ αἴνεσίσ μου Κύριοσ καὶ ἐγένετό μοι εἰσ σωτηρίαν. καὶ ἀντλήσατε ὕδωρ μετ̓ εὐφροσύνησ ἐκ τῶν πηγῶν τοῦ σωτηρίου. καὶ ἐρεῖσ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ. ὑμνεῖτε Κύριον, βοᾶτε τὸ ὄνομα αὐτοῦ, ἀναγγείλατε ἐν τοῖσ ἔθνεσι τὰ ἔνδοξα αὐτοῦ, μιμνήσκεσθε, ὅτι ὑψώθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ. ὑμνήσατε τὸ ὄνομα Κυρίου, ὅτι ὑψηλὰ ἐποίησεν. ἀναγγείλατε ταῦτα ἐν πάση τῇ γῇ. ἀγαλλιᾶσθε καὶ εὐφραίνεσθε, οἱ κατοικοῦντεσ Σιών, ὅτι ὑψώθη ὁ ἅγιοσ τοῦ Ἰσραὴλ ἐν μέσῳ αὐτῆσ. Ορασισ, ἣν εἶδεν Ἡσαί̈ασ υἱὸσ Ἀμώσ, κατὰ Βαβυλῶνοσ.

ἐπ̓ ὄρουσ πεδινοῦ ἄρατε σημεῖον, ὑψώσατε τὴν φωνὴν αὐτοῖσ, μὴ φοβεῖσθε, παρακαλεῖτε τῇ χειρί. ἀνοίξατε, οἱ ἄρχοντεσ. ἐγὼ συντάσσω καὶ ἐγὼ ἄγω αὐτούσ. [ἡγιασμένοι εἰσί, καὶ ἐγὼ ἄγω αὐτούσ]. γίγαντεσ ἔρχονται πληρῶσαι τὸν θυμόν μου χαίροντεσ ἅμα καὶ ὑβρίζοντεσ. φωνὴ ἐθνῶν πολλῶν ἐπὶ τῶν ὀρέων, ὁμοία ἐθνῶν πολλῶν, φωνὴ βασιλέων καὶ ἐθνῶν συνηγμένων. Κύριοσ σαβαὼθ ἐντέταλται ἔθνει ὁπλομάχῳ ἔρχεσθαι ἐκ γῆσ πόρρωθεν ἀπ̓ ἄκρου θεμελίου τοῦ οὐρανοῦ, Κύριοσ καὶ οἱ ὁπλομάχοι αὐτοῦ, τοῦ καταφθεῖραι πᾶσαν τὴν οἰκουμένην. ὀλολύζετε, ἐγγὺσ γὰρ ἡμέρα Κυρίου, καὶ συντριβὴ παρὰ τοῦ Θεοῦ ἥξει. διὰ τοῦτο πᾶσα χεὶρ ἐκλυθήσεται καὶ πᾶσα ψυχὴ ἀνθρώπου δειλιάσει. καὶ ταραχθήσονται οἱ πρέσβεισ καὶ ὠδῖνεσ αὐτοὺσ ἕξουσιν, ὡσ γυναικὸσ τικτούσησ. καὶ συμφοράσουσιν ἕτεροσ πρὸσ τὸν ἕτερον καὶ ἐκστήσονται καὶ τὸ πρόσωπον αὐτῶν ὡσ φλὸξ μεταβαλοῦσιν. ἰδοὺ γὰρ ἡμέρα Κυρίου ἔρχεται ἀνίατοσ θυμοῦ καὶ ὀργῆσ θεῖναι τὴν οἰκουμένην ἔρημον καὶ τοὺσ ἁμαρτωλοὺσ ἀπολέσαι ἐξ αὐτῆσ. οἱ γὰρ ἀστέρεσ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ὁ Ὠρίων καὶ πᾶσ ὁ κόσμοσ τοῦ οὐρανοῦ τὸ φῶσ οὐ δώσουσι, καὶ σκοτισθήσεται τοῦ ἡλίου ἀνατέλλοντοσ, καὶ ἡ σελήνη οὐ δώσει τὸ φῶσ αὐτῆσ. καὶ ἐντελοῦμαι τῇ οἰκουμένῃ ὅλῃ κακὰ καὶ τοῖσ ἀσεβέσι τὰσ ἁμαρτίασ αὐτῶν. καὶ ἀπολῶ ὕβριν ἀνόμων, καὶ ὕβριν ὑπερηφάνων ταπεινώσω. καὶ ἔσονται οἱ καταλελειμμένοι ἔντιμοι μᾶλλον ἢ τὸ χρυσίον τὸ ἄπυρον, καὶ ὁ ἄνθρωποσ μᾶλλον ἔντιμοσ ἔσται ἢ ὁ λίθοσ ὁ ἐκ Σουφίρ. ὁ γὰρ οὐρανὸσ θυμωθήσεται καὶ ἡ γῆ σεισθήσεται ἐκ τῶν θεμελίων σαβαὼθ ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ᾗ ἂν ἐπέλθῃ ὁ θυμὸσ αὐτοῦ. καὶ ἔσονται οἱ καταλελειμμένοι ὡσ δορκάδιον φεῦγον καὶ ὡσ πρόβατον πλανώμενον, καὶ οὐκ ἔσται ὁ συνάγων, ὥστε ἄνθρωπον εἰσ τὸν λαὸν αὐτοῦ ἀποστραφῆναι καὶ ἄνθρωπον εἰσ τὴν χώραν ἑαυτοῦ διώξεται. ὃσ γὰρ ἂν ἁλῷ, ἡττηθήσεται, καὶ οἵτινεσ συνηγμένοι εἰσί, μαχαίρᾳ πεσοῦνται. καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν ἐνώπιον αὐτῶν ράξουσι καὶ τὰσ οἰκίασ αὐτῶν προνομεύσουσι καὶ τὰσ γυναῖκασ αὐτῶν ἕξουσιν. ἰδοὺ ἐπεγείρω ὑμῖν τοὺσ Μήδουσ, οἳ ἀργύριον οὐ λογίζονται, οὐδὲ χρυσίου χρείαν ἔχουσι. τοξεύματα νεανίσκων συντρίψουσι καὶ τὰ τέκνα ὑμῶν οὐ μὴ ἐλεήσωσιν, οὐδὲ ἐπὶ τοῖσ τέκνοισ σου φείσονται οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν. καὶ ἔσται Βαβυλών, ἣ καλεῖται ἔνδοξοσ ἀπὸ βασιλέωσ Χαλδαίων, ὃν τρόπον κατέστρεψεν ὁ Θεὸσ Σόδομα καὶ Γόμορρα. οὐ κατοικηθήσεται εἰσ τὸν αἰῶνα χρόνον, οὐδὲ μὴ εἰσέλθωσιν εἰσ αὐτὴν διὰ πολλῶν γενεῶν, οὐδὲ μὴ διέλθωσιν αὐτὴν Ἄραβεσ, οὐδὲ ποιμένεσ οὐ μὴ ἀναπαύσονται ἐν αὐτῇ. καὶ ἀναπαύσονται ἐκεῖ θηρία καὶ ἐμπλησθήσονται αἱ οἰκίαι ἤχου, καὶ ἀναπαύσονται ἐκεῖ σειρῆνεσ, καὶ δαιμόνια ἐκεῖ ὀρχήσονται, καὶ ὀνοκένταυροι ἐκεῖ κατοικήσουσι, καὶ νοσσοποιήσουσιν ἐχῖνοι ἐν τοῖσ οἴκοισ αὐτῶν. ταχὺ ἔρχεται καὶ οὐ χρονιεῖ. ΚΑΙ ἐλεήσει Κύριοσ τὸν Ἰακὼβ καὶ ἐκλέξεται ἔτι τὸν Ἰσραήλ, καὶ ἀναπαύσονται ἐπὶ τῆσ γῆσ αὐτῶν, καὶ ὁ γειώρασ προστεθήσεται πρὸσ αὐτοὺσ καὶ προστεθήσεται πρὸσ τὸν οἶκον Ἰακώβ,

καὶ λήψονται αὐτοὺσ ἔθνη καὶ εἰσάξουσιν εἰσ τὸν τόπον αὐτῶν, καὶ κατακληρονομήσουσι καὶ πληθυνθήσονται ἐπὶ τῆσ γῆσ τοῦ Θεοῦ εἰσ δούλουσ καὶ δούλασ. καὶ ἔσονται αἰχμάλωτοι οἱ αἰχμαλωτεύσαντεσ αὐτούσ, καὶ κυριευθήσονται οἱ κυριεύσαντεσ αὐτῶν. Καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀναπαύσει σε Κύριοσ ἀπὸ τῆσ ὀδύνησ καὶ τοῦ θυμοῦ σου καὶ τῆσ δουλείασ σου τῆσ σκληρᾶσ, ἧσ ἐδούλευσασ αὐτοῖσ. καὶ λήψη τὸν θρῆνον τοῦτον ἐπὶ τὸν βασιλέα Βαβυλῶνοσ καὶ ἐρεῖσ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνη. πῶσ ἀναπέπαυται ὁ ἀπαιτῶν καὶ ἀναπέπαυται ὁ ἐπισπουδαστήσ̣ συνέτριψε Κύριοσ τὸν ζυγὸν τῶν ἁμαρτωλῶν, τὸν ζυγὸν τῶν ἀρχόντων. πατάξασ ἔθνοσ θυμῷ, πληγῇ ἀνιάτῳ, παίων ἔθνοσ πληγὴν θυμοῦ, ἣ οὐκ ἐφείσατο, ἀνεπαύσατο πεποιθώσ. πᾶσα ἡ γῆ βοᾷ μετ̓ εὐφροσύνησ, καὶ τὰ ξύλα τοῦ λιβάνου εὐφράνθησαν ἐπὶ σοὶ καὶ ἡ κέδροσ τοῦ Λιβάνου. ἀφ̓ οὗ σὺ κεκοίμησαι, οὐκ ἀνέβη ὁ κόπτων ἡμᾶσ. ὁ ᾅδησ κάτωθεν ἐπικράνθη συναντήσασ σοι, συνηγέρθησάν σοι πάντεσ οἱ γίγαντεσ οἱ ἄρξαντεσ τῆσ γῆσ, οἱ ἐγείραντεσ ἐκ τῶν θρόνων αὐτῶν πάντασ βασιλεῖσ ἐθνῶν. πάντεσ ἀποκριθήσονται καὶ ἐροῦσί σοι. καὶ σὺ ἑάλωσ, ὥσπερ καὶ ἡμεῖσ, ἐν ἡμῖν δὲ κατελογίσθησ. κατέβη εἰσ ᾅδου ἡ δόξα σου, ἡ πολλὴ εὐφροσύνη σου. ὑποκάτω σου στρώσουσι σῆψιν, καὶ τὸ κατακάλυμμά σου σκώληξ. πῶσ ἐξέπεσεν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ὁ ἑωσφόροσ ὁ πρωί̈ ἀνατέλλων̣ συνετρίβη εἰσ τὴν γῆν ὁ ἀποστέλλων πρὸσ πάντα τὰ ἔθνη. σὺ δὲ εἶπασ ἐν τῇ διανοίᾳ σου. εἰσ τὸν οὐρανὸν ἀναβήσομαι, ἐπάνω τῶν ἀστέρων τοῦ οὐρανοῦ θήσω τὸν θρόνον μου, καθιῶ ἐν ὄρει ὑψηλῷ, ἐπὶ τὰ ὄρη τὰ ὑψηλὰ τὰ πρὸσ Βορρᾶν, ἀναβήσομαι ἐπάνω τῶν νεφῶν, ἔσομαι ὅμοιοσ τῷ Ὑψίστῳ. νῦν δὲ εἰσ ᾅδην καταβήσῃ καὶ εἰσ τὰ θεμέλια τῆσ γῆσ. οἱ ἰδόντεσ σε θαυμάσονται ἐπὶ σοὶ καὶ ἐροῦσιν. οὗτοσ ὁ ἄνθρωποσ ὁ παροξύνων τὴν γῆν, ὁ σείων βασιλεῖσ̣ ὁ θεὶσ τὴν οἰκουμένην ὅλην ἔρημον καὶ τὰσ πόλεισ αὐτοῦ καθεῖλε, τοὺσ ἐν ἐπαγωγῇ οὐκ ἔλυσε. πάντεσ οἱ βασιλεῖσ τῶν ἐθνῶν ἐκοιμήθησαν ἐν τιμῇ, ἄνθρωποσ ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ. σὺ δὲ ριφήσῃ ἐν τοῖσ ὄρεσιν ὡσ νεκρὸσ ἐβδελυγμένοσ μετὰ πολλῶν τεθνηκότων ἐκκεκεντημένων μαχαίραισ, καταβαινόντων εἰσ ᾅδου. ὃν τρόπον ἱμάτιον ἐν αἵματι πεφυρμένον οὐκ ἔσται καθαρόν, οὕτωσ οὐδὲ σὺ ἔσῃ καθαρόσ, διότι τὴν γῆν μου ἀπώλεσασ καὶ τὸν λαόν μου ἀπέκτεινασ. οὐ μὴ μείνῃσ εἰσ τὸν αἰῶνα χρόνον, σπέρμα πονηρόν. ἑτοίμασον τὰ τέκνα σου σφαγῆναι ταῖσ ἁμαρτίαισ τοῦ πατρὸσ αὐτῶν, ἵνα μὴ ἀναστῶσι καὶ κληρονομήσωσι τὴν γῆν καὶ ἐμπλήσωσιν τὴν γῆν πολέμων. Καὶ ἐπαναστήσομαι αὐτοῖσ, λέγει Κύριοσ σαβαώθ, καὶ ἀπολῶ αὐτῶν ὄνομα καὶ κατάλειμμα καὶ σπέρμα ‐ τάδε λέγει Κύριοσ ‐ καὶ θήσω τὴν Βαβυλωνίαν ἔρημον, ὥστε κατοικεῖν ἐχίνουσ, καὶ ἔσται εἰσ οὐδέν. καὶ θήσω αὐτὴν πηλοῦ βάραθρον εἰσ ἀπώλειαν. τάδε λέγει Κύριοσ σαβαώθ. ὃν τρόπον εἴρηκα, οὕτωσ ἔσται, καὶ ὃν τρόπον βεβούλευμαι, οὕτωσ μενεῖ, τοῦ ἀπολέσαι τοὺσ Ἀσσυρίουσ ἀπὸ τῆσ γῆσ τῆσ ἐμῆσ καὶ ἀπὸ τῶν ὀρέων μου, καὶ ἔσονται εἰσ καταπάτημα, καὶ ἀφαιρεθήσεται ἀπ̓ αὐτῶν ὁ ζυγὸσ αὐτῶν, καὶ τὸ κῦδοσ αὐτῶν ἀπὸ τῶν ὤμων ἀφαιρεθήσεται. αὕτη ἡ βουλή, ἣν βεβούλευται Κύριοσ ἐπὶ τὴν ὅλην οἰκουμένην, καὶ αὕτη ἡ χεὶρ ἡ ὑψηλὴ ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη. ἃ γὰρ ὁ Θεὸσ ὁ ἅγιοσ βεβούλευται, τίσ διασκεδάσει̣ καὶ τὴν χεῖρα αὐτοῦ τὴν ὑψηλὴν τίσ ἀποστρέψει̣ Τοῦ ἔτουσ, οὗ ἀπέθανεν ὁ βασιλεὺσ Ἄχαζ, ἐγενήθη τὸ ρῆμα τοῦτο. μὴ εὐφρανθείητε οἱ ἀλλόφυλοι πάντεσ, συνετρίβη γὰρ ὁ ζυγὸσ τοῦ παίοντοσ ὑμᾶσ. ἐκ γὰρ σπέρματοσ ὄφεωσ ἐξελεύσεται ἔκγονα ἀσπίδων, καὶ τὰ ἔκγονα αὐτῶν ἐξελεύσονται ὄφεισ πετόμενοι καὶ βοσκηθήσονται πτωχοὶ δἰ αὐτοῦ, πτωχοὶ δὲ ἄνθρωποι ἐπὶ εἰρήνησ ἀναπαύσονται. ἀνελεῖ δὲ λιμῷ τὸ σπέρμα σου καὶ τὸ κατάλειμμά σου ἀνελεῖ. ὀλολύξατε, πύλαι πόλεων, κεκραγέτωσαν πόλεισ τεταραγμέναι, οἱ ἀλλόφυλοι πάντεσ, ὅτι ἀπὸ Βορρᾶ καπνὸσ ἔρχεται, καὶ οὐκ ἔστι τοῦ εἶναι. καὶ τί ἀποκριθήσονται βασιλεῖσ ἐθνῶν̣ ὅτι Κύριοσ ἐθεμελίωσε Σιών, καὶ δἰ αὐτοῦ σωθήσονται οἱ ταπεινοὶ τοῦ λαοῦ. Τὸ ρῆμα τὸ κατὰ τῆσ Μωαβίτιδοσ. ‐ ΝΥΚΤΟΣ ἀπολεῖται ἡ Μωαβῖτισ, νυκτὸσ γὰρ ἀπολεῖται τὸ τεῖχοσ τῆσ Μωαβίτιδοσ.

λυπεῖσθε ἐφ̓ ἑαυτοῖσ, ἀπολεῖται γὰρ καὶ Δηβών, οὗ ὁ βωμὸσ ὑμῶν, ἐκεῖ ἀναβήσεσθε κλαίειν. ἐπὶ Ναβαῦ τῆσ Μωαβίτιδοσ ὀλολύζετε ἐπὶ πάσησ κεφαλῆσ φαλάκρωμα, πάντεσ βραχίονεσ κατατετμημένοι. ἐν ταῖσ πλατείαισ αὐτῆσ περιζώσασθε σάκκουσ καὶ κόπτεσθε, ἐπὶ τῶν δωμάτων αὐτῆσ καὶ ἐν ταῖσ πλατείαισ αὐτῆσ καὶ ἐν ταῖσ ρύμασ αὐτῆσ πάντεσ ὀλολύζετε μετὰ κλαυθμοῦ. ὅτι κέκραγεν Ἐσεβὼν καὶ Ἐλεαλή, ἕωσ Ἰασσὰ ἠκούσθη ἡ φωνὴ αὐτῶν. διὰ τοῦτο ἡ ὀσφὺσ τῆσ Μωαβίτιδοσ βοᾷ, ἡ ψυχὴ αὐτῆσ γνώσεται. ἡ καρδία τῆσ Μωαβίτιδοσ βοᾷ ἐν αὐτῇ ἕωσ Σηγώρ. δάμαλισ γάρ ἐστι τριετήσ. ἐπὶ δὲ τῆσ ἀναβάσεωσ Λουεὶθ πρόσ σε κλαίοντεσ ἀναβήσονται, τῇ ὁδῷ Ἀρωνιεὶμ βοᾷ σύντριμμα καὶ σεισμόσ. τὸ ὕδωρ τῆσ Νεμρεὶμ ἔρημον ἔσται, καὶ ὁ χόρτοσ αὐτῆσ ἐκλείψει. χόρτοσ γὰρ χλωρὸσ οὐκ ἔσται. μὴ καὶ οὕτωσ μέλει σωθῆναι̣ ἐπάξω γὰρ ἐπὶ τὴν φάραγγα Ἄραβασ, καὶ λήψονται αὐτήν. συνῆψε γὰρ ἡ βοὴ τὸ ὅριον τῆσ Μωαβίτιδοσ τῆσ Ἀγαλείμ, καὶ ὀλολυγμὸσ αὐτῆσ ἕωσ τοῦ φρέατοσ τοῦ Αἰλείμ. τὸ δὲ ὕδωρ τὸ Ρεμμὼν πλησθήσεται αἵματοσ. ἐπάξω γὰρ ἐπὶ Ρεμμὼν Ἄραβασ καὶ ἀρῶ τὸ σπέρμα Μωὰβ καὶ Ἀριὴλ καὶ τὸ κατάλοιπον Ἀδαμά. ΑΠΟΣΤΕΛΩ ὡσ ἑρπετὰ ἐπὶ τὴν γῆν. μὴ πέτρα ἔρημόσ ἐστι τὸ ὄροσ θυγατρὸσ Σιών̣

ἔσῃ γὰρ ὡσ πετεινοῦ ἀνιπταμένου νεοσσὸσ ἀφηρημένοσ, θύγατερ Μωάβ. ἔπειτα δέ, Ἀρνῶν, πλείονα βουλεύου, ποίει τε σκέπην πένθουσ αὐτῇ διὰ παντόσ. ἐν μεσημβρινῇ σκοτίᾳ φεύγουσιν, ἐξέστησαν, μὴ ἀπαχθῇσ. παροικήσουσί σοι οἱ φυγάδεσ Μωάβ, ἔσονται σκέπη ὑμῖν ἀπὸ προσώπου διώκοντοσ, ὅτι ᾔρθη ἡ συμμαχία σου, καὶ ὁ ἄρχων ἀπώλετο ὁ καταπατῶν ἐπὶ τῆσ γῆσ. καὶ διορθωθήσεται μετ̓ ἐλέουσ θρόνοσ, καὶ καθιεῖται ἐπ̓ αὐτοῦ μετὰ ἀληθείασ ἐν σκηνῇ Δαυὶδ κρίνων καὶ ἐκζητῶν κρίμα καὶ σπεύδων δικαιοσύνην. Ἠκούσαμεν τὴν ὕβριν Μωάβ, ὑβριστὴσ σφόδρα, τὴν ὑπερηφανίαν ἐξῇρασ. οὐχ οὕτωσ ἡ μαντεία σου, οὐχ οὕτωσ. ὀλολύξει Μωάβ, ἐν γὰρ τῇ Μωαβίτιδι πάντεσ ὀλολύξουσι. τοῖσ κατοικοῦσι δὲ Σὲθ μελετήσεισ. καὶ οὐκ ἐντραπήσῃ. τὰ πεδία Ἐσεβὼν πενθήσει, ἄμπελοσ Σεβαμά. καταπίνοντεσ τὰ ἔθνη, καταπατήσατε τὰσ ἀμπέλουσ αὐτῆσ ἕωσ Ἰαζήρ. οὐ μὴ συνάψητε, πλανήθητε τὴν ἔρημον. οἱ ἀπεσταλμένοι ἐγκατελείφθησαν, διέβησαν γὰρ τὴν ἔρημον. διὰ τοῦτο κλαύσομαι ὡσ τὸν κλαυθμὸν Ἰαζὴρ ἄμπελον Σεβαμά. τὰ δένδρα σου κατέβαλεν, Ἐσεβὼν καὶ Ἐλεαλή, ὅτι ἐπὶ τῷ θερισμῷ καὶ ἐπὶ τῷ τρυγητῷ σου καταπατήσω, καὶ πάντα πεσοῦνται. καὶ ἀρθήσεται εὐφροσύνη καὶ ἀγαλλίαμα ἐκ τῶν ἀμπελώνων σου, καὶ ἐν τοῖσ ἀμπελῶσί σου οὐ μὴ εὐφρανθήσονται καὶ οὐ μὴ πατήσουσιν οἶνον εἰσ τὰ ὑπολήνια, πέπαυται γάρ. διὰ τοῦτο ἡ κοιλία μου ἐπὶ Μωὰβ ὡσ κιθάρα ἠχήσει, καὶ τὰ ἐντόσ μου ὡσεὶ τεῖχοσ, ὃ ἐνεκαίνισασ. καὶ ἔσται εἰσ τὸ ἐντραπῆναί σε, ὅτι ἐκοπίασε Μωὰβ ἐπὶ τοῖσ βωμοῖσ καὶ εἰσελεύσεται εἰσ τὰ χειροποίητα αὐτῆσ ὥστε προσεύξασθαι, καὶ οὐ μὴ δύνηται ἐξελέσθαι αὐτόν. Τοῦτο τὸ ρῆμα ὃ ἐλάλησε Κύριοσ ἐπὶ Μωάβ, ὁπότε καὶ ἐλάλησε. καὶ νῦν λέγω. ἐν τρισὶν ἔτεσιν ἐτῶν μισθωτοῦ ἀτιμασθήσεται ἡ δόξα Μωὰβ ἐν παντὶ τῷ πλούτῳ τῷ πολλῷ, καὶ καταλειφθήσεται ὀλιγοστὸσ καὶ οὐκ ἔντιμοσ. Τὸ ρῆμα τὸ κατὰ Δαμασκοῦ. ‐ ΙΔΟΥ Δαμασκὸσ ἀρθήσεται ἀπὸ πόλεων καὶ ἔσται εἰσ πτῶσιν,

καταλελειμμένη εἰσ τὸν αἰῶνα, εἰσ κοίτην ποιμνίων καὶ ἀνάπαυσιν, καὶ οὐκ ἔσται ὁ διώκων. καὶ οὐκέτι ἔσται ὀχυρὰ τοῦ καταφυγεῖν Ἐφραίμ. καὶ οὐκέτι ἔσται βασιλεία ἐν Δαμασκῷ, καὶ τὸ λοιπὸν τῶν Σύρων ἀπολεῖται. οὐ γὰρ σὺ βελτίων εἶ τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ καὶ τῆσ δόξησ αὐτῶν. τάδε λέγει Κύριοσ σαβαώθ. Ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔκλειψισ τῆσ δόξησ Ἰακώβ, καὶ τὰ πίονα τῆσ δόξησ αὐτοῦ σεισθήσεται. καὶ ἔσται ὃν τρόπον ἐάν τισ συναγάγῃ ἀμητὸν ἑστηκότα καὶ σπέρμα σταχύων ἐν τῷ βραχίονι αὐτοῦ ἀμήσῃ, καὶ ἔσται ὃν τρόπον ἐάν τισ συναγάγῃ στάχυν ἐν φάραγγι στερεᾷ καὶ καταλειφθῇ ἐν αὐτῇ καλάμη, ἢ ὡσ ρῶγεσ ἐλαίασ δύο ἢ τρεῖσ ἐπ̓ ἄκρου μετεώρου, ἢ τέσσαρεσ ἢ πέντε ἐπὶ τῶν κλάδων αὐτῶν καταλειφθῆ. τάδε λέγει Κύριοσ ὁ Θεὸσ Ἰσραήλ. τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ πεποιθὼσ ἔσται ἄνθρωποσ ἐπὶ τῷ ποιήσαντι αὐτόν, οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ εἰσ τὸν ἅγιον τοῦ Ἰσραὴλ ἐμβλέψονται, καὶ οὐ μὴ πεποιθότεσ ὦσιν ἐπὶ τοῖσ βωμοῖσ, οὐδὲ ἐπὶ τοῖσ ἔργοισ τῶν χειρῶν αὐτῶν, ἃ ἐποίησαν οἱ δάκτυλοι αὐτῶν, καὶ οὐκ ὄψονται τὰ δένδρα, οὐδὲ τὰ βδελύγματα αὐτῶν. τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔσονται αἱ πόλεισ σου ἐγκαταλελειμμέναι, ὃν τρόπον κατέλιπον οἱ Ἀμορραῖοι καὶ οἱ Εὐαῖοι ἀπὸ προσώπου τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, καὶ ἔσονται ἔρημοι, διότι κατέλιπεσ τὸν Θεὸν τὸν σωτῆρά σου καὶ Κυρίου τοῦ βοηθοῦ σου οὐκ ἐμνήσθησ. διὰ τοῦτο φυτεύσεισ φύτευμα ἄπιστον καὶ σπέρμα ἄπιστον. τῇ δὲ ἡμέρᾳ, ᾗ ἂν φυτεύσῃσ, πλανηθήσῃ. τὸ δὲ πρωί̈, ἐὰν σπείρῃσ, ἀνθήσει εἰσ ἀμητὸν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ κληρώσῃ, καὶ ὡσ πατὴρ ἀνθρώπου κληρώσῃ, καὶ ὡσ πατὴρ ἀνθρώπου κληρώση τοῖσ ὑἱοῖσ σου. Οὐαὶ πλῆθοσ ἐθνῶν πολλῶν. ὡσ θάλασσα κυμαίνουσα οὕτω ταραχθήσεσθε, καὶ νῶτοσ ἐθνῶν πολλῶν ὡσ ὕδωρ ἠχήσει. ὡσ ὕδωρ πολὺ ἔθνη πολλά, ὡσ ὕδατοσ πολλοῦ βίᾳ καταφερομένου. καὶ ἀποσκορακιεῖ αὐτὸν καὶ πόρρω αὐτὸν διώξεται ὡσ χνοῦν ἀχύρου λικμώντων ἀπέναντι ἀνέμου καὶ ὡσ κονιορτὸν τροχοῦ καταιγὶσ φέρουσα. πρὸσ ἑσπέραν ἔσται πένθοσ, πρὶν ἢ πρωί̈ καὶ οὐκ ἔσται. αὕτη ἡ μερὶσ τῶν προνομευσάντων ὑμᾶσ καὶ κληρονομία τοῖσ ὑμᾶσ κληρονομήσασιν. ΟΥΑΙ γῆσ πλοίων πτέρυγεσ ἐπέκεινα ποταμῶν Αἰθιοπίασ,

ὁ ἀποστέλλων ἐν θαλάσσῃ ὅμηρα καὶ ἐπιστολὰσ βιβλίνασ ἐπάνω τοῦ ὕδατοσ. πορεύσονται γὰρ ἄγγελοι κοῦφοι πρὸσ ἔθνοσ μετέωρον καὶ ξένον λαὸν καὶ χαλεπόν, τίσ αὐτοῦ ἐπέκεινα̣ ἔθνοσ ἀνέλπιστον καὶ καταπεπατημένον. νῦν οἱ ποταμοὶ τῆσ γῆς πάντεσ ὡσ χώρα κατοικουμένη. κατοικηθήσεται ἡ χώρα αὐτῶν ὡσεὶ σημεῖον ἀπὸ ὄρουσ ἀρθῇ, ὡσ σάλπιγγοσ φωνὴ ἀκουστὸν ἔσται. διότι οὕτωσ εἶπέ μοι Κύριοσ. ἀσφάλεια ἔσται ἐν τῇ ἐμῇ πόλει ὡσ φῶσ καύματοσ μεσημβρίασ, καὶ ὡσ νεφέλη δρόσου ἡμέρασ ἀμήτου ἔσται. πρὸ τοῦ θερισμοῦ, ὅταν συντελεσθῇ ἄνθοσ καὶ ὄμφαξ ἐξανθήσῃ ἄνθοσ ὀμφακίζουσα, καὶ ἀφελεῖ τὰ βοτρύδια τὰ μικρὰ τοῖσ δρεπάνοισ καὶ τὰσ κληματίδασ ἀφελεῖ καὶ ἀποκόψει καὶ καταλείψει ἅμα τοῖσ πετεινοῖσ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοῖσ θηρίοισ τῆσ γῆσ. καὶ συναχθήσεται ἐπ̓ αὐτοὺσ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ πάντα τὰ θηρία τῆσ γῆσ ἐπ̓ αὐτὸν ἥξει. ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἀνενεχθήσεται δῶρα Κυρίῳ σαβαὼθ ἐκ λαοῦ τεθλιμμένου καὶ τετιλμένου καὶ ἀπὸ λαοῦ μεγάλου ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ εἰσ τὸν αἰῶνα χρόνον. ἔθνοσ ἐλπίζον καὶ καταπεπατημένον, ὅ ἐστιν ἐν μέρει ποταμοῦ τῆσ χώρασ αὐτοῦ, εἰσ τὸν τόπον, οὗ τὸ ὄνομα Κυρίου σαβαὼθ ἐπεκλήθη, ὄροσ Σιών. Ὅρασισ Αἰγύπτου. ‐ ΙΔΟΥ Κύριοσ κάθηται ἐπὶ νεφέλησ κούφησ καὶ ἥξει εἰσ Αἴγυπτον, καὶ σεισθήσεται τὰ χειροποίητα Αἰγύπτου ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ, καὶ ἡ καρδία αὐτῶν ἡττηθήσεται ἐν αὐτοῖσ.

καὶ ἐπεγερθήσονται Αἰγύπτιοι ἐπ̓ Αἰγυπτίουσ, καὶ πολεμήσει ἄνθρωποσ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ ἄνθρωποσ τὸν πλησίον αὐτοῦ, πόλισ ἐπὶ πόλιν καὶ νομὸσ ἐπὶ νομόν. καὶ ταραχθήσεται τὸ πνεῦμα τῶν Αἰγυπτίων ἐν αὐτοῖσ, καὶ τὴν βουλὴν αὐτῶν διασκεδάσω, καὶ ἐπερωτήσουσι τοὺσ θεοὺσ αὐτῶν καὶ τὰ ἀγάλματα αὐτῶν καὶ τοὺσ ἐκ τῆσ γῆσ φωνοῦντασ καὶ τοὺσ ἐγγαστριμύθουσ. καὶ παραδώσω τὴν Αἴγυπτον εἰσ χεῖρασ ἀνθρώπων κυρίων σκληρῶν, καὶ βασιλεῖσ σκληροὶ κυριεύσουσιν αὐτῶν. τάδε λέγει Κύριοσ σαβαώθ. καὶ πίονται οἱ Αἰγύπτιοι ὕδωρ τὸ παρὰ θάλασσαν, ὁ δὲ ποταμὸσ ἐκλείψει καὶ ξηρανθήσεται. καὶ ἐκλείψουσιν οἱ ποταμοὶ καὶ αἱ διώρυγεσ τοῦ ποταμοῦ, καὶ ξηρανθήσεται πᾶσα συναγωγὴ ὕδατοσ καὶ ἐν παντὶ ἕλει καλάμου καὶ παπύρου. καὶ τὸ ἄχι τὸ χλωρὸν πᾶν τὸ κύκλῳ τοῦ ποταμοῦ, καὶ πᾶν τὸ σπειρόμενον διὰ τοῦ ποταμοῦ ξηρανθήσεται ἀνεμόφθορον. καὶ στενάξουσιν οἱ ἁλιεῖσ, καὶ στενάξουσι πάντεσ οἱ βάλλοντεσ ἄγκιστρον εἰσ τὸν ποταμόν, καὶ οἱ βάλλοντεσ σαγήνασ καὶ οἱ ἀμφιβολεῖσ πενθήσουσι. καὶ αἰσχύνη λήψεται τοὺσ ἐργαζομένουσ τὸ λίνον τὸ σχιστὸν καὶ τοὺσ ἐργαζομένουσ τὴν βύσσον, καὶ ἔσονται οἱ ἐργαζόμενοι αὐτὰ ἐν ὀδύνῃ, καὶ πάντεσ οἱ ποιοῦντεσ τὸν ζῦθον λυπηθήσονται καὶ τὰσ ψυχὰσ πονέσουσι. καὶ μωροὶ ἔσονται οἱ ἄρχοντεσ Τάνεωσ. οἱ σοφοὶ σύμβουλοι τοῦ βασιλέωσ, ἡ βουλὴ αὐτῶν μωρανθήσεται. πῶσ ἐρεῖτε τῷ βασιλεῖ. υἱοὶ συνετῶν ἡμεῖσ, υἱοὶ βασιλέων τῶν ἐξ ἀρχῆσ̣ ποῦ εἰσι νῦν οἱ σοφοί σου καὶ ἀναγγειλάτωσάν σοι καὶ εἰπάτωσαν, τί βεβούλευται Κύριοσ σαβαὼθ ἐπ̓ Αἴγυπτον̣ ἐξέλιπον οἱ ἄρχοντεσ Τάνεωσ, καὶ ὑψώθησαν οἱ ἄρχοντεσ Μέμφεωσ, καὶ πλανήσουσιν Αἴγυπτον κατὰ φυλάσ. Κύριοσ γὰρ ἐκέρασεν αὐτοῖσ πνεῦμα πλανήσεωσ, καὶ ἐπλάνησαν Αἴγυπτον ἐν πᾶσι τοῖσ ἔργοισ αὐτῶν, ὡσ πλανᾶται ὁ μεθύων καὶ ὁ ἐμῶν ἅμα. καὶ οὐκ ἔσται τοῖσ Αἰγυπτίοισ ἔργον, ὃ ποιήσει κεφαλὴν καὶ οὐράν, ἀρχὴν καὶ τέλοσ. Τῇ δὲ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔσονται οἱ Αἰγύπτιοι ὡσ γυναῖκεσ ἐν φόβῳ καὶ ἐν τρόμῳ ἀπὸ προσώπου τῆσ χειρὸσ Κυρίου σαβαώθ, ἣν αὐτὸσ ἐπιβαλεῖ αὐτοῖσ. καὶ ἔσται ἡ χώρα τῶν Ἰουδαίων τοῖσ Αἰγυπτίοισ εἰσ φόβητρον. πᾶσ, ὃσ ἐὰν ὀνομάσῃ αὐτὴν αὐτοῖσ, φοβηθήσονται διὰ τὴν βουλήν, ἣν βεβούλευται Κύριοσ σαβαὼθ ἐπ̓ αὐτήν. Τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔσονται πέντε πόλεισ ἐν τῇ Αἰγύπτῳ λαλοῦσαι τῇ γλώσσῃ τῇ Χαναανίτιδι καὶ ὀμνύουσαι τῷ ὀνόματι Κυρίου σαβαώθ. πόλισ ἀσεδὲκ κληθήσεται ἡ μία πόλισ. Τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔσται θυσιαστήριον τῷ Κυρίῳ ἐν χώρᾳ Αἰγυπτίων καὶ στήλη πρὸσ τὸ ὅριον αὐτῆσ τῷ Κυρίῳ καὶ ἔσται εἰσ σημεῖον εἰσ τὸν αἰῶνα Κυρίῳ ἐν χώρᾳ Αἰγύπτου, ὅτι κεκράξονται πρὸσ Κύριον διὰ τοὺσ θλίβοντασ αὐτούσ, καὶ ἀποστελεῖ αὐτοῖσ Κύριοσ ἄνθρωπον, ὃσ σώσει αὐτούσ, κρίνων σώσει αὐτούσ. καὶ γνωστὸσ ἔσται Κύριοσ τοῖσ Αἰγυπτίοισ, καὶ γνώσονται οἱ Αἰγύπτιοι τὸν Κύριον ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ ποιήσουσι θυσίασ καὶ εὔξονται εὐχὰσ τῷ Κυρίῳ καὶ ἀποδώσουσι. καὶ πατάξει Κύριοσ τοὺσ Αἰγυπτίουσ πληγῇ καὶ ἰάσεται αὐτοὺσ ἰάσει, καὶ ἐπιστραφήσονται πρὸσ Κύριον, καὶ εἰσακούσεται αὐτῶν καὶ ἰάσεται αὐτούσ. Τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνη ἔσται ἡ ὁδὸσ ἀπὸ Αἰγύπτου πρὸσ Ἀσσυρίουσ καὶ εἰσελεύσονται Ἀσσύριοι εἰσ Αἴγυπτον, καὶ Αἰγύπτιοι πορεύσονται πρὸσ Ἀσσυρίουσ, καὶ δουλεύσουσιν Αἰγύπτιοι τοῖσ Ἀσσυρίοισ. Τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνη ἔσται Ἰσραὴλ τρίτοσ ἐν τοῖσ Ἀσσυρίοισ καὶ ἐν τοῖσ Αἰγυπτίοισ εὐλογημένοσ ἐν τῇ γῇ, ἣν εὐλόγησε Κύριοσ σαβαὼθ λέγων. εὐλογημένοσ ὁ λαόσ μου ὁ ἐν Αἰγύπτῳ καὶ ὁ ἐν Ἀσσυρίοισ καὶ ἡ κληρονομία μου Ἰσραήλ. ΤΟΥ ἔτουσ οὗ εἰσῆλθεν Τανάθαν εἰσ Ἄζωτον, ἡνίκα ἀπεστάλη ὑπὸ Ἀρνᾶ βασιλέωσ Ἀσσυρίων καὶ ἐπολέμησε τὴν Ἄζωτον καὶ ἔλαβεν αὐτήν,

τότε ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ Ἠσαί̈αν υἱὸν Ἀμὼσ λέγων. πορεύου καὶ ἄφελε τὸν σάκκον ἀπὸ τῆσ ὀσφύοσ σου καὶ τὰ σανδάλιά σου ὑπόλυσαι ἀπὸ τῶν ποδῶν σου. καὶ ποίησον οὕτωσ πορευόμενοσ γυμνὸσ καὶ ἀνυπόδετοσ. καὶ εἶπε Κύριοσ. ὃν τρόπον πεπόρευται ὁ παῖσ μου Ἡσαί̈ασ γυμνὸσ καὶ ἀνυπόδετοσ τρία ἔτη, τρία ἔτη ἔσται εἰσ σημεῖα καὶ τέρατα τοῖσ Αἰγυπτίοισ καὶ Αἰθίοψιν. ὅτι οὕτωσ ἄξει βασιλεὺσ Ἀσσυρίων τὴν αἰχμαλωσίαν Αἰγύπτου καὶ Αἰθιόπων, νεανίσκουσ καὶ πρεσβύτασ, γυμνοὺσ καὶ ἀνυποδέτουσ, ἀνακεκαλυμμένουσ τὴν αἰσχύνην Αἰγύπτου. καὶ αἰσχυνθήσονται ἡττηθέντεσ οἱ Αἰγύπτιοι ἐπὶ τοῖσ Αἰθίοψιν, ἐφ̓ οἷσ ἦσαν πεποιθότεσ οἱ Αἰγύπτιοι, ἦσαν γὰρ αὐτοῖσ δόξα. καὶ ἐροῦσιν οἱ κατοικοῦντεσ ἐν τῇ νήσῳ ταύτῃ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ. ἰδοὺ ἡμεῖσ ἦμεν πεποιθότεσ τοῦ φυγεῖν εἰσ αὐτοὺσ εἰσ βοήθειαν, οἳ οὐκ ἠδύναντο σωθῆναι ἀπὸ βασιλέωσ Ἀσσυρίων. καὶ πῶσ ἡμεῖσ σωθησόμεθα̣ Τὸ ὅραμα τῆσ ἐρήμου. ‐ ΩΣ καταιγὶσ δἰ ἐρήμου διέλθοι ἐξ ἐρήμου ἐρχομένη ἐκ γῆσ, φοβερὸν

τὸ ὅραμα καὶ σκληρὸν ἀνηγγέλη μοι. ὁ ἀθετῶν ἀθετεῖ, ὁ ἀνομῶν ἀνομεῖ. ἐπ̓ ἐμοὶ οἱ Ἐλαμῖται, καὶ οἱ πρέσβεισ τῶν Περσῶν ἐπ̓ ἐμὲ ἔρχονται. νῦν στενάξω καὶ παρακαλέσω ἐμαυτόν. διὰ τοῦτο ἐνεπλήσθη ἡ ὀσφύσ μου ἐκλύσεωσ, καὶ ὠδῖνεσ ἔλαβόν με ὡσ τὴν τίκτουσαν. ἠδίκησα τοῦ μὴ ἀκοῦσαι, ἐσπούδασα τοῦ μὴ βλέπειν. ἡ καρδία μου πλανᾶται, καὶ ἡ ἀνομία με βαπτίζει, ἡ ψυχή μου ἐφέστηκεν εἰσ φόβον. ἑτοίμασον τὴν τράπεζαν. φάγετε, πίετε. ἀναστάντεσ, οἱ ἄρχοντεσ, ἑτοιμάσατε θυρεούσ. ὅτι οὕτωσ εἶπε πρόσ με Κύριοσ. βαδίσασ σεαυτῷ στῆσον σκοπὸν καὶ ὃ ἂν ἴδῃσ ἀνάγγειλον. καὶ εἶδον ἀναβάτασ ἱππεῖσ δύο καὶ ἀναβάτην ὄνου καὶ ἀναβάτην καμήλου. ἀκρόασαι ἀκρόασιν πολλὴν καὶ κάλεσον Οὐρίαν εἰσ τὴν σκοπιὰν Κυρίου. καὶ εἶπεν. ἔστην διαπαντὸσ ἡμέρασ καὶ ἐπὶ τῆσ παρεμβολῆσ ἐγὼ ἔστην ὅλην τὴν νύκτα, καὶ ἰδοὺ αὐτὸσ ἔρχεται ἀναβάτησ ξυνωρίδοσ. καὶ ἀποκριθεὶσ εἶπε. πέπτωκε πέπτωκε Βαβυλών, καὶ πάντα τὰ ἀγάλματα αὐτῆσ, καὶ τὰ χειροποίητα αὐτῆσ συνετρίβησαν εἰσ τὴν γῆν. ἀκούσατε, οἱ καταλελειμμένοι καὶ οἱ ὀδυνώμενοι, ἀκούσατε ἃ ἤκουσα παρὰ Κυρίου σαβαώθ. ὁ Θεὸσ τοῦ Ἰσραὴλ ἀνήγγειλεν ἡμῖν. Τὸ ὅραμα τῆσ Ἰδουμαίασ. ‐ Πρὸσ ἐμὲ καλεῖ παρὰ τοῦ Σηείρ. φυλάσσετε ἐπάλξεισ. φυλάσσω τὸ πρωί̈ καὶ τὴν νύκτα. ἐὰν ζητῇσ, ζήτει καὶ παῤ ἐμοὶ οἴκει. ἐν τῷ δρυμῷ ἑσπέρασ κοιμηθήσῃ ἐν τῇ ὁδῷ Δαιδάν. εἰσ συνάντησιν διψῶντι ὕδωρ φέρετε, οἱ ἐνοικοῦντεσ ἐν χώρᾳ Θαιμάν, ἄρτοισ συναντᾶτε τοῖσ φεύγουσι διὰ τὸ πλῆθοσ τῶν πεφονευμένων καὶ διὰ τὸ πλῆθοσ τῶν πλανωμένων καὶ διὰ τὸ πλῆθοσ τῆσ μαχαίρασ καὶ διὰ τὸ πλῆθοσ τῶν τοξευμάτων τῶν διατεταμένων καὶ διὰ τὸ πλῆθοσ τῶν πεπτωκότων ἐν τῷ πολέμῳ. διότι οὕτωσ εἶπέ μοι Κύριοσ. ἔτι ἐνιαυτὸσ ὡσ ἐνιαυτὸσ μισθωτοῦ, ἐκλείψει ἡ δόξα τῶν υἱῶν Κηδάρ, καὶ τὸ κατάλοιπον τῶν τοξευμάτων τῶν ἰσχυρῶν υἱῶν Κηδὰρ ἔσται ὀλίγον, ὅτι Κύριοσ ὁ Θεὸσ Ἰσραὴλ ἐλάλησεν. Τὸ ρῆμα τῆσ φάραγγοσ Σιών. ‐ ΤΙ ἐγένετό σοι νῦν, ὅτι ἀνέβητε πάντεσ εἰσ δώματα μάταια̣

ἐνεπλήσθη ἡ πόλισ βοώντων. οἱ τραυματίαι σου οὐ τραυματίαι μαχαίρασ, οὐδὲ οἱ νεκροί σου νεκροὶ πολέμων. πάντεσ οἱ ἄρχοντέσ σου πεφεύγασι, καὶ οἱ ἁλόντεσ σκληρῶσ δεδεμένοι εἰσί, καὶ οἱ ἰσχύοντεσ ἐν σοὶ πόρρω πεφεύγασι. διὰ τοῦτο εἶπα. ἄφετέ με, πικρῶσ κλαύσομαι, μὴ κατισχύσητε παρακαλεῖν με ἐπὶ τὸ σύντριμμα τῆσ θυγατρὸσ τοῦ γένουσ μου. ὅτι ἡμέρα ταραχῆσ καὶ ἀπωλείασ καὶ καταπατήματοσ καὶ πλάνησισ παρὰ Κυρίου σαβαὼθ ἐν φάραγγι Σιών. πλανῶνται ἀπὸ μικροῦ ἕωσ μεγάλου, πλανῶνται ἐπὶ τὰ ὄρη. οἱ δὲ Ἐλαμῖται ἔλαβον φαρέτρασ, ἀναβάται ἄνθρωποι ἐφ̓ ἵπποισ καὶ συναγωγὴ παρατάξεωσ. καὶ ἔσονται αἱ ἐκλεκταὶ φάραγγέσ σου πλησθήσονται ἁρμάτων, οἱ δὲ ἱππεῖσ ἐμφράξουσι τὰσ πύλασ σου. καὶ ἀνακαλύψουσι τὰσ πύλασ Ἰούδα. καὶ ἐμβλέψονται τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ εἰσ τοὺσ ἐκλεκτοὺσ οἴκουσ τῆσ πόλεως καὶ ἀνακαλύψουσι τὰ κρυπτὰ τῶν οἴκων τῆσ ἄκρασ Δαυίδ. καὶ εἴδοσαν ὅτι πλείουσ εἰσὶ καὶ ὅτι ἀπέστρεψε τὸ ὕδωρ τῆσ ἀρχαίασ κολυμβήθρασ εἰσ τὴν πόλιν καὶ ὅτι καθείλοσαν τοὺσ οἴκουσ Ἱερουσαλὴμ εἰσ ὀχύρωμα τείχουσ τῇ πόλει. καὶ ἐποιήσατε ἑαυτοῖσ ὕδωρ ἀναμέσον τῶν δύο τειχῶν ἐσώτερον τῆσ κολυμβήθρασ τῆσ ἀρχαίασ καὶ οὐκ ἐνεβλέψατε εἰσ τὸν ἀπ̓ ἀρχῆσ ποιήσαντα αὐτὴν καὶ τὸν κτίσαντα αὐτὴν οὐκ εἴδετε. καὶ ἐκάλεσε Κύριοσ Κύριοσ σαβαὼθ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ κλαυθμὸν καὶ κοπετὸν καὶ ξύρησιν καὶ ζῶσιν σάκκων, αὐτοὶ δὲ ἐποιήσαντο εὐφροσύνην καὶ ἀγαλλίαμα σφάζοντεσ μόσχουσ καὶ θύοντεσ πρόβατα, ὥστε φαγεῖν κρέατα καὶ πιεῖν οἶνον λέγοντεσ. φάγωμεν καὶ πίωμεν, αὔριον γὰρ ἀποθνήσκομεν. καὶ ἀνακεκαλυμμένα ταῦτά ἐστιν ἐν τοῖσ ὠσὶ Κυρίου σαβαώθ, ὅτι οὐκ ἀφεθήσεται ὑμῖν αὕτη ἡ ἁμαρτία, ἕωσ ἂν ἀποθάνητε. Τάδε λέγει Κύριοσ σαβαώθ. πορεύου εἰσ τὸ παστοφόριον, πρὸσ Σομνᾶν τὸν ταμίαν καὶ εἶπον αὐτῷ. τί σὺ ὧδε, καὶ τί σοί ἐστιν ὧδε, ὅτι ἐλατόμησασ σεαυτῷ ὧδε μνημεῖον καὶ ἐποίησασ σεαυτῷ ἐν ὑψηλῷ μνημεῖον καὶ ἔγραψασ σεαυτῷ ἐν πέτρα σκηνήν̣ ἰδοὺ δὴ Κύριοσ σαβαὼθ ἐκβαλεῖ καὶ ἐκτρίψει ἄνδρα καὶ ἀφελεῖ τὴν στολήν σου καὶ τὸν στέφανόν σου τὸν ἔνδοξον καὶ ρίψει σε εἰσ χώραν μεγάλην καὶ ἀμέτρητον, καὶ ἐκεῖ ἀποθανῇ. καὶ θήσει τὸ ἅρμα σου τὸ καλὸν εἰσ ἀτιμίαν καὶ τὸν οἶκον τοῦ ἄρχοντόσ σου εἰσ καταπάτημα. καὶ ἀφαιρεθήσῃ ἐκ τῆσ οἰκονομίασ σου καὶ ἐκ τῆσ στάσεώσ σου. καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καλέσω τὸν παῖδά μου Ἐλιακεὶμ τὸν τοῦ Χελκίου καὶ ἐνδύσω αὐτὸν τὴν στολήν σου καὶ τὸν στέφανόν σου δώσω αὐτῷ καὶ κράτοσ καὶ τὴν οἰκονομίαν σου δώσω εἰσ τὰσ χεῖρασ αὐτοῦ, καὶ ἔσται ὡσ πατὴρ τοῖσ ἐνοικοῦσιν ἐν Ἱερουσαλὴμ καὶ τοῖσ ἐνοικοῦσιν ἐν Ἰούδᾳ. καὶ δώσω τὴν δόξαν Δαυὶδ αὐτῷ, καὶ ἄρξει, καὶ οὐκ ἔσται ὁ ἀντιλέγων. καὶ δώσω αὐτῷ τὴν κλεῖδα οἴκου Δαυὶδ ἐπὶ τῷ ὤμῳ αὐτοῦ καὶ ἀνοίξει, καὶ οὐκ ἔσται ὁ ἀποκλείων, καὶ κλείσει καὶ οὐκ ἔσται ὁ ἀνοίγων. καὶ στήσω αὐτὸν ἄρχοντα ἐν τόπῳ πιστῷ καὶ ἔσται εἰσ θρόνον δόξησ τοῦ οἴκου τοῦ πατρὸσ αὐτοῦ. καὶ ἔσται πεποιθὼσ ἐπ̓ αὐτὸν πᾶσ ἔνδοξοσ ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸσ αὐτοῦ, ἀπὸ μικροῦ ἕωσ μεγάλου, καὶ ἔσονται ἐπικρεμάμενοι αὐτῷ. ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ‐ τάδε λέγει Κύριοσ σαβαώθ ‐ κινηθήσεται ὁ ἄνθρωποσ ὁ ἐστηριγμένοσ ἐν τόπῳ πιστῷ καὶ ἀφαιρεθήσεται. καὶ πεσεῖται, καὶ ἐξολοθρευθήσεται ἡ δόξα ἡ ἐπ̓ αὐτόν, ὅτι Κύριοσ ἐλάλησεν. Τὸ ὅραμα Τύρου. ‐ ΟΛΟΛΥΞΑΤΕ, πλοῖα Καρχηδόνοσ, ὅτι ἀπώλετο, καὶ οὐκέτι ἔρχονται ἐκ γῆσ Κιτιαίων. ἦκται αἰχμάλωτοσ.

τίνι ὅμοιοι γεγόνασιν οἱ ἐνοικοῦντεσ ἐν τῇ νήσῳ μετάβολοι Φοινίκησ διαπερῶντεσ τὴν θάλασσαν ἐν ὕδατι πολλῷ, σπέρμα μεταβόλων̣ ὡσ ἀμητοῦ εἰσφερομένου οἱ μετάβολοι τῶν ἐθνῶν. αἰσχύνθητι, Σιδών, εἶπεν ἡ θάλασσα. ἡ δὲ ἰσχὺσ τῆσ θαλάσσησ εἶπεν. οὐκ ὤδινον οὐδὲ ἔτεκον οὐδὲ ἐξέθρεψα νεανίσκουσ οὐδὲ ὕψωσα παρθένουσ. ὅταν δὲ ἀκουστὸν γένηται Αἰγύπτῳ, λήψεται αὐτοὺσ ὀδύνη περὶ Τύρου. ἀπέλθατε εἰσ Καρχηδόνα, ὀλολύξατε, οἱ κατοικοῦντεσ ἐν τῇ νήσῳ ταύτῃ. οὐχ αὕτη ἦν ὑμῶν ἡ ὕβρισ ἀπ̓ ἀρχῆσ πρὶν ἢ παραδοθῆναι αὐτήν̣ τίσ ταῦτα ἐβούλευσεν ἐπὶ Τύρον̣ μὴ ἥσσων ἐστὶν ἢ οὐκ ἰσχύει̣ οἱ ἔμποροι αὐτῆσ ἔνδοξοι, ἄρχοντεσ τῆσ γῆσ. Κύριοσ σαβαὼθ ἐβουλεύσατο παραλῦσαι πᾶσαν τὴν ὕβριν τῶν ἐνδόξων καὶ ἀτιμάσαι πᾶν ἔνδοξον ἐπὶ τῆσ γῆσ. ἐργάζου τὴν γῆν σου, καὶ γὰρ πλοῖα οὐκέτι ἔρχεται ἐκ Καρχηδόνοσ. ἡ δὲ χείρ σου οὐκέτι ἰσχύει κατὰ θάλασσαν, ἡ παροξύνουσα βασιλεῖσ. Κύριοσ σαβαὼθ ἐνετείλατο περὶ Χαναὰν ἀπολέσαι αὐτῆσ τὴν ἰσχύν. καὶ ἐροῦσιν. οὐκέτι οὐ μὴ προσθῆτε τοῦ ὑβρίζειν καὶ ἀδικεῖν τὴν θυγατέρα Σιδῶνοσ. καὶ ἐὰν ἀπέλθῃσ εἰσ Κιτιεῖσ, οὐδὲ ἐκεῖ ἀνάπαυσισ ἔσται σοι. καὶ εἰσ γῆν Χαλδαίων, καὶ αὕτη ἠρήμωται ἀπὸ τῶν Ἀσσυρίων, οὐδὲ ἐκεῖ σοι ἀνάπαυσισ ἔσται, ὅτι ὁ τοῖχοσ αὐτῆσ πέπτωκεν. ὀλολύξατε, πλοῖα Καρχηδόνοσ, ὅτι ἀπόλωλε τὸ ὀχύρωμα ὑμῶν. καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καταλειφθήσεται Τύροσ ἔτη ἑβδομήκοντα ὡσ χρόνοσ βασιλέωσ, ὡσ χρόνοσ ἀνθρώπου. καὶ ἔσται μετὰ ἑβδομήκοντα ἔτη, ἔσται Τύροσ ὡσ ᾆσμα πόρνησ. λαβὲ κιθάραν, ρέμβευσον, πόλισ πόρνη ἐπιλελησμένη. καλῶσ κιθάρισον, πολλὰ ᾆσον, ἵνα σου μνεία γένηται. καὶ ἔσται μετὰ τὰ ἑβδομήκοντα ἔτη, ἐπισκοπὴν ποιήσει ὁ Θεὸσ Τύρου, καὶ πάλιν ἀποκατασταθήσεται εἰσ τὸ ἀρχαῖον. καὶ ἔσται ἐμπόριον πάσαισ ταῖσ βασιλείασ τῆσ οἰκουμένησ. καὶ ἔσται αὐτῆσ ἡ ἐμπορία καὶ ὁ μισθὸσ ἅγιον Κυρίῳ. οὐκ αὐτοῖσ συναχθήσεται, ἀλλὰ τοῖσ κατοικοῦσιν ἔναντι Κυρίου πᾶσα ἡ ἐμπορία αὐτῆσ φαγεῖν καὶ πιεῖν καὶ ἐμπλησθῆναι εἰσ συμβολὴν μνημόσυνον ἔναντι Κυρίου. ΙΔΟΥ Κύριοσ καταφθείρει τὴν οἰκουμένην καὶ ἐρημώσει αὐτὴν καὶ ἀνακαλύψει τὸ πρόσωπον αὐτῆσ καὶ διασπερεῖ τοὺσ ἐνοικοῦντασ ἐν αὐτῇ.

καὶ ἔσται ὁ λαὸσ ὡσ ὁ ἱερεὺσ καὶ ὁ παῖσ ὡσ ὁ κύριοσ καὶ ἡ θεράπαινα ὡσ ἡ κυρία. ἔσται ὁ ἀγοράζων ὡσ ὁ πωλῶν, ὁ δανείζων ὡσ ὁ δανειζόμενοσ καὶ ὁ ὀφείλων ὡσ ᾧ ὀφείλει. φθορᾷ φθαρήσεται ἡ γῆ, καὶ προνομῇ προνομευθήσεται ἡ γῆ. τὸ γὰρ στόμα Κυρίου ἐλάλησε ταῦτα. ἐπένθησεν ἡ γῆ, καὶ ἐφθάρη ἡ οἰκουμένη, ἐπένθησαν οἱ ὑψηλοὶ τῆσ γῆσ. ἡ δὲ γῆ ἠνόμησε διὰ τοὺσ κατοικοῦντασ αὐτήν, διότι παρήλθοσαν τὸν νόμον καὶ ἤλλαξαν τὰ προστάγματα, διαθήκην αἰώνιον. διὰ τοῦτο ἀρὰ ἔδεται τὴν γῆν, ὅτι ἡμάρτοσαν οἱ κατοικοῦντεσ αὐτήν. διὰ τοῦτο πτωχοὶ ἔσονται οἱ ἐνοικοῦντεσ ἐν τῇ γῇ, καὶ καταλειφθήσονται ἄνθρωποι ὀλίγοι. πενθήσει οἶνοσ, πενθήσει ἄμπελοσ, στενάξουσι πάντεσ οἱ εὐφραινόμενοι τὴν ψυχήν. πέπαυται εὐφροσύνη τυμπάνων, πέπαυται αὐθαδεία καὶ πλοῦτοσ ἀσεβῶν, πέπαυται φωνὴ κιθάρασ. ἠσχύνθησαν οὐκ ἔπιον οἶνον, πικρὸν ἐγένετο τὸ σίκερα τοῖσ πίνουσιν. ἠρημώθη πᾶσα πόλισ, κλείσει οἰκίαν τοῦ μὴ εἰσελθεῖν. ὀλολύζεται περὶ τοῦ οἴνου πανταχῆ. πέπαυται πᾶσα εὐφροσύνη τῆσ γῆσ, ἀπῆλθε πᾶσα εὐφροσύνη τῆσ γῆσ. καὶ καταλειφθήσονται πόλεισ ἔρημοι, καὶ οἶκοι ἐγκαταλελειμμένοι ἀπολοῦνται. ταῦτα πάντα ἔσται ἐν τῇ γῆ ἐν μέσῳ τῶν ἐθνῶν, ὃν τρόπον ἐάν τισ καλαμήσηται ἐλαίαν, οὕτωσ καλαμήσονται αὐτούσ, καὶ ἐὰν παύσηται ὁ τρύγητοσ. οὗτοι φωνῇ βοήσονται, οἱ δὲ καταλειφθέντεσ ἐπὶ τῆσ γῆσ εὐφρανθήσονται ἅμα τῇ δόξῃ Κυρίου. ταραχθήσεται τὸ ὕδωρ τῆσ θαλάσσησ. διὰ τοῦτο ἡ δόξα Κυρίου ἐν ταῖσ νήσοισ ἔσται τῆσ θαλάσσησ, τὸ ὄνομα Κυρίου ἔνδοξον ἔσται, Κύριε ὁ Θεὸσ Ἰσραήλ. ἀπὸ τῶν πτερύγων τῆσ γῆσ τέρατα ἠκούσαμεν, ἐλπὶσ τῷ εὐσεβεῖ. καὶ ἐροῦσιν. οὐαὶ τοῖσ ἀθετοῦσιν, οἱ ἀθετοῦντεσ τὸν νόμον. φόβοσ καὶ βόθυνοσ καὶ παγὶσ ἐφ̓ ὑμᾶσ τοὺσ ἐνοικοῦντασ ἐπὶ τῆσ γῆσ. καὶ ἔσται ὁ φεύγων τὸν φόβον ἐμπεσεῖται εἰσ τὸν βόθυνον, ὁ δὲ ἐκβαίνων ἐκ τοῦ βοθύνου ἁλώσεται ὑπὸ τῆσ παγίδοσ, ὅτι θυρίδεσ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἠνεῴχθησαν, καὶ σεισθήσεται τὰ θεμέλια τῆσ γῆσ. ταραχῇ ταραχθήσεται ἡ γῆ, καὶ ἀπορίᾳ ἀπορηθήσεται ἡ γῆ. ἔκλινεν ὡσ ὁ μεθύων καὶ κραιπαλῶν, καὶ σεισθήσεται ὡσ ὀπωροφυλάκιον ἡ γῆ, καὶ πεσεῖται καὶ οὐ μὴ δύνηται ἀναστῆναι, κατίσχυσε γὰρ ἐπ̓ αὐτῆσ ἡ ἀνομία. καὶ ἐπάξει ὁ Θεὸσ ἐπὶ τὸν κόσμον τοῦ οὐρανοῦ τὴν χεῖρα καὶ ἐπὶ τοὺσ βασιλεῖσ τῆσ γῆσ. καὶ συνάξουσι καὶ ἀποκλείσουσιν εἰσ ὀχύρωμα καὶ εἰσ δεσμωτήριον, διὰ πολλῶν γενεῶν ἐπισκοπὴ ἔσται αὐτῶν. καὶ τακήσεται ἡ πλίνθοσ, καὶ πεσεῖται τὸ τεῖχοσ, ὅτι βασιλεύσει Κύριοσ ἐν Σιὼν καὶ ἐν Ἱερουσαλήμ, καὶ ἐνώπιον τῶν πρεσβυτέρων δοξασθήσεται. ΚΥΡΙΕ ὁ Θεόσ μου, δοξάσω σε, ὑμνήσω τὸ ὄνομά σου, ὅτι ἐποίησασ θαυμαστὰ πράγματα, βουλὴν ἀρχαίαν ἀληθινήν. γένοιτο, Κύριε.

ὅτι ἔθηκασ πόλεισ εἰσ χῶμα, πόλεισ ὀχυρὰσ τοῦ μὴ πεσεῖν αὐτῶν τὰ θεμέλια. τῶν ἀσεβῶν πόλισ εἰσ τὸν αἰῶνα οὐ μὴ οἰκοδομηθῇ. διὰ τοῦτο εὐλογήσει σε ὁ λαὸσ ὁ πτωχόσ, καὶ πόλεισ ἀνθρώπων ἀδικουμένων εὐλογήσουσί σε. ἐγένου γὰρ πάσῃ πόλει ταπεινῇ βοηθὸσ καὶ τοῖσ ἀθυμήσασι δἰ ἔνδειαν σκέπη, ἀπὸ ἀνθρώπων πονηρῶν ρύσῃ αὐτούσ, σκέπη διψώντων καὶ πνεῦμα ἀνθρώπων ἀδικουμένων. ὡσ ἄνθρωποι ὀλιγόψυχοι διψῶντεσ ἐν Σιών, ἀπὸ ἀνθρώπων ἀσεβῶν, οἷσ ἡμᾶσ παρέδωκασ. καὶ ποιήσει Κύριοσ σαβαὼθ πᾶσι τοῖσ ἔθνεσιν ἐπὶ τὸ ὄροσ τοῦτο. πίονται εὐφροσύνην, πίονται οἶνον, χρίσονται μύρον. ἐν τῷ ὄρει τούτῳ παράδοσ ταῦτα πάντα τοῖσ ἔθνεσιν. ἡ γὰρ βουλὴ αὕτη ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη. κατέπιεν ὁ θάνατοσ ἰσχύσασ, καὶ πάλιν ἀφεῖλε Κύριοσ ὁ Θεὸσ πᾶν δάκρυον ἀπὸ παντὸσ προσώπου. τὸ ὄνειδοσ τοῦ λαοῦ ἀφεῖλεν ἀπὸ πάσησ τῆσ γῆσ, τὸ γὰρ στόμα Κυρίου ἐλάλησε. καὶ ἐροῦσι τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ. ἰδοὺ ὁ Θεὸσ ἡμῶν ἐφ̓ ᾧ ἠλπίζομεν καὶ ἠγαλλιώμεθα, καὶ σώσει ἡμᾶσ. οὗτοσ Κύριοσ, ὑπεμείναμεν αὐτὸν καὶ ἀγαλλιασόμεθα καὶ ἐφρανθησόμεθα ἐπὶ τῇ σωτηρίᾳ ἡμῶν, ὅτι ἀνάπαυσιν δώσει ὁ Θεὸσ ἐπὶ τὸ ὄροσ τοῦτο, καὶ καταπατηθήσεται ἡ Μωαβῖτισ, ὃν τρόπον πατοῦσιν ἅλωνα ἐν ἁμάξαισ. καὶ ἀνήσει τὰσ χεῖρασ αὐτοῦ, ὃν τρόπον καὶ αὐτὸσ ἐταπείνωσε τοῦ ἀπολέσαι, καὶ ταπεινώσει τὴν ὕβριν αὐτοῦ, ἐφ̓ ἃ τὰσ χεῖρασ ἐπέβαλε. καὶ τὸ ὕψοσ τῆσ καταφυγῆσ τοῦ τοίχου ταπεινώσει, καὶ καταβήσεται ἕωσ τοῦ ἐδάφουσ. Τῌ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ᾄσονται τὸ ᾆσμα τοῦτο ἐπὶ γῆσ Ἰούδα. ἰδοὺ πόλισ ἰσχυρά, καὶ σωτήριον ἡμῶν θήσει τεῖχοσ καὶ περίτειχοσ.

ἀνοίξατε πύλασ, εἰσελθέτω λαὸσ φυλάσσων δικαιοσύνην καὶ φυλάσσων ἀλήθειαν, ἀντιλαμβανόμενοσ ἀληθείασ καὶ φυλάσσων εἰρήνην. ὅτι ἐπὶ σοὶ ἐλπίδι ἤλπισαν, Κύριε, ἕωσ τοῦ αἰῶνοσ, ὁ Θεὸσ ὁ μέγασ, ὁ αἰώνιοσ, ὃσ ταπεινώσασ κατήγαγεσ τοὺσ ἐνοικοῦντασ ἐν ὑψηλοῖσ. πόλεισ ὀχυρὰσ καταβαλεῖσ καὶ κατάξεισ ἕωσ ἐδάφουσ, καὶ πατήσουσιν αὐτοὺσ πόδεσ πρᾳέων καὶ ταπεινῶν. ὁδὸσ εὐσεβῶν εὐθεῖα ἐγένετο, καὶ παρεσκευασμένη ἡ ὁδὸσ τῶν εὐσεβῶν. ἡ γὰρ ὁδὸσ Κυρίου κρίσισ. ἠλπίσαμεν ἐπὶ τῷ ὀνόματί σου καὶ ἐπὶ τῇ μνείᾳ, ᾗ ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχὴ ἡμῶν. ἐκ νυκτὸσ ὀρθρίζει τὸ πνεῦμα μου πρόσ σε, ὁ Θεόσ, διότι φῶσ τὰ προστάγματά σου ἐπὶ τῆσ γῆσ. δικαιοσύνην μάθετε, οἱ ἐνοικοῦντεσ ἐπὶ τῆσ γῆσ. πέπαυται γὰρ ὁ ἀσεβήσ. πᾶσ ὃσ οὐ μὴ μάθῃ δικαιοσύνην ἐπὶ τῆσ γῆσ, ἀλήθειαν οὐ μὴ ποιήσει. ἀρθήτω ὁ ἀσεβήσ, ἵνα μὴ ἴδῃ τὴν δόξαν Κυρίου. Κύριε, ὑψηλόσ σου ὁ βραχίων, καὶ οὐκ ᾔδεισαν, γνόντεσ δὲ αἰσχυνθήσονται. ζῆλοσ λήψεται λαὸν ἀπαίδευτον, καὶ νῦν πῦρ τοὺσ ὑπεναντίουσ ἔδεται. Κύριε ὁ Θεὸσ ἡμῶν, εἰρήνην δὸσ ἡμῖν, πάντα γὰρ ἀπέδωκασ ἡμῖν. Κύριε ὁ Θεὸσ ἡμῶν, κτῆσαι ἡμᾶσ, Κύριε, ἐκτόσ σου ἄλλον οὐκ οἴδαμεν, τὸ ὄνομά σου ὀνομάζομεν. οἱ δὲ νεκροὶ ζωὴν οὐ μὴ ἴδωσιν, οὐδὲ ἰατροὶ οὐ μὴ ἀναστήσουσι. διὰ τοῦτο ἐπήγαγεσ καὶ ἀπώλεσασ καὶ ᾖρασ πᾶν ἄρσεν αὐτῶν. πρόσθεσ αὐτοῖσ κακά, Κύριε, πρόσθεσ κακὰ τοῖσ ἐνδόξοισ τῆσ γῆσ. Κύριε, ἐν θλίψει ἐμνήσθην σου, ἐν θλίψει μικρᾷ ἡ παιδεία σου ἡμῖν. καὶ ὡσ ἡ ὠδίνουσα ἐγγίζει τοῦ τεκεῖν καὶ ἐπὶ τῇ ὠδῖνι αὐτῆσ ἐκέκραξεν, οὕτωσ ἐγενήθημεν τῷ ἀγαπητῷ σου διὰ τὸν φόβον σου, Κύριε. ἐν γαστρὶ ἐλάβομεν καὶ ὠδινήσαμεν καὶ ἐτέκομεν. πνεῦμα σωτηρίασ σου ἐποιήσαμεν ἐπὶ τῆσ γῆσ, οὐ πεσούμεθα, ἀλλὰ πεσοῦνται πάντεσ οἱ ἐνοικοῦντεσ ἐπὶ τῆσ γῆσ. ἀναστήσονται οἱ νεκροί, καὶ ἐγερθήσονται οἱ ἐν τοῖσ μνημείοισ, καὶ εὐφρανθήσονται οἱ ἐν τῇ γῇ. ἡ γὰρ δρόσοσ ἡ παρὰ σοῦ ἴαμα αὐτοῖσ ἐστιν, ἡ δὲ γῆ τῶν ἀσεβῶν πεσεῖται. βάδιζε, λαόσ μου, εἴσελθε εἰσ τὰ ταμιεῖά σου, ἀπόκλεισον τὴν θύραν σου, ἀποκρύβηθι μικρὸν ὅσον ὅσον, ἕωσ ἂν παρέλθῃ ἡ ὀργὴ Κυρίου. ἰδοὺ γὰρ Κύριοσ ἀπὸ τοῦ ἁγίου ἐπάγει τὴν ὀργὴν ἐπὶ τοὺσ ἐνοικοῦντασ ἐπὶ τῆσ γῆσ, καὶ ἀνακαλύψει ἡ γῆ τὸ αἷμα αὐτῆσ καὶ οὐ κατακαλύψει τοὺσ ἀνῃρημένουσ ἐπ̓ αὐτῆσ. ΕΝ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐπάξει ὁ Θεὸσ τὴν μάχαιραν τὴν ἁγίαν καὶ τὴν μεγάλην καὶ τὴν ἰσχυρὰν ἐπὶ τὸν δράκοντα ὄφιν φεύγοντα, ἐπὶ τὸν δράκοντα ὄφιν σκολιὸν καὶ ἀνελεῖ τὸν δράκοντα.

τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀμπελὼν καλὸσ ἐπιθύμημα ἐξάρχειν κατ̓ αὐτῆσ. ἐγὼ πόλισ ὀχυρά, πόλισ πολιουρκουμένη, μάτην ποτιῶ αὐτήν. ἁλώσεται γὰρ νυκτόσ, ἡμέρασ δὲ πεσεῖται τὸ τεῖχοσ. οὐκ ἔστιν ἣ οὐκ ἐπελάβετο αὐτῆσ. τίσ με θήσει φυλάσσειν καλάμην ἐν ἀγρῷ̣ διὰ τὴν πολεμίαν ταύτην ἠθέτηκα αὐτήν. τοίνυν διὰ τοῦτο ἐποίησε Κύριοσ πάντα ὅσα συνέταξε. κατακέκαυμαι, βοήσονται οἱ ἐνοικοῦντεσ ἐν αὐτῇ, ποιήσωμεν εἰρήνην αὐτῷ, ποιήσωμεν εἰρήνην. οἱ ἐρχόμενοι, τέκνα Ἰακώβ, βλαστήσει καὶ ἐξανθήσει Ἰσραήλ, καὶ ἐμπλησθήσεται ἡ οἰκουμένη τοῦ καρποῦ αὐτοῦ, μὴ ὡσ αὐτὸσ ἐπάταξε, καὶ αὐτὸσ οὕτωσ πληγήσεται, καὶ ὡσ αὐτὸσ ἀνεῖλεν, οὕτωσ ἀναιρεθήσεται̣ μαχόμενοσ καὶ ὀνειδίζων ἐξαποστελεῖ αὐτούσ. οὐ σὺ ἦσθα ὁ μελετῶν τῷ πνεύματι τῷ σκληρῷ ἀνελεῖν αὐτοὺσ πνεύματι θυμοῦ̣ διὰ τοῦτο ἀφαιρεθήσεται ἡ ἀνομία Ἰακώβ, καὶ τοῦτό ἐστιν ἡ εὐλογία αὐτοῦ, ὅταν ἀφέλωμαι τὴν ἁμαρτίαν αὐτοῦ, ὅταν θῶσι πάντασ τοὺσ λίθουσ τῶν βωμῶν κατακεκομμένουσ ὡσ κονίαν λεπτήν. καὶ οὐ μὴ μείνῃ τὰ δένδρα αὐτῶν, καὶ τὰ εἴδωλα αὐτῶν ἐκκεκομμένα ὥσπερ δρυμὸσ μακράν. τὸ κατοικούμενον ποίμνιον ἀνειμένον ἔσται, ὡσ ποίμνιον καταλελειμμένον καὶ ἔσται πολὺν χρόνον εἰσ βόσκημα, καὶ ἐκεῖ ἀναπαύσονται ποίμνια. καὶ μετὰ χρόνον οὐκ ἔσται ἐν αὐτῇ πᾶν χλωρὸν διὰ τὸ ξηρανθῆναι. γυναῖκεσ ἐρχόμεναι ἀπὸ θέασ, δεῦτε. οὐ γὰρ λαόσ ἐστιν ἔχων σύνεσιν, διὰ τοῦτο οὐ μὴ οἱκτειρήσῃ ὁ ποιήσασ αὐτούσ, οὐδὲ ὁ πλάσασ αὐτοὺσ οὐ μὴ ἐλεήσῃ. καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ συμφράξει ὁ Θεὸσ ἀπὸ τῆσ διώρυγοσ τοῦ ποταμοῦ ἕωσ Ρινοκορούρων, ὑμεῖσ δὲ συναγάγετε τοὺσ υἱοὺσ Ἰσραὴλ κατὰ ἕνα ἕνα. καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ σαλπιοῦσι τῇ σάλπιγγι τῇ μεγάλῃ, καὶ ἥξουσιν οἱ ἀπολόμενοι ἐν τῇ χώρᾳ τῶν Ἀσσυρίων καὶ οἱ ἀπολόμενοι ἐν Αἰγύπτῳ καὶ προσκυνήσουσι τῷ Κυρίῳ ἐπὶ τὸ ὄροσ τὸ ἅγιον ἐν Ἱερουσαλήμ. ΟΥΑΙ τῷ στεφάνῳ τῆσ ὕβρεωσ, οἱ μισθωτοὶ Ἐφραίμ. τὸ ἄνθοσ τὸ ἐκπεσὸν ἐκ τῆσ δόξησ ἐπὶ τῆσ κορυφῆσ τοῦ ὄρουσ τοῦ παχέοσ, οἱ μεθύοντεσ ἄνευ οἴνου.

ἰδοὺ ἰσχυρὸν καὶ σκληρὸν ὁ θυμὸσ Κυρίου ὡσ χάλαζα καταφερομένη οὐκ ἔχουσα σκέπην, βίᾳ καταφερομένη. ὡσ ὕδατοσ πολὺ πλῆθοσ σῦρον χώραν τῇ γῇ ποιήσει ἀνάπαυσιν ταῖσ χερσί. καὶ τοῖσ ποσὶ καταπατηθήσεται ὁ στέφανοσ τῆσ ὕβρεωσ, οἱ μισθωτοὶ τοῦ Ἐφραίμ. καὶ ἔσται τὸ ἄνθοσ τὸ ἐκπεσὸν τῆσ ἐλπίδοσ τῆσ δόξησ ἐπ̓ ἄκρου τοῦ ὄρουσ τοῦ ὑψηλοῦ ὡσ πρόδρομοσ σύκου, ὁ ἰδὼν αὐτό, πρὶν ἢ εἰσ τὴν χεῖραν αὐτοῦ λαβεῖν, θελήσει αὐτὸ καταπιεῖν. τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔσται Κύριοσ σαβαὼθ ὁ στέφανοσ τῆσ ἐλπίδοσ ὁ πλακεὶσ τῆσ δόξησ τῷ καταλειφθέντι μου λαῷ. καταλειφθήσονται ἐπὶ πνεύματι κρίσεωσ ἐπὶ κρίσιν καὶ ἰσχὺν κωλύων ἀνελεῖν. οὗτοι γὰρ οἴνω πεπλανημένοι εἰσίν, ἐπλανήθησαν διὰ τὸ σίκερα. ἱερεὺσ καὶ προφήτησ ἐξέστησαν διὰ τὸ σίκερα, κατεπόθησαν διὰ τὸν οἶνον, ἐσείσθησαν ἀπὸ τῆσ μέθησ, ἐπλανήθησαν. τοῦτ̓ ἔστι φάσμα. ἀρὰ ἔδεται ταύτην τὴν βουλήν. αὕτη γὰρ ἡ βουλὴ ἕνεκεν πλεονεξίασ. τίνι ἀνηγγείλαμεν κακὰ καὶ τίνι ἀνηγγείλαμεν ἀγγελίαν, οἱ ἀπογεγαλακτισμένοι ἀπὸ γάλακτοσ, οἱ ἀπεσπασμένοι ἀπὸ μαστοῦ̣ θλῖψιν ἐπὶ θλῖψιν προσδέχου, ἐλπίδα ἐπ̓ ἐλπίδι, ἔτι μικρὸν ἔτι μικρὸν διὰ φαυλισμὸν χειλέων διὰ γλώσσησ ἑτέρασ, ὅτι λαλήσουσι τῷ λαῷ τούτῳ λέγοντεσ αὐτῷ. τοῦτο τὸ ἀνάπαυμα τῷ πεινῶντι καὶ τοῦτο τὸ σύντριμμα, καὶ οὐκ ἠθέλησαν ἀκούειν. καὶ ἔσται αὐτοῖσ τὸ λόγιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ θλῖψισ ἐπὶ θλῖψιν, ἐλπὶσ ἐπ̓ ἐλπίδι, ἔτι μικρὸν ἔτι μικρόν, ἵνα πορευθῶσι καὶ πέσωσιν εἰσ τὰ ὀπίσω καὶ κινδυνεύσουσι καὶ συντριβήσονται καὶ ἁλώσονται. διὰ τοῦτο ἀκούσατε λόγον Κυρίου, ἄνδρεσ τεθλιμμένοι καὶ ἄρχοντεσ τοῦ λαοῦ τούτου τοῦ ἐν Ἰερουσαλήμ. ὅτι εἴπατε. ἐποιήσαμεν διαθήκην μετὰ τοῦ ᾅδου καὶ μετὰ τοῦ θανάτου συνθήκασ, καταιγὶσ φερομένη ἐὰν παρέλθῃ οὐ μὴ ἔλθῃ ἐφ̓ ἡμᾶσ. ἐθήκαμεν ψεῦδοσ τὴν ἐλπίδα ἡμῶν καὶ τῷ ψεύδει σκεπασθησόμεθα. διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριοσ Κύριοσ. ἰδοὺ ἐγὼ ἐμβαλῶ εἰσ τὰ θεμέλια Σιὼν λίθον πολυτελῆ ἐκλεκτὸν ἀκρογωνιαῖον, ἔντιμον, εἰσ τὰ θεμέλια αὐτῆσ, καὶ ὁ πιστεύων ἐπ̓ αὐτῷ οὐ μὴ καταισχυνθῇ. καὶ θήσω κρίσιν εἰσ ἐλπίδα, ἡ δὲ ἐλεημοσύνη μου εἰσ σταθμούσ, καὶ οἱ πεποιθότεσ μάτην ψεύδει. ὅτι οὐ μὴ παρέλθῃ ὑμᾶσ καταιγίσ, μὴ καὶ ἀφέλῃ ὑμῶν τὴν διαθήκην τοῦ θανάτου, καὶ ἡ ἐλπὶσ ὑμῶν ἡ πρὸσ τὸν ᾅδην οὐ μὴ ἐμμείνῃ. καταιγὶσ φερομένη ἐὰν ἐπέλθῃ, ἔσεσθε αὐτῇ εἰσ καταπάτημα. ὅταν παρέλθῃ, λήψεται ὑμᾶσ. πρωί̈ πρωί̈ παρελεύσεται ἡμέρασ, καὶ ἐν νυκτὶ ἔσται ἐλπὶσ πονηρά. μάθετε ἀκούειν. στενοχωρούμενοι οὐ δυνάμεθα μάχεσθαι, αὐτοὶ δὲ ἀσθενοῦμεν τοῦ ὑμᾶσ συναχθῆναι. ὥσπερ ὄροσ ἀσεβῶν ἀναστήσεται Κύριοσ, καὶ ἔσται ἐν τῇ φάραγγι Γαβαών. μετὰ θυμοῦ ποιήσει τὰ ἔργα αὐτοῦ, πικρίασ ἔργον. ὁ δὲ θυμὸσ αὐτοῦ ἀλλοτρίωσ χρήσεται, καὶ ἡ πικρία αὐτοῦ ἀλλοτρία. καὶ ὑμεῖσ μὴ εὐφρανθείητε, μηδὲ ἰσχυσάτωσαν ὑμῶν οἱ δεσμοὶ διότι συντετελεσμένα καὶ συντετμημένα πράγματα ἤκουσα παρὰ Κυρίου σαβαώθ, ἃ ποιήσει ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν. ἐνωτίζεσθε καὶ ἀκούετε τῆσ φωνῆσ μου, προσέχετε καὶ ἀκούεται τοὺσ λόγουσ μου. μὴ ὅλην τὴν ἡμέραν ἀροτριάσει ὁ ἀροτριῶν̣ ἢ σπόρον προετοιμάσει πρὶν ἐργάσασθαι τὴν γῆν̣ οὐχ ὅταν ὁμαλίσῃ τὸ πρόσωπον αὐτῆσ, τότε σπείρει μικρὸν μελάνθιον ἢ κύμινον καὶ πάλιν σπείρει πυρὸν καὶ κριθὴν καὶ κέγχρον καὶ ζέαν ἐν τοῖσ ὁρίοισ σου̣ καὶ παιδευθήσῃ κρίματι Θεοῦ σου καὶ εὐφρανθήσῃ. οὐ γὰρ μετὰ σκληρότητοσ καθαίρεται τὸ μελάνθιον, οὐδὲ τροχὸσ ἁμάξησ περιάξει ἐπὶ τὸν κύμινον, ἀλλὰ ράβδῳ τινάσσεται τὸ μελάνθιον, τὸ δὲ κύμινον μετὰ ἄρτου βρωθήσεται. οὐ γὰρ εἰσ τὸν αἰῶνα ἐγώ εἰμι ὑμῖν ὀργισθήσομαι, οὐδὲ φωνὴ τῆσ πικρίασ μου καταπατήσει ὑμᾶσ. καὶ ταῦτα παρὰ Κυρίου σαβαὼθ ἐξῆλθε τὰ τέρατα. βουλεύσασθε, ὑψώσατε ματαίαν παράκλησιν. ΟΥΑΙ Ἀριὴλ πόλισ, ἣν ἐπολέμησε Δαυίδ. συναγάγετε γεννήματα ἐνιαυτὸν ἐπὶ ἐνιαυτόν, φάγεσθε, φάγεσθε γὰρ σὺν Μωάβ.

ἐκθλίψω γὰρ Ἀριήλ, καὶ ἔσται αὐτῆσ ἡ ἰσχὺσ καὶ ὁ πλοῦτοσ ἐμοί. καὶ κυκλώσω ὡσ Δαυὶδ ἐπὶ σὲ καὶ βαλῶ περὶ σὲ χάρακα καὶ θήσω περὶ σὲ πύργουσ, καὶ ταπεινωθήσονται εἰσ τὴν γῆν οἱ λόγοι σου, καὶ εἰσ τὴν γῆν οἱ λόγοι σου δύσονται. καὶ ἔσται ὡσ οἱ φωνοῦντεσ ἐκ τῆσ γῆσ ἡ φωνή σου, καὶ πρὸσ τὸ ἔδαφοσ ἡ φωνή σου ἀσθενήσει. καὶ ἔσται ὡσ κονιορτὸσ ἀπὸ τροχοῦ ὁ πλοῦτοσ τῶν ἀσεβῶν καὶ ὡσ χνοῦσ φερόμενοσ τὸ πλῆθοσ τῶν καταδυναστευόντων σε, καὶ ἔσται ὡσ στιγμὴ παραχρῆμα παρὰ Κυρίου σαβαώθ. ἐπισκοπὴ γὰρ ἔσται μετὰ βροντῆσ καὶ σεισμοῦ καὶ φωνῆσ μεγάλησ, καταιγὶσ φερομένη καὶ φλὸξ πυρὸσ κατεσθίουσα. καὶ ἔσται ὡσ ὁ ἐνυπνιαζόμενοσ καθ̓ ὕπνουσ νυκτὸσ ὁ πλοῦτοσ ἁπάντων τῶν ἐθνῶν, ὅσοι ἐπεστράτευσαν ἐπὶ Ἀριήλ, καὶ πάντεσ οἱ στρατευσάμενοι ἐπὶ Ἱερουσαλὴμ καὶ πάντεσ οἱ συνηγμένοι ἐπ̓ αὐτὴν καὶ θλίβοντεσ αὐτήν. καὶ ἔσονται ὡσ οἱ ἐν τῷ ὕπνῳ πίνοντεσ καὶ ἔσθοντεσ, καὶ ἐξαναστάντων μάταιον αὐτῶν τὸ ἐνύπνιον, καὶ ὃν τρόπον ἐνυπνιάζεται ὁ διψῶν ὡσ πίνων καὶ ἐξαναστὰσ ἔτι διψᾷ, ἡ δὲ ψυχὴ αὐτοῦ εἰσ κενὸν ἤλπισεν, οὕτωσ ἔσται ὁ πλοῦτοσ τῶν ἐθνῶν πάντων, ὅσοι ἐπεστράτευσαν ἐπὶ τὸ ὄροσ Σιών. ἐκλύθητε καὶ ἔκστητε καὶ κραιπαλήσατε οὐκ ἀπὸ σίκερα οὐδὲ ἀπὸ οἴνου. ὅτι πεπότικεν ὑμᾶσ Κύριοσ πνεύματι κατανύξεωσ καὶ καμμύσει τοὺσ ὀφθαλμοὺσ αὐτῶν καὶ τῶν προφητῶν αὐτῶν καὶ τῶν ἀρχόντων αὐτῶν, οἱ ὁρῶντεσ τὰ κρυπτά. καὶ ἔσονται ὑμῖν τὰ ρήματα πάντα ταῦτα ὡσ οἱ λόγοι τοῦ βιβλίου τοῦ ἐσφραγισμένου τούτου, ὃ ἐὰν δῶσιν αὐτὸ ἀνθρώπῳ ἐπισταμένῳ γράμματα λέγοντεσ. ἀνάγνωθι ταῦτα. καὶ ἐρεῖ. οὐ δύναμαι ἀναγνῶναι, ἐσφράγισται γάρ. καὶ δοθήσεται τὸ βιβλίον τοῦτο εἰσ χεῖρασ ἀνθρώπου μὴ ἐπισταμένου γράμματα, καὶ ἐρεῖ αὐτῷ. ἀνάγνωθι τοῦτο. καὶ ἐρεῖ. οὐκ ἐπίσταμαι γράμματα. Καὶ εἶπε Κύριοσ. ἐγγίζει μοι ὁ λαὸσ οὗτοσ ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ καὶ ἐν τοῖσ χείλεσιν αὐτῶν τιμῶσί με, ἡ δὲ καρδία αὐτῶν πόρρω ἀπέχει ἀπ̓ ἐμοῦ. μάτην δὲ σέβονταί με διδάσκοντεσ ἐντάλματα ἀνθρώπων καὶ διδασκαλίασ. διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ προσθήσω τοῦ μετατεθῆναι τὸν λαὸν τοῦτον καὶ μεταθήσω αὐτοὺσ καὶ ἀπολῶ τὴν σοφίαν τῶν σοφῶν καὶ τὴν σύνεσιν τῶν συνετῶν κρύψω. οὐαὶ οἱ βαθέωσ βουλὴν ποιοῦντεσ καὶ οὐ διὰ Κυρίου. οὐαὶ οἱ ἐν κρυφῇ βουλὴν ποιοῦντεσ καὶ ἔσται ἐν σκότει τὰ ἔργα αὐτῶν καὶ ἐροῦσι. τίσ ἑώρακεν ἡμᾶσ̣ καὶ τίσ ἡμᾶσ γνώσεται ἢ ἃ ἡμεῖσ ποιοῦμεν̣ οὐχ ὡσ ὁ πηλὸσ τοῦ κεραμέωσ λογισθήσεσθε̣ μὴ ἐρεῖ τὸ πλάσμα τῷ πλάσαντι αὐτό. οὐ σύ με ἔπλασασ̣ ἢ τὸ ποίημα τῷ ποιήσαντι. οὐ συνετῶσ με ἐποίησασ̣ οὐκέτι μικρὸν καὶ μετατεθήσεται ὁ Λίβανοσ, ὡσ τὸ ὄροσ τὸ Χέρμελ καὶ τὸ Χέρμελ εἰσ δρυμὸν λογισθήσεται̣ καὶ ἀκούσονται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ κωφοὶ λόγουσ βιβλίου, καὶ οἱ ἐν τῷ σκότει καὶ οἱ ἐν τῇ ὁμίχλῃ ὀφθαλμοὶ τυφλῶν ὄψονται. καὶ ἀγαλλιάσονται πτωχοὶ διὰ Κύριον ἐν εὐφροσύνῃ, καὶ οἱ ἀπηλπισμένοι τῶν ἀνθρώπων ἐμπλησθήσονται εὐφροσύνησ. ἐξέλιπεν ἄνομοσ, καὶ ἀπώλετο ὑπερήφανοσ, καὶ ἐξωλοθρεύθησαν οἱ ἀνομοῦντεσ ἐπὶ κακίᾳ, καὶ οἱ ποιοῦντεσ ἁμαρτεῖν ἀνθρώπουσ ἐν λόγῳ. πάντασ δὲ τοὺσ ἐλέγχοντασ ἐν πύλαισ πρόσκομμα θήσουσιν ὅτι ἐπλαγίασαν ἐπ̓ ἀδίκοισ δίκαιον. διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριοσ ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰακώβ, ὃν ἀφώρισεν ἐξ Ἁβραάμ. οὐ νῦν αἰσχυνθήσεται Ἰακώβ, οὐδὲ νῦν τὸ πρόσωπον μεταβαλεῖ Ἰσραήλ. ἀλλ̓ ὅταν ἴδωσι τὰ τέκνα αὐτῶν τὰ ἔργα μου, δἰ ἐμὲ ἁγιάσουσιν τὸ ὄνομά μου καὶ ἁγιάσουσιν τὸν ἅγιον Ἰακὼβ καὶ τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραὴλ φοβηθήσονται. καὶ γνώσονται οἱ πλανώμενοι τῷ πνεύματι σύνεσιν, οἱ δὲ γογγύζοντεσ μαθήσονται ὑπακούειν, καὶ αἱ γλῶσσαι αἱ ψελλίζουσαι μαθήσονται λαλεῖν εἰρήνην. ΟΥΑΙ τέκνα ἀποστάται, τάδε λέγει Κύριοσ. ἐποιήσατε βουλήν οὐ δἰ ἐμοῦ καὶ συνθήκασ οὐ διὰ τοῦ πνεύματόσ μου προσθεῖναι ἁμαρτίασ ἐφ̓ ἁμαρτίασ,

οἱ πορευόμενοι καταβῆναι εἰσ Αἴγυπτον, ἐμὲ δὲ οὐκ ἐπηρώτησαν, τοῦ βοηθηθῆναι ὑπὸ Φαραὼ καὶ σκεπασθῆναι ὑπὸ Αἰγυπτίων. ἔσται γὰρ ὑμῖν σκέπη Φαραὼ εἰσ αἰσχύνην καὶ τοῖσ πεποιθόσιν ἐπ̓ Αἴγυπτον ὄνειδοσ. ὅτι εἰσὶν ἐν Τάνει ἀρχηγοὶ ἄγγελοι πονηροί. μάτην κοπιάσουσι πρὸσ λαόν, ὃσ οὐκ ὠφελήσει αὐτοὺσ οὔτε εἰσ βοήθειαν, οὔτε εἰσ ὠφέλειαν, ἀλλὰ εἰσ αἰσχύνην καὶ ὄνειδοσ. Ἡ ὅρασισ τῶν τετραπόδων τῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ. ‐ Ἐν τῇ θλίψει καὶ τῇ στενοχωρίᾳ, λέων καὶ σκύμνοσ λέοντοσ ἐκεῖθεν καὶ ἀσπίδεσ καὶ ἔκγονα ἀσπίδων πετομένων, οἳ ἔφερον ἐπὶ ὄνων καὶ καμήλων τὸν πλοῦτον αὐτῶν πρὸσ ἔθνοσ, ὃ οὐκ ὠφελήσει αὐτούσ. Αἰγύπτιοι μάταια καὶ κενὰ ὠφελήσουσιν ὑμᾶσ. ἀπάγγειλον αὐτοῖσ, ὅτι ματαία ἡ παράκλησισ ὑμῶν αὕτη. ‐ Νῦν οὖν καθίσασ γράψον ἐπὶ πυξίου ταῦτα καὶ εἰσ βιβλίον, ὅτι ἔσται εἰσ ἡμέρασ καιρὸν ταῦτα καὶ ἕωσ εἰσ τὸν αἰῶνα. ὅτι λαὸσ ἀπειθήσ ἐστιν, υἱοὶ ψευδεῖσ, οἳ οὐκ ἠβούλοντο ἀκούειν τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ, οἱ λέγοντεσ τοῖσ προφήταισ. μὴ ἀναγγέλλετε ἡμῖν, καὶ τοῖσ τὰ ὁράματα ὁρῶσι. μὴ λαλεῖτε ἡμῖν, ἀλλὰ ἡμῖν λαλεῖτε καὶ ἀναγγέλλετε ἡμῖν ἑτέραν πλάνησιν. καὶ ἀποστρέψατε ἡμᾶσ ἀπὸ τῆσ ὁδοῦ ταύτησ, ἀφέλετε ἀφ̓ ἡμῶν τὸν τρίβον τοῦτον καὶ ἀφέλετε ἀφ̓ ἡμῶν τὸν ἅγιον τοῦ Ἰσραήλ, διὰ τοῦτο τάδε λέγει ὁ ἅγιοσ τοῦ Ἰσραήλ. ὅτι ἠπειθήσατε τοῖσ λόγοισ τούτοισ καὶ ἠλπίσατε ἐπὶ ψεύδει καὶ ὅτι ἐγόγγυσασ καὶ πεποιθὼσ ἐγένου ἐπὶ τῷ λόγῳ τούτῳ, διὰ τοῦτο ἔσται ὑμῖν ἡ ἁμαρτία αὕτη ὡσ τεῖχοσ πῖπτον παραχρῆμα πόλεωσ ὀχυρᾶσ ἑαλωκυίασ, ἧσ παραχρῆμα πάρεστι τὸ πτῶμα, καὶ τὸ πτῶμα αὐτῆσ ἔσται ὡσ σύντριμμα ἀγγείου ὀστρακίνου, ἐκ κεραμίου λεπτὰ ὥστε μὴ εὑρεῖν ἐν αὐτοῖσ ὄστρακον, ἐν ᾧ πῦρ ἀρεῖσ καὶ ἐν ᾧ ἀποσυριεῖσ ὕδωρ μικρόν. οὕτω λέγει Κύριοσ Κύριοσ ὁ ἅγιοσ τοῦ Ἰσραήλ. ὅταν ἀποστραφεὶσ στενάξῃσ, τότε σωθήσῃ καὶ γνώσῃ ποῦ ἦσθα. ὅτε ἐπεποίθεισ ἐπὶ τοῖσ ματαίοισ, ματαία ἡ ἰσχὺσ ὑμῶν ἐγενήθη. καὶ οὐκ ἠβούλεσθε ἀκούειν, ἀλλ̓ εἴπατε. ἐφ̓ ἵππων φευξόμεθα. διὰ τοῦτο φεύξεσθε. καὶ εἴπατε. ἐπὶ κούφοισ ἀναβάται ἐσόμεθα. διὰ τοῦτο κοῦφοι ἔσονται οἱ διώκοντεσ ὑμᾶσ. χίλιοι διὰ φωνὴν ἑνὸσ φεύξονται, καὶ διὰ φωνὴν πέντε φεύξονται πολλοί, ἕωσ ἂν καταλειφθῆτε ὡσ ἱστὸσ ἐπ̓ ὄρουσ, καὶ ὡσ σημαίαν φέρων ἐπὶ βουνοῦ. καὶ πάλιν μενεῖ ὁ Θεὸσ τοῦ οἰκτειρῆσαι ὑμᾶσ καὶ διὰ τοῦτο ὑψωθήσεται τοῦ ἐλεῆσαι ὑμᾶσ. διότι κριτὴσ Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν ἐστι, καὶ ποῦ καταλείψεται τὴν δόξαν ὑμῶν̣ μακάριοι οἱ ἐμμένοντεσ ἐπ̓ αὐτῷ. Διότι λαὸσ ἅγιοσ ἐν Σιὼν οἰκήσει, καὶ Ἱερουσαλὴμ κλαυθμῷ ἔκλαυσεν. ἐλέησόν με. ἐλεήσει σε τὴν φωνὴν τῆσ κραυγῆσ σου. ἡνίκα εἶδεν, ἐπήκουσέ σου. καὶ δώσει Κύριοσ ὑμῖν ἄρτον θλίψεωσ καὶ ὕδωρ στενόν, καὶ οὐκέτι μὴ ἐγγίσωσί σοι οἱ πλανῶντέσ σε. ὅτι οἱ ὀφθαλμοί σου ὄψονται τοὺσ πλανῶντάσ σε, καὶ τὰ ὦτά σου ἀκούσονται τοὺσ λόγουσ τῶν ὀπίσω σε πλανησάντων, οἱ λέγοντεσ. αὕτη ἡ ὁδόσ, πορευθῶμεν ἐν αὐτῇ εἴτε δεξιὰ εἴτε ἀριστερά. καὶ ἐξαρεῖσ τὰ εἴδωλα τὰ περιηργυρωμένα καὶ τὰ περικεχρυσωμένα, λεπτὰ ποιήσεισ καὶ λικμήσεισ ὡσ ὕδωρ ἀποκαθημένησ καὶ ὡσ κόπρον ὤσεισ αὐτά. τότε ἔσται ὁ ὑετὸσ τῷ σπέρματι τῆσ γῆσ σου, καὶ ὁ ἄρτοσ τοῦ γεννήματοσ τῆσ γῆσ σου ἔσται πλησμονὴ καὶ λιπαρόσ. καὶ βοσκηθήσεταί σου τὰ κτήνη τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τόπον πίονα καὶ εὐρύχωρον, οἱ ταῦροι ὑμῶν καὶ οἱ βόεσ οἱ ἐργαζόμενοι τὴν γῆν φάγονται ἄχυρα ἀναπεποιημένα ἐν κριθῇ λελικμημένα. καὶ ἔσται ἐπὶ παντὸσ ὄρουσ ὑψηλοῦ καὶ ἐπὶ παντὸσ βουνοῦ μετεώρου ὕδωρ διαπορευόμενον ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, ὅταν ἀπόλωνται πολλοὶ καὶ ὅταν πέσωσι πύργοι. καὶ ἔσται τὸ φῶσ τῆσ σελήνησ ὡσ τὸ φῶσ τοῦ ἡλίου καὶ τὸ φῶσ τοῦ ἡλίου ἔσται ἑπταπλάσιον ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ὅταν ἰάσηται Κύριοσ τὸ σύντριμμα τοῦ λαοῦ αὐτοῦ, καὶ τὴν ὀδύνην τῆσ πληγῆσ σου ἰάσεται. Ἰδοὺ τὸ ὄνομα Κυρίου ἔρχεται διὰ χρόνου πολλοῦ, καιόμενοσ ὁ θυμόσ, μετὰ δόξησ τὸ λόγιον τῶν χειλέων αὐτοῦ, λόγιον ὀργῆσ πλῆρεσ, καὶ ἡ ὀργὴ τοῦ θυμοῦ ὡσ πῦρ ἔδεται. καὶ τὸ πνεῦμα αὐτοῦ ὡσ ὕδωρ ἐν φάραγγι σῦρον ἥξει ἕωσ τοῦ τραχήλου καὶ διαιρεθήσεται τοῦ ταράξαι ἔθνη ἐπὶ πλανήσει ματαίᾳ, καὶ διώξεται αὐτοὺσ πλάνησισ καὶ λήψεται αὐτοὺσ κατὰ πρόσωπον αὐτῶν. μὴ διαπαντὸσ δεῖ ὑμᾶσ εὐφραίνεσθαι καὶ εἰσπορεύεσθαι εἰσ τὰ ἅγιά μου διαπαντὸσ ὡσεὶ ἑορτάζοντασ καὶ ὡσεὶ εὐφραινομένουσ εἰσελθεῖν μετὰ αὐλοῦ εἰσ τὸ ὄροσ Κυρίου πρὸσ τὸν Θεὸν τοῦ Ἰσραήλ̣ καὶ ἀκουστὴν ποιήσει Κύριοσ τὴν δόξαν τῆσ φωνῆσ αὐτοῦ, καὶ τὸν θυμὸν τοῦ βραχίονοσ αὐτοῦ δείξει μετὰ θυμοῦ καὶ ὀργῆσ καὶ φλογὸσ κατεσθιούσησ. κεραυνώσει βιαίωσ καὶ ὡσ ὕδωρ καὶ χάλαζα συγκαταφερομένη βίᾳ. διὰ γὰρ τῆσ φωνῆσ Κυρίου ἡττηθήσονται Ἀσσύριοι τῇ πληγῇ, ᾗ ἂν πατάξῃ αὐτούσ. καὶ ἔσται αὐτῷ κυκλόθεν, ὅθεν ἦν αὐτῶν ἡ ἐλπὶσ τῆσ βοηθείασ, ἐφ̓ ᾗ αὐτὸσ ἐπεποίθει. αὐτοὶ μετὰ αὐλῶν καὶ κιθάρασ πολεμήσουσιν αὐτὸν ἐκ μεταβολῆσ. σὺ γὰρ πρὸ ἡμερῶν ἀπαιτηθήσῃ. μὴ καὶ σοὶ ἡτοιμάσθη βασιλεύειν, φάραγγα βαθεῖαν. ξύλα κείμενα, πῦρ καὶ ξύλα πολλά̣ ὁ θυμὸσ Κυρίου ὡσ φάραγξ ὑπὸ θείου καιομένη. ΟΥΑΙ οἱ καταβαίνοντεσ εἰσ Αἴγυπτον ἐπὶ βοήθειαν, οἱ ἐφ̓ ἵπποισ πεποιθότεσ καὶ ἐφ̓ ἅρμασιν, ἔστι γὰρ πολλά, καὶ ἐφ̓ ἵπποισ, πλῆθοσ σφόδρα, καὶ οὐκ ἦσαν πεποιθότεσ ἐπὶ τὸν ἅγιον τοῦ Ἰσραὴλ καὶ τὸν Κύριον οὐκ ἐζήτησαν.

καὶ αὐτὸσ σοφῶσ ἦγεν ἐπ̓ αὐτοὺσ κακά, καὶ ὁ λόγοσ αὐτοῦ οὐ μὴ ἀθετηθῇ, καὶ ἐπαναστήσεται ἐπ̓ οἴκουσ ἀνθρώπων πονηρῶν καὶ ἐπὶ τὴν ἐλπίδα αὐτῶν τὴν ματαίαν, Αἰγύπτιον ἄνθρωπον καὶ οὐ Θεόν, ἵππων σάρκασ καὶ οὐκ ἔστι βοήθεια. ὁ δὲ Κύριοσ ἐπάξει τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπ̓ αὐτούσ, καὶ κοπιάσουσιν οἱ βοηθοῦντεσ, καὶ ἅμα πάντεσ ἀπολοῦνται. ὅτι οὕτωσ εἶπέ μοι Κύριοσ. ὃν τρόπον ἐὰν βοήσῃ ὁ λέων ἢ ὁ σκύμνοσ ἐπὶ τῇ θύρᾳ, ᾗ ἔλαβε, καὶ κεκράξῃ ἐπ̓ αὐτῇ, ἓωσ ἂν ἐμπλησθῇ τὰ ὄρη τῆσ φωνῆσ αὐτοῦ, καὶ ἡττήθησαν καὶ τὸ πλῆθοσ τοῦ θυμοῦ ἐπτοήθησαν, οὕτωσ καταβήσεται Κύριοσ σαβαὼθ ἐπιστρατεῦσαι ἐπὶ τὸ ὄροσ τὸ Σιών, ἐπὶ τὰ ὄρη αὐτῆσ. ὡσ ὄρνεα πετόμενα, οὕτωσ ὑπερασπιεῖ Κύριοσ σαβαὼθ ὑπὲρ Ἱερουσαλήμ, ὑπερασπιεῖ καὶ ἐξελεῖται καὶ περιποιήσεται καὶ σώσει. ἐπιστράφητε, οἱ τὴν βαθεῖαν βουλὴν βουλευόμενοι καὶ ἄνομον. ὅτι τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀπαρνήσονται οἱ ἄνθρωποι τὰ χειροποίητα αὐτῶν τὰ ἀργυρᾶ καὶ τὰ χειροποίητα τὰ χρυσᾶ, ἃ ἐποίησαν αἱ χεῖρεσ αὐτῶν. καὶ πεσεῖται Ἀσσούρ. οὐ μάχαιρα ἀνδρόσ, οὐδὲ μάχαιρα ἀνθρώπου καταφάγεται αὐτόν, καὶ φεύξεται οὐκ ἀπὸ προσώπου μαχαίρασ. οἱ δὲ νεανίσκοι ἔσονται εἰσ ἥττημα, πέτρᾳ γὰρ περιληφθήσονται ὡσ χάρακι καὶ ἡττηθήσονται, ὁ δὲ φεύγων ἁλώσεται. ̀ρ̀ν̀ρ̀ν̀ρ̀ν̀ρ̀ν Τάδε λέγει Κύριοσ. μακάριοσ ὃσ ἔχει ἐν Σιὼν σπέρμα καὶ οἰκείουσ ἐν Ἱερουσαλήμ. ΙΔΟΥ γὰρ βασιλεὺσ δίκαιοσ βασιλεύσει, καὶ ἄρχοντεσ μετὰ κρίσεωσ ἄρξουσι.

καὶ ἔσται ὁ ἄνθρωποσ κρύπτων τοὺσ λόγουσ αὐτοῦ καὶ κρυβήσεται ὡσ ἀφ̓ ὕδατοσ φερομένου. καὶ φανήσεται ἐν Σιὼν ὡσ ποταμὸσ φερόμενοσ ἔνδοξοσ ἐν γῇ διψώσῃ. καὶ οὐκέτι ἔσονται πεποιθότεσ ἐπ̓ ἀνθρώποισ, ἀλλὰ τὰ ὦτα ἀκούειν δώσουσι. καὶ ἡ καρδία τῶν ἀσθενούντων προσέξει τοῦ ἀκούειν, καὶ αἱ γλῶσσαι αἱ ψελλίζουσαι ταχὺ μαθήσονται λαλεῖν εἰρήνην. καὶ οὐκέτι μὴ εἴπωσι τῷ μωρῷ ἄρχειν, καὶ οὐκέτι μὴ εἴπωσιν οἱ ὑπηρέται σου. σίγα. ὁ γὰρ μωρὸσ μωρὰ λαλήσει, καὶ ἡ καρδία αὐτοῦ μάταια νοήσει τοῦ συντελεῖν ἄνομα καὶ λαλεῖν πρὸσ Κύριον πλάνησιν, τοῦ διασπεῖραι ψυχὰσ πεινώσασ καὶ τὰσ ψυχὰσ τὰσ διψώσασ κενὰσ ποιῆσαι. ἡ γὰρ βουλὴ τῶν πονηρῶν ἄνομα βουλεύσεται καταφθεῖραι ταπεινοὺσ ἐν λόγοισ ἀδίκοισ καὶ διασκεδάσαι λόγουσ ταπεινῶν ἐν κρίσει. οἱ δὲ εὐσεβεῖσ συνετὰ ἐβουλεύσαντο, καὶ αὕτη ἡ βουλὴ μενεῖ. Γυναῖκεσ πλούσιαι, ἀνάστητε, καὶ ἀκούσατε τῆσ φωνῆσ μου. θυγατέρεσ ἐν ἐλπίδι, εἰσακούσατε λόγουσ μου. ἡμέρασ ἐνιαυτοῦ μνείαν ποιήσασθε ἐν ὀδύνῃ μετ̓ ἐλπίδοσ. ἀνήλωται ὁ τρυγητόσ, πέπαυται ὁ σπόροσ καὶ οὐκέτι μὴ ἔλθῃ. ἔκστητε, λυπήθητε, αἱ πεποιθυῖαι, ἐκδύσασθε, γυμναὶ γένεσθε, περιζώσασθε σάκκουσ τὰσ ὀσφύας καὶ ἐπὶ τῶν μαστῶν κόπτεσθε ἀπὸ ἀγροῦ ἐπιθυμήματοσ καὶ ἀμπέλου γεννήματοσ. ἡ γῆ τοῦ λαοῦ μου, ἄκανθα καὶ χόρτοσ ἀναβήσεται, καὶ ἐκ πάσησ οἰκίασ εὐφροσύνη ἀρθήσεται. πόλισ πλουσία, οἶκοι ἐγκαταλελειμμένοι πλοῦτον πόλεωσ καὶ οἴκουσ ἐπιθυμήματοσ ἀφήσουσι. καὶ ἔσονται αἱ κῶμαι σπήλαια ἕωσ τοῦ αἰῶνοσ, εὐφροσύνη ὄνων ἀγρίων, βοσκήματα ποιμένων, ἕωσ ἂν ἔλθῃ ἐφ̓ ὑμᾶσ πνεῦμα ἀφ̓ ὑψηλοῦ. καὶ ἔσται ἔρημοσ ὁ Χέρμελ, καὶ ὁ Χέρμελ εἰσ δρυμὸν λογισθήσεται. καὶ ἀναπαύσεται ἐν τῇ ἐρήμῳ κρίμα, καὶ δικαιοσύνη ἐν τῷ Καρμήλῳ κατοικήσει. καὶ ἔσται τὰ ἔργα τῆσ δικαιοσύνησ εἰρήνη, καὶ κρατήσει ἡ δικαιοσύνη ἀνάπαυσιν, καὶ πεποιθότεσ ἕωσ τοῦ αἰῶνοσ. καὶ κατοικήσει ὁ λαὸσ αὐτοῦ ἐν πόλει εἰρήνησ καὶ ἐνοικήσει πεποιθώσ, καὶ ἀναπαύσονται μετὰ πλούτου. ἡ δὲ χάλαζα ἐὰν καταβῇ, οὐκ ἐφ̓ ὑμᾶσ ἥξει. καὶ ἔσονται οἱ ἐνοικοῦντεσ ἐν τοῖσ δρυμοῖσ πεποιθότεσ ὡσ οἱ ἐν τῇ πεδινῇ. μακάριοι οἱ σπείροντεσ ἐπὶ πᾶν ὕδωρ, οὗ βοῦσ καὶ ὄνοσ πατεῖ. ΟΥΑΙ τοῖσ ταλαιπωροῦσιν ὑμᾶσ, ὑμᾶσ δὲ οὐδεὶσ ποιεῖ ταλαιπώρουσ, καὶ ὁ ἀθετῶν ὑμᾶσ οὐκ ἀθετεῖ. ἁλώσονται οἱ ἀθετοῦντεσ καὶ παραδοθήσονται καὶ ὡσ σὴσ ἐφ̓ ἱματίου, οὕτωσ ἡττηθήσονται.

Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶσ, ἐπὶ σοὶ γὰρ πεποίθαμεν. ἐγενήθη τὸ σπέρμα τῶν ἀπειθούντων εἰσ ἀπώλειαν, ἡ δὲ σωτηρία ἡμῶν ἐν καιρῷ θλίψεωσ. διὰ φωνὴν τοῦ φόβου ἐξέστησαν λαοὶ ἀπὸ τοῦ φόβου σου, καὶ διεσπάρησαν τὰ ἔθνη. νῦν δὲ συναχθήσεται τὰ σκῦλα ὑμῶν μικροῦ καὶ μεγάλου. ὃν τρόπον ἐάν τισ συναγάγη ἀκρίδασ, οὕτωσ ἐμπαίξουσιν ὑμῖν. ἅγιοσ ὁ Θεὸσ ὁ κατοικῶν ἐν ὑψηλοῖσ, ἐνεπλήσθη Σιὼν κρίσεωσ καὶ δικαιοσύνησ. ἐν νόμῳ παραδοθήσονται, ἐν θησαυροῖσ ἡ σωτηρία ἡμῶν, ἐκεῖ σοφία καὶ ἐπιστήμη καὶ εὐσέβεια πρὸσ τὸν Κύριον. οὗτοί εἰσι θησαυροὶ δικαιοσύνησ. ἰδοὺ δὴ ἐν τῷ φόβῳ ὑμῶν αὐτοὶ φοβηθήσονται. οὓσ ἐφοβεῖσθε, φοβηθήσονται ἀφ̓ ὑμῶν. ἄγγελοι γὰρ ἀποσταλήσονται πικρῶσ κλαίοντεσ, παρακαλοῦντεσ εἰρήνην. ἐρημωθήσονται γὰρ αἱ τούτων ὁδοί. πέπαυται ὁ φόβοσ τῶν ἐθνῶν, καὶ ἡ πρὸσ τούτουσ διαθήκη αἴρεται, καὶ οὐ μὴ λογίσησθε αὐτοὺσ ἀνθρώπουσ. ἐπένθησεν ἡ γῆ, ᾐσχύνθη ὁ Λίβανοσ, ἕλη ἐγένετο ὁ Σάρων. φανερὰ ἔσται ἡ Γαλιλαία καὶ ὁ Κάρμηλοσ. νῦν ἀναστήσομαι, λέγει Κύριοσ, νῦν δοξασθήσομαι, νῦν ὑψωθήσομαι. νῦν ὄψεσθε, νῦν αἰσθηθήσεσθε. ματαία ἔσται ἡ ἰσχὺσ τοῦ πνεύματοσ ὑμῶν, πῦρ κατέδεται ὑμᾶσ. καὶ ἔσονται ἔθνη κατακεκαυμένα ὡσ ἄκανθα ἐν ἀγρῷ ἐρριμμένη καὶ κατακεκαυμένη. ἀκούσονται οἱ πόρρωθεν ἃ ἐποίησα, γνώσονται οἱ ἐγγίζοντεσ τὴν ἰσχύν μου. ἀπέστησαν οἱ ἐν Σιὼν ἄνομοι, λήψεται τρόμοσ τοὺσ ἀσεβεῖσ. τίσ ἀναγγελεῖ ὑμῖν, ὅτι πῦρ καίεται̣ τίσ ἀναγγελεῖ ὑμῖν τὸν τόπον τὸν αἰώνιον̣ πορευόμενοσ ἐν διακαιοσύνῃ, λαλῶν εὐθεῖαν ὁδόν, μισῶν ἀνομίαν καὶ ἀδικίαν καὶ τὰσ χεῖρασ ἀποσειόμενοσ ἀπὸ δώρων, βαρύνων τὰ ὦτα, ἵνα μὴ ἀκούσῃ κρίσιν αἵματοσ, καμμύων τοὺσ ὀφθαλμούσ, ἵνα μὴ ἴδῃ ἀδικίαν, οὗτοσ οἰκήσει ἐν ὑψηλῷ σπηλαίῳ πέτρασ ἰσχυρᾶσ. ἄρτοσ αὐτῷ δοθήσεται, καὶ τὸ ὕδωρ αὐτοῦ πιστόν. βασιλέα μετὰ δόξησ ὄψεσθε, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ ὑμῶν ὄψονται γῆ πόρρωθεν. ἡ ψυχὴ ἡμῶν μελετήσει φόβον. ποῦ εἰσιν οἱ γραμματικοί̣ ποῦ εἰσιν οἱ συμβουλεύοντεσ̣ ποῦ ἔστιν ὁ ἀριθμῶν τοὺσ στρεφομένους μικρὸν καὶ μέγα λαόν̣ ᾧ οὐ συνεβουλεύσατο, οὐδὲ ᾔδει βαθύφωνον ὥστε μὴ ἀκοῦσαι λαὸσ πεφαυλισμένοσ καὶ οὐκ ἔστι τῷ ἀκούοντι σύνεσισ. ἰδοὺ Σιὼν ἡ πόλισ, τὸ σωτήριον ἡμῶν. οἱ ὀφθαλμοί σου ὄψονται Ἱερουσαλήμ, πόλισ πλουσία, σκηναί, αἳ οὐ μὴ σεισθῶσιν, οὐδὲ μὴ κινηθῶσιν οἱ πάσσαλοι τῆσ σκηνῆσ αὐτῆσ εἰσ τὸν αἰῶνα χρόνον, οὐδὲ τὰ σχοινία αὐτῆσ οὐ μὴ διαρραγῶσιν. ὅτι τὸ ὄνομα Κυρίου μέγα ὑμῖν. τόποσ ὑμῖν ἔσται, ποταμοὶ καὶ διώρυχεσ πλατεῖσ καὶ εὐρύχωροι. οὐ πορεύσῃ ταύτην τὴν ὁδόν, οὐδὲ πορεύσεται πλοῖον ἐλαῦνον. ὁ γὰρ Θεόσ μου μέγασ ἐστίν, οὐ παρελεύσεταί με Κύριοσ. κριτὴσ ἡμῶν Κύριοσ, ἄρχων ἡμῶν Κύριοσ, βασιλεὺσ ἡμῶν Κύριοσ, οὗτοσ ἡμᾶσ σώσει. ἐρράγησαν τὰ σχοινία σου, ὅτι οὐκ ἐνίσχυσαν. ὁ ἱστόσ σου ἔκλινεν, οὐ χαλάσει τὰ ἱστία. οὐκ ἀρεῖ σημεῖον, ἕωσ οὗ παραδοθῇ εἰσ προνομήν. τοίνυν πολλοὶ χωλοὶ προνομὴν ποιήσουσι. καὶ οὐ μὴ εἴπῃ. κοπιῶ, ὁ λαὸσ ἐνοικῶν ἐν αὐτοῖσ. ἀφέθη γὰρ αὐτοῖσ ἡ ἁμαρτία. ΠΡΟΣΑΓΑΓΕΤΕ, ἔθνη, καὶ ἀκούσατε, ἄρχοντεσ. ἀκουσάτω ἡ γῆ καὶ οἱ ἐν αὐτῇ, ἡ οἰκουμένη καὶ ὁ λαὸσ ὁ ἐν αὐτῇ.

διότι θυμὸσ Κυρίου ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη καὶ ὀργὴ ἐπὶ τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν τοῦ ἀπολέσαι αὐτοὺσ καὶ παραδοῦναι αὐτοὺσ εἰσ σφαγήν. οἱ δὲ τραυματίαι αὐτῶν ριφήσονται καὶ οἱ νεκροί, καὶ ἀναβήσεται αὐτῶν ἡ ὀσμή, καὶ βραχήσεται τὰ ὄρη ἀπὸ τοῦ αἵματοσ αὐτῶν. καὶ τακήσονται πᾶσαι αἱ δυνάμεισ τῶν οὐρανῶν, καὶ ἑλιγήσεται ὁ οὐρανὸσ ὡσ βιβλίον, καὶ πάντα τὰ ἄστρα πεσεῖται ὡσ φύλλα ἐξ ἀμπέλου καὶ ὡσ πίπτει φύλλα ἀπὸ συκῆσ. ἐμεθύσθη ἡ μάχαιρά μου ἐν τῷ οὐρανῷ. ἰδοὺ ἐπὶ τὴν Ἰδουμαίαν καταβήσεται καὶ ἐπὶ τὸν λαὸν τῆσ ἀπωλείασ μετὰ κρίσεωσ. ἡ μάχαιρα τοῦ Κυρίου ἐνεπλήσθη αἵματοσ, ἐπαχύνθη ἀπὸ στέατοσ ἀρνῶν καὶ ἀπὸ στέατοσ τράγων καὶ κριῶν. ὅτι θυσία τῷ Κυρίῳ ἐν Βοσὸρ καὶ σφαγὴ μεγάλη ἐν τῇ Ἰδουμαίᾳ. καὶ συμπεσοῦνται οἱ ἁδροὶ μετ̓ αὐτῶν καὶ οἱ κριοὶ καὶ οἱ ταῦροι, καὶ μεθυσθήσεται ἡ γῆ ἀπὸ τοῦ αἵματοσ καὶ ἀπὸ τοῦ στέατοσ αὐτῶν ἐμπλησθήσεται. ἡμέρα γὰρ κρίσεωσ Κυρίου καὶ ἐνιαυτὸσ ἀνταποδόσεωσ κρίσεωσ Σιών. καὶ στραφήσονται αἱ φάραγγεσ αὐτῆσ εἰσ πίσσαν καὶ ἡ γῆ αὐτῆσ εἰσ θεῖον, καὶ ἔσται ἡ γῆ αὐτῆσ ὡσ πίσσα καιομένη νυκτὸσ καὶ ἡμέρασ καὶ οὐ σβεσθήσεται εἰσ τὸν αἰῶνα χρόνον, καὶ ἀναβήσεται ὁ καπνὸσ αὐτῆσ ἄνω. εἰσ γενεὰσ ἐρημωθήσεται καὶ εἰσ χρόνον πολύν, ὄρνεα καὶ ἐχῖνοι καὶ ἴβεισ καὶ κόρακεσ κατοικήσουσιν ἐν αὐτῇ, καὶ ἐπιβληθήσεται ἐπ̓ αὐτὴν σπαρτίον γεωμετρίασ ἐρήμου, καὶ ὀνοκένταυροι οἰκήσουσιν ἐν αὐτῇ. οἱ ἄρχοντεσ αὐτῆσ οὐκ ἔσονται. οἱ γὰρ βασιλεῖσ καὶ οἱ μεγιστᾶνεσ αὐτῆσ ἔσονται εἰσ ἀπώλειαν. καὶ ἀναφύσει εἰσ τὰσ πόλεισ αὐτῶν ἀκάνθινα ξύλα καὶ εἰσ τὰ ὀχυρώματα αὐτῆσ, καὶ ἔσται ἔπαυλισ σειρήνων καὶ αὐλὴ στρουθῶν. καὶ συναντήσουσι δαιμόνια ὀνοκενταύροισ καὶ βοήσονται ἕτεροσ πρὸσ τὸν ἕτερον. ἐκεῖ ἀναπαύσονται ὀνοκεύνταυροι, εὗρον γὰρ αὐτοῖσ ἀνάπαυσιν. ἐκεῖ ἐνόσσευσεν ἐχῖνοσ, καὶ ἔσωσεν ἡ γῆ τὰ παιδία αὐτῆσ μετὰ ἀσφαλείασ. ἐκεῖ συνήντησαν ἔλαφοι καὶ εἶδον τὰ πρόσωπα ἀλλήλων. ἀριθμῷ παρῆλθον, καὶ μία αὐτῶν οὐκ ἀπώλετο, ἑτέρα τὴν ἑτέραν οὐκ ἐζήτησαν, ὅτι ὁ Κύριοσ αὐτοῖσ ἐνετείλατο, καὶ τὸ πνεῦμα αὐτοῦ συνήγαγεν αὐτάσ. καὶ αὐτὸσ ἐπιβαλεῖ αὐτοῖσ κλήρουσ, καὶ ἡ χεὶρ αὐτοῦ διεμέρισε βόσκεσθαι. εἰσ τὸν αἰῶνα χρόνον κληρονομήσετε, εἰσ γενεὰσ γενεῶν ἀναπαύσονται ἐπ̓ αὐτῆσ. ΕΥΦΡΑΝΘΗΤΙ, ἔρημοσ διψῶσα, ἀγαλλιάσθω ἔρημοσ καὶ ἀνθήτω ὡσ κρίνον,

καὶ ἐξανθήσει καὶ ὑλοχαρήσει καὶ ἀγαλλιάσεται τὰ ἔρημα τοῦ Ἰορδάνου. καὶ ἡ δόξα τοῦ Λιβάνου ἐδόθη αὐτῇ καὶ ἡ τιμὴ τοῦ Καρμήλου, καὶ ὁ λαόσ μου ὄψεται τὴν δόξαν Κυρίου καὶ τὸ ὕψοσ τοῦ Θεοῦ. ἰσχύσατε, χεῖρεσ ἀνειμέναι καὶ γόνατα παραλελυμένα. παρακαλέσατε, οἱ ὀλιγόψυχοι τῇ διανοίᾳ. ἰσχύσατε, μὴ φοβεῖσθε. ἰδοὺ ὁ Θεὸσ ἡμῶν κρίσιν ἀναταποδίδωσι καὶ ἀνταποδώσει, αὐτὸσ ἥξει καὶ σώσει ἡμᾶσ. τότε ἀνοιχθήσονται ὀφθαλμοὶ τυφλῶν, καὶ ὦτα κωφῶν ἀκούσονται. τότε ἁλεῖται ὡσ ἔλαφοσ ὁ χωλόσ, τρανὴ δὲ ἔσται γλῶσσα μογιλάλων, ὅτι ἐρράγη ἐν τῇ ἐρήμῳ ὕδωρ καὶ φάραγξ ἐν γῇ διψώσῃ. καὶ ἔσται ἡ ἄνυδροσ εἰσ ἕλη, καὶ εἰσ τὴν διψῶσαν γῆν πηγὴ ὕδατοσ ἔσται. ἐκεῖ ἔσται εὐφροσύνη ὀρνέων, ἐπαύλεισ καλάμου καὶ ἕλη. ἐκεῖ ἔσται ὁδὸσ καθαρὰ καὶ ὁδὸσ ἁγία κληθήσεται, καὶ οὐ μὴ παρέλθῃ ἐκεῖ ἀκάθαρτοσ, οὐδὲ ἔσται ἐκεῖ ὁδὸσ ἀκάθαρτοσ. οἱ δὲ διεσπαρμένοι πορεύσονται ἐπ̓ αὐτῆσ καὶ οὐ μὴ πλανηθῶσι. καὶ οὐκ ἔσται ἐκεῖ λέων, οὐδὲ τῶν πονηρῶν θηρίων οὐ μὴ ἀναβῇ ἐπ̓ αὐτήν, οὐδὲ μὴ εὑρεθῇ ἐκεῖ, ἀλλὰ πορεύσονται ἐν αὐτῇ λελυτρωμένοι καὶ συνηγμένοι διὰ Κύριον. καὶ ἀποστραφήσονται καὶ ἥξουσιν εἰσ Σιὼν μετ̓ εὐφροσύνησ, καὶ εὐφροσύνη αἰώνιοσ ὑπὲρ κεφαλῆσ αὐτῶν. ἐπὶ γὰρ τῆσ κεφαλῆσ αὐτῶν αἴνεσισ καὶ ἀγαλλίαμα, καὶ εὐφροσύνη καταλήψεται αὐτούσ. ἀπέδρα ὀδύνη, λύπη καὶ στεναγμόσ. ΚΑΙ ἐγένετο τοῦ τεσσαρεσκαιδεκάτου ἔτουσ, βασιλεύοντοσ Ἐζεκίου, ἀνέβη Σενναχηρεὶμ βασιλεὺσ Ἀσσυρίων ἐπὶ τὰσ πόλεισ τῆσ Ἰουδαίασ τὰσ ὀχυρὰσ καὶ ἔλαβεν αὐτάσ.

καὶ ἀπέστειλε βασιλεὺσ Ἀσσυρίων τὸν Ραψάκην ἐκ Λαχεὶσ εἰσ Ἱερουσαλὴμ πρὸσ τὸν βασιλέα Ἐζεκίαν μετὰ δυνάμεωσ πολλῆσ, καὶ ἔστη ἐν τῷ ὑδραγωγῷ τῆσ κολυμβήθρασ τῆσ ἄνω ἐν τῇ ὁδῷ τοῦ ἀγροῦ τοῦ γναφέωσ. καὶ ἐξῆλθε πρὸσ αὐτὸν Ἑλιακεὶμ ὁ τοῦ Χελκίου ὁ οἰκονόμοσ καὶ Σομνᾶσ ὁ γραμματεὺσ καὶ Ἰωὰχ ὁ τοῦ Ἀσὰφ ὁ ὑπομνηματογράφοσ. καὶ εἶπεν αὐτοῖσ Ραψάκησ. εἴπατε Ἐζεκίᾳ. τάδε λέγει ὁ βασιλεὺσ ὁ μέγασ, βασιλεὺσ Ἀσσυρίων. τί πεποιθὼσ εἶ̣ μὴ ἐν βουλῇ ἢ λόγοισ χειλέων παράταξισ γίνεται̣ καὶ νῦν ἐπὶ τίνα πέποιθασ, ὅτι ἀπειθεῖσ μοι̣ ἰδοὺ πεποιθὼσ εἶ ἐπὶ τὴν ράβδον τὴν καλαμίνην τὴν τεθλασμένην ταύτην, ἐπ̓ Αἴγυπτον. ὡσ ἂν ἐπιστηριχθῇ ἀνὴρ ἐπ̓ αὐτήν, εἰσελεύσεται εἰσ τὴν χεῖρα αὐτοῦ, καὶ τρήσει αὐτήν. οὕτωσ ἐστὶ Φαραὼ βασιλεὺσ Αἰγύπτου καὶ πάντεσ οἱ πεποιθότεσ ἐπ̓ αὐτῷ. εἰ δὲ λέγετε. ἐπὶ Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν πεποίθαμεν, νῦν μείχθητε τῷ κυρίῳ μου τῷ βασιλεῖ Ἀσσυρίων, καὶ δώσω ὑμῖν δισχιλίαν ἵππον, εἰ δυνήσεσθε δοῦναι ἀναβάτασ ἐπ̓ αὐτούσ. καὶ πῶσ δύνασθε ἀποστρέψαι εἰσ πρόσωπον τῶν τοπαρχῶν̣ οἰκέται εἰσὶν οἱ πεποιθότεσ ἐπ̓ Αἰγυπτίοισ εἰσ ἵππον καὶ ἀναβάτην. καὶ νῦν μὴ ἄνευ Κυρίου ἀνέβημεν ἐπὶ τὴν χώραν ταύτην πολεμῆσαι αὐτήν̣ Κύριοσ εἶπε πρόσ με. ἀνάβηθι ἐπὶ τὴν γῆν ταύτην, καὶ διάφθειρον αὐτήν. καὶ εἶπε πρὸσ αὐτὸν Ἑλιακεὶμ καὶ Σομνᾶσ καὶ Ἰωάχ. λάλησον πρὸσ τοὺσ παῖδάσ σου Συριστί, ἀκούομεν γὰρ ἡμεῖσ, καὶ μὴ λάλει πρὸσ ἡμᾶσ Ἰουδαϊστί. καὶ ἱνατί λαλεῖσ εἰσ τὰ ὦτα τῶν ἀνθρώπων τῶν ἐπὶ τῷ τείχει̣ καὶ εἶπε πρὸσ αὐτοὺσ Ραψάκησ. μὴ πρὸσ τὸν Κύριον ὑμῶν ἢ πρὸσ ὑμᾶσ ἀπέσταλκέ με ὁ κύριόσ μου λαλῆσαι τοὺσ λόγουσ τούτουσ̣ οὐχὶ πρὸσ τοὺσ ἀνθρώπουσ τοὺσ καθημένουσ ἐπὶ τῷ τείχει, ἵνα φάγωσι κόπρον καὶ πίωσιν οὖρον μεθ̓ ὑμῶν ἅμα̣ καὶ ἔστη Ραψάκησ καὶ ἀνεβόησε φωνῇ μεγάλῃ Ἰουδαϊστὶ καὶ εἶπεν. ἀκούσατε τοὺσ λόγουσ τοῦ βασιλέωσ τοῦ μεγάλου, βασιλέωσ Ἀσσυρίων. τάδε λέγει ὁ βασιλεύσ. μὴ ἀπατάτω ὑμᾶσ Ἐζεκίασ λόγοισ, οἳ οὐ δυνήσονται ρύσασθαι ὑμᾶσ. καὶ μὴ λεγέτω ὑμῖν Ἐζεκίασ, ὅτι ρύσεται ὑμᾶσ ὁ Θεόσ, καὶ οὐ μὴ παραδοθῇ ἡ πόλισ αὕτη ἐν χειρὶ βασιλέωσ Ἀσσυρίων. μὴ ἀκούετε Ἐζεκίου. τάδε λέγει ὁ βασιλεὺσ Ἀσσυρίων. εἰ βούλεσθε εὐλογηθῆναι, ἐκπορεύεσθε πρόσ με καὶ φάγεσθε ἕκαστοσ τὴν ἄμπελον αὐτοῦ καὶ τὰσ συκᾶσ καὶ πίεσθε ὕδωρ ἐκ τοῦ λάκκου ὑμῶν, ἕωσ ἂν ἔλθω καὶ λάβω ὑμᾶσ εἰσ γῆν, ὡσ ἡ γῆ ὑμῶν, γῆ σίτου καὶ οἴνου καὶ ἄρτων καὶ ἀμπελώνων. μὴ ἀπατάτω ὑμᾶσ Ἐζεκίασ λέγων. ὁ Θεὸσ ὑμῶν ρύσεται ὑμᾶσ. μὴ ἐρρύσαντο οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν ἕκαστοσ τὴν ἑαυτοῦ χώραν ἐκ χειρὸσ βασιλέωσ Ἀσσυρίων̣ ποῦ ἐστιν ὁ θεὸσ Αἰμὰθ καὶ Ἀρφάθ̣ καὶ ποῦ ὁ θεὸσ τῆσ πόλεωσ Σεπφαρείμ̣ μὴ ἐδύναντο ρύσασθαι Σαμάρειαν ἐκ χειρόσ μου̣ τίσ τῶν θεῶν πάντων τῶν ἐθνῶν τούτων, ὅστισ ἐρρύσατο τὴ γῆν αὐτοῦ ἐκ χειρόσ μου, ὅτι ρύσεται ὁ Θεὸσ Ἱερουσαλὴμ ἐκ χειρόσ μου̣ καὶ ἐσιώπησαν, καὶ οὐδεὶσ ἀπεκρίθη αὐτῷ λόγον, διὰ τὸ προστάξαι τὸν βασιλέα μηδένα ἀποκριθῆναι. Καὶ εἰσῆλθεν Ἑλιακεὶμ ὁ τοῦ Χελκίου οἰκονόμοσ καὶ Σομνᾶσ ὁ γραμματεὺσ τῆσ δυνάμεωσ καὶ Ἰωὰχ ὁ τοῦ Ἀσὰφ ὁ ὑπομνηματογράφοσ πρὸσ Ἐζεκίαν ἐσχισμένοι τοὺσ χιτῶνασ καὶ ἀνήγγειλαν αὐτῷ τοὺσ λόγουσ Ραψάκου. ΚΑΙ ἐγένετο ἐν τῷ ἀκοῦσαι τὸν βασιλέα Ἐζεκίαν ἔσχισε τὰ ἱμάτια καὶ περιεβάλετο σάκκον καὶ ἀνέβη εἰσ τὸν οἶκον Κυρίου.

καὶ ἀπέστειλεν Ἑλιακεὶμ τὸν οἰκονόμον καὶ Σομνᾶν τὸν γραμματέα καὶ τοὺσ πρεσβυτέρουσ τῶν ἱερέων περιβεβλημένουσ σάκκουσ πρὸσ Ἡσαί̈αν υἱὸν Ἀμὼσ τὸν προφήτην, καὶ εἶπαν αὐτῷ. τάδε λέγει Ἐζεκίασ. ἡμέρα θλίψεωσ καὶ ὀνειδισμοῦ καὶ ἐλεγμοῦ καὶ ὀργῆσ ἡ σήμερον ἡμέρα, ὅτι ἥκει ἡ ὠδὶν τῇ τικτούσῃ, ἰσχὺν δὲ οὐκ ἔχει τοῦ τεκεῖν. εἰσακούσαι Κύριοσ ὁ Θεόσ σου τοὺσ λόγουσ Ραψάκου, οὓσ ἀπέστειλε βασιλεὺσ Ἀσσυρίων ὀνειδίζειν Θεὸν ζῶντα καὶ ὀνειδίζειν λόγουσ, οὓσ ἤκουσε Κύριοσ ὁ Θεόσ σου. καὶ δεηθήσῃ πρὸσ Κύριον τὸν Θεόν σου περὶ τῶν καταλελειμμένων τούτων. καὶ ἦλθον οἱ παῖδεσ τοῦ βασιλέωσ Ἐζεκίου πρὸσ Ἡσαί̈αν, καὶ εἶπεν αὐτοῖσ Ἡσαί̈ασ. οὕτωσ ἐρεῖτε πρὸσ τὸν κύριον ὑμῶν. τάδε λέγει Κύριοσ. μὴ φοβηθῇσ ἀπὸ τῶν λόγων, ὧν ἤκουσασ, οὓσ ὠνείδισάν με οἱ πρέσβεισ βασιλέωσ Ἀσσυρίων. ἰδοὺ ἐγὼ ἐμβάλλω εἰσ αὐτὸν πνεῦμα, καὶ ἀκούσασ ἀγγελίαν ἀποστραφήσεται εἰσ τὴν χώραν αὐτοῦ καὶ πεσεῖται μαχαίρᾳ ἐν τῇ γῇ αὐτοῦ. Καὶ ἀπέστρεψε Ραψάκησ καὶ κατέλαβε τὸν βασιλέα Ἀσσυρίων πολιορκοῦντα Λομνάν. καὶ ἤκουσε βασιλεὺσ Ἀσσυρίων ὅτι ἐξῆλθε Θαρακὰ βασιλεὺσ Αἰθιόπων πολιορκῆσαι αὐτόν. καὶ ἀκούσασ ἀπέστρεψε καὶ ἀπέστειλεν ἀγγέλουσ πρὸσ Ἐζεκίαν λέγων. οὕτωσ ἐρεῖτε Ἐζεκίᾳ βασιλεῖ τῆσ Ἰουδαίασ. μή σε ἀπατάτω ὁ Θεόσ σου, ἐφ̓ ᾧ πέποιθασ ἐπ̓ αὐτῷ λέγων. οὐ μὴ παραδοθῇ Ἱερουσαλὴμ εἰσ χεῖρασ βασιλέωσ Ἀσσυρίων. ἢ οὐκ ἤκουσασ ἃ ἐποίησαν βασιλεῖσ Ἀσσυρίων πᾶσαν τὴν γῆν ὡσ ἀπώλεσαν̣ μὴ ἐρρύσαντο αὐτοὺσ οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν, οὓσ ἀπώλεσαν οἱ πατέρεσ μου, τήν τε Γωζᾶν καὶ Χαρὰν καὶ Ραφέσ, αἵ εἰσιν ἐν χώρᾳ Θεεμάθ̣ ποῦ εἰσιν οἱ βασιλεῖσ Αἰμὰθ καὶ Ἀρφὰθ καὶ πόλεωσ Σεπφαρείμ, Ἀνὰγ Οὐγαυά̣ καὶ ἔλαβεν Ἐζεκίασ τὸ βιβλίον παρὰ τῶν ἀγγέλων, καὶ ἤνοιξεν αὐτὸ ἐναντίον Κυρίου, καὶ προσηύξατο Ἐζεκίασ πρὸσ Κύριον λέγων. Κύριε σαβαὼθ ὁ Θεὸσ Ἰσραὴλ ὁ καθήμενοσ ἐπὶ τῶν Χερουβίμ, σὺ Θεὸσ μόνοσ εἶ πάσησ βασιλείασ τῆσ οἰκουμένησ, σὺ ἐποίησασ τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. κλῖνον, Κύριε, τὸ οὖσ σου, εἰσάκουσον, Κύριε, ἄνοιξον, Κύριε, τοὺσ ὀφθαλμούσ σου, εἴσβλεψον, Κύριε, καὶ ἰδὲ τοὺσ λόγουσ Σενναχηρείμ, οὓσ ἀπέστειλεν ὀνειδίζειν Θεὸν ζῶντα. ἐπ̓ ἀληθείασ γάρ, Κύριε, ἠρήμωσαν βασιλεῖσ Ἀσσυρίων τὴν οἰκουμένην ὅλην καὶ τὴν χώραν αὐτῶν καὶ ἐνέβαλον τὰ εἴδωλα αὐτῶν εἰσ τὸ πῦρ. οὐ γὰρ θεοὶ ἦσαν, ἀλλὰ ἔργα χειρῶν ἀνθρώπων, ξύλα καὶ λίθοι, καὶ ἀπώλεσεν αὐτούσ. σὺ δέ, Κύριε ὁ Θεὸσ ἡμῶν, σῶσον ἡμᾶσ ἐκ χειρὸσ αὐτῶν, ἵνα γνῷ πᾶσα βασιλεία τῆσ γῆσ ὅτι σὺ εἶ ὁ Θεὸσ μόνοσ. Καὶ ἀπεστάλη Ἡσαί̈ασ υἱὸσ Ἀμὼσ πρὸσ Ἐζεκίαν καὶ εἶπεν αὐτῷ. τάδε λέγει Κύριοσ ὁ Θεὸσ Ἰσραήλ. ἤκουσα ἃ προσηύξω πρόσ με περὶ Σενναχηρεὶμ βασιλέωσ Ἀσσυρίων. οὗτοσ ὁ λόγοσ, ὃν ἐλάλησε περὶ αὐτοῦ ὁ Θεόσ. ἐφαύλισέ σε καὶ ἐμυκτήρισέ σε παρθένοσ θυγάτηρ Σιών, ἐπὶ σοὶ κεφαλὴν ἐκίνησε θυγάτηρ Ἱερουσαλήμ. τίνα ὠνείδισασ καὶ παρώξυνασ̣ ἢ πρὸσ τίνα ὕψωσασ τὴν φωνήν σου̣ καὶ οὐκ ᾖρασ εἰσ ὕψοσ τοὺσ ὀφθαλμούσ σου πρὸσ τὸν ἅγιον τοῦ Ἰσραήλ̣ ὅτι δἰ ἀγγέλων ὠνείδισασ Κύριον. σὺ γὰρ εἶπασ. τῷ πλήθει τῶν ἁρμάτων ἐγὼ ἀνέβην εἰσ ὕψοσ ὀρέων καὶ εἰσ τὰ ἔσχατα τοῦ Λιβάνου καὶ ἔκοψα τὸ ὕψοσ τῆσ κέδρου αὐτοῦ καὶ τὸ κάλλοσ τῆσ κυπαρίσσου καὶ εἰσῆλθον εἰσ ὕψοσ μέροσ τοὺσ δρυμοῦ καὶ ἔθηκα γέφυραν καὶ ἠρήμωσα ὕδατα καὶ πᾶσαν συναγωγὴν ὕδατοσ. οὐ ταῦτα ἤκουσασ πάλαι, ἃ ἐγὼ ἐποίησα̣ ἐξ ἡμερῶν ἀρχαίων συνέταξα, νῦν δὲ ἐπέδειξα ἐξερημῶσαι ἔθνη ἐν ὀχυροῖσ καὶ οἰκοῦντασ ἐν πόλεσιν ὀχυραῖσ. ἀνῆκα τὰσ χεῖρασ, καὶ ἐξηράνθησαν καὶ ἐγένοντο ὡσ χόρτοσ ξηρὸσ ἐπὶ δωμάτων καὶ ὡσ ἄγρωστισ. νῦν δὲ τὴν ἀνάπαυσίν σου καὶ τὴν ἔξοδόν σου καὶ τὴν εἴσοδόν σου ἐγὼ ἐπίσταμαι. ὁ δὲ θυμόσ σου, ὃν ἐθυμώθησ, καὶ ἡ πικρία σου ἀνέβη πρόσ με, καὶ ἐμβαλῶ φιμὸν εἰσ τὴν ρῖνά σου, καὶ χαλινὸν εἰσ τὰ χείλη σου καὶ ἀποστρέψω σε τῇ ὁδῷ ᾗ ἦλθεσ ἐν αὐτῇ. τοῦτο δέ σοι τὸ σημεῖον. φάγε τοῦτον τὸν ἐνιαυτὸν ἃ ἔσπαρκασ, τῷ δὲ ἐνιαυτῷ τῷ δευτέρῳ τὸ κατάλειμμα, τῷ δὲ τρίτῳ σπείραντεσ ἀμήσατε καὶ φυτεύσατε ἀμπελῶνασ καὶ φάγεσθε τὸν καρπὸν αὐτῶν. καὶ ἔσονται οἱ καταλελειμμένοι ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ φυήσουσι ρίζαν κάτω καὶ ποιήσουσι σπέρμα ἄνω. ὅτι ἐξ Ἱερουσαλὴμ ἔσονται οἱ καταλελειμμένοι καὶ οἱ σῳζόμενοι ἐξ ὄρουσ Σιών. ὁ ζῆλοσ Κυρίου σαβαὼθ ποιήσει ταῦτα. διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριοσ ἐπὶ βασιλέα Ἀσσυρίων. οὐ μὴ εἰσέλθῃ εἰσ τὴν πόλιν ταύτην οὐδὲ μὴ βάλῃ ἐπὶ αὐτὴν βέλοσ οὐδὲ μὴ ἐπιβάλῃ ἐπ̓ αὐτὴν θυρεόν, οὐδὲ μὴ κυκλώσῃ ἐπ̓ αὐτὴν χάρακα, ἀλλὰ τῇ ὁδῷ ᾗ ἦλθεν, ἐν αὐτῇ ἀποστραφήσεται καὶ εἰσ τὴν πόλιν ταύτην οὐ μὴ εἰσέλθῃ. τάδε λέγει Κύριοσ. ὑπερασπιῶ ὑπὲρ τῆσ πόλεωσ ταύτησ τοῦ σῶσαι αὐτὴν δἰ ἐμὲ καὶ διὰ Δαυὶδ τὸν παῖδά μου. Καὶ ἐξῆλθεν ἄγγελοσ Κυρίου καὶ ἀνεῖλεν ἐκ τῆσ παρεμβολῆσ τῶν Ἀσσυρίων ἑκατὸν ὀγδοηκονταπέντε χιλιάδασ, καὶ ἀναστάντεσ τὸ πρωί̈ εὗρον πάντα τὰ σώματα νεκρά. καὶ ἀπῆλθεν ἀποστραφεὶσ Σενναχηρεὶμ βασιλεὺσ Ἀσσυρίων, καὶ ᾤκησεν ἐν Νινευῇ. καὶ ἐν τῷ αὐτὸν προσκυνεῖν ἐν τῷ οἴκῳ Νασαρὰχ τὸν πάτραρχον αὐτοῦ, Ἀδραμέλεχ καὶ Σαρασὰρ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἐπάταξαν αὐτὸν μαχαίραισ, αὐτοὶ δὲ διεσώθησαν εἰσ Ἀρμενίαν. καὶ ἐβασίλευσεν Ἀσορδὰν ὁ υἱὸσ αὐτοῦ ἀντ̓ αὐτοῦ. ΕΓΕΝΕΤΟ δὲ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἐμαλακίσθη Ἐζεκίασ ἕωσ θανάτου. καὶ ἦλθε πρὸσ αὐτὸν Ἡσαί̈ασ υἱὸσ Ἀμὼσ ὁ προφήτησ καὶ εἶπε πρὸσ αὐτόν. τάδε λέγει Κύριοσ. τάξαι περὶ τοῦ οἴκου σου, ἀποθνήσκεισ γὰρ σὺ καὶ οὐ ζήσῃ.

καὶ ἀπέστρεψεν Ἐζεκίασ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πρὸσ τὸν τοῖχον καὶ προσηύξατο πρὸσ Κύριον λέγων. μνήσθητι, Κύριε, ὡσ ἐπορεύθην ἐνώπιόν σου μετὰ ἀληθείασ, ἐν καρδίᾳ ἀληθινῇ, καὶ τὰ ἀρεστά ἐνώπιόν σου ἐποίησα. καὶ ἔκλαυσεν Ἐζεκίασ κλαυθμῷ μεγάλῳ. καὶ ἐγένετο λόγοσ Κυρίου πρὸσ Ἡσαί̈αν λέγων. πορεύθητι καὶ εἰπὸν Ἐζεκίᾳ. τάδε λέγει Κύριοσ ὁ Θεὸσ Δαυὶδ τοῦ πατρόσ σου. ἤκουσα τῆσ προσευχῆσ σου καὶ εἶδον τὰ δάκρυά σου. ἰδοὺ προστίθημι πρὸσ τὸν χρόνον σου δεκαπέντε ἔτη. καὶ ἐκ χειρὸσ βασιλέωσ Ἀσσυρίων ρύσομαί σε καὶ τὴν πόλιν ταύτην καὶ ὑπερασπιῶ ὑπὲρ τῆσ πόλεωσ ταύτησ. τοῦτο δὲ σοὶ τὸ σημεῖον παρὰ Κυρίου ὅτι ποιήσει ὁ Θεὸσ τὸ ρῆμα τοῦτο. ἰδοὺ ἐγὼ στρέψω τὴν σκιὰν τῶν ἀναβαθμῶν, οὓσ κατέβη ὁ ἥλιοσ, τοὺσ δέκα ἀναβαθμοὺσ τοῦ οἴκου τοῦ πατρόσ σου, ἀποστρέψω τὸν ἥλιον τοὺσ δέκα ἀναβαθμούσ. καὶ ἀνέβη ὁ ἥλιοσ τοὺσ δέκα ἀναβαθμούσ, οὓσ κατέβη ἡ σκιά. Προσευχὴ Ἐζεκίου βασιλέωσ τῆσ Ἰουδαίασ, ἡνίκα ἐμαλακίσθη, καὶ ἀνέστη ἐκ τῆσ μαλακίασ αὐτοῦ. ‐ Ἐγὼ εἶπα. ἐν τῷ ὕψει τῶν ἡμερῶν μου πορεύσομαι ἐν πύλαισ ᾅδου, καταλείψω τὰ ἔτη τὰ ἐπίλοιπα. εἶπα. οὐκέτι οὐ μὴ ἴδω τὸ σωτήριον τοῦ Θεοῦ ἐπὶ γῆσ ζώντων, οὐκέτι μὴ ἴδω τὸ σωτήριον τοῦ Ἰσραὴλ ἐπὶ γῆσ, οὐκέτι μὴ ἴδω ἄνθρωπον. ἐξέλιπον ἐκ τῆσ συγγενείασ μου, κατέλιπον τὸ ἐπίλοιπον τῆσ ζωῆσ μου, ἐξῆλθε καὶ ἀπῆλθεν ἀπ̓ ἐμοῦ ὥσπερ ὁ καταλύων σκηνὴν πήξασ, τὸ πνεῦμά μου παῤ ἐμοὶ ἐγένετο ὡσ ἱστὸσ ἐρίθου ἐγγιζούσησ ἐκτεμεῖν. ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ παρεδόθην ἕωσ πρωί̈ ὡσ λέοντι. οὕτωσ συνέτριψε πάντα τὰ ὀστᾶ μου, ἀπὸ γὰρ τῆσ ἡμέρα ἕωσ τῆσ νυκτὸσ παρεδόθην. ὡσ χελιδών, οὕτω φωνήσω, καὶ ὡσ περιστερά, οὕτω μελετήσω. ἐξέλιπον γάρ μου οἱ ὀφθαλμοὶ τοῦ βλέπειν εἰσ τὸ ὕψοσ τοῦ οὐρανοῦ πρὸσ τὸν Κύριον, ὃσ ἐξείλατό με καὶ ἀφείλατό μου τὴν ὀδύνην τῆσ ψυχῆσ. Κύριε, περὶ αὐτῆσ γὰρ ἀνηγγέλη σοι, καὶ ἐξήγειράσ μου τὴν πνοήν, καὶ παρακληθεὶσ ἔζησα. εἵλου γάρ μου τὴν ψυχήν, ἵνα μὴ ἀπόληται, καὶ ἀπέρριψασ ὀπίσω μου πάσασ τὰσ ἁμαρτίασ. οὐ γὰρ οἱ ἐν ᾅδου αἰνέσουσί σε, οὐδὲ οἱ ἀποθανόντεσ εὐλογήσουσί σε, οὐδὲ ἐλπιοῦσιν οἱ ἐν ᾅδου τὴν ἐλεημοσύνην σου. οἱ ζῶντεσ εὐλογήσουσί σε ὃν τρόπον κἀγώ. ἀπὸ γὰρ τῆσ σήμερον παιδία ποιήσω, ἃ ἀναγγελοῦσι τὴν δικαιοσύνην σου, Κύριε τῆσ σωτηρίασ μου, καὶ οὐ παύσομαι εὐλογῶν σε μετὰ ψαλτηρίου πάσασ τὰσ ἡμέρασ τῆσ ζωῆσ μου κατέναντι τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ. Καὶ εἶπεν Ἡσαί̈ασ πρὸσ Ἐζεκίαν. λάβε παλάθην ἐκ σύκων καὶ τρίψων καὶ κατάπλασαι, καὶ ὑγιὴσ ἔσῃ. καὶ εἶπεν Ἐζεκίασ. τοῦτο τὸ σημεῖον ὅτι ἀναβήσομαι εἰσ τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ. ΕΝ τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἀπέστειλε Μαρωδὰχ Βαλαδὰν ὁ υἱὸσ τοῦ Βαλαδάν, ὁ βασιλεὺσ τῆσ Βαβυλωνίασ, ἐπιστολὰσ καὶ πρέσβεισ καὶ δῶρα Ἐζεκίᾳ. ἤκουσε γὰρ ὅτι ἐμαλακίσθη ἕωσ θανάτου καὶ ἀνέστη.

καὶ ἐχάρη ἐπ̓ αὐτοῖσ Ἐζεκίασ χαρὰν μεγάλην καὶ ἔδειξεν αὐτοῖσ τὸν οἶκον τοῦ νεχωθᾶ καὶ τοῦ ἀργυρίου καὶ τοῦ χρυσίου καὶ τῆσ στακτῆσ καὶ τῶν θυμιαμάτων καὶ τοῦ μύρου καὶ πάντασ τοὺσ οἴκουσ τῶν σκευῶν τῆσ γάζησ καὶ πάντα, ὅσα ἦν ἐν τοῖσ θησαυροῖσ αὐτοῦ. καὶ οὐκ ἦν οὐθέν, ὃ οὐκ ἔδειξεν Ἐζεκίασ ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ καὶ ἐν πάσῃ τῇ ἐξουσίᾳ αὐτοῦ. καὶ ἦλθεν Ἡσαί̈ασ ὁ προφήτησ πρὸσ τὸν βασιλέα Ἐζεκίαν καὶ εἶπε πρὸσ αὐτόν. τί λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι οὗτοι̣ καὶ πόθεν ἥκασι πρόσ σέ̣ καὶ εἶπεν Ἐζεκίασ. ἐκ τῆσ γῆσ πόρρωθεν ἥκασι πρόσ με, ἐκ Βαβυλῶνοσ. καὶ εἶπεν Ἡσαί̈ασ. τί εἴδοσαν ἐν τῷ οἴκῳ σου̣ καὶ εἶπεν Ἐζεκίασ. πάντα τὰ ἐν τῷ οἴκῳ μου εἴδοσαν, καὶ οὐκ ἔστιν ἐν τῷ οἴκῳ μου ᾧ οὐκ εἴδοσαν, ἀλλὰ καὶ τὰ ἐν τοῖσ θησαυροῖσ μου. καὶ εἶπεν Ἡσαί̈ασ αὐτῷ. ἄκουσον τὸν λόγον Κυρίου σαβαώθ. ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, λέγει Κύριοσ, καὶ λήψονται πάντα τὰ ἐν τῷ οἴκῳ σου, καὶ ὅσα συνήγαγον οἱ πατέρεσ σου ἕωσ τῆσ ἡμέρασ ταύτησ, εἰσ Βαβυλῶνα ἥξει, καὶ οὐδὲν οὐ μὴ καταλείπωσιν. εἶπε δὲ ὁ Θεὸς ὅτι καὶ ἀπὸ τῶν τέκνων σου, ὧν ἐγέννησασ, λήψονται καὶ ποιήσουσι σπάδοντασ ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ βασιλέωσ τῶν Βαβυλωνίων. καὶ εἶπεν Ἐζεκίασ Ἡσαί̈ᾳ. ἀγαθὸσ ὁ λόγοσ Κυρίου, ὃν ἐλάλησε. γενέσθω δὴ εἰρήνη καὶ δικαιοσύνη ἐν ταῖσ ἡμέραισ μου. ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΕ παρακαλεῖτε τὸν λαόν μου, λέγει ὁ Θεόσ.

ἱερεῖσ, λαλήσατε εἰσ τὴν καρδίαν Ἱερουσαλήμ, παρακαλέσατε αὐτήν. ὅτι ἐπλήσθη ἡ ταπείνωσισ αὐτῆσ, λέλυται αὐτῆσ ἡ ἁμαρτία. ὅτι ἐδέξατο ἐκ χειρὸσ Κυρίου διπλᾶ τὰ ἁμαρτήματα αὐτῆσ. φωνὴ βοῶντοσ ἐν τῇ ἐρήμῳ. ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου. εὐθείασ ποιεῖτε τὰσ τρίβουσ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. πᾶσα φάραγξ πληρωθήσεται καὶ πᾶν ὄροσ καὶ βουνὸσ ταπεινωθήσεται, καὶ ἔσται πάντα τὰ σκολιὰ εἰσ εὐθεῖαν καὶ ἡ τραχεῖα εἰσ ὁδοὺσ λείασ. καὶ ὀφθήσεται ἡ δόξα Κυρίου, καὶ ὄψεται πᾶσα σάρξ τὸ σωτήριον τοῦ Θεοῦ, ὅτι Κύριοσ ἐλάλησε. φωνὴ λέγοντοσ. βόησον. καὶ εἶπα. τί βοήσω̣ πᾶσα σάρξ χόρτοσ, καὶ πᾶσα δόξα ἀνθρώπου ὡσ ἄνθοσ χόρτου. ἐξηράνθη ὁ χόρτοσ, καὶ τὸ ἄνθοσ ἐξέπεσε, τὸ δὲ ρῆμα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν μένει εἰσ τὸν αἰῶνα. ἐπ̓ ὄροσ ὑψηλὸν ἀνάβηθι, ὁ εὐαγγελιζόμενοσ Σιών. ὕψωσον ἐν ἰσχύϊ τὴν φωνή σου, ὁ εὐαγγελιζόμενοσ Ἱερουσαλήμ. ὑψώσατε, μὴ φοβεῖσθε. εἰπὸν ταῖσ πόλεσιν Ἰούδα. ἰδοὺ ὁ Θεὸσ ὑμῶν. ἰδοὺ Κύριοσ Κύριοσ μετὰ ἰσχύοσ ἔρχεται καὶ ὁ βραχίων μετὰ κυρίασ. ἰδοὺ ὁ μισθὸσ αὐτοῦ μετ̓ αὐτοῦ καὶ τὸ ἔργον ἐναντίον αὐτοῦ. ὡσ ποιμὴν ποιμανεῖ τὸ ποίμνιον αὐτοῦ καὶ τῷ βραχίονι αὐτοῦ συνάξει ἄρνασ καὶ ἐν γαστρὶ ἐχούσασ παρακαλέσει. Τί ἐμέτρησε τῇ χειρὶ τὸ ὕδωρ καὶ τὸν οὐρανὸν σπιθαμῇ καὶ πᾶσαν τὴν γῆν δρακί̣ τίσ ἔστησε τὰ ὄρη σταθμῷ καὶ τὰσ νάπασ ζυγῷ̣ τίσ ἔγνω νοῦν Κυρίου, καὶ τίσ αὐτοῦ σύμβουλοσ ἐγένετο, ὃσ συμβιβᾷ αὐτόν̣ ἢ πρὸσ τίνα συνεβουλεύσατο καὶ συνεβίβασεν αὐτόν̣ ἢ τίσ ἔδειξεν αὐτῷ κρίσιν̣ ἢ ὁδὸν συνέσεωσ τίσ ἔδειξεν αὐτῷ̣ εἰ πάντα τὰ ἔθνη ὡσ σταγὼν ἀπὸ κάδου καὶ ὡσ ροπὴ ζυγοῦ ἐλογίσθησαν καὶ ὡσ σίελοσ λογισθήσονται. ὁ δὲ Λίβανοσ οὐχ ἱκανὸσ εἰσ καῦσιν, καὶ πάντα τὰ τετράποδα οὐχ ἱκανὰ εἰσ ὁλοκάρπωσιν, καὶ πάντα τὰ ἔθνη ὡσ οὐδέν εἰσι καὶ εἰσ οὐθὲν ἐλογίσθησαν. τίνι ὡμοιώσατε Κύριον καὶ τίνι ὁμοιώματι ὡμοιώσατε αὐτόν̣ μὴ εἰκόνα ἐποίησε τέκτων, ἢ χρυσοχόοσ χωνεύσασ χρυσίον περιεχρύσωσεν αὐτόν, ὁμοίωμα κατεσκεύασεν αὐτόν̣ ξύλον γὰρ ἄσηπτον ἐκλέγεται τέκτων καὶ σοφῶσ ζητεῖ πῶσ στήσει εἰκόνα αὐτοῦ καὶ ἵνα μὴ σαλεύητε. οὐ γνώσεσθε̣ οὐκ ἀκούσεσθε̣ οὐκ ἀνηγγέλη ἐξ ἀρχῆσ ὑμῖν̣ οὐκ ἔγνωτε τὰ θεμέλια τῆσ γῆσ̣ ὁ κατέχων τὸν γῦρον τῆσ γῆσ, καὶ οἱ ἐνοικοῦντεσ ἐν αὐτῇ ὡσ ἀκρίδεσ, ὁ στήσασ ὡσ καμάραν τὸν οὐρανὸν καὶ διατείνασ ὡσ σκηνὴν κατοικεῖν, ὁ διδοὺσ ἄρχοντασ ὡσ οὐδὲν ἄρχειν, τὴν δὲ γῆν ὡσ οὐδὲν ἐποίησεν. οὐ γὰρ μὴ φυτεύσωσιν, οὐδὲ μὴ σπείρωσιν, οὐδὲ μὴ ριζωθῇ εἰσ τὴν γῆν ἡ ρίζα αὐτῶν. ἔπνευσεν ἐπ̓ αὐτοὺσ καὶ ἐξηράνθησαν, καὶ καταιγὶσ ὡσ φρύγανα λήψεται αὐτούσ. νῦν οὖν τίνι με ὡμοιώσατε καὶ ὑψωθήσομαι̣ εἶπεν ὁ ἅγιοσ. ἀναβλέψατε εἰσ ὕψοσ τοὺσ ὀφθαλμοὺσ ὑμῶν καὶ ἴδετε, τίσ κατέδειξε ταῦτα πάντα̣ ὁ ἐκφέρων κατ̓ ἀριθμὸν τὸν κόσμον αὐτοῦ πάντασ ἐπ̓ ὀνόματι καλέσει. ἀπὸ πολλῆσ δόξησ καὶ ἐν κράτει ἰσχύοσ αὐτοῦ οὐδέν σε ἔλαθε. Μὴ γὰρ εἶπῃσ, Ἰακώβ, καὶ τί ἐλάλησασ, Ἰσραήλ. ἀπεκρύβη ἡ ὁδόσ μου ἀπὸ τοῦ Θεοῦ, καὶ ὁ Θεόσ μου τὴν κρίσιν ἀφεῖλε καὶ ἀπέστη̣ καὶ νῦν οὐκ ἔγνωσ εἰ μὴ ἤκουσασ̣ Θεὸσ αἰώνιοσ ὁ Θεὸσ ὁ κατασκευάσασ τὰ ἄκρα τῆσ γῆσ, οὐ πεινάσει, οὐδὲ κοπιάσει, οὐδέ ἐστιν ἐξεύρεσισ τῆσ φρονήσεωσ αὐτοῦ. διδοὺσ τοῖσ πεινῶσιν ἰσχὺν καὶ τοῖσ μὴ ὀδυνωμένοισ λύπην. πεινάσουσι γὰρ νεώτεροι, καὶ κοπιάσουσι νεανίσκοι, καὶ ἐκλεκτοὶ ἀνίσχυεσ ἔσονται. οἱ δὲ ὑπομένοντεσ τὸν Θεὸν ἀλλάξουσιν ἰσχύν, πτεροφυήσουιν ὡσ ἀετοί, δραμοῦνται καὶ οὐ κοπιάσουσι, βαδιοῦνται καὶ οὐ πεινάσουσιν. ΕΓΚΑΙΝΙΖΕΣΘΕ πρόσ με, νῆσοι, οἱ γὰρ ἄρχοντεσ ἀλλλάξουσιν ἰσχύν. ἐγγισάτωσαν καὶ λαλησάτωσαν ἅμα, τότε κρίσιν ἀναγγειλάτωσαν.

τίσ ἐξήγειρεν ἀπὸ ἀνατολῶν δικαιοσύνην, ἐκάλεσεν αὐτὴν κατὰ πόδασ αὐτοῦ, καὶ πορεύσεται̣ δώσει ἐναντίον ἐθνῶν καὶ βασιλεῖσ ἐκστήσει καὶ δώσει εἰσ γῆν τὰσ μαχαίρασ αὐτῶν καὶ ὡσ φρύγανα ἐξωσμένα τὰ τόξα αὐτῶν. καὶ διώξεται αὐτοὺσ καὶ διελεύσεται ἐν εἰρήνῃ ἡ ὁδὸσ τῶν ποδῶν αὐτοῦ. τίσ ἐνήργησε καὶ ἐποίησε ταῦτα̣ ἐκάλεσεν αὐτὴν ὁ καλῶν αὐτὴν ἀπὸ γενεῶν ἀρχῆσ. ἐγὼ Θεὸσ πρῶτοσ, καὶ εἰσ τὰ ἐπερχόμενα ἐγώ εἰμι. εἴδοσαν ἔθνη καὶ ἐφοβήθησαν, τὰ ἄκρα τῆσ γῆσ ἤγγισαν καὶ ἦλθον ἅμα, κρίνων ἕκαστοσ τῷ πλησίον καὶ τῷ ἀδελφῷ βοηθῆσαι καὶ ἐρεῖ. ἴσχυσεν ἀνὴρ τέκτων καὶ χαλκεὺσ τύπτων σφύρῃ ἅμα ἐλαύνων. ποτὲ μὲν ἐρεῖ. σύμβλημα καλόν ἐστίν. ἰσχύρωσαν αὐτὰ ἐν ἥλοισ, θήσουσιν αὐτὰ καὶ οὐ κινηθήσονται. Σὺ δέ, Ἰσραήλ, παῖσ μου Ἰακώβ, ὃν ἐξελεξάμην, σπέρμα Ἁβραάμ, ὃν ἠγάπησα, οὗ ἀντελαβόμην ἀπ̓ ἄκρων τῆσ γῆσ καὶ ἐκ τῶν σκοπῶν αὐτῆσ ἐκάλεσά σε καὶ εἶπά σοι. παῖσ μου εἶ, ἐξελεξάμην σε καὶ οὐκ ἐγκατέλιπόν σε. μὴ φοβοῦ, μετὰ σοῦ γάρ εἰμι. μὴ πλανῶ, ἐγὼ γάρ εἰμι ὁ Θεόσ σου ὁ ἐνισχύσασ σε καὶ ἐβοήθησά σοι καὶ ἠσφαλισάμην σε τῇ δεξιᾷ τῇ δικαίᾳ μου. ἰδοὺ αἰσχυνθήσονται καὶ ἐντραπήσονται πάντεσ οἱ ἀντικείμενοί σοι. ἔσονται γὰρ ὡσ οὐκ ὄντεσ καὶ ἀπολοῦνται πάντεσ οἱ ἀντίδικοί σου. ζητήσεισ αὐτοὺσ καὶ οὐ μὴ εὕρῃσ τοὺσ ἀνθρώπουσ, οἳ παροινήσουσιν εἰσ σέ. ἔσονται γὰρ ὡσ οὐκ ὄντεσ καὶ οὐκ ἔσονται οἱ ἀντιπολεμοῦντέσ σε. ὅτι ἐγὼ ὁ Θεόσ σου ὁ κρατῶν τῆσ δεξιᾶσ σου, ὁ λέγων σοι. μὴ φοβοῦ, Ἰακώβ, ὀλιγοστὸσ Ἰσραήλ. ἐγὼ ἐβοήθησά σοι, λέγει ὁ Θεόσ σου, ὁ λυτρούμενόσ σε, Ἰσραήλ. ἰδοὺ ἐποίησά σε ὡσ τροχοὺσ ἁμάξησ ἁλοῶντασ καινοὺσ πριστηροειδεῖσ, καὶ ἁλοήσεισ ὄρη καὶ λεπτυνεῖσ βουνοὺσ καὶ ὡσ χνοῦν θήσεισ. καὶ λικμήσεισ, καὶ ἄνεμοσ λήψεται αὐτούσ, καὶ καταιγὶσ διασπερεῖ αὐτούσ, σὺ δὲ εὐφρανθήσῃ ἐν τοῖσ ἁγίοισ Ἰσραήλ. καὶ ἀγαλλιάσονται οἱ πτωχοὶ καὶ οἱ ἐνδεεῖσ. ζητήσουσι γὰρ ὕδωρ, καὶ οὐκ ἔσται, ἡ γλῶσσα αὐτῶν ἀπὸ τῆσ δίψησ ἐξηράνθη. ἐγὼ Κύριοσ ὁ Θεόσ, ἐγὼ ἐπακούσομαι ὁ Θεὸσ Ἰσραήλ, καὶ οὐκ ἐγκαταλείψω αὐτούσ, ἀλλὰ ἀνοίξω ἐπὶ τῶν ὀρέων ποταμοὺσ καὶ ἐν μέσῳ πεδίων πηγάσ. ποιήσω τὴν ἔρημον εἰσ ἕλη ὑδάτων καὶ τὴν διψῶσαν γῆν ἐν ὑδραγωγοῖσ. θήσω εἰσ τὴν ἄνυδρον γῆν κέδρον καὶ πύξον καὶ μυρσίνην καὶ κυπάρισσον καὶ λεύκην, ἵνα ἴδωσι καὶ γνῶσι καὶ ἐννοηθῶσι καὶ ἐπιστῶνται ἅμα, ὅτι χεὶρ Κυρίου ἐποίησε ταῦτα καὶ ὁ ἅγιοσ τοῦ Ἰσραὴλ κατέδειξεν. Ἐγγίζει ἡ κρίσισ ὑμῶν, λέγει Κύριοσ ὁ Θεόσ. ἤγγισαν αἱ βουλαὶ ὑμῶν, λέγει ὁ βασιλεὺσ Ἰακώβ. ἐγγισάτωσαν καὶ ἀναγγειλάτωσαν ὑμῖν ἃ συμβήσεται, ἢ τὰ πρότερον τίνα ἦν, εἴπατε, καὶ ἐπιστήσομεν τὸν νοῦν καὶ γνωσόμεθα τί τὰ ἔσχατα, καὶ τὰ ἐπερχόμενα εἴπατε ἡμῖν. ἀναγγείλατε ἡμῖν τὰ ἐπερχόμενα ἐπ̓ ἐσχάτου, καὶ γνωσόμεθα ὅτι θεοί ἐστε. εὖ ποιήσατε καὶ κακώσατε, καὶ θαυμασόμεθα καὶ ὀψόμεθα ἅμα. ὅτι πόθεν ἐστὲ ὑμεῖσ καὶ πόθεν ἡ ἐργασία ὑμῶν̣ ἐκ γῆσ. βδέλυγμα ἐξελέξαντο ὑμᾶσ. ἐγὼ δὲ ἤγειρα τὸν ἀπὸ βορρᾶ καὶ τὸν ἀφ̓ ἡλίου ἀνατολῶν, κληθήσονται τῷ ὀνόματί μου. ἐρχέσθωσαν ἄρχοντεσ, καὶ ὡσ πηλὸσ κεραμέωσ καὶ ὡσ κεραμεὺσ καταπατῶν τὸν πηλόν, οὕτωσ καταπατηθήσεσθε. τίσ γάρ ἀναγγελεῖ τὰ ἐξ ἀρχῆσ, ἵνα γνῶμεν, καὶ τὰ ἔμπροσθεν, καὶ ἐροῦμεν ὅτι ἀληθῆ ἐστιν̣ οὐκ ἔστιν ὁ προλέγων οὐδὲ ὁ ἀκούων ὑμῶν τοὺσ λόγουσ. ἀρχὴν Σιὼν δώσω καὶ Ἱερουσαλὴμ παρακαλέσω εἰσ ὁδόν. ἀπὸ γὰρ τῶν ἐθνῶν ἰδοὺ οὐδείσ, καὶ ἀπὸ τῶν εἰδώλων αὐτῶν οὐκ ἦν ὁ ἀναγγέλλων. καὶ ἐὰν ἐρωτήσω αὐτούσ. πόθεν ἐστέ̣ οὐ μὴ ἀποκριθῶσί μοι. εἰσὶ γὰρ οἱ ποιοῦντεσ ὑμᾶσ, καὶ μάτην οἱ πλανῶντεσ ὑμᾶσ. ΙΑΚΩΒ ὁ παῖσ μου, ἀντιλήψομαι αὐτοῦ. Ἰσραὴλ ὁ ἐκλεκτόσ μου, προσεδέξατο αὐτὸν ἡ ψυχή μου. ἔδωκα τὸ πνεῦμά μου ἐπ̓ αὐτόν, κρίσιν τοῖσ ἔθνεσιν ἐξοίσει.

οὐ κεκράξεται οὐδὲ ἀνήσει, οὐδὲ ἀκουσθήσεται ἔξω ἡ φωνὴ αὐτοῦ. κάλαμον τεθλασμένον οὐ συντρίψει καὶ λίνον καπνιζόμενον οὐ σβέσει, ἀλλὰ εἰσ ἀλήθειαν ἐξοίσει κρίσιν. ἀναλάμψει καὶ οὐ θραυσθήσεται, ἕωσ ἄνθῇ ἐπὶ τῆσ γῆσ κρίσιν. καὶ ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ ἔθνη ἐλπιοῦσιν. οὕτω λέγει Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὁ ποιήσασ τὸν οὐρανὸν καὶ πήξασ αὐτόν, ὁ στερεώσασ τὴν γῆν καὶ τὰ ἐν αὐτῇ καὶ διδοὺσ πνοὴν τῷ λαῷ τῷ ἐπ̓ αὐτῆσ καὶ πνεῦμα τοῖσ πατοῦσιν αὐτήν. ἐγὼ Κύριοσ ὁ Θεὸσ ἐκάλεσά σε ἐν δικαιοσύνῃ καὶ κρατήσω τῆσ χειρόσ σου καὶ ἐνισχύσω σε καὶ ἔδωκά σε εἰσ διαθήκην γένουσ, εἰσ φῶσ ἐθνῶν ἀνοῖξαι ὀφθαλμοὺσ τυφλῶν, ἐξαγαγεῖν ἐκ δεσμῶν δεδεμένουσ καὶ ἐξ οἴκου φυλακῆσ καθημένουσ ἐν σκότει. ἐγὼ Κύριοσ ὁ Θεόσ, τοῦτό μού ἐστι τὸ ὄνομα. τὴν δόξαν μου ἑτέρῳ οὐ δώσω οὐδὲ τὰσ ἀρετάσ μου τοῖσ γλυπτοῖσ. τὰ ἀπ̓ ἀρχῆσ ἰδοὺ ἥκασι, καὶ καινά, ἃ ἐγὼ ἀναγγέλλω, καὶ πρὸ τοῦ ἀναγγεῖλαι ἐδηλώθη ὑμῖν. Ὑμνήσατε τῷ Κυρίῳ ὕμνον καινόν, ἡ ἀρχὴ αὐτοῦ. δοξάζετε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἀπ̓ ἄκρου τῆσ γῆσ, οἱ καταβαίνοντεσ εἰσ τὴν θάλασσαν καὶ πλέοντεσ αὐτήν, αἱ νῆσοι καὶ οἱ κατοικοῦντεσ αὐτάσ. εὐφράνθητι, ἔρημοσ, καὶ αἱ κῶμαι αὐτῆσ, ἐπαύλεισ καὶ οἱ κατοικοῦντεσ Κηδάρ. εὐφρανθήσονται οἱ κατοικοῦντεσ Πέτραν, ἀπ̓ ἄκρων τῶν ὀρέων βοήσουσι. δώσουσι τῷ Θεῷ δόξαν, τὰσ ἀρετὰσ αὐτοῦ ἐν ταῖσ νήσοισ ἀναγγελοῦσι. Κύριοσ ὁ Θεὸσ τῶν δυνάμεων ἐξελεύσεται καὶ συντρίψει πόλεμον, ἐπεγερεῖ ζῆλον καὶ βοήσεται ἐπὶ τοὺσ ἐχθροὺσ αὐτοῦ μετὰ ἰσχύοσ. ἐσιώπησα, μὴ καὶ ἀεὶ σιωπήσομαι καὶ ἀνέξομαι̣ ὡσ ἡ τίκτουσα ἐκαρτέρησα, ἐκστήσω καὶ ξηρανῶ ἅμα. ἐρημώσω ὄρη καὶ βουνοὺσ καὶ πάντα χόρτον αὐτῶν ξηρανῶ, καὶ θήσω ποταμοὺσ εἰσ νήσουσ καὶ ἕλη ξηρανῶ. καὶ ἄξω τυφλοὺσ ἐν ὁδῷ, ᾗ οὐκ ἔγνωσαν, καὶ τρίβουσ ἃσ οὐκ ᾔδεισαν, πατῆσαι ποιήσω αὐτούσ. ποιήσω αὐτοῖσ τὸ σκότοσ εἰσ φῶσ καὶ τὰ σκολιὰ εἰσ εὐθεῖαν. ταῦτα τὰ ρήματα ποιήσω καὶ οὐκ ἐγκαταλείψω αὐτούσ. αὐτοὶ δὲ ἀπεστράφησαν εἰσ τὰ ὀπίσω. αἰσχύνθητε αἰσχύνην, οἱ πεποιθότεσ ἐπὶ τοῖσ γλυπτοῖσ, οἱ λέγοντεσ τοῖσ χωνευτοῖσ. ὑμεῖσ ἐστε θεοὶ ἡμῶν. Οἱ κωφοί, ἀκούσατε, καὶ οἱ τυφλοί, ἀναβλέψατε ἰδεῖν. καὶ τίσ τυφλόσ, ἀλλ̓ ἢ οἱ παῖδέσ μου καὶ κωφοί, ἀλλ̓ ἢ οἱ κυριεύοντεσ αὐτῶν̣ καὶ ἐτυφλώθησαν οἱ δοῦλοι τοῦ Θεοῦ. εἴδετε πλεονάκισ, καὶ οὐκ ἐφυλάξασθε. ἠνοιγμένα τὰ ὦτα, καὶ οὐκ ἠκούσατε. Κύριοσ ὁ Θεὸσ ἐβουλεύσατο, ἵνα δικαιωθῇ καὶ μεγαλύνῃ αἴνεσιν. καὶ εἶδον, καὶ ἐγένετο ὁ λαὸσ πεπρονομευμένοσ καὶ διηρπασμένοσ. ἡ γὰρ παγὶσ ἐν τοῖσ ταμιείοσ πανταχοῦ, καὶ ἐν οἴκοισ ἅμα, ὅπου ἔκρυψαν αὐτούσ. ἐγένοντο εἰσ προνομήν, καὶ οὐκ ἦν ἐξαιρούμενοσ ἅρπαγμα, καὶ οὐκ ἦν ὁ λέγων. ἀπόδοσ. τίσ ἐν ὑμῖν, ὃσ ἐνωτιεῖται ταῦτα̣ εἰσακούσατε εἰσ τὰ ἐπερχόμενα. τίσ ἔδωκεν εἰσ διαρπαγὴν Ἰακὼβ καὶ Ἰσραὴλ τοῖσ προνομεύουσιν αὐτόν̣ οὐχὶ ὁ Θεόσ, ᾧ ἡμάρτοσαν αὐτῷ, καὶ οὐκ ἠβούλοντο ἐν ταῖσ ὁδοῖσ αὐτοῦ πορεύεσθαι οὐδὲ ἀκούειν τοῦ νόμου αὐτοῦ̣ καὶ ἐπήγαγεν ἐπ̓ αὐτοὺσ ὀργὴν θυμοῦ αὐτοῦ, καὶ κατίσχυσεν αὐτοὺσ πόλεμοσ καὶ οἱ συμφλέγοντεσ αὐτοὺσ κύκλῳ, καὶ οὐκ ἔγνωσαν ἕκαστοσ οὐδὲ ἔθεντο ἐπὶ ψυχήν. ΚΑΙ νῦν οὕτωσ λέγει Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὁ ποιήσασ σε, Ἰακώβ, ὁ πλάσασ σε, Ἰσραήλ. μὴ φοβοῦ, ὅτι ἐλυτρωσάμην σε. ἐκάλεσά σε τὸ ὄνομά σου, ἐμὸσ εἶ σύ.

καὶ ἐὰν διαβαίνῃσ δἰ ὕδατοσ, μετὰ σοῦ εἰμι, καὶ ποταμοὶ οὐ συγκλύσουσί σε. καὶ ἐὰν διέλθῃσ διὰ πυρόσ, οὐ μὴ κατακαυθῇσ, φλὸξ οὐ κατακαύσει σε. ὅτι ἐγὼ Κύριοσ ὁ Θεόσ σου ὁ ἅγιοσ Ἰσραὴλ ὁ σῴζων σε. ἐποίησα ἄλλαγμά σου Αἴγυπτον καὶ Αἰθιοπίαν καὶ Σοήνην ὑπὲρ σοῦ. ἀφ̓ οὗ ἔντιμοσ ἐγένου ἐναντίον ἐμοῦ, ἐδοξάσθησ, καὶ ἐγὼ σὲ ἠγάπησα. καὶ δώσω ἀνθρώπουσ πολλοὺσ ὑπὲρ σοῦ καὶ ἄρχοντασ ὑπὲρ τῆσ κεφαλῆσ σου. μὴ φοβοῦ, ὅτι μετὰ σοῦ εἰμι. ἀπὸ ἀνατολῶν ἄξω τὸ σπέρμα σου καὶ ἀπὸ δυσμῶν συνάξω σε. ἐρῶ τῷ Βορρᾷ. ἄγε, καὶ τῷ Λιβί. μὴ κώλυε, ἅγιε τοὺσ υἱούσ μου ἀπὸ γῆσ πόρρωθεν καὶ τὰσ θυγατέρασ μου ἀπ̓ ἄκρων τῆσ γῆσ, πάντασ ὅσοι ἐπικέκληνται τῷ ὀνόματί μου. ἐν γὰρ τῇ δόξῃ μου κατεσκεύασα αὐτὸν καὶ ἔπλασα αὐτὸν καὶ ἐποίησα αὐτόν. καὶ ἐξήγαγον λαὸν τυφλόν, καὶ ὀφθαλμοί εἰσιν ὡσαύτωσ τυφλοί, καὶ κωφοὶ τὰ ὦτα ἔχοντεσ. πάντα τὰ ἔθνη συνήχθησαν ἅμα, καὶ συναχθήσονται ἄρχοντεσ ἐξ αὐτῶν. τίσ ἀναγγελεῖ ταῦτα̣ ἢ τὰ ἐξ ἀρχῆσ τίσ ἀναγγελεῖ ὑμῖν̣ ἀγαγέτωσαν τοὺσ μάρτυρασ αὐτῶν καὶ δικαιωθήτωσαν καὶ εἰπάτωσαν ἀληθῆ. γίνεσθέ μοι μάρτυρεσ, καὶ ἐγὼ μάρτυσ, λέγει Κύριοσ ὁ Θεόσ, καὶ ὁ παῖσ μου, ὃν ἐξελεξάμην, ἵνα γνῶτε καὶ πιστεύσητε καὶ συνῆτε ὅτι ἐγώ εἰμι. ἔμπροσθέν μου οὐκ ἐγένετο ἄλλοσ Θεὸσ καὶ μετ̓ ἐμὲ οὐκ ἔσται. ἐγὼ ὁ Θεόσ, καὶ οὐκ ἔστι πάρεξ ἐμοῦ ὁ σῴζων. ἐγὼ ἀνήγγειλα καὶ ἔσωσα, ὠνείδισα καὶ οὐκ ἦν ἐν ὑμῖν ἀλλότριοσ. ὑμεῖσ ἐμοὶ μάρτυρεσ καὶ ἐγὼ Κύριοσ ὁ Θεόσ. ἔτι ἀπ̓ ἀρχῆσ καὶ οὐκ ἔστιν ὁ ἐκ τῶν χειρῶν μου ἐξαιρούμενοσ. ποιήσω, καὶ τίσ ἀποστρέψει αὐτό̣ Οὕτωσ λέγει Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὁ λυτρούμενοσ ὑμᾶσ, ὁ ἅγιοσ τοῦ Ἰσραήλ. ἕνεκεν ὑμῶν ἀποστελῶ εἰσ Βαβυλῶνα καὶ ἐπεγερῶ φεύγοντασ πάντασ, καὶ Χαλδαῖοι ἐν πλοίοισ δεθήσονται. ἐγὼ Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὁ ἅγιοσ ὑμῶν, ὁ καταδείξασ Ἰσραὴλ βασιλέα ὑμῶν. οὕτωσ λέγει Κύριοσ, ὁ διδοὺσ ἐν θαλάσσῃ ὁδὸν ἐν ὕδατι ἰσχυρῷ τρίβον, ὁ ἐξαγαγὼν ἅρματα καὶ ἵππον καὶ ὄχλον ἰσχυρόν. ἀλλ̓ ἐκοιμήθησαν καὶ οὐκ ἀναστήσονται, ἐσβέσθησαν ὡσ λίνον ἐσβεσμένον. μὴ μνημονεύετε τὰ πρῶτα καὶ τὰ ἀρχαῖα μὴ συλλογίζεσθε. ἰδοὺ ἐγὼ ποιῶ καινὰ ἃ νῦν ἀνατελεῖ, καὶ γνώσεσθε αὐτά. καὶ ποιήσω ἐν τῇ ἐρήμῳ ὁδὸν καὶ τῇ ἀνύδρῳ ποταμούσ. εὐλογήσουσί με τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ, σειρῆνεσ καὶ θυγατέρεσ στρουθῶν, ὅτι ἔδωκα ἐν τῇ ἐρήμῳ ὕδωρ καὶ ποταμοὺσ ἐν τῇ ἀνύδρῳ ποτίσαι τὸ γένοσ μου τὸ ἐκλεκτόν, λαόν μου, ὃν περιεποιησάμην τὰσ ἀρετάσ μου διηγεῖσθαι. οὐ νῦν ἐκάλεσά σε, Ἰακώβ, οὐδὲ κοπιάσαι σε ἐποίησα, Ἰσραήλ. οὐκ ἐμοὶ ἤνεγκασ πρόβατα τῆσ ὁλοκαρπώσεώσ σου, οὐδὲ ἐν ταῖσ θυσίαισ σου ἐδόξασάσ με. οὐκ ἐδούλωσά σε ἐν θυσίαισ, οὐδὲ ἔγκοπον ἐποίησά σε ἐν λιβάνῳ, οὐδὲ ἐκτήσω μοι ἀργυρίου θυμίαμα, οὐδὲ τὸ στέαρ τῶν θυσιῶν σου ἐπεθύμησα, ἀλλὰ ἐν ταῖσ ἁμαρτίαισ σου καὶ ἐν ταῖσ ἀδικίαισ σου προέστην σου. ἐγώ εἰμι, ὁ ἐξαλείφων τὰσ ἀνομίασ σου ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τὰσ ἁμαρτίασ σου καὶ οὐ μὴ μνησθήσομαι. σὺ δὲ μνήσθητι καὶ κριθῶμεν. λέγε σὺ τὰσ ἀνομίασ σου πρῶτοσ, ἵνα δικαιωθῇσ. οἱ πατέρεσ ὑμῶν πρῶτοι καὶ οἱ ἄρχοντεσ ὑμῶν ἠνόμησαν εἰσ ἐμέ, καὶ ἐμίαναν οἱ ἄρχοντεσ τὰ ἅγιά μου, καὶ ἔδωκα ἀπολέσαι Ἰακὼβ καὶ Ἰσραὴλ εἰσ ὀνειδισμόν. ΝΥΝ δὲ ἄκουσον, Ἰακὼβ ὁ παῖσ μου καὶ Ἰσραήλ, ὃν ἐξελεξάμην.

οὕτω λέγει Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὁ ποιήσασ σε καὶ ὁ πλάσασ σε ἐκ κοιλίασ. ἔτι βοηθηθήσῃ, μὴ φοβοῦ, παῖσ μου Ἰακὼβ καὶ ἠγαπημένοσ Ἰσραήλ, ὃν ἐξελεξάμην. ὅτι ἐγὼ δώσω ὕδωρ ἐν δίψει τοῖσ πορευομένοισ ἐν ἀνύδρῳ, ἐπιθήσω τὸ πνεῦμά μου ἐπὶ τὸ σπέρμα σου καὶ τὰσ εὐλογίασ μου ἐπὶ τὰ τέκνα σου, καὶ ἀνατελοῦσιν ὡσ ἀναμέσον ὕδατοσ χόρτοσ καὶ ὡσ ἰτέα ἐπὶ παραρρέον ὕδωρ. οὕτοσ ἐρεῖ. τοῦ Θεοῦ εἰμι, καὶ οὗτοσ βοήσεται ἐπὶ τῷ ὀνόματι Ἰακώβ, καὶ ἕτεροσ ἐπιγράψει χειρὶ αὐτοῦ. τοῦ Θεοῦ εἰμι, καὶ ἐπὶ τῷ ὀνόματι Ἰσραὴλ βοήσεται. ‐ Οὕτωσ λέγει ὁ Θεὸσ ὁ βασιλεὺσ τοῦ Ἰσραὴλ ὁ ρυσάμενοσ αὐτὸν Θεὸσ σαβαώθ. ἐγὼ πρῶτοσ καὶ ἐγὼ μετὰ ταῦτα. πλὴν ἐμοῦ οὐκ ἔστι Θεόσ. τίσ ὥσπερ ἐγώ̣ στήτω καὶ καλεσάτω καὶ ἀναγγειλάτω καὶ ἑτοιμασάτω μοι ἀφ̓ οὗ ἐποίησα ἄνθρωπον εἰσ τὸν αἰῶνα, καὶ τὰ ἐπερχόμενα πρὸ τοῦ ἐλθεῖν ἀναγγειλάτωσαν ὑμῖν. μὴ παρακαλύπτεσθε μηδὲ πλανᾶσθε. οὐκ ἀπ̓ ἀρχῆσ ἠνωτίσασθε καὶ ἀπήγγειλα ὑμῖν̣ μάρτυρεσ ὑμεῖσ ἐστε, εἰ ἔτσι Θεὸσ πλὴν ἐμοῦ. καὶ οὐκ ἦσαν τότε οἱ πλάσσοντεσ καὶ γλύφοντεσ πάντεσ μάταιοι οἱ ποιοῦντεσ τὰ καταθύμια αὐτῶν, ἃ οὐκ ὠφελήσει αὐτούσ. ἀλλὰ αἰσχυνθήσονται πάντεσ οἱ πλάσσοντεσ Θεὸν καὶ γλύφοντεσ ἀνωφελῆ, καὶ πάντεσ ὅθεν ἐγένοντο ἐξηράνθησαν, καὶ κωφοὶ ἀπὸ ἀνθρώπων συναχθήτωσαν πάντεσ καὶ στησάτωσαν ἅμα, ἐντραπήτωσαν καὶ αἰσχυνθήτωσαν ἅμα. ὅτι ὤξυνε τέκτων σίδηρον, σκεπάρνῳ εἰργάσατο αὐτὸ καὶ ἐν τερέτρῳ ἔστησεν αὐτό, εἰργάσατο αὐτὸ ἐν τῷ βραχίονι τῆσ ἰσχύοσ αὐτοῦ. καὶ πεινάσει καὶ ἀσθενήσει καὶ οὐ μὴ πίῃ ὕδωρ. ἐκλεξάμενοσ τέκτων ξύλον ἔστησεν αὐτὸ ἐν μέτρῳ καὶ ἐν κόλλῃ ἐρρύθμισεν αὐτὸ καὶ ἐποίησεν αὐτὸ ὡσ μορφὴν ἀνδρὸσ καὶ ὡσ ὡραιότητα ἀνθρώπου στῆσαι αὐτὸ ἐν οἴκῳ. ἔκοψε ξύλον ἐκ τοῦ δρυμοῦ, ὃ ἐφύτευσε Κύριοσ καὶ ὑετὸσ ἐμήκυνεν, ἵνα ᾖ ἀνθρώποισ εἰσ καῦσιν. καὶ λαβὼν ἀπ̓ αὐτοῦ ἐθερμάνθη, καὶ καύσαντεσ ἔπεψαν ἄρτουσ ἐπ̓ αὐτῶν, τὸ δὲ λοιπὸν εἰργάσαντο θεούσ, καὶ προσκυνοῦσιν αὐτοῖσ. οὗ τὸ ἥμισυ αὐτοῦ κατέκαυσεν ἐν πυρὶ καὶ καύσαντεσ ἔπεψαν ἄρτουσ ἐπ̓ αὐτῶν. καὶ ἐπ̓ αὐτοῦ κρέασ ὀπτήσασ ἔφαγε καὶ ἐνεπλήσθη, καὶ θερμανθεὶσ εἶπεν. ἡδύ μοι ὅτι ἐθερμάνθην καὶ εἶδον πῦρ. τὸ δὲ λοιπὸν ἐποίησεν εἰσ θεὸν γλυπτὸν καὶ προσκυνεῖ αὐτῷ καὶ προσεύχεται λέγων. ἐξελοῦ με, ὅτι θεόσ μου εἰσ σύ. οὐκ ἔγνωσαν φρονῆσαι, ὅτι ἀπημαυρώθησαν τοῦ βλέπειν τοῖσ ὀφθαλμοῖσ αὐτῶν καὶ τοῦ νοῆσαι τῇ καρδίᾳ αὐτῶν. καὶ οὐκ ἐλογίσατο τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ οὐδὲ ἀνελογίσατο ἐν τῇ ψυχῇ αὐτοῦ οὐδὲ ἔγνω τῇ φρονήσει, ὅτι τὸ ἥμισυ αὐτοῦ κατέκαυσεν ἐν πυρὶ καὶ ἔπεψεν ἐπὶ τῶν ἀνθράκων αὐτοῦ ἄρτουσ καὶ ὀπτήσασ κρέα ἔφαγε καὶ τὸ λοιπὸν αὐτοῦ εἰσ βδέλυγμα ἐποίησε καὶ προσκυνοῦσιν αὐτῷ. γνῶθι ὅτι σποδὸσ ἡ καρδία αὐτῶν, καὶ πλανῶνται, καὶ οὐδεὶσ δύναται ἐξελέσθαι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ. ἴδετε, οὐκ ἐρεῖτε ὅτι ψεῦδοσ ἐν τῇ δεξιᾷ μου̣ Μνήσθητι ταῦτα Ἰακὼβ καὶ Ἰσραήλ, ὅτι παῖσ μου εἶ σύ. ἔπλασά σε παῖδά μου, καὶ σὺ Ἰσραὴλ μὴ ἐπιλανθάνου μου. ἰδοὺ γὰρ ἀπήλειψα ὡσ νεφέλην τὰσ ἀνομίασ σου καὶ ὡσ γνόφον τὰσ ἁμαρτίασ σου. ἐπιστράφηθι πρόσ με, καὶ λυτρώσομαί σε. εὐφράνθητε, οὐρανοί, ὅτι ἠλέησεν ὁ Θεόσ τὸν Ἰσραήλ. σαλπίσατε, τὰ θεμέλια τῆσ γῆσ, βοήσατε, ὄρη, εὐφροσύνην, οἱ βουνοὶ καὶ πάντα τὰ ξύλα τὰ ἐν αὐτοῖσ, ὅτι ἐλυτρώσατο ὁ Θεὸσ τὸν Ἰακώβ, καὶ Ἰσραὴλ δοξασθήσεται. Οὕτω λέγει Κύριοσ ὁ λυτρούμενόσ σε καὶ ὁ πλάσσων σε ἐκ κοιλίασ. ἐγὼ Κύριοσ ὁ συντελῶν πάντα, ἐξέτεινα τὸν οὐρανὸν μόνοσ καὶ ἐστερέωσα τὴν γῆν. τίσ ἕτεροσ διασκεδάσει σημεῖα ἐγγαστριμύθων καὶ μαντείασ ἀπὸ καρδίασ, ἀποστρέφων φρονίμουσ εἰσ τὰ ὀπίσω καὶ τὴν βουλὴν αὐτῶν μωραίνων καὶ ἱστῶν ρῆμα παιδὸσ αὐτοῦ καὶ τὴν βουλὴν τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ ἀληθεύων̣ ὁ λέγων τῇ Ἱερουσαλήμ. κατοικηθήσῃ καὶ ταῖσ πόλεσι τῆσ Ἰδουμαίασ. οἰκοδομηθήσεσθε, καὶ τὰ ἔρημα αὐτῆσ ἀνατελεῖ. ὁ λέγων τῇ ἀβύσσῳ. ἐρημωθήσῃ, καὶ τοὺσ ποταμούσ σου ξηρανῶ. ὁ λέγων Κύρῳ φρονεῖν καὶ πάντα τὰ θελήματά μου ποιήσει. ὁ λέγων Ἱερουσαλήμ. οἰκοδομηθήσῃ, καὶ τὸν οἶκον τὸν ἅγιόν μου θεμελιώσω. ΟΥΤΩ λέγει Κύριοσ ὁ Θεὸσ τῷ χριστῷ μου Κύρῳ, οὗ ἐκράτησα τῆσ δεξιᾶσ ἐπακοῦσαι ἔμπροσθεν αὐτοῦ ἔθνη, καὶ ἰσχὺν βασιλέων διαρρήξω, ἀνοίξω ἔμπροσθεν αὐτοῦ θύρασ, καὶ πόλεισ οὐ συγκλεισθήσονται.

ἐγὼ ἔμπροσθέν σου πορεύσομαι καὶ ὄρη ὁμαλιῶ, θύρασ χαλκᾶσ συντρίψω καὶ μοχλοὺσ σιδηροῦσ συγκλάσω καὶ δώσω σοι θησαυροὺσ σκοτεινούσ, ἀποκρύφουσ, ἀοράτουσ ἀνοίξω σοι, ἵνα γνῷσ, ὅτι ἐγὼ Κύριοσ ὁ Θεόσ σου ὁ καλῶν τὸ ὄνομά σου, ὁ Θεὸσ Ἰσραήλ. ἕνεκεν τοῦ παιδόσ μου Ἰακὼβ καὶ Ἰσραὴλ τοῦ ἐκλεκτοῦ μου, ἐγὼ καλέσω σε τῷ ὀνόματί σου καὶ προσδέξομαί σε, σὺ δὲ οὐκ ἔγνωσ με ὅτι ἐγὼ Κύριοσ ὁ Θεόσ, καὶ οὐκ ἔστι πλὴν ἐμοῦ Θεόσ, ἐνίσχυσά σε καὶ οὐκ ᾔδεισ με, ἵνα γνῶσι οἱ ἀπ̓ ἀνατολῶν ἡλίου καὶ οἱ ἀπὸ δυσμῶν, ὅτι οὐκ ἔστι Θεὸσ πλὴν ἐμοῦ. ἐγὼ Κύριοσ ὁ Θεόσ, καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι. ἐγὼ ὁ κατασκευάσασ φῶσ καὶ ποιήσασ σκότοσ, ὁ ποιῶν εἰρήνην καὶ κτίζων κακά. ἐγὼ Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὁ ποιῶν πάντα ταῦτα. εὐφρανθήτω ὁ οὐρανὸσ ἄνωθεν, καὶ αἱ νεφέλαι ρανάτωσαν δικαιοσύνην. ἀνατειλάτω ἡ γῆ καὶ βλαστησάτω ἔλεοσ, καὶ δικαιοσύνην ἀνατειλάτω ἅμα. ἐγώ εἰμι Κύριοσ ὁ κτίσασ σε. Ποῖον βέλτιον κατεσκεύασα ὡσ πηλὸν κεραμέωσ̣ μὴ ὁ ἀροτριῶν ἀροτριάσει τὴν γῆν ὅλην τὴν ἡμέραν̣ μὴ ἐρεῖ ὁ πηλὸσ τῷ κεραμεῖ. τί ποιεῖσ, ὅτι οὐκ ἐργάζῃ οὐδὲ ἔχεισ χεῖρασ̣ μὴ ἀποκριθήσεται τὸ πλάσμα πρὸσ τὸν πλάσαντα αὐτό̣ ὁ λέγων τῷ πατρί. τί γεννήσεισ̣ καὶ τῇ μητρί. τί ὠδίνεισ̣ ὅτι οὕτω λέγει Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὁ ἅγιοσ Ἰσραὴλ ὁ ποιήσασ τὰ ἐπερχόμενα. ἐρωτήσατέ με περὶ τῶν υἱῶν μου καὶ περὶ τῶν θυγατέρων μου καὶ περὶ τῶν ἔργων τῶν χειρῶν μου ἐντείλασθέ μοι. ἐγὼ ἐποίησα γῆν καὶ ἄνθρωπον ἐπ̓ αὐτῆσ, ἐγὼ τῇ χειρί μου ἐστερέωσα τὸν οὐρανόν, ἐγὼ πᾶσι τοῖσ ἄστροισ ἐνετειλάμην. ἐγὼ ἤγειρα αὐτὸν μετὰ δικαιοσύνησ βασιλέα, καὶ πᾶσαι αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ εὐθεῖαι. οὗτοσ οἰκοδομήσει τὴν πόλιν μου καὶ τὴν αἰχμαλωσίαν τοῦ λαοῦ μου ἐπιστρέψει οὐ μετὰ λύτρων, οὐδὲ μετὰ δώρων, εἶπε Κύριοσ σαβαώθ. Οὕτω λέγει Κύριοσ σαβαώθ. ἐκοπίασεν Αἴγυπτοσ καὶ ἐμπορία Αἰθιόπων, καὶ οἱ Σεβωεὶμ ἄνδρεσ ὑψηλοὶ ἐπὶ σὲ διαβήσονται καὶ σοὶ ἔσονται δοῦλοι καὶ ὀπίσω σου ἀκολουθήσουσι δεδεμένοι χειροπέδαισ καὶ διαβήσονται πρόσ σε, καὶ προσκυνήσουσί σοι καὶ ἐν σοὶ προσεύξονται, ὅτι ἐν σοὶ ὁ Θεόσ ἐστι καὶ οὐκ ἐστι Θεὸσ πλὴν σοῦ. σὺ γὰρ εἶ Θεόσ, καὶ οὐκ ᾔδειμεν, ὁ Θεὸσ τοῦ Ἰσραὴλ σωτήρ. αἰσχυνθήσονται καὶ ἐντραπήσονται πάντεσ οἱ ἀντικείμενοι αὐτῷ καὶ πορεύσονται ἐν αἰσχύνῃ. ἐγκαινίζεσθε πρόσ με, νῆσοι. Ἰσραὴλ σώζεται ὑπὸ Κυρίου σωτηρίαν αἰώνιον. οὐκ αἰσχυνθήσονται οὐδὲ μὴ ἐντραπῶσιν ἕωσ τοῦ αἰῶνοσ ἔτι. Οὕτωσ λέγει Κύριοσ ὁ ποιήσασ τὸν οὐρανόν, οὗτοσ ὁ Θεὸσ ὁ καταδείξασ τὴν γῆν καὶ ποιήσασ αὐτήν, αὐτὸσ διώρισεν αὐτήν, οὐκ εἰσ κενὸν ἐποίησεν αὐτήν, ἀλλὰ κατοικεῖσθαι ἔπλασεν αὐτὴν ‐ ἐγώ εἰμι Κύριοσ, καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι. οὐκ ἐν κρυφῇ λελάληκα, οὐδὲ ἐν τόπῳ γῆσ σκοτεινῷ. οὐκ εἶπα τῷ σπέρματι Ἰακώβ. μάταιον ζητήσατε. ἐγώ εἰμι ἐγώ εἰμι Κύριοσ ὁ λαλῶν δικαιοσύνην καὶ ἀναγγέλλων ἀλήθειαν. συνάχθητε καὶ ἥκετε, βουλεύσασθε ἅμα οἱ σωζόμενοι ἀπὸ τῶν ἐθνῶν, οὐκ ἔγνωσαν οἱ αἴροντεσ τὸ ξύλον γλύμμα αὐτῶν καὶ οἱ προσευχόμενοι ὡσ πρὸσ θεούσ, οἳ οὐ σῴζουσι. εἰ ἀναγγελοῦσιν, ἐγγισάτωσαν, ἵνα γνῶσιν ἅμα τίσ ἀκουστὰ ἐποίησε ταῦτα ἀπ̓ ἀρχῆσ. τότε ἀνηγγέλη ὑμῖν. ἐγὼ ὁ Θεόσ, καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλοσ πλὴν ἐμοῦ. δίκαιοσ καὶ σωτὴρ οὐκ ἔστιν πάρεξ ἐμοῦ. ἐπιστράφητε ἐπ̓ ἐμὲ καὶ σωθήσεσθε, οἱ ἀπ̓ ἐσχάτου τῆσ γῆσ. ἐγώ εἰμι ὁ Θεόσ, καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλοσ. κατ̓ ἐμαυτοῦ ὀμνύω, ἦ μὴν ἐξελεύσεται ἐκ τοῦ στόματόσ μου δικαιοσύνη, οἱ λόγοι μου οὐκ ἀποστραφήσονται, ὅτι ἐμοὶ κάμψει πᾶν γόνυ καὶ ἐξομολογήσεται πᾶσα γλῶσσα τῷ Θεῷ λέγων. δικαιοσύνη καὶ δόξα πρὸσ αὐτὸν ἥξουσι καὶ αἰσχυνθήσονται πάντεσ οἱ ἀφορίζοντεσ ἑαυτούσ. ἀπὸ Κυρίου δικαιωθήσονται καὶ ἐν τῷ Θεῷ ἐνδοξασθήσονται πᾶν τὸ σπέρμα τῶν υἱῶν Ἰσραήλ. ΕΠΕΣΕ Βήλ, συνετρίβη Δαγών, ἐγένετο τὰ γλυπτὰ αὐτῶν εἰσ θηρία καὶ κτήνη. αἴρετε αὐτὰ καταδεδεμένα ὡσ φορτίον κοπιῶντι

καὶ πεινῶντι, ἐκλελυμένῳ, οὐκ ἰσχύοντι ἅμα, οἳ οὐ δυνήσονται σωθῆναι ἀπὸ πολέμου, αὐτοὶ δὲ αἰχμάλωτοι ἤχθησαν. Ἀκούετέ μου, οἶκοσ τοῦ Ἰακὼβ καὶ πᾶν τὸ κατάλοιπον τοῦ Ἰσραήλ, οἱ αἰρόμενοι ἐκ κοιλίασ καὶ παιδευόμενοι ἐκ παιδίου ἕωσ γήρουσ. ἐγώ εἰμι, καὶ ἕωσ ἂν καταγηράσητε, ἐγώ εἰμι. ἐγὼ ἀνέχομαι ὑμῶν, ἐγὼ ἐποίησα καὶ ἐγὼ ἀνήσω, ἐγὼ ἀναλήψομαι καὶ σώσω ὑμᾶσ. τίνι με ὡμοιώσατε̣ ἴδετε, τεχνάσασθε, οἱ πλανώμενοι. οἱ συμβαλλόμενοι χρυσίον ἐκ μαρσιππίου καὶ ἀργύριον ἐν ζυγῷ, στήσουσιν ἐν σταθμῷ καὶ μισθωσάμενοι χρυσοχόον ἐποίησαν χειροποίητα, καὶ κύψαντεσ προσκυνοῦσιν αὐτοῖσ. αἴρουσιν αὐτὸ ἐπὶ τοῦ ὤμου, καὶ πορεύονται. ἐὰν δὲ θῶσιν αὐτό, ἐπὶ τοῦ τόπου αὐτοῦ μένει, οὐ μὴ κινηθῇ. καὶ ὡσ ἐὰν βοήσῃ πρὸσ αὐτόν, οὐ μὴ εἰσακούσῃ, ἀπὸ κακῶν οὐ μὴ σώση αὐτόν. μνήσθητε ταῦτα καὶ στενάξατε, μετανοήσατε οἱ πεπλανημένοι, ἐπιστρέψατε τῇ καρδίᾳ, καὶ μνήσθητε τὰ πρότερα ἀπὸ τοῦ αἰῶνοσ, ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ Θεόσ, καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι πλὴν ἐμοῦ ἀναγγέλλων πρότερον τὰ ἔσχατα πρὶν αὐτὰ γενέσθαι, καὶ ἅμα συνετελέσθη. καὶ εἶπα. πᾶσα ἡ βουλή μου στήσεται, καὶ πάντα, ὅσα βεβούλευμαι, ποιήσω. καλῶν ἀπὸ ἀνατολῶν πετεινὸν καὶ ἀπὸ γῆσ πόρρωθεν περὶ ὧν βεβούλευμαι, ἐλάλησα καὶ ἤγαγον, ἔκτισα καὶ ἐποίησα, ἤγαγον αὐτὸν καὶ εὐώδωσα τὴν ὁδὸν αὐτοῦ. ἀκούσατέ μου, οἱ ἀπολωλεκότεσ τὴν καρδίαν, οἱ μακρὰν ἀπὸ τῆσ δικαιοσύνησ. ἤγγισα τὴν δικαιοσύνην μου καὶ τὴν σωτηρίαν τὴν παῤ ἐμοῦ οὐ βραδυνῶ. δέδωκα ἐν Σιὼν σωτηρίαν τῷ Ἰσραὴλ εἰσ δόξασμα. ΚΑΤΑΒΗΘΙ, κάθισον ἐπὶ τὴν γῆν, παρθένοσ, θυγάτηρ Βαβυλῶνοσ, εἴσελθε εἰσ τὸ σκότοσ, θυγάτηρ Χαλδαίων, ὅτι οὐκέτι προστεθήσῃ κληθῆναι ἁπαλὴ καὶ τρυφερά.

λάβε μύλον, ἄλεσον ἄλευρον, ἀποκάλυψαι τὸ κατακάλυμμά σου, ἀνακάλυψαι τὰσ πολιάσ, ἀνάσυρε τὰσ κνήμασ, διάβηθι ποταμούσ. ἀνακαλυφθήσεται ἡ αἰσχύνη σου, φανήσονται οἱ ὀνειδισμοί σου. τὸ δίκαιον ἐκ σοῦ λήψομαι, οὐκέτι μὴ παραδῶ ἀνθρώποισ. εἶπεν ὁ ρυσάμενόσ σε Κύριοσ σαβαώθ, ὄνομα αὐτῷ ἅγιοσ Ἰσραήλ. κάθισον κατανενυγμένη, εἴσελθε εἰσ τὸ σκότοσ, θυγάτηρ Χαλδαίων, οὐκέτι μὴ κληθήσῃ ἰσχὺσ βασιλείασ. παρωξύνθην ἐπὶ τῷ λαῷ μου, ἐμίανασ τὴν κληρονομίαν μου. ἐγὼ ἔδωκα αὐτοὺσ εἰσ τὴν χεῖρά σου, σὺ δὲ οὐκ ἔδωκασ αὐτοῖσ ἔλεοσ, τοῦ πρεσβυτέρου ἐβάρυνασ τὸν ζυγὸν σφόδρα. καὶ εἶπασ. εἰσ τὸν αἰῶνα ἔσομαι ἄρχουσα. οὐκ ἐνόησασ ταῦτα ἐν τῇ καρδίᾳ σου, οὐδὲ ἐμνήσθησ τὰ ἔσχατα. νῦν δὲ ἄκουε ταῦτα, ἡ τρυφερά, ἡ καθημένη πεποιθυῖα, ἡ λέγουσα ἐν καρδίᾳ αὐτῆσ. ἐγώ εἰμι, καὶ οὐκ ἔστιν ἑτέρα. οὐ καθιῶ χήρα οὐδὲ γνώσομαι ὀρφανίαν. νῦν δὲ ἥξει ἐπὶ σὲ τὰ δύο ταῦτα ἐξαίφνησ ἐν ἡμέρᾳ μιᾶ. ἀτεκνία καὶ χηρεία ἥξει ἐξαίφνησ ἐπὶ σὲ ἐν τῇ φαρμακείᾳ σου, ἐν τῇ ἰσχύϊ τῶν ἐπαοιδῶν σου σφόδρα, τῇ ἐλπίδι τῆσ πονηρίασ σου. σὺ γὰρ εἶπασ. ἐγώ εἰμι, καὶ οὐκ ἔστιν ἑτέρα. γνῶθι, ὅτι ἡ σύνεσισ τούτων καὶ ἡ πορνεία σου ἔσται σοι αἰσχύνη. καὶ εἶπασ τῇ καρδίᾳ σου. ἐγώ εἰμι, καὶ οὐκ ἔστιν ἑτέρα. καὶ ἥξει ἐπὶ σὲ ἀπώλεια, καὶ οὐ μὴ γνῷσ, βόθυνοσ, καὶ ἐμπεσῇ εἰσ αὐτόν. καὶ ἥξει ἐπὶ σὲ ταλαιπωρία, καὶ οὐ μὴ δυνήσῃ καθαρὰ γενέσθαι. καὶ ἥξει ἐπὶ σὲ ἐξ ἀπίνησ ἀπώλεια, καὶ οὐ μὴ γνῷσ. στῆθι νῦν ἐν ταῖσ ἐπαοιδαῖσ σου καὶ ἐν τῇ πολλῇ φαρμακείᾳ σου, ἃ ἐμάνθανεσ ἐκ νεότητόσ σου, εἰ δυνήσῃ ὠφεληθῆναι. κεκοπίακασ ἐν ταῖσ βουλαῖσ σου. στήτωσαν δὴ καὶ σωσάτωσάν σε οἱ ἀστρολόγοι τοῦ οὐρανοῦ, οἱ ὁρῶντεσ τοὺσ ἀστέρασ ἀναγγειλάτωσάν σοι τί μέλλει ἐπὶ σὲ ἔρχεσθαι. ἰδοὺ πάντεσ ὡσ φρύγανα ἐπὶ πυρὶ κατακαυθήσονται καὶ οὐ μὴ ἐξέλωνται τὴν ψυχὴν αὐτῶν ἐκ φλογόσ. ὅτι ἔχεισ ἄνθρακασ πυρόσ, κάθισαι ἐπ̓ αὐτούσ. οὗτοι ἔσονταί σοι βοήθεια, ἐκοπίασασ ἐν τῇ μεταβολῇ ἐκ νεότητοσ, ἄνθρωποσ καθ̓ ἑαυτὸν ἐπλανήθη, σοὶ δὲ οὐκ ἔσται σωτηρία. ΑΚΟΥΣΑΤΕ ταῦτα, οἶκοσ Ἰακὼβ οἱ κεκλημένοι τῷ ὀνόματι Ἰσραὴλ καὶ ἐξ Ἰούδα ἐξελθόντεσ, οἱ ὀμνύοντεσ τῷ ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ Ἰσραήλ, μιμνησκόμενοι οὐ μετὰ ἀληθείασ οὐδὲ μετὰ δικαιοσύνης

καὶ ἀντεχόμενοι τῷ ὀνόματι τῆσ πόλεωσ τῆσ ἁγίασ καὶ ἐπὶ τῷ Θεῷ Ἰσραὴλ ἀντιστηριζόμενοι, Κύριοσ σαβαὼθ ὄνομα αὐτῷ. τὰ πρότερα ἔτι ἀνήγγειλα, καὶ ἐκ τοῦ στόματόσ μου ἐξῆλθε καὶ ἀκουστὸν ἐγένετο. ἐξάπινα ἐποίησα, καὶ ἐπῆλθε. γινώσκω ὅτι σκληρὸσ εἶ, καὶ νεῦρον σιδηροῦν ὁ τράχηλόσ σου, καὶ τὸ μέτωπόν σου χαλκοῦν. καὶ ἀνήγγειλά σοι πάλαι, πρὶν ἐλθεῖν ἐπὶ σὲ ἀκουστόν σοι ἐποίησα. μήποτε εἴπῃσ ὅτι τὰ εἴδωλά μου ἐποίησε, καὶ εἴπῃσ ὅτι τὰ γλυπτὰ καὶ τὰ χωνευτὰ ἐνετείλατό μοι. ἠκούσατε πάντα, καὶ ὑμεῖσ οὐκ ἔγνωτε. ἀλλὰ καὶ ἀκουστά σοι ἐποίησα τὰ καινὰ ἀπὸ τοῦ νῦν, ἃ μέλλει γίνεσθαι, καὶ οὐκ εἶπασ. νῦν γίνεται καὶ οὐ πάλαι, καὶ οὐ προτέραισ ἡμέραισ ἤκουσασ αὐτά. μὴ εἴπῃσ. ναὶ γινώσκω αὐτά. οὔτε ἔγνωσ οὔτε ἠπίστω, οὔτε ἀπ̓ ἀρχῆσ ἤνοιξά σου τὰ ὦτα. ἔγνων γὰρ ὅτι ἀθετῶν ἀθετήσεισ καὶ ἄνομοσ ἔτι ἐκ κοιλίασ κληθήσῃ. ἕνεκεν τοῦ ἐμοῦ ὀνόματοσ δείξω σοι τὸν θυμόν μου καὶ τὰ ἔνδοξά μου ἐπάξω ἐπὶ σέ, ἵνα μὴ ἐξολοθρεύσω σε. ἰδοὺ πέπρακά σε οὐκ ἕνεκεν ἀργυρίου, ἐξειλάμην δέ σε ἐκ καμίνου πτωχείασ. ἕνεκεν ἐμοῦ ποιήσω σοι, ὅτι τὸ ἐμὸν ὄνομα βεβηλοῦται, καὶ τὴν δόξαν μου ἑτέρῳ οὐ δώσω. Ἄκουέ μου, Ἰακὼβ καὶ Ἰσραήλ, ὃν ἐγὼ καλῶ. ἐγώ εἰμι πρῶτοσ, καὶ ἐγώ εἰμι εἰσ τὸν αἰῶνα, καὶ ἡ χείρ μου ἐθεμελίωσε τὴν γῆν, καὶ ἡ δεξιά μου ἐστερέωσε τὸν οὐρανόν. καλέσω αὐτούσ, καὶ στήσονται ἅμα καὶ συναχθήσονται πάντεσ καὶ ἀκούσονται. τίσ αὐτοῖσ ἀνήγγειλε ταῦτα̣ ἀγαπῶν σε ἐποίησα τὸ θέλημά σου ἐπὶ Βαβυλῶνα τοῦ ἆραι σπέρμα Χαλδαίων. ἐγὼ ἐλάλησα, ἐγὼ ἐκάλεσα, ἤγαγον αὐτὸν καὶ εὐώδωσα τὴν ὁδὸν αὐτοῦ. προσαγάγετε πρόσ με καὶ ἀκούσατε ταῦτα. οὐκ ἀπ̓ ἀρχῆσ ἐν κρυφῇ λελάληκα, οὐδὲ ἐν τόπῳ γῆσ σκοτεινῷ. ἡνίκα ἐγένετο, ἐκεῖ ἤμην, καὶ νῦν Κύριοσ ἀπέστειλέ με καὶ τὸ πνεῦμα αὐτοῦ. οὕτωσ λέγει Κύριοσ ὁ ρυσάμενόσ σε, ὁ ἅγιοσ Ἰσραήλ. ἐγώ εἰμι ὁ Θεόσ σου, δέδειχά σοι τοῦ εὑρεῖν σε τὴν ὁδόν, ἐν ᾗ πορεύσῃ ἐν αὐτῆ. καὶ εἰ ἤκουσασ τῶν ἐντολῶν μου, ἐγένετο ἂν ὡσεὶ ποταμὸσ ἡ εἰρήνη σου καὶ ἡ δικαιοσύνη σου ὡσ κῦμα θαλάσσησ. καὶ ἐγένετο ἂν ὡσ ἡ ἄμμοσ τὸ σπέρμα σου καὶ τὰ ἔκγονα τῆσ κοιλίασ σου ὡσ ὁ χοῦσ τῆσ γῆσ. οὐδὲ νῦν οὐ μὴ ἐξολοθρευθῇσ, οὐδὲ ἀπολεῖται τὸ ὄνομά σου ἐνώπιον ἐμοῦ. ‐ Ἔξελθε ἐκ Βαβυλῶνοσ φεύγων ἀπὸ τῶν Χαλδαίων. φωνὴν εὐφροσύνησ ἀναγγείλατε, καὶ ἀκουστὸν γενέσθω τοῦτο, ἀπαγγείλατε ἕωσ ἐσχάτου τῆσ γῆσ, λέγεται. ἐρρύσατο Κύριοσ τὸν δοῦλον αὐτοῦ Ἰακώβ. καὶ ἐὰν διψήσωσι, δἰ ἐρήμου ἄξει αὐτούσ, ὕδωρ ἐκ πέτρασ ἐξάξει αὐτοῖσ. σχισθήσεται πέτρα, καὶ ρυήσεται ὕδωρ, καὶ πίεται ὁ λαόσ μου. οὐκ ἐστι χαίρειν, λέγει Κύριοσ, τοῖσ ἀσεβέσιν. ΑΚΟΥΣΑΤΕ μου, νῆσοι, καὶ προσέχετε, ἔθνη. διὰ χρόνου πολλοῦ στήσεται, λέγει Κύριοσ. ἐκ κοιλίασ μητρόσ μου ἐκάλεσε τὸ ὄνομά μου

καὶ ἔθηκε τὸ στόμα μου ὡσεὶ μάχαιραν ὀξεῖαν καὶ ὑπὸ τὴν σκέπην τῆσ χειρὸσ αὐτοῦ ἔκρυψέ με, ἔθηκέ με ὡσ βέλοσ ἐκλεκτὸν καὶ ἐν τῇ φαρέτρᾳ αὐτοῦ ἔκρυψέ με. καὶ εἶπέ μοι. δοῦλόσ μου εἶ σύ, Ἰσραήλ, καὶ ἐν σοὶ δοξασθήσομαι. καὶ ἐγὼ εἶπα. κενῶσ ἐκοπίασα, εἰσ μάταιον καὶ εἰσ οὐδὲν ἔδωκα τὴν ἰσχύν μου. διὰ τοῦτο ἡ κρίσισ μου παρὰ Κυρίῳ, καὶ ὁ πόνοσ μου ἐναντίον τοῦ Θεοῦ μου. καὶ νῦν οὕτωσ λέγει Κύριοσ ὁ πλάσασ με ἐκ κοιλίασ δοῦλον ἑαυτῷ τοῦ συναγαγεῖν τὸν Ἰακὼβ πρὸσ αὐτὸν καὶ Ἰσραὴλ ‐ συναχθήσομαι καὶ δοξασθήσομαι ἐναντίον Κυρίου, καὶ ὁ Θεόσ μου ἔσται μοι ἰσχὺσ ‐ καὶ εἶπέ μοι. μέγα σοί ἐστι τοῦ κληθῆναί σε παῖδά μου τοῦ στῆσαι τὰσ φυλὰσ Ἰακὼβ καὶ τὴν διασπορὰν τοῦ Ἰσραὴλ ἐπιστρέψαι. ἰδοὺ δέδωκά σε εἰσ διαθήκην γένουσ, εἰσ φῶσ ἐθνῶν τοῦ εἶναί σε εἰσ σωτηρίαν ἕωσ ἐσχάτου τῆσ γῆσ. ‐ Οὕτωσ λέγει Κύριοσ ὁ ρυσάμενόσ σε, ὁ Θεὸσ Ἰσραήλ. ἁγιάσατε τὸν φαυλίζοντα τὴν ψυχὴν αὐτοῦ, τὸν βδελυσσόμενον ὑπὸ τῶν ἐθνῶν τῶν δούλων τῶν ἀρχόντων. βασιλεῖσ ὄψονται αὐτὸν καὶ ἀναστήσονται, ἄρχοντεσ καὶ προσκυνήσουσιν αὐτῷ ἕνεκεν Κυρίου. ὅτι πιστόσ ἐστιν ὁ ἅγιοσ Ἰσραήλ, καὶ ἐξελεξάμην σε. οὕτωσ λέγει Κύριοσ. καιρῷ δεκτῷ ἐπήκουσά σου καὶ ἐν ἡμέρᾳ σωτηρίασ ἐβοήθησά σοι καὶ ἔπλασά σε καὶ ἔδωκά σε εἰσ διαθήκην ἐθνῶν τοῦ καταστῆσαι τὴν γῆν καὶ κληρονομῆσαι κληρονομίασ ἐρήμουσ, λέγοντα τοῖσ ἐν δεσμοῖσ. ἐξέλθετε, καὶ τοῖσ ἐν τῷ σκότει. ἀνακαλυφθῆναι. ἐν πάσαισ ταῖσ ὁδοῖσ βοσκηθήσονται, καὶ ἐν πάσαισ ταῖσ τρίβοισ ἡ νομὴ αὐτῶν. οὐ πεινάσουσιν οὐδὲ διψήσουσιν, οὐδὲ πατάξει αὐτοὺσ καύσων, οὐδὲ ὁ ἥλιοσ, ἀλλ̓ ὁ ἐλεῶν αὐτοὺσ παρακαλέσει καὶ διὰ πηγῶν ὑδάτων ἄξει αὐτούσ. καὶ θήσω πᾶν ὄροσ εἰσ ὁδὸν καὶ πᾶσαν τρίβον εἰσ βόσκημα αὐτοῖσ. ἰδοὺ οὗτοι πόρρωθεν ἔρχονται, οὗτοι ἀπὸ βορρᾶ καὶ οὗτοι ἀπὸ θαλάσσησ, ἄλλοι δὲ ἐκ γῆσ Περσῶν. εὐφραίνεσθαι, οὐρανοί, καὶ ἀγαλλιάσθω, ἡ γῆ, ρηξάτωσαν τὰ ὄρη εὐφροσύνην, ὅτι ἠλέησεν ὁ Θεὸσ τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ τοὺσ ταπεινοὺσ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ παρεκάλεσεν. ‐ Εἶπε δὲ Σιών. ἐγκατέλιπέ με Κύριοσ, καὶ ὁ Κύριοσ ἐπελάθετό μου. μὴ ἐπιλήσεται γυνὴ τοῦ παιδίου αὐτῆσ τοῦ μὴ ἐλεῆσαι τὰ ἔκγονα τῆσ κοιλίασ αὐτῆσ̣ εἰ δὲ καὶ ταῦτα ἐπιλάθοιτο γυνή, ἀλλ̓ ἐγὼ οὐκ ἐπιλήσομαί σου, εἶπε Κύριοσ. ἰδοὺ ἐπὶ τῶν χειρῶν μου ἐζωγράφηκά σου τὰ τείχη, καὶ ἐνώπιόν μου εἶ διαπαντόσ. καὶ ταχὺ οἰκοδομηθήσῃ ὑφ̓ ὧν καθῃρέθησ, καὶ οἱ ἐρημώσαντέσ σε ἐξελεύσονται ἐκ σοῦ. ἆρον κύκλῳ τοὺσ ὀφθαλμούσ σου καὶ ἰδὲ πάντασ, ἰδοὺ συνήχθησαν καὶ ἤλθοσαν πρόσ σε. ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριοσ, ὅτι πάντασ αὐτοὺσ ὡσ κόσμον ἐνδύσῃ καὶ περιθήσῃ αὐτοὺσ ὡσ κόσμον νύμφησ. ὅτι τὰ ἔρημά σου καὶ τὰ διεφθαρμένα καὶ τὰ πεπτωκότα νῦν στενοχωρήσει ἀπὸ τῶν κατοικούντων, καὶ μακρυνθήσονται ἀπὸ σοῦ οἱ καταπίνοντέσ σε. ἐροῦσι γὰρ εἰσ τὰ ὦτά σου οἱ υἱοί σου, οὓσ ἀπολώλεκασ. στενόσ μοι ὁ τόποσ, ποίησόν μοι τόπον, ἵνα κατοικήσω. καὶ ἐρεῖσ ἐν τῇ καρδίᾳ σου. τίσ ἐγέννησέ μοι τούτουσ̣ ἐγὼ δὲ ἄτεκνοσ καὶ χήρα, τούτουσ δὲ τίσ ἐξέθρεψέ μοι̣ ἐγὼ δὲ κατελείφθην μόνη, οὗτοι δέ μοι ποῦ ἦσαν̣ Οὕτωσ λέγει Κύριοσ Κύριοσ. ἰδοὺ αἴρω εἰσ τὰ ἔθνη τὴν χεῖρά μου καὶ εἰσ τὰσ νήσουσ ἀρῶ σύσσημόν μου, καὶ ἄξουσι τοὺσ υἱούσ σου ἐν κόλπῳ, τὰσ δὲ θυγατέρασ σου ἐπ̓ ὤμων ἀροῦσι, καὶ ἔσονται βασιλεῖσ τιθηνοί σου, αἱ δὲ ἄρχουσαι τροφοί σου. ἐπὶ πρόσωπον τῆσ γῆσ προσκυνήσουσί σε καὶ τὸν χοῦν τῶν ποδῶν σου λείξουσι. καὶ γνώσῃ ὅτι ἐγὼ Κύριοσ, καὶ οὐκ αἰσχυνθήσονται οἱ ὑπομένοντέσ με. μὴ λήψεταί τισ παρὰ γίγαντοσ σκῦλα̣ καὶ ἐὰν αἰχμαλωτεύσῃ τισ ἀδίκωσ, σωθήσεται̣ οὕτωσ λέγει Κύριοσ. ἐάν τισ αἰχμαλωτεύσῃ γίγαντα, λήψεται σκύλα. λαμβάνων δὲ παρὰ ἰσχύοντοσ σωθήσεται. ἐγὼ δὲ τὴν κρίσιν σου κρινῶ, καὶ ἐγὼ τοὺσ υἱούσ σου ρύσομαι. καὶ φάγονται οἱ θλίψαντέσ σε τὰσ σάρκασ αὐτῶν καὶ πίονται ὡσ οἶνον νέον τὸ αἷμα αὐτῶν καὶ μεθυσθήσονται, καὶ αἰσθανθήσεται πᾶσα σάρξ ὅτι ἐγὼ Κύριοσ ὁ ρυσάμενόσ σε καὶ ἀντιλαμβανόμενοσ ἰσχύοσ Ἰακώβ. ΟΥΤΩΣ λέγει Κύριοσ. ποῖον τὸ βιβλίον τοῦ ἀποστασίου τῆσ μητρὸσ ὑμῶν, ᾧ ἐξαπέστειλα αὐτήν̣ ἢ τίνι ὑπόχρεῳ πέπρακα ὑμᾶσ̣ ἰδοὺ ταῖσ ἁμαρτίαισ ὑμῶν ἐπράθητε, καὶ ταῖσ ἀνομίαισ ὑμῶν ἐξαπέστειλα τὴν μητέρα ὑμῶν.

τί ὅτι ἦλθον καὶ οὐκ ἦν ἄνθρωποσ̣ ἐκάλεσα καὶ οὐκ ἦν ὁ ὑπακούων̣ μὴ οὐκ ἰσχύει ἡ χείρ μου τοῦ ρύσασθαι ἢ οὐκ ἰσχύω τοῦ ἐξελέσθαι̣ ἰδοὺ τῇ ἀπειλῇ μου ἐξερημώσω τὴν θάλασσαν καὶ θήσω ποταμοὺσ ἐρήμουσ, καὶ ξηρανθήσονται οἱ ἰχθύεσ αὐτῶν ἀπὸ τοῦ μὴ εἶναι ὕδωρ καὶ ἀποθανοῦνται ἐν δίψει. ἐνδύσω τὸν οὐρανὸν σκότοσ καὶ ὡσ σάκκον θήσω τὸ περιβόλαιον αὐτοῦ. Κύριοσ δίδωσί μοι γλῶσσαν παιδείασ τοῦ γνῶναι ἡνίκα δεῖ εἰπεῖν λόγον ἔθηκέ μοι πρωί̈ πρωί̈, προσέθηκέ μοι ὠτίον ἀκούειν. καὶ ἡ παιδεία Κυρίου Κυρίου ἀνοίγει μου τὰ ὦτα, ἐγὼ δὲ οὐκ ἀπειθῶ οὐδὲ ἀντιλέγω, τὸν νῶτόν μου ἔδωκα εἰσ μάστιγασ, τὰσ δὲ σιαγόνασ μου εἰσ ραπίσματα, τὸ δὲ πρόσωπόν μου οὐκ ἀπέστρεψα ἀπὸ αἰσχύνησ ἐμπτυσμάτων. καὶ Κύριοσ Κύριοσ βοηθόσ μοι ἐγενήθη, διὰ τοῦτο οὐκ ἐνετράπην, ἀλλὰ ἔθηκα τὸ πρόσωπόν μου ὡσ στερεὰν πέτραν καὶ ἔγνων ὅτι οὐ μὴ αἰσχυνθῶ. ὅτι ἐγγίζει ὁ δικαιώσασ με. τίσ ὁ κρινόμενόσ μοι̣ ἀντιστήτω μοι ἅμα. καὶ τίσ ὁ κρινόμενόσ μοι̣ ἐγγισάτω μοι. ἰδοὺ Κύριοσ Κύριοσ βοηθήσει μοι. τίσ κακώσει με̣ ἰδοὺ πάντεσ ὑμεῖσ ὡσ ἱμάτιον παλαιωθήσεσθε, καὶ ὡσ σὴσ καταφάγεται ὑμᾶσ. Τίσ ἐν ὑμῖν ὁ φοβούμενοσ τὸν Κύριον̣ ὑπακουσάτω τῆσ φωνῆσ τοῦ παιδὸσ αὐτοῦ. οἱ πορευόμενοι ἐν σκότει καὶ οὐκ ἔστιν αὐτοῖσ φῶσ, πεποίθατε ἐπὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου καὶ ἀντιστηρίσασθε ἐπὶ τῷ Θεῷ. ἰδοὺ πάντεσ ὑμεῖσ πῦρ καίετε καὶ κατισχύετε φλόγα. πορεύεσθε τῷ φωτὶ τοῦ πυρὸσ ὑμῶν καὶ τῇ φλογί, ᾗ ἐξεκαύσατε. δἰ ἐμὲ ἐγένετο ταῦτα ὑμῖν, ἐν λύπῃ κοιμηθήσεσθε. ΑΚΟΥΣΑΤΕ μου, οἱ διώκοντεσ τὸ δίκαιον καὶ ζητοῦντεσ τὸν Κύριον, ἐμβλέψατε εἰσ τὴν στερεὰν πέτραν, ἣν ἐλατομήσατε, καὶ εἰσ τὸν βόθυνον τοῦ λάκκου, ὃν ὠρύξατε.

ἐμβλέψατε εἰσ Ἁβραὰμ τὸν πατέρα ὑμῶν καὶ εἰσ Σάρραν τὴν ὠδίνουσαν ὑμᾶσ. ὅτι εἷσ ἦν, καὶ ἐκάλεσα αὐτὸν καὶ εὐλόγησα αὐτὸν καὶ ἠγάπησα αὐτὸν καὶ ἐπλήθυνα αὐτόν. καὶ σὲ νῦν παρακαλέσω, Σιών, καὶ παρεκάλεσα πάντα τὰ ἔρημα αὐτῆσ καὶ θήσω τὰ ἔρημα αὐτῆσ ὡσ παράδεισον Κυρίου. εὐφροσύνην καὶ ἀγαλλίαμα εὑρήσουσιν ἐν αὐτῇ, ἐξομολόγησιν καὶ φωνὴν αἰνέσεωσ. ἀκούσατέ μου, ἀκούσατέ μου, λαόσ μου, καὶ οἱ βασιλεῖσ, πρόσ με ἐνωτίσασθε, ὅτι νόμοσ παῤ ἐμοῦ ἐξελεύσεται καὶ ἡ κρίσισ μου εἰσ φῶσ ἐθνῶν. ἐγγίζει ταχὺ ἡ δικαιοσύνη μου, καὶ ἐξελεύσεται ὡσ φῶσ τὸ σωτήριόν μου καὶ εἰσ τὸν βραχίονά μου ἔθνη ἐλπιοῦσιν. ἐμὲ νῆσοι ὑπομενοῦσι καὶ εἰσ τὸν βραχίονά ἐλπιοῦσιν. ἄρατε εἰσ τὸν οὐρανὸν τοὺσ ὀφθαλμοὺσ ὑμῶν καὶ ἐμβλέψατέ εἰσ τὴν γῆν κάτω, ὅτι ὁ οὐρανὸσ ὡσ καπνὸσ ἐστερεώθη, ἡ δὲ γῆ ὡσ ἱμάτιον παλαιωθήσεται, οἱ δὲ κατοικοῦντεσ τὴν γῆν ὥσπερ ταῦτα ἀποθανοῦνται, τὸ δὲ σωτήριόν μου εἰσ τὸν αἰῶνα ἔσται, ἡ δὲ δικαιοσύνη μου οὐ μὴ ἐκλίπῃ. ἀκούσατέ μου, οἱ εἰδότεσ κρίσιν, λαόσ μου, οὗ ὁ νόμοσ μου ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμῶν. μὴ φοβεῖσθε ὀνειδισμὸν ἀνθρώπων καὶ τῷ φαυλισμῷ αὐτῶν μὴ ἡττᾶσθε. ὡσ γὰρ ἱμάτιον βρωθήσεται ὑπὸ χρόνου καὶ ὡσ ἔρια βρωθήσεται ὑπὸ σητόσ. ἡ δὲ δικαιοσύνη μου εἰσ τὸν αἰῶνα ἔσται, τὸ δὲ σωτήριόν μου εἰσ γενεὰσ γενεῶν. Ἐξεγείρου ἐξεγείρου, Ἱερουσαλήμ, καὶ ἔνδυσαι τὴν ἰσχὺν τοῦ βραχίονόσ σου. ἐξεγείρου ὡσ ἐν ἀρχῇ ἡμέρασ, ὡσ γενεὰ αἰῶνοσ. οὐ σὺ εἶ ἡ ἐρημοῦσα θάλασσαν, ὕδωρ ἀβύσσου πλῆθοσ̣ ἡ θεῖσα τὰ βάθη τῆσ θαλάσσησ ὁδὸν διαβάσεωσ ρυομένοις καὶ λελυτρωμένοισ̣ ὑπὸ γὰρ Κυρίου ἀποστραφήσονται καὶ ἥξουσιν εἰσ Σιὼν μετ̓ εὐφροσύνησ καὶ ἀγαλλιάματοσ αἰωνίου. ἐπὶ κεφαλῆσ γὰρ αὐτῶν ἀγαλλίασισ καὶ αἴνεσισ̣ καὶ εὐφροσύνη καταλήψεται αὐτούσ, ἀπέδρα ὀδύνη καὶ λύπη καὶ στεναγμόσ. ἐγώ εἰμι, ἐγώ εἰμι ὁ παρακαλῶν σε. γνῶθι τίνα εὐλαβηθεῖσα ἐφοβήθησ ἀπὸ ἀνθρώπου θνητοῦ καὶ ἀπὸ υἱοῦ ἀνθρώπου, οἳ ὡσεὶ χόρτοσ ἐξηράνθησαν. καὶ ἐπελάθου Θεὸν τὸν ποιήσαντά σε, τὸν ποιήσαντα τὸν οὐρανὸν καὶ θεμελιώσαντα τὴν γῆν, καὶ ἐφόβου ἀεὶ πάσασ τὰσ ἡμέρασ τὸ πρόσωπον τοῦ θυμοῦ τοῦ θλίβοντόσ σε. ὃν τρόπον γὰρ ἐβουλεύσατο τοῦ ἆραί σε, καὶ νῦν ποῦ ὁ θυμὸσ τοῦ θλίβοντόσ σε̣ ἐν γὰρ τῷ σῴζεσθαί σε οὐ στήσεται οὐδὲ χρονιεῖ. ὅτι ἐγὼ ὁ Θεόσ σου ὁ ταράσσων τὴν θάλασσαν καὶ ἠχῶν τὰ κύματα αὐτῆσ, Κύριοσ σαβαὼθ ὄνομά μοι. θήσω τοὺσ λόγουσ μου εἰσ τὸ στόμα σου καὶ ὑπὸ τὴν σκιὰν τῆσ χειρόσ μου σκεπάσω σε, ἐν ᾗ ἔστησα τὸν οὐρανὸν καὶ ἐθεμελίωσα τὴν γῆν. καὶ ἐρεῖ Σιών. λαόσ μου εἶ σύ. Ἐξεγείρου ἐξεγείρου, ἀνάστηθι, Ἱερουσαλήμ, ἡ πιοῦσα ἐκ χειρὸσ Κυρίου τὸ ποτήριον τοῦ θυμοῦ αὐτοῦ. τὸ ποτήριον γὰρ τῆσ πτώσεωσ, τὸ κόνδυ τοῦ θυμοῦ ἐξέπιεσ καὶ ἐξεκένωσασ. καὶ οὐκ ἦν ὁ παρακαλῶν σε ἀπὸ πάντων τῶν τέκνων σου, ὧν ἔτεκεσ, καὶ οὐκ ἦν ὁ ἀντιλαμβανόμενοσ τῆσ χειρόσ σου οὐδὲ ἀπὸ πάντων τῶν υἱῶν σου, ὧν ὕψωσασ. δύο ταῦτα ἀντικείμενά σοι. τίσ συλλυπηθήσεταί σοι̣ πτῶμα καὶ σύντριμμα, λιμὸσ καὶ μάχαιρα. τίσ παρακαλέσει σε̣ οἱ υἱοί σου, οἱ ἀπορούμενοι, οἱ καθεύδοντεσ ἐπ̓ ἄκρου πάσησ ἐξόδου ὡσ σευτλίον ἡμίεφθον, οἱ πλήρεισ θυμοῦ Κυρίου, ἐκλελυμένοι διὰ Κυρίου τοῦ Θεοῦ. διὰ τοῦτο ἄκουε, τεταπεινωμένη, καὶ μεθύουσα οὐκ ἀπὸ οἴνου. οὕτω λέγει Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὁ κρίνων τὸν λαὸν αὐτοῦ. ἰδοὺ εἴληφα ἐκ τῆσ χειρόσ σου τὸ ποτήριον τῆσ πτώσεωσ, τὸ κόνδυ τοῦ θυμοῦ μου, καὶ οὐ προσθήσῃ ἔτι πιεῖν αὐτό. καὶ δώσω αὐτὸ εἰσ τὰσ χεῖρασ τῶν ἀδικησάντων σε καὶ τῶν ταπεινωσάντων σε, οἳ εἶπαν τῇ ψυχῇ σου. κύψον, ἵνα παρέλθωμεν. καὶ ἔθηκασ ἴσα τῇ γῇ τὰ μετάφρενά σου ἔξω τοῖσ παραπορευομένοισ. ΕΞΕΓΕΙΡΟΥ ἐξεγείρου, Σιών, ἔνδυσαι τὴν ἰσχύν σου, Σιών, καὶ ἔνδυσαι τὴν δόξαν σου, Ἱερουσαλὴμ πόλισ ἡ ἁγία. οὐκέτι προστεθήσεται διελθεῖν διὰ σοῦ ἀπερίτμητοσ καὶ ἀκάθαρτοσ.

ἐκτίναξαι τὸν χοῦν καὶ ἀνάστηθι, κάθισον, Ἱερουσαλήμ. ἔκδυσαι τὸν δεσμὸν τοῦ τραχήλου σου, ἡ αἰχμάλωτοσ θυγάτηρ Σιών. ὅτι τάδε λέγει Κύριοσ. δωρεὰν ἐπράθητε καὶ οὐ μετὰ ἀργυρίου λυτρωθήσεσθε. οὕτωσ λέγει Κύριοσ. εἰσ Αἴγυπτον κατέβη ὁ λαόσ μου τὸ πρότερον παροικῆσαι ἐκεῖ, καὶ εἰσ Ἀσσυρίουσ βίᾳ ἤχθησαν. καὶ νῦν τί ἐστε ὦδε̣ τάδε λέγει Κύριοσ. ὅτι ἐλήφθη ὁ λαόσ μου δωρεάν, θαυμάζετε καὶ ὀλολύζετε. τάδε λέγει Κύριοσ. δἰ ὑμᾶσ διαπαντὸσ τὸ ὄνομά μου βλασφημεῖται ἐν τοῖσ ἔθνεσι. διὰ τοῦτο γνώσεται ὁ λαόσ μου τὸ ὄνομά μου ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, ὅτι ἐγώ εἰμι αὐτὸσ ὁ λαλῶν. πάρειμι ὡσ ὥρα ἐπὶ τῶν ὀρέων, ὡσ πόδεσ εὐαγγελιζομένου ἀκοὴν εἰρήνησ, ὡσ εὐαγγελιζόμενοσ ἀγαθά, ὅτι ἀκουστὴν ποιήσω τὴν σωτηρίαν σου λέγων Σιών. βασιλεύσει σου ὁ Θεόσ. ὅτι φωνὴ τῶν φυλασσόντων σε ὑψώθη, καὶ τῇ φωνῇ ἅμα εὐφρανθήσονται. ὅτι ὀφθαλμοὶ πρὸσ ὀφθαλμοὺσ ὄψονται, ἡνίκα ἂν ἐλεήσῃ Κύριοσ τὴν Σιών. ρηξάτω εὐφροσύνην ἅμα τὰ ἔρημα Ἱερουσαλήμ, ὅτι ἠλέησε Κύριοσ αὐτὴν καὶ ἐρρύσατο Ἱερουσαλήμ. καὶ ἀποκαλύψει Κύριοσ τὸν βραχίονα τὸν ἅγιον αὐτοῦ ἐνώπιον πάντων τῶν ἐθνῶν, καὶ ὄψονται πάντα ἄκρα τῆσ γῆσ τὴν σωτηρίαν τὴν παρὰ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. ἀπόστητε, ἀπόστητε, ἐξέλθατε ἐκεῖθεν καὶ ἀκαθάρτου μὴ ἅπτεσθε, ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῆσ, ἀφορίσθητε, οἱ φέροντεσ τὰ σκεύη Κυρίου. ὅτι οὐ μετὰ ταραχῆσ ἐξελεύσεσθε, οὐδὲ φυγῇ πορεύσεσθε, προπορεύσεται γὰρ πρότεροσ ὑμῶν Κύριοσ καὶ ὁ ἐπισυνάγων ὑμᾶσ Θεὸσ Ἰσραήλ. Ἰδοὺ συνήσει ὁ παῖσ μου καὶ ὑψωθήσεται καὶ δοξασθήσεται καὶ μετεωρισθήσεται σφόδρα. ὃν τρόπον ἐκστήσονται ἐπὶ σὲ πολλοὶ ‐ οὕτωσ ἀδοξήσει ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων τὸ εἶδόσ σου καὶ ἡ δόξα σου ἀπὸ υἱῶν ἀνθρώπων ‐ οὕτω θαυμάσονται ἔθνη πολλὰ ἐπ̓ αὐτῷ, καὶ συνέξουσι βασιλεῖσ τὸ στόμα αὐτῶν. ὅτι οἷσ οὐκ ἀνηγγέλη περὶ αὐτοῦ, ὄψονται, καὶ οἳ οὐκ ἀκηκόασι, συνήσουσι. ΚΥΡΙΕ, τίσ ἐπίστευσε τῇ ἀκοῇ ἡμῶν̣ καὶ ὁ βραχίων Κυρίου τίνι ἀπεκαλύφθη̣

ἀνηγγείλαμεν ὡσ παιδίον ἐναντίον αὐτοῦ, ὡσ ρίζα ἐν γῇ διψώσῃ. οὐκ ἔστιν εἶδοσ αὐτῷ οὐδὲ δόξα. καὶ εἴδομεν αὐτόν, καὶ οὐκ εἶχεν εἶδοσ οὐδὲ κάλλοσ. ἀλλὰ τὸ εἶδοσ αὐτοῦ ἄτιμον καὶ ἐκλεῖπον παρὰ πάντασ τοὺσ υἱοὺσ τῶν ἀνθρώπων. ἄνθρωποσ ἐν πληγῇ ὢν καὶ εἰδὼσ φέρειν μαλακίαν, ὅτι ἀπέστραπται τὸ πρόσωπον αὐτοῦ, ἠτιμάσθη καὶ οὐκ ἐλογίσθη. οὗτοσ τὰσ ἁμαρτίασ ἡμῶν φέρει καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται, καὶ ἡμεῖσ ἐλογισάμεθα αὐτὸν εἶναι ἐν πόνῳ καὶ ἐν πληγῇ ὑπὸ Θεοῦ καὶ ἐν κακώσει. αὐτὸσ δὲ ἐτραυματίσθη διὰ τὰσ ἁμαρτίασ ἡμῶν καὶ μεμαλάκισται διὰ τὰσ ἀνομίασ ἡμῶν. παιδεία εἰρήνησ ἡμῶν ἐπ̓ αὐτόν. τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἡμεῖσ ἰάθημεν. πάντεσ ὡσ πρόβατα ἐπλανήθημεν, ἄνθρωποσ τῇ ὁδῷ αὐτοῦ ἐπλανήθη. καὶ Κύριοσ παρέδωκεν αὐτὸν ταῖσ ἁμαρτίαισ ἡμῶν. καὶ αὐτὸσ διὰ τὸ κεκακῶσθαι οὐκ ἀνοίγει τὸ στόμα αὐτοῦ. ὡσ πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη καὶ ὡσ ἀμνὸσ ἐναντίον τοῦ κείροντοσ αὐτὸν ἄφωνοσ, οὕτωσ οὐκ ἀνοίγει τὸ στόμα. ἐν τῇ ταπεινώσει ἡ κρίσισ αὐτοῦ ἤρθη. τὴν δὲ γενεὰν αὐτοῦ τίσ διηγήσεται̣ ὅτι αἴρεται ἀπὸ τῆσ γῆσ ἡ ζωὴ αὐτοῦ, ἀπὸ τῶν ἀνομιῶν τοῦ λαοῦ μου ἤχθη εἰσ θάνατον. καὶ δώσω τοὺσ πονηροὺσ ἀντὶ τῆσ ταφῆσ αὐτοῦ καὶ τοὺσ πλουσίουσ ἀντὶ τοῦ θανάτου αὐτοῦ. ὅτι ἀνομίαν οὐκ ἐποίησεν, οὐδὲ εὑρέθη δόλοσ ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ. καὶ Κύριοσ βούλεται καθαρίσαι αὐτὸν ἀπὸ τῆσ πληγῆσ. ἐὰν δῶτε περὶ ἁμαρτίασ, ἡ ψυχὴ ὑμῶν ὄψεται σπέρμα μακρόβιον. καὶ βούλεται Κύριοσ ἀφελεῖν ἀπὸ τοῦ πόνου τῆσ ψυχῆσ αὐτοῦ, δεῖξαι αὐτῷ φῶσ καὶ πλάσαι τῇ συνέσει, δικαιῶσαι δίκαιον εὖ δουλεύοντα πολλοῖσ, καὶ τὰσ ἁμαρτίασ αὐτῶν αὐτὸσ ἀνοίσει. διὰ τοῦτο αὐτὸσ κληρονομήσει πολλοὺσ καὶ τῶν ἰσχυρῶν μεριεῖ σκῦλα, ἀνθ̓ ὧν παρεδόθη εἰσ θάνατον ἡ ψυχὴ αὐτοῦ, καὶ ἐν τοῖσ ἀνόμοισ ἐλογίσθη. καὶ αὐτὸσ ἁμαρτίασ πολλῶν ἀνήνεγκε καὶ διὰ τὰσ ἁμαρτίασ αὐτῶν παρεδόθη. ΕΥΦΡΑΝΘΗΤΙ, στεῖρα ἡ οὐ τίκτουσα, ρῆξον καὶ βόησον, ἡ οὐκ ὠδίνουσα, ὅτι πολλὰ τὰ τέκνα τῆσ ἐρήμου μᾶλλον ἢ τῆσ ἐχούσησ τὸν ἄνδρα. εἶπε γὰρ Κύριοσ.

πλάτυνον τὸν τόπον τῆσ σκηνῆσ σου καὶ τῶν αὐλαιῶν σου, πῆξον, μὴ φείσῃ. μάκρυνον τὰ σχοινίσματά σου καὶ τοὺσ πασσάλουσ σου κατίσχυσον. ἔτι εἰσ τὰ δεξιὰ καὶ εἰσ τὰ ἀριστερὰ ἐκπέτασον, καὶ τὸ σπέρμα σου ἔθνη κληρονομήσει, καὶ πόλεισ ἠρημωμένασ κατοικιεῖσ. μὴ φοβοῦ, ὅτι κατῃσχύνθησ, μηδὲ ἐντραπῇσ, ὅτι ὠνειδίσθησ. ὅτι αἰσχύνην αἰώνιον ἐπιλήσῃ καὶ ὄνειδοσ τῆσ χηρείασ σου οὐ μὴ μνησθήσῃ ἔτι. ὅτι Κύριοσ ὁ ποιῶν σε, Κύριοσ σαβαὼθ ὄνομα αὐτῷ. καὶ ὁ ρυσάμενόσ σε αὐτὸσ Θεὸσ Ἰσραήλ, πάσῃ τῇ γῇ κληθήσεται. οὐχ ὡσ γυναῖκα καταλελειμμένην καὶ ὀλιγόψυχον κέκληκέ σε Κύριοσ, οὐδ̓ ὡσ γυναίκα ἐκ νεότητοσ μεμισημένην, εἶπεν ὁ Θεόσ σου. χρόνον μικρὸν κατέλιπόν σε καὶ μετ̓ ἐλέουσ μεγάλου ἐλεήσω σε, ἐν θυμῷ μικρῷ ἀπέστρεψα τὸ πρόσωπόν μου ἀπὸ σοῦ καὶ ἐν ἐλέει αἰωνίῳ ἐλεήσω σε, εἶπεν ὁ ρυσάμενόσ σε Κύριοσ. ἀπὸ τοῦ ὕδατοσ τοῦ ἐπὶ Νῶε τοῦτό μοί ἐστι. καθότι ὤμοσα αὐτῷ ἐν τῷ χρόνῳ ἐκείνῳ τῇ γῇ μὴ θυμωθήσεσθαι ἐπὶ σοὶ ἔτι, μηδὲ ἐν ἀπειλῇ σου τὰ ὄρη μεταστήσεσθαι, οὐδ̓ οἱ βουνοί σου μετακινηθήσονται, οὕτωσ οὐδὲ τὸ παῤ ἐμοῦ σοὶ ἔλεοσ ἐκλείψει, οὐδὲ ἡ διαθήκη τῆσ εἰρήνησ σου οὐ μὴ μεταστῇ. εἶπε γὰρ Κύριοσ. ἵλεώσ σοι. Ταπεινὴ καὶ ἀκατάστατοσ, οὐ παρεκλήθησ, ἰδοὺ ἐγὼ ἑτοιμάζω σοι ἄνθρακα τὸν λίθον σου καὶ τὰ θεμέλιά σου σάπφειρον καὶ θήσω τὰσ ἐπάλξεισ σου ἴασπιν καὶ τὰσ πύλασ σου λίθουσ κρυστάλλου καὶ τὸν περίβολόν σου λίθουσ ἐκλεκτοὺς καὶ πάντασ τοὺσ υἱούσ σου διδακτοὺσ Θεοῦ καὶ ἐν πολλῇ εἰρήνῃ τὰ τέκνα σου. καὶ ἐν δικαιοσύνῃ οἰκοδομηθήσῃ. ἀπέχου ἀπὸ ἀδίκου καὶ οὐ φοβηθήσῃ, καὶ τρόμοσ οὐκ ἐγγιεῖ σοι. ἰδοὺ προσήλυτοι προσελεύσονταί σοι δἰ ἐμοῦ καὶ ἐπὶ σὲ καταφεύξονται. ἰδοὺ ἐγὼ ἔκτισά σε οὐχ ὡσ χαλκεὺσ φυσῶν ἄνθρακασ καὶ ἐκφέρων σκεῦοσ εἰσ ἔργον. ἐγὼ δὲ ἔκτισά σε οὐκ εἰσ ἀπώλειαν φθεῖραι πᾶν σκεῦοσ φθαρτόν, ἐπὶ σὲ οὐκ εὐοδώσω, καὶ πᾶσα φωνὴ ἀναστήσεται ἐπὶ σὲ εἰσ κρίσιν. πάντασ αὐτοὺσ ἡττήσεισ, οἱ δὲ ἔνοχοί σου ἔσονται ἐν αὐτῇ. ἔστι κληρονομία τοῖσ θεραπεύουσι Κύριον, καὶ ἡμεῖσ ἔσεσθέ μοι δίκαιοι, λέγει Κύριοσ. ΟΙ διψῶντεσ, πορεύεσθε ἐφ̓ ὕδωρ, καὶ ὅσοι μὴ ἔχετε ἀργύριον, βαδίσαντεσ ἀγοράσατε, καὶ φάγετε καὶ πίεσθε ἄνευ ἀργυρίου καὶ τιμῆσ οἶνον καὶ στέαρ.

ἱνατί τιμᾶσθε ἀργυρίου ἐν οὐκ ἄρτοισ καὶ τὸν μόχθον ὑμῶν οὐκ εἰσ πλησμονήν̣ ἀκούσατέ μου καὶ φάγεσθε ἀγαθά, καὶ ἐντρυφήσει ἐν ἀγαθοῖσ ἡ ψυχὴ ὑμῶν. προσέχετε τοῖσ ὠσὶν ὑμῶν καὶ ἐπακουλουθήσατε ταῖσ ὁδοῖσ μου. εἰσακούσατέ μου, καὶ ζήσεται ἐν ἀγαθοῖσ ἡ ψυχὴ ὑμῶν. καὶ διαθήσομαι ὑμῖν διαθήκην αἰώνιον, τὰ ὅσια Δαυὶδ τὰ πιστά. ἰδοὺ μαρτύριον ἐν ἔθνεσιν ἔδωκα αὐτόν, ἄρχοντα καὶ προστάσσοντα ἔθνεσιν. ἰδοὺ ἔθνη, ἃ οὐκ οἴδασί σε, ἐπικαλέσονταί σε, καὶ λαοί, οἳ οὐκ ἐπίστανταί σε, ἐπὶ σὲ καταφεύξονται ἕνεκεν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, τοῦ ἁγίου Ἰσραήλ, ὅτι ἐδόξασέ σε. ‐ Ζητήσατε τὸν Κύριον καὶ ἐν τῷ εὑρίσκειν αὐτὸν ἐπικαλέσασθε. ἡνίκα δ̓ ἂν ἐγγίζη ὑμῖν, ἀπολιπέτω ὁ ἀσεβὴσ τὰσ ὁδοὺσ αὐτοῦ καὶ ἀνὴρ ἄνομοσ τὰσ βουλὰσ αὐτοῦ καὶ ἐπιστραφήτω ἐπὶ Κύριον, καὶ ἐλεηθήσεται, ὅτι ἐπὶ πολὺ ἀφήσει τὰσ ἁμαρτίασ ὑμῶν. οὐ γάρ εἰσιν αἱ βουλαί μου ὥσπερ αἱ βουλαὶ ὑμῶν, οὐδ̓ ὥσπερ αἱ ὁδοὶ ὑμῶν αἱ ὁδοί μου, λέγει Κύριοσ. ἀλλ̓ ὡσ ἀπέχει ὁ οὐρανὸσ ἀπὸ τῆσ γῆσ, οὕτωσ ἀπέχει ἡ ὁδόσ μου ἀπὸ τῶν ὁδῶν ὑμῶν καὶ τὰ διανοήματα ὑμῶν ἀπὸ τῆσ διανοίασ μου. ὡσ γὰρ ἂν καταβῇ ὁ ὑετὸσ ἢ χιὼν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ οὐ μὴ ἀποστραφῇ, ἕωσ ἂν μεθύσῃ τὴν γῆν, καὶ ἐκτέκῃ καὶ ἐκβλαστήσῃ καὶ δῷ σπέρμα τῷ σπείραντι καὶ ἄρτον εἰσ βρῶσιν, οὕτωσ ἔσται τὸ ρῆμά μου, ὃ ἐὰν ἐξέλθῃ ἐκ τοῦ στόματόσ μου, οὐ μὴ ἀποστραφῇ, ἕωσ ἂν τελεσθῇ ὅσα ἂν ἠθέλησα καὶ εὐοδώσω τὰσ ὁδούσ μου καὶ τὰ ἐντάλματά μου. ἐν γὰρ εὐφροσύνῃ ἐξελεύσεσθε καὶ ἐν χαρᾷ διδαχθήσεσθε. τὰ γὰρ ὄρη καὶ οἱ βουνοὶ ἐξαλοῦνται προσδεχόμενοι ὑμᾶσ ἐν χαρᾷ, καὶ πάντα τὰ ξύλα τοῦ ἀγροῦ ἐπικροτήσει τοῖσ κλάδοισ, καὶ ἀντὶ τῆσ στοιβῆσ ἀναβήσεται κυπάρισσοσ, ἀντὶ δὲ τῆσ κονύζησ ἀναβήσεται μυρσίνη. και ἔσται Κύριοσ εἰσ ὄνομα καὶ εἰσ σημεῖον αἰώνιον καὶ οὐκ ἐκλείψει. ΤΑΔΕ λέγει Κύριοσ. φυλάσσεσθε κρίσιν καὶ ποιήσατε δικαιοσύνην. ἤγγικε γὰρ τὸ σωτήριόν μου παραγίνεσθαι καὶ τὸ ἔλεόσ μου ἀποκαλυφθῆναι.

μακάριοσ ἀνὴρ ὁ ποιῶν ταῦτα καὶ ἄνθρωποσ ὁ ἀντεχόμενοσ αὐτῶν καὶ φυλάσσων τὰ σάββατα μὴ βεβηλοῦν καὶ διατηρῶν τὰσ χεῖρασ αὐτοῦ μὴ ποιεῖν ἄδικα. μὴ λεγέτω ὁ ἀλλογενὴσ ὁ προσκείμενοσ πρὸσ Κύριον. ἀφοριεῖ με ἄρα Κύριοσ ἀπὸ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ. καὶ μὴ λεγέτω ὁ εὐνοῦχοσ ὅτι ξύλον ἐγώ εἰμι ξηρόν. τάδε λέγει Κύριοσ τοῖσ εὐνούχοισ. ὅσοι ἂν φυλάξωνται τὰ σάββατά μου καὶ ἐκλέξωνται ἃ ἐγὼ θέλω καὶ ἀντέχωνται τῆσ διαθήκησ μου, δώσω αὐτοῖσ ἐν τῷ οἴκῳ μου καὶ ἐν τῷ τείχει μου τόπον ὀνομαστὸν κρείττω υἱῶν καὶ θυγατέρων, ὄνομα αἰώνιον δώσω αὐτοῖσ καὶ οὐκ ἐκλείψει. καὶ τοῖσ ἀλλογενέσι τοῖσ προσκειμένοισ Κυρίῳ δουλεύειν αὐτῷ καὶ ἀγαπᾶν τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ εἶναι αὐτῷ εἰσ δούλουσ καὶ δούλασ καὶ πάντασ τοὺσ φυλασσομένουσ τὰ σάββατά μου μὴ βεβηλοῦν καὶ ἀντεχομένουσ τῆσ διαθήκησ μου, εἰσάξω αὐτοὺσ εἰσ τὸ ὄροσ τὸ ἅγιόν μου καὶ εὐφρανῶ αὐτοὺσ ἐν τῷ οἴκῳ τῆσ προσευχῆσ μου. τὰ ὁλοκαυτώματα αὐτῶν, καὶ αἱ θυσίαι αὐτῶν ἔσονται δεκταὶ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου μου. ὁ γὰρ οἶκόσ μου οἶκοσ προσευχῆσ κληθήσεται πᾶσι τοῖσ ἔθνεσιν, εἶπε Κύριοσ ὁ συνάγων τοὺσ διεσπαρμένουσ Ἰσραήλ, ὅτι συνάξω ἐπ̓ αὐτὸν συναγωγήν. ‐ Πάντα τὰ θηρία τὰ ἄγρια, δεῦτε φάγετε, πάντα τὰ θηρία τοῦ δρυμοῦ. ἴδετε ὅτι ἐκτετύφλωνται πάντεσ, οὐκ ἔγνωσαν φρονῆσαι, πάντεσ κύνεσ ἐνεοί, οὐ δυνήσονται ὑλακτεῖν, ἐνυπνιαζόμενοι κοίτην, φιλοῦντεσ νυστάξαι. καὶ οἱ κύνεσ ἀναιδεῖσ τῇ ψυχῇ, οὐκ εἰδότεσ πλησμονήν. καί εἰσι πονηροὶ οὐκ εἰδότεσ σύνεσιν, πάντεσ ἐν ταῖσ ὁδοῖσ αὐτῶν ἐξηκολούθησαν, ἕκαστοσ κατὰ τὸ ἑαυτοῦ. ΙΔΕΤΕ ὡσ ὁ δίκαιοσ ἀπώλετο, καὶ οὐδεὶσ ἐκδέχεται τῇ καρδίᾳ, καὶ ἄνδρεσ δίκαιοι αἴρονται, καὶ οὐδεὶσ κατανοεῖ. ἀπὸ γὰρ προσώπου ἀδικίασ ἦρται ὁ δίκαιοσ.

ἔσται ἐν εἰρήνῃ ἡ ταφὴ αὐτοῦ, ᾖρται ἐκ τοῦ μέσου ὑμεῖσ δὲ προσαγάγετε ὧδε, υἱοὶ ἄνομοι, σπέρμα μοιχῶν καὶ πόρνησ. ἐν τίνι ἐνετρυφήσατε̣ καὶ ἐπὶ τίνα ἠνοίξατε τὸ στόμα ὑμῶν̣ καὶ ἐπὶ τίνα ἐχαλάσατε τὴν γλῶσσαν ὑμῶν̣ οὐχ ὑμεῖσ ἐστε τέκνα ἀπωλείασ̣ σπέρμα ἄνομον̣ οἱ παρακαλοῦντεσ εἴδωλα ὑπὸ δένδρα δασέα, σφάζοντεσ τὰ τέκνα αὐτῶν ἐν ταῖσ φάραγξιν ἀναμέσον τῶν πετρῶν. ἐκείνη σου ἡ μερίσ, οὗτόσ σου ὁ κλῆροσ, κἀκείνοισ ἐξέχεασ σπονδὰσ κἀκείνοισ ἀνήνεγκασ θυσίασ. ἐπὶ τούτοισ οὖν οὐκ ὀργισθήσομαι̣ ἐπ̓ ὄροσ ὑψηλὸν καὶ μετέωρον, ἐκεῖ σου ἡ κοίτη, καὶ ἐκεῖ ἀνεβίβασασ θυσίασ σου. καὶ ὀπίσω τῶν σταθμῶν τῆσ θύρασ σου ἔθηκασ μνημόσυνά σου. ᾤου ὅτι ἐὰν ἀπ̓ ἐμοῦ ἀποστῇσ, πλεῖόν τι ἕξεισ. ἠγάπησασ τοὺσ κοιμωμένουσ μετὰ σοῦ καὶ ἐπλήθυνασ τὴν πορνείαν σου μετ̓ αὐτῶν καὶ πολλοὺσ ἐποίησασ τοὺσ μακρὰν ἀπὸ σοῦ καὶ ἀπέστειλασ πρέσβεισ ὑπὲρ τὰ ὅριά σου καὶ ἀπέστρεψασ καὶ ἐταπεινώθησ ἕωσ ᾅδου. ταῖσ πολιοδίαισ σου ἐκοπίασασ καὶ οὐκ εἶπασ. παύσομαι ἐνισχύουσα, ὅτι ἔπραξασ ταῦτα, διὰ τοῦτο οὐ κατεδεήθησ μου σύ. τίνα εὐλαβηθεῖσα ἐφοβήθησ καὶ ἐψεύσω με καὶ οὐκ ἐμνήσθησ μου, οὐδὲ ἔλαβέσ με εἰσ τὴν διάνοιαν οὐδὲ εἰσ τὴν καρδίαν σου̣ καὶ ἐγώ σε ἰδὼν παρορῶ, καὶ ἐμὲ οὐκ ἐφοβήθησ. καὶ ἐγὼ ἀπαγγελῶ τὴν δικαιοσύνην μου καὶ τὰ κακά σου, ἃ οὐκ ὠφελήσει σε. ὅταν ἀναβοήσῃσ, ἐξελέσθωσάν σε ἐν τῇ θλίψει σου. τούτουσ γὰρ πάντασ ἄνεμοσ λήψεται καὶ ἀποίσει καταιγίσ. οἱ δὲ ἀντεχόμενοί μου κτήσονται γῆν καὶ κληρονομήσουσι τὸ ὄροσ τὸ ἅγιόν μου. καὶ ἐροῦσι. καθαρίσατε ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ ὁδοὺσ καὶ ἄρατε σκῶλα ἀπὸ τῆσ ὁδοῦ τοῦ λαοῦ μου. ‐ Τάδε λέγει Κύριοσ ὁ Ὕψιστοσ, ὁ ἐν ὑψηλοῖσ κατοικῶν τὸν αἰῶνα, ἅγιοσ ἐν ἁγίοισ ὄνομα αὐτῷ, Κύριοσ Ὕψιστοσ ἐν ἁγίοισ ἀναπαυόμενοσ καὶ ὀλιγοψύχοισ διδοὺσ μακροθυμίαν καὶ διδοὺσ ζωὴν τοῖσ συντετριμμένοισ τὴν καρδίαν. οὐκ εἰσ τὸν αἰῶνα ἐκδικήσω ὑμᾶσ, οὐδὲ διαπαντὸσ ὀργισθήσομαι ὑμῖν. πνεῦμα γὰρ παῤ ἐμοῦ ἐξελεύσεται καὶ πνοὴν πᾶσαν ἐγὼ ἐποίησα. δἰ ἁμαρτίαν βραχύ τι ἐλύπησα αὐτὸν καὶ ἐπάταξα αὐτὸν καὶ ἀπέστρεψα τὸ πρόσωπόν μου ἀπ̓ αὐτοῦ, καὶ ἐλυπήθη καὶ ἐπορεύθη στυγνὸσ ἐν ταῖσ ὁδοῖσ αὐτοῦ. τὰσ ὁδοὺσ αὐτοῦ ἑώρακα καὶ ἰασάμην αὐτὸν καὶ παρεκάλεσα αὐτὸν καὶ ἔδωκα αὐτῷ παράκλησιν ἀληθινήν, εἰρήνην ἐπ̓ εἰρήνῃ τοῖσ μακρὰν καὶ τοῖσ ἐγγὺσ οὖσι. καὶ εἶπε Κύριοσ. ἰάσομαι αὐτούσ, οἱ δὲ ἄδικοι οὕτωσ κλυδωνισθήσονται καὶ ἀναπαύσασθαι οὐ δυνήσονται. οὐκ ἔστι χαίρειν τοῖσ ἀσεβέσιν, εἶπε Κύριοσ ὁ Θεόσ. ΑΝΑΒΟΗΣΟΝ ἐν ἰσχύϊ καὶ μὴ φείσῃ, ὡσ σάλπιγγα ὕψωσον τὴν φωνήν σου, καὶ ἀνάγγειλον τῷ λαῷ μου τὰ ἁμαρτήματα αὐτῶν καὶ τῷ οἴκῳ Ἰακὼβ τὰσ ἀνομίασ αὐτῶν.

ἐμὲ ἡμέραν ἐξ ἡμέρασ ζητοῦσι καὶ γνῶναί μου τὰσ ὁδοὺσ ἐπιθυμοῦσιν. ὡσ λαὸσ δικαιοσύνην πεποιηκὼσ καὶ κρίσιν Θεοῦ αὐτοῦ μὴ ἐγκαταλελοιπὼσ αἰτοῦσί με νῦν κρίσιν δικαίαν καὶ ἐγγίζειν Θεῷ ἐπιθυμοῦσι λέγοντεσ. τί ὅτι ἐνησταύσαμεν καὶ οὐκ εἶδεσ̣ ἐταπεινώσαμεν τὰσ ψυχὰσ ἡμῶν καὶ οὐκ ἔγνωσ̣ ἐν γὰρ ταῖσ ἡμέραισ τῶν νηστειῶν ὑμῶν εὑρίσκετε τὰ θελήματα ὑμῶν καὶ πάντασ τοὺσ ὑποχειρίουσ ὑμῶν ὑπονύσσετε. εἰ εἰσ κρίσεισ καὶ μάχασ νηστεύετε καὶ τύπτετε πυγμαῖσ ταπεινόν, ἱνατί μοι νηστεύετε ὡσ σήμερον, ἀκουσθῆναι ἐν κραυγῇ τὴν φωνὴν ὑμῶν̣ οὐ ταύτην τὴν νηστείαν ἐξελεξάμην καὶ ἡμέραν ταπεινοῦν ἄνθρωπον τὴν ψυχὴν αὐτοῦ. οὐδ̓ ἂν κάμψῃσ ὡσ κρίκον τὸν τράχηλόν σου καὶ σάκκον καὶ σποδὸν ὑποστρώσῃ, οὐδ̓ οὕτω καλέσετε νηστείαν δεκτήν. οὐχὶ τοιαύτην νηστείαν ἐγὼ ἐξελεξάμην, λέγει Κύριοσ, ἀλλὰ λύε πάντα σύνδεσμον ἀδικίασ, διάλυε στραγγαλιὰσ βιαίων συναλλαγμάτων, ἀπόστελλε τεθραυσμένουσ ἐν ἀφέσει καὶ πᾶσαν συγγραφὴν ἄδικον διάσπα. διάθρυπτε πεινῶντι τὸν ἄρτον σου καὶ πτωχοὺσ ἀστέγουσ εἴσαγε εἰσ τὸν οἶκόν σου. ἐὰν ἴδῃσ γυμνόν, περίβαλε, καὶ ἀπὸ τῶν οἰκείων τοῦ σπέρματόσ σου οὐχ ὑπερόψει. τότε ραγήσεται πρώϊμον τὸ φῶσ σου, καὶ τὰ ἰάματά σου ταχὺ ἀνατελεῖ, καὶ προπορεύσεται ἔμπροσθέν σου ἡ δικαιοσύνη σου, καὶ ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ περιστελεῖ σε. τότε βοήσῃ, καὶ ὁ Θεὸσ εἰσακούσεταί σου. ἔτι λαλοῦντόσ σου ἐρεῖ. ἰδοὺ πάρειμι. ἐὰν ἀφέλῃσ ἀπὸ σοῦ σύνδεσμον καὶ χειροτονίαν καὶ ρῆμα γογγυσμοῦ καὶ δῷσ πεινῶντι τὸν ἄρτον ἐκ ψυχῆσ σου καὶ ψυχὴν τεταπεινωμένην ἐμπλήσῃσ, τότε ἀνατελεῖ ἐν τῷ σκότει τὸ φῶσ σου, καὶ τὸ σκότοσ σου ὡσ μεσημβρία. καὶ ἔσται ὁ Θεόσ σου μετὰ σοῦ διαπαντόσ. καὶ ἐμπλησθήσῃ καθάπερ ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχή σου, καὶ τὰ ὀστᾶ σου πιανθήσεται, καὶ ἔσῃ ὡσ κῆποσ μεθύων καὶ ὡσ πηγὴ ἣν μὴ ἐξέλιπεν ὕδωρ καὶ τὰ ὀστᾶ σου ὡσ βοτάνη ἀνατελεῖ καὶ πιανθήσεται καὶ κληρονομήσουσι γενεὰσ γενεῶν. καὶ οἰκοδομηθήσονταί σου αἱ ἔρημοι αἰώνιοι, καὶ ἔσται σου τὰ θεμέλια αἰώνια γενεῶν γενεαῖσ. καὶ κληθήσῃ Οἰκοδόμοσ φραγμῶν, καὶ τοὺσ τρίβουσ τοὺσ ἀναμέσον παύσεισ. ἐὰν ἀποστρέψῃσ τὸν πόδα σου ἀπὸ τῶν σαββάτων τοῦ μὴ ποιεῖν τὰ θελήματά σου ἐν τῇ ἡμέρα τῇ ἁγίᾳ καὶ καλέσεισ τὰ σάββατα τρυφερά, ἅγια τῷ Θεῷ σου, οὐκ ἀρεῖσ τὸν πόδα σου ἐπ̓ ἔργῳ, οὐδὲ λαλήσεισ λόγον ἐν ὀργῇ ἐκ τοῦ στόματόσ σου, καὶ ἔσῃ πεποιθὼσ ἐπὶ Κύριον, καὶ ἀναβιβάσει σε ἐπὶ τὰ ἀγαθὰ τῆσ γῆσ καὶ ψωμιεῖ σε τὴν κληρονομίαν Ἰακὼβ τοῦ πατρόσ σου. τὸ γὰρ στόμα Κυρίου ἐλάλησε ταῦτα. ΜΗ οὐκ ἰσχύει ἡ χεὶρ Κυρίου τοῦ σῶσαί̣ ἢ ἐβάρυνε τὸ οὖσ αὐτοῦ τοῦ μὴ εἰσακοῦσαι̣

ἀλλὰ τὰ ἁμαρτήματα ὑμῶν διϊστῶσιν ἀναμέσον ὑμῶν καὶ ἀναμέσον τοῦ Θεοῦ, καὶ διὰ τὰσ ἁμαρτίασ ὑμῶν ἀπέστρεψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἀφ̓ ὑμῶν τοῦ μὴ ἐλεῆσαι. αἱ γὰρ χεῖρεσ ὑμῶν μεμολυσμέναι αἵματι καὶ οἱ δάκτυλοι ὑμῶν ἐν ἁμαρτίαισ, τὰ δὲ χείλη ὑμῶν ἐλάλησεν ἀνομίαν, καὶ ἡ γλῶσσα ὑμῶν ἀδικίαν μελετᾷ. οὐθεὶσ λαλεῖ δίκαια, οὐδέ ἐστι κρίσισ ἀληθινή. πεποίθασιν ἐπὶ ματαίοισ καὶ λαλοῦσι κενά, ὅτι κύουσι πόνον καὶ τίκτουσιν ἀνομίαν. ὠὰ ἀσπίδων ἔρρηξαν καὶ ἱστὸν ἀράχνησ ὑφαίνουσι. καὶ ὁ μέλλων τῶν ὠῶν αὐτῶν φαγεῖν συντρίψασ οὔριον εὗρε, καὶ ἐν αὐτῷ βασιλίσκοσ. ὁ ἱστὸσ αὐτῶν οὐκ ἔσται εἰσ ἱμάτιον, οὐδὲ μὴ περιβάλωνται ἀπὸ τῶν ἔργων αὐτῶν. τὰ γὰρ ἔργα αὐτῶν ἔργα ἀνομίασ. οἱ δὲ πόδεσ αὐτῶν ἐπὶ πονηρίαν τρέχουσι, ταχινοὶ ἐκχέαι αἷμα. καὶ οἱ διαλογισμοὶ αὐτῶν διαλογισμοὶ ἀφρόνων, σύντριμμα καὶ ταλαιπωρία ἐν ταῖσ ὁδοῖσ αὐτῶν. καὶ ὁδὸν εἰρήνησ οὐκ οἴδασι, καὶ οὐκ ἔστι κρίσισ ἐν ταῖσ ὁδοῖσ αὐτῶν. αἱ γὰρ τρίβοι αὐτῶν διεστραμμέναι, ἃσ διοδεύουσι, καὶ οὐκ οἴδασιν εἰρήνην. διὰ τοῦτο ἀπέστη ἡ κρίσισ ἀπ̓ αὐτῶν, καὶ οὐ μὴ καταλάβῃ αὐτοὺσ δικαιοσύνη. ὑπομεινάντων αὐτῶν φῶσ ἐγένετο αὐτοῖσ σκότοσ, μείναντεσ αὐγὴν ἐν ἀωρίᾳ περιεπάτησαν. ψηλαφήσουσιν ὡσ τυφλοὶ τοῖχον καὶ ὡσ οὐχ ὑπαρχόντων ὀφθαλμῶν ψηλαφήσουσι. καὶ πεσοῦνται ἐν μεσημβρίᾳ ὡσ ἐν μεσονυκτίῳ, ὡσ ἀποθνήσκοντεσ στενάξουσιν, ὡσ ἄρκοσ καὶ ὡσ περιστερὰ ἅμα πορεύσονται. ἀνεμείναμεν κρίσιν, καὶ οὐκ ἔστι. σωτηρία μακρὰν ἀφέστηκεν ἀφ̓ ἡμῶν. πολλὴ γὰρ ἡ ἀνομία ἐναντίον σου, καὶ αἱ ἁμαρτίαι ἡμῶν ἀντέστησαν ἡμῖν. αἱ γὰρ ἀνομίαι ἡμῶν ἐν ἡμῖν, καὶ τὰ ἀδικήματα ἡμῶν ἔγνωμεν. ἠσεβήσαμεν καὶ ἐψευσάμεθα καὶ ἀπέστημεν ἀπὸ ὄπισθεν τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. ἐλαλήσαμεν ἄδικα καὶ ἠπειθήσαμεν, ἐκύομεν καὶ ἐμελετήσαμεν ἀπὸ καρδίασ ἡμῶν λόγουσ ἀδίκουσ. καὶ ἀπεστήσαμεν ὀπίσω τὴν κρίσιν, καὶ ἡ δικαιοσύνη μακρὰν ἀφέστηκεν, ὅτι κατηναλώθη ἐν ταῖσ ὁδοῖσ αὐτῶν ἡ ἀλήθεια, καὶ δἰ εὐθείασ οὐκ ἐδύναντο διελθεῖν. καὶ ἡ ἀλήθεια ᾖρται, καὶ μετέστησαν τὴν διάνοιαν τοῦ συνιέναι. καὶ εἶδε Κύριοσ, καὶ οὐκ ἤρεσεν αὐτῷ, ὅτι οὐκ ἦν κρίσισ. καὶ εἶδε καὶ οὐκ ἦν ἀνήρ, καὶ κατενόησε καὶ οὐκ ἦν ὁ ἀντιληψόμενοσ, καὶ ἠμύνατο αὐτοὺσ τῷ βραχίονι αὐτοῦ καὶ τῇ ἐλεημοσύνῃ ἐστηρίσατο. καὶ ἐνεδύσατο δικαιοσύνην ὡσ θώρακα καὶ περιέθετο περικεφαλαίαν σωτηρίου ἐπὶ τῆσ κεφαλῆσ καὶ περιεβάλετο ἱμάτιον ἐκδικήσεωσ καὶ τὸ περιβόλαιον ὡσ ἀνταποδώσων ἀνταπόδοσιν ὄνειδοσ τοῖσ ὑπεναντίοισ. καὶ φοβηθήσονται οἱ ἀπὸ δυσμῶν τὸ ὄνομα Κυρίου καὶ οἱ ἀπ̓ ἀνατολῶν ἡλίου τὸ ὄνομα τὸ ἔνδοξον. ἥξει γὰρ ὡσ ποταμὸσ βίαιοσ ἡ ὀργὴ παρὰ Κυρίου, ἥξει μετὰ θυμοῦ. καὶ ἥξει ἕνεκεν Σιὼν ὁ ρυόμενοσ καὶ ἀποστρέψει ἀσεβείασ ἀπὸ Ἰακώβ. καὶ αὕτη αὐτοῖσ ἡ παῤ ἐμοῦ διαθήκη, εἶπε Κύριοσ. τὸ πνεῦμα τὸ ἐμόν, ὅ ἐστιν ἐπὶ σοί, καὶ τὰ ρήματα, ἃ ἔδωκα εἰσ τὸ στόμα σου, οὐ μὴ ἐκλίπῃ ἐκ τοῦ στόματόσ σου καὶ ἐκ τοῦ στόματοσ τοῦ σπέρματόσ σου. εἶπε γὰρ Κύριοσ, ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ εἰσ τὸν αἰῶνα. ΦΩΤΙΖΟΥ φωτίζου Ἱερουσαλήμ, ἥκει γάρ σου τὸ φῶσ, καὶ ἡ δόξα Κυρίου ἐπὶ σὲ ἀνατέταλκεν.

ἰδοὺ σκότοσ καλύψει γῆν ὡσ γνόφοσ ἐπ̓ ἔθνη. ἐπὶ δὲ σὲ φανήσεται Κύριοσ, καὶ ἡ δόξα αὐτοῦ ἐπὶ σὲ ὀφθήσεται. καὶ πορεύσονται βασιλεῖσ τῷ φωτί σου καὶ ἔθνη τῇ λαμπρότητί σου. ἆρον κύκλῳ τοὺσ ὀφθαλμούσ σου καὶ ἰδὲ συνηγμένα τὰ τέκνα σου. ἰδοὺ ἥκασι πάντεσ οἱ υἱοί σου μακρόθεν, καὶ αἱ θυγατέρεσ σου ἐπ̓ ὤμων ἀρθήσονται. τότε ὄψῃ καὶ φοβηθήσῃ καὶ ἐκστήσῃ τῇ καρδίᾳ, ὅτι μεταβαλεῖ εἰσ σὲ πλοῦτοσ θαλάσσησ καὶ ἐθνῶν καὶ λαῶν. καὶ ἥξουσί σοι ἀγέλαι καμήλων, καὶ καλύψουσί σε κάμηλοι Μαδιὰμ καὶ Γαιφά. πάντεσ ἐκ Σαβὰ ἥξουσι φέροντεσ χρυσίον καὶ λίβανον οἴσουσι καὶ λίθον τίμιον καὶ τὸ σωτήριον Κυρίου εὐαγγελιοῦνται. καὶ πάντα τὰ πρόβατα Κηδὰρ συναχθήσονταί σοι καὶ κριοὶ Ναβαιὼθ ἥξουσί σοι, καὶ ἀνενεχθήσεται δεκτὰ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν μου, καὶ ὁ οἶκοσ τῆσ προσευχῆσ μου δοξασθήσεται. τίνεσ οἵδε ὡσ νεφέλαι πέτανται καὶ ὡσεὶ περιστεραὶ σὺν νεοσσοῖσ̣ ἐμὲ αἱ νῆσοι ὑπέμειναν καὶ πλοῖα Θαρσὶσ ἐν πρώτοισ, ἀγαγεῖν τὰ τέκνα σου μακρόθεν καὶ τὸν ἄργυρον καὶ τὸ χρυσὸν αὐτῶν μετ̓ αὐτῶν διὰ τὸ ὄνομα Κυρίου τὸ ἅγιον καὶ διὰ τὸ τὸν ἅγιον τοῦ Ἰσραὴλ ἔνδοξον εἶναι. καὶ οἰκοδομήσουσιν ἀλλογενεῖσ τὰ τείχη σου, καὶ οἱ βασιλεῖσ αὐτῶν παραστήσονταί σοι. διὰ γὰρ ὀργήν μου ἐπάταξά σε καὶ διὰ ἔλεον ἠγάπησά σε. καὶ ἀνοιχθήσονται αἱ πύλαι σου διαπαντόσ, ἡμέρασ καὶ νυκτὸσ οὐ κλεισθήσονται, εἰσαγαγεῖν πρὸσ σὲ δύναμιν ἐθνῶν καὶ βασιλεῖσ αὐτῶν ἀγομένουσ. τὰ γὰρ ἔθνη καὶ οἱ βασιλεῖσ, οἵτινεσ οὐ δουλεύσουσί σοι, ἀπολοῦνται καὶ τὰ ἔθνη ἐρημίᾳ ἐρημωθήσεται. καὶ ἡ δόξα τοῦ Λιβάνου πρὸσ σὲ ἥξει ἐν κυπαρίσσῳ καὶ πεύκῃ καὶ κέδρῳ ἅμα, δοξάσαι τὸν τόπον τὸν ἅγιόν μου καὶ τὸν τόπον τῶν ποδῶν μου δοξάσω. καὶ πορεύσονται πρόσ σε δεδοικότεσ υἱοὶ τῶν ταπεινωσάντων σε καὶ παροξυνάντων σε, καὶ κληθήσῃ Πόλισ Κυρίου Σιὼν ἁγίου Ἰσραήλ. διὰ τὸ γεγενῆσθαί σε ἐγκαταλελειμμένην καὶ μεμισημένην, καὶ οὐκ ἦν ὁ βοηθῶν, καὶ θήσω σε ἀγαλλίαμα αἰώνιον, εὐφροσύνην γενεῶν γενεαῖσ. καὶ θηλάσεισ γάλα ἐθνῶν καὶ πλοῦτον βασιλέων φάγεσαι. καὶ γνώσῃ, ὅτι ἐγὼ Κύριοσ ὁ σῴζων σε καὶ ἐξαιρούμενόσ σε ὁ Θεὸσ Ἰσραήλ. καὶ ἀντὶ χαλκοῦ οἴσω σοι χρυσίον, ἀντὶ δὲ σιδήρου οἴσω σοι ἀργύριον, ἀντὶ δὲ ξύλων οἴσω σοι χαλκόν, ἀντὶ δὲ λίθων σίδηρον. καὶ δώσω τοὺσ ἄρχοντάσ σου ἐν εἰρήνῃ καὶ τοὺσ ἐπισκόπουσ σου ἐν δικαιοσύνῃ. καὶ οὐκ ἀκουσθήσεται ἔτι ἀδικία ἐν τῇ γῇ σου, οὐδὲ σύντριμμα οὐδὲ ταλαιπωρία ἐν τοῖσ ὁρίοισ σου, ἀλλὰ κληθήσεται Σωτήριον τὰ τείχη σου, καὶ αἱ πύλαι σου Γλύμμα. καὶ οὐκ ἔσται σοι ἔτι ὁ ἥλιοσ εἰσ φῶσ ἡμέρασ, οὐδὲ ἀνατολὴ σελήνησ φωτιεῖ σου τὴν νύκτα, ἀλλ̓ ἔσται σοι Κύριοσ φῶσ αἰώνιον καὶ ὁ Θεὸσ δόξα σου. οὐ γὰρ δύσεται ὁ ἥλιόσ σοι, καὶ ἡ σελήνη σοι οὐκ ἐκλείψει. ἔσται γάρ σοι Κύριοσ φῶσ αἰώνιον, καὶ ἀναπληρωθήσονται αἱ ἡμέραι τοῦ πένθουσ σου. καὶ ὁ λαόσ σου πᾶσ δίκαιοσ, δἰ αἰῶνοσ κληρονομήσουσι τὴν γῆν, φυλάσσων τὸ φύτευμα, ἔργα χειρῶν αὐτοῦ εἰσ δόξαν. ὁ ὀλιγοστὸσ ἔσται εἰσ χιλιάδασ καὶ ὁ ἐλάχιστοσ εἰσ ἔθνοσ μέγα. ἐγὼ Κύριοσ κατὰ καιρὸν συνάξω αὐτούσ. ΠΝΕΥΜΑ Κυρίου ἐπ̓ ἐμέ, οὗ εἵνεκεν ἔχρισέ με. εὐαγγελίσασθαι πτωχοῖσ ἀπέσταλκέ με, ἰάσασθαι τοὺσ συντετριμένουσ τὴν καρδίαν, κηρύξαι αἰχμαλώτοισ ἄφεσιν καὶ τυφλοῖσ ἀνάβλεψιν,

καλέσαι ἐνιαυτὸν Κυρίου δεκτὸν καὶ ἡμέραν ἀνταποδόσεωσ τῷ Θεῷ ἡμῶν, παρακαλέσαι πάντασ τοὺσ πενθοῦντασ, δοθῆναι τοῖσ πενθοῦσι Σιὼν δόξαν ἀντὶ σποδοῦ, ἄλειμμα εὐφροσύνησ τοῖσ πενθοῦσι, καταστολὴν δόξησ ἀντὶ πνεύματοσ ἀκηδίασ. καὶ κληθήσονται γενεαὶ δικαιοσύνησ, φύτευμα Κυρίου εἰσ δόξαν. καὶ οἰκοδομήσουσιν ἐρήμουσ αἰωνίασ, ἐξηρημωμένασ πρότερον ἐξαναστήσουσι. καὶ καινιοῦσι πόλεισ ἐρήμουσ ἐξηρωμένασ εἰσ γενεάσ. καὶ ἥξουσι ἀλλογενεῖσ ποιμαίνοντεσ τὰ πρόβατά σου, καὶ ἀλλόφυλοι ἀροτῆρεσ καὶ ἀμπελουργοί. ὑμεῖσ δὲ ἱερεῖσ Κυρίου κληθήσεσθε, λειτουργοὶ Θεοῦ. ἰσχὺν ἐθνῶν κατέδεσθε καὶ ἐν τῷ πλούτῳ αὐτῶν θαυμασθήσεσθε. [ἀντὶ τῆσ αἰσχύνησ ὑμῶν τῆσ διπλῆσ καὶ ἀντὶ τῆσ ἐντροπῆσ ἀγαλλιάσεται ἡ μερὶσ αὐτῶν]. οὕτωσ ἐκ δευτέρασ κληρονομήσουσι τὴν γῆν, καὶ εὐφροσύνη αἰώνιοσ ὑπὲρ κεφαλῆσ αὐτῶν. ἐγὼ γάρ εἰμι Κύριοσ ὁ ἀγαπῶν δικαιοσύνην καὶ μισῶν ἁρπάγματα ἐξ ἀδικίασ. καὶ δώσω τὸν μόχθον αὐτῶν δικαίοισ καὶ διαθήκην αἰώνιον διαθήσομαι αὐτοῖσ. καὶ γνωσθήσεται ἐν τοῖσ ἔθνεσι τὸ σπέρμα αὐτῶν καὶ τὰ ἔκγονα αὐτῶν ἐν μέσῳ τῶν λαῶν. πᾶσ ὁ ὁρῶν αὐτοὺσ ἐπιγνώσεται αὐτούσ, ὅτι οὗτοί εἰσι σπέρμα ηὐλογημένον ὑπὸ Θεοῦ καὶ εὐφροσύνῃ εὐφρανθήσονται ἐπὶ Κύριον. ‐̓Αγαλλιάσθω ἡ ψυχή μου ἐπὶ τῷ Κυρίῳ. ἐνέδυσε γάρ με ἱμάτιον σωτηρίου καὶ χιτῶνα εὐφροσύνησ, ὡσ νυμφίῳ περιέθηκέ μοι μίτραν καὶ ὡσ νύμφην κατεκόσμησέ με κόσμῳ. καὶ ὡσ γῆ αὔξουσα τὸ ἄνθοσ αὐτῆσ καὶ ὡσ κῆποσ τὰ σπέρματα αὐτοῦ, οὕτωσ ἀνατελεῖ Κύριοσ δικαιοσύνην καὶ ἀγαλλίαμα ἐναντίον πάντων τῶν ἐθνῶν. ΔΙΑ Σιὼν οὐ σιωπήσομαι καὶ διὰ Ἱερουσαλὴμ οὐκ ἀνήσω, ἕωσ ἂν ἐξέλθῃ ὡσ φῶσ ἡ δικαιοσύνη μου, τὸ δὲ σωτήριόν μου ὡσ λαμπὰσ καυθήσεται.

καὶ ὄψονται ἔθνη τὴν δικαιοσύνην σου καὶ βασιλεῖσ τὴν δόξαν σου, καὶ καλέσει σε τὸ ὄνομά σου τὸ καινόν, ὃ ὁ Κύριοσ ὀνομάσει αὐτό. καὶ ἔσῃ στέφανοσ κάλλουσ ἐν χειρὶ Κυρίου καὶ διάδημα βασιλείασ ἐν χειρὶ Θεοῦ σου. καὶ οὐκέτι κληθήσῃ Καταλελυμμένη, καὶ ἡ γῆ σου οὐ κληθήσεται ἔτι Ἔρημοσ. σὺ γὰρ κληθήσεται Θέλημα ἐμόν, καὶ τῇ γῇ σου Οἰκουμένη, ὅτι εὐδόκησε Κύριοσ ἐν σοὶ καὶ ἡ γῆ σου συνοικισθήσεται. καὶ ὡσ συνοικῶν νεανίσκοσ παρθένῳ, οὕτω κατοικήσουσιν οἱ υἱοί σου. καὶ ἔσται ὃν τρόπον εὐφρανθήσεται νυμφίοσ ἐπὶ νύμφῃ, οὕτωσ εὐφρανθήσεται Κύριοσ ἐπὶ σοί. καὶ ἐπὶ τῶν τειχῶν σου, Ἱερουσαλήμ, κατέστησα φύλακασ ὅλην τὴν ἡμέραν καὶ ὅλην τὴν νύκτα, οἵ διὰ τέλουσ οὐ σιωπήσονται μιμνησκόμενοι Κυρίου. οὐκ ἔστι γὰρ ὑμῖν ὅμοιοσ, ἐὰν διορθώσῃ καὶ ποιήσῃ Ἱερουσαλὴμ γαυρίαμα ἐπὶ τῆσ γῆσ. ὤμοσε Κύριοσ κατὰ τῆσ δεξιᾶσ αὐτοῦ καὶ κατὰ τῆσ ἰσχύοσ τοῦ βραχίονοσ αὐτοῦ. εἰ ἔτι δώσω τὸν σῖτόν σου καὶ τὰ βρώματά σου τοῖσ ἐχθροῖσ σου, καὶ εἰ ἔτι πίονται υἱοὶ ἀλλότριοι τὸν οἶνόν σου, ἐφ ᾧ ἐμόχθησασ. ἀλλ̓ ἢ οἱ συνάγοντεσ φάγονται αὐτὰ καὶ αἰνέσουσι Κύριον, καὶ οἱ συνάγοντεσ πίονται αὐτὰ ἐν ταῖσ ἐπαύλεσι ταῖσ ἁγίαισ μου. πορεύεσθε διὰ τῶν πυλῶν μου καὶ ὁδοποιήσατε τῷ λαῷ μου καὶ τοὺσ λίθουσ τοὺσ ἐκ τῆσ ὁδοῦ διαρρίψατε. ἐξάρατε σύσσημον εἰσ τὰ ἔθνη. ἰδοὺ γὰρ Κύριοσ ἐποίησεν ἀκουστὸν ἕωσ ἐσχάτου τῆσ γῆσ. εἴπατε τῇ θυγατρὶ Σιών. ἰδοὺ ὁ σωτήρ σοι παραγέγονεν ἔχων τὸν ἑαυτοῦ μισθὸν καὶ τὸ ἔργον πρὸ προσώπου αὐτοῦ. καὶ καλέσει αὐτὸν λαὸν ἅγιον, λελυτρωμένον ὑπὸ Κυρίου. σὺ δὲ κληθήσῃ ἐπιζητουμένη πόλισ καὶ οὐκ ἐγκαταλελειμμένη. ΤΙΣ οὗτοσ ὁ παραγενόμενοσ ἐξ Ἐδώμ, ἐρύθημα ἱματίων ἐκ Βοσόρ, οὕτωσ ὡραῖοσ ἐν στολῇ βίᾳ μετὰ ἰσχύοσ̣ ἐγὼ διαλέγομαι δικαιοσύνην καὶ κρίσιν σωτηρίου.

διατί σου ἐρυθρὰ τὰ ἱμάτια καὶ τὰ ἐνδύματά σου ὡσ ἀπὸ πατητοῦ ληνοῦ̣ πλήρησ καταπεπατημένησ, καὶ τῶν ἐθνῶν οὐκ ἔστιν ἀνὴρ μετ̓ ἐμοῦ, καὶ κατεπάτησα αὐτοὺσ ἐν θυμῷ μου καὶ κατέθλασα αὐτοὺσ ὡσ γῆν καὶ κατήγαγον τὸ αἷμα αὐτῶν εἰσ γῆν. ἡμέρα γὰρ ἀνταποδόσεωσ ἐπῆλθεν αὐτοῖσ, καὶ ἐνιαυτὸσ λυτρώσεωσ πάρεστι. καὶ ἐπέβλεψα, καὶ οὐδεὶσ βοηθόσ. καὶ προσενόησα, καὶ οὐθεὶσ ἀντελαμβάνετο. καὶ ἐρρύσατο αὐτοὺσ ὁ βραχίων μου, καὶ ὁ θυμόσ μου ἐπέστη. καὶ κατεπάτησα αὐτοὺσ τῇ ὀργῇ μου καὶ κατήγαγον τὸ αἷμα αὐτῶν εἰσ γῆν. ‐ Τὸν ἔλεον Κυρίου ἐμνήσθην, τὰσ ἀρετὰσ Κυρίου ἐν πᾶσιν, οἷσ ἡμῖν ἀνταποδίδωσι. Κύριοσ κριτὴσ ἀγαθὸσ τῷ οἴκῳ Ἰσραήλ, ἐπάγει ἡμῖν κατὰ τὸ ἔλεοσ αὐτοῦ καὶ κατὰ τὸ πλῆθοσ τῆσ δικαιοσύνησ αὐτοῦ. καὶ εἶπεν. οὐχ ὁ λαόσ μου τέκνα οὐ μὴ ἀθετήσωσι̣ καὶ ἐγένετο αὐτοῖσ εἰσ σωτηρίαν ἐκ πάσησ θλίψεωσ αὐτῶν. οὐ πρέσβυσ οὐδὲ ἄγγελοσ, ἀλλ̓ αὐτὸσ Κύριοσ ἔσωσεν αὐτοὺσ διὰ τὸ ἀγαπᾶν αὐτοὺσ καὶ φείδεσθαι αὐτῶν. αὐτὸσ ἐλυτρώσατο αὐτοὺσ καὶ ἀνέλαβεν αὐτοὺσ καὶ ὕψωσεν αὐτοὺσ πάσασ τὰσ ἡμέρασ τοῦ αἰῶνοσ. αὐτοὶ δὲ ἠπείθησαν καὶ παρώξυναν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον αὐτοῦ. καὶ ἐστράφη αὐτοῖσ εἰσ ἔχθραν, καὶ αὐτὸσ ἐπολέμησεν αὐτούσ. καὶ ἐμνήσθη ἡμερῶν αἰωνίων ὁ ἀναβιβάσασ ἐκ τῆσ γῆσ τὸν ποιμένα τῶν προβάτων. ποῦ ἔστιν ὁ θεὶσ ἐν αὐτοῖσ τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον̣ ὁ ἀγαγὼν τῇ δεξιᾷ Μωυσῆν, ὁ βραχίων τῆσ δόξησ αὐτοῦ̣ κατίσχυσεν ὕδωρ ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ ποιῆσαι ἑαυτῷ ὄνομα αἰώνιον. ἤγαγεν αὐτοὺσ διὰ τῆσ ἀβύσσου ὡσ ἵππον δἰ ἐρήμου, καὶ οὐκ ἐκοπίασαν. καὶ ὡσ κτήνη διὰ πεδίου, κατέβη πνεῦμα παρὰ Κυρίου καὶ ὡδήγησεν αὐτούσ. οὕτωσ ἥγαγεσ τὸν λαόν σου ποιῆσαι σεαυτῷ ὄνομα δόξησ. ‐ Ἐπίστρεψον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἰδὲ ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ ἁγίου σου καὶ δόξησ. ποῦ ἐστιν ὁ ζῆλόσ σου καὶ ἡ ἰσχύσ σου̣ ποῦ ἐστι τὸ πλῆθοσ τοῦ ἐλέουσ σου καὶ τῶν οἰκτιρμῶν σου, ὅτι ἀνέσχου ἡμῶν̣ σὺ γὰρ εἶ πατὴρ ἡμῶν, ὅτι Ἁβραὰμ οὐκ ἔγνω ἡμᾶσ, καὶ Ἰσραὴλ οὐκ ἐπέγνω ἡμᾶσ, ἀλλὰ σύ, Κύριε, πατὴρ ἡμῶν. ρῦσαι ἡμᾶσ, ἀπ̓ ἀρχῆσ τὸ ὄνομά σου ἐφ̓ ἡμᾶσ ἐστι. τί ἐπλάνησασ ἡμᾶσ, Κύριε, ἀπὸ τῆσ ὁδοῦ σου̣ ἐσκλήρυνα τὰσ καρδίασ ἡμῶν τοῦ μὴ φοβεῖσθαί σε̣ ἐπίστρεψον διὰ τοὺσ δούλουσ σου, διὰ τὰσ φυλὰσ τῆσ κληρονομίασ σου, ἵνα μικρὸν κληρονομήσωμεν τοῦ ὄρουσ τοῦ ἁγίου σου, οἱ ὑπεναντίοι ἡμῶν κατεπάτησαν τὸ ἁγίασμά σου. ἐγενόμεθα ὡσ τὸ ἀπ̓ ἀρχῆσ, ὅτε οὐκ ἦρξασ ἡμῶν οὐδὲ ἐπεκλήθη τὸ ὄνομά σου ἐφ̓ ἡμᾶσ. ΕΑΝ ἀνοίξῃσ τὸν οὐρανόν, τρόμοσ λήψεται ἀπὸ σοῦ ὄρη, καὶ τακήσονται,

ὡσ κηρὸσ ἀπὸ προσώπου πυρὸσ τήκεται, καὶ κατακαύσει πῦρ τοὺσ ὑπεναντίουσ, καὶ φανερὸν ἔσται τὸ ὄνομα Κυρίου ἐν τοῖσ ὑπεναντίοισ. ἀπὸ προσώπου σου ἔθνη ταραχθήσονται. ὅταν ποιῇσ τὰ ἔνδοξα, τρόμοσ λήψεται ἀπὸ σοῦ ὄρη. ἀπὸ τοῦ αἰῶνοσ οὐκ ἠκούσαμεν, οὐδὲ οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν εἶδον Θεὸν πλὴν σοῦ καὶ τὰ ἔργα σου, ἃ ποιήσεισ τοῖσ ὑπομένουσιν ἔλεον. συναντήσεται γὰρ τοῖσ ποιοῦσι τὸ δίκαιον, καὶ τῶν ὁδῶν σου μνησθήσονται. ἰδοὺ σὺ ὠργίσθησ, καὶ ἡμεῖσ ἡμάρτομεν. διὰ τοῦτο ἐπλανήθημεν. καὶ ἐγενήθημεν ὡσ ἀκάθαρτοι πάντεσ ἡμεῖσ, ὡσ ράκοσ ἀποκαθημένησ πᾶσα ἡ δικαιοσύνη ἡμῶν. καὶ ἐξερρύημεν ὡσ φύλλα διὰ τὰσ ἀνομίασ ἡμῶν, οὕτωσ ἄνεμοσ οἴσει ἡμᾶσ. καὶ οὐκ ἔστιν ὁ ἐπικαλούμενοσ τὸ ὄνομά σου καὶ ὁ μνησθεὶσ ἀντιλαβέσθαι σου. ὅτι ἀπέστρεψασ τὸ πρόσωπόν σου ἀφ̓ ἡμῶν καὶ παρέδωκασ ἡμᾶσ διὰ τὰσ ἁμαρτίασ ἡμῶν. καὶ νῦν, Κύριε, πατὴρ ἡμῶν σύ, ἡμεῖσ δὲ πηλόσ, ἔργα τῶν χειρῶν σου πάντεσ. μὴ ὀργίζου ὑμῖν σφόδρα καὶ μὴ ἐν καιρῷ μνησθῇσ ἁμαρτιῶν ἡμῶν. καὶ νῦν ἐπίβλεψον, ὅτι λαόσ σου πάντεσ ἡμεῖσ. πόλισ τοῦ ἁγίου σου ἐγενήθη ἔρημοσ, Σιὼν ὡσ ἔρημοσ ἐγενήθη, Ἱερουσαλὴμ εἰσ κατάραν. ὁ οἶκοσ, τὸ ἅγιον ἡμῶν, καὶ ἡ δόξα, ἣν εὐλόγησαν οἱ πατέρεσ ἡμῶν, ἐγενήθη πυρίκαυστοσ, καὶ πάντα ἔνδοξα ἡμῶν συνέπεσε. καὶ ἐπὶ πᾶσι τούτοισ ἀνέσχου, Κύριε, καὶ ἐσιώπησασ καὶ ἐταπείνωσασ ἡμᾶσ σφόδρα. ΕΜΦΑΝΗΣ ἐγενήθην τοῖσ ἐμὲ μὴ ἐπερωτῶσιν, εὑρέθην τοῖσ ἐμὲ μὴ ζητοῦσιν. εἶπα. ἰδού εἰμι τῷ ἔθνει, οἳ οὐκ ἐκάλεσάν μου τὸ ὄνομα.

ἐξεπέτασα τὰσ χεῖράσ μου ὅλην τὴν ἡμέραν πρὸσ λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα, οἳ οὐκ ἐπορεύθησαν ὁδῷ ἀληθινῇ, ἀλλ̓ ὀπίσω τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν. ὁ λαὸσ οὗτοσ ὁ παροξύνων με ἐναντίον ἐμοῦ διαπαντόσ, αὐτοὶ θυσιάζουσιν ἐν τοῖσ κήποισ καὶ θυμιῶσιν ἐπὶ ταῖσ πλίνθοισ τοῖσ δαιμονίοισ, ἃ οὐκ ἔστιν. ἐν τοῖσ μνήμασι καὶ ἐν τοῖσ σπηλαίοισ κοιμῶνται δἰ ἐνύπνια, οἱ ἔσθοντεσ κρέα ὕεια καὶ ζωμὸν θυσιῶν, μεμολυμμένα πάντα τὰ σκεύη αὐτῶν. οἱ λέγοντεσ. πόρρω ἀπ̓ ἐμοῦ, μὴ ἐγγίσῃσ μοι, ὅτι καθαρόσ εἰμι. οὗτοσ καπνὸσ τοῦ θυμοῦ μου, πῦρ καίεται ἐν αὐτῷ πάσασ τὰσ ἡμέρασ. ἰδοὺ γέγραπται ἐνώπιόν μου. οὐ σιωπήσω ἕωσ ἂν ἀποδώσω εἰσ τὸν κόλπον αὐτῶν. τὰσ ἁμαρτίασ αὐτῶν καὶ τῶν πατέρων αὐτῶν, λέγει Κύριοσ, οἳ ἐθυμίασαν ἐπὶ τῶν ὀρέων καὶ ἐπὶ τῶν βουνῶν ὠνείδισάν με, ἀποδώσω τὰ ἔργα αὐτῶν εἰσ τὸν κόλπον αὐτῶν. Οὕτωσ λέγει Κύριοσ. ὃν τρόπον εὑρεθήσεται ὁ ρὼξ ἐν τῷ βότρυϊ καὶ ἐροῦσι. μὴ λυμήνῃ αὐτόν, ὅτι εὐλογία ἐστὶν ἐν αὐτῷ, οὕτωσ ποιήσω ἕνεκεν τοῦ δουλεύοντόσ μοι, τούτου ἕνεκεν οὐ μὴ ἀπολέσω πάντασ. καὶ ἐξάξω τὸ ἐξ Ἰακὼβ σπέρμα καὶ τὸ ἐξ Ἰούδα, καὶ κληρονομήσει τὸ ὄροσ τὸ ἅγιόν μου, καὶ κληρονομήσουσιν οἱ ἐκλεκτοί μου καὶ οἱ δοῦλοί μου καὶ κατοικήσουσιν ἐκεῖ. καὶ ἔσονται ἐν τῷ δρυμῷ ἐπαύλεισ ποιμνίων καὶ φάραγξ Ἀχὼρ εἰσ ἀνάπαυσιν βουκολίων τῷ λαῷ μου, οἳ ἐζήτησάν με. ὑμεῖσ δὲ οἱ ἐγκαταλιπόντεσ με καὶ ἐπιλανθανόμενοι τὸ ὄροσ τὸ ἅγιόν μου καὶ ἑτοιμάζοντεσ τῷ δαιμονίῳ τράπεζαν καὶ πληροῦντεσ τῇ τύχῃ κέρασμα, ἐγὼ παραδώσω ὑμᾶσ εἰσ μάχαιραν, πάντεσ ἐν σφαγῇ πεσεῖσθε. ὅτι ἐλάλησα ὑμᾶσ, καὶ οὐχ ὑπηκούσατε, ἐλάλησα καὶ παρηκούσατε καὶ ἐποιήσατε τὸ πονηρὸν ἐναντίον ἐμοῦ καὶ ἃ οὐκ ἐβουλόμην, ἐξελέξασθε. ‐ Διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριοσ. ἰδοὺ οἱ δουλεύσαντέσ μοι φάγονται, ὑμεῖσ δὲ πεινάσετε. ἰδοὺ οἱ δουλεύοντέσ μοι πίονται, ὑμεῖσ δὲ διψήσετε. ἰδοὺ οἱ δουλεύοντέσ μοι εὐφρανθήσονται, ὑμεῖσ δὲ αἰσχυνθήσεσθε. ἰδοὺ οἱ δουλεύοντέσ μοι ἀγαλλιάσονται ἐν εὐφροσύνῃ, ὑμεῖσ δὲ κεκράξεσθε διὰ τὸν πόνον τῆσ καρδίασ ὑμῶν καὶ ἀπὸ συντριβῆσ πνεύματοσ ὑμῶν ὀλολύξετε. καταλείψετε γὰρ τὸ ὄνομα ὑμῶν εἰσ πλησμονὴν τοῖσ ἐκλεκτοῖσ μου, ὑμᾶσ δὲ ἀνελεῖ Κύριοσ. τοῖσ δὲ δουλεύουσί μοι κληθήσεται ὄνομα καινόν, ὃ εὐλογηθήσεται ἐπὶ τῆσ γῆσ. εὐλογήσουσι γὰρ τὸν Θεὸν τὸν ἀληθινόν, καὶ οἱ ὀμνύοντεσ ἐπὶ τῆσ γῆσ ὁμοῦνται τὸν Θεὸν τὸν ἀληθινόν. ἐπιλήσονται γὰρ τὴν θλῖψιν αὐτῶν τὴν πρώτην, καὶ οὐκ ἀναβήσεται αὐτῶν ἐπὶ τὴν καρδίαν. ἔσται γὰρ ὁ οὐρανὸσ καινὸσ καὶ ἡ γῆ καινή, καὶ οὐ μὴ μνησθῶσι τῶν προτέρων, οὐδ̓ οὐ μὴ ἐπέλθῃ αὐτῶν ἐπὶ τὴν καρδίαν, ἀλλ̓ εὐφροσύνην καὶ ἀγαλλίαμα εὑρήσουσιν ἐν αὐτῇ. ὅτι ἰδοὺ ἐγὼ ποιῶ ἀγαλλίαμα Ἱερουσαλὴμ καὶ τὸν λαόν μου εὐφροσύνην. ἀγαλλιάσομαι ἐπὶ Ἱερουσαλὴμ καὶ εὐφρανθήσομαι ἐπὶ τῷ λαῷ μου καὶ οὐκέτι μὴ ἀκουσθῇ ἐν αὐτῇ φωνὴ κλαυθμοῦ οὐδὲ φωνὴ κραυγῆσ. καὶ οὐ μὴ γένηται ἔτι ἐκεῖ ἄωροσ καὶ πρεσβύτησ, ὃσ οὐκ ἐμπλήσει τὸν χρόνον αὐτοῦ. ἔσται γὰρ ὁ νέοσ ἑκατὸν ἐτῶν, ὁ δὲ ἀποθνήσκων ἁμαρτωλὸσ ἑκατὸν ἐτῶν καὶ ἐπικατάρατοσ ἔσται. καὶ οἰκοδομήσουσιν οἰκίασ καὶ αὐτοὶ ἐνοικήσουσι, καὶ καταφυτεύσουσι ἀμπελῶνασ καὶ αὐτοὶ φάγονται τὰ γεννήματα αὐτῶν. καὶ οὐ μὴ οἰκοδομήσουσι καὶ ἄλλοι ἐνοικήσουσι, καὶ οὐ μὴ φυτεύσουσι καὶ ἄλλοι φάγονται. κατὰ γὰρ τὰσ ἡμέρασ τοῦ ξύλου τῆσ ζωῆσ ἔσονται αἱ ἡμέραι τοῦ λαοῦ μου. τὰ γὰρ ἔργα τῶν πόνων αὐτῶν παλαιώσουσιν. οἱ δὲ ἐκλεκτοί μου οὐ κοπιάσουσιν εἰσ κενὸν οὐδὲ τεκνοποιήσουσιν εἰσ κατάραν, ὅτι σπέρμα εὐλογημένον ὑπὸ Θεοῦ ἐστι, καὶ τὰ ἔκγονα αὐτῶν μετ̓ αὐτῶν ἔσονται. καὶ ἔσται πρὶν ἢ κεκράξαι αὐτούσ, ἐγὼ ὑπακούσομαι αὐτῶν, ἔτι λαλούντων αὐτῶν ἐρῶ. τί ἐστι̣ τότε λύκοι καὶ ἄρνεσ βοσκηθήσονται ἅμα, καὶ λέων ὡσ βοῦσ φάγεται ἄχυρα, ὄφισ δὲ γῆν ὡσ ἄρτον. οὐκ ἀδικήσουσιν οὐδὲ μὴ λυμανοῦνται ἐπὶ τῷ ὄρει τῷ ἁγίῳ μου, λέγει Κύριοσ. ΟΥΤΩΣ λέγει Κύριοσ. ὁ οὐρανόσ μοι θρόνοσ, ἡ δὲ γῆ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν μου. ποῖον οἶκον οἰκοδομήσετέ μοι̣ καὶ ποῖοσ τόποσ τῆσ καταπαύσεώσ μου̣

πάντα γὰρ ταῦτα ἐποίησεν ἡ χείρ μου, καὶ ἔστιν ἐμὰ πάντα ταῦτα, λέγει Κύριοσ. καὶ ἐπὶ τίνα ἐπιβλέψω, ἀλλ̓ ἢ ἐπὶ τὸν ταπεινὸν καὶ ἡσύχιον καὶ τρέμοντα τοὺσ λόγουσ μου̣ ὁ δὲ ἄνομοσ ὁ θύων μοι μόσχον ὡσ ὁ ἀποκτένων κύνα, ὁ δὲ ἀναφέρων σεμίδαλιν ὡσ αἷμα ὕειον, ὁ διδοὺσ λίβανον εἰσ μνημόσυνον ὡσ βλάσφημοσ. καὶ αὐτοὶ ἐξελέξαντο τὰσ ὁδοὺσ αὐτῶν καὶ τὰ βδελύγματα αὐτῶν, ἃ ἡ ψυχὴ αὐτῶν ἠθέλησε, κἀγὼ ἐκλέξομαι τὰ ἐμπαίγματα αὐτῶν καὶ τὰσ ἁμαρτίασ ἀνταποδώσω αὐτοῖσ. ὅτι ἐκάλεσα αὐτοὺσ οὐχ ὑπήκουσάν μου, ἐλάλησα καὶ οὐκ ἤκουσαν, καὶ ἐποίησαν τὸ πονηρὸν ἐναντίον ἐμοῦ καὶ ἃ οὐκ ἠβουλόμην ἐξελέξαντο. ‐ Ἀκούσατε ρήματα Κυρίου οἱ τρέμοντεσ τὸν λόγον αὐτοῦ. εἴπατε, ἀδελφοὶ ἡμῶν, τοῖσ μισοῦσιν ὑμᾶσ καὶ βδελυσσομένοισ, ἵνα τὸ ὄνομα Κυρίου δοξασθῇ καὶ ὀφθῇ ἐν τῇ εὐφροσύνῃ αὐτῶν, κἀκεῖνοι αἰσχυνθήσονται. φωνὴ κραυγῆσ ἐκ πόλεωσ, φωνὴ ἐκ ναοῦ, φωνὴ Κυρίου ἀνταποδιδόντοσ ἀνταπόδοσιν τοῖσ ἀντικειμένοισ. πρὶν ἢ τὴν ὠδίνουσαν τεκεῖν, πρὶν ἐλθεῖν τὸν πόνον τῶν ὠδίνων, ἐξέφυγε καὶ ἔτεκεν ἄρσεν. τίσ ἤκουσε τοιοῦτο, καὶ τίσ ἑώρακεν οὕτωσ̣ ἦ ὤδινε γῆ ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ, ἢ καὶ ἐτέχθη ἔθνοσ εἰσ ἅπαξ̣ ὅτι ὤδινε καὶ ἔτεκε Σιὼν τὰ παιδία αὐτῆσ. ἐγὼ δὲ ἔδωκα τὴν προσδοκίαν ταύτην, καὶ οὐκ ἐμνήσθησ μου, εἶπε Κύριοσ. οὐκ ἰδοὺ ἐγὼ γεννῶσαν καὶ στεῖραν ἐποίησα̣ εἶπεν ὁ Θεόσ σου. εὐφράνθητι, Ἱερουσαλήμ, καὶ πανηγυρίσατε ἐν αὐτῇ, πάντεσ οἱ ἀγαπῶντεσ αὐτήν, χάρητε ἅμα αὐτῇ χαρᾷ, πάντεσ ὅσοι πενθεῖτε ἐπ̓ αὐτῇ, ἵνα θηλάσητε καὶ ἐμπλησθῆτε ἀπὸ μαστοῦ παρακλήσεωσ αὐτῆσ, ἵνα ἐκθηλάσαντεσ τρυφήσητε ἀπὸ εἰσόδου δόξησ αὐτῆσ. ὅτι τάδε λέγει Κύριοσ. ἰδοὺ ἐγὼ ἐκκλίνω εἰσ αὐτοὺσ ὡσ ποταμὸσ εἰρήνησ καὶ ὡσ χειμάρρουσ ἐπικλύζων δόξαν ἐθνῶν. τὰ παιδία αὐτῶν ἐπ̓ ὤμων ἀρθήσονται καὶ ἐπὶ γονάτων παρακληθήσονται. ὡσ εἴ τινα μήτηρ παρακαλέσει, οὕτωσ κἀγὼ παρακαλέσω ὑμᾶσ, καὶ ἐν Ἱερουσαλὴμ παρακληθήσεσθε. καὶ ὄψεσθε, καὶ χαρήσεται ἡ καρδία ὑμῶν, καὶ τὰ ὀστᾶ ὑμῶν ὡσ βοτάνη ἀνατελεῖ. καὶ γνωσθήσεται ἡ χεὶρ Κυρίου τοῖσ φοβουμένοισ αὐτόν, καὶ ἀπειλήσει τοῖσ ἀπειθοῦσιν. ‐ Ἰδοὺ γὰρ Κύριοσ ὡσ πῦρ ἥξει καὶ ὡσ καταιγὶσ τὰ ἅρματα αὐτοῦ ἀποδοῦναι ἐν θυμῷ ἐκδίκησιν αὐτοῦ καὶ ἀποσκορακισμὸν αὐτοῦ ἐν φλογὶ πυρόσ. ἐν γὰρ τῷ πυρὶ Κυρίου κριθήσεται πᾶσα ἡ γῆ καὶ ἐν τῇ ρομφαίᾳ αὐτοῦ πᾶσα σάρξ. πολλοὶ τραυματίαι ἔσονται ὑπὸ Κυρίου. οἱ ἁγνιζόμενοι καὶ καθαριζόμενοι εἰσ τοὺσ κήπουσ καὶ ἐν τοῖσ προθύροισ ἔσθοντεσ κρέασ ὕειον καὶ τὰ βδελύγματα καὶ τὸν μῦν ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἀναλωθήσονται, εἶπε Κύριοσ, κἀγὼ τὰ ἔργα αὐτῶν καὶ τὸν λογισμὸν αὐτῶν ἐπίσταμαι. ἔρχομαι συναγαγεῖν πάντα τὰ ἔθνη καὶ τὰσ γλώσσασ, καὶ ἥξουσι καὶ ὄψονται τὴν δόξαν μου. καὶ καταλείψω ἐπ̓ αὐτῶν σημεῖα καὶ ἐξαποστελῶ ἐξ αὐτῶν σεσωσμένουσ εἰσ τὰ ἔθνη, εἰσ Θαρσὶσ καὶ Φοὺδ καὶ Λοὺδ καὶ Μοσὸχ καὶ εἰσ Θοβὲλ καὶ εἰσ τὴν Ἑλλάδα καὶ εἰσ τὰσ νήσουσ τὰσ πόρρω, οἳ οὐκ ἀκηκόασί μου τὸ ὄνομα οὐδὲ ἑωράκασί μου τὴν δόξαν, καὶ ἀναγγελοῦσι τὴν δόξαν μου ἐν τοῖσ ἔθνεσι. καὶ ἄξουσιν τοὺσ ἀδελφοὺσ ὑμῶν ἐκ πάντων τῶν ἐθνῶν δῶρον Κυρίῳ μεθ̓ ἵππων καὶ ἁρμάτων ἐν λαμπήναισ ἡμιόνων μετὰ σκιαδίων εἰσ τὴν ἁγίαν πόλιν Ἱερουσαλήμ, εἶπε Κύριοσ, ὡσ ἂν ἐνέγκαισαν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ τὰσ θυσίασ αὐτῶν ἐμοὶ μετὰ ψαλμῶν εἰσ τὸν οἶκον Κυρίου. καὶ ἀπ̓ αὐτῶν λήψομαι ἐμοὶ ἱερεῖσ καὶ Λευίτασ, εἶπε Κύριοσ. ὃν τρόπον γὰρ ὁ οὐρανὸσ καινὸσ καὶ ἡ γῆ καινή, ἃ ἐγὼ ποιῶ, μένει ἐνώπιον ἐμοῦ, λέγει Κύριοσ, οὕτω στήσεται τὸ σπέρμα ὑμῶν καὶ τὸ ὄνομα ὑμῶν. καὶ ἔσται μῆνα ἐκ μηνὸσ καὶ σάββατον ἐκ σαββάτου ἥξει πᾶσα σάρξ τοῦ προσκυνῆσαι ἐνώπιον ἐμοῦ ἐν Ἱερουσαλήμ, εἶπε Κύριοσ. καὶ ἐξελεύσονται καὶ ὄψονται τὰ κῶλα τῶν ἀνθρώπων τῶν παραβεβηκότων ἐν ἐμοί. ὁ γὰρ σκώληξ αὐτῶν οὐ τελευτήσει, καὶ τὸ πῦρ αὐτῶν οὐ σβεσθήσεται, καὶ ἔσονται εἰσ ὅρασιν πάσῃ σαρκί.

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION