Septuagint, Prophetia Habacuc

(70인역 성경, 하바쿡서)

ΤΟ λῆμμα ὃ εἶδεν Ἀμβακοὺμ ὁ προφήτησ. ‐ Εὥσ τίνοσ, Κύριε, κεκράξομαι καὶ οὐ μὴ εἰσακούσῃσ̣ βοήσομαι πρόσ σε ἀδικούμενοσ καὶ οὐ σώσεισ̣ ἱνατί ἔδειξάσ μοι κόπουσ καὶ πόνουσ, ἐπιβλέπειν ταλαιπωρίαν καὶ ἀσέβειαν̣ ἐξεναντίασ μου γέγονε κρίσισ, καὶ ὁ κριτὴσ λαμβάνει. διὰ τοῦτο διεσκέδασται νόμοσ, καὶ οὐ διεξάγεται εἰσ τέλοσ κρίμα, ὅτι ὁ ἀσεβὴσ καταδυναστεύει τὸν δίκαιον. ἕνεκεν τούτου ἐξελεύσεται τὸ κρίμα διεστραμμένον. ἴδετε, οἱ καταφρονηταί, καὶ ἐπιβλέψατε καὶ θαυμάσατε θαυμάσια καὶ ἀφανίσθητε, διότι ἔργον ἐγὼ ἐργάζομαι ἐν ταῖσ ἡμέραισ ὑμῶν, ὃ οὐ μὴ πιστεύσητε, ἐάν τισ ἐκδιηγῆται. διότι ἰδοὺ ἐγὼ ἐξεγείρω ἐφ̓ ὑμᾶσ τοὺσ Χαλδαίουσ τοὺσ μαχητάσ, τὸ ἔθνοσ τὸ πικρὸν καὶ τὸ ταχινόν, τὸ πορευόμενον ἐπὶ τὰ πλάτη τῆσ γῆσ τοῦ κατακληρονομῆσαι σκηνώματα οὐκ αὐτοῦ. φοβερὸσ καὶ ἐπιφανήσ ἐστιν, ἐξ αὐτοῦ τὸ κρίμα αὐτοῦ ἔσται καὶ τὸ λῆμμα αὐτοῦ ἐξ αὐτοῦ ἐξελεύσεται. καὶ ἐξαλοῦνται ὑπὲρ παρδάλεισ οἱ ἵπποι αὐτοῦ καὶ ὀξύτεροι ὑπὲρ τοὺσ λύκουσ τῆσ Ἀραβίασ. καὶ ἐξιππάσονται οἱ ἱππεῖσ αὐτοῦ καὶ ὁρμήσουσι μακρόθεν καὶ πετασθήσονται ὡσ ἀετὸσ πρόθυμοσ εἰσ τὸ φαγεῖν. συντέλεια εἰσ ἀσεβεῖσ ἥξει, ἀνθεστηκότασ προσώποισ αὐτῶν ἐξεναντίασ καὶ συνάξει ὡσ ἄμμον αἰχμαλωσίαν. καὶ αὐτὸσ ἐν βασιλεῦσιν ἐντρυφήσει καὶ τύραννοι παίγνια αὐτοῦ, καὶ αὐτὸσ εἰσ πᾶν ὀχύρωμα ἐμπαίξεται καὶ βαλεῖ χῶμα καὶ κρατήσει αὐτοῦ. τότε μεταβαλεῖ τὸ πνεῦμα καὶ διελεύσεται καὶ ἐξιλάσεται. αὕτη ἡ ἰσχὺσ τῷ Θεῷ μου. οὐχὶ σὺ ἀπ̓ ἀρχῆσ, Κύριε, ὁ Θεὸσ ὁ ἅγιόσ μου̣ καὶ οὐ μὴ ἀποθάνωμεν. Κύριε, εἰσ κρίμα τέταχασ αὐτόν. καὶ ἔπλασέ με τοῦ ἐλέγχειν παιδείαν αὐτοῦ. καθαρὸσ ὁ ὀφθαλμὸσ τοῦ μὴ ὁρᾶν πονηρά, καὶ ἐπιβλέπειν ἐπὶ πόνουσ οὐ δυνήσῃ. ἵνα τί ἐπιβλέπεισ ἐπὶ καταφρονοῦντασ̣ παρασιωπήσῃ ἐν τῷ καταπίνειν ἀσεβῆ τὸν δίκαιον̣ καὶ ποιήσεισ τοὺσ ἀνθρώπουσ ὡσ τοὺσ ἰχθύασ τῆσ θαλάσσησ καὶ ὡσ τὰ ἑρπετὰ τὰ οὐκ ἔχοντα ἡγούμενον̣ συντέλειαν ἐν ἀγκίστρῳ ἀνέσπασε καὶ εἵλκυσεν αὐτὸν ἐν ἀμφιβλήστρῳ καὶ συνήγαγεν αὐτὸν ἐν ταῖσ σαγήναισ αὐτοῦ. ἕνεκεν τούτου εὐφρανθήσεται καὶ χαρήσεται ἡ καρδία αὐτοῦ. ἕνεκεν τούτου θύσει τῇ σαγήνῃ αὐτοῦ καὶ θυμιάσει τῷ ἀμφιβλήστρῳ αὐτοῦ, ὅτι ἐν αὐτοῖσ ἐλίπανε μερίδα αὐτοῦ, καὶ τὰ βρώματα αὐτοῦ ἐκλεκτά. διὰ τοῦτο ἀμφιβαλεῖ τὸ ἀμφίβληστρον αὐτοῦ καὶ διὰ παντὸσ ἀποκτέννειν ἔθνη οὐ φείσεται. ΕΠΙ τῆσ φυλακῆσ μου στήσομαι καὶ ἐπιβήσομαι ἐπὶ πέτραν καὶ ἀποσκοπεύσω τοῦ ἰδεῖν τί λαλήσει ἐν ἐμοὶ καὶ τί ἀποκριθῶ ἐπὶ τὸν ἔλεγχόν μου.

καὶ ἀπεκρίθη πρόσ με Κύριοσ καὶ εἶπε. γράψον ὅρασιν καὶ σαφῶσ εἰσ πυξίον, ὅπωσ διώκῃ ὁ ἀναγινώσκων αὐτά. διότι ἔτι ὅρασισ εἰσ καιρὸν καὶ ἀνατελεῖ εἰσ πέρασ καὶ οὐκ εἰσ κενόν. ἐὰν ὑστερήσῃ, ὑπόμεινον αὐτόν, ὅτι ἐρχόμενοσ ἥξει καὶ οὐ μὴ χρονίσῃ. ἐὰν ὑποστείληται, οὐκ εὐδοκεῖ ἡ ψυχή μου ἐν αὐτῷ. ὁ δὲ δίκαιοσ ἐκ πίστεώσ μου ζήσεται. ὁ δὲ κατοιόμενοσ καὶ καταφρονητήσ, ἀνὴρ ἀλαζών, οὐθὲν μὴ περάνῃ, ὃσ ἐπλάτυνε καθὼσ ᾅδησ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ καὶ οὗτοσ ὡσ θάνατοσ οὐκ ἐμπιπλάμενοσ καὶ ἐπισυνάξει ἐπ̓ αὐτὸν πάντα τὰ ἔθνη καὶ εἰσδέξεται πρὸσ αὐτὸν πάντασ τοὺσ λαούσ. οὐχὶ ταῦτα πάντα κατ̓ αὐτοῦ παραβολὴν λήψονται καὶ πρόβλημα εἰσ διήγησιν αὐτοῦ̣ καὶ ἐροῦσιν. οὐαὶ ὁ πληθύνων ἑαυτῷ τὰ οὐκ ὄντα αὐτοῦ ἕωσ τίνοσ̣ καὶ βαρύνων τὸν κλοιὸν αὐτοῦ στιβαρῶσ. ὅτι ἐξαίφνησ ἀναστήσονται δάκνοντεσ αὐτόν, καὶ ἐκνήψουσιν οἱ ἐπίβουλοί σου, καὶ ἔσῃ εἰσ διαρπαγὴν αὐτοῖσ. διότι σὺ ἐσκύλευσασ ἔθνη πολλά, σκυλεύσουσί σε πάντεσ οἱ ὑπολελειμμένοι λαοὶ δἰ αἵματα ἀνθρώπων καὶ ἀσεβείασ γῆσ καὶ πόλεωσ καὶ πάντων τῶν κατοικούντων αὐτήν. ὦ ὁ πλεονεκτῶν πλεονεξίαν κακὴν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ τοῦ τάξαι εἰσ ὕψοσ νοσσιὰν αὐτοῦ τοῦ ἐκσπασθῆναι ἐκ χειρὸσ κακῶν. ἐβουλεύσω αἰσχύνην τῷ οἴκῳ σου, συνεπέρανασ πολλοὺσ λαούσ, καὶ ἐξήμαρτεν ἡ ψυχή σου. διότι λίθοσ ἐκ τοίχου βοήσεται, καὶ κάνθαροσ ἐκ ξύλου φθέγξεται αὐτά. οὐαὶ ὁ οἰκοδομῶν πόλιν ἐν αἵμασι καὶ ἑτοιμάζων πόλιν ἐν ἀδικίαισ. οὐ ταῦτά ἐστι παρὰ Κυρίου παντοκράτοροσ̣ καὶ ἐξέλιπον λαοὶ ἱκανοὶ ἐν πυρί, καὶ ἔθνη πολλὰ ὠλιγοψύχησαν. ὅτι ἐπλησθήσεται ἡ γῆ τοῦ γνῶναι τὴν δόξαν Κυρίου, ὡσ ὕδωρ κατακαλύψει αὐτούσ. ὦ ὁ ποτίζων τὸν πλησίον αὐτοῦ ἀνατροπῇ θολερᾷ καὶ μεθύσκων, ὅπωσ ἐπιβλέπῃ ἐπὶ τὰ σπήλαια αὐτῶν. πλησμονὴν ἀτιμίασ ἐκ δόξησ πίε καὶ σύ, καρδία σαλεύθητι καὶ σείσθητι. ἐκύκλωσεν ἐπὶ σὲ ποτήριον δεξιᾶσ Κυρίου καὶ συνήχθη ἀτιμία ἐπὶ τὴν δόξαν σου. διότι ἀσέβεια τοῦ Λιβάνου καλύψει σε, καὶ ταλαιπωρία θηρίων πτοήσει σε δἰ αἵματα ἀνθρώπων καὶ ἀσεβείασ γῆσ καὶ πόλεωσ καὶ πάντων τῶν κατοικούντων αὐτήν. τί ὠφελεῖ γλυπτόν, ὅτι ἔγλυψαν αὐτό̣ ἔπλασεν αὐτὸ χώνευμα, φαντασίαν ψευδῆ, ὅτι πέποιθεν ὁ πλάσασ ἐπὶ τὸ πλάσμα αὐτοῦ τοῦ ποιῆσαι εἴδωλα κωφά. οὐαὶ ὁ λέγων τῷ ξύλῳ. ἔκνηψον, ἐξεγέρθητι, καὶ τῷ λίθῳ. ὑψώθητι. καὶ αὐτό ἐστι φαντασία, τοῦτο δέ ἐστιν ἔλασμα χρυσίου καὶ ἀργυρίου, καὶ πᾶν πνεῦμα οὐκ ἔστιν ἐν αὐτῷ. ὁ δὲ Κύριοσ ἐν ναῷ ἁγίῳ αὐτοῦ. εὐλαβείσθω ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ πᾶσα ἡ γῆ. Προσευχὴ Ἀμβακοὺμ τοῦ προφήτου μετὰ ᾠδῆσ. ‐ ΚΥΡΙΕ, εἰσακήκοα τὴν ἀκοήν σου καὶ ἐφοβήθην.

Κύριε, κατενόησα τὰ ἔργα σου καὶ ἐξέστην. ἐν μέσῳ δύο ζῴων γνωσθήσῃ, ἐν τῷ ἐγγίζειν τὰ ἔτη ἐπιγνωσθήσῃ, ἐν τῷ παρεῖναι τὸν καιρὸν ἀναδειχθήσῃ, ἐν τῷ ταραχθῆναι τὴν ψυχήν μου, ἐν ὀργῇ ἐλέουσ μνησθήσῃ. ὁ Θεὸσ ἀπὸ Θαιμὰν ἥξει, καὶ ὁ ἅγιοσ ἐξ ὄρουσ κατασκίου δασέοσ. . ἐκάλυψεν οὐρανοὺσ ἡ ἀρετὴ αὐτοῦ, καὶ αἰνέσεωσ αὐτοῦ πλήρησ ἡ γῆ. καὶ φέγγοσ αὐτοῦ ὡσ φῶσ ἔσται, κέρατα ἐν χερσὶν αὐτοῦ, καὶ ἔθετο ἀγάπησιν κραταιὰν ἰσχύοσ αὐτοῦ. πρὸ προσώπου αὐτοῦ πορεύσεται λόγοσ, καὶ ἐξελεύσεται εἰσ παιδείαν κατὰ πόδασ αὐτοῦ ἔστη, καὶ ἐσαλεύθη ἡ γῆ. ἐπέβλεψε, καὶ διετάκη ἔθνη. διεβρύθη τὰ ὄρη βίᾳ, ἐτάκησαν βουνοὶ αἰώνιοι. πορείασ αἰωνίασ αὐτοῦ ἀντὶ κόπων εἶδον. σκηνώματα Αἰθιόπων πτοηθήσονται καὶ αἱ σκηναὶ γῆσ Μαδιάμ. μὴ ἐν ποταμοῖσ ὠργίσθησ, Κύριε, ἢ ἐν ποταμοῖσ ὁ θυμόσ σου̣ ἢ ἐν θαλάσσῃ τὸ ὅρμημά σου̣ ὅτι ἐπιβήσῃ ἐπὶ τοὺσ ἵππουσ σου, καὶ ἡ ἱππασία σου σωτηρία. ἐντείνων ἐντενεῖσ τὸ τόξον σου ἐπὶ σκῆπτρα, λέγει Κύριοσ. . ποταμῶν ραγήσεται γῆ. ὄψονταί σε καὶ ὠδινήσουσι λαοί, σκορπίζων ὕδατα πορείασ αὐτοῦ. ἔδωκεν ἡ ἄβυσσοσ φωνὴν αὐτῆσ, ὕψοσ φαντασίασ αὐτῆσ. ἐπῄρθη ὁ ἥλιοσ, καὶ ἡ σελήνη ἔστη ἐν τῇ τάξει αὐτῆσ. εἰσ φῶσ βολίδεσ σου πορεύσονται, εἰσ φέγγοσ ἀστραπῆσ ὅπλων σου. ἐν ἀπειλῇ ὀλιγώσεισ γῆν καὶ ἐν θυμῷ κατάξεισ ἔθνη. ἐξῆλθεσ εἰσ σωτηρίαν λαοῦ σου τοῦ σῶσαι τὸν χριστόν σου. ἔβαλεσ εἰσ κεφαλὰσ ἀνόμων θάνατον, ἐξήγειρασ δεσμοὺσ ἕωσ τραχήλου. . διέκοψασ ἐν ἐκστάσει κεφαλὰσ δυναστῶν, σεισθήσονται ἐν αὐτῇ. διανοίξουσι χαλινοὺσ αὐτῶν ὡσ ἐσθίων πτωχὸσ λάθρᾳ. καὶ ἐπεβίβασασ εἰσ θάλασσαν τοὺσ ἵππουσ σου ταράσσοντασ ὕδατα πολλά. ἐφυλαξάμην, καὶ ἐπτοήθη ἡ κοιλία μου ἀπὸ φωνῆσ προσευχῆσ χειλέων μου, καὶ εἰσῆλθε τρόμοσ εἰσ τὰ ὀστᾶ μου, καὶ ὑποκάτωθέν μου ἐταράχθη ἡ ἕξισ μου. ἀναπαύσομαι ἐν ἡμέρᾳ θλίψεωσ τοῦ ἀναβῆναι εἰσ λαὸν παροικίασ μου. διότι συκῆ οὐ καρποφορήσει, καὶ οὐκ ἔσται γενήματα ἐν ταῖσ ἀμπέλοισ. ψεύσεται ἔργον ἐλαίασ, καὶ τὰ πεδία οὐ ποιήσει βρῶσιν. ἐξέλιπον ἀπὸ βρώσεωσ πρόβατα, καὶ οὐχ ὑπάρχουσι βόεσ ἐπὶ φάτναισ. ἐγὼ δὲ ἐν τῷ Κυρίῳ ἀγαλλιάσομαι, χαρήσομαι ἐπὶ τῷ Θεῷ τῷ σωτῆρί μου. Κύριοσ ὁ Θεὸσ δύναμίσ μου καὶ τάξει τοὺσ πόδασ μου εἰσ συντέλειαν. ἐπὶ τὰ ὑψηλὰ ἐπιβιβᾷ με τοῦ νικῆσαί με ἐν τῇ ᾠδῇ αὐτοῦ.

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION