Septuagint, Prophetia Ionae

(70인역 성경, 요나서)

ΚΑΙ ἐγένετο λόγοσ Κυρίου πρὸσ Ἰωνᾶν τὸν τοῦ Ἀμαθὶ λέγων. ἀνάστηθι καὶ πορεύθητι εἰσ Νινευὴ τὴν πόλιν τὴν μεγάλην καὶ κήρυξον ἐν αὐτῇ, ὅτι ἀνέβη ἡ κραυγὴ τῆσ κακίασ αὐτῆσ πρόσ με. καὶ ἀνέστη Ἰωνᾶσ τοῦ φυγεῖν εἰσ Θαρσὶσ ἐκ προσώπου Κυρίου καὶ κατέβη εἰσ Ἰόππην καὶ εὗρε πλοῖον βαδίζον εἰσ Θαρσὶσ καὶ ἔδωκε τὸν ναῦλον αὐτοῦ καὶ ἐνέβη εἰσ αὐτὸ τοῦ πλεῦσαι μετ̓ αὐτῶν εἰσ Θαρσὶσ ἐκ προσώπου Κυρίου. καὶ Κύριοσ ἐξήγειρε πνεῦμα μέγα εἰσ τὴν θάλασσαν, καὶ ἐγένετο κλύδων μέγασ ἐν τῇ θαλάσσῃ, καὶ τὸ πλοῖον ἐκινδύνευε τοῦ συντριβῆναι. καὶ ἐφοβήθησαν οἱ ναυτικοὶ καὶ ἀνεβόησαν ἕκαστοσ πρὸσ τὸ θεὸν αὐτοῦ καὶ ἐκβολὴν ἐποιήσαντο τῶν σκευῶν τῶν ἐν τῷ πλοίῳ εἰσ τὴν θάλασσαν τοῦ κουφισθῆναι ἀπ̓ αὐτῶν. Ἰωνᾶσ δὲ κατέβη εἰσ τὴν κοίλην τοῦ πλοίου καὶ ἐκάθευδε καὶ ἔρρεγχε. καὶ προσῆλθε πρὸσ αὐτὸν ὁ πρωρεὺσ καὶ εἶπεν αὐτῷ. τί σὺ ρέγχεισ̣ ἀνάστα καὶ ἐπικαλοῦ τὸν Θεόν σου, ὅπωσ διασώσῃ ὁ Θεὸσ ἡμᾶσ καὶ οὐ μὴ ἀπολώμεθα. καὶ εἶπεν ἕκαστοσ πρὸσ τὸν πλησίον αὐτοῦ. δεῦτε βάλωμεν κλήρουσ καὶ ἐπιγνῶμεν τίνοσ ἕνεκεν ἡ κακία αὕτη ἐστὶν ἐν ἡμῖν̣ καὶ ἔβαλον κλήρουσ, καὶ ἔπεσεν ὁ κλῆροσ ἐπὶ Ἰωνᾶν. καὶ εἶπον πρὸσ αὐτόν. ἀπάγγειλον ἡμῖν τίνοσ ἕνεκεν ἡ κακία αὕτη ἐστὶν ἐν ἡμῖν̣ τίσ σου ἡ ἐργασία ἐστί̣ καὶ πόθεν ἔρχῃ, καὶ τοῦ πορεύῃ, καὶ ἐκ ποίασ χώρασ καὶ ἐκ ποίου λαοῦ εἶ σύ̣ καὶ εἶπε πρὸσ αὐτούσ. δοῦλοσ Κυρίου εἰμὶ ἐγὼ καὶ τὸν Κύριον Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ ἐγὼ σέβομαι, ὃσ ἐποίησε τὴν θάλασσαν καὶ τὴν ξηράν. καὶ ἐφοβήθησαν οἱ ἄνδρεσ φόβον μέγαν καὶ εἶπον πρὸσ αὐτόν. τί τοῦτο ἐποίησασ̣ διότι ἔγνωσαν οἱ ἄνδρεσ, ὅτι ἐκ προσώπου Κυρίου ἦν φεύγων, ὅτι ἀπήγγειλεν αὐτοῖσ. καὶ εἶπον πρὸσ αὐτόν. τί ποιήσομέν σοι καὶ κοπάσει ἡ θάλασσα ἀφ̓ ἡμῶν̣ ὅτι ἡ θάλασσα ἐπορεύετο καὶ ἐξήγειρε μᾶλλον κλύδωνα. καὶ εἶπεν Ἰωνᾶσ πρὸσ αὐτούσ. ἄρατέ με καὶ ἐμβάλετέ με εἰσ τὴν θάλασσαν, καὶ κοπάσει ἡ θάλασσα ἀφ̓ ὑμῶν. διότι ἔγνωκα ἐγὼ ὅτι δἰ ἐμὲ ὁ κλύδων ὁ μέγασ οὗτοσ ἐφ̓ ὑμᾶσ ἐστι. καὶ παρεβιάζοντο οἱ ἄνδρεσ τοῦ ἐπιστρέψαι πρὸσ τὴν γῆν καὶ οὐκ ἠδύναντο, ὅτι ἡ θάλασσα ἐπορεύετο καὶ ἐξηγείρετο μᾶλλον ἐπ̓ αὐτούσ. καὶ ἀνεβόησαν πρὸσ Κύριον καὶ εἶπαν. μηδαμῶσ, Κύριε, μὴ ἀπολώμεθα ἕνεκεν τῆσ ψυχῆσ τοῦ ἀνθρώπου τούτου, καὶ μὴ δῷσ ἐφ̓ ἡμᾶσ αἷμα δίκαιον, διότι σύ, Κύριε, ὃν τρόπον ἐβούλου, πεποίηκασ. καὶ ἔλαβον τὸν Ἰωνᾶν καὶ ἐξέβαλον αὐτὸν εἰσ τὴν θάλασσαν, καὶ ἔστη ἡ θάλασσα ἐκ τοῦ σάλου αὐτῆσ. καὶ ἐφοβήθησαν οἱ ἄνδρεσ φόβῳ μεγάλῳ τὸν Κύριον καὶ ἔθησαν θυσίαν τῷ Κυρίῳ καὶ ηὔξαντο τὰσ εὐχάσ. ΚΑΙ προσέταξε Κύριοσ κήτει μεγάλῳ καταπιεῖν τὸν Ἰωνᾶν. καὶ ἦν Ἰωνᾶσ ἐν τῇ κοιλίᾳ τοῦ κήτουσ τρεῖσ ἡμέρασ καὶ τρεῖσ νύκτασ.

καὶ προσηύξατο Ἰωνᾶσ πρὸσ Κύριον τὸν Θεὸν αὐτοῦ ἐκ τῆσ κοιλίασ τοῦ κήτους καὶ εἶπεν. ̀ρ̀ν̀ρ̀ν̀ρ̀ν̀ρ̀ν Ἐβόησα ἐν θλίψει μου πρὸσ Κύριον τὸν Θεόν μου, καὶ εἰσήκουσέ μου. ἐκ κοιλίασ ᾅδου κραυγῆσ μου ἤκουσασ φωνῆσ μου. ἀπέρριψάσ με εἰσ βάθη καρδίασ θαλάσσησ, καὶ ποταμοὶ ἐκύκλωσάν με. πάντεσ οἱ μετεωρισμοί σου καὶ τὰ κύματά σου ἐπ̓ ἐμὲ διῆλθον. καὶ ἐγὼ εἶπα. ἀπῶσμαι ἐξ ὀφθαλμῶν σου. ἆρα προσθήσω τοῦ ἐπιβλέψαι με πρὸσ ναὸν τὸν ἅγιόν σου̣ περιεχύθη μοι ὕδωρ ἕωσ ψυχῆσ, ἄβυσσοσ ἐκύκλωσέ με ἐσχάτη, ἔδυ ἡ κεφαλή μου εἰσ σχισμὰσ ὀρέων. κατέβην εἰσ γῆν, ἧσ οἱ μοχλοὶ αὐτῆσ κάτοχοι αἰώνιοι, καὶ ἀναβήτω ἐκ φθορᾶσ ἡ ζωή μου, πρὸσ σὲ Κύριε ὁ Θεόσ μου. ἐν τῷ ἐκλείπειν ἀπ̓ ἐμοῦ τὴν ψυχήν μου τοῦ Κυρίου ἐμνήσθην, καὶ ἔλθοι πρὸσ σὲ ἡ προσευχή μου εἰσ ναὸν τὸ ἅγιόν σου. φυλασσόμενοι μάταια καὶ ψευδῆ ἔλεον αὐτῶν ἐγκατέλιπον. ἐγὼ δὲ μετὰ φωνῆσ αἰνέσεωσ καὶ ἐξομολογήσεωσ θύσω σοι, ὅσα ηὐξάμην ἀποδώσω σοι εἰσ σωτηρίαν μου τῷ Κυρίῳ. Καὶ προσέταξε Κύριοσ τῷ κήτει, καὶ ἐξέβαλε τὸν Ἰωνᾶν ἐπὶ τὴν ξηράν. ΚΑΙ ἐγένετο λόγοσ Κυρίου πρὸσ Ἰωνᾶν ἐκ δευτέρου λέγων.

ἀνάστηθι καὶ πορεύθητι εἰσ Νινευὴ τὴν πόλιν τὴν μεγάλην καὶ κήρυξον ἐν αὐτῇ κατὰ τὸ κήρυγμα τὸ ἔμπροσθεν, ὃ ἐγὼ ἐλάλησα πρόσ σε. καὶ ἀνέστη Ἰωνᾶσ καὶ ἐπορεύθη εἰσ Νινευή, καθὰ ἐλάλησε Κύριοσ. ἡ δὲ Νινευὴ ἦν πόλισ μεγάλη τῷ Θεῷ ὡσεὶ πορείασ ὁδοῦ τριῶν ἡμερῶν. καὶ ἤρξατο Ἰωνᾶσ τοῦ εἰσελθεῖν εἰσ τὴν πόλιν ὡσεὶ πορείαν ἡμέρασ μιᾶσ καὶ ἐκήρυξε καὶ εἶπεν. ἔτι τρεῖσ ἡμέραι καὶ Νινευὴ καταστραφήσεται. καὶ ἐπίστευσαν οἱ ἄνδρεσ Νινευὴ τῷ Θεῷ καὶ ἐκήρυξαν νηστείαν καὶ ἐνεδύσαντο σάκκουσ ἀπὸ μεγάλου αὐτῶν ἕωσ μικροῦ αὐτῶν. καὶ ἤγγισεν ὁ λόγοσ πρὸσ τὸν βασιλέα τῆσ Νινευή, καὶ ἐξανέστη ἀπὸ τοῦ θρόνου αὐτοῦ καὶ περιείλετο τὴν στολὴν αὐτοῦ ἀφ̓ ἑαυτοῦ καὶ περιεβάλετο σάκκον καὶ ἐκάθισεν ἐπὶ σποδοῦ. καὶ ἐκηρύχθη καὶ ἐρρέθη ἐν τῇ Νινευὴ παρὰ τοῦ βασιλέωσ καὶ παρὰ τῶν μεγιστάνων αὐτοῦ λέγων. οἱ ἄνθρωποι καὶ τὰ κτήνη καὶ οἱ βόεσ καὶ τὰ πρόβατα μὴ γευσάσθωσαν μηδὲ νεμέσθωσαν μηδὲ ὕδωρ πιέτωσαν. καὶ περιεβάλλοντο σάκκουσ οἱ ἄνθρωποι καὶ τὰ κτήνη, καὶ ἀνεβόησαν πρὸσ τὸν Θεὸν ἐκτενῶσ. καὶ ἀπέστρεψαν ἕκαστοσ ἀπὸ τῆσ ὁδοῦ αὐτῶν τῆσ πονηρᾶσ καὶ ἀπὸ τῆσ ἀδικίασ τῆσ ἐν χερσὶν αὐτῶν λέγοντεσ. τίσ οἶδεν εἰ μετανοήσει ὁ Θεὸσ καὶ ἀποστρέψει ἐξ ὀργῆσ θυμοῦ αὐτοῦ καὶ οὐ μὴ ἀπολώμεθα̣ καὶ εἶδεν ὁ Θεὸσ τὰ ἔργα αὐτῶν, ὅτι ἀπέστρεψαν ἀπὸ τῶν ὁδῶν αὐτῶν τῶν πονηρῶν, καὶ μετενόησεν ὁ Θεὸσ ἐπὶ τῇ κακίᾳ, ᾗ ἐλάλησε τοῦ ποιῆσαι αὐτοῖσ, καὶ οὐκ ἐποίησε. ΚΑΙ ἐλυπήθη Ἰωνᾶσ λύπην μεγάλην καὶ συνεχύθη,

καὶ προσηύξατο πρὸσ Κύριον καὶ εἶπεν. Ὦ Κύριε, οὐχ οὗτοι οἱ λόγοι μου ἔτι ὄντοσ μου ἐν τῇ γῇ μου̣ διὰ τοῦτο προέφθασα τοῦ φυγεῖν εἰσ Θαρσίσ, διότι ἔγνων ὅτι σὺ ἐλεήμων καὶ οἰκτίρμων, μακρόθυμοσ καὶ πολυέλεοσ καὶ μετανοῶν ἐπὶ ταῖσ κακίαισ. καὶ νῦν, δέσποτα Κύριε, λάβε τὴν ψυχήν μου ἀπ̓ ἐμοῦ, ὅτι καλὸν τὸ ἀποθανεῖν με μᾶλλον, ἢ ζῆν με. καὶ εἶπε Κύριοσ πρὸσ Ἰωνᾶν. εἰ σφόδρα λελύπησαι σύ̣ καὶ ἐξῆλθεν Ἰωνᾶσ ἐκ τῆσ πόλεωσ καὶ ἐκάθισεν ἀπέναντι τῆσ πόλεωσ. καὶ ἐποίησεν ἑαυτῷ ἐκεῖ σκηνὴν καὶ ἐκάθητο ὑποκάτω αὐτῆσ, ἕωσ οὗ ἀπίδῃ τί ἔσται τῇ πόλει. καὶ προσέταξε Κύριοσ ὁ Θεὸσ κολοκύνθῃ, καὶ ἀνέβη ὑπὲρ κεφαλῆσ τοῦ Ἰωνᾶ τοῦ εἶναι σκιὰν ὑπεράνω τῆσ κεφαλῆσ αὐτοῦ τοῦ σκιάζειν αὐτῷ ἀπὸ τῶν κακῶν αὐτοῦ. καὶ ἐχάρη Ἰωνᾶσ ἐπὶ τῇ κολοκύνθῃ χαρὰν μεγάλην. καὶ προσέταξεν ὁ Θεὸσ σκώληκι ἑωθινῇ τῇ ἐπαύριον, καὶ ἐπάταξε τὴν κολοκύνθαν, καὶ ἀπεξηράνθη. καὶ ἐγένετο ἅμα τῷ ἀνατεῖλαι τὸν ἥλιον καὶ προσέταξεν ὁ Θεὸσ πνεύματι καύσωνι συγκαίοντι, καὶ ἐπάταξεν ὁ ἥλιοσ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ Ἰωνᾶ. καὶ ὠλιγοψύχησε καὶ ἐπελέγετο τὴν ψυχὴν αὐτοῦ καὶ εἶπε. καλόν μοι ἀποθανεῖν με ἢ ζῆν. καὶ εἶπεν ὁ Θεὸσ πρὸσ Ἰωνᾶν. εἰ σφόδρα λελύπησαι σὺ ἐπὶ τῇ κολοκύνθῃ̣ καὶ εἶπε. σφόδρα λελύπημαι ἐγὼ ἕωσ θανάτου. καὶ εἶπε Κύριοσ. σὺ ἐφείσω ὑπὲρ τῆσ κολοκύνθησ, ὑπὲρ ἧσ οὐκ ἐκακοπάθησασ ἐπ̓ αὐτὴν οὐδὲ ἐξέθρεψασ αὐτήν, ἣ ἐγενήθη ὑπὸ νύκτα καὶ ὑπὸ νύκτα ἀπώλετο. ἐγὼ δὲ οὐ φείσομαι ὑπὲρ Νινευὴ τῆσ πόλεωσ τῆσ μεγάλησ, ἐν ᾗ κατοικοῦσι πλείουσ ἢ δώδεκα μυριάδεσ ἀνθρώπων, οἵτινεσ οὐκ ἔγνωσαν δεξιὰν αὐτῶν ἢ ἀριστερὰν αὐτῶν, καὶ κτήνη πολλά

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION