Septuagint, Prophetia Ioel

(70인역 성경, 요엘서)

ΛΟΓΟΣ Κυρίου, ὃσ ἐγενήθη πρὸσ Ἰωὴλ τὸν τοῦ Βαθουήλ. Ἀκούσατε ταῦτα, οἱ πρεσβύτεροι, καὶ ἐνωτίσασθε, πάντεσ οἱ κατοικοῦντεσ τὴν γῆν. εἰ γέγονε τοιαῦτα ἐν ταῖσ ἡμέραισ ὑμῶν ἢ ἐν ταῖσ ἡμέραισ τῶν πατέρων ὑμῶν̣ ὑπὲρ αὐτῶν τοῖσ τέκνοισ ὑμῶν διηγήσασθε, καὶ τὰ τέκνα ὑμῶν τοῖσ τέκνοισ αὐτῶν, καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν εἰσ γενεὰν ἑτέραν. τὰ κατάλοιπα τῆσ κάμπησ κατέφαγεν ἡ ἀκρίσ, καὶ τὰ κατάλοιπα τῆσ ἀκρίδοσ κατέφαγεν ὁ βροῦχοσ, καὶ τὰ κατάλοιπα τοῦ βρούχου κατέφαγεν ἡ ἐρυσίβη. ἐκνήψατε, οἱ μεθύοντεσ, ἐξ οἴνου αὐτῶν καὶ κλαύσατε. θρηνήσατε, πάντεσ οἱ πίνοντεσ οἶνον εἰσ μέθην, ὅτι ἐξῄρθη ἐκ στόματοσ ὑμῶν εὐφροσύνη καὶ χαρά. ὅτι ἔθνοσ ἀνέβη ἐπὶ τὴν γῆν μου ἰσχυρὸν καὶ ἀναρίθμητον, οἱ ὀδόντεσ αὐτοῦ, ὀδόντεσ λέοντοσ, καὶ αἱ μύλαι αὐτοῦ σκύμνου. ἔθετο τὴν ἄμπελόν μου εἰσ ἀφανισμὸν καὶ τὰσ συκᾶσ μου εἰσ συγκλασμόν. ἐρευνῶν ἐξηρεύνησεν αὐτὴν καὶ ἔρριψεν, ἐλεύκανε τὰ κλήματα αὐτῆσ. θρήνησον πρόσ με ὑπὲρ νύμφην περιεζωσμένην σάκκον ἐπὶ τὸν ἄνδρα αὐτῆσ τὸν παρθενικόν. ἐξῇρται θυσία καὶ σπονδὴ ἐξ οἴκου Κυρίου. πενθεῖτε, οἱ ἱερεῖσ οἱ λειτουργοῦντεσ θυσιαστηρίῳ Κυρίου, ὅτι τεταλαιπώρηκε τὰ πεδία. πενθείτω ἡ γῆ, ὅτι τεταλαιπώρηκε σῖτοσ, ἐξηράνθη οἶνοσ, ὠλιγώθη ἔλαιον. ἐξηράνθησαν γεωργοί. θρηνεῖτε, κτήματα, ὑπὲρ πυροῦ καὶ κριθῆσ, ὅτι ἀπόλωλε τρυγητὸσ ἐξ ἀγροῦ. ἡ ἄμπελοσ ἐξηράνθη, καὶ αἱ συκαῖ ὠλιγώθησαν. ρόα καὶ φοῖνιξ καὶ μῆλον καί πάντα τὰ ξύλα τοῦ ἀγροῦ ἐξηράνθησαν, ὅτι ᾔσχυναν χαρὰν οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων. περιζώσασθε καὶ κόπτεσθε, οἱ ἱερεῖσ, θρηνεῖτε οἱ λειτουργοῦντεσ θυσιαστηρίῳ. εἰσέλθετε ὑπνώσατε ἐν σάκκοισ λειτουργοῦντεσ Θεῷ, ὅτι ἀπέσχηκεν ἐξ οἴκου Θεοῦ ὑμῶν θυσία καὶ σπονδή. ἁγιάσατε νηστείαν, κηρύξατε θεραπείαν, συναγάγετε πρεσβυτέρουσ πάντασ κατοικοῦντασ γῆν εἰσ οἶκον Θεοῦ ὑμῶν καὶ κεκράξετε πρὸσ Κύριον ἐκτενῶσ. οἴμοι, οἴμοι, οἴμοι εἰσ ἡμέραν, ὅτι ἐγγὺσ ἡ ἡμέρα Κυρίου καὶ ὡσ ταλαιπωρία ἐκ ταλαιπωρίασ ἥξει. κατέναντι τῶν ὀφθαλμῶν ὑμῶν βρώματα ἐξωλοθρεύθη, ἐξ οἴκου Θεοῦ ὑμῶν εὐφροσύνη καὶ χαρά. ἐσκίρτησαν δαμάλεισ ἐπὶ ταῖσ φάτναισ αὐτῶν, ἠφανίσθησαν θησαυροί, κατεσκάφησαν ληνοί, ὅτι ἐξηράνθη σῖτοσ. τί ἀποθήσομεν ἑαυτοῖσ̣ ἔκλαυσαν βουκόλια βοῶν, ὅτι οὐχ ὑπῆρχε νομὴ αὐτοῖσ, καὶ τὰ ποίμνια τῶν προβάτων ἠφανίσθησαν. πρὸσ σέ, Κύριε, βοήσομαι, ὅτι πῦρ ἀνήλωσε τὰ ὡραῖα τῆσ ἐρήμου, καὶ φλὸξ ἀνῆψε πάντα τὰ ξύλα τοῦ ἀγροῦ. καὶ τὰ κτήνη τοῦ πεδίου ἀνέβλεψαν πρὸσ σέ, ὅτι ἐξηράνθησαν ἀφέσεισ ὑδάτων καὶ πῦρ κατέφαγε τὰ ὡραῖα τῆσ ἐρήμου. ΣΑΛΠΙΣΑΤΕ σάλπιγγι ἐν Σιών, κηρύξατε ἐν ὄρει ἁγίῳ μου, καὶ συγχυθήτωσαν πάντεσ οἱ κατοικοῦντεσ τὴν γῆν, διότι πάρεστιν ἡμέρα Κυρίου, ὅτι ἐγγύσ,

ἡμέρα σκότουσ καὶ γνόφου, ἡμέρα νεφέλησ καὶ ὁμίχλησ. ὡσ ὄρθροσ χυθήσεται ἐπὶ τὰ ὄρη λαὸσ πολὺσ καὶ ἰσχυρόσ. ὅμοιοσ αὐτῷ οὐ γέγονεν ἀπὸ τοῦ αἰῶνοσ καὶ μετ̓ αὐτὸν οὐ προστεθήσεται ἕωσ ἐτῶν εἰσ γενεὰσ γενεῶν. τὰ ἔμπροσθεν αὐτοῦ πῦρ ἀναλίσκον, καὶ τὰ ὀπίσω αὐτοῦ ἀναπτομένη φλόξ. ὡσ παράδεισοσ τρυφῆσ ἡ γῆ πρὸ προσώπου αὐτοῦ, καὶ τὰ ὄπισθεν αὐτοῦ πεδίον ἀφανισμοῦ, καὶ ἀνασῳζόμενοσ οὐκ ἔσται αὐτῷ. ὡσ ὅρασισ ἵππων ἡ ὄψισ αὐτῶν, καὶ ὡσ ἱππεῖσ οὕτωσ καταδιώξονται. ὡσ φωνὴ ἁρμάτων ἐπὶ τὰσ κορυφὰσ τῶν ὀρέων ἐξαλοῦνται καὶ ὡσ φωνὴ φλογὸσ πυρὸσ κατεσθιούσησ καλάμην καὶ ὡσ λαὸσ πολὺσ καὶ ἰσχυρὸσ παρατασσόμενοσ εἰσ πόλεμον. ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ συντριβήσονται λαοί, πᾶν πρόσωπον ὡσ πρόσκαυμα χύτρασ. ὡσ μαχηταὶ δραμοῦνται καὶ ὡσ ἄνδρεσ πολεμισταί ἀναβήσονται ἐπὶ τὰ τείχη, καὶ ἕκαστοσ ἐν τῇ ὁδῷ αὐτοῦ πορεύσεται, καὶ οὐ μὴ ἐκκλίνουσι τὰσ τρίβουσ αὐτῶν, καὶ ἕκαστοσ ἀπὸ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ οὐκ ἀφέξεται, καταβαρυνόμενοι ἐν τοῖσ ὅπλοισ αὐτῶν πορεύσονται καὶ ἐν τοῖσ βέλεσιν αὐτῶν πεσοῦνται καὶ οὐ μὴ συντελεσθῶσι. τῆσ πόλεωσ ἐπιλήψονται καὶ ἐπὶ τῶν τειχέων δραμοῦνται καὶ ἐπὶ τὰσ οἰκίασ ἀναβήσονται καὶ διὰ θυρίδων εἰσελεύσονται ὡσ κλέπται. πρὸ προσώπου αὐτῶν συγχυθήσεται ἡ γῆ καὶ σεισθήσεται ὁ οὐρανόσ, ὁ ἥλιοσ καὶ ἡ σελήνη συσκοτάσουσι, καὶ τὰ ἄστρα δύσουσι τὸ φέγγοσ αὐτῶν. καὶ Κύριοσ δώσει φωνὴν αὐτοῦ πρὸ προσώπου δυνάμεωσ αὐτοῦ, ὅτι πολλή ἐστι σφόδρα ἡ παρεμβολὴ αὐτοῦ, ὅτι ἰσχυρὰ ἔργα λόγων αὐτοῦ. διότι μεγάλη ἡ ἡμέρα Κυρίου, ἐπιφανὴσ σφόδρα, καὶ τίσ ἔσται ἱκανὸσ αὐτῇ̣ καὶ νῦν λέγει Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν. ἐπιστράφητε πρόσ με ἐξ ὅλησ τῆσ καρδίασ ὑμῶν καὶ ἐν νηστείᾳ καὶ ἐν κλαυθμῷ καὶ ἐν κοπετῷ. καὶ διαρρήξατε τὰσ καρδίασ ὑμῶν καὶ μὴ τὰ ἱμάτια ὑμῶν καὶ ἐπιστράφητε πρὸσ Κύριον τὸν Θεὸν ὑμῶν, ὅτι ἐλεήμων καὶ οἰκτίρμων ἐστί, μακρόθυμοσ καὶ πολυέλεοσ καὶ μετανοῶν ἐπὶ ταῖσ κακίαισ. τίσ οἶδεν εἰ ἐπιστρέψει καὶ μετανοήσει καὶ ὑπολείψεται ὀπίσω αὐτοῦ εὐλογίαν καὶ θυσίαν καὶ σπονδὴν Κυρίῳ τῷ Θεῷ ὑμῶν̣ σαλπίσατε σάλπιγγι ἐν Σιών, ἁγιάσατε νηστείαν, κηρύξατε θεραπείαν, συναγάγετε λαόν, ἁγιάσατε ἐκκλησίαν, ἐκλέξασθε πρεσβυτέρουσ, συναγάγετε νήπια θηλάζοντα μαστούσ, ἐξελθέτω νυμφίοσ ἐκ τοῦ κοιτῶνοσ αὐτοῦ καὶ νύμφη ἐκ τοῦ παστοῦ αὐτῆσ. ἀνὰ μέσον τῆσ κρηπῖδοσ τοῦ θυσιαστηρίου κλαύσονται οἱ ἱερεῖσ οἱ λειτουργοῦντεσ τῷ Κυρίῳ καὶ ἐροῦσι. φεῖσαι, Κύριε, τοῦ λαοῦ σου καὶ μὴ δῷσ τὴν κληρονομίαν σου εἰσ ὄνειδοσ τοῦ κατάρξαι αὐτῶν ἔθνη, ὅπωσ μὴ εἴπωσιν ἐν τοῖ ἔθνεσι. ποῦ ἐστιν ὁ Θεὸσ αὐτῶν̣ ‐ Καὶ ἐζήλωσε Κύριοσ τὴν γῆν αὐτοῦ καὶ ἐφείσατο τοῦ λαοῦ αὐτοῦ. καὶ ἀπεκρίθη Κύριοσ καὶ εἶπε τῷ λαῷ αὐτοῦ. ἰδοὺ ἐγὼ ἐξαποστέλλω ὑμῖν τὸν σῖτον καὶ τὸν οἶνον καὶ τὸ ἔλαιον, καὶ ἐμπλησθήσεσθε αὐτῶν, καὶ οὐ δώσω ὑμᾶσ οὐκέτι εἰσ ὀνειδισμὸν ἐν τοῖσ ἔθνεσι. καὶ τὸν ἀπὸ Βορρᾶ ἐκδιώξω ἀφ̓ ὑμῶν καὶ ἐξώσω αὐτὸν εἰσ γῆν ἄνυδρον καὶ ἀφανιῶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ εἰσ τὴν θάλασσαν τὴν πρώτην καὶ τὰ ὀπίσω αὐτοῦ εἰσ τὴν θάλασσαν τὴν ἐσχάτην, καὶ ἀναβήσεται ἡ σαπρία αὐτοῦ, καὶ ἀναβήσεται ὁ βρόμοσ αὐτοῦ, ὅτι ἐμεγάλυνε τὰ ἔργα αὐτοῦ. θάρσει, γῆ, χαῖρε καὶ εὐφραίνου, ὅτι ἐμεγάλυνε Κύριοσ τοῦ ποιῆσαι. θαρσεῖτε, κτήνη τοῦ πεδίου, ὅτι βεβλάστηκε τὰ πεδία τῆσ ἐρήμου, ὅτι ξύλον ἤνεγκε τὸν καρπὸν αὐτοῦ, συκῆ καὶ ἄμπελοσ ἔδωκαν τὴν ἰσχὺν αὐτῶν. καὶ τὰ τέκνα Σιών, χαίρετε καὶ εὐφραίνεσθε ἐπὶ τῷ Κυρίῳ Θεῷ ὑμῶν, διότι ἔδωκεν ὑμῖν τὰ βρώματα εἰσ δικαιοσύνην καὶ βρέξει ὑμῖν ὑετὸν πρώϊμον καὶ ὄψιμον καθὼσ ἔμπροσθεν. καὶ πλησθήσονται αἱ ἅλωνεσ σίτου, καὶ ὑπερεκχυθήσονται αἱ ληνοὶ οἴνου καὶ ἐλαίου. καὶ ἀνταποδώσω ὑμῖν ἀντὶ τῶν ἐτῶν ὧν κατέφαγεν ἡ ἀκρὶσ καὶ ὁ βροῦχοσ καὶ ἡ ἐρυσίβη καὶ ἡ κάμπη, ἡ δύναμίσ μου ἡ μεγάλη, ἣν ἐξαπέστειλα εἰσ ὑμᾶσ. καὶ φάγεσθε ἐσθίοντεσ καὶ ἐμπλησθήσεσθε καὶ αἰνέσετε τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν, ἃ ἐποίησε μεθ̓ ὑμῶν εἰσ θαυμάσια, καὶ οὐ μὴ καταισχυνθῇ ὁ λαόσ μου εἰσ τὸν αἰῶνα. καὶ ἐπιγνώσεσθε ὅτι ἐν μέσῳ τοῦ Ἰσραὴλ ἐγώ εἰμι, καὶ ἐγὼ Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν, καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι πλὴν ἐμοῦ, καὶ οὐ μὴ καταισχυνθῶσιν ἔτι ὁ λαόσ μου εἰσ τὸν αἰῶνα. ΚΑΙ ἔσται μετὰ ταῦτα καὶ ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματόσ μου ἐπὶ πᾶσαν σάρκα, καὶ προφητεύσουσιν οἱ υἱοὶ ὑμῶν καὶ αἱ θυγατέρεσ ὑμῶν, καὶ οἱ πρεσβύτεροι ὑμῶν ἐνύπνια ἐνυπνιασθήσονται, καὶ οἱ νεανίσκοι ὑμῶν ὁράσεισ ὄψονται.

καὶ ἐπὶ τοὺσ δούλουσ μου καὶ ἐπὶ τὰσ δούλασ μου ἐν ταῖσ ἡμέραισ ἐκείναισ ἐκχεῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματόσ μου. καὶ δώσω τέρατα ἐν οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆσ γῆσ, αἷμα καὶ πῦρ καὶ ἀτμίδα καπνοῦ. ὁ ἥλιοσ μεταστραφήσεται εἰσ σκότοσ καὶ ἡ σελήνη εἰσ αἷμα πρὶν ἐλθεῖν τὴν ἡμέραν Κυρίου τὴν μεγάλην καὶ ἐπιφανῆ. καὶ ἔσται, πᾶσ, ὃσ ἂν ἐπικαλέσηται τὸ ὄνομα Κυρίου, σωθήσεται. ὅτι ἐν τῷ ὄρει Σιὼν καὶ ἐν Ἱερουσαλὴμ ἔσται ἀνασῳζόμενοσ, καθότι εἶπε Κύριοσ, καὶ εὐαγγελιζόμενοι, οὓσ Κύριοσ προσκέκληται. ΟΤΙ ἰδοὺ ἐγὼ ἐν ταῖσ ἡμέραισ ἐκείναισ καὶ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ὅταν ἐπιστρέψω τὴν αἰχμαλωσίαν Ἰούδα καὶ Ἱερουσαλήμ,

καὶ συνάξω πάντα τὰ ἔθνη καὶ κατάξω αὐτὰ εἰσ τὴν κοιλάδα Ἰωσαφὰτ καὶ διακριθήσομαι πρὸσ αὐτοὺσ ἐκεῖ ὑπὲρ τοῦ λαοῦ μου καὶ τῆσ κληρονομίασ μου Ἰσραήλ, οἳ διεσπάρησαν ἐν τοῖσ ἔθνεσι. καὶ τὴν γῆν μου καταδιείλαντο καὶ ἐπὶ τὸν λαόν μου ἔβαλον κλήρουσ καὶ ἔδωκαν τὰ παιδάρια πόρναισ καὶ τὰ κοράσια ἐπώλουν ἀντὶ τοῦ οἴνου καὶ ἔπινον. καὶ τί ὑμεῖσ ἐμοί, Τύροσ καὶ Σιδὼν καὶ πᾶσα Γαλιλαία ἀλλοφύλων̣ μὴ ἀνταπόδομα ὑμεῖσ ἀνταποδίδοτέ μοι̣ ἢ μνησικακεῖτε ὑμεῖσ ἐπ̓ ἐμοὶ ὀξέωσ̣ καὶ ταχέωσ ἀνταποδώσω τὸ ἀνταπόδομα ὑμῶν εἰσ κεφαλὰσ ὑμῶν, ἀνθ̓ ὧν τὸ ἀργύριόν μου καὶ τὸ χρυσίον μου ἐλάβετε καὶ τὰ ἐπίλεκτά μου τὰ καλὰ εἰσηνέγκατε εἰσ τοὺσ ναοὺσ ὑμῶν καὶ τοὺσ υἱοὺσ Ἰούδα καὶ τοὺσ υἱοὺσ Ἱερουσαλὴμ ἀπέδοσε τοῖσ υἱοῖσ τῶν Ἑλλήνων, ὅπωσ ἐξώσητε αὐτοὺσ ἐκ τῶν ὁρίων αὐτῶν. καὶ ἰδοὺ ἐγὼ ἐξεγείρω αὐτοὺσ ἐκ τοῦ τόπου, οὗ ἀπέδοσθε αὐτοὺσ ἐκεῖ, καὶ ἀνταποδώσω τὸ ἀνταπόδομα ὑμῶν εἰσ κεφαλὰσ ὑμῶν καὶ ἀποδώσομαι τοὺσ υἱοὺσ ὑμῶν καὶ τὰσ θυγατέρασ ὑμῶν εἰσ χεῖρασ τῶν υἱῶν Ἰούδα, καὶ ἀποδώσονται αὐτοὺσ εἰσ αἰχμαλωσίαν εἰσ ἔθνοσ μακρὰν ἀπέχον, ὅτι Κύριοσ ἐλάλησε. ‐ Κηρύξατε ταῦτα ἐν τοῖσ ἔθνεσιν, ἁγιάσατε πόλεμον, ἐξεγείρατε τούσ μαχητάσ, προσαγάγετε καὶ ἀναβαίνετε, πάντεσ ἄνδρεσ πολεμισταί. συγκόψατε τὰ ἄροτρα ὑμῶν εἰσ ρομφαίασ καὶ τὰ δρέπανα ὑμῶν εἰσ σειρομάστασ. ὁ ἀδύνατοσ λεγέτω ὅτι ἰσχύω ἐγώ. συναθροίζεσθε καὶ εἰσπορεύεσθε, πάντα τὰ ἔθνη κυκλόθεν, καὶ συνάχθητε ἐκεῖ. ὁ πρᾳΰσ ἔστω μαχητήσ. ἐξεγειρέσθωσαν καὶ ἀναβαινέτωσαν πάντα τὰ ἔθνη εἰσ τὴν κοιλάδα Ἰωσαφάτ, διότι ἐκεῖ καθιῶ τοῦ διακρῖναι πάντα τὰ ἔθνη κυκλόθεν. ἐξαποστείλατε δρέπανα, ὅτι παρέστηκεν ὁ τρυγητόσ. εἰσπορεύεσθε, πατεῖτε, διότι πλήρησ ἡ ληνόσ. ὑπερεκχεῖτε τὰ ὑπολήνια, ὅτι πεπλήθυνται τὰ κακὰ αὐτῶν. ἦχοι ἐξήχησαν ἐν τῇ κοιλάδι τῆσ δίκησ, ὅτι ἐγγὺσ ἡμέρα Κυρίου ἐν τῇ κοιλάδι τῆσ δίκησ. ὁ ἥλιοσ καὶ ἡ σελήνη συσκοτάσουσι, καὶ οἱ ἀστέρεσ δύσουσι φέγγοσ αὐτῶν. ὁ δὲ Κύριοσ ἐκ Σιὼν ἀνακεκράξεται καὶ ἐξ Ἱερουσαλὴμ δώσει φωνὴν αὐτοῦ, καὶ σεισθήσεται ὁ οὐρανὸσ καὶ ἡ γῆ. ὁ δὲ Κύριοσ φείσεται τοῦ λαοῦ αὐτοῦ, καὶ ἐνισχύσει τοὺσ υἱοὺσ Ἰσραήλ. καὶ ἐπιγνώσεσθε, διότι ἐγὼ Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν ὁ κατασκηνῶν ἐν Σιὼν ὄρει ἁγίῳ μου. καὶ ἔσται Ἱερουσαλὴμ ἁγία, καὶ ἀλλογενεῖσ οὐ διελεύσονται δἰ αὐτῆσ οὐκέτι. καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀποσταλάξει τὰ ὄρη γλυκασμόν, καὶ οἱ βουνοὶ ρυήσονται γάλα, καὶ πᾶσαι αἱ ἀφέσεισ Ἰούδα ρυήσονται ὕδατα, καὶ πηγὴ ἐξ οἴκου Κυρίου ἐξελεύσεται καὶ ποτιεῖ τὸν χειμάρρουν τῶν σχοίνων. Αἴγυπτοσ εἰσ ἀφανισμὸν ἔσται, καὶ ἡ Ἰδουμαία εἰσ πεδίον ἀφανισμοῦ ἔσται ἐξ ἀδικιῶν υἱῶν Ἰούδα, ἀνθ̓ ὧν ἐξέχεαν αἷμα δίκαιον ἐν τῇ γῇ αὐτῶν. ἡ δὲ Ἰουδαία εἰσ τὸν αἰῶνα κατοικηθήσεται καὶ Ἱερουσαλὴμ εἰσ γενεὰσ γενεῶν. καὶ ἐκζητήσω τὸ αἷμα αὐτῶν καὶ οὐ μὴ ἀθωώσω, καὶ Κύριοσ κατασκηνώσει ἐν Σιών.

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION