Septuagint, Prophetia Michaeae

(70인역 성경, 미카서)

ΚΑΙ ἐγένετο λόγοσ Κυρίου πρὸσ Μιχαίαν τὸν τοῦ Μωρασθεὶ ἐν ἡμέραισ Ἰωάθαμ καὶ Ἄχαζ καὶ Ἐζεκίου βασιλέων Ἰούδα, ὑπὲρ ὧν εἶδε περὶ Σαμαρείασ καὶ περὶ Ἱερουσαλήμ. Ἀκούσατε, λαοί, λόγουσ, καὶ προσεχέτω ἡ γῆ καὶ πάντεσ οἱ ἐν αὐτῇ, καὶ ἔσται Κύριοσ ἐν ὑμῖν εἰσ μαρτύριον, Κύριοσ ἐξ οἴκου ἁγίου αὐτοῦ. διότι ἰδοὺ Κύριοσ ἐκπορεύεται ἐκ τοῦ τόπου αὐτοῦ καὶ καταβήσεται καὶ ἐπιβήσεται ἐπὶ τὰ ὕψη τῆσ γῆσ, καὶ σαλευθήσεται τὰ ὄρη ὑποκάτωθεν αὐτοῦ, καὶ αἱ κοιλάδεσ τακήσονται ὡσ κηρὸσ ἀπὸ προσώπου πυρὸσ καὶ ὡσ ὕδωρ καταφερόμενον ἐν καταβάσει. δἰ ἀσέβειαν Ἰακὼβ πάντα ταῦτα καὶ δἰ ἁμαρτίαν οἴκου Ἰσραήλ. τίσ ἡ ἀσέβεια τοῦ Ἰακώβ̣ οὐ Σαμάρεια̣ καὶ τίσ ἡ ἁμαρτία οἴκου Ἰούδα̣ οὐχὶ Ἱερουσαλήμ̣ καὶ θήσομαι Σαμάρειαν εἰσ ὀπωροφυλάκιον ἀγροῦ καὶ εἰσ φυτείαν ἀμπελῶνοσ καὶ κατασπάσω εἰσ χάοσ τοὺσ λίθουσ αὐτῆσ καὶ τὰ θεμέλια αὐτῆσ ἀποκαλύψω. καὶ πάντα τὰ γλυπτὰ αὐτῆσ κατακόψουσι καὶ πάντα τὰ μισθώματα αὐτῆσ ἐμπρήσουσιν ἐν πυρί, καὶ πάντα τὰ εἴδωλα αὐτῆσ θήσομαι εἰσ ἀφανισμόν. διότι ἐκ μισθωμάτων πορνείασ συνήγαγε καὶ ἐκ μισθωμάτων πορνείασ συνέστρεψεν. ἕνεκεν τούτου κόψεται καὶ θρηνήσει, πορεύσεται ἀνυπόδετοσ καὶ γυμνή, ποιήσεται κοπετὸν ὡσ δρακόντων καὶ πένθοσ ὡσ θυγατέρων σειρήνων. ὅτι κατεκράτησεν ἡ πληγὴ αὐτῆσ, διότι ἦλθεν ἕωσ Ἰούδα καὶ ἥψατο ἕωσ πύλησ λαοῦ μου, ἕωσ Ἱερουσαλήμ. οἱ ἐν Γέθ, μὴ μεγαλύνεσθε. οἱ ἐν Ἀκείμ, μὴ ἀνοικοδομεῖτε ἐξ οἴκου κατὰ γέλωτα, γῆν καταπάσασθε κατὰ γέλωτα ὑμῶν. κατοικοῦσα καλῶσ τὰσ πόλεισ αὐτῆσ, οὐκ ἐξῆλθε κατοικοῦσα Σενναὰν κόψασθαι οἶκον ἐχόμενον αὐτῆσ, λήψεται ἐξ ὑμῶν πληγὴν ὀδύνησ. τίσ ἤρξατο εἰσ ἀγαθὰ κατοικούσῃ ὀδύνασ̣ ὅτι κατέβη κακὰ παρὰ Κυρίου ἐπὶ πύλασ Ἱερουσαλήμ, ψόφοσ ἁρμάτων καὶ ἱππευόντων. κατοικοῦσα Λαχίσ, ἀρχηγὸσ ἁμαρτίασ αὐτή ἐστι τῇ θυγατρὶ Σιών, ὅτι ἐν σοὶ εὑρέθησαν ἀσέβειαι τοῦ Ἰσραήλ. διὰ τοῦτο δώσεισ ἐξαποστελλομένουσ ἕωσ κληρονομίασ Γὲθ οἴκουσ ματαίουσ. εἰσ κενὸν ἐγένοντο τοῖσ βασιλεῦσι τοῦ Ἰσραήλ, ἕωσ τοὺσ κληρονόμουσ ἀγάγωσι, κατοικοῦσα Λαχὶσ κληρονομία, ἕωσ Ὀδολλὰμ ἥξει ἡ δόξα τῆσ θυγατρὸσ Ἰσραήλ. ξύρησαι καὶ κεῖραι ἐπὶ τὰ τέκνα τὰ τρυφερά σου, ἐμπλάτυνον τὴν χηρείαν σου ὡσ ἀετόσ, ὅτι ᾐχμαλωτεύθησαν ἀπὸ σοῦ. ΕΓΕΝΟΝΤΟ λογιζόμενοι κόπουσ καὶ ἐργαζόμενοι κακὰ ἐν ταῖσ κοίταισ αὐτῶν καὶ ἅμα τῇ ἡμέρᾳ συνετέλουν αὐτά, διότι οὐκ ᾖραν πρὸσ τὸν Θεὸν χεῖρασ αὐτῶν.

καὶ ἐπεθύμουν ἀγροὺσ καὶ διήρπαζον ὀρφανοὺσ καὶ οἴκουσ κατεδυνάστευον καὶ διήρπαζον ἄνδρα καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ, ἄνδρα καὶ τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ. διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριοσ. ἰδοὺ ἐγὼ λογίζομαι ἐπὶ τὴν φυλὴν ταύτην κακά, ἐξ ὧν οὐ μὴ ἄρητε τοὺσ τραχήλουσ ὑμῶν καὶ οὐ μὴ πορευθῆτε ὀρθοὶ ἐξαίφνησ, ὅτι καιρὸσ πονηρόσ ἐστιν. ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ληφθήσεται ἐφ̓ ὑμᾶσ παραβολή, καὶ θρηνηθήσεται θρῆνοσ ἐν μέλει λέγων. ταλαιπωρίᾳ ἐταλαιπωρήσαμεν. μερὶσ λαοῦ μου κατεμετρήθη ἐν σχοινίῳ, καὶ οὐκ ἦν ὁ κωλύων αὐτὸν τοῦ ἀποστρέψαι. οἱ ἀγροὶ ὑμῶν διεμερίσθησαν. διὰ τοῦτο οὐκ ἔσται σοι βάλλων σχοινίον ἐν κλήρῳ ἐν ἐκκλησίᾳ Κυρίου. μὴ κλαίετε δάκρυσι, μηδὲ δακρυέτωσαν ἐπὶ τούτοισ. οὐδὲ γὰρ ἀπώσεται ὀνείδη. ὁ λέγων. οἶκοσ Ἰακὼβ παρώργισε πνεῦμα Κυρίου. οὐ ταῦτα τὰ ἐπιτηδεύματα αὐτοῦ ἐστιν̣ οὐχ οἱ λόγοι αὐτοῦ εἰσι καλοὶ μετ̓ αὐτοῦ καὶ ὀρθοὶ πεπόρευνται̣ καὶ ἔμπροσθεν ὁ λαόσ μου εἰσ ἔχθραν ἀντέστη. κατέναντι τῆσ εἰρήνησ αὐτοῦ τὴν δορὰν αὐτοῦ ἐξέδειραν τοῦ ἀφελέσθαι ἐλπίδα συντριμμὸν πολέμου. διὰ τοῦτο ἡγούμενοι λαοῦ μου ἀπορριφήσονται ἐκ τῶν οἰκιῶν τρυφῆσ αὐτῶν, διὰ τὰ πονηρὰ ἐπιτηδεύματα αὐτῶν ἐξώσθησαν. ἐγγίσατε ὄρεσιν αἰωνίοισ. ἀνάστηθι καὶ πορεύου, ὅτι οὐκ ἔστι σοι αὕτη ἀνάπαυσισ ἕνεκεν ἀκαθαρσίασ. διεφθάρητε φθορᾷ, κατεδιώχθητε οὐδενὸσ διώκοντοσ. πνεῦμα ἔστησε ψεῦδοσ, ἐστάλαξέ σοι εἰσ οἶνον καὶ μέθυσμα. καὶ ἔσται ἐκ τῆσ σταγόνοσ τοῦ λαοῦ τούτου. συναγόμενοσ συναχθήσεται Ἰακὼβ σὺν πᾶσιν. ἐκδεχόμενοσ ἐκδέξομαι τοὺσ καταλοίπουσ τοῦ Ἰσραήλ, ἐπὶ τὸ αὐτὸ θήσομαι τὴν ἀποστροφὴν αὐτοῦ. ὡσ πρόβατα ἐν θλίψει, ὡσ ποίμνιον ἐν μέσῳ κοίτησ αὐτῶν ἐξαλοῦνται ἐξ ἀνθρώπων. διά τῆσ διακοπῆσ πρὸ προσώπου αὐτῶν διέκοψαν καὶ διῆλθον πύλην καὶ ἐξῆλθον δἰ αὐτῆσ, καὶ ἐξῆλθεν ὁ βασιλεὺσ αὐτῶν πρὸ προσώπου αὐτῶν, ὁ δὲ Κύριοσ ἡγήσεται αὐτῶν. ΚΑΙ ἐρεῖ. ἀκούσατε δὴ ταῦτα, αἱ ἀρχαὶ οἴκου Ἰακὼβ καὶ οἱ κατάλοιποι οἴκου Ἰσραήλ. οὐχ ὑμῖν ἐστι τοῦ γνῶναι τὸ κρίμα̣

μισοῦντεσ τὰ καλὰ καὶ ζητοῦντεσ τὰ πονηρά, ἁρπάζοντεσ τὰ δέρματα αὐτῶν ἀπ̓ αὐτῶν καὶ τὰσ σάρκασ αὐτῶν ἀπὸ τῶν ὀστέων αὐτῶν. ὃν τρόπον κατέφαγον τὰσ σάρκασ τοῦ λαοῦ μου καὶ τὰ δέρματα αὐτῶν ἀπ̓ αὐτῶν ἐξέδειραν καὶ τὰ ὀστέα αὐτῶν συνέθλασαν καὶ ἐμέλισαν ὡσ σάρκασ εἰσ λέβητα καὶ ὡσ κρέα εἰσ χύτραν, οὕτωσ κεκράξονται πρὸσ τὸν Κύριον, καὶ οὐκ εἰσακούσεται αὐτῶν. καὶ ἀποστρέψει τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἀπ̓ αὐτῶν ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἀνθ̓ ὧν ἐπονηρεύσαντο ἐν τοῖσ ἐπιτηδεύμασιν αὐτῶν ἐπ̓ αὐτούσ. τάδε λέγει Κύριοσ ἐπὶ τοὺσ προφήτασ τοὺσ πλανῶντασ τὸν λαόν μου, τοὺσ δάκνοντασ ἐν τοῖσ ὀδοῦσιν αὐτῶν καὶ κηρύσσοντασ εἰρήνην ἐπ̓ αὐτόν, καὶ οὐκ ἐδόθη εἰσ τὸ στόμα αὐτῶν, ἤγειραν ἐπ̓ αὐτὸν πόλεμον. διὰ τοῦτο νὺξ ὑμῖν ἔσται ἐξ ὁράσεωσ, καὶ σκοτία ἔσται ὑμῖν ἐκ μαντείασ, καὶ δύσεται ὁ ἥλιοσ ἐπὶ τοὺσ προφήτασ, καὶ συσκοτάσει ἐπ̓ αὐτοὺσ ἡ ἡμέρα. καὶ καταισχυνθήσονται οἱ ὁρῶντεσ τὰ ἐνύπνια, καὶ καταγελασθήσονται οἱ μάντεισ, καὶ καταλαλήσουσι κατ̓ αὐτῶν πάντεσ αὐτοί, διότι οὐκ ἔσται ὁ ἐπακούων αὐτῶν. ἐὰν μὴ ἐγὼ ἐμπλήσω ἰσχὺν ἐν πνεύματι Κυρίου καὶ κρίματοσ καὶ δυναστείασ τοῦ ἀπαγγεῖλαι τῷ Ἰακὼβ ἀσεβείασ αὐτοῦ καὶ τῷ Ἰσραὴλ ἁμαρτίασ αὐτοῦ. ἀκούσατε δὴ ταῦτα, οἱ ἡγούμενοι οἴκου Ἰακὼβ καὶ οἱ κατάλοιποι οἴκου Ἰσραήλ, οἱ βδελυσσόμενοι κρίμα καὶ πάντα τὰ ὀρθὰ διαστρέφοντεσ, οἱ οἰκοδομοῦντεσ Σιὼν ἐν αἵμασι καὶ Ἱερουσαλὴμ ἐν ἀδικίαισ. οἱ ἡγούμενοι αὐτῆσ μετὰ δώρων ἔκρινον, καὶ οἱ ἱερεῖσ αὐτῆσ μετὰ μισθοῦ ἀπεκρίνοντο, καὶ οἱ προφῆται αὐτῆσ μετὰ ἀργυρίου ἐμαντεύοντο, καὶ ἐπὶ τὸν Κύριον ἐπανεπαύοντο λέγοντεσ. οὐχὶ ὁ Κύριοσ ἐν ἡμῖν ἐστιν̣ οὐ μὴ ἐπέλθῃ ἐφ̓ ἡμᾶσ κακά. διὰ τοῦτο δἰ ἡμᾶσ Σιὼν ὡσ ἀγρὸσ ἀροτριαθήσεται, καὶ Ἱερουσαλὴμ ὡσ ὀπωροφυλάκιον ἔσται καὶ τὸ ὄροσ τοῦ οἴκου εἰσ ἄλσοσ δρυμοῦ. ΚΑΙ ἔσται ἐπ̓ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν ἐμφανὲσ τὸ ὄροσ Κυρίου, ἕτοιμον ἐπὶ τὰσ κορυφὰσ τῶν ὀρέων, καὶ μετεωρισθήσεται ὑπεράνω τῶν βουνῶν. καὶ σπεύσουσι πρὸσ αὐτὸ λαοί,

καὶ πορεύσονται ἔθνη πολλὰ καὶ ἐροῦσι. δεῦτε, ἀναβῶμεν εἰσ τὸ ὄροσ Κυρίου καὶ εἰσ τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ Ἰακώβ, καὶ δείξουσιν ἡμῖν τὴν ὁδὸν αὐτοῦ, καὶ πορευσόμεθα ἐν ταῖσ τρίβοισ αὐτοῦ. ὅτι ἐκ Σιὼν ἐξελεύσεται νόμοσ καὶ λόγοσ Κυρίου ἐξ Ἱερουσαλήμ. καὶ κρινεῖ ἀνὰ μέσον λαῶν πολλῶν καὶ ἐξελέγξει ἔθνη ἰσχυρὰ ἕωσ εἰσ μακράν, καὶ κατακόψουσι τὰσ ρομφαίασ αὐτῶν εἰσ ἄροτρα καὶ τὰ δόρατα αὐτῶν εἰσ δρέπανα, καὶ οὐκέτι μὴ ἀντάρῃ ἔθνοσ ἐπ̓ ἔθνοσ ρομφαίαν, καὶ οὐκέτι μὴ μάθωσι πολεμεῖν. καὶ ἀναπαύσεται ἕκαστοσ ὑποκάτω ἀμπέλου αὐτοῦ καὶ ἕκαστοσ ὑποκάτω συκῆσ αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔσται ὁ ἐκφοβῶν, διότι τὸ στόμα Κυρίου παντοκράτοροσ ἐλάλησε ταῦτα. ὅτι πάντεσ οἱ λαοὶ πορεύσονται ἕκαστοσ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ, ἡμεῖσ δὲ πορευσόμεθα ἐν ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν εἰσ τὸν αἰῶνα καὶ ἐπέκεινα. ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριοσ, συνάξω τὴν συντετριμμένην καὶ τὴν ἐξωσμένην εἰσδέξομαι καὶ οὓσ ἀπωσάμην. καὶ θήσομαι τὴν συντετριμμένην εἰσ ὑπόλειμμα καὶ τὴν ἀπωσμένην εἰσ ἔθνοσ δυνατόν, καὶ βασιλεύσει Κύριοσ ἐπ̓ αὐτοὺσ ἐν ὄρει Σιὼν ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕωσ εἰσ τὸν αἰῶνα. καὶ σὺ πύργοσ ποιμνίου αὐχμώδησ, θύγατερ Σιών, ἐπὶ σὲ ἥξει καὶ εἰσελεύσεται ἡ ἀρχὴ ἡ πρώτη, βασιλεία ἐκ Βαβυλῶνοσ τῇ θυγατρὶ Ἱερουσαλήμ. ‐ Καὶ νῦν ἱνατί ἔγνωσ κακά̣ μὴ βασιλεὺσ οὐκ ἦν σοι̣ ἢ ἡ βουλή σου ἀπώλετο ὅτι κατεκράτησάν σου ὠδῖνεσ ὡσ τικτούσησ̣ ὤδινε καὶ ἀνδρίζου καὶ ἔγγιζε, θύγατερ Σιών, ὡσ τίκτουσα. διότι νῦν ἐξελεύσῃ ἐκ πόλεωσ καὶ κατασκηνώσεισ ἐν πεδίῳ καὶ ἥξεισ ἕωσ Βαβυλῶνοσ. ἐκεῖθεν ρύσεταί σε καὶ ἐκεῖθεν λυτρώσεταί σε Κύριοσ ὁ Θεόσ σου ἐκ χειρὸσ ἐχθρῶν σου. καὶ νῦν ἐπισυνήχθησαν ἐπὶ σὲ ἔθνη πολλὰ οἱ λέγοντεσ. ἐπιχαρούμεθα, καὶ ἐπόψονται ἐπὶ Σιὼν οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν. αὐτοὶ δὲ οὐκ ἔγνωσαν τὸν λογισμὸν Κυρίου καὶ οὐ συνῆκαν τὴν βουλὴν αὐτοῦ, ὅτι συνήγαγεν αὐτοὺσ ὡσ δράγματα ἅλωνοσ. ἀνάστηθι, καὶ ἀλόα αὐτούσ, θύγατερ Σιών, ὅτι τὰ κέρατά σου θήσομαι σιδηρᾶ καὶ τὰσ ὁπλάσ σου θήσομαι χαλκᾶσ, καὶ κατατήξεισ ἐν αὐτοῖσ ἔθνη καὶ λεπτυνεῖσ λαοὺσ πολλοὺσ καὶ ἀναθήσεισ τῷ Κυρίῳ τὸ πλῆθοσ αὐτῶν καὶ τὴν ἰσχὺν αὐτῶν τῷ Κυρίῳ πάσησ τῆσ γῆσ. νῦν ἐμφραχθήσεται θυγάτηρ Ἐφραὶμ ἐν φραγμῷ, συνοχὴν ἔταξεν ἐφ̓ ἡμᾶσ, ἐν ράβδῳ πατάξουσιν ἐπὶ σιαγόνα τὰσ φυλὰσ τοῦ Ἰσραήλ. ΚΑΙ σύ, Βηθλεέμ, οἶκοσ τοῦ Ἐφραθά, ὀλιγοστὸσ εἶ τοῦ εἶναι ἐν χιλιάσιν Ἰούδα. ἐκ σοῦ μοι ἐξελεύσεται τοῦ εἶναι εἰσ ἄρχοντα ἐν τῷ Ἰσραήλ, καὶ αἱ ἔξοδοι αὐτοῦ ἀπ̓ ἀρχῆσ ἐξ ἡμερῶν αἰῶνοσ.

διὰ τοῦτο δώσει αὐτοὺσ ἕωσ καιροῦ τικτούσησ τέξεται, καὶ οἱ ἐπίλοιποι τῶν ἀδελφῶν αὐτῶν ἐπιστρέψουσιν ἐπὶ τοὺσ υἱοὺσ Ἰσραήλ. καὶ στήσεται καὶ ὄψεται καὶ ποιμανεῖ τὸ ποίμνιον αὐτοῦ ἐν ἰσχύϊ Κύριοσ, καὶ ἐν τῇ δόξῃ ὀνόματοσ Κυρίου Θεοῦ αὐτῶν ὑπάρξουσι, διότι νῦν μεγαλυνθήσονται ἕωσ ἄκρων τῆσ γῆσ. καὶ ἔσται αὕτη εἰρήνη. ὅταν Ἀσσύριοσ ἐπέλθῃ ἐπὶ τὴν γῆν ὑμῶν καὶ ὅταν ἐπιβῇ ἐπὶ τὴν χώραν ὑμῶν, καὶ ἐπεγερθήσονται ἐπ̓ αὐτὸν ἑπτὰ ποιμένεσ καὶ ὀκτὼ δήγματα ἀνθρώπων. καὶ ποιμανοῦσι τὸν Ἀσσοὺρ ἐν ρομφαίᾳ καὶ τὴν γῆν τοῦ Νεβρὼδ ἐν τῇ τάφρῳ αὐτῆσ. καὶ ρύσεται ἐκ τοῦ Ἀσσούρ, ὅταν ἐπέλθῃ ἐπὶ τὴν γῆν ὑμῶν καὶ ὅταν ἐπιβῇ ἐπὶ τὰ ὅρια ὑμῶν. καὶ ἔσται τὸ ὑπόλειμμα τοῦ Ἰακὼβ ἐν τοῖσ ἔθνεσιν ἐν μέσῳ λαῶν πολλῶν ὡσ δρόσοσ παρὰ Κυρίου πίπτουσα καὶ ὡσ ἄρνεσ ἐπὶ ἄγρωστιν, ὅπωσ μὴ συναχθῇ μηδεὶσ μηδὲ ὑποστῇ ἐν υἱοῖσ ἀνθρώπων. καὶ ἔσται τὸ ὑπόλειμμα Ἰακὼβ ἐν τοῖσ ἔθνεσιν ἐν μέσῳ λαῶν πολλῶν ὡσ λέων ἐν κτήνεσι ἐν τῷ δρυμῷ καὶ ὡσ σκύμνοσ ἐν ποιμνίοισ προβάτων, ὃν τρόπον ὅταν διέλθῃ καὶ διαστείλασ ἁρπάσῃ καὶ μὴ ᾖ ὁ ἐξαιρούμενοσ. ὑψωθήσεται ἡ χείρ σου ἐπὶ τοὺσ θλίβοντάσ σε, καὶ πάντεσ οἱ ἐχθροί σου ἐξολοθρευθήσονται. ‐ Καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριοσ, ἐξολοθρεύσω τοὺσ ἵππουσ ἐκ μέσου σου καὶ ἀπολῶ τὰ ἅρματά σου καὶ ἐξολοθρεύσω τὰσ πόλεισ τῆσ γῆσ σου καὶ ἐξαρῶ πάντα τὰ ὀχυρώματά σου. καὶ ἐξαρῶ τὰ φάρμακά σου ἐκ τῶν χειρῶν σου, καὶ ἀποφθεγγόμενοι οὐκ ἔσονται ἐν σοί. καὶ ἐξολοθρεύσω τὰ γλυπτά σου καὶ τὰσ στήλασ σου ἐκ μέσου σου, καὶ οὐκέτι μὴ προσκυνήσῃσ τοῖσ ἔργοισ τῶν χειρῶν σου. καὶ ἐκκόψω τὰ ἄλση ἐκ μέσου σου καὶ ἀφανιῶ τὰσ πόλεισ σου. καὶ ποιήσω ἐν ὀργῇ καὶ ἐν θυμῷ ἐκδίκησιν ἐν τοῖσ ἔθνεσιν, ἀνθ̓ ὧν οὐκ εἰσήκουσαν. ΑΚΟΥΣΑΤΕ δὴ λόγον Κυρίου. Κύριοσ εἶπεν. ἀνάστηθι κρίθητι πρὸσ τὰ ὄρη, καὶ ἀκουσάτωσαν βουνοὶ φωνήν σου.

ἀκούσατε ὄρη, τὴν κρίσιν τοῦ Κυρίου, καὶ αἱ φάραγγεσ θεμέλια τῆσ γῆσ, ὅτι κρίσισ τῷ Κυρίῳ πρὸσ τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ μετὰ τοῦ Ἰσραὴλ διελεγχθήσεται. λαόσ μου, τί ἐποίησά σοι ἢ τί ἐλύπησά σε ἢ τί παρηνώχλησά σοι̣ ἀποκρίθητί μοι. διότι ἀνήγαγόν σε ἐκ γῆσ Αἰγύπτου καὶ ἐξ οἴκου δουλείασ ἐλυτρωσάμην σε καὶ ἐξαπέστειλα πρὸ προσώπου σου τὸν Μωυσῆν καὶ Ἀαρὼν καὶ Μαριάμ. λαόσ μου, μνήσθητι δὴ τί ἐβουλεύσατο κατὰ σοῦ Βαλὰκ βασιλεὺσ Μωὰβ καὶ τί ἀπεκρίθη αὐτῷ Βαλαὰμ υἱὸσ τοῦ Βεὼρ ἀπὸ τῶν σχοίνων ἕωσ τοῦ Γαλγάλ, ὅπωσ γνωσθῇ ἡ δικαιοσύνη τοῦ Κυρίου. ἐν τίνι καταλάβω τὸν Κύριον, ἀντιλήψομαι Θεοῦ μου Ὑψίστου̣ εἰ καταλήψομαι αὐτὸν ἐν ὁλοκαυτώμασιν, ἐν μόσχοισ ἐνιαυσίοισ̣ εἰ προσδέξεται Κύριοσ ἐν χιλιάσι κριῶν ἢ ἐν μυριάσι χιμάρων πιόνων̣ εἰ δῶ πρωτότοκά μου ὑπὲρ ἀσεβείασ, καρπὸν κοιλίασ μου ὑπὲρ ἁμαρτίασ ψυχῆσ μου̣ εἰ ἀνηγγέλη σοι, ἄνθρωπε, τί καλόν̣ ἢ τί Κύριοσ ἐκζητεῖ παρὰ σοῦ ἀλλ̓ ἢ τοῦ ποιεῖν κρίμα καὶ ἀγαπᾶν ἔλεον καὶ ἕτοιμον εἶναι τοῦ πορεύεσθαι μετὰ Κυρίου Θεοῦ σου̣ ‐ Φωνὴ Κυρίου τῇ πόλει ἐπικληθήσεται, καὶ σώσει φοβουμένουσ τὸ ὄνομα αὐτοῦ. ἄκουε, φυλή, καὶ τίσ κοσμήσει πόλιν̣ μὴ πῦρ καὶ οἶκοσ ἀνόμου θησαυρίζων θησαυροὺσ ἀνόμουσ καὶ μετὰ ὕβρεωσ ἀδικία̣ εἰ δικαιωθήσεται ἐν ζυγῷ ἄνομοσ καὶ ἐν μαρσίππῳ στάθμια δόλου̣ ἐξ ὧν τὸν πλοῦτον αὐτῶν ἀσεβείασ ἔπλησαν, καὶ οἱ κατοικοῦντεσ αὐτὴν ἐλάλουν ψεύδη, καὶ ἡ γλῶσσα αὐτῶν ὑψώθη ἐν τῷ στόματι αὐτῶν. καὶ ἐγὼ ἄρξομαι τοῦ πατάξαι σε, ἀφανιῶ σε ἐν ταῖσ ἁμαρτίαισ σου. σὺ φάγεσαι καὶ οὐ μὴ ἐμπλησθῇσ. καὶ συσκοτάσει ἐν σοὶ καὶ ἐκνεύσει, καὶ οὐ μὴ διασωθῇσ. καὶ ὅσοι ἂν διασωθῶσιν, εἰσ ρομφαίαν παραδοθήσονται. σὺ σπερεῖσ καὶ οὐ μὴ ἀμήσῃσ, σὺ πιέσεισ ἐλαίαν καὶ οὐ μὴ ἀλείψῃ ἔλαιον, καὶ οἶνον καὶ οὐ μὴ πίητε, καὶ ἀφανισθήσεται νόμιμα λαοῦ μου. καὶ ἐφύλαξασ τὰ δικαιώματα Ζαμβρὶ καὶ πάντα τὰ ἔργα οἴκου Ἀχαὰβ καὶ ἐπορεύθητε ἐν ταῖσ βουλαῖσ αὐτῶν, ὅπωσ παραδῶ σε εἰσ ἀφανισμὸν καὶ τοὺσ κατοικοῦντασ αὐτὴν εἰσ συρισμόν. καὶ ὀνείδη λαῶν λήψεσθε. ΟΙΜΟΙ, ὅτι ἐγενήθην ὡσ συνάγων καλάμην ἐν ἀμήτῳ, καὶ ὡσ ἐπιφυλλίδα ἐν τρυγητῷ, οὐχ ὑπάρχοντοσ βότρυοσ τοῦ φαγεῖν τὰ πρωτόγονα. οἴμοι, ψυχή,

ὅτι ἀπόλωλεν εὐσεβὴσ ἀπὸ τῆσ γῆσ καὶ κατορθῶν ἐν ἀνθρώποισ οὐχ ὑπάρχει. πάντεσ εἰσ αἵματα δικάζονται, ἕκαστοσ τὸν πλησίον αὐτοῦ ἐκθλίβουσιν ἐκθλιβῇ, ἐπὶ τὸ κακὸν τὰσ χεῖρασ αὐτῶν ἑτοιμάζουσιν. ὁ ἄρχων αἰτεῖ, καὶ ὁ κριτὴσ εἰρηνικοὺσ λόγουσ ἐλάλησε, καταθύμιον ψυχῆσ αὐτοῦ ἐστι. καὶ ἐξελοῦμαι τὰ ἀγαθὰ αὐτῶν ὡσ σὴσ ἐκτρώγων καὶ βαδίζων ἐπὶ κανόνοσ ἐν ἡμέρᾳ σκοπιᾶσ. οὐαὶ οὐαί, αἱ ἐκδικήσεισ σου ἥκασι, νῦν ἔσονται κλαυθμοὶ αὐτῶν. μὴ καταπιστεύετε ἐν φίλοισ καὶ μὴ ἐλπίζετε ἐπὶ ἡγουμένοισ, ἀπὸ τῆσ συγκοίτου σου φύλαξαι τοῦ ἀναθέσθαι τι αὐτῇ. διότι υἱὸσ ἀτιμάζει πατέρα, θυγάτηρ ἐπαναστήσεται ἐπὶ τὴν μητέρα αὐτῆσ, νύμφη ἐπὶ τὴν πενθερὰν αὐτῆσ, ἐχθροὶ πάντεσ ἀνδρὸσ οἱ ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ. ‐ Ἐγὼ δὲ ἐπὶ τὸν Κύριον ἐπιβλέψομαι, ὑπομενῶ ἐπὶ τῷ Θεῷ τῷ σωτῆρί μου, εἰσακούσεταί μου ὁ Θεόσ μου. μὴ ἐπίχαιρέ μοι, ἡ ἐχθρά μου, ὅτι πέπτωκα. καὶ ἀναστήσομαι, διότι ἐὰν καθίσω ἐν τῷ σκότει, Κύριοσ φωτιεῖ μοι. ὀργὴν Κυρίου ὑποίσω, ὅτι ἥμαρτον αὐτῷ, ἕωσ τοῦ δικαιῶσαι αὐτὸν τὴν δίκην μου. καὶ ποιήσει τὸ κρίμα μου καὶ ἐξάξει με εἰσ τὸ φῶσ. ὄψομαι τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ ὄψεται ἡ ἐχθρά μου καὶ περιβαλεῖται αἰσχύνην ἡ λέγουσα πρόσ με. ποῦ Κύριοσ ὁ Θεόσ σου̣ οἱ ὀφθαλμοί μου ἐπόψονται αὐτήν. νῦν ἔσται εἰσ καταπάτημα ὡσ πηλὸσ ἐν ταῖσ ὁδοῖς ἡμέρασ ἀλοιφῆσ πλίνθου. ἐξάλειψίσ σου ἡ ἡμέρα ἐκείνη, καὶ ἀποτρίψεται νόμιμά σου ἡ ἡμέρα ἐκείνη. καὶ αἱ πόλεισ σου ἤξουσιν εἰσ ὁμαλισμὸν καὶ εἰσ διαμερισμὸν Ἀσσυρίων καὶ αἱ πόλεισ σου αἱ ὀχυραὶ εἰσ διαμερισμὸν ἀπὸ Τύρου ἕωσ τοῦ ποταμοῦ καὶ ἀπὸ θαλάσσησ ἕωσ θαλάσσησ καὶ ἀπὸ ὄρουσ ἕωσ τοῦ ὄρουσ. καὶ ἔσται ἡ γῆ εἰσ ἀφανισμὸν σὺν τοῖσ κατοικοῦσιν αὐτὴν ἀπὸ καρπῶν ἐπιτηδευμάτων αὐτῶν. ‐ Ποίμανε λαόν σου ἐν ράβδῳ σου, πρόβατα κληρονομίασ σου, κατασκηνοῦντασ καθ̓ ἑαυτοὺσ δρυμὸν ἐν μέσῳ τοῦ Καρμήλου. νεμήσονται τὴν Βασανῖτιν καὶ τὴν Γαλλαδῖτιν καθὼσ αἱ ἡμέραι τοῦ αἰῶνοσ. καὶ κατὰ τὰσ ἡμέρασ ἐξοδίασ σου ἐξ Αἰγύπτου ὄψεσθε θαυμαστά. ὄψονται ἔθνη καὶ καταισχυνθήσονται ἐκ πάσησ τῆσ ἰσχύοσ αὐτῶν, ἐπιθήσουσι χεῖρασ ἐπὶ τὸ στόμα αὐτῶν, τὰ ὦτα αὐτῶν ἀποκωφωθήσεται, λείξουσι χοῦν ὡσ ὄφεισ σύροντεσ γῆν, συγχυθήσονται ἐν συγκλεισμῷ αὐτῶν. ἐπὶ τῷ Κυρίῳ Θεῷ ἡμῶν ἐκστήσονται καὶ φοβηθήσονται ἀπὸ σοῦ. τίσ Θεὸσ ὥσπερ σύ̣ ἐξαίρων ἀνομίασ καὶ ὑπερβαίνων ἀσεβείασ τοῖσ καταλοίποισ τῆσ κληρονομίασ αὐτοῦ καὶ οὐ συνέσχεν εἰσ μαρτύριον ὀργήν αὐτοῦ, ὅτι θελητὴσ ἐλέουσ ἐστίν. αὐτὸσ ἐπιστρέψει καὶ οἰκτειρήσει ἡμᾶσ, καταδύσει τὰσ ἀδικίασ ἡμῶν καὶ ἀπορριφήσονται εἰσ τὰ βάθη τῆσ θαλάσσησ, πάσασ τὰσ ἁμαρτίασ ἡμῶν. δώσει εἰσ ἀλήθειαν τῷ Ἰακώβ, ἔλεον τῷ Ἁβραάμ, καθότι ὤμοσασ τοῖσ πατράσιν ἡμῶν κατὰ τὰσ ἡμέρασ τὰσ ἔμπροσθεν.

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION