Septuagint, Canticum Canticorum

(70인역 성경, 아가)

ΑΣΜΑ ἀσμάτων, ὅ ἐστι τῷ Σαλωμών. Φιλησάτω με ἀπὸ φιλημάτων στόματοσ αὐτοῦ, ὅτι ἀγαθοὶ μαστοί σου ὑπὲρ οἶνον, καὶ ὀσμὴ μύρων σου ὑπὲρ πάντα τὰ ἀρώματα. μῦρον ἐκκενωθὲν ὄνομά σου. διὰ τοῦτο νεάνιδεσ ἠγάπησάν σε, εἵλκυσάν σε, ὀπίσω σου εἰσ ὀσμὴν μύρων σου δραμοῦμεν. εἰσήνεγκέ με ὁ βασιλεὺσ εἰσ τὸ ταμιεῖον αὐτοῦ. ἀγαλλιασώμεθα καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν σοί. ἀγαπήσομεν μαστούσ σου ὑπὲρ οἶνον. εὐθύτησ ἠγάπησέ σε. μέλαινά εἰμι ἐγὼ καὶ καλή, θυγατέρεσ Ἱερουσαλήμ, ὡσ σκηνώματα Κηδάρ, ὡσ δέρρεισ Σαλωμών. μὴ βλέψητέ με ὅτι ἐγώ εἰμι μεμελανωμένη, ὅτι παρέβλεψέ με ὁ ἥλιοσ. υἱοὶ μητρόσ μου ἐμαχέσαντο ἐν ἐμοί, ἔθεντό με φυλάκισσαν ἐν ἀμπελῶσιν. ἀμπελῶνα ἐμὸν οὐκ ἐφύλαξα. ἀπάγγειλόν μοι ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου, ποῦ ποιμαίνεισ, ποῦ κοιτάζεισ ἐν μεσημβρίᾳ, μήποτε γένωμαι ὡσ περιβαλλομένη ἐπ̓ ἀγέλαισ ἑταίρων σου. ἐὰν μὴ γνῷσ σεαυτήν, ἡ καλὴ ἐν γυναιξίν, ἔξελθε σὺ ἐν πτέρναισ τῶν ποιμνίων καὶ ποίμαινε τὰσ ἐρίφουσ σου ἐπὶ σκηνώμασι τῶν ποιμένων. τῇ ἵππῳ μου ἐν ἅρμασι Φαραὼ ὡμοίωσά σε, ἡ πλησίον μου. τί ὡραιώθησαν σιαγόνεσ σου ὡσ τρυγόνοσ, τράχηλόσ σου ὡσ ὁρμίσκοι̣ ὁμοιώματα χρυσίου ποιήσομέν σοι μετὰ στιγμάτων τοῦ ἀργυρίου. ἕωσ οὗ ὁ βασιλεὺσ ἐν ἀνακλίσει αὐτοῦ, νάρδοσ μου ἔδωκεν ὀσμὴν αὐτοῦ. ἀπόδεσμοσ τῆσ στακτῆσ ἀδελφιδόσ μου ἐμοί, ἀνὰ μέσον τῶν μαστῶν μου αὐλισθήσεται. βότρυσ τῆσ κύπρου ἀδελφιδόσ μου ἐμοί, ἐν ἀμπελῶσιν Ἐγγαδδί. ἰδοὺ εἶ καλή, ἡ πλησίον μου, ἰδοὺ εἶ καλή, ὀφθαλμοί σου περιστεραί. ἰδοὺ εἶ καλόσ, ὁ ἀδελφιδόσ μου, καί γε ὡραῖοσ. πρὸσ κλίνῃ ἡμῶν σύσκιοσ, δοκοὶ οἴκων ἡμῶν κέδροι, φατνώματα ἡμῶν κυπάρισσοι. ΕΓΩ ἄνθοσ τοῦ πεδίου, κρίνον τῶν κοιλάδων.

ὡσ κρίνον ἐν μέσῳ ἀκανθῶν, οὕτωσ ἡ πλησίον μου ἀνὰ μέσον τῶν θυγατέρων. ὡσ μῆλον ἐν τοῖσ ξύλοισ τοῦ δρυμοῦ, οὕτωσ ἀδελφιδόσ μου ἀνὰ μέσον τῶν υἱῶν. ἐν τῇ σκιᾷ αὐτοῦ ἐπεθύμησα καὶ ἐκάθισα, καὶ καρπὸσ αὐτοῦ γλυκὺσ ἐν λάρυγγί μου. εἰσαγάγετέ με εἰσ οἶκον τοῦ οἴνου, τάξατε ἐπ̓ ἐμὲ ἀγάπην. στηρίσατέ με ἐν μύροισ, στοιβάσατέ με ἐν μήλοισ, ὅτι τετρωμένη ἀγάπησ ἐγώ. εὐώνυμοσ αὐτοῦ ὑπὸ τὴν κεφαλήν μου, καὶ ἡ δεξιὰ αὐτοῦ περιλήψεταί με. ὥρκισα ὑμᾶσ, θυγατέρεσ Ἱερουσαλήμ, ἐν δυνάμεσι καὶ ἐν ἰσχύσεσι τοῦ ἀγροῦ, ἐὰν ἐγείρητε καὶ ἐξεγείρητε τὴν ἀγάπην, ἕωσ οὗ θελήσῃ. Φωνὴ ἀδελφιδοῦ μου. ἰδοὺ οὗτοσ ἥκει πηδῶν ἐπὶ τὰ ὄρη, διαλλόμενοσ ἐπὶ τοὺσ βουνούσ. ὅμοιόσ ἐστιν ἀδελφιδόσ μου τῇ δορκάδι ἢ νεβρῷ ἐλάφων ἐπὶ τὰ ὄρη Βαιθήλ. ἰδοὺ οὗτοσ ὀπίσω τοῦ τοίχου ἡμῶν παρακύπτων διὰ τῶν θυρίδων, ἐκκύπτων διὰ τῶν δικτύων. ἀποκρίνεται ἀδελφιδόσ μου, καὶ λέγει μοι. ἀνάστα, ἐλθὲ ἡ πλησίον μου, καλή μου, περιστερά μου, ὅτι ἰδοὺ ὁ χειμὼν παρῆλθεν, ὁ ὑετὸσ ἀπῆλθεν, ἐπορεύθη ἑαυτῷ, τὰ ἄνθη ὤφθη ἐν τῇ γῇ, καιρὸσ τῆσ τομῆσ ἔφθακε, φωνὴ τῆσ τρυγόνοσ ἠκούσθη ἐν τῇ γῇ ἡμῶν, ἡ συκῆ ἐξήνεγκεν ὀλύνθουσ αὐτῆσ, αἱ ἄμπελοι κυπρίζουσιν, ἔδωκαν ὀσμήν. ἀνάστα, ἐλθέ, ἡ πλησίον μου, καλή μου, περιστερά μου, καὶ ἐλθέ, σὺ περιστερά μου, ἐν σκέπῃ τῆσ πέτρασ, ἐχόμενα τοῦ προτειχίσματοσ. δεῖξόν μοι τὴν ὄψιν σου, καὶ ἀκούτισόν με τὴν φωνήν σου, ὅτι ἡ φωνή σου ἡδεῖα, καὶ ἡ ὄψισ σου ὡραία. πιάσατε ἡμῖν ἀλώπεκασ μικροὺσ ἀφανίζοντασ ἀμπελῶνασ, καὶ αἱ ἄμπελοι ἡμῶν κυπρίζουσιν. ἀδελφιδόσ μου ἐμοί, κἀγὼ αὐτῷ, ὁ ποιμαίνων ἐν τοῖσ κρίνοισ, ἕωσ οὗ διαπνεύσῃ ἡ ἡμέρα καὶ κινηθῶσιν αἱ σκιαί. ἀπόστρεψον, ὁμοιώθητι σύ, ἀδελφιδέ μου, τῷ δόρκωνι ἢ νεβρῷ ἐλάφων ἐπὶ ὄρη κοιλωμάτων. ΕΠΙ κοίτην μου ἐν νυξὶν ἐζήτησα ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου. ἐζήτησα αὐτὸν καὶ οὐχ εὗρον αὐτόν. ἐκάλεσα αὐτόν, καὶ οὐχ ὑπήκουσέ μου.

ἀναστήσομαι δὴ καὶ κυκλώσω ἐν τῇ πόλει, ἐν ταῖσ ἀγοραῖσ καὶ ἐν ταῖσ πλατείαισ, καὶ ζητήσω ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου. ἐζήτησα αὐτὸν καὶ οὐχ εὗρον αὐτόν. εὕροσάν με οἱ τηροῦντεσ, οἱ κυκλοῦντεσ ἐν τῇ πόλει. μὴ ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου ἴδετε̣ ὡσ μικρὸν ὅτε παρῆλθον ἀπ̓ αὐτῶν, ἕωσ οὗ εὗρον ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου. ἐκράτησα αὐτὸν καὶ οὐκ ἀφῆκα αὐτόν, ἕωσ οὗ εἰσήγαγον αὐτὸν εἰσ οἶκον μητρόσ μου καὶ εἰσ ταμιεῖον τῆσ συλλαβούσησ με. ὥρκισα ὑμᾶσ, θυγατέρεσ Ἱερουσαλήμ, ἐν ταῖσ δυνάμεσι καὶ ἐν ταῖσ ἰσχύσεσι τοῦ ἀγροῦ, ἐὰν ἐγείρητε καὶ ἐξεγείρητε τὴν ἀγάπην, ἕωσ ἂν θελήσῃ. Τίσ αὕτη ἡ ἀναβαίνουσα ἀπὸ τῆσ ἐρήμου ὡσ στελέχη καπνοῦ τεθυμιαμένη σμύρναν καὶ λίβανον ἀπὸ πάντων κονιορτῶν μυρεψοῦ̣ ἰδοὺ ἡ κλίνη τοῦ Σαλωμών, ἑξήκοντα δυνατοὶ κύκλῳ αὐτῆσ ἀπὸ δυνατῶν Ἰσραήλ, πάντεσ κατέχοντεσ ρομφαίαν, δεδιδαγμένοι πόλεμον, ἀνὴρ ρομφαία αὐτοῦ ἐπὶ μηρὸν αὐτοῦ ἀπὸ θάμβουσ ἐν νυξί. φορεῖον ἐποίησεν ἑαυτῷ ὁ βασιλεὺσ Σαλωμὼν ἀπὸ ξύλων τοῦ Λιβάνου. στύλουσ αὐτοῦ ἐποίησεν ἀργύριον καὶ ἀνάκλιτον αὐτοῦ χρύσεον. ἐπίβασισ αὐτοῦ πορφυρᾶ, ἐντὸσ αὐτοῦ λιθόστρωτον, ἀγάπην ἀπὸ θυγατέρων Ἱερουσαλήμ. θυγατέρεσ Σιών, ἐξέλθατε καὶ ἴδετε ἐν τῷ βασιλεῖ Σαλωμὼν ἐν τῷ στεφάνῳ, ᾧ ἐστεφάνωσεν αὐτὸν ἡ μήτηρ αὐτοῦ ἐν ἡμέρᾳ νυμφεύσεωσ αὐτοῦ καὶ ἐν ἡμέρᾳ εὐφροσύνησ καρδίασ αὐτοῦ. Ιδοὺ εἶ καλή, ἡ πλησίον μου, ἰδοὺ εἶ καλή. ὀφθαλμοί σου περιστεραὶ ἐκτὸσ τῆσ σιωπήσεώσ σου. τρίχωμά σου ὡσ ἀγέλαι τῶν αἰγῶν, αἳ ἀπεκαλύφθησαν ἀπὸ τοῦ Γαλαάδ.

ὀδόντεσ σου ὡσ ἀγέλαι τῶν κεκαρμένων, αἳ ἀνέβησαν ἀπὸ τοῦ λουτροῦ, αἱ πᾶσαι διδυμεύουσαι, καὶ ἀτεκνοῦσα οὐκ ἔστιν ἐν αὐταῖσ. ὡσ σπαρτίον τὸ κόκκινον χείλη σου, καὶ ἡ λαλιά σου ὡραία, ὡσ λέπυρον ροᾶσ μῆλόν σου ἐκτὸσ τῆσ σιωπήσεώσ σου. ὡσ πύργοσ Δαυί̈δ τράχηλόσ σου, ὁ ᾠκοδομημένοσ εἰσ θαλπιώθ. χίλιοι θυρεοὶ κρέμανται ἐπ̓ αὐτόν, πᾶσαι βολίδεσ τῶν δυνατῶν. δύο μαστοί σου ὡσ δύο νεβροὶ δίδυμοι δορκάδοσ οἱ νεμόμενοι ἐν κρίνοισ. ἕωσ οὗ διαπνεύσῃ ἡμέρα καὶ κινηθῶσιν αἱ σκιαί, πορεύσομαι ἐμαυτῷ πρὸσ τὸ ὄροσ τῆσ σμύρνησ καὶ πρὸσ τὸν βουνὸν τοῦ Λιβάνου. ὅλη καλὴ εἶ, πλησίον μου, καὶ μῶμοσ οὐκ ἔστιν ἐν σοί. δεῦρο ἀπὸ Λιβάνου, νύμφη, δεῦρο ἀπὸ Λιβάνου. ἐλεύσῃ καὶ διελεύσῃ ἀπὸ ἀρχῆσ πίστεωσ, ἀπὸ κεφαλῆσ Σανὶρ καὶ Ἐρμών, ἀπὸ μανδρῶν λεόντων, ἀπὸ ὀρέων παρδάλεων. ἐκαρδίωσασ ἡμᾶσ, ἀδελφή μου νύμφη. ἐκαρδίωσασ ἡμᾶσ ἑνὶ ἀπὸ ὀφθαλμῶν σου, ἐν μιᾷ ἐνθέματι τραχήλων σου. τί ἐκαλλιώθησαν μαστοί σου, ἀδελφή μου νύμφη̣ τί ἐκαλλιώθησαν μαστοί σου ἀπὸ οἴνου, καὶ ὀσμὴ ἱματίων σου ὑπὲρ πάντα τὰ ἀρώματα̣ κηρίον ἀποστάζουσι χείλη σου, νύμφη. μέλι καὶ γάλα ὑπὸ τὴν γλῶσσάν σου, καὶ ὀσμὴ ἱματίων σου ὡσ ὀσμὴ Λιβάνου. κῆποσ κεκλεισμένοσ, ἀδελφή μου νύμφη, κῆποσ κεκλεισμένοσ, πηγὴ ἐσφραγισμένη. ἀποστολαί σου παράδεισοσ ροῶν μετὰ καρποῦ ἀκροδρύων, κύπροι μετὰ νάρδων, νάρδοσ καὶ κρόκοσ, κάλαμοσ καὶ κιννάμωμον μετὰ πάντων ξύλων τοῦ Λιβάνου, σμύρνα ἀλὼθ μετὰ πάντων πρώτων μύρων. πηγὴ κήπου καὶ φρέαρ ὕδατοσ ζῶντοσ καὶ ροιζοῦντοσ ἀπὸ τοῦ Λιβάνου. Ἐξεγέρθητι, βορρᾶ, καὶ ἔρχου, νότε, διάπνευσον κῆπόν μου, καὶ ρευσάτωσαν ἀρώματά μου. καταβήτω ἀδελφιδόσ μου εἰσ κῆπον αὐτοῦ καὶ φαγέτω καρπὸν ἀκροδρύων αὐτοῦ. ΕΙΣΗΛΘΟΝ εἰσ κῆπόν μου, ἀδελφή μου νύμφη, ἐτρύγησα σμύρναν μου μετὰ ἀρωμάτων μου, ἔφαγον ἄρτον μου μετὰ μέλιτόσ μου, ἔπιον οἶνόν μου μετὰ γάλακτόσ μου. φάγετε, πλησίοι, καὶ πίετε καὶ μεθύσθητε, ἀδελφοί.

Ἐγὼ καθεύδω καὶ ἡ καρδία μου ἀγρυπνεῖ. φωνὴ ἀδελφιδοῦ μου κρούει ἐπὶ τὴν θύραν. ̀ρ̀ν̀ρ̀ν̀ρ̀ν̀ρ̀ν Ἄνοιξόν μοι, ἀδελφή μου, ἡ πλησίον μου, περιστερά μου, τελεία μου, ὅτι ἡ κεφαλή μου ἐπλήσθη δρόσου καὶ οἱ βόστρυχοί μου ψεκάδων νυκτόσ. Ἐξεδυσάμην τὸν χιτῶνά μου, πῶσ ἐνδύσομαι αὐτόν̣ ἐνιψάμην τοὺσ πόδασ μου, πῶσ μολυνῶ αὐτούσ̣ ἀδελφιδόσ μου ἀπέστειλε χεῖρα αὐτοῦ ἀπὸ τῆσ ὀπῆσ, καὶ ἡ κοιλία μου ἐθροήθη ἐπ̓ αὐτόν. ἀνέστην ἐγὼ ἀνοῖξαι τῷ ἀδελφιδῷ μου, χεῖρέσ μου ἔσταξαν σμύρναν, δάκτυλοί μου σμύρναν πλήρη ἐπὶ χεῖρασ τοῦ κλείθρου. ἤνοιξα ἐγὼ τῷ ἀδελφιδῷ μου. ἀδελφιδόσ μου παρῆλθε. ψυχή μου ἐξῆλθεν ἐν λόγῳ αὐτοῦ. ἐζήτησα αὐτὸν καὶ οὐχ εὗρον αὐτόν, ἐκάλεσα αὐτὸν καὶ οὐχ ὑπήκουσέ μου. εὕροσάν με οἱ φύλακεσ οἱ κυκλοῦντεσ ἐν τῇ πόλει, ἐπάταξάν με, ἐτραυμάτισάν με. ἦραν τὸ θέριστρόν μου ἀπ̓ ἐμοῦ φύλακεσ τῶν τειχέων. ὥρκισα ὑμᾶσ, θυγατέρεσ Ἱερουσαλήμ, ἐν ταῖσ δυνάμεσι καὶ ἐν ταῖσ ἰσχύσεσι τοῦ ἀγροῦ. ἐὰν εὕρητε τὸν ἀδελφιδόν μου, τί ἀπαγγείλητε αὐτῷ̣ ὅτι τετρωμένη ἀγάπησ ἐγώ εἰμι. Τί ἀδελφιδόσ σου ἀπὸ ἀδελφιδοῦ, ἡ καλὴ ἐν γυναιξί̣ τί ἀδελφιδόσ σου ἀπὸ ἀδελφιδοῦ, ὅτι οὕτωσ ὥρκισασ ἡμᾶσ̣ Ἀδελφιδόσ μου, λευκὸσ καὶ πυρρόσ, ἐκλελοχισμένοσ ἀπὸ μυριάδων. κεφαλὴ αὐτοῦ χρυσίον καιφάζ, βόστρυχοι αὐτοῦ ἐλάται, μέλανεσ ὡσ κόραξ. ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ὡσ περιστεραὶ ἐπὶ πληρώματα ὑδάτων λελουσμέναι ἐν γάλακτι, καθήμεναι ἐπὶ πληρώματα. σιαγόνεσ αὐτοῦ ὡσ φιάλαι τοῦ ἀρώματοσ φύουσαι μυρεψικά. χείλη αὐτοῦ κρίνα στάζοντα σμύρναν πλήρη. χεῖρεσ αὐτοῦ τορευταὶ χρυσαῖ πεπληρωμέναι Θαρσίσ. κοιλία αὐτοῦ πυξίον ἐλεφάντινον ἐπὶ λίθου σαπφείρου. κνῆμαι αὐτοῦ στῦλοι μαρμάρινοι τεθεμελιωμένοι ἐπὶ βάσεισ χρυσᾶσ. εἶδοσ αὐτοῦ ὡσ Λίβανοσ, ἐκλεκτὸσ ὡσ κέδροι. φάρυγξ αὐτοῦ γλυκασμοὶ καὶ ὅλοσ ἐπιθυμία. οὗτοσ ἀδελφιδόσ μου καὶ οὗτοσ πλησίον μου, θυγατέρεσ Ἱερουσαλήμ. ΠΟΥ ἀπῆλθεν ὁ ἀδελφιδόσ σου, ἡ καλὴ ἐν γυναιξί̣ ποῦ ἀπέβλεψεν ὁ ἀδελφιδόσ σου̣ καὶ ζητήσομεν αὐτὸν μετὰ σοῦ.

Ἀδελφιδόσ μου κατέβη εἰσ κῆπον αὐτοῦ εἰσ φιάλασ τοῦ ἀρώματοσ ποιμαίνειν ἐν κήποισ καὶ συλλέγειν κρίνα. ἐγὼ τῷ ἀδελφιδῷ μου, καὶ ἀδελφιδόσ μου ἐμοί, ὁ ποιμαίνων ἐν τοῖσ κρίνοισ. Καλὴ εἶ, ἡ πλησίον μου, ὡσ εὐδοκία, ὡραία ὡσ Ἱερουσαλήμ, θάμβοσ ὡσ τεταγμέναι. ἀπόστρεψον ὀφθαλμούσ σου ἀπεναντίον μου, ὅτι αὐτοὶ ἀνεπτέρωσάν με. τρίχωμά σου ὡσ ἀγέλαι τῶν αἰγῶν, αἳ ἀνεφάνησαν ἀπὸ τοῦ Γαλαάδ. ὀδόντεσ σου ὡσ ἀγέλαι τῶν κεκαρμένων, αἳ ἀνέβησαν ἀπὸ τοῦ λουτροῦ, αἱ πᾶσαι διδυμεύουσαι, καὶ ἀτεκνοῦσα οὐκ ἔστιν ἐν αὐταῖσ. ὡσ σπαρτίον τὸ κόκκινον χείλη σου καὶ ἡ λαλιά σου ὡραία, ὡσ λέπυρον τῆσ ροᾶσ μῆλόν σου ἐκτὸσ τῆσ σιωπήσεώσ σου. ἑξήκοντά εἰσι βασίλισσαι, καὶ ὀγδοήκοντα παλλακαί, καὶ νεάνιδεσ ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμόσ. μία ἐστὶ περιστερά μου, τελεία μου, μία ἐστὶ τῇ μητρὶ αὐτῆσ, ἐκλεκτή ἐστι τῇ τεκούσῃ αὐτήν. εἴδοσαν αὐτὴν θυγατέρεσ καὶ μακαριοῦσιν αὐτήν, βασίλισσαι καί γε παλλακαὶ καὶ αἰνέσουσιν αὐτήν. τίσ αὕτη ἡ ἐκκύπτουσα ὡσεὶ ὄρθροσ, καλὴ ὡσ σελήνη, ἐκλεκτὴ ὡσ ὁ ἥλιοσ, θάμβοσ ὡσ τεταγμέναι̣ Εἰσ κῆπον καρύασ κατέβην ἰδεῖν ἐν γεννήμασι τοῦ χειμάρρου, ἰδεῖν εἰ ἤνθισεν ἡ ἄμπελοσ, ἐξήνθησαν αἱ ροαί. ἐκεῖ δώσω τοὺσ μαστούσ μου σοί. οὐκ ἔγνω ἡ ψυχή μου. ἔθετό με ἅρματα Ἀμιναδάβ. ΕΠΙΣΤΡΕΦΕ, ἐπίστρεφε, ἡ Σουλαμῖτισ. ἐπίστρεφε, ἐπίστρεφε, καὶ ὀψόμεθα ἐν σοί, τί ὄψεσθε ἐν τῇ Σουλαμίτιδι̣ ἡ ἐρχομένη ὡσ χοροὶ τῶν παρεμβολῶν.

ὡραιώθησαν διαβήματά σου ἐν ὑποδήμασί σου, θύγατερ Ναδάβ. ρυθμοὶ μηρῶν ὅμοιοι ὁρμίσκοισ, ἔργον τεχνίτου. ὀμφαλόσ σου κρατὴρ τορευτὸσ μὴ ὑστερούμενοσ κράμα. κοιλία σου θημωνία σίτου πεφραγμένη ἐν κρίνοισ. δύο μαστοί σου, ὡσ δύο νεβροὶ δίδυμοι δορκάδοσ. ὁ τράχηλόσ σου ὡσ πύργοσ ἐλεφάντινοσ. οἱ ὀφθαλμοί σου ὡσ λίμναι ἐν Ἐσεβών, ἐν πύλαισ θυγατρὸσ πολλῶν. μυκτήρ σου ὡσ πύργοσ τοῦ Λιβάνου σκοπεύων πρόσωπον Δαμασκοῦ. κεφαλή σου ἐπὶ σὲ ὡσ Κάρμηλοσ, καὶ πλόκιον κεφαλῆσ σου ὡσ πορφύρα, βασιλεὺσ δεδεμένοσ ἐν παραδρομαῖσ. τί ὡραιώθησ καὶ τὶ ἡδύνθησ ἀγάπη, ἐν τρυφαῖσ σου̣ τοῦτο μέγεθόσ σου, ὡμοιώθησ τῷ φοίνικι καὶ οἱ μαστοί σου τοῖσ βότρυσιν. εἶπα. ἀναβήσομαι ἐπὶ τῷ φοίνικι, κρατήσω τῶν ὕψεων αὐτοῦ, καὶ ἔσονται δὴ μαστοί σου ὡσ βότρυεσ τῆσ ἀμπέλου καὶ ὀσμὴ ρινόσ σου ὡσ μῆλα καὶ ὁ λάρυγξ σου ὡσ οἶνοσ ὁ ἀγαθόσ, πορευόμενοσ τῷ ἀδελφιδῷ μου εἰσ εὐθύτητα, ἱκανούμενοσ χείλεσί μου καὶ ὀδοῦσιν. Ἐγὼ τῷ ἀδελφιδῷ μου, καὶ ἐπ̓ ἐμὲ ἡ ἐπιστροφὴ αὐτοῦ. ἐλθέ, ἀδελφιδέ μου, ἐξέλθωμεν εἰσ ἀγρόν, αὐλισθῶμεν ἐν κώμαισ. ὀρθρίσωμεν εἰσ ἀμπελῶνασ, ἴδωμεν εἰ ἤνθησεν ἡ ἄμπελοσ, ἤνθησεν ὁ κυπρισμόσ, ἤνθησαν αἱ ροαί. ἐκεῖ δώσω τοὺσ μαστούσ μου σοί. οἱ μανδραγόραι ἔδωκαν ὀσμήν, καὶ ἐπὶ θύραισ ἡμῶν πάντα ἀκρόδρυα, νέα πρὸσ παλαιά, ἀδελφιδέ μου, ἐτήρησά σοι. ΤΙΣ δῴη σε, ἀδελφιδέ μου, θηλάζοντα μαστούσ μητρόσ σου̣ εὑροῦσά σε ἔξω φιλήσω σε, καί γε οὐκ ἐξουδενώσουσί μοι.

παραλήψομαί σε, εἰσάξω σε εἰσ οἶκον μητρόσ μου καὶ εἰσ ταμιεῖον τῆσ συλλαβούσησ με. ποτιῶ σε ἀπὸ οἴνου τοῦ μυρεψικοῦ, ἀπὸ νάματοσ ροῶν μου. εὐώνυμοσ αὐτοῦ ὑπὸ τὴν κεφαλήν μου, καὶ ἡ δεξιὰ αὐτοῦ περιλήψεταί με. ὥρκισα ὑμᾶσ, θυγατέρεσ Ἱερουσαλήμ, ἐν ταῖσ δυνάμεσι καὶ ἐν ταῖσ ἰσχύσεσι τοῦ ἀγροῦ ἐὰν ἐγείρητε καὶ ἐὰν ἐξεγείρητε τὴν ἀγάπην, ἕωσ ἂν θελήσῃ. Τίσ αὕτη ἡ ἀναβαίνουσα λελευκανθισμένη, ἐπιστηριζομένη ἐπὶ τὸν ἀδελφιδόν αὐτῆσ̣ ὑπὸ μῆλον ἐξήγειρά σε. ἐκεῖ ὠδίνησέ σε ἡ μήτηρ σου, ἐκεῖ ὠδίνησέ σε ἡ τεκοῦσά σε. θέσ με ὡσ σφραγῖδα ἐπὶ τὴν καρδίαν σου, ὡσ σφραγῖδα ἐπὶ τὸν βραχίονά σου. ὅτι κραταιὰ ὡσ θάνατοσ ἀγάπη, σκληρὸσ ὡσ ᾅδησ ζῆλοσ. περίπτερα αὐτῆσ περίπτερα πυρόσ, φλόγεσ αὐτῆσ. ὕδωρ πολὺ οὐ δυνήσεται σβέσαι τὴν ἀγάπην, καὶ ποταμοὶ οὐ συγκλύσουσιν αὐτήν. ἐὰν δῷ ἀνὴρ πάντα τὸν βίον αὐτοῦ ἐν τῇ ἀγάπῃ, ἐξουδενώσει ἐξουδενώσουσιν αὐτόν. ἀδελφὴ ἡμῶν μικρὰ καὶ μαστοὺσ οὐκ ἔχει. τί ποιήσωμεν τῇ ἀδελφῇ ἡμῶν ἐν ἡμέρᾳ, ᾗ ἐὰν λαληθῇ ἐν αὐτῇ̣ εἰ τεῖχόσ ἐστιν, οἰκοδομήσωμεν ἐπ̓ αὐτὴν ἐπάλξεισ ἀργυρᾶσ. καὶ εἰ θύρα ἐστί, διαγράψωμεν ἐπ̓ αὐτὴν σανίδα κεδρίνην. ἐγὼ τεῖχοσ, καὶ μαστοί μου ὡσ πύργοι. ἐγὼ ἤμην ἐν ὀφθαλμοῖσ αὐτῶν ὡσ εὑρίσκουσα εἰρήνην. ἀμπελὼν ἐγενήθη τῷ Σαλωμὼν ἐν Βεελαμών. ἔδωκε τὸν ἀμπελῶνα αὐτοῦ τοῖσ τηροῦσιν, ἀνὴρ οἴσει ἐν καρπῷ αὐτοῦ χιλίουσ ἀργυρίου. ἀμπελών μου ἐμὸσ ἐνώπιόν μου. οἱ χίλιοι Σαλωμὼν καὶ οἱ διακόσιοι τοῖσ τηροῦσι τὸν καρπὸν αὐτοῦ. ὁ καθήμενοσ ἐν κήποισ, ἑταῖροι προσέχοντεσ τῇ φωνῇ σου. ἀκούτισόν με. φύγε, ἀδέλφιδέ μου, καὶ ὁμοιώθητι τῇ δορκάδι ἢ τῷ νεβρῷ τῶν ἐλάφων ἐπὶ ὄρη τῶν ἀρωμάτων.

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION