Septuagint, Liber Iob 35:

ΥΠΟΛΑΒΩΝ δὲ Ἐλιοὺσ λέγει. τί τοῦτο ἡγήσω ἐν κρίσει̣ σὺ τίσ εἶ ὅτι εἶπασ. δίκαιόσ εἰμι ἔναντι Κυρίου̣ ἐγώ σοι δώσω ἀπόκρισιν καὶ τοῖσ τρισὶ φίλοισ σου. ἀνάβλεψον εἰσ τὸν οὐρανὸν καὶ ἰδέ, κατάμαθε δὲ νέφη ὡσ ὑψηλὰ ἀπὸ σοῦ. εἰ ἥμαρτεσ, τί πράξεισ̣ εἰ δὲ καὶ πολλὰ ἠνόμησασ, τί δύνασαι ποιῆσαι̣ ἐπεὶ δὲ οὖν δικαιοσ εἶ, τί δώσεισ αὐτῷ̣ ἢ τί ἐκ χειρόσ σου λήψεται̣ ἀνδρὶ τῷ ὁμοίῳ σου ἡ ἀσέβειά σου, καὶ υἱῷ ἀνθρώπου ἡ δικαιοσύνη σου. ἀπὸ πλήθουσ συκοφαντούμενοι κεκράξονται, βοήσονται ἀπὸ βραχίονοσ πολλῶν. καὶ οὐκ εἶπε. ποῦ ἐστιν ὁ Θεὸσ ὁ ποιήσασ με, ὁ κατατάσσων φυλακὰσ νυκτερινάσ, ὁ διορίζων με ἀπὸ τετραπόδων γῆσ, ἀπὸ δὲ πετεινῶν οὐρανοῦ̣ ἐκεῖ κεκράξονται, καὶ οὐ μὴ εἰσακούσῃ καὶ ἀπὸ ὕβρεωσ πονηρῶν. ἄτοπα γὰρ οὐ βούλεται ἰδεῖν ὁ Κύριοσ, αὐτὸσ γὰρ ὁ Παντοκράτωρ ὁρατήσ ἐστι τῶν συντελούντων τὰ ἄνομα καὶ σώσει με. κρίθητι δὲ ἐναντίον αὐτοῦ, εἰ δύνασαι αὐτὸν αἰνέσαι, ὥσ ἐστι. καὶ νῦν ὅτι οὐκ ἔστιν ἐπισκεπτόμενοσ ὀργὴν αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔγνω παράπτωμά τι σφόδρα. καὶ Ἰὼβ ματαίωσ ἀνοίγει τὸ στόμα αὐτοῦ, ἐν ἀγνωσίᾳ ρήματα βαρύνει.