Septuagint, Liber Iudith

(70인역 성경, 유딧기)

ΕΤΟΥΣ δωδεκάτου τῆσ βασιλείασ Ναβουχοδονόσορ, ὃσ ἐβασίλευσεν Ἀσσυρίων ἐν Νινευῆ τῇ πόλει τῇ μεγάλῃ, ἐν ταῖσ ἡμέραισ Ἀρφαξάδ, ὃσ ἐβασίλευσεν Μήδων ἐν Ἐκβατάνοισ, καὶ ᾠκοδόμησεν ἐπ̓ Ἐκβατάνων κύκλῳ τείχη ἐκ λίθων λελαξευμένων εἰσ πλάτοσ πηχῶν τριῶν καὶ εἰσ μῆκοσ πηχῶν ἓξ καὶ ἐποίησε τὸ ὕψοσ τοῦ τείχουσ πηχῶν ἑβδομήκοντα καὶ τὸ πλάτοσ αὐτοῦ πηχῶν πεντήκοντα καὶ τοὺσ πύργουσ αὐτοῦ ἔστησεν ἐπὶ ταῖσ πύλαισ αὐτῆσ πηχῶν ἑκατὸν καὶ τὸ πλάτοσ αὐτῆσ ἐθεμελίωσεν εἰσ πήχεισ ἑξήκοντα καὶ ἐποίησε τὰσ πύλασ αὐτῆσ πύλασ διεγειρομένασ εἰσ ὕψοσ πηχῶν ἑβδομήκοντα καὶ τὸ πλάτοσ αὐτῶν πήχεισ τεσσαράκοντα εἰσ ἐξόδουσ δυνάμεων δυνατῶν αὐτοῦ καὶ διατάξεισ τῶν πεζῶν αὐτοῦ. καὶ ἐποίησε πόλεμον ἐν ταῖσ ἡμέραισ ἐκείναισ ὁ βασιλεὺσ Ναβουχοδονόσορ πρὸσ βασιλέα Ἀρφαξὰδ ἐν τῷ πεδίῳ τῷ μεγάλῳ, τοῦτό ἐστιν ἐν τοῖσ ὁρίοισ Ραγαῦ. καὶ συνήντησαν πρὸσ αὐτὸν πάντεσ οἱ κατοικοῦντεσ τὴν ὀρεινὴν καὶ πάντεσ οἱ κατοικοῦντεσ τὸν Εὐφράτην καὶ τὸν Τίγριν καὶ τὸν Ὑδάσπην καὶ πεδία Ἀριὼχ βασιλέωσ Ἐλυμαίων. καὶ συνῆλθον ἔθνη πολλὰ σφόδρα εἰσ παράταξιν υἱῶν Χελεούδ. καὶ ἀπέστειλε Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺσ Ἀσσυρίων ἐπὶ πάντασ τοὺσ κατοικοῦντασ τὴν Περσίδα καὶ ἐπὶ πάντασ τοὺσ κατοικοῦντασ πρὸσ δυσμαῖσ, τοὺσ κατοικοῦντασ Κιλικίαν καὶ Δαμασκόν, τὸν Λίβανον καὶ Ἀντιλίβανον, καὶ πάντασ τοὺσ κατοικοῦντασ κατὰ πρόσωπον παραλίας καὶ τοὺσ ἐν τοῖσ ἔθνεσι τοῦ Καρμήλου καὶ Γαλαὰδ καὶ τὴν ἄνω Γαλιλαίαν καὶ τὸ μέγα πεδίον Ἐσδρηλὼν καὶ πάντασ τοὺσ ἐν Σαμαρείᾳ καὶ ταῖσ πόλεσιν αὐτῆσ καὶ πέραν τοῦ Ἰορδάνου ἕωσ Ἱερουσαλὴμ καὶ Βετάνη καὶ Χελλοὺσ καὶ Κάδησ καὶ τοῦ ποταμοῦ Αἰγύπτου καὶ Ταφνὰσ καὶ Ραμεσσὴ καὶ πᾶσαν γῆν Γεσὲμ ἕωσ τοῦ ἐλθεῖν ἐπάνω Τάνεωσ καὶ Μέμφεωσ καὶ πάντασ τοὺσ κατοικοῦντασ τὴν Αἴγυπτον ἕωσ τοῦ ἐλθεῖν ἐπὶ τὰ ὅρια τῆσ Αἰθιοπίασ. καὶ ἐφαύλισαν πάντεσ οἱ κατοικοῦντεσ πᾶσαν τὴν γῆν τὸ ρῆμα Ναβουχοδονόσορ τοῦ βασιλέωσ Ἀσσυρίων καὶ οὐ συνῆλθον αὐτῷ εἰσ τὸν πόλεμον, ὅτι οὐκ ἐφοβήθησαν αὐτόν, ἀλλ̓ ἦν ἐναντίον αὐτῶν ὡσ ἀνὴρ εἷσ, καὶ ἀνέστρεψαν τοὺσ ἀγγέλουσ αὐτοῦ κενοὺσ ἐν ἀτιμίᾳ προσώπου αὐτῶν. καὶ ἐθυμώθη Ναβουχοδονόσορ ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν ταύτην σφόδρα καὶ ὤμοσε κατὰ τοῦ θρόνου καὶ τῆσ βασιλείασ αὐτοῦ, εἰ μὴν ἐκδικήσειν πάντα τὰ ὅρια τῆσ Κιλικίασ καὶ Δαμασκηνῆσ καὶ Συρίασ, ἀνελεῖν τῇ ρομφαίᾳ αὐτοῦ καὶ πάντασ τοὺσ κατοικοῦντασ ἐν γῇ Μωὰβ καὶ τοὺσ υἱοὺσ Ἀμμὼν καὶ πᾶσαν τὴν Ἰουδαίαν καὶ πάντασ τοὺσ ἐν Αἰγύπτῳ ἕωσ τοῦ ἐλθεῖν ἐπὶ τὰ ὅρια τῶν δύο θαλασσῶν. καὶ παρετάξατο ἐν τῇ δυνάμει αὐτοῦ πρὸσ Ἀρφαξὰδ βασιλέα ἐν τῷ ἔτει τῷ ἑπτακαιδεκάτῳ καὶ ἐκραταιώθη ἐν τῷ πολέμῳ αὐτοῦ καὶ ἀνέστρεψε πᾶσαν τὴν δύναμιν Ἀρφαξὰδ καὶ πᾶσαν τὴν ἵππον αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ ἅρματα αὐτοῦ καὶ ἐκυρίευσε τῶν πόλεων αὐτοῦ καὶ ἀφίκετο ἕωσ Ἐκβατάνων καὶ ἐκράτησε τῶν πύργων καὶ ἐπρονόμευσε τὰσ πλατείασ αὐτῆσ καὶ τὸν κόσμον αὐτῆσ ἔθηκεν εἰσ ὄνειδοσ αὐτῆσ. καὶ ἔλαβε τὸν Ἀρφαξὰδ ἐν τοῖσ ὄρεσι Ραγαῦ καὶ κατηκόντισεν αὐτὸν ἐν ταῖσ ζιβύναισ αὐτοῦ καὶ ἐξωλόθρευσεν αὐτὸν ἕωσ τῆσ ἡμέρασ ἐκείνησ. καὶ ἀνέστρεψε μετ̓ αὐτῶν αὐτὸσ καὶ πᾶσ ὁ σύμμικτοσ αὐτοῦ, πλῆθοσ ἀνδρῶν πολεμιστῶν πολὺ σφόδρα. καὶ ἦν ἐκεῖ ραθυμῶν καὶ εὐωχούμενοσ αὐτὸσ καὶ ἡ δύναμισ αὐτοῦ ἐφ̓ ἡμέρασ ἑκατὸν εἴκοσι. ΚΑΙ ἐν τῷ ἔτει τῷ ὀκτωκαιδεκάτῳ, δευτέρᾳ καὶ εἰκάδι τοῦ πρώτου μηνόσ, ἐγένετο λόγοσ ἐν οἴκῳ Ναβουχοδονόσορ βασιλέωσ Ἀσσυρίων ἐκδικῆσαι πᾶσαν τὴν γῆν καθὼσ ἐλάλησε.

καὶ συνεκάλεσε πάντασ τοὺσ θεράποντασ αὐτοῦ καὶ πάντασ τοὺσ μεγιστᾶνασ αὐτοῦ καὶ ἔθετο μετ̓ αὐτῶν τὸ μυστήριον τῆσ βουλῆσ αὐτοῦ καὶ συνετέλεσε πᾶσαν τὴν κακίαν τῆσ γῆσ ἐκ τοῦ στόματοσ αὐτοῦ. καὶ αὐτοὶ ἔκριναν ὀλοθρεῦσαι πᾶσαν σάρκα, οἳ οὐκ ἠκολούθησαν τῷ λόγῳ τοῦ στόματοσ αὐτοῦ. καὶ ἐγένετο ὡσ συνετέλεσε τὴν βουλὴν αὐτοῦ, ἐκάλεσε Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺσ Ἀσσυρίων τὸν Ὀλοφέρνην ἀρχιστράτηγον τῆσ δυνάμεωσ αὐτοῦ, δεύτερον ὄντα μετ̓ αὐτόν, καὶ εἶπε πρὸσ αὐτόν. τάδε λέγει ὁ βασιλεὺσ ὁ μέγασ, ὁ κύριοσ πάσησ τῆσ γῆσ. ἰδοὺ σὺ ἐξελεύσῃ ἐκ τοῦ προσώπου μου καὶ λήψῃ μετὰ σεαυτοῦ ἄνδρασ πεποιθότασ ἐν ἰσχύϊ αὐτῶν, πεζῶν εἰσ χιλιάδασ ἑκατὸν εἴκοσι καὶ πλῆθοσ ἵππων σὺν ἀναβάταισ μυριάδων δεκαδύο, καὶ ἐξελεύσῃ εἰσ συνάντησιν πάσῃ τῇ γῇ ἐπὶ δυσμάσ, ὅτι ἠπείθησαν τῷ ρήματι τοῦ στόματόσ μου. καὶ ἀπαγγελεῖσ αὐτοῖσ ἑτοιμάζειν γῆν καὶ ὕδωρ. ὅτι ἐξελεύσομαι ἐν θυμῷ μου ἐπ̓ αὐτοὺσ καὶ καλύψω πᾶν τὸ πρόσωπον τῆσ γῆσ ἐν τοῖσ ποσὶ τῆσ δυνάμεώσ μου καὶ δώσω αὐτοὺσ εἰσ διαρπαγὴν αὐτοῖσ. καὶ οἱ τραυματίαι αὐτῶν πληρώσουσι τὰσ φάραγγασ καὶ τοὺσ χειμάρρουσ αὐτῶν, καὶ ποταμὸσ ἐπικλύζων τοῖσ νεκροῖσ αὐτῶν πληρωθήσεται. καὶ ἄξω τὴν αἰχμαλωσίαν αὐτῶν ἐπὶ τὰ ἄκρα πάσησ τῆσ γῆσ. σὺ δὲ ἐξελθὼν προκαταλήψῃ μοι πᾶν ὅριον αὐτῶν, καὶ ἐκδώσουσί σοι ἑαυτούσ, καὶ διατηρήσεισ ἐμοὶ αὐτοὺσ εἰσ ἡμέραν ἐλεγμοῦ αὐτῶν. ἐπὶ δὲ τοὺσ ἀπειθοῦντασ οὐ φείσεται ὁ ὀφθαλμόσ σου τοῦ δοῦναι αὐτοὺσ εἰσ φόνον καὶ ἁρπαγὴν ἐν πάσῃ τῇ γῇ σου. ὅτι ζῶν ἐγὼ καὶ τὸ κράτοσ τῆσ βασιλείασ μου, λελάληκα καὶ ποιήσω ταῦτα ἐν χειρί μου. καὶ σὺ δὲ οὐ παραβήσῃ ἕν τι τῶν ρημάτων τοῦ κυρίου σου, ἀλλ̓ ἐπιτελῶν ἐπιτελέσεισ καθότι προστέταχά σοι, καὶ οὐ μακρυνεῖσ τοῦ ποιῆσαι αὐτά. καὶ ἐξῆλθεν Ὀλοφέρνησ ἀπὸ προσώπου τοῦ κυρίου αὐτοῦ καὶ ἐκάλεσε πάντασ τοὺσ δυνάστασ καὶ τοὺσ στρατηγοὺσ καὶ ἐπιστάτασ τῆσ δυνάμεωσ Ἀσσοὺρ καὶ ἠρίθμησεν ἐκλεκτοὺσ ἄνδρασ εἰσ παράταξιν, καθότι ἐκέλευσεν αὐτῷ ὁ κύριοσ αὐτοῦ εἰσ μυριάδασ δεκαδύο καὶ ἱππεῖσ τοξότασ μυρίουσ δισχιλίουσ, καὶ διέταξεν αὐτοὺσ ὃν τρόπον πολέμου πλῆθοσ συντάσσεται. καὶ ἔλαβε καμήλουσ καὶ ὄνουσ καὶ ἡμιόνουσ εἰσ τὴν ἀπαρτίαν αὐτῶν, πλῆθοσ πολὺ σφόδρα, καὶ πρόβατα καὶ βόασ καὶ αἶγασ εἰσ τὴν παρασκευὴν αὐτῶν, ὧν οὐκ ἦν ἀριθμόσ, καὶ ἐπισιτισμὸν παντὶ ἀνδρὶ εἰσ πλῆθοσ καὶ χρυσίον καὶ ἀργύριον ἐξ οἴκου βασιλέωσ πολὺ σφόδρα. καὶ ἐξῆλθεν αὐτὸσ καὶ πᾶσα ἡ δύναμισ αὐτοῦ εἰσ πορείαν τοῦ προελθεῖν βασιλέωσ Ναβουχοδονόσορ καὶ καλύψαι πᾶν τὸ πρόσωπον τῆσ γῆσ πρὸσ δυσμαῖσ ἐν ἅρμασι καὶ ἱππεῦσι καὶ πεζοῖσ ἐπιλέκτοισ αὐτῶν. καὶ πολὺσ ὁ ἐπίμικτοσ ὡσ ἀκρὶσ συνεξῆλθον αὐτοῖσ καὶ ὡσ ἡ ἄμμοσ τῆσ γῆσ. οὐ γὰρ ἦν ἀριθμὸσ ἀπὸ πλήθουσ αὐτῶν. καὶ ἀπῆλθον ἐκ Νινευῆ ὁδὸν τριῶν ἡμερῶν ἐπὶ πρόσωπον τοῦ πεδίου Βεκτιλὲθ καὶ ἐστρατοπέδευσαν ἀπὸ Βεκτιλὲθ πλησίον τοῦ ὄρουσ τοῦ ἐπ̓ ἀριστερᾷ τῆσ ἄνω Κιλικίασ. καὶ ἔλαβε πᾶσαν τὴν δύναμιν αὐτοῦ, τοὺσ πεζοὺσ καὶ τοὺσ ἱππεῖσ καὶ τὰ ἅρματα αὐτοῦ, καὶ ἀπῆλθεν ἐκεῖθεν εἰσ τὴν ὀρεινήν. καὶ διέκοψε τὸ Φοὺδ καὶ Λοὺδ καὶ ἐπρονόμευσαν πάντασ υἱοὺσ Ρασσὶσ καὶ υἱοὺσ Ἰσμαὴλ τοὺσ κατὰ πρόσωπον τῆσ ἐρήμου πρὸσ νότον τῆσ Χελεών. καὶ παρῆλθε τὸν Εὐφράτην καὶ διῆλθε τὴν Μεσοποταμίαν καὶ διέσκαψε πάσασ τὰσ πόλεισ τὰσ ὑψηλὰσ τὰσ ἐπὶ τοῦ χειμάρρου Ἀβρωνᾶ ἕωσ τοῦ ἐλθεῖν ἐπὶ θάλασσαν. καὶ κατελάβετο τὰ ὅρια τῆσ Κιλικίασ καὶ κατέκοψε πάντασ τοὺσ ἀντιστάντασ αὐτῷ καὶ ἦλθεν ἕωσ ὁρίων Ἰάφεθ τὰ πρὸσ νότον κατὰ πρόσωπον τῆσ Ἀραβίασ. καὶ ἐκύκλωσε πάντασ τοὺσ υἱοὺσ Μαδιὰμ καὶ ἐνέπρησε τὰ σκηνώματα αὐτῶν καὶ ἐπρονόμευσε τὰσ μάνδρασ αὐτῶν. καὶ κατέβη εἰσ πεδίον Δαμασκοῦ ἐν ἡμέραισ θερισμοῦ πυρῶν καὶ ἐνέπρησε πάντασ τοὺσ ἀγροὺσ αὐτῶν καὶ τὰ ποίμνια καὶ τὰ βουκόλια ἔδωκεν εἰσ ἀφανισμὸν καὶ τὰσ πόλεισ αὐτῶν ἐσκύλευσε καὶ τὰ παιδία αὐτῶν ἐξελίκμησε καὶ ἐπάταξε πάντασ τοὺσ νεανίσκουσ αὐτῶν ἐν στόματι ρομφαίασ. καὶ ἐπέπεσεν ὁ φόβοσ καὶ ὁ τρόμοσ αὐτοῦ ἐπὶ τοὺσ κατοικοῦντασ τὴν παραλίαν, τοὺσ ὄντασ ἐν Σιδῶνι καὶ Τύρῳ καὶ τοὺσ κατοικοῦντασ Σοὺρ καὶ Ὀκινά, καὶ πάντασ τοὺσ κατοικοῦντασ Ἱεμναάν, καὶ οἱ κατοικοῦντεσ ἐν Ἀζώτῳ καὶ Ἀσκάλωνι ἐφοβήθησαν αὐτὸν σφόδρα. ΚΑΙ ἀπέστειλαν πρὸσ αὐτὸν ἀγγέλουσ λόγοισ εἰρηνικοῖσ λέγοντεσ.

ἰδοὺ ἡμεῖσ οἱ παῖδεσ Ναβουχοδονόσορ βασιλέωσ μεγάλου παρακείμεθα ἐνώπιόν σου, χρῆσαι ἡμῖν καθὼσ ἀρεστόν ἐστι τῷ προσώπῳ σου. ἰδοὺ αἱ ἐπαύλεισ ἡμῶν καὶ πᾶν πεδίον πυρῶν καὶ τὰ ποίμνια καὶ τὰ βουκόλια καὶ πᾶσαι αἱ μάνδραι τῶν σκηνῶν ἡμῶν παράκεινται πρὸ προσώπου σου, χρῆσαι καθ̓ ὃν ἂν ἀρέσκῃ σοι. ἰδοὺ καὶ αἱ πόλεισ ἡμῶν καὶ οἱ κατοικοῦντεσ ἐν αὐταῖσ δοῦλοί σού εἰσιν. ἐλθὼν ἀπάντησον αὐταῖσ ὡσ ἔστιν ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖσ σου. καὶ παρεγένοντο οἱ ἄνδρεσ πρὸσ Ὀλοφέρνην καὶ ἀπήγγειλαν αὐτῷ κατὰ τὰ ρήματα ταῦτα. καὶ κατέβη ἐπὶ τὴν παραλίαν αὐτὸσ καὶ ἡ δύναμισ αὐτοῦ καὶ ἐφρούρησε τὰσ πόλεισ τὰσ ὑψηλὰσ καὶ ἔλαβεν ἐξ αὐτῶν εἰσ συμμαχίαν ἄνδρασ ἐπιλέκτουσ. καὶ ἐδέξαντο αὐτὸν αὐτοὶ καὶ πᾶσα ἡ περίχωροσ αὐτῶν μετὰ στεφάνων καὶ χορῶν καὶ τυμπάνων. καὶ κατέσκαψε πάντα τὰ ὅρια αὐτῶν καὶ τὰ ἄλση αὐτῶν ἐξέκοψε, καὶ ἦν δεδομένον αὐτῷ ἐξολοθρεῦσαι πάντασ τοὺσ θεοὺσ τῆσ γῆσ, ὅπωσ αὐτῷ μόνῳ τῷ Ναβουχοδονόσορ λατρεύσωσι πάντα τὰ ἔθνη, καὶ πᾶσαι αἱ γλῶσσαι καὶ πᾶσαι αἱ φυλαὶ αὐτῶν ἐπικαλέσωνται αὐτὸν εἰσ θεόν. καὶ ἦλθε κατὰ πρόσωπον Ἐσδρηλὼν πλησίον τῆσ Δωταίασ, ἥ ἐστιν ἀπέναντι τοῦ πρίονοσ τοῦ μεγάλου τῆσ Ἰουδαίασ, καὶ κατεστρατοπέδευσεν ἀνὰ μέσον Γαβαὶ καὶ Σκυθῶν πόλεωσ, καὶ ἦν ἐκεῖ μῆνα ἡμερῶν εἰσ τὸ συλλέξαι πᾶσαν τὴν ἀπαρτίαν τῆσ δυνάμεωσ αὐτοῦ. ΚΑΙ ἤκουσαν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ οἱ κατοικοῦντεσ ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ πάντα, ὅσα ἐποίησεν Ὀλοφέρνησ τοῖσ ἔθνεσιν, ὁ ἀρχιστράτηγοσ Ναβουχοδονόσορ βασιλέωσ Ἀσσυρίων, καὶ ὃν τρόπον ἐσκύλευσε πάντα τὰ ἱερὰ αὐτῶν καὶ ἔδωκεν αὐτὰ εἰσ ἀφανισμόν,

καὶ ἐφοβήθησαν σφόδρα σφόδρα ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ καὶ περὶ Ἱερουσαλὴμ καὶ τοῦ ναοῦ Κυρίου Θεοῦ αὐτῶν ἐταράχθησαν. ὅτι προσφάτωσ ἦσαν ἀναβεβηκότεσ ἐκ τῆσ αἰχμαλωσίασ, καὶ νεωστὶ πᾶσ ὁ λαὸσ συνελέλεκτο τῆσ Ἰουδαίασ, καὶ τὰ σκεύη καὶ τὸ θυσιαστήριον καὶ ὁ οἶκοσ ἐκ τῆσ βεβηλώσεωσ ἡγιασμένα ἦν. καὶ ἀπέστειλαν εἰσ πᾶν ὅριον Σαμαρείασ καὶ Κωνὰ καὶ Βαιθωρὼν καὶ Βελμαὶν καὶ Ἱεριχὼ καὶ εἰσ Χωβὰ καὶ Αἰσωρὰ καὶ τὸν αὐλῶνα Σαλὴμ καὶ προκατελάβοντο πάσασ τὰσ κορυφὰσ τῶν ὀρέων τῶν ὑψηλῶν καὶ ἐτειχίσαντο τὰσ ἐν αὐτοῖσ κώμασ καὶ παρέθεντο εἰσ ἐπισιτισμὸν εἰσ παρασκευὴν πολέμου, ὅτι προσφάτωσ ἦν τὰ πεδία αὐτῶν τεθερισμένα. καὶ ἔγραψεν Ἰωακὶμ ὁ ἱερεὺσ ὁ μέγασ, ὃσ ἦν ἐν ταῖσ ἡμέραισ ἐκείναισ ἐν Ἱερουσαλήμ, τοῖσ κατοικοῦσι Βαιτυλούα καὶ Βαιτομεσθαίμ, ἥ ἐστιν ἀπέναντι Ἐσδρηλὼν κατὰ πρόσωπον τοῦ πεδίου τοῦ πλησίον Δωθαί̈μ, λέγων διακατασχεῖν τὰσ ἀναβάσεισ τῆσ ὀρεινῆσ, ὅτι δἰ αὐτῶν ἦν ἡ εἴσοδοσ εἰσ τὴν Ἰουδαίαν, καὶ ἦν εὐχερῶσ διακωλῦσαι αὐτοὺσ προσβαίνοντασ, στενῆσ τῆσ προσβάσεωσ οὔσησ ἐπ̓ ἄνδρασ τοὺσ πάντασ δύο. καὶ ἐποίησαν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ καθὰ συνέταξεν αὐτοῖσ Ἰωακὶμ ὁ ἱερεὺσ ὁ μέγασ καὶ ἡ γερουσία παντὸσ δήμου Ἰσραήλ, οἳ ἐκάθηντο ἐν Ἱερουσαλήμ. καὶ ἀνεβόησαν πᾶσ ἀνὴρ Ἰσραὴλ πρὸσ τὸν Θεὸν ἐν ἐκτενίᾳ μεγάλῃ καὶ ἐταπεινοῦσαν τὰσ ψυχὰσ αὐτῶν ἐν ἐκτενίᾳ μεγάλῃ. αὐτοὶ καὶ αἱ γυναῖκεσ αὐτῶν καὶ τὰ νήπια αὐτῶν καὶ τὰ κτήνη αὐτῶν καὶ πᾶσ πάροικοσ ἢ μισθωτὸσ καὶ ἀργυρώνητοσ αὐτῶν ἐπέθεντο σάκκουσ ἐπὶ τὰσ ὀσφύασ αὐτῶν. καὶ πᾶσ ἀνὴρ Ἰσραὴλ καὶ γυνὴ καὶ τὰ παιδία καὶ οἱ κατοικοῦντεσ ἐν Ἱερουσαλὴμ ἔπεσον κατὰ πρόσωπον τοῦ ναοῦ καὶ ἐσποδώσαντο τὰσ κεφαλὰσ αὐτῶν καὶ ἐξέτειναν τοὺσ σάκκουσ αὐτῶν κατὰ πρόσωπον Κυρίου. καὶ τὸ θυσιαστήριον σάκκῳ περιέβαλον καὶ ἐβόησαν πρὸσ τὸν Θεὸν Ἰσραὴλ ὁμοθυμαδὸν ἐκτενῶσ τοῦ μὴ δοῦναι εἰσ διαρπαγὴν τὰ νήπια αὐτῶν καὶ τὰσ γυναῖκασ εἰσ προνομὴν καὶ τὰσ πόλεισ τῆσ κληρονομίασ αὐτῶν εἰσ ἀφανισμὸν καὶ τὰ ἅγια εἰσ βεβήλωσιν καὶ ὀνειδισμόν, ἐπίχαρμα τοῖσ ἔθνεσι. καὶ εἰσήκουσε Κύριοσ τῆσ φωνῆσ αὐτῶν καὶ εἰσεῖδε τὴν θλῖψιν αὐτῶν. καὶ ἦν ὁ λαὸσ νηστεύων ἡμέρασ πλείουσ ἐν πάσῃ τῇ Ἰουδαίᾳ καὶ Ἱερουσαλὴμ κατὰ πρόσωπον τῶν ἁγίων Κυρίου παντοκράτοροσ. καὶ Ἰωακὶμ ὁ ἱερεὺσ ὁ μέγασ καὶ πάντεσ οἱ παρεστηκότεσ ἐνώπιον Κυρίου, ἱερεῖσ καὶ οἱ λειτουργοῦντεσ Κυρίῳ, σάκκουσ περιεζωσμένοι τὰσ ὀσφύασ αὐτῶν προσέφερον τὴν ὁλοκαύτωσιν τοῦ ἐνδελεχισμοῦ καὶ τὰσ εὐχὰσ καὶ τὰ ἑκούσια δόματα τοῦ λαοῦ, καὶ ἦν σποδὸσ ἐπὶ τὰσ κιδάρεισ αὐτῶν. καὶ ἐβόων πρὸσ Κύριον ἐκ πάσησ δυνάμεωσ εἰσ ἀγαθὸν ἐπισκέψασθαι πάντα οἶκον Ἰσραήλ. ΚΑΙ ἀνηγγέλη Ὀλοφέρνῃ ἀρχιστρατήγῳ δυνάμεωσ Ἀσσοὺρ διότι οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ παρεσκευάσαντο εἰσ πόλεμον καὶ τὰσ διόδουσ τῆσ ὀρεινῆσ συνέκλεισαν καὶ ἐτείχισαν πᾶσαν κορυφὴν ὄρουσ ὑψηλοῦ καὶ ἔθηκαν ἐν τοῖσ πεδίοισ σκάνδαλα.

καὶ ὠργίσθη θυμῷ σφόδρα καὶ ἐκάλεσε πάντασ τοὺσ ἄρχοντασ Μωὰβ καὶ τοὺσ στρατηγοὺσ Ἀμμὼν καὶ πάντασ σατράπασ τῆσ παραλίας καὶ εἶπεν αὐτοῖσ. ἀναγγείλατε δή μοι, υἱοὶ Χαναάν, τίσ ὁ λαὸσ οὗτοσ ὁ καθήμενοσ ἐν τῇ ὀρεινῇ, καὶ τίνεσ ἃσ κατοικοῦσι πόλεισ, καὶ τὸ πλῆθοσ τῆσ δυνάμεωσ αὐτῶν, καὶ ἐν τίνι τὸ κράτοσ αὐτῶν, καὶ ἡ ἰσχὺσ αὐτῶν, καὶ τίσ ἀνέστηκεν ἐπ̓ αὐτῶν βασιλεὺσ ἡγούμενοσ στρατιᾶσ αὐτῶν, καὶ διατὶ κατενωτίσαντο τοῦ μὴ ἐλθεῖν εἰσ ἀπάντησίν μοι παρὰ πάντασ τοὺσ κατοικοῦντασ ἐν δυσμαῖσ̣ καὶ εἶπε πρὸσ αὐτὸν Ἀχιὼρ ὁ ἡγούμενοσ πάντων υἱῶν Ἀμμών. ἀκουσάτω δὴ ὁ κύριόσ μου λόγον ἐκ στόματοσ τοῦ δούλου σου, καὶ ἀναγγελῶ σοι τὴν ἀλήθειαν περὶ τοῦ λαοῦ, ὃσ κατοικεῖ τὴν ὀρεινὴν ταύτην, πλησίον σου οἰκοῦντοσ, καὶ οὐκ ἐξελεύσεται ψεῦδοσ ἐκ τοῦ στόματοσ τοῦ δούλου σου. ὁ λαὸσ οὗτόσ εἰσιν ἀπόγονοι Χαλδαίων, καὶ παρῴκησαν τὸ πρότερον ἐν τῇ Μεσοποταμίᾳ, ὅτι οὐκ ἐβουλήθησαν ἀκολουθῆσαι τοῖσ θεοῖσ τῶν πατέρων αὐτῶν, οἳ ἐγένοντο ἐν γῇ Χαλδαίων. καὶ ἐξέβησαν ἐξ ὁδοῦ τῶν γονέων αὐτῶν καὶ προσεκύνησαν τῷ Θεῷ τοῦ οὐρανοῦ, Θεῷ ᾧ ἐπέγνωσαν, καὶ ἐξέβαλον αὐτοὺσ ἀπὸ προσώπου τῶν θεῶν αὐτῶν, καὶ ἔφυγον εἰσ Μεσοποταμίαν καὶ παρῴκησαν ἐκεῖ ἡμέρασ πολλάσ. καὶ εἶπεν ὁ Θεὸσ αὐτῶν ἐξελθεῖν ἐκ τῆσ παροικίασ αὐτῶν καὶ πορευθῆναι εἰσ γῆν Χαναάν, καὶ κατῴκησαν ἐκεῖ καὶ ἐπληθύνθησαν χρυσίῳ καὶ ἀργυρίῳ καὶ ἐν κτήνεσι πολλοῖσ σφόδρα. καὶ κατέβησαν εἰσ Αἴγυπτον, ἐκάλυψε γὰρ τὸ πρόσωπον τῆσ γῆσ Χαναὰν λιμόσ, καὶ παρῴκησαν ἐκεῖ μέχρισ οὗ διετράφησαν. καὶ ἐγένοντο ἐκεῖ εἰσ πλῆθοσ πολύ, καὶ οὐκ ἦν ἀριθμὸσ τοῦ γένουσ αὐτῶν. καὶ ἐπανέστη αὐτοῖσ ὁ βασιλεὺσ Αἰγύπτου καὶ κατεσοφίσαντο αὐτοὺσ ἐν πόνῳ καὶ ἐν πλίνθῳ, καὶ ἐταπείνωσαν αὐτοὺσ καὶ ἔθεντο αὐτοὺσ εἰσ δούλουσ. καὶ ἀνεβόησαν πρὸσ τὸν Θεὸν αὐτῶν, καὶ ἐπάταξε πᾶσαν τὴν γῆν Αἰγύπτου πληγαῖσ, ἐν αἷσ οὐκ ἦν ἴασισ. καὶ ἐξέβαλον αὐτοὺσ οἱ Αἰγύπτιοι ἀπὸ προσώπου αὐτῶν. καὶ κατεξήρανεν ὁ Θεὸσ τὴν ἐρυθρὰν θάλασσαν ἔμπροσθεν αὐτῶν καὶ ἤγαγεν αὐτοὺσ εἰσ ὁδὸν τοῦ Σινὰ καὶ Κάδησ Βαρνή. καὶ ἐξέβαλον πάντασ τοὺσ κατοικοῦντασ ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ ᾤκησαν ἐν γῇ Ἀμορραίων καὶ πάντασ τοὺσ Ἐσεβωνίτασ ἐξωλόθρευσαν ἐν τῇ ἰσχύϊ αὐτῶν. καὶ διαβάντεσ τὸν Ἰορδάνην ἐκληρονόμησαν πᾶσαν τὴν ὀρεινὴν καὶ ἐξέβαλον ἐκ προσώπου αὐτῶν τὸν Χαναναῖον καὶ τὸν Φερεζαῖον καὶ τὸν Ἰεβουσαῖον καὶ τὸν Συχὲμ καὶ πάντασ τοὺσ Γεργεσαίουσ καὶ κατῴκησαν ἐν αὐτῇ ἡμέρασ πολλάσ. καὶ ἕωσ οὐχ ἥμαρτον ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ αὐτῶν, ἦν τὰ ἀγαθὰ μετ̓ αὐτῶν, ὅτι Θεὸσ μισῶν ἀδικίαν μετ̓ αὐτῶν ἐστιν. ὅτε δὲ ἀπέστησαν ἀπὸ τῆσ ὁδοῦ, ἧσ διέθετο αὐτοῖσ, ἐξωλοθρεύθησαν ἐν πολλοῖσ πολέμοισ ἐπὶ πολὺ σφόδρα καὶ ᾐχμαλωτεύθησαν εἰσ γῆν οὐκ ἰδίαν, καὶ ὁ ναὸσ τοῦ Θεοῦ αὐτῶν ἐγενήθη εἰσ ἔδαφοσ, καὶ οἱ πόλεισ αὐτῶν ἐκρατήθησαν ὑπὸ τῶν ὑπεναντίων. καὶ νῦν ἐπιστρέψαντεσ ἐπὶ τὸν Θεὸν αὐτῶν ἀνέβησαν ἐκ τῆσ διασπορᾶσ, οὗ διεσπάρησαν ἐκεῖ, καὶ κατέσχον τὴν Ἱερουσαλήμ, οὗ τὸ ἁγίασμα αὐτῶν, καὶ κατῳκίσθησαν ἐν τῇ ὀρεινῇ, ὅτι ἦν ἔρημοσ. καὶ νῦν, δέσποτα κύριε, εἰ μέν ἐστιν ἀγνόημα ἐν τῷ λαῷ τούτῳ καὶ ἁμαρτάνουσιν εἰσ τὸν Θεὸν αὐτῶν καὶ ἐπισκεψόμεθα ὅτι ἐστὶν ἐν αὐτοῖσ σκάνδαλον τοῦτο, καὶ ἀναβησόμεθα καὶ ἐκπολεμήσομεν αὐτούσ. εἰ δὲ οὐκ ἔστιν ἀνομία ἐν τῷ ἔθνει αὐτῶν, παρελθέτω δὴ ὁ κύριόσ μου, μήποτε ὑπερασπίσῃ ὁ Κύριοσ αὐτῶν καὶ ὁ Θεὸσ αὐτῶν ὑπὲρ αὐτῶν, καὶ ἐσόμεθα εἰσ ὀνειδισμὸν ἐναντίον πάσησ τῆσ γῆσ. καὶ ἐγένετο ὡσ ἐπαύσατο Ἀχιὼρ λαλῶν τοὺσ λόγουσ τούτουσ, καὶ ἐγόγγυσε πᾶσ ὁ λαὸσ ὁ κυκλῶν τὴν σκηνὴν καὶ περιεστώσ, καὶ εἶπαν οἱ μεγιστᾶνεσ Ὀλοφέρνου καὶ πάντεσ οἱ κατοικοῦντεσ τὴν παραλίαν καὶ τὴν Μωὰβ συγκόψαι αὐτόν. οὐ γὰρ φοβηθησόμεθα ἀπὸ υἱῶν Ἰσραήλ. ἰδοὺ γὰρ λαόσ, ἐν ᾧ οὐκ ἔστι δύναμισ οὐδὲ κράτοσ εἰσ παράταξιν ἰσχυράν. διὸ δὴ ἀναβησόμεθα, καὶ ἔσονται εἰσ κατάβρωμα πάσησ τῆσ στρατιᾶσ σου, δέσποτα Ὀλοφέρνη. ΚΑΙ ὡσ κατέπαυσεν ὁ θόρυβοσ τῶν ἀνδρῶν τῶν κύκλῳ τῆσ συνεδρίασ, καὶ εἶπεν Ὀλοφέρνησ ὁ ἀρχιστράτηγοσ δυνάμεωσ Ἀσσοὺρ πρὸσ Ἀχιὼρ ἐναντίον παντὸσ τοῦ δήμου ἀλλοφύλων καὶ πρὸσ πάντασ υἱοὺσ Μωάβ.

καὶ τίσ εἶ σύ, Ἀχιὼρ καὶ οἱ μισθωτοὶ τοῦ Ἐφραίμ, ὅτι ἐπροφήτευσασ ἐν ἡμῖν καθὼσ σήμερον καὶ εἶπασ τὸ γένοσ Ἰσραὴλ μὴ πολεμῆσαι, ὅτι ὁ Θεὸσ αὐτῶν ὑπερασπιεῖ αὐτῶν̣ καὶ τίσ ὁ Θεὸσ εἰ μὴ Ναβουχοδονόσορ̣ οὗτοσ ἀποστελεῖ τὸ κράτοσ αὐτοῦ καὶ ἐξολοθρεύσει αὐτοὺσ ἀπὸ προσώπου τῆσ γῆσ, καὶ οὐ ρύσεται αὐτοὺσ ὁ Θεὸσ αὐτῶν. ἀλλ̓ ἡμεῖσ οἱ δοῦλοι αὐτοῦ πατάξομεν αὐτοὺσ ὡσ ἄνθρωπον ἕνα, καὶ οὐχ ὑποστήσονται τὸ κράτοσ τῶν ἵππων ἡμῶν. κατακαύσομεν γὰρ αὐτοὺσ ἐν αὐτοῖσ, καὶ τὰ ὄρη αὐτῶν μεθυσθήσεται ἐν τῷ αἵματι αὐτῶν, καὶ τὰ πεδία αὐτῶν πληρωθήσεται νεκρῶν αὐτῶν, καὶ οὐκ ἀντιστήσεται τὸ ἴχνοσ τῶν ποδῶν αὐτῶν κατὰ πρόσωπον ἡμῶν, ἀλλὰ ἀπωλείᾳ ἀπολοῦνται, λέγει ὁ βασιλεὺσ Ναβουχοδονόσορ ὁ κύριοσ πάσησ τῆσ γῆσ. εἶπε γάρ, οὐ ματαιωθήσεται τὰ ρήματα τῶν λόγων αὐτοῦ. σὺ δὲ Ἀχιὼρ μισθωτὲ τοῦ Ἀμμών, ὃσ ἐλάλησασ τοὺσ λόγουσ τούτουσ ἐν ἡμέρᾳ ἀδικίασ σου, οὐκ ὄψει ἔτι τὸ πρόσωπόν μου ἀπὸ τῆσ ἡμέρασ ταύτησ, ἕωσ οὗ ἐκδικήσω τὸ γένοσ τῶν ἐξ Αἰγύπτου. καὶ τότε διελεύσεται ὁ σίδηροσ τῆσ στρατιᾶσ μου καὶ ὁ λαὸσ τῶν θεραπόντων μου τὰσ πλευράσ σου, καὶ πεσῇ ἐν τοῖσ τραυματίαισ αὐτῶν, ὅταν ἐπιστρέψω. καὶ ἀποκαταστήσουσί σε οἱ δοῦλοί μου εἰσ τὴν ὀρεινὴν καὶ θήσουσί σε ἐν μιᾷ τῶν πόλεων τῶν ἀναβάσεων, καὶ οὐκ ἀπολῇ ἕωσ οὗ ἐξολοθρευθῇσ μετ̓ αὐτῶν. καὶ εἴπερ ἐλπίζεισ τῇ καρδίᾳ σου ὅτι οὐ ληφθήσονται, μὴ συμπεσέτω σου τὸ πρόσωπον. ἐλάλησα, καὶ οὐδὲν διαπεσεῖται τῶν ρημάτων μου. καὶ προσέταξεν Ὀλοφέρνησ τοῖσ δούλοισ αὐτοῦ, οἳ ἦσαν παρεστηκότεσ ἐν τῇ σκηνῇ αὐτοῦ, συλλαβεῖν τὸν Ἀχιὼρ καὶ ἀποκαταστῆσαι αὐτὸν εἰσ Βαιτυλούα καὶ παραδοῦναι εἰσ χεῖρασ υἱῶν Ἰσραήλ. καὶ συνέλαβον αὐτὸν οἱ δοῦλοι αὐτοῦ καὶ ἤγαγον αὐτὸν ἔξω τῆσ παρεμβολῆσ εἰσ τὸ πεδίον καὶ ἀπῇραν ἐκ μέσου τῆσ πεδινῆσ εἰσ τὴν ὀρεινὴν καὶ παρεγένοντο ἐπὶ τὰσ πηγάσ, αἳ ἦσαν ὑποκάτω Βαιτυλούα. καὶ ὡσ εἶδαν αὐτοὺσ οἱ ἄνδρεσ τῆσ πόλεωσ ἐπὶ τὴν κορυφὴν τοῦ ὄρουσ, ἀνέλαβον τὰ ὅπλα αὐτῶν καὶ ἀπῆλθον ἔξω τῆσ πόλεωσ ἐπὶ τὴν κορυφὴν τοῦ ὄρουσ, καὶ πᾶσ ἀνὴρ σφενδονήτησ διεκράτησαν τὴν ἀνάβασιν αὐτῶν καὶ ἔβαλον ἐν λίθοισ ἐπ̓ αὐτούσ. καὶ ὑποδύσαντεσ ὑποκάτω τοῦ ὄρουσ ἔδησαν τὸν Ἀχιὼρ καὶ ἀφῆκαν ἐρριμμένον ὑπὸ τὴν ρίζαν τοῦ ὄρουσ καὶ ἀπῴχοντο πρὸσ τὸν κύριον αὐτῶν. καταβάντεσ δὲ υἱοὶ Ἰσραὴλ ἐκ τῆσ πόλεωσ αὐτῶν ἐπέστησαν αὐτῷ καὶ λύσαντεσ αὐτὸν ἀπήγαγον εἰσ τὴν Βαιτυλούα καὶ κατέστησαν αὐτὸν ἐπὶ τοὺσ ἄρχοντασ τῆσ πόλεωσ αὐτῶν, οἳ ἦσαν ἐν ταῖσ ἡμέραισ ἐκείναισ, Ὀζίασ ὁ τοῦ Μιχὰ ἐκ τῆσ φυλῆσ Συμεὼν καὶ Ἀβρὶσ ὁ τοῦ Γοθονιὴλ καὶ Χαρμὶσ υἱὸσ Μελχιήλ. καὶ συνεκάλεσαν πάντασ τοὺσ πρεσβυτέρουσ τῆσ πόλεωσ, καὶ συνέδραμον πᾶσ νεανίσκοσ αὐτῶν καὶ αἱ γυναῖκεσ εἰσ τὴν ἐκκλησίαν, καὶ ἔστησαν τὸν Ἀχιὼρ ἐν μέσῳ παντὸσ τοῦ λαοῦ αὐτῶν, καὶ ἐπηρώτησεν αὐτὸν Ὀζίασ τὸ συμβεβηκόσ. καὶ ἀποκριθεὶσ ἀπήγγειλεν αὐτοῖσ τὰ ρήματα τῆσ συνεδρίασ Ὀλοφέρνου καὶ πάντα τὰ ρήματα, ὅσα ἐλάλησεν ἐν μέσῳ τῶν ἀρχόντων υἱῶν Ἀσσούρ, καὶ ὅσα ἐμεγαλορρημόνησεν Ὀλοφέρνησ εἰσ τὸν οἶκον Ἰσραήλ. καὶ πεσόντεσ ὁ λαὸσ προσεκύνησαν τῷ Θεῷ καὶ ἐβόησαν λέγοντεσ. Κύριε ὁ Θεὸσ τοῦ οὐρανοῦ, κάτιδε ἐπὶ τὰσ ὑπερηφανίασ αὐτῶν καὶ ἐλέησον τὴν ταπείνωσιν τοῦ γένουσ ἡμῶν καὶ ἐπίβλεψον ἐπὶ τὸ πρόσωπον τῶν ἡγιασμένων σοι ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ. καὶ παρεκάλεσαν τὸν Ἀχιὼρ καὶ ἐπῄνεσαν αὐτὸν σφόδρα. καὶ παρέλαβεν αὐτὸν Ὀζίασ ἐκ τῆσ ἐκκλησίασ εἰσ οἶκον αὐτοῦ καὶ ἐποίησε πότον τοῖσ πρεσβυτέροισ, καὶ ἐπεκαλέσαντο τὸν Θεὸν Ἰσραὴλ εἰσ βοήθειαν ὅλην τὴν νύκτα ἐκείνην. Τῌ δ̓ ἐπαύριον παρήγγειλεν Ὀλοφέρνησ πάσῃ τῇ στρατιᾷ αὐτοῦ καὶ παντὶ τῷ λαῷ αὐτοῦ, οἳ παρεγένοντο ἐπὶ τὴν συμμαχίαν αὐτοῦ, ἀναζευγνύειν ἐπὶ Βαιτυλούα καὶ τὰσ ἀναβάσεισ τῆσ ὀρεινῆσ προκαταλαμβάνεσθαι καὶ ποιεῖν πόλεμον πρὸσ τοὺσ υἱοὺσ Ἰσραήλ.

καὶ ἀνέζευξεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ πᾶσ ἀνὴρ δυνατὸσ αὐτῶν. καὶ ἡ δύναμισ αὐτῶν ἀνδρῶν πολεμιστῶν χιλιάδεσ ἀνδρῶν πεζῶν ἑκατὸν ἑβδομήκοντα καὶ ἱππέων χιλιάδεσ δεκαδύο, χωρὶσ τῆσ ἀποσκευῆσ καὶ τῶν ἀνδρῶν, οἳ ἦσαν πεζοὶ ἐν αὐτοῖσ, πλῆθοσ πολὺ σφόδρα. καὶ παρενέβαλον ἐν τῷ αὐλῶνι πλησίον Βαιτυλούα ἐπὶ τῆσ πηγῆσ καὶ παρέτειναν εἰσ εὖροσ ἐπὶ Δωθαί̈μ καὶ ἕωσ Βελβαὶμ καὶ εἰσ μῆκοσ ἀπὸ Βαιτυλούα ἕωσ Κυαμῶνοσ, ἥ ἐστιν ἀπέναντι Ἐσδρηλών. οἱ δὲ υἱοὶ Ἰσραήλ, ὡσ εἶδον αὐτῶν τὸ πλῆθοσ, ἐταράχθησαν σφόδρα καὶ εἶπεν ἕκαστοσ πρὸσ τὸν πλησίον αὐτοῦ. νῦν ἐκλείξουσιν οὖτοι τὸ πρόσωπον τῆσ γῆσ πάσησ, καὶ οὔτε τὰ ὄρη τὰ ὑψηλὰ οὔτε αἱ φάραγγεσ οὔτε οἱ βουνοὶ ὑποστήσονται τὸ βάροσ αὐτῶν. καὶ ἀναλαβόντεσ ἕκαστοσ τὰ σκεύη τὰ πολεμικὰ αὐτῶν καὶ ἀνακαύσαντεσ πυρὰσ ἐπὶ τοὺσ πύργουσ αὐτῶν, ἔμενον φυλάσσοντεσ ὅλην τὴν νύκτα ἐκείνην. τῇ δὲ ἡμέρᾳ τῇ δευτέρᾳ ἐξήγαγεν Ὀλοφέρνησ πᾶσαν τὴν ἵππον αὐτοῦ κατὰ πρόσωπον τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, οἳ ἦσαν ἐν Βαιτυλούᾳ, καὶ ἐπεσκέψατο τὰσ ἀναβάσεισ τῆσ πόλεωσ αὐτῶν καὶ τὰσ πηγὰσ τῶν ὑδάτων αὐτῶν ἐφώδευσε καὶ προκατελάβετο αὐτὰσ καὶ ἐπέστησεν αὐταῖσ παρεμβολὰσ ἀνδρῶν πολεμιστῶν, καὶ αὐτὸσ ἀνέζευξεν εἰσ τὸν λαὸν αὐτοῦ. καὶ προσελθόντεσ αὐτῷ οἱ ἄρχοντεσ τῶν υἱῶν Ἡσαῦ καὶ πάντεσ οἱ ἡγούμενοι τοῦ λαοῦ Μωὰβ καὶ οἱ στρατηγοὶ τῆσ παραλίασ εἶπαν. ἀκουσάτω δὴ λόγον ὁ δεσπότησ ἡμῶν, ἵνα μὴ γένηται θραῦσμα ἐν τῇ δυνάμει σου. ὁ γὰρ λαὸσ οὗτοσ τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ οὐ πέποιθαν ἐπὶ τοῖσ δόρασιν αὐτῶν, ἀλλ̓ ἐπὶ τοῖσ ὕψεσι τῶν ὀρέων αὐτῶν, ἐν οἷσ αὐτοὶ ἐνοικοῦσιν ἐν αὐτοῖσ. οὐ γάρ ἐστιν εὐχερὲσ προσβῆναι ταῖσ κορυφαῖσ τῶν ὀρέων αὐτῶν. καὶ νῦν, δέσποτα, μὴ πολέμει πρὸσ αὐτούσ, καθὼσ γίνεται πόλεμοσ παρατάξεωσ, καὶ οὐ πεσεῖται ἐκ τοῦ λαοῦ σου ἀνὴρ εἷσ. ἀνάμεινον ἐπὶ τῆσ παρεμβολῆσ σου διαφυλάσσων πάντα ἄνδρα ἐκ τῆσ δυνάμεώσ σου, καὶ ἐπικρατησάτωσαν οἱ παῖδέσ σου τῆσ πηγῆσ τοῦ ὕδατοσ, ἣ ἐκπορεύεται ἐκ τῆσ ρίζησ τοῦ ὄρουσ, διότι ἐκεῖθεν ὑδρεύονται πάντεσ οἱ κατοικοῦντεσ Βαιτυλούα, καὶ ἀνελεῖ αὐτοὺσ ἡ δίψα, καὶ ἐκδώσουσι τὴν πόλιν ἑαυτῶν. καὶ ἡμεῖσ καὶ ὁ λαὸσ ἡμῶν ἀναβησόμεθα ἐπὶ τὰσ πλησίον κορυφὰσ τῶν ὀρέων καὶ παρεμβαλοῦμεν ἐπ̓ αὐταῖσ εἰσ προφυλακὴν τοῦ μὴ ἐξελθεῖν ἐκ τῆσ πόλεωσ ἄνδρα ἕνα. καὶ τακήσονται ἐν τῷ λιμῷ αὐτοὶ καὶ αἱ γυναῖκεσ αὐτῶν καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν, καὶ πρὶν ἐλθεῖν τὴν ρομφαίαν ἐπ̓ αὐτούσ, καταστρωθήσονται ἐν ταῖσ πλατείαισ τῆσ οἰκήσεωσ αὐτῶν. καὶ ἀνταποδώσεισ αὐτοῖσ ἀνταπόδομα πονηρόν, ἀνθ̓ ὧν ἐστασίασαν, καὶ οὐκ ἀπήντησαν τῷ προσώπῳ σου ἐν εἰρήνῃ. καὶ ἤρεσαν οἱ λόγοι αὐτῶν ἐνώπιον Ὀλοφέρνου καὶ ἐνώπιον πάντων τῶν θεραπόντων αὐτοῦ, καὶ συνέταξαν ποιεῖν καθὼσ ἐλάλησαν. καὶ ἀπῇρε παρεμβολὴ υἱῶν Ἀμμὼν καὶ μετ̓ αὐτῶν χιλιάδεσ πέντε υἱῶν Ἀσσοὺρ καὶ παρενέβαλον ἐν τῷ αὐλῶνι καὶ προκατελάβοντο τὰ ὕδατα καὶ τὰσ πηγὰσ τῶν ὑδάτων τῶν υἱῶν Ἰσραήλ. καὶ ἀνέβησαν υἱοὶ Ἡσαῦ καὶ οἱ υἱοὶ Ἀμμὼν καὶ παρενέβαλον ἐν τῇ ὀρεινῇ ἀπέναντι Δωθαί̈μ. καὶ ἀπέστειλαν ἐξ αὐτῶν πρὸσ νότον καὶ ἀπηλιώτην ἀπέναντι Ἐγρεβήλ, ἥ ἐστι πλησίον Χούσ, ἥ ἐστιν ἐπὶ τοῦ χειμάρρου Μοχμούρ. καὶ ἡ λοιπὴ στρατιὰ τῶν Ἀσσυρίων παρενέβαλον ἐν τῷ πεδίῳ καὶ ἐκάλυψαν πᾶν τὸ πρόσωπον τῆσ γῆσ. καὶ αἱ σκηναὶ καὶ αἱ ἀπαρτίαι αὐτῶν κατεστρατοπέδευσαν ἐν ὄχλῳ πολλῷ καὶ ἦσαν εἰσ πλῆθοσ πολὺ σφόδρα. Καὶ οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ ἀνεβόησαν πρὸσ Κύριον Θεὸν αὐτῶν, ὅτι ὠλιγοψύχησε τὸ πνεῦμα αὐτῶν, ὅτι ἐκύκλωσαν πάντεσ οἱ ἐχθροὶ αὐτῶν καὶ οὐκ ἦν διαφυγεῖν ἐκ μέσου αὐτῶν. καὶ ἔμεινε κύκλῳ αὐτῶν πᾶσα παρεμβολὴ Ἀσσούρ, οἱ πεζοὶ καὶ τὰ ἅρματα καὶ οἱ ἱππεῖσ αὐτῶν, ἡμέρασ τριακοντατέσσαρασ. καὶ ἐξέλιπε πάντασ τοὺσ κατοικοῦντασ Βαιτυλούα πάντα τὰ ἀγγεῖα αὐτῶν τῶν ὑδάτων, καὶ οἱ λάκκοι ἐξεκενοῦντο, καὶ οὐκ εἶχον πιεῖν εἰσ πλησμονὴν ὕδωρ ἡμέραν μίαν, ὅτι ἐν μέτρῳ ἐδίδοσαν αὐτοῖσ πιεῖν. καὶ ἠθύμησαν τὰ νήπια αὐτῶν, καὶ αἱ γυναῖκεσ αὐτῶν καὶ οἱ νεανίσκοι ἐξέλιπον ἀπὸ τῆσ δίψησ καὶ ἔπιπτον ἐν ταῖσ πλατείαισ τῆσ πόλεωσ καὶ ἐν ταῖσ διόδοισ τῶν πυλῶν, καὶ οὐκ ἦν κραταίωσισ ἔτι ἐν αὐτοῖσ. καὶ ἐπισυνήχθησαν πᾶσ ὁ λαὸσ ἐπὶ Ὀζίαν καὶ τοὺσ ἄρχοντασ τῆσ πόλεωσ, οἱ νεανίσκοι καὶ αἱ γυναῖκεσ καὶ τὰ παιδία, καὶ ἀνεβόησαν φωνῇ μεγάλῃ καὶ εἶπαν ἐναντίον πάντων τῶν πρεσβυτέρων. κρίναι ὁ Θεὸσ ἀνὰ μέσον ἡμῶν καὶ ὑμῶν, ὅτι ἐποιήσατε ἐν ἡμῖν ἀδικίαν μεγάλην οὐ λαλήσαντεσ εἰρηνικὰ μετὰ τῶν υἱῶν Ἀσσούρ. καὶ νῦν οὐκ ἔστι βοηθὸσ ἡμῶν, ἀλλὰ πέπρακεν ἡμᾶσ ὁ Θεὸσ εἰσ τὰσ χεῖρασ αὐτῶν τοῦ καταστρωθῆναι ἐναντίον αὐτῶν ἐν δίψῃ καὶ ἀπωλείᾳ μεγάλῃ. καὶ νῦν ἐπικαλέσασθε αὐτοὺσ καὶ ἔκδοσθε τὴν πόλιν πᾶσαν εἰσ προνομὴν τῷ λαῷ Ὀλοφέρνου καὶ πάσῃ τῇ δυνάμει αὐτοῦ. κρεῖσσον γὰρ ἡμῖν γενηθῆναι αὐτοῖσ εἰσ διαρπαγήν, ἐσόμεθα γὰρ εἰσ δούλουσ, καὶ ζήσεται ἡ ψυχὴ ἡμῶν, καὶ οὐκ ὀψόμεθα τὸν θάνατον τῶν νηπίων ἡμῶν ἐν ὀφθαλμοῖσ ἡμῶν καὶ τὰσ γυναῖκασ καὶ τὰ τέκνα ἡμῶν ἐκλειπούσασ τὰσ ψυχὰσ αὐτῶν. μαρτυρόμεθα ὑμῖν τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ τὸν Θεὸν ἡμῶν καὶ Κύριον τῶν πατέρων ἡμῶν, ὃσ ἐκδικεῖ ἡμᾶσ κατὰ τὰσ ἁμαρτίασ ἡμῶν καὶ κατὰ τὰ ἁμαρτήματα τῶν πατέρων ἡμῶν, ἵνα μὴ ποιήσῃ κατὰ τὰ ρήματα ταῦτα ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ σήμερον. καὶ ἐγένετο κλαυθμὸσ μέγασ ἐν μέσῳ τῆσ ἐκκλησίασ πάντων ὁμοθυμαδὸν καὶ ἐβόησαν πρὸσ Κύριον τὸν Θεὸν φωνῇ μεγάλῃ. καὶ εἶπε πρὸσ αὐτοὺσ Ὀζίασ. θαρσεῖτε, ἀδελφοί, διακαρτερήσωμεν ἔτι πέντε ἡμέρασ, ἐν αἷσ ἐπιστρέψει Κύριοσ ὁ Θεὸσ ἡμῶν τὸ ἔλεοσ αὐτοῦ ἐφ̓ ἡμᾶσ, οὐ γὰρ ἐγκαταλείψει ἡμᾶσ εἰσ τέλοσ. ἐὰν δὲ διέλθωσιν αὗται καὶ μὴ ἔλθῃ ἐφ̓ ἡμᾶσ βοήθεια, ποιήσω κατὰ τὰ ρήματα ὑμῶν. καὶ ἐσκόρπισε τὸν λαὸν εἰσ τὴν ἑαυτοῦ παρεμβολήν, καὶ ἐπὶ τὰ τείχη καὶ τοὺσ πύργουσ τῆσ πόλεωσ αὐτῶν ἀπῆλθον, καὶ τὰσ γυναῖκασ καὶ τὰ τέκνα εἰσ τοὺσ οἴκουσ αὐτῶν ἐξαπέστειλε. καὶ ἦσαν ἐν ταπεινώσει πολλῇ ἐν τῇ πόλει. ΚΑΙ ἤκουσεν ἐν ἐκείναισ ταῖσ ἡμέραισ Ἰουδίθ, θυγάτηρ Μεραρί, υἱοῦ Ὤξ, υἱοῦ Ἰωσήφ, υἱοῦ Ὀζιήλ, υἱοῦ Ἐλκία, υἱοῦ Ἠλιού, υἱοῦ Χελκίου, υἱοῦ Ἐλιάβ, υἱοῦ Ναθαναήλ, υἱοῦ Σαλαμιήλ, υἱοῦ Σαρασαδαί̈, υἱοῦ Ἰσραήλ.

καὶ ὁ ἀνὴρ αὐτῆσ Μανασσῆσ τῆσ φυλῆσ αὐτῆσ καὶ τῆσ πατριᾶσ αὐτῆσ, καὶ ἀπέθανεν ἐν ἡμέραισ θερισμοῦ κριθῶν. ἐπέστη γὰρ ἐπὶ τοῦ δεσμεύοντοσ τὸ δράγμα τῷ πεδίῳ, καὶ ὁ καύσων ἦλθεν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ, καὶ ἔπεσεν ἐπὶ τὴν κλίνην καὶ ἐτελεύτησεν ἐν Βαιτυλούᾳ τῇ πόλει αὐτοῦ, καὶ ἔθαψαν αὐτὸν μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ ἐν τῷ ἀγρῷ τῷ ἀνὰ μέσον Δωθαί̈μ καὶ Βαλαμών. καὶ ἦν Ἰουδὶθ ἐν τῷ οἴκῳ αὐτῆσ χηρεύουσα ἔτη τρία καὶ μῆνασ τέσσαρασ. καὶ ἐποίησεν ἑαυτῇ σκηνὴν ἐπὶ τοῦ δώματοσ τοῦ οἴκου αὐτῆσ καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὴν ὀσφὺν αὐτῆσ σάκκον, καὶ ἦν ἐπ̓ αὐτῆσ τὰ ἱμάτια τῆσ χηρεύσεωσ αὐτῆσ. καὶ ἐνήστευε πάσασ τὰσ ἡμέρασ χηρεύσεωσ αὐτῆσ, χωρὶσ προσαββάτων καὶ σαββάτων καὶ προνουμηνιῶν καὶ νουμηνιῶν καὶ ἑορτῶν καὶ χαρμοσυνῶν οἴκου Ἰσραήλ. καὶ ἦν καλὴ τῷ εἴδει καὶ ὡραία τῇ ὄψει σφόδρα. καὶ ὑπελίπετο αὐτῇ Μανασσῆσ, ὁ ἀνὴρ αὐτῆσ, χρυσίον καὶ ἀργύριον καὶ παῖδασ καὶ παιδίσκασ καὶ κτήνη καὶ ἀγρούσ, καὶ ἔμενεν ἐπ̓ αὐτῶν. καὶ οὐκ ἦν ὃσ ἐπήνεγκεν αὐτῇ ρῆμα πονηρόν, ὅτι ἐφοβεῖτο τὸν Θεὸν σφόδρα καὶ ἤκουσε τὰ ρήματα τοῦ λαοῦ τὰ πονηρὰ ἐπὶ τὸν ἄρχοντα, ὅτι ὠλιγοψύχησαν ἐπὶ τῇ σπάνει τῶν ὑδάτων, καὶ ἤκουσε πάντασ τοὺσ λόγουσ Ἰουδίθ, οὓσ ἐλάλησε πρὸσ αὐτοὺσ Ὀζίασ, ὡσ ὤμοσεν αὐτοῖσ παραδώσειν τὴν πόλιν μετὰ ἡμέρασ πέντε τοῖσ Ἀσσυρίοισ. καὶ ἀποστείλασα τὴν ἅβραν αὐτῆσ τὴν ἐφεστῶσαν πᾶσι τοῖσ ὑπάρχουσιν αὐτῆσ ἐκάλεσεν Ὀζίαν καὶ Χαβρὶν καὶ Χαρμὶν τοὺσ πρεσβυτέρουσ τῆσ πόλεωσ αὐτῆσ, καὶ ἦλθον πρὸσ αὐτήν, καὶ εἶπε πρὸσ αὐτούσ. ἀκούσατε δή μου, ἄρχοντεσ τῶν κατοικούντων ἐν Βαιτυλούᾳ, ὅτι οὐκ εὐθὺσ ὁ λόγοσ ὑμῶν, ὃν ἐλαλήσατε ἐναντίον τοῦ λαοῦ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ καὶ ἐστήσατε τὸν ὅρκον, ὃν ἐλαλήσατε ἀνὰ μέσον τοῦ Θεοῦ καὶ ὑμῶν καὶ εἴπατε ἐκδώσειν τὴν πόλιν τοῖσ ἐχθροῖσ ἡμῶν, ἐὰν μὴ ἐν αὐταῖσ ἐπιστρέψῃ ὁ Κύριοσ βοηθῆσαι ἡμῖν. καὶ νῦν τίνεσ ἐστὲ ὑμεῖσ, οἳ ἐπειράσατε τὸν Θεὸν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ σήμερον καὶ ἵστατε ὑπὲρ τοῦ Θεοῦ ἐν μέσῳ υἱῶν ἀνθρώπων̣ καὶ νῦν Κύριον παντοκράτορα ἐξετάζετε καὶ οὐθὲν ἐπιγνώσεσθε ἕωσ τοῦ αἰῶνοσ, ὅτι βάθοσ καρδίασ ἀνθρώπου οὐχ εὑρήσετε καὶ λόγουσ τῆσ διανοίασ αὐτοῦ οὐ διαλήψεσθε. καὶ πῶσ τὸν Θεόν, ὃσ ἐποίησε τὰ πάντα ταῦτα, ἐρευνήσετε καὶ τὸν νοῦν αὐτοῦ ἐπιγνώσεσθε καὶ τὸν λογισμὸν αὐτοῦ κατανοήσετε̣ μηδαμῶσ, ἀδελφοί, μὴ παροργίζετε Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν. ὅτι ἐὰν μὴ βούληται ἐν ταῖσ πέντε ἡμέραισ βοηθῆσαι ἡμῖν, αὐτὸσ ἔχει τὴν ἐξουσίαν ἐν αἷσ θέλει σκεπάσαι ἡμέραισ ἢ καὶ ὀλοθρεῦσαι ἡμᾶσ πρὸ προσώπου τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν. ὑμεῖσ δὲ μὴ ἐνεχυράζετε τὰσ βουλὰσ Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, ὅτι οὐχ ὡσ ἄνθρωποσ ὁ Θεὸσ ἀπειληθῆναι, οὐδὲ ὡσ υἱὸσ ἀνθρώπου διαιτηθῆναι. διόπερ ἀναμένοντεσ τὴν παῤ αὐτοῦ σωτηρίαν ἐπικαλεσώμεθα αὐτὸν εἰσ βοήθειαν ἡμῶν, καὶ εἰσακούσεται τῆσ φωνῆσ ἡμῶν, ἐὰν ᾖ αὐτῷ ἀρεστόν. ὅτι οὐκ ἀνέστη ἐν ταῖσ γενεαῖσ ἡμῶν οὐδέ ἐστιν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ σήμερον οὔτε φυλὴ οὔτε πατριὰ οὔτε δῆμοσ οὔτε πόλισ ἐξ ἡμῶν, οἳ προσκυνοῦσι θεοῖσ χειροποιήτοισ, καθάπερ ἐγένετο ἐν ταῖσ πρότερον ἡμέραισ. ὧν χάριν ἐδόθησαν εἰσ ρομφαίαν καὶ εἰσ διαρπαγὴν οἱ πατέρεσ ἡμῶν καὶ ἔπεσον πτῶμα μέγα ἐνώπιον τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν. ἡμεῖσ δὲ ἕτερον θεὸν οὐκ ἐπέγνωμεν πλὴν αὐτοῦ. ὅθεν ἐλπίζομεν ὅτι οὐχ ὑπερόψεται ἡμᾶσ, οὐδ̓ ἀπὸ τοῦ γένουσ ἡμῶν. ὅτι ἐν τῷ ληφθῆναι ἡμᾶσ οὕτωσ καθήσεται πᾶσα ἡ Ἰουδαία, καὶ προνομευθήσεται τὰ ἅγια ἡμῶν, καὶ ζητήσει τὴν βεβήλωσιν αὐτῶν ἐκ τοῦ αἵματοσ ἡμῶν καὶ τὸν φόνον τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν καὶ τὴν αἰχμαλωσίαν τῆσ γῆσ καὶ τὴν ἐρήμωσιν τῆσ κληρονομίασ ἡμῶν ἐπιστρέψει εἰσ κεφαλὴν ἡμῶν ἐν τοῖσ ἔθνεσιν, οὗ ἐὰν δουλεύσωμεν ἐκεῖ, καὶ ἐσόμεθα εἰσ πρόσκομμα καὶ εἰσ ὄνειδοσ ἐναντίον τῶν κτωμένων ἡμᾶσ. ὅτι οὐ κατευθυνθήσεται ἡ δουλεία ἡμῶν εἰσ χάριν, ἀλλ̓ εἰσ ἀτιμίαν θήσει αὐτὴν Κύριοσ ὁ Θεὸσ ἡμῶν. καὶ νῦν, ἀδελφοί, ἐπιδειξώμεθα τοῖσ ἀδελφοῖσ ἡμῶν, ὅτι ἐξ ἡμῶν κρέμαται ἡ ψυχὴ αὐτῶν, καὶ τὰ ἅγια καὶ ὁ οἶκοσ καὶ τὸ θυσιαστήριον ἐπιστήρικται ἐφ̓ ἡμῖν. παρὰ ταῦτα πάντα εὐχαριστήσωμεν Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἡμῶν, ὃσ πειράζει ἡμᾶσ καθὰ καὶ τοὺσ πατέρασ ἡμῶν. μνήσθητε ὅσα ἐποίησε μετὰ Ἁβραὰμ καὶ ὅσα ἐπείρασε τὸν Ἰσαὰκ καὶ ὅσα ἐγένετο τῷ Ἰακὼβ ἐν Μεσοποταμίᾳ τῆσ Συρίασ ποιμαίνοντι τὰ πρόβατα Λάβαν τοῦ ἀδελφοῦ τῆσ μητρὸσ αὐτοῦ. ὅτι οὐ καθὼσ ἐκείνουσ ἐπύρωσεν εἰσ ἐτασμὸν τῆσ καρδίασ αὐτῶν, καὶ ἡμᾶσ οὐκ ἐξεδίκησεν, ἀλλ̓ εἰσ νουθέτησιν μαστιγοῖ Κύριοσ τοὺσ ἐγγίζοντασ αὐτῷ. καὶ εἶπε πρὸσ αὐτὴν Ὀζίασ. πάντα, ὅσα εἶπασ, ἀγαθῇ καρδίᾳ ἐλάλησασ, καὶ οὐκ ἔστιν ὃσ ἀντιστήσεται τοῖσ λόγοισ σου. ὅτι οὐκ ἐν τῇ σήμερον ἡ σοφία σου πρόδηλόσ ἐστιν, ἀλλὰ ἀπ̓ ἀρχῆσ ἡμερῶν σου ἔγνω πᾶσ ὁ λαὸσ τὴν σύνεσίν σου, καθότι ἀγαθόν ἐστι τὸ πλάσμα τῆσ καρδίασ σου. ἀλλ̓ ὁ λαὸσ ἐδίψησε σφόδρα καὶ ἠνάγκασαν ποιῆσαι ἡμᾶσ καθὰ ἐλαλήσαμεν αὐτοῖσ καὶ ἐπαγαγεῖν ὅρκον ἐφ̓ ἡμᾶσ, ὃν οὐ παραβησόμεθα. καὶ νῦν δεήθητι περὶ ἡμῶν, ὅτι γυνὴ εὐσεβὴσ εἶ, καὶ ἀποστελεῖ Κύριοσ τὸν ὑετὸν εἰσ πλήρωσιν τῶν λάκκων ἡμῶν, καὶ οὐκ ἐκλείψωμεν ἔτι. καὶ εἶπε πρὸσ αὐτοὺσ Ἰουδίθ. ἀκούσατέ μου, καὶ ποιήσω πρᾶγμα, ὃ ἀφίξεται εἰσ γενεὰσ γενεῶν υἱοῖσ τοῦ γένουσ ἡμῶν. ὑμεῖσ στήσεσθε ἐπὶ τῆσ πύλησ τὴν νύκτα ταύτην, καὶ ἐξελεύσομαι ἐγὼ μετὰ τῆσ ἅβρασ μου, καὶ ἐν ταῖσ ἡμέραισ, μεθ̓ ἃσ εἴπατε παραδώσειν τὴν πόλιν τοῖσ ἐχθροῖσ ἡμῶν, ἐπισκέψεται Κύριοσ τὸν Ἰσραὴλ ἐν χειρί μου. ὑμεῖσ δὲ οὐκ ἐξερευνήσετε τὴν πρᾶξίν μου, οὐ γὰρ ἐρῶ ὑμῖν, ἕωσ τοῦ τελεσθῆναι ἃ ἐγὼ ποιῶ. καὶ εἶπεν Ὀζίασ καὶ οἱ ἄρχοντεσ πρὸσ αὐτήν. πορεύου εἰσ εἰρήνην, καὶ Κύριοσ ὁ Θεὸσ ἔμπροσθέν σου εἰσ ἐκδίκησιν τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν. καὶ ἀποστρέψαντεσ ἐκ τῆσ σκηνῆσ ἐπορεύθησαν ἐπὶ τὰσ διατάξεισ αὐτῶν. ΙΟΥΔΙΘ δὲ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον καὶ ἐπέθετο σποδὸν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτῆσ καὶ ἐγύμνωσεν ὃν ἐνεδιδύσκετο σάκκον, καὶ ἦν ἄρτι προσφερόμενον ἐν Ἱερουσαλὴμ εἰσ τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ τὸ θυμίαμα τῆσ ἑσπέρασ ἐκείνησ, καὶ ἐβόησε φωνῇ μεγάλῃ Ἰουδὶθ πρὸσ Κύριον καὶ εἶπε.

Κύριε ὁ Θεὸσ τοῦ πατρόσ μου Συμεών, ᾧ ἔδωκασ ἐν χειρὶ ρομφαίαν εἰσ ἐκδίκησιν ἀλλογενῶν, οἳ ἔλυσαν μήτραν παρθένου εἰσ μίασμα καὶ ἐγύμνωσαν μηρὸν εἰσ αἰσχύνην καὶ ἐβεβήλωσαν μήτραν εἰσ ὄνειδοσ. εἶπασ γάρ, οὐχ οὕτωσ ἔσται. καὶ ἐποίησαν ἀνθ̓ ὧν ἔδωκασ ἄρχοντασ αὐτῶν εἰσ φόνον καὶ τὴν στρωμνὴν αὐτῶν, ἣ ᾐδέσατο τὴν ἀπάτην αὐτῶν, εἰσ αἷμα, καὶ ἐπάταξασ δούλουσ ἐπὶ δυνάσταισ καὶ δυνάστασ ἐπὶ θρόνουσ αὐτῶν. καὶ ἔδωκασ γυναῖκασ αὐτῶν εἰσ προνομὴν καὶ θυγατέρασ εἰσ αἰχμαλωσίαν καὶ πάντα τὰ σκῦλα εἰσ διαίρεσιν υἱῶν ἠγαπημένων ὑπὸ σοῦ, οἳ καὶ ἐζήλωσαν τὸν ζῆλόν σου καὶ ἐβδελύξαντο μίασμα αἵματοσ αὐτῶν καὶ ἐπεκαλέσαντό σε εἰσ βοηθόν. ὁ Θεὸσ ὁ Θεὸσ ὁ ἐμόσ, καὶ εἰσάκουσον ἐμοῦ τῆσ χήρασ. σὺ γὰρ ἐποίησασ τὰ πρότερα ἐκείνων καὶ ἐκεῖνα καὶ τὰ μετέπειτα καὶ τὰ νῦν καὶ τὰ ἐπερχόμενα διενοήθησ, καὶ ἐγενήθησαν ἃ ἐνενοήθησ, καὶ παρέστησαν ἃ ἐβουλεύσω καὶ εἶπαν. ἰδοὺ πάρεσμεν. πᾶσαι γὰρ αἱ ὁδοί σου ἕτοιμοι, καὶ ἡ κρίσισ σου ἐν προγνώσει. ἰδοὺ γὰρ Ἀσσύριοι ἐπληθύνθησαν ἐν δυνάμει αὐτῶν, ὑψώθησαν ἐφ̓ ἵππῳ καὶ ἀναβάτῃ ἐγαυρίασαν ἐν βραχίονι πεζῶν, ἤλπισαν ἐν ἀσπίδι καὶ ἐν γαισῷ καὶ τόξῳ καὶ σφενδόνῃ καὶ οὐκ ἔγνωσαν ὅτι σὺ εἶ Κύριοσ συντρίβων πολέμουσ. Κύριοσ ὄνομά σοι. σὺ ράξον αὐτῶν τὴν ἰσχὺν ἐν δυνάμει σου καὶ κάταξον τὸ κράτοσ αὐτῶν ἐν τῷ θυμῷ σου. ἐβουλεύσαντο γὰρ βεβηλῶσαι τὰ ἅγιά σου, μιᾶναι τὸ σκήνωμα τῆσ καταπαύσεωσ τοῦ ὀνόματοσ τῆσ δόξησ σου καὶ καταβαλεῖν σιδήρῳ κέρασ θυσιαστηρίου σου. βλέψον εἰσ ὑπερηφανίαν αὐτῶν, ἀπόστειλον τὴν ὀργήν σου εἰσ κεφαλὰσ αὐτῶν, δὸσ ἐν χειρί μου τῆσ χήρασ ὃ διενοήθην κράτοσ. πάταξον δοῦλον ἐκ χειλέων ἀπάτησ μου ἐπ̓ ἄρχοντι καὶ ἄρχοντα ἐπὶ θεράποντι αὐτοῦ, θραῦσον αὐτῶν τὸ ἀνάστημα ἐν χειρὶ θηλείασ. οὐ γὰρ ἐν πλήθει τὸ κράτοσ σου, οὐδὲ ἡ δυναστεία σου ἐν ἰσχύουσιν, ἀλλὰ ταπεινῶν εἶ Θεόσ, ἐλαττόνων εἶ βοηθόσ, ἀντιλήπτωρ ἀσθενούντων, ἀπεγνωσμένων σκεπαστήσ, ἀπηλπισμένων σωτήρ. ναὶ ναὶ ὁ Θεὸσ τοῦ πατρόσ μου καὶ Θεὸσ κληρονομίασ Ἰσραήλ, δέσποτα τῶν οὐρανῶν καὶ τῆσ γῆσ, κτίστα τῶν ὑδάτων, βασιλεῦ πάσησ κτίσεώσ σου, σὺ εἰσάκουσον τῆσ δεήσεώσ μου καὶ δὸσ λόγον μου καὶ ἀπάτην εἰσ τραῦμα καὶ μώλωπα αὐτῶν, οἳ κατὰ τῆσ διαθήκησ σου καὶ οἴκου ἡγιασμένου σου καὶ κορυφῆσ Σιὼν καὶ οἴκου κατασχέσεωσ υἱῶν σου ἐβουλεύσαντο σκληρά. καὶ ποίησον ἐπὶ πᾶν τὸ ἔθνοσ σου, καὶ πάσησ φυλῆσ ἐπίγνωσιν τοῦ εἰδῆσαι ὅτι σὺ εἶ ὁ Θεὸσ πάσησ δυνάμεωσ καὶ κράτουσ, καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλοσ ὑπερασπίζων τοῦ γένουσ Ἰσραήλ, εἰ μὴ σύ. ΚΑΙ ἐγένετο ὡσ ἐπαύσατο βοῶσα πρὸσ τὸν Θεὸν Ἰσραὴλ καὶ συνετέλεσε πάντα τὰ ρήματα ταῦτα,

καὶ ἀνέστη ἀπὸ τῆσ πτώσεωσ καὶ ἐκάλεσε τὴν ἅβραν αὐτῆσ καὶ κατέβη εἰσ τὸν οἶκον, ἐν ᾧ διέτριβεν ἐν αὐτῷ ἐν ταῖσ ἡμέραισ τῶν σαββάτων καὶ ἐν ταῖσ ἑορταῖσ αὐτῆσ. καὶ περιείλατο τὸν σάκκον, ὃν ἐνεδεδύκει, καὶ ἐξεδύσατο τὰ ἱμάτια τῆσ χηρεύσεωσ αὐτῆσ καὶ περιεκλύσατο τὸ σῶμα ὕδατι καὶ ἐχρίσατο μύρῳ παχεῖ καὶ διέταξε τὰσ τρίχασ τῆσ κεφαλῆσ αὐτῆσ καὶ ἐπέθετο μίτραν ἐπ̓ αὐτῆσ καὶ ἐνεδύσατο τὰ ἱμάτια τῆσ εὐφροσύνησ αὐτῆσ, ἐν οἷσ ἐστολίζετο ἐν ταῖσ ἡμέραισ τῆσ ζωῆσ τοῦ ἀνδρὸσ αὐτῆσ Μανασσῆ, καὶ ἔλαβε σανδάλια εἰσ τοὺσ πόδασ αὐτῆσ καὶ περιέθετο τοὺσ χλιδῶνασ καὶ τὰ ψέλλια καὶ τοὺσ δακτυλίουσ καὶ τὰ ἐνώτια καὶ πάντα τὸν κόσμον αὐτῆσ καὶ ἐκαλλωπίσατο σφόδρα εἰσ ἀπάτησιν ὀφθαλμῶν ἀνδρῶν, ὅσοι ἂν ἴδωσιν αὐτήν. καὶ ἔδωκε τῇ ἅβρᾳ αὐτῆσ ἀσκοπυτίνην οἴνου καὶ καψάκην ἐλαίου καὶ πήραν ἐπλήρωσεν ἀλφίτων καὶ παλάθησ καὶ ἄρτων καθαρῶν καὶ περιεδίπλωσε πάντα τὰ ἀγγεῖα αὐτῆσ καὶ ἐπέθηκεν ἐπ̓ αὐτῇ. καὶ ἐξήλθοσαν ἐπὶ τὴν πύλην τῆσ πόλεωσ Βαιτυλούα καὶ εὕροσαν ἐφεστῶτασ ἐπ̓ αὐτῆσ Ὀζίαν καὶ τοὺσ πρεσβυτέρουσ τῆσ πόλεωσ Χαβρὶν καὶ Χαρμίν. ὡσ δὲ εἶδον αὐτὴν καὶ ἦν ἠλλοιωμένον τὸ πρόσωπον αὐτῆσ καὶ τὴν στολὴν μεταβεβληκυῖαν αὐτῆσ, καὶ ἐθαύμασαν ἐπὶ τῷ κάλλει αὐτῆσ ἐπὶ πολὺ σφόδρα καὶ εἶπαν αὐτῇ. ὁ Θεὸσ ὁ Θεὸσ τῶν πατέρων ἡμῶν δῴη σε εἰσ χάριν καὶ τελειώσαι τὰ ἐπιτηδεύματά σου εἰσ γαυρίαμα υἱῶν Ἰσραὴλ καὶ ὕψωμα Ἱερουσαλήμ. καὶ προσεκύνησε τῷ Θεῷ καὶ εἶπε πρὸσ αὐτούσ. ἐπιτάξατε ἀνοῖξαί μοι τὴν πύλην τῆσ πόλεωσ, καὶ ἐξελεύσομαι εἰσ τελείωσιν τῶν λόγων, ὧν ἐλαλήσατε μετ̓ ἐμοῦ. καὶ συνέταξαν τοῖσ νεανίσκοισ ἀνοῖξαι αὐτῇ καθότι ἐλάλησε. καὶ ἐποίησαν οὕτωσ. καὶ ἐξῆλθεν Ἰουδίθ, αὐτὴ καὶ ἡ παιδίσκη αὐτῆσ μετ̓ αὐτῆσ. ἀπεσκόπευον δὲ αὐτὴν οἱ ἄνδρεσ τῆσ πόλεωσ ἕωσ οὗ κατέβη τὸ ὄροσ, ἕωσ διῆλθε τὸν αὐλῶνα καὶ οὐκέτι ἐθεώρουν αὐτήν. καὶ ἐπορεύοντο ἐν τῷ αὐλῶνι εἰσ εὐθεῖαν, καὶ συνήντησεν αὐτῇ προφυλακὴ τῶν Ἀσσυρίων. καὶ συνέλαβον αὐτὴν καὶ ἐπηρώτησαν. τίνων εἶ καὶ πόθεν ἔρχῃ καὶ ποῦ πορεύῃ̣ καὶ εἶπε. θυγάτηρ εἰμὶ τῶν Ἑβραίων καὶ ἀποδιδράσκω ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, ὅτι μέλλουσι δίδοσθαι ὑμῖν εἰσ κατάβρωμα. κἀγὼ ἔρχομαι εἰσ τὸ πρόσωπον Ὀλοφέρνου ἀρχιστρατήγου δυνάμεωσ ὑμῶν τοῦ ἀναγγεῖλαι ρήματα ἀληθείασ καὶ δείξω πρὸ προσώπου αὐτοῦ ὁδόν, καθ̓ ἣν πορεύσεται καὶ κυριεύσει πάσησ τῆσ ὀρεινῆσ, καὶ οὐ διαφωνήσει τῶν ἀνδρῶν αὐτοῦ σάρξ μία οὐδὲ πνεῦμα ζωῆσ. ὡσ δὲ ἤκουσαν οἱ ἄνδρεσ τὰ ρήματα αὐτῆσ καὶ κατενόησαν τὸ πρόσωπον αὐτῆσ —καὶ ἦν ἐναντίον αὐτῶν θαυμάσιον τῷ κάλλει σφόδρα— καὶ εἶπαν πρὸσ αὐτήν. σέσωκασ τὴν ψυχήν σου σπεύσασα καταβῆναι εἰσ πρόσωπον τοῦ κυρίου ἡμῶν. καὶ νῦν πρόσελθε ἐπὶ τὴν σκηνὴν αὐτοῦ, καὶ ἀφ̓ ἡμῶν προπέμψουσί σε, ἕωσ παραδώσουσί σε εἰσ τὰσ χεῖρασ αὐτοῦ. ἐὰν δὲ στῇσ ἐναντίον αὐτοῦ, μὴ φοβηθῇσ τῇ καρδίᾳ σου, ἀλλὰ ἀνάγγειλον κατὰ τὰ ρήματά σου, καὶ εὖ σε ποιήσει. καὶ ἐπέλεξαν ἐξ αὐτῶν ἄνδρασ ἑκατὸν καὶ παρέζευξαν αὐτῇ καὶ τῇ ἅβρᾳ αὐτῆσ, καὶ ἤγαγον αὐτὰσ ἐπὶ τὴν σκηνὴν Ὀλοφέρνου. καὶ ἐγένετο συνδρομὴ πάσῃ τῇ παρεμβολῇ, διεβοήθη γὰρ εἰσ τὰ σκηνώματα ἡ παρουσία αὐτῆσ. καὶ ἐλθόντεσ ἐκύκλουν αὐτὴν ὡσ εἱστήκει ἔξω τῆσ σκηνῆσ Ὀλοφέρνου, ἕωσ προσήγγειλαν αὐτῷ περὶ αὐτῆσ. καὶ ἐθαύμαζον ἐπὶ τῷ κάλλει αὐτῆσ καὶ ἐθαύμαζον τοὺσ υἱοὺσ Ἰσραὴλ ἀπ̓ αὐτῆσ, καὶ εἶπεν ἕκαστοσ πρὸσ τὸν πλησίον αὐτοῦ. τίσ καταφρονήσει τοῦ λαοῦ τούτου, ὃσ ἔχει ἐν ἑαυτῷ γυναῖκασ τοιαύτασ̣ ὅτι οὐ καλόν ἐστιν ὑπολείπεσθαι ἐξ αὐτῶν ἄνδρα ἕνα, οἳ ἀφεθέντεσ δυνήσονται κατασοφίσασθαι πᾶσαν τὴν γῆν. καὶ ἐξῆλθον οἱ παρακαθεύδοντεσ Ὀλοφέρνῃ καὶ πάντεσ οἱ θεράποντεσ αὐτοῦ καὶ εἰσήγαγον αὐτὴν εἰσ τὴν σκηνήν. καὶ ἦν Ὀλοφέρνησ ἀναπαυόμενοσ ἐπὶ τῆσ κλίνησ αὐτοῦ ἐν τῷ κωνωπείῳ, ὃ ἦν ἐκ πορφύρασ καὶ χρυσίου καὶ σμαράγδου καὶ λίθων πολυτελῶν καθυφασμένων. καὶ ἀνήγγειλαν αὐτῷ περὶ αὐτῆσ, καὶ ἐξῆλθεν εἰσ τὸ προσκήνιον, καὶ λαμπάδεσ ἀργυραῖ προάγουσαι αὐτοῦ. ὡσ δὲ ἦλθε κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ Ἰουδὶθ καὶ τῶν θεραπόντων αὐτοῦ, ἐθαύμασαν πάντεσ ἐπὶ τῷ κάλλει τοῦ προσώπου αὐτῆσ. καὶ πεσοῦσα ἐπὶ πρόσωπον προσεκύνησεν αὐτῷ, καὶ ἤγειραν αὐτὴν οἱ δοῦλοι αὐτοῦ. ΚΑΙ εἶπε πρὸσ αὐτὴν Ὀλοφέρνησ. θάρσησον, γύναι, μὴ φοβηθῇσ τῇ καρδίᾳ σου, ὅτι ἐγὼ οὐκ ἐκάκωσα ἄνθρωπον, ὅστισ ᾑρέτικε δουλεύειν βασιλεῖ Ναβουχοδονόσορ πάσησ τῆσ γῆσ.

καὶ νῦν ὁ λαόσ σου ὁ κατοικῶν τὴν ὀρεινήν, εἰ μὴ ἐφαύλισάν με, οὐκ ἂν ᾖρα τὸ δόρυ μου ἐπ̓ αὐτούσ, ἀλλ̓ αὐτοὶ ἑαυτοῖσ ἐποίησαν ταῦτα. καὶ νῦν λέγε μοι τίνοσ ἕνεκεν ἀπέδρασ ἀπ̓ αὐτῶν καὶ ἦλθεσ πρὸσ ἡμᾶσ̣ ἥκεισ γὰρ εἰσ σωτηρίαν. θάρσει, ἐν τῇ νυκτὶ ταύτῃ ζήσῃ καὶ εἰσ τὸ λοιπόν. οὐ γάρ ἐστιν ὃσ ἀδικήσει σε, ἀλλ̓ εὖ σε ποιήσει καθὰ γίνεται τοῖσ δούλοισ τοῦ κυρίου μου βασιλέωσ Ναβουχοδονόσορ. καὶ εἶπε πρὸσ αὐτὸν Ἰουδίθ. δέξαι τὰ ρήματα τῆσ δούλησ σου, καὶ λαλησάτω ἡ παιδίσκη σου κατὰ πρόσωπόν σου, καὶ οὐκ ἀναγγελῶ ψεῦδοσ τῷ κυρίῳ μου ἐν τῇ νυκτὶ ταύτῃ. καὶ ἐὰν κατακολουθήσῃσ τοῖσ λόγοισ τῆσ παιδίσκησ σου, τελείωσ πρᾶγμα ποιήσει μετὰ σοῦ ὁ Θεόσ, καὶ οὐκ ἀποπεσεῖται ὁ κύριόσ μου τῶν ἐπιτηδευμάτων αὐτοῦ. ζῇ γὰρ βασιλεὺσ Ναβουχοδονόσορ πάσησ τῆσ γῆσ καὶ ζῇ τὸ κράτοσ αὐτοῦ, ὃσ ἀπέστειλέ σε εἰσ κατόρθωσιν πάσησ ψυχῆσ, ὅτι οὐ μόνον ἄνθρωποι διὰ σὲ δουλεύουσιν αὐτῷ, ἀλλὰ καὶ τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ καὶ τὰ κτήνη καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ διὰ τῆσ ἰσχύοσ σου ζήσονται ἐπὶ Ναβουχοδονόσορ καὶ πάντα τὸν οἶκον αὐτοῦ. ἠκούσαμεν γὰρ τὴν σοφίαν σου καὶ τὰ πανουργεύματα τῆσ ψυχῆσ σου, καὶ ἀνηγγέλη πάσῃ τῇ γῇ ὅτι σὺ μόνοσ ἀγαθὸσ ἐν πάσῃ βασιλείᾳ καὶ δυνατὸσ ἐν ἐπιστήμῃ καὶ θαυμαστὸσ ἐν στρατεύμασι πολέμου. καὶ νῦν ὁ λόγοσ, ὃν ἐλάλησεν Ἀχιὼρ ἐν τῇ συνεδρίᾳ σου, ἠκούσαμεν τὰ ρήματα αὐτοῦ, ὅτι περιεποιήσαντο αὐτὸν οἱ ἄνδρεσ Βαιτυλούα, καὶ ἀνήγγειλεν αὐτοῖσ πάντα, ὅσα ἐξελάλησε παρὰ σοί. διό, δέσποτα κύριε, μὴ παρέλθῃσ τὸν λόγον αὐτοῦ, ἀλλὰ κατάθου αὐτὸν ἐν τῇ καρδίᾳ σου, ὅτι ἀληθήσ ἐστιν. οὐ γὰρ ἐκδικᾶται τὸ γένοσ ἡμῶν, οὐ κατισχύει ρομφαία ἐπ̓ αὐτούσ, ἐὰν μὴ ἁμάρτωσιν εἰσ τὸν Θεὸν αὐτῶν. καὶ νῦν, ἵνα μὴ γένηται ὁ κύριόσ μου ἔκβολοσ καὶ ἄπρακτοσ καὶ ἐπιπεσεῖται θάνατοσ ἐπὶ πρόσωπον αὐτῶν, καὶ κατελάβετο αὐτοὺσ ἁμάρτημα, ἐν ᾧ παροργιοῦσι τὸν Θεὸν αὐτῶν, ὁπηνίκα ἂν ποιήσωσιν ἀτοπίαν. ἐπεὶ γὰρ ἐξέλιπεν αὐτοὺσ τὰ βρώματα καὶ ἐσπανίσθη πᾶν ὕδωρ, ἐβουλεύσαντο ἐπιβαλεῖν τοῖσ κτήνεσιν αὐτῶν καὶ πάντα, ὅσα διεστείλατο αὐτοῖσ ὁ Θεὸσ ἐν τοῖσ νόμοισ αὐτοῦ μὴ φαγεῖν, διέγνωσαν δαπανῆσαι. καὶ τὰσ ἀπαρχὰσ τοῦ σίτου καὶ τὰσ δεκάτασ τοῦ οἴνου καὶ τοῦ ἐλαίου, ἃ διεφύλαξαν ἁγιάσαντεσ τοῖσ ἱερεῦσι τοῖσ παρεστηκόσιν ἐν Ἱερουσαλὴμ ἀπέναντι τοῦ προσώπου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, κεκρίκασιν ἐξαναλῶσαι, ὧν οὐδὲ ταῖσ χερσὶν καθῆκεν ἅψασθαι οὐδένα τῶν ἐκ τοῦ λαοῦ. καὶ ἀπεστάλκασιν εἰσ Ἱερουσαλήμ, ὅτι καὶ οἱ ἐκεῖ κατοικοῦντεσ ἐποίησαν ταῦτα, τοὺσ μετακομίσαντασ αὐτοῖσ τὴν ἄφεσιν παρὰ τῆσ γερουσίασ. καὶ ἔσται ὡσ ἂν ἀναγγείλῃ αὐτοῖσ καὶ ποιήσωσι, δοθήσονταί σοι εἰσ ὄλεθρον ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ. ὅθεν ἐγὼ ἡ δούλη σου ἐπιγνοῦσα ταῦτα πάντα ἀπέδρων ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, καὶ ἐπέστειλέ με ὁ Θεὸσ ποιῆσαι μετὰ σοῦ πράγματα, ἐφ̓ οἷσ ἐκστήσεται πᾶσα ἡ γῆ, ὅσοι ἐὰν ἀκούσωσιν αὐτά. ὅτι ἡ δούλη σου θεοσεβήσ ἐστι καὶ θεραπεύουσα νυκτὸσ καὶ ἡμέρασ τὸν Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ. καὶ νῦν μενῶ παρὰ σοί, κύριέ μου, καὶ ἐξελεύσεται ἡ δούλη σου κατὰ τὴν νύκτα εἰσ τὴν φάραγγα καὶ προσεύξομαι πρὸσ τὸν Θεόν, καὶ ἐρεῖ μοι πότε ἐποίησαν τὰ ἁμαρτήματα αὐτῶν. καὶ ἐλθοῦσα προσανοίσω σοι, καὶ ἐξελεύσῃ σὺν πάσῃ τῇ δυνάμει σου, καὶ οὐκ ἔστιν ὃσ ἀντιστήσεταί σοι ἐξ αὐτῶν. καὶ ἄξω σε διὰ μέσου τῆσ Ἰουδαίασ ἕωσ τοῦ ἐλθεῖν ἀπέναντι Ἱερουσαλὴμ καὶ θήσω τὸν δίφρον σου ἐν μέσῳ αὐτῆσ, καὶ ἄξεισ αὐτοὺσ ὡσ πρόβατα, οἷσ οὐκ ἔστι ποιμήν, καὶ οὐ γρύξει κύων τῇ γλώσσῃ αὐτοῦ ἀπέναντί σου, ὅτι ταῦτα ἐλαλήθη μοι κατὰ πρόγνωσίν μου καὶ ἀπηγγέλη μοι, καὶ ἀπεστάλην ἀναγγεῖλαί σοι. καὶ ἤρεσαν οἱ λόγοι αὐτῆσ ἐναντίον Ὀλοφέρνου καὶ ἐναντίον πάντων τῶν θεραπόντων αὐτοῦ, καὶ ἐθαύμασαν ἐπὶ τῇ σοφίᾳ αὐτῆσ καὶ εἶπαν. οὐκ ἔστι τοιαύτη γυνὴ ἀπ̓ ἄκρου ἕωσ ἄκρου τῆσ γῆσ καλῷ προσώπῳ καὶ συνέσει λόγων. καὶ εἶπε πρὸσ αὐτὴν Ὀλοφέρνησ. εὖ ἐποίησεν ὁ Θεὸσ ἀποστείλασ σε ἔμπροσθεν τοῦ λαοῦ τοῦ γενηθῆναι ἐν χερσὶν ἡμῶν κράτοσ, ἐν δὲ τοῖσ φαυλίσασι τὸν κύριόν μου ἀπώλειαν. καὶ νῦν ἀστεία εἶ σὺ ἐν τῷ εἴδει σου καὶ ἀγαθὴ ἐν τοῖσ λόγοισ σου. ὅτι ἐὰν ποιήσῃσ καθὰ ἐλάλησασ, ὁ Θεόσ σου ἔσται μου Θεόσ, καὶ σὺ ἐν οἴκῳ βασιλέωσ Ναβουχοδονόσορ καθήσῃ καὶ ἔσῃ ὀνομαστὴ παρὰ πᾶσαν τὴν γῆν. ΚΑΙ ἐκέλευσεν εἰσαγαγεῖν αὐτὴν οὗ ἐτίθετο τὰ ἀργυρώματα αὐτοῦ καὶ συνέταξε καταστρῶσαι αὐτῇ ἀπὸ τῶν ὀψοποιημάτων αὐτοῦ καὶ τοῦ οἴνου αὐτοῦ πίνειν.

καὶ εἶπεν Ἰουδίθ. οὐ φάγομαι ἐξ αὐτῶν, ἵνα μὴ γένηται σκάνδαλον, ἀλλ̓ ἐκ τῶν ἠκολουθηκότων μοι χορηγηθήσεται. καὶ εἶπε πρὸσ αὐτὴν Ὀλοφέρνησ. ἐὰν δὲ ἐκλίπῃ τὰ ὄντα μετὰ σοῦ, πόθεν ἐξοίσομέν σοι δοῦναι ὅμοια αὐτοῖσ̣ οὐ γάρ ἐστι μεθ̓ ἡμῶν ἐκ τοῦ ἔθνουσ σου. καὶ εἶπεν Ἰουδὶθ πρὸσ αὐτόν. ζῇ ἡ ψυχή σου, κύριέ μου, ὅτι οὐ δαπανήσει ἡ δούλη σου τὰ ὄντα μετ̓ ἐμοῦ, ἕωσ ἂν ποιήσῃ Κύριοσ ἐν χειρί μου ἃ ἐβουλεύσατο. καὶ ἠγάγοσαν αὐτὴν οἱ θεράποντεσ Ὀλοφέρνου εἰσ τὴν σκηνήν, καὶ ὕπνωσε μέχρι μεσούσησ τῆσ νυκτόσ. καὶ ἀνέστη πρὸσ τὴν ἑωθινὴν φυλακήν, καὶ ἀπέστειλε πρὸσ Ὀλοφέρνην λέγουσα. ἐπιταξάτω δὴ ὁ κύριόσ μου ἐᾶσαι τὴν δούλην σου ἐπὶ προσευχὴν ἐξελθεῖν. καὶ προσέταξεν Ὀλοφέρνησ τοῖσ σωματοφύλαξι μὴ διακωλύειν αὐτήν. καὶ παρέμεινεν ἐν τῇ παρεμβολῇ ἡμέρασ τρεῖσ, καὶ ἐξεπορεύετο κατὰ νύκτα εἰσ τὴν φάραγγα Βαιτυλούα καὶ ἐβαπτίζετο ἐν τῇ παρεμβολῇ ἐπὶ τῆσ πηγῆσ τοῦ ὕδατοσ. καὶ ὡσ ἀνέβη, ἐδέετο τοῦ Κυρίου Θεοῦ Ἰσραὴλ κατευθῦναι τὴν ὁδὸν αὐτῆσ εἰσ ἀνάστημα τῶν υἱῶν τοῦ λαοῦ αὐτοῦ. καὶ εἰσπορευομένη καθαρὰ παρέμενε τῇ σκηνῇ, μέχρισ οὗ προσηνέγκατο τὴν τροφὴν αὐτῆσ πρὸσ ἑσπέραν. καὶ ἐγένετο ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τετάρτῃ, ἐποίησεν Ὀλοφέρνησ πότον τοῖσ δούλοισ αὐτοῦ μόνοισ καὶ οὐκ ἐκάλεσεν εἰσ τὴν χρῆσιν οὐδένα τῶν πρὸσ ταῖσ χρείαισ. καὶ εἶπε Βαγώᾳ τῷ εὐνούχῳ, ὃσ ἦν ἐφεστηκὼσ ἐπὶ πάντων τῶν αὐτοῦ. πεῖσον δὴ πορευθεὶσ τὴν γυναῖκα τὴν Ἑβραίαν ἥ ἐστι παρὰ σοί, τοῦ ἐλθεῖν πρὸσ ἡμᾶσ καὶ φαγεῖν καὶ πιεῖν μεθ̓ ἡμῶν. ἰδοὺ γὰρ αἰσχρὸν τῷ προσώπῳ ἡμῶν, εἰ γυναῖκα τοιαύτην παρήσομεν οὐχ ὁμιλήσαντεσ αὐτῇ, ὅτι ἐὰν ταύτην μὴ ἐπισπασώμεθα, καταγελάσεται ἡμῶν. καὶ ἐξῆλθε Βαγώασ ἀπὸ προσώπου Ὀλοφέρνου καὶ εἰσῆλθε πρὸσ αὐτὴν καὶ εἶπε. μὴ ὀκνησάτω δὴ ἡ παιδίσκη ἡ καλὴ αὕτη ἐλθοῦσα πρὸσ τὸν κύριόν μου δοξασθῆναι κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ πιεῖν μεθ̓ ἡμῶν εἰσ εὐφροσύνην οἶνον καὶ γενηθῆναι ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ ὡσ θυγάτηρ μία τῶν υἱῶν Ἀσσούρ, αἳ παρεστήκασιν ἐν οἴκῳ Ναβουχοδονόσορ. καὶ εἶπε πρὸσ αὐτὸν Ἰουδίθ. καὶ τίσ εἰμι ἐγὼ ἀντεροῦσα τῷ κυρίῳ μου̣ ὅτι πᾶν, ὃ ἔσται ἐν τοῖσ ὀφθαλμοῖσ αὐτοῦ ἀρεστόν, σπεύσασα ποιήσω, καὶ ἔσται τοῦτο ἀγαλλίαμα ἕωσ ἡμέρασ θανάτου μου. καὶ διαναστᾶσα ἐκοσμήθη τῷ ἱματισμῷ καὶ παντὶ τῷ κόσμῳ τῷ γυναικείῳ, καὶ προσῆλθεν ἡ δούλη αὐτῆσ καὶ ἔστρωσεν αὐτῇ κατέναντι Ὀλοφέρνου χαμαὶ τὰ κώδια, ἃ ἔλαβε παρὰ Βαγώου εἰσ τὴν καθημερινὴν δίαιταν αὐτῆσ, εἰσ τὸ ἐσθίειν κατακλινομένην ἐπ̓ αὐτῶν. καὶ εἰσελθοῦσα ἀνέπεσεν Ἰουδίθ, καὶ ἐξέστη ἡ καρδία Ὀλοφέρνου ἐπ̓ αὐτήν, καὶ ἐσαλεύθη ἡ ψυχὴ αὐτοῦ, καὶ ἦν κατεπίθυμοσ σφόδρα τοῦ συγγενέσθαι μετ̓ αὐτῆσ. καὶ ἐτήρει καιρὸν τοῦ ἀπατῆσαι αὐτὴν ἀφ̓ ἧσ ἡμέρασ εἶδεν αὐτήν. καὶ εἶπε πρὸσ αὐτὴν Ὀλοφέρνησ. πίε δὴ καὶ γενήθητι μεθ̓ ἡμῶν εἰσ εὐφροσύνην. καὶ εἶπεν Ἰουδίθ. πίομαι δή, κύριε, ὅτι ἐμεγαλύνθη τὸ ζῆν μου ἐν ἐμοὶ σήμερον παρὰ πάσασ τὰσ ἡμέρασ τῆσ γενέσεώσ μου. καὶ λαβοῦσα ἔφαγε καὶ ἔπιε κατέναντι αὐτοῦ ἃ ἡτοίμασεν ἡ δούλη αὐτῆσ. καὶ ηὐφράνθη Ὀλοφέρνησ ἀπ̓ αὐτῆσ καὶ ἔπιεν οἶνον πολὺν σφόδρα, ὅσον οὐκ ἔπιε πώποτε ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ ἀφ̓ οὗ ἐγεννήθη. ΩΣ δὲ ὀψία ἐγένετο, ἐσπούδασαν οἱ δοῦλοι αὐτοῦ ἀναλύειν. καὶ Βαγώασ συνέκλεισε τὴν σκηνὴν ἔξωθεν καὶ ἀπέκλεισε τοὺσ παρεστῶτασ ἐκ προσώπου τοῦ κυρίου αὐτοῦ, καὶ ἀπῴχοντο εἰσ τὰσ κοίτασ αὐτῶν. ἦσαν γὰρ πάντεσ κεκοπωμένοι, διὰ τὸ ἐπὶ πλεῖον γεγονέναι τὸν πότον.

ὑπελείφθη δὲ Ἰουδὶθ μόνη ἐν τῇ σκηνῇ, καὶ Ὀλοφέρνησ προπεπτωκὼσ ἐπὶ τὴν κλίνην αὐτοῦ. ἦν γὰρ περικεχυμένοσ αὐτῷ ὁ οἶνοσ. καὶ εἶπεν Ἰουδὶθ τῇ δούλῃ αὐτῆσ στῆναι ἔξω τοῦ κοιτῶνοσ αὐτῆσ καὶ ἐπιτηρεῖν τὴν ἔξοδον αὐτῆσ. καθάπερ καθ̓ ἡμέραν, ἐξελεύσεσθαι γὰρ ἔφη ἐπὶ τὴν προσευχὴν αὐτῆσ. καὶ τῷ Βαγώᾳ ἐλάλησε κατὰ τὰ ρήματα ταῦτα. καὶ ἀπήλθοσαν πάντεσ ἐκ προσώπου, καὶ οὐδεὶσ κατελείφθη ἐν τῷ κοιτῶνι ἀπὸ μικροῦ ἕωσ μεγάλου καὶ στᾶσα Ἰουδὶθ παρὰ τὴν κλίνην αὐτοῦ εἶπεν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆσ. Κύριε ὁ Θεὸσ πάσησ δυνάμεωσ, ἐπίβλεψον ἐν τῇ ὥρᾳ ταύτῃ ἐπὶ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν μου εἰσ ὕψωμα Ἱερουσαλήμ. ὅτι νῦν καιρὸσ ἀντιλαβέσθαι τῆσ κληρονομίασ σου καὶ ποιῆσαι τὸ ἐπιτήδευμά μου εἰσ θραῦμα ἐχθρῶν, οἵ ἐπανέστησαν ἡμῖν. καὶ προσελθοῦσα τῷ κανόνι τῆσ κλίνησ, ὃσ ἦν πρὸσ κεφαλῆσ Ὀλοφέρνου, καθεῖλε τὸν ἀκινάκην αὐτοῦ ἀπ̓ αὐτοῦ καὶ ἐγγίσασα τῆσ κλίνησ ἐδράξατο τῆσ κόμησ τῆσ κεφαλῆσ αὐτοῦ καὶ εἶπε. κραταίωσόν με, ὁ Θεὸσ Ἰσραήλ, ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ. καὶ ἐπάταξεν εἰσ τὸν τράχηλον αὐτοῦ δὶσ ἐν τῇ ἰσχύϊ αὐτῆσ καὶ ἀφεῖλε τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἀπ̓ αὐτοῦ, καὶ ἀπεκύλισε τὸ σῶμα αὐτοῦ ἀπὸ τῆσ στρωμνῆσ καὶ ἀφεῖλε τὸ κωνωπεῖον ἀπὸ τῶν στύλων. καὶ μετ̓ ὀλίγον ἐξῆλθε, καὶ παρέδωκε τῇ ἅβρᾳ αὐτῆσ τὴν κεφαλὴν Ὀλοφέρνου, καὶ ἐνέβαλεν αὐτὴν εἰσ τὴν πήραν τῶν βρωμάτων αὐτῆσ. καὶ ἐξῆλθον αἱ δύο ἅμα κατὰ τὸν ἐθισμὸν αὐτῶν ἐπὶ τὴν προσευχήν. καὶ διελθοῦσαι τὴν παρεμβολὴν ἐκύκλωσαν τὴν φάλαγγα ἐκείνην καὶ προσανέβησαν τὸ ὄροσ Βαιτυλούα καὶ ἤλθοσαν πρὸσ τὰσ πύλασ αὐτῆσ. Καὶ εἶπεν Ἰουδὶθ μακρόθεν τοῖσ φυλάσσουσιν ἐπὶ τῶν πυλῶν. ἀνοίξατε, ἀνοίξατε δὴ τὴν πύλην, μεθ̓ ἡμῶν ὁ Θεὸσ ὁ Θεὸσ ἡμῶν ποιῆσαι ἔτι ἰσχὺν ἐν Ἰσραὴλ κατὰ κράτοσ κατὰ τῶν ἐχθρῶν, καθὰ καὶ σήμερον ἐποίησε. καὶ ἐγένετο ὡσ ἤκουσαν οἱ ἄνδρεσ τῆσ πόλεωσ αὐτῆσ τὴν φωνὴν αὐτῆσ, ἐσπούδασαν τοῦ καταβῆναι εἰσ τὴν πύλην τῆσ πόλεωσ αὐτῶν καὶ συνεκάλεσαν τοὺσ πρεσβυτέρουσ τῆσ πόλεωσ. καὶ συνέδραμον πάντεσ ἀπὸ μικροῦ ἕωσ μεγάλου, ὅτι παράδοξον ἦν αὐτοῖσ τὸ ἐλθεῖν αὐτήν, καὶ ἤνοιξαν τὴν πύλην καὶ ὑπεδέξαντο αὐτὰσ καὶ ἅψαντεσ πῦρ εἰσ φαῦσιν περιεκύκλωσαν αὐτάσ. ἡ δὲ εἶπε πρὸσ αὐτοὺσ φωνῇ μεγάλῃ. αἰνεῖτε τὸν Θεόν, αἰνεῖτε. αἰνεῖτε τὸν Θεόν, ὃσ οὐκ ἀπέστησε τὸ ἔλεοσ αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ οἴκου Ἰσραήλ, ἀλλ̓ ἔθραυσε τοὺσ ἐχθροὺσ ἡμῶν διὰ χειρόσ μου ἐν τῇ νυκτὶ ταύτῃ. καὶ προελοῦσα τὴν κεφαλὴν ἐκ τῆσ πήρασ ἔδειξε καὶ εἶπεν αὐτοῖσ. ἰδοὺ ἡ κεφαλὴ Ὀλοφέρνου ἀρχιστρατήγου δυνάμεωσ Ἀσσούρ, καὶ ἰδοὺ τὸ κωνωπεῖον, ἐν ᾧ κατέκειτο ἐν ταῖσ μέθαισ αὐτοῦ. καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν ὁ Κύριοσ ἐν χειρὶ θηλείασ. καὶ ζῇ Κύριοσ, ὃσ διεφύλαξέ με ἐν τῇ ὁδῷ μου, ᾗ ἐπορεύθην, ὅτι ἠπάτησεν αὐτὸν τὸ πρόσωπόν μου εἰσ ἀπώλειαν αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἐποίησεν ἁμάρτημα μετ̓ ἐμοῦ εἰσ μίασμα καὶ αἰσχύνην. καὶ ἐξέστη πᾶσ ὁ λαὸσ σφόδρα καὶ κύψαντεσ προσεκύνησαν τῷ Θεῷ καὶ εἶπαν ὁμοθυμαδόν. εὐλογητὸσ εἶ, ὁ Θεὸσ ἡμῶν, ὁ ἐξουδενώσασ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ σήμερον τοὺσ ἐχθροὺσ τοῦ λαοῦ σου. καὶ εἶπεν αὐτῇ Ὀζίασ. εὐλογητὴ σύ, θύγατερ, τῷ Θεῷ τῷ Ὑψίστῳ παρὰ πάσασ τὰσ γυναῖκασ τὰσ ἐπὶ τῆσ γῆσ, καὶ εὐλογημένοσ Κύριοσ ὁ Θεόσ, ὃσ ἔκτισε τοὺσ οὐρανοὺσ καὶ τὴν γῆν, ὃσ κατεύθυνέ σε εἰσ τραῦμα κεφαλῆσ ἄρχοντοσ ἐχθρῶν ἡμῶν. ὅτι οὐκ ἀποστήσεται ἡ ἐλπίσ σου ἀπὸ καρδίασ ἀνθρώπων μνημονευόντων ἰσχὺν Θεοῦ ἕωσ αἰῶνοσ. καὶ ποιήσαι σοι αὐτὰ ὁ Θεὸσ εἰσ ὕψοσ αἰώνιον τοῦ ἐπισκέψασθαί σε ἐν ἀγαθοῖσ, ἀνθ̓ ὧν οὐκ ἐφείσω τῆσ ψυχῆσ σου διὰ τὴν ταπείνωσιν τοῦ γένουσ ἡμῶν, ἀλλ̓ ἐπεξῆλθεσ πτώματι ἡμῶν ἐπ̓ εὐθεῖαν πορευθεῖσα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. καὶ εἶπαν πᾶσ ὁ λαόσ. γένοιτο, γένοιτο. ΚΑΙ εἶπε πρὸσ αὐτοὺσ Ἰουδίθ. ἀκούσατε δή μου, ἀδελφοί, καὶ λαβόντεσ τὴν κεφαλὴν ταύτην κρεμάσατε αὐτὴν ἐπὶ τῆσ ἐπάλξεωσ τοῦ τείχουσ ὑμῶν.

καὶ ἔσται ἡνίκα ἂν διαφαύσῃ ὁ ὄρθροσ καὶ ἐξέλθῃ ὁ ἥλιοσ ἐπὶ τὴν γῆν, ἀναλήψεσθε ἕκαστοσ τὰ σκεύη τὰ πολεμικὰ ὑμῶν καὶ ἐξελεύσεσθε πᾶσ ἀνὴρ ἰσχύων ἔξω τῆσ πόλεωσ καὶ δώσετε ἀρχηγὸν εἰσ αὐτοὺσ ὡσ καταβαίνοντεσ ἐπὶ τὸ πεδίον εἰσ τὴν προφυλακὴν υἱῶν Ἀσσούρ, καὶ οὐ καταβήσεσθε. καὶ ἀναλαβόντεσ οὗτοι τὰσ πανοπλίασ αὐτῶν πορεύσονται εἰσ τὴν παρεμβολὴν αὐτῶν καὶ ἐγεροῦσι τοὺσ στρατηγοὺσ τῆσ δυνάμεωσ Ἀσσούρ. καὶ συνδραμοῦνται ἐπὶ τὴν σκηνὴν Ὀλοφέρνου καὶ οὐχ εὑρήσουσιν αὐτόν, καὶ ἐπιπεσεῖται ἐπ̓ αὐτου’σ φόβοσ, καὶ φεύξονται ἀπὸ προσώπου ὑμῶν. καὶ ἐπακολουθήσαντεσ ὑμεῖσ καὶ πάντεσ οἱ κατοικοῦντεσ πᾶν ὅριον Ἰσραήλ, καταστρώσατε αὐτοὺσ ἐν ταῖσ ὁδοῖσ αὐτῶν. πρὸ δὲ τοῦ ποιῆσαι ταῦτα, καλέσατέ μοι Ἀχιὼρ τὸν Ἀμανίτην, ἵνα ἰδὼν ἐπιγνῷ τὸν ἐκφαυλίσαντα τὸν οἶκον τοῦ Ἰσραὴλ καὶ αὐτὸν ὡσ εἰσ θάνατον ἀποστείλαντα εἰσ ἡμᾶσ. καὶ ἐκάλεσαν τὸν Ἀχιὼρ ἐκ τοῦ οἴκου Ὀζία. ὡσ δὲ ἦλθε καὶ εἶδε τὴν κεφαλὴν Ὀλοφέρνου ἐν χειρὶ ἀνδρὸσ ἑνὸσ ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ λαοῦ, ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον, καὶ ἐξελύθη τὸ πνεῦμα αὐτοῦ. ὡσ δὲ ἀνέλαβον αὐτόν, προσέπεσε τοῖσ ποσὶν Ἰουδὶθ καὶ προσεκύνησε τῷ προσώπῳ αὐτῆσ καὶ εἶπεν. εὐλογημένη σὺ ἐν παντὶ σκηνώματι Ἰούδα καὶ ἐν παντὶ ἔθνει, οἵτινεσ ἀκούσαντεσ τὸ ὄνομά σου ταραχθήσονται. καὶ νῦν ἀνάγγειλόν μοι ὅσα ἐποίσασ ἐν ταῖσ ἡμέραισ ταύταισ. καὶ ἀπήγγειλεν αὐτῷ Ἰουδὶθ ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ πάντα, ὅσα ἦν πεποιηκυῖα, ἀφ̓ ἧσ ἡμέρασ ἐξῆλθεν ἕωσ οὗ ἐλάλει αὐτοῖσ. ὡσ δὲ ἐπαύσατο λαλοῦσα, ἠλάλαξεν ὁ λαὸσ φωνῇ μεγάλῃ καὶ ἔδωκε φωνὴν εὐφρόσυνον ἐν τῇ πόλει αὐτῶν. ἰδὼν δὲ Ἀχιὼρ πάντα, ὅσα ἐποίησεν ὁ Θεὸσ τοῦ Ἰσραήλ, ἐπίστευσε τῷ Θεῷ σφόδρα καὶ περιετέμετο τὴν σάρκα τῆσ ἀκροβυστίασ αὐτοῦ καὶ προσετέθη πρὸσ τὸν οἶκον Ἰσραὴλ ἕωσ τῆσ ἡμέρασ ταύτησ. Ἡνίκα δὲ ὁ ὄρθροσ ἀνέβη, καὶ ἐκρέμασαν τὴν κεφαλὴν Ὀλοφέρνου ἐκ τοῦ τείχουσ, καὶ ἀνέλαβε πᾶσ ἀνὴρ Ἰσραὴλ τὰ ὅπλα αὐτοῦ καὶ ἐξήλθοσαν κατὰ σπείρασ ἐπὶ τὰσ ἀναβάσεισ τοῦ ὄρουσ. οἱ δὲ υἱοὶ Ἀσσοὺρ ὡσ εἶδον αὐτούσ, διέπεμψαν ἐπὶ τοὺσ ἡγουμένουσ αὐτῶν. οἱ δὲ ἦλθον ἐπὶ στρατηγοὺσ καὶ χιλιάρχουσ καὶ ἐπὶ πάντα ἄρχοντα αὐτῶν. καὶ παρεγένοντο ἐπὶ τὴν σκηνὴν Ὀλοφέρνου καὶ εἶπαν τῷ ὄντι ἐπὶ πάντων τῶν αὐτοῦ. ἔγειρον δὴ τὸν κύριον ἡμῶν, ὅτι ἐτόλμησαν οἱ δοῦλοι καταβαίνειν ἐφ̓ ἡμᾶσ εἰσ πόλεμον, ἵνα ἐξολοθρευθῶσιν εἰσ τέλοσ. καὶ εἰσῆλθε Βαγώασ καὶ ἔκρουσε τὴν αὐλαίαν τῆσ σκηνῆσ. ὑπενοεῖτο γὰρ καθεύδειν αὐτὸν μετὰ Ἰουδίθ. ὡσ δὲ οὐδεὶσ ἐπήκουσε, διαστείλασ εἰσῆλθεν εἰσ τὸν κοιτῶνα καὶ εὗρεν αὐτὸν ἐπὶ τῆσ χελωνίδοσ ἐρριμμένον νεκρόν, καὶ ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ ἀφῄρετο ἀπ̓ αὐτοῦ. καὶ ἐβόησε φωνῇ μεγάλῃ μετὰ κλαυθμοῦ καὶ στεναγμοῦ καὶ βοῆσ ἰσχυρᾶσ καὶ διέρρηξε τὰ ἱμάτια αὐτοῦ. καὶ εἰσῆλθεν εἰσ τὴν σκηνήν, οὗ ἦν Ἰουδὶθ καταλύουσα, καὶ οὐχ εὗρεν αὐτήν. καὶ ἐξεπήδησεν εἰσ τὸν λαὸν κράζων. ἠθέτησαν οἱ δοῦλοι, ἐποίησεν αἰσχύνην μία γυνὴ τῶν Ἑβραίων εἰσ τὸν οἶκον τοῦ βασιλέωσ Ναβουχοδονόσορ. ὅτι ἰδοὺ Ὀλοφέρνησ χαμαί, καὶ ἡ κεφαλὴ οὐκ ἔστιν ἐπ̓ αὐτῷ. ὡσ δὲ ἤκουσαν ταῦτα τὰ ρήματα οἱ ἄρχοντεσ τῆσ δυνάμεωσ Ἀσσούρ, τοὺσ χιτῶνασ αὐτῶν διέρρηξαν, καὶ ἐταράχθη ἡ ψυχὴ αὐτῶν σφόδρα, καὶ ἐγένετο αὐτῶν κραυγὴ καὶ βοὴ μεγάλη σφόδρα ἐν μέσῳ τῆσ παρεμβολῆσ. ΚΑΙ ὡσ ἤκουσαν οἱ ἐν τοῖσ σκηνώμασιν ὄντεσ, ἐξέστησαν ἐπὶ τὸ γεγονόσ,

καὶ ἐπέπεσεν ἐπ̓ αὐτοὺσ φόβοσ καὶ τρόμοσ, καὶ οὐκ ἦν ἄνθρωποσ μένων κατὰ πρόσωπον τοῦ πλησίον ἔτι, ἀλλ̓ ἐκχυθέντεσ ὁμοθυμαδὸν ἔφευγον ἐπὶ πᾶσαν ὁδὸν τοῦ πεδίου καὶ τῆσ ὀρεινῆσ. καὶ οἱ παρεμβεβληκότεσ ἐν τῇ ὀρεινῇ κύκλῳ Βαιτυλούα καὶ ἐτράπησαν εἰσ φυγήν. καὶ τότε οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ, πᾶσ ἀνὴρ πολεμιστὴσ ἐξ αὐτῶν, ἐξεχύθησαν ἐπ̓ αὐτούσ. καὶ ἀπέστειλεν Ὀζίασ εἰσ Βαιτομασθαὶμ καὶ Βηβαί̈ καὶ Κωλὰ καὶ εἰσ πᾶν ὅριον Ἰσραὴλ τοὺσ ἀπαγγέλλοντασ ὑπὲρ τῶν συντετελεσμένων καὶ ἵνα πάντεσ ἐπεκχυθῶσι τοῖσ πολεμίοισ εἰσ τὴν ἀναίρεσιν αὐτῶν. ὡσ δὲ ἤκουσαν οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ, πάντεσ ὁμοθυμαδὸν ἐπέπεσον ἐπ̓ αὐτοὺσ καὶ ἔκοπτον αὐτοὺσ ἕωσ Χωβά, ὡσαύτωσ δὲ καὶ οἱ ἐξ Ἱερουσαλὴμ παρεγενήθησαν καὶ ἐκ πάσησ τῆσ ὀρεινῆσ, ἀνήγγειλαν γὰρ αὐτοῖσ τὰ γεγονότα τῇ παρεμβολῇ τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν. καὶ οἱ ἐν Γαλαὰδ καὶ οἱ ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ ὑπερεκέρασαν αὐτοὺσ πληγῇ μεγάλῃ, ἕωσ οὗ παρῆλθον Δαμασκὸν καὶ τὰ ὅρια αὐτῆσ. οἱ δὲ λοιποὶ οἱ κατοικοῦντεσ Βαιτυλούα ἐπέπεσαν τῇ παρεμβολῇ Ἀσσοὺρ καὶ ἐπρονόμευσαν αὐτοὺσ καὶ ἐπλούτησαν σφόδρα. οἱ δὲ υἱοὶ Ἰσραὴλ ἀναστρέψαντεσ ἀπὸ τῆσ κοπῆσ ἐκυρίευσαν τῶν λοιπῶν, καὶ αἱ κῶμαι καὶ αἱ ἐπαύλεισ ἐν τῇ ὀρεινῇ καὶ πεδινῇ ἐκράτησαν πολλῶν λαφύρων, ἦν γὰρ πλῆθοσ πολὺ σφόδρα. καὶ Ἰωακὶμ ὁ ἱερεὺσ ὁ μέγασ καὶ ἡ γερουσία τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ οἱ κατοικοῦντεσ ἐν Ἱερουσαλὴμ ἦλθον τοῦ θεάσασθαι τὰ ἀγαθά, ἃ ἐποίησε Κύριοσ τῷ Ἰσραήλ, καὶ τοῦ ἰδεῖν τὴν Ἰουδὶθ καὶ λαλῆσαι μετ̓ αὐτῆσ εἰρήνην. ὡσ δὲ εἰσῆλθον πρὸσ αὐτήν, εὐλόγησαν αὐτὴν πάντεσ ὁμοθυμαδὸν καὶ εἶπαν πρὸσ αὐτήν. σὺ ὕψωμα Ἰσραήλ, σὺ γαυρίαμα μέγα τοῦ Ἰσραήλ, σὺ καύχημα μέγα τοῦ γένουσ ἡμῶν. ἐποίησασ πάντα ταῦτα ἐν χειρί σου, ἐποίησασ τὰ ἀγαθὰ μετὰ Ἰσραήλ, καὶ εὐδόκησεν ἐπ̓ αὐτοῖσ ὁ Θεόσ. εὐλογημένη γίνου παρὰ τῷ παντοκράτορι Κυρίῳ εἰσ τὸν αἰῶνα χρόνον. καὶ εἶπε ὁ λαόσ. γένοιτο καὶ ἐλαφύρευσε πᾶσ ὁ λαὸσ τὴν παρεμβολὴν ἐφ̓ ἡμέρασ τριάκοντα. καὶ ἔδωκαν τῇ Ἰουδὶθ τὴν σκηνὴν Ὀλοφέρνου καὶ πάντα τὰ ἀργυρώματα καὶ τὰσ κλίνασ καὶ τὰ ὅλκια καὶ πάντα τὰ σκευάσματα αὐτοῦ. καὶ λαβοῦσα αὕτη ἐπέθηκεν ἐπὶ τὴν ἡμίονον αὐτῆσ καὶ ἔζευξε τὰσ ἁμάξασ αὐτῆσ καὶ ἐσώρευσεν αὐτὰ ἐπ̓ αὐτῶν. καὶ συνέδραμε πᾶσα γυνὴ Ἰσραὴλ τοῦ ἰδεῖν αὐτὴν καὶ εὐλόγησαν αὐτὴν καὶ ἐποίησαν αὐτῇ χορὸν ἐξ αὐτῶν, καὶ ἔλαβε θύρσουσ ἐν ταῖσ χερσὶν αὐτῆσ καὶ ἔδωκε ταῖσ γυναιξὶ ταῖσ μετ̓ αὐτῆσ. καὶ ἐστεφανώσαντο τὴν ἐλαίαν, αὐτὴ καὶ αἱ μετ̓ αὐτῆσ, καὶ προῆλθε παντὸσ τοῦ λαοῦ ἐν χορείᾳ ἡγουμένη πασῶν τῶν γυναικῶν, καὶ ἠκολούθει πᾶσ ἀνὴρ Ἰσραὴλ ἐνωπλισμένοι μετὰ στεφάνων καὶ ὕμνων ἐν τῷ στόματι αὐτῶν. καὶ ἐξῆρχεν Ἰουδὶθ τὴν ἐξομολόγησιν ταύτην ἐν παντὶ Ἰσραήλ, καὶ ὑπεφώνει πᾶσ ὁ λαὸσ τὴν αἴνεσιν ταύτην. ΚΑΙ εἶπεν Ἰουδίθ. ̀ρ̀ν̀ρ̀ν̀ρ̀ν̀ρ̀ν Ἐξάρχετε τῷ Θεῷ μου ἐν τυμπάνοισ, ᾄσατε τῷ Κυρίῳ μου ἐν κυμβάλοισ, ἐναρμόσασθε αὐτῷ ψαλμὸν καινόν, ὑψοῦτε καὶ ἐπικαλέσασθε τὸ ὄνομα αὐτοῦ,

ὅτι Θεὸσ συντρίβων πολέμουσ Κύριοσ, ὅτι εἰσ παρεμβολὰσ αὐτοῦ μέσῳ λαοῦ ἐξείλατό με ἐκ χειρὸσ τῶν καταδιωκόντων με. ἦλθεν Ἀσσοὺρ ἐξ ὀρέων ἀπὸ βορρᾶ, ἦλθεν ἐν μυριάσι δυνάμεωσ αὐτοῦ, ὧν τὸ πλῆθοσ αὐτῶν ἐνέφραξε χειμάρρουσ, καὶ ἡ ἵπποσ αὐτῶν ἐκάλυψε βουνούσ. εἶπεν ἐμπρήσειν τὰ ὅριά μου καὶ τοὺσ νεανίσκουσ μου ἀνελεῖν ἐν ρομφαίᾳ καὶ τὰ θηλάζοντά μου θήσειν εἰσ ἔδαφοσ καὶ τὰ νήπιά μου δώσειν εἰσ προνομὴν καὶ τὰσ παρθένουσ μου σκυλεῦσαι. Κύριοσ παντοκράτωρ ἠθέτησεν αὐτοὺσ ἐν χειρὶ θηλείασ. οὐ γὰρ ὑπέπεσεν ὁ δυνατὸσ αὐτῶν ὑπὸ νεανίσκων, οὐδὲ υἱοὶ τιτάνων ἐπάταξαν αὐτόν, οὐδὲ ὑψηλοὶ γίγαντεσ ἐπέθεντο αὐτῷ, ἀλλὰ Ἰουδὶθ θυγάτηρ Μεραρὶ ἐν κάλλει προσώπου αὐτῆσ παρέλυσεν αὐτόν. ἐξεδύσατο γὰρ στολὴν χηρεύσεωσ αὐτῆσ εἰσ ὕψοσ τῶν πονούντων ἐν Ἰσραήλ, ἠλείψατο τὸ πρόσωπον αὐτῆσ ἐν μυρισμῷ καὶ ἐδήσατο τὰσ τρίχασ αὐτῆσ ἐν μίτρᾳ καὶ ἔλαβε στολὴν λινῆν εἰσ ἀπάτην αὐτοῦ. τὸ σανδάλιον αὐτῆσ ἥρπασεν ὀφθαλμὸν αὐτοῦ, καὶ τὸ κάλλοσ αὐτῆσ ᾐχμαλώτισε ψυχὴν αὐτοῦ, διῆλθεν ὁ ἀκινάκησ τὸν τράχηλον αὐτοῦ. ἔφριξαν Πέρσαι τὴν τόλμαν αὐτῆσ, καὶ Μῆδοι τὸ θράσοσ αὐτῆσ ἐρράχθησαν. τότε ἠλάλαξαν οἱ ταπεινοί μου, καὶ ἐφοβήθησαν οἱ ἀσθενοῦντέσ μου καὶ ἐπτοήθησαν, ὕψωσαν τὴν φωνὴν αὐτῶν καὶ ἀνετράπησαν. υἱοὶ κορασίων κατεκέντησαν αὐτοὺσ καὶ ὡσ παῖδασ αὐτομολούντων ἐτίτρωσκον αὐτούσ, ἀπώλοντο ἐκ παρατάξεωσ Κυρίου μου. ὑμνήσω τῷ Θεῷ μου ὕμνον καινόν. Κύριε, μέγασ εἶ καὶ ἔνδοξοσ, θαυμαστὸσ ἐν ἰσχύϊ, ἀνυπέρβλητοσ. σοὶ δουλευσάτω πᾶσα ἡ κτίσισ σου. ὅτι εἶπασ, καὶ ἐγενήθησαν, ἀπέστειλασ τὸ πνεῦμά σου, καὶ ᾠκοδόμησε. καὶ οὐκ ἔστιν ὃσ ἀντιστήσεται τῇ φωνῇ σου. ὄρη γὰρ ἐκ θεμελίων σὺν ὕδασι σαλευθήσεται, πέτραι δὲ ἀπὸ προσώπου σου ὡσ κηρὸσ τακήσονται, ἔτι δὲ τοῖσ φοβουμένοισ σε, σὺ εὐιλατεύεισ αὐτοῖσ. ὅτι μικρὸν πᾶσα θυσία εἰσ ὀσμὴν εὐωδίασ, καὶ ἐλάχιστον πᾶν στέαρ εἰσ ὁλοκαύτωμά σοι. ὁ δὲ φοβούμενοσ τὸν Κύριον μέγασ διαπαντόσ. οὐαὶ ἔθνεσιν ἐπανισταμένοισ τῷ γένει μου. Κύριοσ παντοκράτωρ ἐκδικήσει αὐτοὺσ ἐν ἡμέρᾳ κρίσεωσ δοῦναι πῦρ καὶ σκώληκασ εἰσ σάρκασ αὐτῶν, καὶ κλαύσονται ἐν αἰσθήσει ἕωσ αἰῶνοσ. Ὡσ δὲ ἤλθοσαν εἰσ Ἱερουσαλήμ, προσεκύνησαν τῷ Θεῷ. καὶ ἡνίκα ἐκαθαρίσθη ὁ λαόσ, ἀνήνεγκαν τὰ ὁλοκαυτώματα αὐτῶν καὶ τὰ ἑκούσια αὐτῶν καὶ τὰ δόματα. καὶ ἀνέθηκεν Ἰουδὶθ πάντα τὰ σκεύη Ὀλοφέρνου, ὅσα ἔδωκεν ὁ λαὸσ αὐτῇ, καὶ τὸ κωνωπεῖον, ὃ ἔλαβεν αὕτη ἐκ τοῦ κοιτῶνοσ αὐτοῦ, ὡσ ἀνάθημα τῷ Θεῷ ἔδωκε. καὶ ἦν ὁ λαὸσ εὐφραινόμενοσ ἐν Ἱερουσαλὴμ κατὰ πρόσωπον τῶν ἁγίων ἐπὶ μῆνασ τρεῖσ, καὶ Ἰουδὶθ μετ̓ αὐτῶν κατέμεινε. Μετὰ δὲ τὰσ ἡμέρασ ταύτασ ἀνέζευξεν ἕκαστοσ εἰσ τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ, καὶ Ἰουδὶθ ἀπῆλθεν εἰσ Βαιτυλούα καὶ κατέμεινεν ἐπὶ τῆσ ὑπάρξεωσ αὐτῆσ. καὶ ἐγένετο κατὰ τὸν καιρὸν αὐτῆσ ἔνδοξοσ ἐν πάσῃ τῇ γῇ. καὶ πολλοὶ ἐπεθύμησαν αὐτήν, καὶ οὐκ ἔγνω ἀνὴρ αὐτὴν πάσασ τὰσ ἡμέρασ τῆσ ζωῆσ αὐτῆσ, ἀφ̓ ἧσ ἡμέρασ ἀπέθανε Μανασσῆσ ὁ ἀνὴρ αὐτῆσ, καὶ προσετέθη πρὸσ τὸν λαὸν αὐτοῦ. καὶ ἦν προβαίνουσα μεγάλη σφόδρα καὶ ἐγήρασεν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ ἀνδρὸσ αὐτῆσ ἔτη ἑκατὸν πέντε. καὶ ἀφῆκε τὴν ἅβραν αὐτῆσ ἐλευθέραν. καὶ ἀπέθανεν εἰσ Βαιτυλούα, καὶ ἔθαψαν αὐτὴν ἐν τῷ σπηλαίῳ τοῦ ἀνδρὸσ αὐτῆσ Μανασσῆ, καὶ ἐπένθησεν αὐτὴν οἶκοσ Ἰσραὴλ ἡμέρασ ἑπτά. καὶ διεῖλε τὰ ὑπάρχοντα αὐτῆσ πρὸ τοῦ ἀποθανεῖν αὐτὴν πᾶσι τοῖσ ἔγγιστα Μανασσῆ τοῦ ἀνδρὸσ αὐτῆσ καὶ τοῖσ ἔγγιστα τοῦ γένουσ αὐτῆσ. καὶ οὐκ ἦν ἔτι ὁ ἐκφοβῶν τοὺσ υἱοὺσ Ἰσραὴλ ἐν ταῖσ ἡμέραισ Ἰουδὶθ καὶ μετὰ τὸ ἀποθανεῖν αὐτὴν ἡμέρασ πολλάσ.

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION