Septuagint, Liber II Samuelis

(70인역 성경, 사무엘기 하권)

ΚΑΙ ἐγένετο μετὰ τὸ ἀποθανεῖν Σαοὺλ καὶ Δαυὶδ ἀνέστρεψε τύπτων τὸν Ἀμαλήκ, καὶ ἐκάθισε Δαυὶδ ἐν Σεκελὰκ ἡμέρασ δύο. καὶ ἐγενήθη τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ἦλθεν ἐκ τῆσ παρεμβολῆσ ἐκ τοῦ λαοῦ Σαούλ, καὶ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ διερρωγότα, καὶ γῆ ἐπὶ τῆσ κεφαλῆσ αὐτοῦ, καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἰσελθεῖν αὐτὸν πρὸσ Δαυὶδ καὶ ἔπεσεν ἐπὶ τὴν γῆν καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ. καὶ εἶπεν αὐτῷ Δαυίδ. πόθεν σὺ παραγίνῃ̣ καὶ εἶπε πρὸσ αὐτόν. ἐκ τῆσ παρεμβολῆσ Ἰσραὴλ ἐγὼ διασέσωσμαι. καὶ εἶπεν αὐτῷ Δαυίδ. τίσ ὁ λόγοσ οὗτοσ̣ ἀπάγγειλόν μοι. καὶ εἶπεν ὅτι ἔφυγεν ὁ λαὸσ ἐκ τοῦ πολέμου καὶ πεπτώκασι πολλοὶ ἐκ τοῦ λαοῦ καὶ ἀπέθανον. καὶ Σαοὺλ καὶ Ἰωνάθαν ὁ υἱὸσ αὐτοῦ ἀπέθανε. καὶ εἶπε Δαυὶδ τῷ παιδαρίῳ τῷ ἀπαγγέλλοντι αὐτῷ. πῶσ οἶδασ ὅτι τέθνηκε Σαοὺλ καὶ Ἰωνάθαν ὁ υἱὸσ αὐτοῦ̣ καὶ εἶπε τὸ παιδάριον τὸ ἀπαγγέλλον αὐτῷ. περιπτώματι περιέπεσον ἐν τῷ ὄρει τῷ Γελβουέ, καὶ ἰδοὺ Σαοὺλ ἐπεστήρικτο ἐπὶ τὸ δόρυ αὐτοῦ, καὶ ἰδοὺ τὰ ἅρματα καὶ οἱ ἱππάρχαι συνῆψαν αὐτῷ. καὶ ἐπέβλεψεν ἐπὶ τὰ ὀπίσω αὐτοῦ καὶ εἶδέ με καὶ ἐκάλεσέ με, καὶ εἶπα. ἰδοὺ ἐγώ. καὶ εἶπέ μοι. τίσ εἶ σύ̣ καὶ εἶπα. Ἀμαληκίτησ ἐγώ εἰμι. καὶ εἶπε πρόσ με. στῆθι δὴ ἐπάνω μου καὶ θανάτωσόν με, ὅτι κατέσχε με σκότοσ δεινόν, ὅτι πᾶσα ἡ ψυχή μου ἐν ἐμοί. καὶ ἐπέστην ἐπ̓ αὐτὸν καὶ ἐθανάτωσα αὐτόν, ὅτι ᾔδειν ὅτι οὐ ζήσεται μετὰ τὸ πεσεῖν αὐτόν. καὶ ἔλαβον τὸ βασίλειον τὸ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ τὸν χλιδῶνα τὸν ἐπὶ τοῦ βραχίονοσ αὐτοῦ καὶ ἐνήνοχα αὐτὰ τῷ κυρίῳ μου ὧδε. καὶ ἐκράτησε Δαυὶδ τῶν ἱματίων αὐτοῦ καὶ διέρρηξεν αὐτά, καὶ πάντεσ οἱ ἄνδρεσ οἱ μετ̓ αὐτοῦ διέρρηξαν τὰ ἱμάτια αὐτῶν. καὶ ἐκόψαντο καὶ ἔκλαυσαν καὶ ἐνήστευσαν ἕωσ δείλησ ἐπὶ Σαοὺλ καὶ ἐπὶ Ἰωνάθαν τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὸν λαὸν Ἰούδα καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰσραήλ, ὅτι ἐπλήγησαν ἐν ρομφαίᾳ. καὶ εἶπε Δαυὶδ τῷ παιδαρίῳ τῷ ἀπαγγέλλοντι αὐτῷ. πόθεν εἶ σύ̣ καὶ εἶπεν. υἱὸσ ἀνδρὸσ παροίκου Ἀμαληκίτου ἐγώ εἰμι. καὶ εἶπεν αὐτῷ Δαυίδ. πῶσ οὐκ ἐφοβήθησ ἐπενεγκεῖν χεῖρά σου διαφθεῖραι τὸν χριστὸν Κυρίου̣ καὶ ἐκάλεσε Δαυὶδ ἓν τῶν παιδαρίων αὐτοῦ καὶ εἶπε. προσελθὼν ἀπάντησον αὐτῷ. καὶ ἐπάταξεν αὐτόν, καὶ ἀπέθανε. καὶ εἶπε πρὸσ αὐτὸν Δαυίδ. τὸ αἷμά σου ἐπὶ τὴν κεφαλήν σου, ὅτι στὸ στόμα σου ἀπεκρίθη κατὰ σοῦ λέγων ὅτι, ἐγὼ ἐθανάτωσα τὸν χριστὸν Κυρίου. Καὶ ἐθρήνησε Δαυὶδ τὸν θρῆνον τοῦτον ἐπὶ Σαοὺλ καὶ ἐπὶ Ἰωνάθαν τὸν υἱὸν αὐτοῦ. καὶ εἶπε τοῦ διδάξαι τοὺσ υἱοὺσ Ἰούδα. ἰδοὺ γέγραπται ἐπὶ βιβλίου τοῦ εὐθοῦσ. Στήλωσον, Ἰσραήλ, ὑπὲρ τῶν τεθνηκότων ἐπὶ τὰ ὕψη σου τραυματιῶν. πῶσ ἔπεσαν δυνατοί̣ μὴ ἀναγγείλητε ἐν Γὲθ καὶ μὴ εὐαγγελίσησθε ἐν ταῖσ ἐξόδοισ Ἀσκάλωνοσ, μή ποτε εὐφρανθῶσι θυγατέρεσ ἀλλοφύλων, μή ποτε ἀγαλλιάσωνται θυγατέρεσ τῶν ἀπεριτμήτων. ὄρη τὰ ἐν Γελβουὲ μὴ καταβάτω δρόσοσ καὶ μὴ ὑετὸσ ἐφ̓ ὑμᾶσ καὶ ἀγροὶ ἀπαρχῶν, ὅτι ἐκεῖ προσωχθίσθη θυρεὸσ δυνατῶν, θυρεὸσ Σαοὺλ οὐκ ἐχρίσθη ἐν ἐλαίῳ. ἀφ̓ αἵματοσ τραυματιῶν καὶ ἀπὸ στέατοσ δυνατῶν τόξον Ἰωνάθαν οὐκ ἀπεστράφη κενὸν εἰσ τὰ ὀπίσω, καὶ ρομφαία Σαοὺλ οὐκ ἀνέκαμψε κενή. Σαοὺλ καὶ Ἰωνάθαν, οἱ ἠγαπημένοι καὶ ὡραῖοι, οὐ διακεχωρισμένοι, εὐπρεπεῖσ ἐν τῇ ζωῇ αὐτῶν καὶ ἐν τῷ θανάτῳ αὐτῶν οὐ διεχωρίσθησαν. ὑπὲρ ἀετοὺσ κοῦφοι καὶ ὑπὲρ λέοντασ ἐκραταιώθησαν. θυγατέρεσ Ἰσραήλ, ἐπὶ Σαοὺλ κλαύσατε, τὸν ἐνδιδύσκοντα ὑμᾶσ κόκκινα μετὰ κόσμου ὑμῶν, τὸν ἀναφέροντα κόσμον χρυσοῦν ἐπὶ τὰ ἐνδύματα ὑμῶν. πῶσ ἔπεσαν δυνατοὶ ἐν μέσῳ τοῦ πολέμου. Ἰωνάθαν ἐπὶ τὰ ὕψη σου τραυματίασ. ἀλγῶ ἐπὶ σοί, ἀδελφέ μου Ἰωνάθαν. ὡραιώθησ μοι σφόδρα, ἐθαυμαστώθη ἡ ἀγάπησίσ σου ἐμοὶ ὑπὲρ ἀγάπησιν γυναικῶν. πῶσ ἔπεσαν δυνατοὶ καὶ ἀπώλοντο σκεύη πολεμικά̣ ΚΑΙ ἐγένετο μετὰ ταῦτα καὶ ἐπηρώτησε Δαυὶδ ἐν Κυρίῳ λέγων. εἰ ἀναβῶ εἰσ μίαν τῶν πόλεων Ἰούδα̣ καὶ εἶπε Κύριοσ πρὸσ αὐτόν. ἀνάβηθι. καὶ εἶπε Δαυίδ. ποῦ ἀναβῶ̣ καὶ εἶπεν. εἰσ Χεβρών.

καὶ ἀνέβη ἐκεῖ Δαυὶδ εἰσ Χεβρὼν καὶ ἀμφότεραι αἱ γυναῖκεσ αὐτοῦ, Ἀχινόομ ἡ Ἰεζραηλῖτισ καὶ Ἀβιγαία ἡ γυνὴ Νάβαλ τοῦ Καρμηλίου, καὶ οἱ ἄνδρεσ οἱ μετ̓ αὐτοῦ, ἕκαστοσ καὶ ὁ οἶκοσ αὐτοῦ, καὶ κατῴκουν ἐν ταῖσ πόλεσι Χεβρών. καὶ ἔρχονται ἄνδρεσ τῆσ Ἰουδαίασ καὶ χρίουσι τὸν Δαυὶδ ἐκεῖ τοῦ βασιλεύειν ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰούδα. ̀ρ̀ν̀ρ̀ν̀ρ̀ν̀ρ̀ν Καὶ ἀπήγγειλαν τῷ Δαυὶδ λέγοντεσ. ὅτι οἱ ἄνδρεσ Ἰαβὶσ τῆσ Γαλααδίτιδοσ ἔθαψαν τὸν Σαούλ. καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ ἀγγέλουσ πρὸσ τοὺσ ἡγουμένουσ Ἰαβὶσ τῆσ Γαλααδίτιδοσ καὶ εἶπε πρὸσ αὐτοὺσ Δαυίδ. εὐλογημένοι ὑμεῖσ τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἐποιήσατε τὸ ἔλεοσ τοῦτο ἐπὶ τὸν κύριον ὑμῶν, ἐπὶ Σαοὺλ τὸν χριστὸν Κυρίου καὶ ἐθάψατε αὐτὸν καὶ Ἰωνάθαν τὸν υἱὸν αὐτοῦ. καὶ νῦν ποιήσαι Κύριοσ μεθ̓ ὑμῶν ἔλεοσ καὶ ἀλήθειαν, καί γε ἐγὼ ποιήσω μεθ̓ ὑμῶν τὰ ἀγαθὰ ταῦτα, ὅτι ἐποιήσατε τὸ ρῆμα τοῦτο. καὶ νῦν κραταιούσθωσαν αἱ χεῖρεσ ὑμῶν καὶ γίνεσθε εἰσ υἱοὺσ δυνατούσ, ὅτι τέθνηκεν ὁ κύριοσ ὑμῶν Σαούλ, καί γε ἐμὲ κέχρικεν ὁ οἶκοσ Ἰούδα ἐφ̓ ἑαυτὸν εἰσ βασιλέα. Καὶ Ἀβεννὴρ υἱὸσ Νὴρ ἀρχιστράτηγοσ τοῦ Σαοὺλ ἔλαβε τὸν Ἰεβοσθὲ υἱὸν Σαοὺλ καὶ ἀνεβίβασεν αὐτὸν ἐκ τῆσ παρεμβολῆσ εἰσ Μαναὲμ καὶ ἐβασίλευσεν αὐτὸν ἐπὶ τὴν Γαλααδῖτιν καὶ ἐπὶ τὸν Θασιρὶ καὶ ἐπὶ τὴν Ἰεζράελ καὶ ἐπὶ τὸν Ἐφραὶμ καὶ ἐπὶ τὸν Βενιαμὶν καὶ ἐπὶ πάντα Ἰσραήλ. τεσσαράκοντα ἐτῶν Ἰεβοσθὲ υἱὸσ Σαούλ, ὅτε ἐβασίλευσεν ἐπὶ Ἰσραήλ, καὶ δύο ἔτη ἐβασίλευσε, πλὴν τοῦ οἴκου Ἰούδα, οἳ ἦσαν ὀπίσω Δαυίδ. καὶ ἐγένοντο αἱ ἡμέραι, ἃσ Δαυὶδ ἐβασίλευσεν ἐν Χεβρὼν ἐπὶ τὸν οἶκον Ἰούδα, ἑπτὰ ἔτη καὶ μῆνασ ἕξ. Καὶ ἐξῆλθεν Ἀβεννὴρ υἱὸσ Νὴρ καὶ οἱ παῖδεσ Ἰεβοσθὲ υἱοῦ Σαοὺλ ἐκ Μαναὲμ εἰσ Γαβαών. καὶ Ἰωὰβ υἱὸσ Σαρουί̈ασ καὶ οἱ παῖδεσ Δαυὶδ ἐξήλθοσαν ἐκ Χεβρὼν καὶ συναντῶσιν αὐτοῖσ ἐπὶ τὴν κρήνην τὴν Γαβαὼν ἐπὶ τὸ αὐτό, καὶ ἐκάθισαν οὗτοι ἐπὶ τὴ κρήνην ἐντεῦθεν, καὶ οὗτοι ἐπὶ τὴν κρήνην ἐντεῦθεν. καὶ εἶπεν Ἀβεννὴρ πρὸσ Ἰωάβ. ἀναστήτωσαν δὴ τὰ παιδάρια καὶ παιξάτωσαν ἐνώπιον ἡμῶν. καὶ εἶπεν Ἰωάβ. ἀναστήτωσαν. καὶ ἀνέστησαν καὶ παρῆλθον ἐν ἀριθμῷ τῶν παίδων Βενιαμὶν δώδεκα τῶν Ἰεβοσθὲ υἱοῦ Σαοὺλ καὶ δώδεκα ἐκ τῶν παίδων Δαυίδ. καὶ ἐκράτησαν ἕκαστοσ τῇ χειρὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ πλησίον αὐτοῦ, καὶ μάχαιρα αὐτοῦ εἰσ πλευρὰν τοῦ πλησίον αὐτοῦ, καὶ πίπτουσι κατὰ τὸ αὐτό. καὶ ἐκλήθη τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου Μερὶσ τῶν ἐπιβούλων, ἥ ἐστιν ἐν Γαβαών. καὶ ἐγένετο ὁ πόλεμοσ σκληρὸσ ὥστε λίαν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, καὶ ἔπταισεν Ἀβεννὴρ καὶ ἄνδρεσ Ἰσραὴλ ἐνώπιον παίδων Δαυίδ. καὶ ἐγένοντο ἐκεῖ τρεῖσ υἱοὶ Σαρουί̈ασ, Ἰωὰβ καὶ Ἀβεσσὰ καὶ Ἀσαήλ, καὶ Ἀσαὴλ κοῦφοσ τοῖσ ποσὶν αὐτοῦ ὡσεὶ μία δορκὰσ ἐν ἀγρῷ. καὶ κατεδίωξεν Ἀσαὴλ ὀπίσω Ἀβεννὴρ καὶ οὐκ ἐξέκλινε τοῦ πορεύεσθαι εἰσ δεξιὰ οὐδὲ εἰσ ἀριστερὰ κατόπισθεν Ἀβεννήρ. καὶ ἐπέβλεψεν Ἀβεννὴρ εἰσ τὰ ὀπίσω αὐτοῦ καὶ εἶπεν. εἰ σὺ εἶ αὐτὸσ Ἀσαήλ̣ καὶ εἶπεν. ἐγώ εἰμι. καὶ εἶπεν αὐτῷ Ἀβεννήρ. ἔκλινον σὺ εἰσ τὰ δεξιὰ ἢ εἰσ τὰ ἀριστερὰ καὶ κάτασχε σεαυτῷ ἓν τῶν παιδαρίων καὶ λαβὲ σεαυτῷ τὴν πανοπλίαν αὐτοῦ. καὶ οὐκ ἠθέλησεν Ἀσαὴλ ἐκκλῖναι ἐκ τῶν ὄπισθεν αὐτοῦ. καὶ προσέθετο ἔτι Ἀβεννὴρ λέγων τῷ Ἀσαήλ. ἀπόστηθι ἀπ̓ ἐμοῦ, ἵνα μὴ πατάξω σε εἰσ τὴν γῆν. καὶ πῶσ ἀρῶ τὸ πρόσωπόν μου πρὸσ Ἰωάβ̣ καὶ ποῦ ἐστι ταῦτα̣ ἐπίστρεφε πρὸσ Ἰωὰβ τὸν ἀδελφόν σου. καὶ οὐκ ἐβούλετο τοῦ ἀποστῆναι. καὶ τύπτει αὐτὸν Ἀβεννὴρ ἐν τῷ ὀπίσω τοῦ δόρατοσ ἐπὶ τὴν ψόαν, καὶ διεξῆλθε τὸ δόρυ ἐκ τῶν ὀπίσω αὐτοῦ, καὶ πίπτει ἐκεῖ καὶ ἀποθνήσκει ὑποκάτω αὐτοῦ. καὶ ἐγένετο πᾶσ ὁ ἐρχόμενοσ ἕωσ τοῦ τόπου, οὗ ἔπεσεν ἐκεῖ Ἀσαὴλ καὶ ἀπέθανε, καὶ ὑφίστατο. καὶ κατεδίωξεν Ἰωὰβ καὶ Ἀβεσσὰ ὀπίσω Ἀβεννήρ. καὶ ὁ ἥλιοσ ἔδυνε. καὶ αὐτοὶ εἰσῆλθον ἕωσ τοῦ βουνοῦ Ἀμμάν, ὅ ἐστιν ἐπὶ προσώπου Γαί, ὁδὸν ἔρημον Γαβαών. καὶ συναθροίζονται οἱ υἱοὶ Βενιαμὶν οἱ ὀπίσω Ἀβεννὴρ καὶ ἐγενήθησαν εἰσ συνάντησιν μίαν καὶ ἔστησαν ἐπὶ κεφαλὴν βουνοῦ ἑνόσ. καὶ ἐκάλεσεν Ἀβεννὴρ Ἰωὰβ καὶ εἶπε. μὴ εἰσ νῖκοσ καταφάγεται ἡ ρομφαία̣ ἦ οὐκ οἶδασ ὅτι πικρὰ ἔσται εἰσ τὰ ἔσχατα̣ καὶ ἕωσ πότε οὐ μὴ εἴπῃσ τῷ λαῷ ἀποστρέφειν ἀπὸ ὄπισθεν τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν̣ καὶ εἶπεν Ἰωάβ. ζῇ Κύριοσ, ὅτι εἰ μὴ ἐλάλησασ, διότι τότε ἐκ πρωϊόθεν ἀνέβη ἂν ὁ λαὸσ ἕκαστοσ κατόπισθεν τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ. καὶ ἐσάλπισεν Ἰωὰβ τῇ σάλπιγγι, καὶ ἀπέστησαν πᾶσ ὁ λαὸσ καὶ οὐ κατεδίωξαν ὀπίσω τοῦ Ἰσραὴλ καὶ οὐ προσέθεντο ἔτι τοῦ πολεμεῖν. καὶ Ἀβεννὴρ καὶ οἱ ἄνδρεσ αὐτοῦ ἀπῆλθον εἰσ δυσμὰσ ὅλην τὴν νύκτα ἐκείνην καὶ διέβαιναν τὸν Ἰορδάνην καὶ ἐπορεύθησαν ὅλην τὴν παρατείνουσαν καὶ ἔρχονται εἰσ τὴν παρεμβολήν. καὶ Ἰωὰβ ἀνέστρεψεν ὄπισθεν ἀπὸ τοῦ Ἀβεννὴρ καὶ συνήθροισε πάντα τὸν λαόν, καὶ ἐπεσκέπησαντῶν παίδων Δαυίδ ἐννεακαίδεκα ἄνδρεσ καὶ Ἀσαήλ. καὶ οἱ παῖδεσ Δαυὶδ ἐπάταξαν τῶν υἱῶν Βενιαμὶν τῶν ἀνδρῶν Ἀβεννὴρ τριακοσίουσ ἑξήκοντα ἄνδρασ παῤ αὐτοῦ. καὶ αἴρουσι τὸν Ἀσαὴλ καὶ θάπτουσιν αὐτὸν ἐν τῷ τάφῳ τοῦ πατρὸσ αὐτοῦ ἐν Βηθλεέμ. καὶ ἐπορεύθη Ἰωὰβ καὶ οἱ ἄνδρεσ οἱ μετ̓ αὐτοῦ ὅλην τὴν νύκτα, καὶ διέφαυσεν αὐτοῖσ ἐν Χεβρών. ΚΑΙ ἐγένετο ὁ πόλεμοσ ἐπὶ πολὺ ἀνὰ μέσον τοῦ οἴκου Σαοὺλ καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ οἴκου Δαυίδ. καὶ ὁ οἶκοσ Δαυὶδ ἐπορεύετο καὶ ἐκραταιοῦτο, καὶ ὁ οἶκοσ Σαοὺλ ἐπορεύετο καὶ ἠσθένει.

Καὶ ἐτέχθησαν τῷ Δαυὶδ υἱοὶ ἐν Χεβρών, καὶ ἦν ὁ πρωτότοκοσ αὐτοῦ Ἀμνὼν τῆσ Ἀχινόομ τῆσ Ἰεζραηλίτιδοσ, καὶ ὁ δεύτεροσ αὐτοῦ Δαλουί̈α τῆσ Ἀβιγαίασ τῆσ Καρμηλίασ, καὶ ὁ τρίτοσ Ἀβεσσαλὼμ υἱὸσ Μααχὰ θυγατρὸσ Θολμὶ βασιλέωσ Γεσίρ, καὶ ὁ τέταρτοσ Ὀρνία υἱὸσ Φεγγίθ, καὶ ὁ πέμπτοσ Σαβατία τῆσ Ἀβιτάλ, καὶ ὁ ἕκτοσ Ἰεθεραὰμ τῆσ Αἰγλὰ γυναικὸσ Δαυίδ. οὗτοι ἐτέχθησαν τῷ Δαυὶδ ἐν Χεβρών. Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι τὸν πόλεμον ἀνὰ μέσον τοῦ οἴκου Σαοὺλ καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ οἴκου Δαυίδ, καὶ Ἀβεννὴρ ἦν κρατῶν τοῦ οἴκου Σαούλ. καὶ τῷ Σαοὺλ παλλακὴ Ρεσφὰ θυγάτηρ Ἰάλ. καὶ εἶπεν Ἰεβοσθὲ υἱὸσ Σαοὺλ πρὸσ Ἀβεννήρ. τί ὅτι εἰσῆλθεσ πρὸσ τὴν παλλακὴν τοῦ πατρόσ μου̣ καὶ ἐθυμώθη σφόδρα Ἀβεννὴρ περὶ τοῦ λόγου τούτου τῷ Ἰεβοσθέ, καὶ εἶπεν Ἀβεννὴρ πρὸσ αὐτόν. μὴ κεφαλὴ κυνὸσ ἐγώ εἰμι̣ ἐποίησα σήμερον ἔλεοσ μετὰ τοῦ οἴκου Σαοὺλ τοῦ πατρόσ σου καὶ περὶ ἀδελφῶν καὶ περὶ γνωρίμων καὶ οὐκ ηὐτομόλησα εἰσ τὸν οἶκον Δαυίδ. καὶ ἐπιζητεῖσ ἐπ̓ ἐμὲ σὺ ὑπὲρ ἀδικίασ γυναικὸσ σήμερον̣ τάδε ποιήσαι ὁ Θεὸσ τῷ Ἀβεννὴρ καὶ τάδε προσθείη αὐτῷ, ὅτι καθὼσ ὤμοσε Κύριοσ τῷ Δαυίδ, ὅτι οὕτωσ ποιήσω αὐτῷ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ περιελεῖν τὴν βασιλείαν ἀπὸ τοῦ οἴκου Σαούλ, καὶ τοῦ ἀναστῆσαι τὸν θρόνον Δαυὶδ ἐπὶ Ἰσραὴλ καὶ ἐπὶ τὸν Ἰούδαν ἀπὸ Δὰν ἕωσ Βηρσαβεέ. καὶ οὐκ ἠδυνάσθη ἔτι Ἰεβοσθὲ ἀποκριθῆναι τῷ Ἀβεννὴρ ρῆμα ἀπὸ τοῦ φοβεῖσθαι αὐτόν. Καὶ ἀπέστειλεν Ἀβεννὴρ ἀγγέλουσ πρὸσ Δαυὶδ εἰσ Θαιλὰμ οὗ ἦν, παραχρῆμα λέγων. διάθου διαθήκην σου μετ̓ ἐμοῦ, καὶ ἰδοὺ ἡ χεὶρ μου μετὰ σοῦ ἐπιστρέψαι πρὸσ σὲ πάντα τὸν οἶκον Ἰσραήλ. καὶ εἶπε Δαυίδ. καλῶσ ἐγὼ διαθήσομαι πρὸσ σὲ διαθήκην, πλὴν λόγον ἕνα ἐγὼ αἰτοῦμαι παρὰ σοῦ λέγων. οὐκ ὄψει τὸ πρόσωπόν μου, ἐὰν μὴ ἀγάγῃσ τὴν Μελχὸλ θυγατέρα Σαοὺλ παραγινομένου σου ἰδεῖν τὸ πρόσωπόν μου. καὶ ἐξαπέστειλε Δαυὶδ πρὸσ Ἰεβοσθὲ υἱὸν Σαοὺλ ἀγγέλουσ λέγων. ἀπόδοσ μοι τὴν γυναῖκά μου τὴν Μελχόλ, ἣν ἔλαβον ἐν ἑκατὸν ἀκροβυστίαισ ἀλλοφύλων. καὶ ἀπέστειλεν Ἰεβοσθὲ καὶ ἔλαβεν αὐτὴν παρὰ τοῦ ἀνδρὸσ αὐτῆσ, παρὰ Φαλτιὴλ υἱοῦ Σελλῆσ. καὶ ἐπορεύετο ὁ ἀνὴρ αὐτῆσ μετ̓ αὐτῆσ κλαίων ὀπίσω αὐτῆσ ἕωσ Βαρακίμ. καὶ εἶπε πρὸσ αὐτὸν Ἀβεννήρ. πορεύου, ἀνάστρεφε. καὶ ἀνέστρεψε. καὶ εἶπεν Ἀβεννὴρ πρὸσ τοὺσ πρεσβυτέρουσ Ἰσραὴλ λέγων. χθὲσ καὶ τρίτην ἐζητεῖτε τὸν Δαυὶδ βασιλεύειν ἐφ̓ ὑμῶν. καὶ νῦν ποιήσατε, ὅτι Κύριοσ ἐλάλησε περὶ Δαυὶδ λέγων. ἐν χειρὶ τοῦ δούλου μου Δαυὶδ σώσω τὸν Ἰσραὴλ ἐκ χειρὸσ ἀλλοφύλων καὶ ἐκ χειρὸσ πάντων τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν. καὶ ἐλάλησεν Ἀβεννὴρ ἐν τοῖσ ὠσὶ Βενιαμίν. καὶ ἐπορεύθη Ἀβεννὴρ τοῦ λαλῆσαι εἰσ τὰ ὦτα τοῦ Δαυὶδ εἰσ Χεβρὼν πάντα, ὅσα ἤρεσεν ἐν ὀφθαλμοῖσ Ἰσραὴλ καὶ ἐν ὀφθαλμοῖσ οἴκου Βενιαμίν. Καὶ ἦλθεν Ἀβεννὴρ πρὸσ Δαυὶδ εἰσ Χεβρὼν καὶ μετ̓ αὐτοῦ εἴκοσιν ἄνδρεσ. καὶ ἐποίησε Δαυὶδ τῷ Ἀβεννὴρ καὶ τοῖσ ἀνδράσι τοῖσ μετ̓ αὐτοῦ πότον. καὶ εἶπεν Ἀβεννὴρ πρὸσ Δαυίδ. ἀναστήσομαι δὴ καὶ πορεύσομαι καὶ συναθροίσω πρὸσ κύριόν μου τὸν βασιλέα πάντα Ἰσραὴλ καὶ διαθήσομαι μετ̓ αὐτοῦ διαθήκην, καὶ βασιλεύσεισ ἐπὶ πᾶσιν, οἷσ ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχή σου. καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ τὸν Ἀβεννήρ, καὶ ἐπορεύθη ἐν εἰρήνῃ. καὶ ἰδοὺ οἱ παῖδεσ Δαυὶδ καὶ Ἰωὰβ παρεγένοντο ἐκ τῆσ ἐξοδίασ, καὶ σκῦλα πολλὰ ἔφερον μεθ̓ ἑαυτῶν. καὶ Ἀβεννὴρ οὐκ ἦν μετὰ Δαυὶδ εἰσ Χεβρών, ὅτι ἀπεστάλκει αὐτὸν καὶ ἀπεληλύθει ἐν εἰρήνῃ. καὶ Ἰωὰβ καὶ πᾶσα ἡ στρατιὰ αὐτοῦ ἤλθοσαν, καὶ ἀπηγγέλη τῷ Ἰωὰβ λέγοντεσ. ἥκει Ἀβεννὴρ υἱὸσ Νὴρ πρὸσ Δαυίδ, καὶ ἀπέσταλκεν αὐτὸν καὶ ἀπῆλθεν ἐν εἰρήνῃ. καὶ εἰσῆλθεν Ἰωὰβ πρὸσ τὸν βασιλέα καὶ εἶπε. τί τοῦτο ἐποίησασ̣ ἰδοὺ ἦλθεν Ἀβεννὴρ πρὸσ σέ, καὶ ἱνατί ἐξαπέσταλκασ αὐτὸν καὶ ἀπελήλυθεν ἐν εἰρήνῃ̣ ἦ οὐκ οἶδασ τὴν κακίαν Ἀβεννὴρ υἱοῦ Νήρ, ὅτι ἀπατῆσαί σε παρεγένετο καὶ γνῶναι τὴν ἔξοδόν σου καὶ τὴν εἴσοδόν σου καὶ γνῶναι ἅπαντα, ὅσα σὺ ποιεῖσ̣ καὶ ἀνέστρεψεν Ἰωὰβ ἀπὸ τοῦ Δαυὶδ καὶ ἀπέστειλεν ἀγγέλουσ πρὸσ Ἀβεννὴρ ὀπίσω, καὶ ἐπιστρέφουσιν αὐτὸν ἀπὸ τοῦ φρέατοσ τοῦ Σεειράμ. καὶ Δαυὶδ οὐκ ᾔδει. καὶ ἐπέστρεψε τὸν Ἀβεννὴρ εἰσ Χεβρών, καὶ ἐξέκλινεν αὐτὸν Ἰωὰβ ἐκ πλαγίων τῆσ πύλησ λαλῆσαι πρὸσ αὐτὸν ἐνεδρεύων καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν ἐκεῖ εἰσ τὴν ψόαν, καὶ ἀπέθανεν ἐν τῷ αἱματι Ἀσαὴλ τοῦ ἀδελφοῦ Ἰωάβ. Καὶ ἤκουσε Δαυὶδ μετὰ ταῦτα καὶ εἶπεν. ἀθῶόσ εἰμι ἐγὼ καὶ ἡ βασιλεία μου ἀπὸ Κυρίου καὶ ἕωσ αἰῶνοσ ἀπὸ τῶν αἱμάτων Ἀβεννὴρ υἱοῦ Νήρ. καταντησάτωσαν ἐπὶ κεφαλὴν Ἰωὰβ καὶ ἐπὶ πάντα τὸν οἶκον τοῦ πατρὸσ αὐτοῦ, καὶ μὴ ἐκλείποι ἐκ τοῦ οἴκου Ἰωὰβ γονορρυὴσ καὶ λεπρὸσ καὶ κρατῶν σκυτάλησ καὶ πίπτων ἐν ρομφαίᾳ καὶ ἐλασσούμενοσ ἄρτοισ. Ἰωὰβ δὲ καὶ Ἀβεσσὰ ὁ ἀδελφὸσ αὐτοῦ διαπαρετηροῦντο τὸν Ἀβεννὴρ ἀνθ̓ ὧν ἐθανάτωσε τὸν Ἀσαὴλ τὸν ἀδελφὸν αὐτῶν ἐν Γαβαών, ἐν τῷ πολέμῳ. καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸσ Ἰωὰβ καὶ πρὸσ πάντα τὸν λαὸν τὸν μετ̓ αὐτοῦ. διαρρήξατε τὰ ἱμάτια ὑμῶν καὶ περιζώσασθε σάκκουσ καὶ κόπτεσθε ἔμπροσθεν Ἀβεννήρ. καὶ ὁ βασιλεὺσ Δαυὶδ ἐπορεύετο ὀπίσω τῆσ κλίνησ. καὶ θάπτουσι τὸν Ἀβεννὴρ ἐν Χεβρών. καὶ ᾖρεν ὁ βασιλεὺσ τὴν φωνὴν αὐτοῦ καὶ ἔκλαυσεν ἐπὶ τοῦ τάφου αὐτοῦ, καὶ ἔκλαυσε πᾶσ ὁ λαὸσ ἐπὶ Ἀβεννήρ. καὶ ἐθρήνησεν ὁ βασιλεὺσ ἐπὶ Ἀβεννὴρ καὶ εἶπεν. εἰ κατὰ τὸν θάνατον Νάβαλ ἀποθανεῖται Ἀβεννήρ̣ αἱ χεῖρέσ σου οὐκ ἐδέθησαν, οἱ πόδεσ σου οὐκ ἐν πέδαισ. οὐ προσήγαγεν ὡσ Νάβαλ, ἐνώπιον υἱῶν ἀδικίασ ἔπεσασ. καὶ συνήχθη πᾶσ ὁ λαὸσ τοῦ κλαῦσαι αὐτόν. καὶ ἦλθε πᾶσ ὁ λαὸσ περιδειπνῆσαι τὸν Δαυὶδ ἄρτοισ ἔτι οὔσησ ἡμέρασ, καὶ ὤμοσε Δαυὶδ λέγων. τάδε ποιήσαι μοι ὁ Θεὸσ καὶ τάδε προσθείη, ὅτι ἐὰν μὴ δύῃ ὁ ἥλιοσ, οὐ μὴ γεύσωμαι ἄρτου ἢ ἀπὸ παντόσ τινοσ. καὶ ἔγνω πᾶσ ὁ λαόσ, καὶ ἤρεσεν ἐνώπιον αὐτῶν πάντα, ὅσα ἐποίησεν ὁ βασιλεὺσ ἐνώπιον τοῦ λαοῦ. καὶ ἔγνω πᾶσ ὁ λαὸσ καὶ πᾶσ Ἰσραὴλ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, ὅτι οὐκ ἐγένετο παρὰ τοῦ βασιλέωσ θανατῶσαι τὸν Ἀβεννὴρ υἱὸν Νήρ. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺσ πρὸσ τοὺσ παῖδασ αὐτοῦ. οὐκ οἴδατε ὅτι ἡγούμενοσ μέγασ πέπτωκεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ ἐν τῷ Ἰσραήλ̣ καὶ ὅτι ἐγώ εἰμι συγγενὴσ σήμερον καὶ καθεσταμένοσ ὑπὸ βασιλέωσ̣ οἱ δὲ ἄνδρεσ οὗτοι υἱοὶ Σαρουί̈ασ σκληρότεροί μού εἰσιν. ἀποδῷ Κύριοσ τῷ ποιοῦντι τὰ πονηρὰ κατὰ τὴν κακίαν αὐτοῦ. ΚΑΙ ἤκουσεν Ἰεβοσθὲ υἱὸσ Σαοὺλ ὅτι τέθνηκεν Ἀβεννὴρ υἱὸσ Νὴρ ἐν Χεβρών, καὶ ἐξελύθησαν αἱ χεῖρεσ αὐτοῦ, καὶ πάντεσ οἱ ἄνδρεσ Ἰσραὴλ παρείθησαν.

καὶ δύο ἄνδρεσ ἡγούμενοι συστρεμμάτων τῷ Ἰεβοσθὲ υἱῷ Σαούλ, ὄνομα τῷ ἑνὶ Βαανὰ καὶ ὄνομα τῷ δευτέρῳ Ρηχάβ, υἱοὶ Ρεμμὼν τοῦ Βηρωθαίου ἐκ τῶν υἱῶν Βενιαμίν. ὅτι Βηρὼθ ἐλογίζετο τοῖσ υἱοῖσ Βενιαμίν, καὶ ἀπέδρασαν οἱ Βηθωραῖοι εἰσ Γεθθαὶμ καὶ ἦσαν ἐκεῖ παροικοῦντεσ ἕωσ τῆσ ἡμέρασ ταύτησ. καὶ τῷ Ἰωνάθαν υἱῷ Σαοὺλ υἱὸσ πεπληγὼσ τοὺσ πόδασ. υἱὸσ ἐτῶν πέντε οὗτοσ ἐν τῷ ἐλθεῖν τὴν ἀγγελίαν Σαοὺλ καὶ Ἰωνάθαν τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ ἐξ Ἰεζραήλ, καὶ ᾖρεν αὐτὸν ἡ τιθηνὸσ αὐτοῦ καὶ ἔφυγε, καὶ ἐγένετο ἐν τῷ σπεύδειν αὐτὸν καὶ ἀναχωρεῖν, καὶ ἔπεσε καὶ ἐχωλάνθη, καὶ ὄνομα αὐτῷ Μεμφιβοσθέ. καὶ ἐπορεύθησαν υἱοὶ Ρεμμὼν τοῦ Βηρωθαίου Ρεκχὰ καὶ Βαανὰ καὶ εἰσῆλθον ἐν τῷ καύματι τῆσ ἡμέρασ εἰσ οἶκον Ἰεβοσθέ. καὶ αὐτὸσ ἐκάθευδεν ἐν τῇ κοίτῃ τῆσ μεσημβρίασ, καὶ ἰδοὺ ἡ θυρωρὸσ τοῦ οἴκου ἐκάθαιρε πυροὺσ καὶ ἐνύσταξε καὶ ἐκάθευδε, καὶ Ρεκχὰ καὶ Βαανὰ οἱ ἀδελφοὶ διέλαθον καὶ εἰσῆλθον εἰσ τὸν οἶκον, καὶ Ἰεβοσθὲ ἐκάθευδεν ἐπὶ τῆσ κλίνησ αὐτοῦ ἐν τῷ κοιτῶνι αὐτοῦ, καὶ τύπτουσιν αὐτὸν καὶ θανατοῦσι καὶ ἀφαιροῦσι τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ ἔλαβον τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ ἀπῆλθον ὁδὸν τὴν κατὰ δυσμὰσ ὅλην τὴν νύκτα. καὶ ἤνεγκαν τὴν κεφαλὴν Ἰεβοσθὲ τῷ Δαυὶδ εἰσ Χεβρὼν καὶ εἶπαν πρὸσ τὸν βασιλέα. ἰδοὺ ἡ κεφαλὴ Ἰεβοσθὲ υἱοῦ Σαοὺλ τοῦ ἐχθροῦ σου, ὃσ ἐζήτει τὴν ψυχήν σου, καὶ ἔδωκε Κύριοσ τῷ κυρίῳ βασιλεῖ ἐκδίκησιν τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ, ὡσ ἡ ἡμέρα αὕτη, ἐκ Σαοὺλ τοῦ ἐχθροῦ σου καὶ ἐκ τοῦ σπέρματοσ αὐτοῦ. καὶ ἀπεκρίθη Δαυὶδ τῷ Ρεκχὰ καὶ τῷ Βαανὰ ἀδελφῷ αὐτοῦ υἱοῖσ Ρεμμὼν τοῦ Βηρωθαίου καὶ εἶπεν αὐτοῖσ. ζῇ Κύριοσ, ὃσ ἐλυτρώσατο τὴν ψυχήν μου ἐκ πάσησ θλίψεωσ, ὅτι ὁ ἀπαγγείλασ μοι ὅτι τέθνηκε Σαούλ, καὶ αὐτὸσ ἦν ὡσ εὐαγγελιζόμενοσ ἐνώπιόν μου, καὶ κατέσχον αὐτὸν καὶ ἀπέκτεινα αὐτὸν ἐν Σεκελάκ, ᾧ ἔδει με δοῦναι εὐαγγέλια. καὶ νῦν ἄνδρεσ πονηροὶ ἀπεκτάγκασιν ἄνδρα δίκαιον ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ ἐπὶ τῆσ κοίτησ αὐτοῦ. καὶ νῦν ἐκζητήσω τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐκ χειρὸσ ὑμῶν καὶ ἐξολοθρεύσω ὑμᾶσ ἐκ τῆσ γῆσ. καὶ ἐνετείλατο Δαυὶδ τοῖσ παιδαρίοισ αὐτοῦ καὶ ἀποκτείνουσιν αὐτοὺσ καὶ κολοβοῦσι τὰσ χεῖρασ αὐτῶν καὶ τοὺσ πόδασ αὐτῶν καὶ ἐκρέμασαν αὐτοὺσ ἐπὶ τῆσ κρήνησ ἐν Χεβρών. καὶ τὴν κεφαλὴν Ἰεβοσθὲ ἔθαψαν ἐν τῷ τάφῳ Ἀβεννὴρ υἱοῦ Νήρ. ΚΑΙ παραγίνονται πᾶσαι αἱ φυλαὶ Ἰσραὴλ πρὸσ Δαυὶδ εἰσ Χεβρὼν καὶ εἶπαν αὐτῷ. ἰδοὺ ὀστᾶ σου καὶ σάρκεσ σου ἡμεῖσ.

καὶ ἐχθὲσ καὶ τρίτην ὄντοσ Σαοὺλ βασιλέωσ ἐφ̓ ἡμῖν, σὺ ἦσθα ὁ ἐξάγων καὶ εἰσάγων τὸν Ἰσραήλ, καὶ εἶπε Κύριοσ πρὸσ σέ. σὺ ποιμανεῖσ τὸν λαόν μου τὸν Ἰσραήλ, καὶ σὺ ἔσῃ εἰσ ἡγούμενον ἐπὶ τὸν λαόν μου Ἰσραήλ. καὶ ἔρχονται πάντεσ οἱ πρεσβύτεροι Ἰσραὴλ πρὸσ τὸν βασιλέα εἰσ Χεβρών, καὶ διέθετο αὐτοῖσ ὁ βασιλεὺσ Δαυὶδ διαθήκην ἐν Χεβρὼν ἐνώπιον Κυρίου, καὶ χρίουσι τὸν Δαυὶδ εἰσ βασιλέα ἐπὶ πάντα Ἰσραήλ. υἱὸσ τριάκοντα ἐτῶν Δαυὶδ ἐν τῷ βασιλεῦσαι αὐτὸν καὶ τεσσαράκοντα ἔτη ἐβασίλευσεν, ἑπτὰ ἔτη καὶ μῆνασ ἓξ ἐβασίλευσεν ἐν Χεβρὼν ἐπὶ τὸν Ἰούδαν καὶ τριάκοντα τρία ἔτη ἐβασίλευσεν ἐπὶ πάντα Ἰσραὴλ καὶ Ἰούδαν ἐν Ἱερουσαλήμ. Καὶ ἀπῆλθε Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρεσ αὐτοῦ εἰσ Ἱερουσαλὴμ πρὸσ τὸν Ἰεβουσαῖον τὸν κατοικοῦντα τὴν γῆν. καὶ ἐρρέθη τῷ Δαυίδ. οὐκ εἰσελεύσῃ ὧδε, ὅτι ἀντέστησαν οἱ τυφλοὶ καὶ οἱ χωλοὶ λέγοντεσ ὅτι οὐκ εἰσελεύσεται Δαυὶδ ὧδε. καὶ κατελάβετο Δαυὶδ τὴν περιοχὴν Σιὼν . καὶ εἶπε Δαυὶδ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ. πᾶσ τύπτων Ἰεβουσαῖον ἁπτέσθω ἐν παραξιφίδι καὶ τοὺσ χωλοὺσ καὶ τοὺσ τυφλοὺσ καὶ τοὺσ μισοῦντασ τὴν ψυχὴν Δαυίδ. διὰ τοῦτο ἐροῦσι. τυφλοὶ καὶ χωλοὶ οὐκ εἰσελεύσονται εἰσ οἶκον Κυρίου. καὶ ἐκάθισε Δαυὶδ ἐν τῇ περιοχῇ, καὶ ἐκλήθη αὕτη ἡ πόλισ Δαυίδ. καὶ ᾠκοδόμησεν αὐτὴν πόλιν κύκλῳ ἀπὸ τῆσ ἄκρασ καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ. καὶ διεπορεύετο Δαυὶδ πορευόμενοσ καὶ μεγαλυνόμενοσ, καὶ Κύριοσ παντοκράτωρ μετ̓ αὐτοῦ. καὶ ἀπέστειλε Χειρὰμ βασιλεὺσ Τύρου ἀγγέλουσ πρὸσ Δαυὶδ καὶ ξύλα κέδρινα καὶ τέκτονασ ξύλων καί τέκτονασ λίθων καὶ ᾠκοδόμησαν οἶκον τῷ Δαυίδ. καὶ ἔγνω Δαυὶδ ὅτι ἡτοίμασεν αὐτὸν Κύριοσ εἰσ βασιλέα ἐπὶ Ἰσραήλ, καὶ ὅτι ἐπῄρθη ἡ βασιλεία αὐτοῦ διὰ τὸν λαὸν αὐτοῦ Ἰσραήλ. καὶ ἔλαβε Δαυὶδ ἔτι γυναῖκασ καὶ παλλακὰσ ἐξ Ἱερουσαλὴμ μετὰ τὸ ἐλθεῖν αὐτὸν ἐκ Χεβρών, καὶ ἐγένοντο τῷ Δαυὶδ ἔτι υἱοὶ καὶ θυγατέρεσ. καὶ ταῦτα τὰ ὀνόματα τῶν γεννηθέντων αὐτῷ ἐν Ἱερουσαλήμ. Σαμμοὺσ καὶ Σωβὰβ καὶ Νάθαν καὶ Σαλωμὼν καὶ Ἐβεὰρ καὶ Ἐλισοὺσ καὶ Ναφὲκ καὶ Ἰεφιὲς καὶ Ἐλισαμὰ καὶ Ἐλιδαὲ καὶ Ἐλιφαλάθ, Σαμαέ, Ἰεσσιβάθ, Νάθαν, Γαλαμαάν, Ἰεβαάρ, Θεησοῦσ, Ἐλιφαλάτ, Ναγέδ, Ναφέκ, Ἰωνάθαν, Λεασαμύσ, Βααλιμάθ, Ἐλιφαάθ. Καὶ ἤκουσαν οἱ ἀλλόφυλοι ὅτι κέχρισται Δαυὶδ βασιλεὺσ ἐπὶ Ἰσραήλ, καὶ ἀνέβησαν πάντεσ οἱ ἀλλόφυλοι ζητεῖν τὸν Δαυίδ. καὶ ἤκουσε Δαυὶδ καὶ κατέβη εἰσ τὴν περιοχήν. καὶ οἱ ἀλλόφυλοι παραγίνονται καὶ συνέπεσαν εἰσ τὴν κοιλάδα τῶν Τιτάνων καὶ ἠρώτησε Δαυὶδ διὰ Κυρίου λέγων. εἰ ἀναβῶ πρὸσ τοὺσ ἀλλοφύλουσ καὶ παραδώσεισ αὐτοὺσ εἰσ τὰσ χεῖράσ μου̣ καὶ εἶπε Κύριοσ πρὸσ Δαυίδ. ἀνάβαινε, ὅτι παραδιδοὺσ παραδώσω τοὺσ ἀλλοφύλουσ εἰσ τὰσ χεῖράσ σου. καὶ ἦλθε Δαυὶδ ἐκ τῶν ἐπάνωδιακοπῶν καὶ ἔκοψε τοὺσ ἀλλοφύλουσ ἐκεῖ, καὶ εἶπε Δαυίδ. διέκοψε Κύριοσ τοὺσ ἐχθροὺσ ἀλλοφύλουσ ἐνώπιον ἐμοῦ, ὡσ διακόπτεται ὕδατα. διὰ τοῦτο ἐκλήθη τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου, Ἐπάνω διακοπῶν. καὶ καταλιμπάνουσιν ἐκεῖ τοὺσ θεοὺσ αὐτῶν, καὶ ἐλάβοσαν αὐτοὺσ Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρεσ οἱ μετ̓ αὐτοῦ. καὶ προσέθεντο ἔτι ἀλλόφυλοι τοῦ ἀναβῆναι καὶ συνέπεσαν ἐν τῇ κοιλάδι τῶν Τιτάνων. καὶ ἐπηρώτησε Δαυὶδ διὰ Κυρίου καὶ εἶπε Κύριοσ. οὐκ ἀναβήσῃ εἰσ συνάντησιν αὐτῶν, ἀποστρέφου ἀπ̓ αὐτῶν καὶ παρέσῃ αὐτοῖσ πλησίον τοῦ Κλαυθμῶνοσ. καὶ ἔσται ἐν τῷ ἀκοῦσαί σε τὴν φωνὴν τοῦ συγκλεισμοῦ ἀπὸ τοῦ ἄλσουσ τοῦ Κλαυθμῶνοσ, τότε καταβήσῃ πρὸσ αὐτούσ, ὅτι τότε ἐξελεύσεται Κύριοσ ἔμπροσθέν σου κόπτειν ἐν τῷ πολέμῳ τῶν ἀλλοφύλων. καὶ ἐποίησε Δαυὶδ καθὼσ ἐνετείλατο αὐτῷ Κύριοσ, καὶ ἐπάταξε τοὺσ ἀλλοφύλουσ ἀπό Γαβαὼν ἕωσ τῆσ γῆσ Γαζηρά. ΚΑΙ συνήγαγεν ἔτι Δαυὶδ πάντα νεανίαν ἐξ Ἰσραήλ, ὡσ ἑβδομήκοντα χιλιάδασ.

καὶ ἀνέστη καὶ ἐπορεύθη Δαυὶδ καὶ πᾶσ ὁ λαὸσ ὁ μετ̓ αὐτοῦ καὶ ἀπὸ τῶν ἀρχόντων Ἰούδα ἐν ἀναβάσει τοῦ ἀναγαγεῖν ἐκεῖθεν τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ, ἐφ̓ ἣν ἐπεκλήθη τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου τῶν δυνάμεων καθημένου ἐπὶ τῶν Χερουβὶν ἐπ̓ αὐτῆσ. καὶ ἐπεβίβασαν τὴν κιβωτὸν Κυρίου ἐφ̓ ἅμαξαν καινὴν καὶ ᾖραν αὐτὴν ἐξ οἴκου Ἀμιναδὰβ τοῦ ἐν τῷ βουνῷ. καὶ Ὀζὰ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ υἱοὶ Ἀμιναδὰβ ἦγον τὴν ἅμαξαν σὺν τῇ κιβωτῷ, καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ ἐπορεύοντο ἔμπροσθεν τῆσ κιβωτοῦ. καὶ Δαυὶδ καὶ υἱοὶ Ἰσραὴλ παίζοντεσ ἐνώπιον Κυρίου ἐν ὀργάνοισ ἡρμοσμένοισ ἐν ἰσχύϊ, καὶ ἐν ᾠδαῖσ καὶ ἐν κινύραισ καὶ ἐν νάβλαισ καὶ ἐν τυμπάνοισ καὶ ἐν κυμβάλοισ καὶ ἐν αὐλοῖσ. καὶ παραγίνονται ἕωσ ἅλω Ναχών, καὶ ἐξέτεινεν Ὀζὰ τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ κατασχεῖν αὐτὴν καὶ ἐκράτησεν αὐτήν, ὅτι περιέσπασεν αὐτὴν ὁ μόσχοσ. καὶ ἐθυμώθη ὀργῇ Κύριοσ τῷ Ὀζά, καὶ ἔπαισεν αὐτὸν ἐκεῖ ὁ Θεόσ, καὶ ἀπέθανεν ἐκεῖ παρὰ τὴν κιβωτὸν τοῦ Κυρίου ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ. καὶ ἠθύμησε Δαυὶδ ὑπὲρ οὗ διέκοψε Κύριοσ διακοπὴν ἐν τῷ Ὀζά. καὶ ἐκλήθη ὁ τόποσ ἐκεῖνοσ Διακοπὴ Ὀζὰ ἕωσ τῆσ ἡμέρασ ταύτησ. καὶ ἐφοβήθη Δαυὶδ τὸν Κύριον ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ λέγων. πῶσ εἰσελεύσεται πρόσ με ἡ κιβωτὸσ Κυρίου̣ καὶ οὐκ ἐβούλετο Δαυὶδ τοῦ ἐκκλῖναι πρὸσ αὐτὸν τὴν κιβωτὸν διαθήκησ Κυρίου εἰσ τὴν πόλιν Δαυίδ, καὶ ἀπέκλινεν αὐτὴν Δαυὶδ εἰσ οἶκον Ἀβεδδαρὰ τοῦ Γεθθαίου. καὶ ἐκάθισεν ἡ κιβωτὸσ τοῦ Κυρίου εἰσ οἶκον Ἀβεδδαρὰ τοῦ Γεθθαίου μῆνασ τρεῖσ. καὶ εὐλόγησε Κύριοσ ὅλον τὸν οἶκον Ἀβεδδαρὰ καὶ πάντα τὰ αὐτοῦ. καὶ ἀπηγγέλη τῷ βασιλεῖ Δαυὶδ λέγοντεσ. εὐλόγησε Κύριοσ τὸν οἶκον Ἀβεδδαρὰ καὶ πάντα τὰ αὐτοῦ ἕνεκα τῆσ κιβωτοῦ τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐπορεύθη Δαυὶδ καὶ ἀνήγαγε τὴν κιβωτὸν τοῦ Κυρίου ἐκ τοῦ οἴκου Ἀβεδδαρὰ εἰσ τὴν πόλιν Δαυὶδ ἐν εὐφροσύνῃ. καὶ ἦσαν μετ̓ αὐτοῦ αἴροντεσ τὴν κιβωτὸν ἑπτὰ χοροὶ καὶ θῦμα μόσχοσ καὶ ἄρνεσ. καὶ Δαυὶδ ἀνεκρούετο ἐν ὀργάνοισ ἡρμοσμένοισ ἐνώπιον Κυρίου, καὶ ὁ Δαυὶδ ἐνδεδυκὼσ στολὴν ἔξαλλον. καὶ Δαυὶδ καὶ πᾶσ ὁ οἶκοσ Ἰσραὴλ ἀνήγαγον τὴν κιβωτὸν Κυρίου μετὰ κραυγῆσ καὶ μετὰ φωνῆσ σάλπιγγοσ. καὶ ἐγένετο τῆσ κιβωτοῦ παραγινομένησ ἕωσ πόλεωσ Δαυὶδ καὶ Μελχὸλ ἡ θυγάτηρ Σαοὺλ διέκυπτε διὰ τῆσ θυρίδοσ καὶ εἶδε τὸν βασιλέα Δαυὶδ ὀρχούμενον καὶ ἀνακρουόμενον ἐνώπιον Κυρίου καὶ ἐξουδένωσεν αὐτὸν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆσ. καὶ φέρουσι τὴν κιβωτὸν τοῦ Κυρίου καὶ ἀνέθησαν αὐτὴν εἰσ τὸν τόπον αὐτῆσ εἰσ μέσον τῆσ σκηνῆσ, ἧσ ἔπηξεν αὐτῇ Δαυίδ. καὶ ἀνήνεγκε Δαυὶδ ὁλοκαυτώματα ἐνώπιον Κυρίου καὶ εἰρηνικάσ. καὶ συνετέλεσε Δαυὶδ συναναφέρων τὰσ ὁλοκαυτώσεισ καὶ τὰσ εἰρηνικὰσ καὶ εὐλόγησε τὸν λαὸν ἐν ὀνόματι Κυρίου τῶν δυνάμεων. καὶ διεμέρισε παντὶ τῷ λαῷ εἰσ πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ Ἰσραὴλ ἀπὸ Δὰν ἕωσ Βηρσαβεὲ καὶ ἀπό ἀνδρὸσ ἕωσ γυναικόσ, ἑκάστῳ κολλυρίδα ἄρτου καὶ ἐσχαρίτην καὶ λάγανον ἀπὸ τηγάνου. καὶ ἀπῆλθε πᾶσ ὁ λαὸσ ἕκαστοσ εἰσ τὸν οἶκον αὐτοῦ. καὶ ἐπέστρεψε Δαυὶδ εὐλογῆσαι τὸν οἶκον αὐτοῦ, καὶ ἐξῆλθε Μελχὸλ ἡ θυγάτηρ Σαοὺλ εἰσ ἀπάντησιν Δαυὶδ καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν καὶ εἶπε. τί δεδόξασται σήμερον ὁ βασιλεὺσ Ἰσραήλ, ὃσ ἀπεκαλύφθη σήμερον ἐν ὀφθαλμοῖσ παιδισκῶν τῶν δούλων ἑαυτοῦ, καθὼσ ἀποκαλύπτεται ἀποκαλυφθεὶσ εἷσ τῶν ὀρχουμένων̣ καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸσ Μελχόλ. ἐνώπιον Κυρίου ὀρχήσομαι. εὐλογητὸσ Κύριοσ, ὃσ ἐξελέξατό με ὑπὲρ τὸν πατέρα σου καὶ ὑπὲρ πάντα τὸν οἶκον αὐτοῦ τοῦ καταστῆσαί με εἰσ ἡγούμενον ἐπὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ. καὶ παίξομαι καὶ ὀρχήσομαι ἐνώπιον Κυρίου καὶ ἀποκαλυφθήσομαι ἔτι οὕτωσ καὶ ἔσομαι ἀχρεῖοσ ἐν ὀφθαλμοῖσ σου καὶ μετὰ τῶν παιδισκῶν, ὧν εἶπάσ με μὴ δοξασθῆναι. καὶ τῇ Μελχὸλ θυγατρὶ Σαοὺλ οὐκ ἐγένετο παιδίον ἕωσ τῆσ ἡμέρασ τοῦ ἀποθανεῖν αὐτήν. ΚΑΙ ἐγένετο ὅτε ἐκάθισεν ὁ βασιλεὺσ ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ, καὶ Κύριοσ κατεκληρονόμησεν αὐτὸν κύκλῳ ἀπὸ πάντων τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ τῶν κύκλῳ,

καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺσ πρὸσ Νάθαν τὸν προφήτην. ἰδοὺ δὴ ἐγὼ κατοικῶ ἐν οἴκῳ κεδρίνῳ, καὶ ἡ κιβωτὸσ τοῦ Θεοῦ κάθηται ἐν μέσῳ τῆσ σκηνῆσ. καὶ εἶπε Νάθαν πρὸσ τὸν βασιλέα. πάντα, ὅσα ἂν ἐν τῇ καρδίᾳ σου, βάδιζε καὶ ποίει, ὅτι Κύριοσ μετὰ σοῦ. καὶ ἐγένετο τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ καὶ ἐγένετο ρῆμα Κυρίου πρὸσ Νάθαν λέγων. πορεύου, καὶ εἰπὸν πρὸσ τὸν δοῦλόν μου Δαυίδ. τάδε λέγει Κύριοσ. οὐ σὺ οἰκοδομήσεισ μοι οἶκον τοῦ κατοικῆσαί με. ὅτι οὐ κατῴκηκα ἐν οἴκῳ ἀφ̓ ἧσ ἡμέρασ ἀνήγαγον τοὺσ υἱοὺσ Ἰσραὴλ ἐξ Αἰγύπτου ἕωσ τῆσ ἡμέρασ ταύτησ καὶ ἤμην ἐμπεριπατῶν ἐν καταλύματι καὶ ἐν σκηνῇ, ἐν πᾶσιν, οἷσ διῆλθον ἐν παντὶ Ἰσραήλ, εἰ λαλῶν ἐλάλησα πρὸσ μίαν φυλὴν τοῦ Ἰσραήλ, ᾧ ἐνετειλάμην ποιμαίνειν τὸν λαόν μου Ἰσραὴλ λέγων. ἱνατί οὐκ ᾠκοδομήκατέ μοι οἶκον κέδρινον̣ καὶ νῦν τάδε ἐρεῖσ τῷ δούλῳ μου Δαυίδ. τάδε λέγει Κύριοσ παντοκράτωρ. ἔλαβόν σε ἐκ τῆσ μάνδρασ τῶν προβάτων τοῦ εἶναί σε εἰσ ἡγούμενον ἐπὶ τὸν λαόν μου ἐπὶ τὸν Ἰσραὴλ καὶ ἤμην μετὰ σοῦ ἐν πᾶσιν, οἷσ ἐπορεύου, καὶ ἐξωλόθρευσα πάντασ τοὺσ ἐχθρούσ σου ἀπὸ προσώπου σου καὶ ἐποίησά σε ὀνομαστὸν κατὰ τὸ ὄνομα τῶν μεγάλων τῶν ἐπὶ τῆσ γῆσ. καὶ θήσομαι τόπον τῷ λαῷ μου τῷ Ἰσραὴλ καὶ καταφυτεύσω αὐτόν, καὶ κατασκηνώσει καθ̓ ἑαυτὸν καὶ οὐ μεριμνήσει οὐκέτι, καὶ οὐ προσθήσει υἱὸσ ἀδικίασ τοῦ ταπεινῶσαι αὐτὸν καθὼσ ἀπ̓ ἀρχῆσ, ἀπὸ τῶν ἡμερῶν, ὧν ἔταξα κριτὰσ ἐπὶ τὸν λαόν μου Ἰσραήλ, καὶ ἀναπαύσω σε ἀπὸ πάντων τῶν ἐχθρῶν σου, καὶ ἀπαγγελεῖ σοι Κύριοσ ὅτι οἶκον οἰκοδομήσεισ αὐτῷ. καὶ ἔσται ἐὰν πληρωθῶσιν αἱ ἡμέραι σου καὶ κοιμηθήσῃ μετὰ τῶν πατέρων σου, καὶ ἀναστήσω τὸ σπέρμα σου μετὰ σέ, ὃσ ἔσται ἐκ τῆσ κοιλίασ σου, καὶ ἑτοιμάσω τὴν βασιλείαν αὐτοῦ. αὐτὸσ οἰκοδομήσει μοι οἶκον τῷ ὀνόματί μου, καὶ ἀνορθώσω τὸν θρόνον αὐτοῦ ἕωσ εἰσ τὸν αἰῶνα. ἐγὼ ἔσομαι αὐτῷ εἰσ πατέρα, καὶ αὐτὸσ ἔσται μοι εἰσ υἱόν. καὶ ἐὰν ἔλθῃ ἡ ἀδικία αὐτοῦ, καὶ ἐλέγξω αὐτὸν ἐν ράβδῳ ἀνδρῶν καὶ ἐν ἁφαῖσ υἱῶν ἀνθρώπων. τὸ δὲ ἔλεόσ μου οὐκ ἀποστήσω ἀπ̓ αὐτοῦ, καθὼσ ἀπέστησα ἀφ̓ ὧν ἀπέστησα ἐκ προσώπου μου. καὶ πιστωθήσεται ὁ οἶκοσ αὐτοῦ καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ ἕωσ αἰῶνοσ ἐνώπιόν μου. καὶ ὁ θρόνοσ αὐτοῦ ἔσται ἀνωρθωμένοσ εἰσ τὸν αἰῶνα. κατὰ πάντασ τοὺσ λόγουσ τούτουσ καὶ κατὰ πᾶσαν τὴν ὅρασιν ταύτην, οὕτωσ ἐλάλησε Νάθαν πρὸσ Δαυίδ. καὶ εἰσῆλθεν ὁ βασιλεὺσ Δαυὶδ καὶ ἐκάθισεν ἐνώπιον Κυρίου καὶ εἶπε. τίσ εἰμι ἐγώ, Κύριέ μου Κύριε, καὶ τίσ ὁ οἶκόσ μου, ὅτι ἠγάπησάσ με ἕωσ τούτων̣ καὶ κατεσμικρύνθην μικρὸν ἐνώπιόν σου, Κύριέ μου Κύριε. καὶ ἐλάλησασ ὑπὲρ τοῦ οἴκου τοῦ δούλου σου εἰσ μακράν. οὗτοσ δὲ ὁ νόμοσ τοῦ ἀνθρώπου, Κύριέ μου Κύριε. καὶ τί προσθήσει Δαυὶδ ἔτι τοῦ λαλῆσαι πρόσ σε̣ καὶ νῦν σὺ οἶδασ τὸν δοῦλόν σου, Κύριέ μου Κύριε. διὰ τὸν λόγον σου πεποίηκασ, καὶ κατὰ τὴν καρδίαν σου ἐποίησασ πᾶσαν τὴν μεγαλωσύνην ταύτην γνωρίσαι τῷ δούλῳ σου ἕνεκεν τοῦ μεγαλῦναί σε, Κύριέ μου Κύριε, ὅτι οὐκ ἔστιν ὡσ σὺ καὶ οὐκ ἔστι Θεὸσ πλὴν σοῦ ἐν πᾶσιν, οἷσ ἠκούσαμεν ἐν τοῖσ ὠσὶν ἡμῶν. καὶ τίσ ὡσ ὁ λαόσ σου Ἰσραὴλ ἔθνοσ ἄλλο ἐν τῇ γῇ̣ ὡσ ὡδήγησεν αὐτὸν ὁ Θεὸσ τοῦ λυτρώσασθαι αὐτῷ λαόν, τοῦ θέσθαι σε ὄνομα, τοῦ ποιῆσαι μεγαλωσύνην καὶ ἐπιφάνειαν, τοῦ ἐκβαλεῖν σε ἐκ προσώπου τοῦ λαοῦ σου, οὓσ ἐλυτρώσω σεαυτῷ ἐξ Αἰγύπτου, ἔθνη καὶ σκηνώματα̣ καὶ ἡτοίμασασ σεαυτῷ τὸν λαόν σου Ἰσραὴλ εἰσ λαὸν ἕωσ αἰῶνοσ, καὶ σύ, Κύριε, ἐγένου αὐτοῖσ εἰσ Θεόν. καὶ νῦν, Κύριέ μου Κύριε, τὸ ρῆμα, ὃ ἐλάλησασ περὶ τοῦ δούλου σου καὶ τοῦ οἴκου αὐτοῦ, πίστωσον ἕωσ τοῦ αἰῶνοσ, Κύριε παντοκράτωρ Θεὲ τοῦ Ἰσραήλ. καὶ νῦν καθὼσ ἐλάλησασ, μεγαλυνθείη τὸ ὄνομά σου ἕωσ αἰῶνοσ. Κύριε παντοκράτωρ Θεὸσ Ἰσραήλ, ἀπεκάλυψασ τὸ ὠτίον τοῦ δούλου σου, λέγων. οἶκον οἰκοδομήσω σοι. διὰ τοῦτο εὗρεν ὁ δοῦλόσ σου τὴν καρδίαν ἑαυτοῦ τοῦ προσεύξασθαι πρόσ σε τὴν προσευχὴν ταύτην. καὶ νῦν, Κύριέ μου Κύριε, σὺ εἶ ὁ Θεόσ, καὶ οἱ λόγοι σου ἔσονται ἀληθινοί, καὶ ἐλάλησασ ὑπὲρ τοῦ δούλου σου τὰ ἀγαθὰ ταῦτα. καὶ νῦν ἄρξαι καὶ εὐλόγησον τὸν οἶκον τοῦ δούλου σου τοῦ εἶναι εἰσ τὸν αἰῶνα ἐνώπιόν σου, ὅτι σύ, Κύριέ μου Κύριε, ἐλάλησασ, καὶ ἀπὸ τῆσ εὐλογίασ σου εὐλογηθήσεται ὁ οἶκοσ τοῦ δούλου σου τοῦ εἶναι εἰσ τὸν αἰῶνα. ΚΑΙ ἐγένετο μετὰ ταῦτα καὶ ἐπάταξε Δαυὶδ τοὺσ ἀλλοφύλουσ καὶ ἐτροπώσατο αὐτούσ. καὶ ἔλαβε Δαυὶδ τὴν ἀφωρισμένην ἐκ χειρὸσ τῶν ἀλλοφύλων.

καὶ ἐπάταξε Δαυὶδ τὴν Μωὰβ καὶ διεμέτρησεν αὐτοὺσ ἐν σχοινίοισ κοιμίσασ αὐτοὺσ ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἐγένετο τὰ δύο σχοινίσματα τοῦ θανατῶσαι, καὶ τὰ δύο σχοινίσματα ἐζώγρησε, καὶ ἐγένετο Μωὰβ τῷ Δαυὶδ εἰσ δούλουσ φέροντασ ξένια. καὶ ἐπάταξε Δαυὶδ τὸν Ἀδρααζὰρ υἱὸν Ραάβ, βασιλέα Σουβά, πορευομένου αὐτοῦ ἐπιστῆσαι τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπί τὸν ποταμὸν Εὐφράτην. καὶ προκατελάβετο Δαυὶδ τῶν αὐτοῦ χίλια ἅρματα καὶ ἑπτά χιλιάδασ ἱππέων καὶ εἴκοσι χιλιάδασ ἀνδρῶν πεζῶν, καὶ παρέλυσε Δαυὶδ πάντα τὰ ἅρματα καὶ ὑπελίπετο ἑαυτῷ ἑκατὸν ἅρματα. καὶ παραγίνεται Συρία Δαμασκοῦ βοηθῆσαι τῷ Ἀδρααζὰρ βασιλεῖ Σουβά, καὶ ἐπάταξε Δαυὶδ ἐν τῷ Σύρῳ εἴκοσι δύο χιλιάδασ ἀνδρῶν. καὶ ἔθετο Δαυὶδ φρουρὰν ἐν Συρίᾳ τῇ κατὰ Δαμασκόν, καὶ ἐγένετο ὁ Σύροσ τῷ Δαυὶδ εἰσ δούλουσ φέροντασ ξένια. καὶ ἔσωσε Κύριοσ τὸν Δαυὶδ ἐν πᾶσιν, οἷσ ἐπορεύετο. καὶ ἔλαβε Δαυὶδ τοὺσ χλιδῶνασ τοὺσ χρυσοῦσ, οἳ ἦσαν ἐπὶ τῶν παίδων τῶν Ἀδρααζὰρ βασιλέωσ Σουβά, καὶ ἤνεγκεν αὐτὰ εἰσ Ἱερουσαλήμ. καὶ ἔλαβεν αὐτὰ Σουσακὶμ βασιλεὺσ Αἰγύπτου ἐν τῷ ἀναβῆναι αὐτὸν εἰσ Ἱερουσαλὴμ ἐν ἡμέραισ Ροβοὰμ υἱοῦ Σολομῶντοσ. καὶ ἐκ τῆσ Μασβὰκ καὶ ἐκ τῶν ἐκλεκτῶν πόλεων τοῦ Ἀδρααζὰρ ἔλαβεν ὁ βασιλεὺσ Δαυὶδ χαλκὸν πολὺν σφόδρα. ἐν αὐτῷ ἐποίησε Σολομῶν τὴν θάλασσαν τὴν χαλκῆν καὶ τοὺσ στύλουσ καὶ τοὺσ λουτῆρασ καὶ πάντα τὰ σκεύη. καὶ ἤκουσε Θοοὺ ὁ βασιλεὺσ Ἡμὰθ ὅτι ἐπάταξε Δαυὶδ πᾶσαν τὴν δύναμιν Ἀδρααζάρ, καὶ ἀπέστειλε Θοοὺ Ἰεδδουρὰν τὸν υἱὸν αὐτοῦ πρὸσ βασιλέα Δαυὶδ ἐρωτῆσαι αὐτὸν τὰ εἰσ εἰρήνην καὶ εὐλογῆσαι αὐτὸν ὑπὲρ οὗ ἐπολέμησε τὸν Ἀδρααζὰρ καὶ ἐπάταξεν αὐτόν, ὅτι ἀντικείμενοσ ἦν τῷ Ἀδρααζάρ, καὶ ἐν ταῖσ χερσὶν αὐτοῦ ἦσαν σκεύη ἀργυρᾶ καὶ σκεύη χρυσᾶ καὶ σκεύη χαλκᾶ. καὶ ταῦτα ἡγίασεν ὁ βασιλεὺσ Δαυὶδ τῷ Κυρίῳ μετὰ τοῦ ἀργυρίου καὶ μετὰ τοῦ χρυσίου, οὗ ἡγίασεν ἐκ πασῶν τῶν πόλεων, ὧν κατεδυνάστευσεν, ἐκ τῆσ Ἰδουμαίασ καὶ ἐκ τῆσ Μωὰβ καὶ ἐκ τῶν υἱῶν Ἀμμὼν καὶ ἐκ τῶν ἀλλοφύλων καὶ ἐξ Ἀμαλὴκ καὶ ἐκ τῶν σκύλων Ἀδρααζὰρ υἱοῦ Ραὰβ βασιλέωσ Σουβά. καὶ ἐποίησε Δαυὶδ ὄνομα. καὶ ἐν τῷ ἀνακάμπτειν αὐτὸν ἐπάταξε τὴν Ἰδουμαίαν ἐν Γεβελὲμ εἰσ ὀκτωκαίδεκα χιλιάδασ. καὶ ἔθετο ἐν τῇ Ἰδουμαίᾳ φρουράν, ἐν πάσῃ τῇ Ἰδουμαίᾳ, καὶ ἐγένοντο πάντεσ οἱ Ἰδουμαῖοι δοῦλοι τῷ βασιλεῖ. καὶ ἔσωσε Κύριοσ τὸν Δαυὶδ ἐν πᾶσιν, οἷσ ἐπορεύετο. καὶ ἐβασίλευσε Δαυὶδ ἐπὶ πάντα Ἰσραήλ. καὶ ἦν Δαυὶδ ποιῶν κρίμα καὶ δικαιοσύνην ἐπὶ πάντα τὸν λαὸν αὐτοῦ. καὶ Ἰωὰβ υἱὸσ Σαρουί̈ασ ἐπὶ τῆσ στρατιᾶσ καὶ Ἰωσαφὰτ υἱὸσ Ἀχιὰδ ἐπὶ τῶν ὑπομνημάτων, καὶ Σαδοὺκ υἱὸσ Ἀχιτὼβ καὶ Ἀχιμέλεχ υἱὸσ Ἀβιάθαρ ἱερεῖσ, καὶ Ἀσὰ ὁ γραμματεύσ, καὶ Βαναίασ υἱὸσ Ἰωδαὲ σύμβουλοσ, καὶ ὁ Χελεθθὶ καὶ ὁ Φελεττί. καὶ οἱ υἱοὶ Δαυὶδ αὐλάρχαι ἦσαν. ΚΑΙ εἶπε Δαυίδ. εἰ ἔστιν ἔτι ὑπολελειμμένοσ ἐν τῷ οἴκῳ Σαοὺλ καὶ ποιήσω μετ̓ αὐτοῦ ἔλεοσ ἕνεκεν Ἰωνάθαν̣

καὶ ἐκ τοῦ οἴκου Σαοὺλ ἦν παῖσ, καὶ ὄνομα αὐτῷ Σιβά, καὶ καλοῦσιν αὐτὸν πρὸσ Δαυίδ. καὶ εἶπε πρὸσ αὐτὸν ὁ βασιλεὺσ. σὺ εἶ Σιβά̣ καὶ εἶπεν. ἐγὼ δοῦλοσ σόσ. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύσ. εἰ ὑπολέλειπται ἐκ τοῦ οἴκου Σαοὺλ ἔτι ἀνὴρ καὶ ποιήσω μετ̓ αὐτοῦ ἔλεοσ Θεοῦ̣ καὶ εἶπε Σιβὰ πρὸσ τὸν βασιλέα. ἔτι ἐστίν υἱὸσ τῷ Ἰωνάθαν πεπληγὼσ τοὺσ πόδασ. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύσ. ποῦ οὗτοσ̣ καὶ εἶπε Σιβὰ πρὸσ τὸν βασιλέα. ἰδοὺ ἐν οἴκῳ Μαχὶρ υἱοῦ Ἀμιὴλ ἐκ τῆσ Λαδάβαρ. καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεύσ Δαυὶδ καὶ ἔλαβεν αὐτὸν ἐκ τοῦ οἴκου Μαχὶρ υἱοῦ Ἀμιὴλ ἐκ τῆσ Λαδάβαρ. καὶ παραγίνεται Μεμφιβοσθὲ υἱὸσ Ἰωνάθαν υἱοῦ Σαοὺλ πρὸσ τὸν βασιλέα Δαυὶδ καὶ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ. καὶ εἶπεν αὐτῷ Δαυίδ.Μεμφιβοσθέ. καὶ εἶπεν. ἰδοὺ ὁ δοῦλόσ σου. καὶ εἶπεν αὐτῷ Δαυίδ. μὴ φοβοῦ, ὅτι ποιῶν ποιήσω μετὰ σοῦ ἔλεοσ διὰ Ἰωνάθαν τὸν πατέρα σου καὶ ἀποκαταστήσω σοι πάντα ἀγρὸν Σαοὺλ πατρὸσ τοῦ πατρόσ σου, καὶ σὺ φαγῇ ἄρτον ἐπὶ τῆσ τραπέζησ μου διαπαντόσ. καὶ προσεκύνησε Μεμφιβοσθέ καὶ εἶπε. τίσ εἰμι ὁ δοῦλόσ σου, ὅτι ἐπέβλεψασ ἐπὶ τὸν κύνα τὸν τεθνηκότα τὸν ὅμοιον ἐμοί̣ καὶ ἐκάλεσεν ὁ βασιλεὺσ Σιβὰ τὸ παιδάριον Σαοὺλ καὶ εἶπε πρὸσ αὐτόν. πάντα ὅσα ἐστὶ τῷ Σαοὺλ καὶ ὅλῳ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ δέδωκα τῷ υἱῷ τοῦ κυρίου σου. καὶ ἐργᾷ αὐτῷ τὴν γῆν, σὺ καὶ οἱ υἱοί σου καὶ οἱ δοῦλοί σου, καὶ εἰσοίσεισ τῷ υἱῷ τοῦ κυρίου σου ἄρτουσ, καὶ ἔδεται αὐτούσ. καὶ Μεμφιβοσθὲ υἱὸσ τοῦ κυρίου σου φάγεται διαπαντὸσ ἄρτον ἐπὶ τῆσ τραπέζησ μου. . καὶ εἶπε Σιβὰ πρὸσ τὸν βασιλέα. κατὰ πάντα, ὅσα ἐντέταλται ὁ κύριόσ μου ὁ βασιλεὺσ τῷ δούλῳ αὐτοῦ, οὕτω ποιήσει ὁ δοῦλόσ σου. καὶ Μεμφιβοσθὲ ἤσθιεν ἐπὶ τῆσ τραπέζησ Δαυὶδ καθὼσ εἷσ τῶν υἱῶν αὐτοῦ τοῦ βασιλέωσ. καὶ τῷ Μεμφιβοσθὲ υἱὸσ μικρὸσ ἦν, καὶ ὄνομα αὐτῷ Μιχά. καὶ πᾶσα ἡ κατοίκησισ τοῦ οἴκου Σιβὰ δοῦλοι τοῦ Μεμφιβοσθέ. καὶ Μεμφιβοσθὲ κατῴκει ἐν Ἱερουσαλήμ, ὅτι ἐπὶ τῆσ τραπέζησ τοῦ βασιλέωσ αὐτὸσ διαπαντὸσ ἤσθιε. καὶ αὐτὸσ ἦν χωλὸσ ἀμφοτέροισ τοῖσ ποσὶν αὐτοῦ. ΚΑΙ ἐγένετο μετὰ ταῦτα καὶ ἀπέθανε βασιλεὺσ υἱῶν Ἀμμών, καὶ ἐβασίλευσεν Ἀννὼν υἱὸσ αὐτοῦ ἀντ’ αὐτοῦ.

καὶ εἶπε Δαυίδ. ποιήσω ἔλεοσ μετὰ Ἀννὼν υἱοῦ Ναάσ, ὃν τρόπον ἐποίησεν ὁ πατὴρ αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ ἔλεοσ. καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ παρακαλέσαι αὐτὸν ἐν χειρὶ τῶν δούλων αὐτοῦ περὶ τοῦ πατρὸσ αὐτοῦ. καὶ παρεγένοντο οἱ παῖδεσ Δαυὶδ εἰσ τὴν γῆν υἱῶν Ἀμμών. καὶ εἶπον οἱ ἄρχοντεσ υἱῶν Ἀμμὼν πρὸσ Ἀννὼν τὸν κύριον αὐτῶν. μὴ παρὰ τὸ δοξάζειν Δαυὶδ τὸν πατέρα σου ἐνώπιόν σου, ὅτι ἀπέστειλέ σοι παρακαλοῦντασ̣ ἀλλ’ οὐχὶ ὅπωσ ἐρευνήσωσι τὴν πόλιν καὶ κατασκοπήσωσιν αὐτὴν καὶ τοῦ κατασκέψασθαι αὐτὴν ἀπέστειλε Δαυὶδ τοὺσ παῖδασ αὐτοῦ πρόσ σε̣ καὶ ἔλαβεν Ἀννὼν τοὺσ παῖδασ Δαυὶδ καὶ ἐξύρησε τοὺσ πώγωνασ αὐτῶν καὶ ἀπέκοψε τοὺσ μανδύασ αὐτῶν ἐν τῷ ἡμίσει ἕωσ τῶν ἰσχίων αὐτῶν καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτούσ. καὶ ἀπήγγειλαν τῷ Δαυὶδ ὑπὲρ τῶν ἀνδρῶν, καὶ ἀπέστειλεν εἰσ ἀπαντὴν αὐτῶν, ὅτι ἦσαν οἱ ἄνδρεσ ἠτιμασμένοι σφόδρα. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύσ. καθίσατε ἐν Ἱεριχὼ ἕωσ τοῦ ἀνατεῖλαι τοὺσ πώγωνασ ὑμῶν, καὶ ἐπιστραφήσεσθε. καὶ εἶδον οἱ υἱοὶ Ἀμμών, ὅτι κατῃσχύνθησαν ὁ λαὸσ Δαυίδ, καὶ ἀπέστειλαν οἱ υἱοὶ Ἀμμὼν καὶ ἐμισθώσαντο τὴν Συρίαν Βαιθραὰμ καὶ τὴν Συρίαν Σουβά, εἴκοσι χιλιάδασ πεζῶν, καὶ τὸν βασιλέα Μααχά, χιλίουσ ἄνδρασ, καὶ Ἰστώβ, δώδεκα χιλιάδασ ἀνδρῶν. καὶ ἤκουσε Δαυίδ, καὶ ἀπέστειλε τὸν Ἰωὰβ καὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν, τοὺσ δυνατούσ. καὶ ἐξῆλθον οἱ υἱοὶ Ἀμμὼν καὶ παρετάξαντο πόλεμον παρὰ τῇ θύρᾳ τῆσ πύλησ Συρίασ Σουβὰ καὶ Ροὼβ καὶ Ἰστὼβ καὶ Μααχὰ μόνοι ἐν ἀγρῷ. καὶ εἶδεν Ἰωὰβ ὅτι ἐγενήθη πρὸσ αὐτὸν ἀντιπρόσωπον τοῦ πολέμου, ἐκ τοῦ κατὰ πρόσωπον ἐξεναντίασ καὶ ἐκ τοῦ ὄπισθεν, καὶ ἐπελέξατο ἐκ πάντων τῶν νεανιῶν Ἰσραήλ, καὶ παρετάξαντο ἐξεναντίασ Συρίασ. καὶ τὸ κατάλοιπον τοῦ λαοῦ ἔδωκεν ἐν χειρὶ Ἀβεσσὰ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, καὶ παρετάξαντο ἐξεναντίασ υἱῶν Ἀμμών. καὶ εἶπεν. ἐὰν κραταιωθῇ Συρία ὑπὲρ ἐμέ, καὶ ἔσεσθέ μοι εἰσ σωτηρίαν, καὶ ἐὰν κραταιωθῶσιν υἱοὶ Ἀμμὼν ὑπὲρ σέ, καὶ ἐσόμεθα τοῦ σῶσαί σε. ἀνδρίζου καὶ κραταιωθῶμεν ὑπὲρ τοῦ λαοῦ ἡμῶν καὶ περὶ τῶν πόλεων τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, καὶ Κύριοσ ποιήσει τὸ ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖσ αὐτοῦ. καὶ προσῆλθεν Ἰωὰβ καὶ ὁ λαὸσ αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ εἰσ πόλεμον πρὸσ Συρίαν, καὶ ἔφυγαν ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ. καὶ οἱ υἱοὶ Ἀμμὼν εἶδαν ὅτι ἔφυγε Συρία, καὶ ἔφυγαν ἀπὸ προσώπου Ἀβεσσὰ καὶ εἰσῆλθον εἰσ τὴν πόλιν. καὶ ἀνέστρεψεν Ἰωὰβ ἀπὸ τῶν υἱῶν Ἀμμὼν καὶ παρεγένετο εἰσ Ἱερουσαλήμ. καὶ εἶδε Συρία ὅτι ἔπταισεν ἔμπροσθεν Ἰσραήλ, καὶ συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτό. καὶ ἀπέστειλεν Ἀδρααζὰρ καὶ συνήγαγε τὴν Συρίαν τὴν ἐκ τοῦ πέραν τοῦ ποταμοῦ Χαλαμάκ, καὶ παρεγένοντο εἰσ Αἰλάμ, καὶ Σωβὰκ ἄρχων τῆσ δυνάμεωσ Ἀδρααζὰρ ἔμπροσθεν αὐτῶν. καὶ ἀπηγγέλη τῷ Δαυίδ, καὶ συνήγαγε τὸν πάντα Ἰσραὴλ καὶ διέβη τὸν Ἰορδάνην καὶ παρεγένετο εἰσ Αἰλάμ. καὶ παρετάξατο Συρία ἀπέναντι Δαυίδ, καὶ ἐπολέμησαν μετ’ αὐτοῦ. καὶ ἔφυγε Συρία ἀπὸ προσώπου Ἰσραήλ, καὶ ἀνεῖλε Δαυὶδ ἐκ τῆσ Συρίασ ἑπτακόσια ἅρματα καὶ τεσσαράκοντα χιλιάδασ ἱππέων. καὶ τὸν Σωβὰκ τὸν ἄρχοντα τῆσ δυνάμεωσ αὐτοῦ ἐπάταξε, καὶ ἀπέθανεν ἐκεῖ. καὶ εἶδαν πάντεσ οἱ βασιλεῖσ οἱ δοῦλοι Ἀδρααζὰρ ὅτι ἔπταισαν ἔμπροσθεν Ἰσραήλ, καὶ ηὐτομόλησαν μετὰ Ἰσραὴλ καὶ ἐδούλευσαν αὐτοῖσ. καὶ ἐφοβήθη Συρία τοῦ σῶσαι ἔτι τοὺσ υἱοὺσ Ἀμμών. ΚΑΙ ἐγένετο ἐπιστρέψαντοσ τοῦ ἐνιαυτοῦ εἰσ τὸν καιρὸν τῆσ ἐξοδίασ τῶν βασιλέων, καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ τὸν Ἰωὰβ καὶ τοὺσ παῖδασ αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ καὶ τὸν πάντα Ἰσραήλ, καὶ διέφθειραν τοὺσ υἱοὺσ Ἀμμὼν καὶ διεκάθισαν ἐπὶ Ραββάθ. καὶ Δαυὶδ ἐκάθισεν ἐν Ἱερουσαλήμ.

καὶ ἐγένετο πρὸσ ἑσπέραν καὶ ἀνέστη Δαυὶδ ἀπὸ τῆσ κοίτησ αὐτοῦ καὶ περιεπάτει ἐπὶ τοῦ δώματοσ τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέωσ καὶ εἶδε γυναῖκα λουομένην ἀπὸ τοῦ δώματοσ, καὶ ἡ γυνὴ καλὴ τῷ εἴδει σφόδρα. καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ καὶ ἐζήτησε τὴν γυναῖκα καὶ εἶπεν. οὐχὶ αὕτη Βηρσαβεὲ θυγάτηρ Ἐλιὰβ γυνὴ Οὐρίου τοῦ Χετταίου̣ καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ ἀγγέλουσ καὶ ἔλαβεν αὐτήν, καὶ εἰσῆλθε πρὸσ αὐτήν, καὶ ἐκοιμήθη μετ’ αὐτῆσ, καὶ αὐτὴ ἁγιαζομένη ἀπὸ ἀκαθαρσίασ αὐτῆσ, καὶ ἀπέστρεψεν εἰσ τὸν οἶκον αὐτῆσ. καὶ ἐν γαστρὶ ἔλαβεν ἡ γυνή. καὶ ἀποστείλασα ἀπήγγειλε τῷ Δαυὶδ καὶ εἶπεν. ἐγώ εἰμι ἐν γαστρὶ ἔχω. καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ πρὸσ Ἰωὰβ λέγων. ἀπόστειλον πρόσ με τὸν Οὐρίαν τὸν Χετταῖον. καὶ ἀπέστειλεν Ἰωὰβ τὸν Οὐρίαν πρὸσ Δαυίδ. καὶ παραγίνεται Οὐρίασ καὶ εἰσῆλθε πρὸσ αὐτόν, καὶ ἐπηρώτησε Δαυὶδ εἰσ εἰρήνην Ἰωὰβ καὶ εἰσ εἰρήνην τοῦ λαοῦ καὶ εἰσ εἰρήνην τοῦ πολέμου. καὶ εἶπε Δαυὶδ τῷ Οὐρίᾳ. κατάβηθι εἰσ τὸν οἶκόν σου καὶ νίψαι τοὺσ πόδασ σου. καὶ ἐξῆλθεν Οὐρίασ ἐξ οἴκου τοῦ βασιλέωσ, καὶ ἐξῆλθεν ὀπίσω αὐτοῦ ἄρσισ τοῦ βασιλέωσ. καὶ ἐκοιμήθη Οὐρίασ παρὰ τῇ θύρᾳ τοῦ βασιλέωσ μετὰ τῶν δούλων τοῦ κυρίου αὐτοῦ καὶ οὐ κατέβη εἰσ τὸν οἶκον αὐτοῦ. καὶ ἀνήγγειλαν τῷ Δαυὶδ λέγοντεσ, ὅτι οὐ κατέβη Οὐρίασ εἰσ τὸν οἶκον αὐτοῦ. καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸσ Οὐρίαν. οὐχὶ ἐξ ὁδοῦ σὺ ἔρχῃ̣ τί ὅτι οὐ κατέβησ εἰσ τὸν οἶκόν σου̣ καὶ εἶπεν Οὐρίασ πρὸσ Δαυίδ. ἡ κιβωτὸσ καὶ Ἰσραὴλ καὶ Ἰούδασ κατοικοῦσιν ἐν σκηναῖσ, καὶ ὁ κύριόσ μου Ἰωὰβ καὶ οἱ δοῦλοι τοῦ κυρίου μου ἐπὶ πρόσωπον τοῦ ἀγροῦ παρεμβάλλουσι. καὶ ἐγὼ εἰσελεύσομαι εἰσ τὸν οἶκόν μου τοῦ φαγεῖν καὶ πιεῖν καὶ κοιμηθῆναι μετὰ τῆσ γυναικόσ μου̣ πῶσ̣ ζῇ ἡ ψυχή σου, εἰ ποιήσω τὸ ρῆμα τοῦτο. καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸσ Οὐρίαν. κάθισον ἐνταῦθα καί γε σήμερον, καὶ αὔριον ἐξαποστελῶ σε. καὶ ἐκάθισεν Οὐρίασ ἐν Ἱερουσαλὴμ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ τῇ ἐπαύριον. καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸν Δαυίδ, καὶ ἔφαγεν ἐνώπιον αὐτοῦ καὶ ἔπιε καὶ ἐμέθυσεν αὐτόν. καὶ ἐξῆλθεν ἑσπέρασ τοῦ κοιμηθῆναι ἐπὶ τῆσ κοίτησ αὐτοῦ μετὰ τῶν δούλων τοῦ κυρίου αὐτοῦ, καὶ εἰσ τὸν οἶκον αὐτοῦ οὐ κατέβη. καὶ ἐγένετο πρωί̈ καὶ ἔγραψε Δαυὶδ βιβλίον πρὸσ Ἰωὰβ καὶ ἀπέστειλεν ἐν χειρὶ Οὐρίου. καὶ ἔγραψεν ἐν βιβλίῳ λέγων. εἰσάγαγε τὸν Οὐρίαν ἐξ ἐναντίασ τοῦ πολέμου τοῦ κραταιοῦ, καὶ ἀποστραφήσεσθε ἀπὸ ὄπισθεν αὐτοῦ, καὶ πληγήσεται ἀπὸ ὄπισθεν αὐτοῦ, καὶ πληγήσεται καὶ ἀποθανεῖται. καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ φυλάσσειν Ἰωὰβ ἐπὶ τὴν πόλιν καὶ ἔθηκε τὸν Οὐρίαν εἰσ τὸν τόπον, οὗ ᾔδει ὅτι ἄνδρεσ δυνάμεωσ ἐκεῖ. καὶ ἐξῆλθον οἱ ἄνδρεσ τῆσ πόλεωσ καὶ ἐπολέμουν μετὰ Ἰωάβ, καὶ ἔπεσαν ἐκ τοῦ λαοῦ ἐκ τῶν δούλων Δαυίδ, καὶ ἀπέθανε καί γε Οὐρίασ ὁ Χετταῖοσ. καὶ ἀπέστειλεν Ἰωὰβ καὶ ἀπήγγειλε τῷ Δαυὶδ πάντασ τοὺσ λόγουσ τοῦ πολέμου λαλῆσαι πρὸσ τὸν βασιλέα καὶ ἐνετείλατο τῷ ἀγγέλῳ λέγων. ἐν τῷ συντελέσαι πάντασ τοὺσ λόγουσ τοῦ πολέμου λαλῆσαι πρὸσ τὸν βασιλέα καὶ ἔσται ἐὰν ἀναβῇ ὁ θυμὸσ τοῦ βασιλέωσ, καὶ εἴπῃ σοι. τί ὅτι ἠγγίσατε πρὸσ τὴν πόλιν πολεμῆσαι̣ οὐκ ᾔδειτε ὅτι τοξεύσουσιν ἀπάνωθεν τοῦ τείχουσ̣ τίσ ἐπάταξε τὸν Ἀβιμέλεχ υἱὸν Ἱεροβάαλ υἱοῦ Νήρ̣ οὐχὶ γυνὴ ἔρριψε κλάσμα μύλου ἐπ’ αὐτὸν ἀπὸ ἄνωθεν τοῦ τείχουσ καὶ ἀπέθανεν ἐν Θαμασί̣ ἱνατί προσηγάγετε πρὸσ τὸ τεῖχοσ̣ καὶ ἐρεῖσ. καί γε ὁ δοῦλόσ σου Οὐρίασ ὁ Χετταῖοσ ἀπέθανε. καὶ ἐπορεύθη ὁ ἄγγελοσ Ἰωὰβ πρὸσ τὸν βασιλέα εἰσ Ἱερουσαλήμ, καὶ παρεγένετο καὶ ἀπήγγειλε τῷ Δαυὶδ πάντα, ὅσα ἀπήγγειλεν αὐτῷ Ἰωὰβ πάντα τὰ ρήματα τοῦ πολέμου. καὶ ἐθυμώθη Δαυὶδ πρὸσ Ἰωὰβ καὶ εἶπε πρὸσ τὸν ἄγγελον. ἱνατί προσηγάγετε πρὸσ τὴν πόλιν τοῦ πολεμῆσαι̣ οὐκ ᾔδειτε ὅτι πληγήσεσθε ἀπὸ τοῦ τείχουσ̣ τίσ ἐπάταξε τὸν Ἀβιμέλεχ υἱὸν Ἱεροβάαλ̣ οὐχὶ γυνὴ ἔρριψεν ἐπ’ αὐτὸν κλάσμα μύλου ἀπὸ τοῦ τείχουσ καὶ ἀπέθανεν ἐν Θαμασί̣ ἱνατί προσηγάγετε πρὸσ τὸ τεῖχοσ̣ καὶ εἶπεν ὁ ἄγγελοσ πρὸσ Δαυὶδ ὅτι ἐκραταίωσαν ἐφ’ ἡμᾶσ οἱ ἄνδρεσ καὶ ἐξῆλθαν ἐφ̓ ἡμᾶσ εἰσ τὸν ἀγρόν, καὶ ἐγενήθημεν ἐπ’ αὐτοὺσ ἕωσ τῆσ θύρασ τῆσ πύλησ, καὶ ἐτόξευσαν οἱ τοξεύοντεσ πρὸσ τοὺσ παῖδάσ σου ἀπάνωθεν τοῦ τείχουσ, καὶ ἀπέθανον τῶν παίδων τοῦ βασιλέωσ, καί γε ὁ δοῦλοσ σου Οὐρίασ ὁ Χετταῖοσ ἀπέθανε. καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸσ τὸν ἄγγελον. τάδε ἐρεῖσ πρὸσ Ἰωάβ. μὴ πονηρὸν ἔστω ἐν ὀφθαλμοῖσ σου τὸ ρῆμα τοῦτο, ὅτι ποτὲ μὲν οὕτωσ καὶ ποτὲ οὕτωσ φάγεται ἡ μάχαιρα. κραταίωσον τὸν πόλεμόν σου εἰσ τὴν πόλιν καὶ κατάσπασον αὐτὴν καὶ κραταίωσον αὐτήν. καὶ ἤκουσεν ἡ γυνὴ Οὐρίου ὅτι ἀπέθανεν Οὐρίασ ὁ ἀνὴρ αὐτῆσ, καὶ ἐκόψατο τὸν ἄνδρα αὐτῆσ. καὶ διῆλθε τὸ πένθοσ καὶ ἀπέστειλε Δαυίδ, καὶ συνήγαγεν αὐτὴν εἰσ τὸν οἶκον αὐτοῦ, καὶ ἐγενήθη αὐτῷ εἰσ γυναῖκα, καὶ ἔτεκεν αὐτῷ υἱόν. καὶ πονηρὸν ἐφάνη τὸ ρῆμα, ὃ ἐποίησε Δαυίδ, ἐν ὀφθαλμοῖσ Κυρίου. ΚΑΙ ἀπέστειλε Κύριοσ τὸν Νάθαν τὸν προφήτην πρὸσ Δαυίδ, καὶ εἰσῆλθε πρὸσ αὐτὸν καὶ εἶπεν αὐτῷ. δύο ἦσαν ἄνδρεσ ἐν πόλει μιᾷ, εἷσ πλούσιοσ, καὶ εἷσ πένησ.

καὶ τῷ πλουσίῳ ἦν ποίμνια καὶ βουκόλια πολλὰ σφόδρα, καὶ τῷ πένητι οὐδὲν ἀλλ’ ἢ ἀμνὰσ μία μικρά, ἣν ἐκτήσατο καὶ περιεποίησατο καὶ ἐξέθρεψεν αὐτὴν καὶ ἡδρύνθη μετ’ αὐτοῦ καὶ μετὰ τῶν υἱῶν αὐτοῦ ἐπὶ τὸ αὐτό, ἐκ τοῦ ἄρτου αὐτοῦ ἤσθιε καὶ ἐκ τοῦ ποτηρίου αὐτοῦ ἔπινε καὶ ἐν τῷ κόλπῳ αὐτοῦ ἐκάθευδε καὶ ἦν αὐτῷ ὡσ θυγάτηρ. καὶ ἦλθε πάροδοσ τῷ ἀνδρὶ τῷ πλουσίῳ, καὶ ἐφείσατο λαβεῖν ἐκ τῶν ποιμνίων αὐτοῦ καὶ ἐκ τῶν βουκολίων αὐτοῦ τοῦ ποιῆσαι τῷ ξένῳ ὁδοιπόρῳ τῷ ἐλθόντι πρὸσ αὐτὸν καὶ ἔλαβε τὴν ἀμνάδα τοῦ πένητοσ καὶ ἐποίησεν αὐτὴν τῷ ἀνδρὶ τῷ ἐλθόντι πρὸσ αὐτόν. καὶ ἐθυμώθη ὀργῇ Δαυὶδ σφόδρα τῷ ἀνδρί, καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸσ Νάθαν. ζῇ Κύριοσ, ὅτι υἱὸσ θανάτου ὁ ἀνὴρ ὁ ποιήσασ τοῦτο καὶ τὴν ἀμνάδα ἀποτίσει ἑπταπλασίονα, ἀνθ’ ὧν ὅτι ἐποίησε τὸ ρῆμα τοῦτο καὶ περὶ οὗ οὐκ ἐφείσατο. καὶ εἶπε Νάθαν πρὸσ Δαυίδ. σὺ εἶ ὁ ἀνὴρ ὁ ποιήσασ τοῦτο. τάδε λέγει Κύριοσ ὁ Θεὸσ Ἰσραήλ. ἐγώ εἰμι ὁ χρίσασ σε εἰσ βασιλέα ἐπὶ Ἰσραήλ, καὶ ἐγώ εἰμι ἐρρυσάμην σε ἐκ χειρὸσ Σαοὺλ καὶ ἔδωκά σοι τὸν οἶκον τοῦ κυρίου σου καὶ τὰσ γυναῖκασ τοῦ κυρίου σου ἐν τῷ κόλπῳ σου καὶ ἔδωκά σοι τὸν οἶκον Ἰσραὴλ καὶ Ἰούδα. καὶ εἰ μικρόν ἐστι, προσθήσω σοι κατὰ ταῦτα. τί ὅτι ἐφαύλισασ τὸν λόγον Κυρίου τοῦ ποιῆσαι τὸ πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοῖσ αὐτοῦ̣ τὸν Οὐρίαν τὸν Χετταῖον ἐπάταξασ ἐν ρομφαίᾳ καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ ἔλαβεσ σεαυτῷ εἰσ γυναῖκα καὶ αὐτὸν ἀπέκτεινασ ἐν ρομφαίᾳ υἱῶν Ἀμμών. καὶ νῦν οὐκ ἀποστήσεται ρομφαία ἐκ τοῦ οἴκου σου ἕωσ αἰῶνοσ ἀνθ’ ὧν ὅτι ἐξουδένωσάσ με καὶ ἔλαβεσ τὴν γυναῖκα τοῦ Οὐρίου τοῦ Χετταίου τοῦ εἶναί σοι εἰσ γυναῖκα. τάδε λέγει Κύριοσ. ἰδοὺ ἐγὼ ἐξεγείρω ἐπὶ σὲ κακὰ ἐκ τοῦ οἴκου σου καὶ λήψομαι τὰσ γυναῖκάσ σου κατ’ ὀφθαλμούσ σου καὶ δώσω τῷ πλησίον σου, καὶ κοιμηθήσεται μετὰ τῶν γυναικῶν σου ἐναντίον τοῦ ἡλίου τούτου. ὅτι σὺ ἐποίησασ κρυβῇ, κἀγὼ ποιήσω τὸ ρῆμα τοῦτο ἐναντίον παντὸσ Ἰσραὴλ καὶ ἀπέναντι τοῦ ἡλίου τούτου. καὶ εἶπε Δαυὶδ τῷ Νάθαν. ἡμάρτηκα τῷ Κυρίῳ. καὶ εἶπε Νάθαν πρὸσ Δαυίδ. καὶ Κύριοσ παρεβίβασε τὸ ἁμάρτημά σου, οὐ μὴ ἀποθάνῃσ. πλὴν ὅτι παροργίζων παρώργισασ τοὺσ ἐχθροὺσ Κυρίου ἐν τῷ ρήματι τούτῳ, καί γε ὁ υἱόσ σου ὁ τεχθείσ σοι θανάτῳ ἀποθανεῖται. καὶ ἀπῆλθε Νάθαν εἰσ τὸν οἶκον αὐτοῦ. καὶ ἔθραυσε Κύριοσ τὸ παιδίον, ὃ ἔτεκεν ἡ γυνὴ Οὐρίου τοῦ Χετταίου τῷ Δαυίδ, καὶ ἠρρώστησε. καὶ ἐζήτησε Δαυὶδ τὸν Θεὸν περὶ τοῦ παιδαρίου, καὶ ἐνήστευσε Δαυὶδ νηστείαν καὶ εἰσῆλθε καὶ ηὐλίσθη ἐν σάκκῳ ἐπὶ τῆσ γῆσ. καὶ ἀνέστησαν ἐπ’ αὐτὸν οἱ πρεσβύτεροι τοῦ οἴκου αὐτοῦ ἐγεῖραι αὐτὸν ἀπὸ τῆσ γῆσ, καὶ οὐκ ἠθέλησε καὶ οὐ συνέφαγεν αὐτοῖσ ἄρτον. καὶ ἐγένετο ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ καὶ ἀπέθανε τὸ παιδάριον. καὶ ἐφοβήθησαν οἱ δοῦλοι Δαυὶδ ἀναγγεῖλαι αὐτῷ ὅτι τέθνηκε τὸ παιδάριον, ὅτι εἶπαν. ἰδοὺ ἐν τῷ τὸ παιδάριον ἔτι ζῆν ἐλαλήσαμεν πρὸσ αὐτόν, καὶ οὐκ εἰσήκουσε τῆσ φωνῆσ ἡμῶν. καὶ πῶσ εἴπωμεν πρὸσ αὐτὸν ὅτι τέθνηκε τὸ παιδάριον̣ καὶ ποιήσει κακά. καὶ συνῆκε Δαυὶδ ὅτι οἱ παῖδεσ αὐτοῦ ψιθυρίζουσι, καὶ ἐνόησε Δαυὶδ ὅτι τέθνηκε τὸ παιδάριον. καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸσ τοὺσ παῖδασ αὐτοῦ. εἰ τέθνηκε τὸ παιδάριον̣ καὶ εἶπαν. τέθνηκε. καὶ ἀνέστη Δαυὶδ ἐκ τῆσ γῆσ καὶ ἐλούσατο καὶ ἠλείψατο καὶ ἤλλαξε τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ εἰσῆλθεν εἰσ τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ. καὶ εἰσῆλθεν εἰσ τὸν οἶκον αὐτοῦ, καὶ ᾔτησεν ἄρτον φαγεῖν καὶ παρέθηκαν αὐτῷ ἄρτον, καὶ ἔφαγε. καὶ εἶπαν οἱ παῖδεσ αὐτοῦ πρὸσ αὐτόν. τί τὸ ρῆμα τοῦτο, ὃ ἐποίησασ ἕνεκα τοῦ παιδαρίου̣ ἔτι ζῶντοσ ἐνήστευεσ καὶ ἔκλαιεσ καὶ ἠγρύπνεισ, καὶ ἡνίκα ἀπέθανε τὸ παιδάριον, ἀνέστησ καὶ ἔφαγεσ ἄρτον καὶ πέπωκασ̣ καὶ εἶπε Δαυίδ. ἐν τῷ τὸ παιδάριον ἔτι ζῆν ἐνήστευσα καὶ ἔκλαυσα, ὅτι εἶπα. τίσ οἶδεν εἰ ἐλεήσει με Κύριοσ καὶ ζήσεται τὸ παιδάριον̣ καὶ νῦν τέθνηκεν. ἱνατί τοῦτο ἐγὼ νηστεύω̣ μὴ δυνήσομαι ἐπιστρέψαι αὐτὸν ἔτι̣ ἐγὼ πορεύσομαι πρὸσ αὐτόν, καὶ αὐτὸσ οὐκ ἀναστρέψει πρόσ με. καὶ παρεκάλεσε Δαυὶδ Βηρσαβεὲ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ εἰσῆλθε πρὸσ αὐτὴν καὶ ἐκοιμήθη μετ’ αὐτῆσ καὶ συνέλαβε καὶ ἔτεκεν υἱόν, καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Σαλωμών, καὶ Κύριοσ ἠγάπησεν αὐτόν. καὶ ἀπέστειλεν ἐν χειρὶ Νάθαν τοῦ προφήτου, καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰεδεδί, ἕνεκεν Κυρίου. Καὶ ἐπολέμησεν Ἰωὰβ ἐν Ραββὰθ υἱῶν Ἀμμὼν καὶ κατέλαβε τὴν πόλιν τῆσ βασιλείασ. καὶ ἀπέστειλεν Ἰωὰβ ἀγγέλουσ πρὸσ Δαυὶδ καὶ εἶπεν. ἐπολέμησα ἐν Ραββὰθ καὶ κατελαβόμην τὴν πόλιν τῶν ὑδάτων. καὶ νῦν συνάγαγε τὸ κατάλοιπον τοῦ λαοῦ καὶ παρέμβαλε ἐπὶ τὴν πόλιν καὶ προκαταλαβοῦ αὐτήν, ἵνα μὴ προκαταλάβωμαι ἐγὼ τὴν πόλιν καὶ κληθῇ τὸ ὄνομά μου ἐπ’ αὐτήν. καὶ συνήγαγε Δαυὶδ πάντα τὸν λαὸν καὶ ἐπορεύθη εἰσ Ραββὰθ καὶ ἐπολέμησεν ἐν αὐτῇ καὶ κατελάβετο αὐτήν. καὶ ἔλαβε τὸν στέφανον Μολχὸμ τοῦ βασιλέωσ αὐτῶν ἀπὸ τῆσ κεφαλῆσ αὐτοῦ, καὶ ὁ σταθμὸσ αὐτοῦ τάλαντον χρυσίου καὶ λίθου τιμίου, καὶ ἦν ἐπὶ τῆσ κεφαλῆσ Δαυίδ. καὶ σκῦλα τῆσ πόλεωσ ἐξήνεγκε πολλὰ σφόδρα. καὶ τὸν λαὸν τὸν ὄντα ἐν αὐτῇ ἐξήγαγε καὶ ἔθηκεν ἐν τῷ πρίονι καὶ ἐν τοῖσ τριβόλοισ τοῖσ σιδηροῖσ καὶ ὑποτομεῦσι σιδηροῖσ καὶ διήγαγεν αὐτοὺσ διὰ τοῦ πλινθείου. καὶ οὕτωσ ἐποίησε πάσαισ ταῖσ πόλεσιν υἱῶν Ἀμμών. καὶ ἐπέστρεψε Δαυὶδ καὶ πᾶσ ὁ λαὸσ εἰσ Ἱερουσαλήμ. ΚΑΙ ἐγενήθη μετὰ ταῦτα καὶ τῷ Ἀβεσσαλὼμ υἱῷ Δαυὶδ ἀδελφὴ καλὴ τῷ εἴδει σφόδρα, καὶ ὄνομα αὐτῇ Θημάρ, καὶ ἠγάπησεν αὐτὴν Ἀμνὼν υἱὸσ Δαυίδ.

καὶ ἐθλίβετο Ἀμνὼν ὥστε ἀρρωστεῖν διὰ Θημὰρ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ, ὅτι παρθένοσ ἦν αὕτη, καὶ ὑπέρογκον ἐν ὀφθαλμοῖσ Ἀμνὼν τοῦ ποιῆσαί τι αὐτῇ. καὶ ἦν τῷ Ἀμνὼν ἑταῖροσ, καὶ ὄνομα αὐτῷ Ἰωναδάβ, υἱὸσ Σαμαὰ τοῦ ἀδελφοῦ Δαυίδ. καὶ Ἰωναδὰβ ἀνὴρ σοφὸσ σφόδρα. καὶ εἶπεν αὐτῷ. τί σοι ὅτι σὺ οὕτωσ ἀσθενήσ, υἱὲ τοῦ βασιλέωσ, τὸ πρωί̈ πρωί̣̈ οὐκ ἀπαγγέλλεισ μοι̣ καὶ εἶπεν αὐτῷ Ἀμνών. Θημὰρ τὴν ἀδελφὴν Ἀβεσσαλὼμ τοῦ ἀδελφοῦ μου ἐγὼ ἀγαπῶ. καὶ εἶπεν αὐτῷ Ἰωναδάβ. κοιμήθητι ἐπὶ τῆσ κοίτησ σου καὶ μαλακίσθητι, καὶ εἰσελεύσεται ὁ πατήρ σου τοῦ ἰδεῖν σε, καὶ ἐρεῖσ πρὸσ αὐτόν. ἐλθέτω δὴ Θημὰρ ἡ ἀδελφή μου καὶ ψωμισάτω με καὶ ποιησάτω κατ’ ὀφθαλμούσ μου βρῶμα, ὅπωσ ἴδω καὶ φάγω ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῆσ. καὶ ἐκοιμήθη Ἀμνὼν καὶ ἠρρώστησε, καὶ εἰσῆλθεν ὁ βασιλεὺσ ἰδεῖν αὐτόν, καὶ εἶπεν Ἀμνὼν πρὸσ τὸν βασιλέα. ἐλθέτω δὴ Θημὰρ ἡ ἀδελφή μου πρόσ με καὶ κολλυρισάτω ἐν ὀφθαλμοῖσ μου δύο κολλυρίδασ, καὶ φάγομαι ἐκ τῆσ χειρὸσ αὐτῆσ. καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ πρὸσ Θημὰρ εἰσ τὸν οἶκον λέγων. πορεύθητι δὴ εἰσ τὸν οἶκον τοῦ ἀδελφοῦ σου καὶ ποίησον αὐτῷ βρῶμα. καὶ ἐπορεύθη Θημὰρ εἰσ τὸν οἶκον Ἀμνὼν ἀδελφοῦ αὐτῆσ, καὶ αὐτὸσ κοιμώμενοσ. καὶ ἔλαβε τὸ σταῖσ καὶ ἐφύρασε καὶ ἐκολλύρισε κατ’ ὀφθαλμοὺσ αὐτοῦ καὶ ἥψησε τὰσ κολλυρίδασ. καὶ ἔλαβε τὸ τήγανον καὶ κατεκένωσεν ἐνώπιον αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἠθέλησε φαγεῖν. καὶ εἶπεν Ἀμνών. ἐξαγάγετε πάντα ἄνδρα ἀπὸ ἐπάνωθέν μου. καὶ ἐξήγαγον πάντα ἄνδρα ἐπάνωθεν αὐτοῦ. καὶ εἶπεν Ἀμνὼν πρὸσ Θημάρ. εἰσένεγκε τὸ βρῶμα εἰσ τὸ ταμιεῖον, καὶ φάγομαι ἐκ τῆσ χειρόσ σου. καὶ ἔλαβε Θημὰρ τὰσ κολλυρίδασ, ἃσ ἐποίησε, καὶ εἰσήνεγκε τῷ Ἀμνὼν ἀδελφῷ αὐτῆσ εἰσ τὸν κοιτῶνα καὶ προσήγαγεν αὐτῷ τοῦ φαγεῖν, καὶ ἐπελάβετο αὐτῆσ καὶ εἶπεν αὐτῇ. δεῦρο κοιμήθητι μετ’ ἐμοῦ, ἀδελφή μου. καὶ εἶπεν αὐτῷ. μή, ἀδελφέ μου. μὴ ταπεινώσῃσ με, διότι οὐ ποιηθήσεται οὕτωσ ἐν Ἰσραήλ, μὴ ποιήσῃσ τὴν ἀφροσύνην ταύτην. καὶ ἐγὼ ποῦ ἀποίσω τὸ ὄνειδόσ μου̣ καὶ σὺ ἔσῃ ὡσ εἷσ τῶν ἀφρόνων ἐν Ἰσραήλ. καὶ νῦν λάλησον δὴ πρὸσ τὸν βασιλέα, ὅτι οὐ μὴ κωλύσῃ με ἀπὸ σοῦ. καὶ οὐκ ἠθέλησεν Ἀμνὼν τοῦ ἀκοῦσαι τῆσ φωνῆσ αὐτῆσ καὶ ἐκραταίωσεν ὑπὲρ αὐτὴν καὶ ἐταπείνωσεν αὐτὴν καὶ ἐκοιμήθη μετ’ αὐτῆσ. καὶ ἐμίσησεν αὐτὴν Ἀμνὼν μῖσοσ μέγα σφόδρα, ὅτι μέγα τὸ μῖσοσ, ὃ ἐμίσησεν αὐτὴν ὑπὲρ τὴν ἀγάπην, ἣν ἠγάπησεν αὐτήν. καὶ εἶπεν αὐτῇ Ἀμνών. ἀνάστηθι καὶ πορεύου. καὶ εἶπεν αὐτῷ Θημάρ. μή, ἀδελφέ, ὅτι μεγάλη ἡ κακία ἡ ἐσχάτη ὑπὲρ τὴν πρώτην, ἣν ἐποίησασ μετ’ ἐμοῦ τοῦ ἐξαποστεῖλαί με. καὶ οὐκ ἠθέλησεν Ἀμνὼν ἀκοῦσαι τῆσ φωνῆσ αὐτῆσ. καὶ ἐκάλεσε τὸ παιδάριον αὐτοῦ τὸν προεστηκότα τοῦ οἴκου καὶ εἶπεν αὐτῷ. ἐξαποστείλατε δὴ ταύτην ἀπ’ ἐμοῦ ἔξω καὶ ἀπόκλεισον τὴν θύραν ὀπίσω αὐτῆσ. καὶ ἐπ’ αὐτῆσ ἦν χιτὼν καρπωτόσ, ὅτι οὕτωσ ἐνεδιδύσκοντο αἱ θυγατέρεσ τοῦ βασιλέωσ αἱ παρθένοι τοὺσ ἐπενδύτασ αὐτῶν. καὶ ἐξήγαγεν αὐτὴν ὁ λειτουργὸσ αὐτοῦ ἔξω καὶ ἀπέκλεισε τὴν θύραν ὀπίσω αὐτῆσ. καὶ ἔλαβε Θημὰρ σποδὸν καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτῆσ καὶ τὸν χιτῶνα τὸν καρπωτὸν τὸν ἐπ’ αὐτῆσ διέρρηξε καὶ ἐπέθηκε τὰσ χεῖρασ αὐτῆσ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτῆσ καὶ ἐπορεύθη πορευομένη καὶ κράζουσα. καὶ εἶπε πρὸσ αὐτὴν Ἀβεσσαλὼμ ὁ ἀδελφὸσ αὐτῆσ. μὴ Ἀμνὼν ὁ ἀδελφόσ σου ἐγένετο μετὰ σοῦ̣ καὶ νῦν, ἀδελφή μου, κώφευσον, ὅτι ἀδελφόσ σού ἐστι. μὴ θῇσ τὴν καρδίαν σου τοῦ λαλῆσαι τὸ ρῆμα τοῦτο. καὶ ἐκάθισε Θημὰρ χηρεύουσα ἐν τῷ οἴκῳ Ἀβεσσαλὼμ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτῆσ. καὶ ἤκουσεν ὁ βασιλεὺσ Δαυὶδ πάντασ τοὺσ λόγουσ τούτουσ καὶ ἐθυμώθη σφόδρα. καὶ οὐκ ἐλύπησε τὸ πνεῦμα Ἀμνὼν τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, ὅτι ἠγάπα αὐτόν, ὅτι πρωτότοκοσ αὐτοῦ ἦν. καὶ οὐκ ἐλάλησεν Ἀβεσσαλὼμ μετὰ Ἀμνὼν ἀπὸ πονηροῦ ἕωσ ἀγαθοῦ,ὅτι ἐμίσει Ἀβεσσαλὼμ τὸν Ἀμνὼν ἐπὶ λόγου, οὗ ἐταπείνωσε Θημὰρ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ. Καὶ ἐγένετο εἰσ διετηρίδα ἡμερῶν καὶ ἦσαν κείροντεσ τῷ Ἀβεσσαλὼμ ἐν Βελασὼρ τῇ ἐχόμενα Ἐφραίμ, καὶ ἐκάλεσεν Ἀβεσσαλὼμ πάντασ τοὺσ υἱοὺσ τοῦ βασιλέωσ. καὶ ἦλθεν Ἀβεσσαλὼμ πρὸσ τὸν βασιλέα καὶ εἶπεν. ἰδοὺ δὴ κείρουσι τῷ δούλῳ σου, πορευθήτω δὴ ὁ βασιλεὺσ καὶ οἱ παῖδεσ αὐτοῦ μετὰ τοῦ δούλου σου. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺσ πρὸσ Ἀβεσσαλώμ. μὴ δή, υἱέ μου, μὴ πορευθῶμεν πάντεσ ἡμεῖσ, καὶ οὐ μὴ καταβαρυνθῶμεν ἐπὶ σέ. καὶ ἐβιάσατο αὐτόν, καὶ οὐκ ἠθέλησε τοῦ πορευθῆναι καὶ εὐλόγησεν αὐτόν. καὶ εἶπεν Ἀβεσσαλὼμ πρὸσ αὐτόν. καὶ εἰ μή, πορευθήτω δὴ μεθ’ ἡμῶν Ἀμνὼν ὁ ἀδελφόσ μου. καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύσ. ἱνατί πορευθῇ μετὰ σοῦ̣ καὶ ἐβιάσατο αὐτὸν Ἀβεσσαλώμ, καὶ ἀπέστειλε μετ’ αὐτοῦ τὸν Ἀμνὼν καὶ πάντασ τοὺσ υἱοὺσ τοῦ βασιλέωσ. καὶ ἐποίησεν Ἀβεσσαλὼμ πότον κατὰ τὸν πότον τοῦ βασιλέωσ. καὶ ἐνετείλατο Ἀβεσσαλὼμ τοῖσ παιδαρίοισ αὐτοῦ λέγων. ἴδετε ὡσ ἂν ἀγαθυνθῇ ἡ καρδία Ἀμνὼν ἐν τῷ οἴνῳ καὶ εἴπω πρὸσ ὑμᾶσ. πατάξατε τὸν Ἀμνών, καὶ θανατώσατε αὐτόν. μὴ φοβηθῆτε, ὅτι οὐχὶ ἐγώ εἰμι ὁ ἐντελλόμενοσ ὑμῖν̣ ἀνδρίζεσθε καὶ γίνεσθε εἰσ υἱοὺσ δυνάμεωσ. καί ἐποίησαν τὰ παιδάρια Ἀβεσσαλὼμ τῷ Ἀμνὼν καθὰ ἐνετείλατο αὐτοῖσ Ἀβεσσαλώμ. καὶ ἀνέστησαν πάντεσ οἱ υἱοὶ τοῦ βασιλέωσ καὶ ἐπεκάθισαν ἀνὴρ ἐπὶ τὴν ἡμίονον αὐτοῦ καὶ ἔφυγαν. καὶ ἐγένετο αὐτῶν ὄντων ἐν τῷ ὁδῷ καὶ ἡ ἀκοὴ ἦλθε πρὸσ Δαυὶδ λέγων. ἐπάταξεν Ἀβεσσαλὼμ πάντασ τοὺσ υἱοὺσ τοῦ βασιλέωσ, καὶ οὐ κατελείφθη ἐξ αὐτῶν οὐδὲ εἷσ. καὶ ἀνέστη ὁ βασιλεὺσ καὶ διέρρηξε τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ ἐκοιμήθη ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ πάντεσ οἱ παῖδεσ αὐτοῦ οἱ περιεστῶτεσ αὐτῷ διέρρηξαν τὰ ἱμάτια αὐτῶν. καὶ ἀπεκρίθη Ἰωναδὰβ υἱὸσ Σαμαὰ ἀδελφοῦ Δαυὶδ καὶ εἶπε. μὴ εἰπάτω ὁ κύριόσ μου ὁ βασιλεύσ, ὅτι πάντα τὰ παιδάρια τοὺσ υἱοὺσ τοῦ βασιλέωσ ἐθανάτωσεν, ὅτι Ἀμνὼν μονώτατοσ ἀπέθανεν. ὅτι ἐπὶ στόματοσ Ἀβεσσαλὼμ ἦν κείμενοσ ἀπὸ τῆσ ἡμέρασ, ἧσ ἐταπείνωσε Θημὰρ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ. καὶ νῦν μὴ θέσθω ὁ κύριόσ μου ὁ βασιλεὺσ ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτοῦ ρῆμα λέγων. πάντεσ οἱ υἱοὶ τοῦ βασιλέωσ ἀπέθανον, ὅτι ἀλλ’ ἢ Ἀμνὼν μονώτατοσ ἀπέθανε. καὶ ἀπέδρα Ἀβεσσαλώμ. καὶ ᾖρε τὸ παιδάριον ὁ σκοπὸσ τοὺσ ὀφθαλμοὺσ αὐτοῦ καὶ εἶδε καὶ ἰδοὺ λαὸσ πολὺσ πορευόμενοσ ἐν τῇ ὁδῷ ὄπισθεν αὐτοῦ ἐκ πλευρᾶσ τοῦ ὄρουσ ἐν τῇ καταβάσει. καὶ παρεγένετο ὁ σκοπὸσ καὶ ἀπήγγειλε τῷ βασιλεῖ καὶ εἶπεν. ἄνδρασ ἑώρακα ἐκ τῆσ ὁδοῦ τῆσ Ὡρωνῆν ἐκ μέρουσ τοῦ ὄρουσ. καὶ εἶπεν Ἰωναδὰβ πρὸσ τὸν βασιλέα. ἰδοὺ οἱ υἱοὶ τοῦ βασιλέωσ πάρεισι. κατὰ τὸν λόγον τοῦ δούλου σου, οὕτωσ ἐγένετο. καὶ ἐγένετο ἡνίκα συνετέλεσε λαλῶν, καὶ ἰδοὺ οἱ υἱοὶ τοῦ βασιλέωσ ἦλθαν καὶ ἐπῇραν τὴν φωνὴν αὐτῶν καὶ ἔκλαυσαν, καί γε ὁ βασιλεὺσ καὶ πάντεσ οἱ παῖδεσ αὐτοῦ ἔκλαυσαν κλαυθμὸν μέγαν σφόδρα. καὶ Ἀβεσσαλὼμ ἔφυγε καὶ ἐπορεύθη πρὸσ Θολμὶ υἱὸν Ἐμιοὺδ βασιλέα Γεδσοὺρ εἰσ γῆν Μαχάδ. καὶ ἐπένθησεν ὁ βασιλεὺσ Δαυὶδ ἐπὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ πάσασ τὰσ ἡμέρασ. καὶ Ἀβεσσαλὼμ ἀπέδρα καὶ ἐπορεύθη εἰσ Γεδσοὺρ καὶ ἦν ἐκεῖ ἔτη τρία. καὶ ἐκόπασε τὸ πνεῦμα τοῦ βασιλέωσ τοῦ ἐξελθεῖν ὀπίσω Ἀβεσσαλώμ, ὅτι παρεκλήθη ἐπὶ Ἀμνὼν ὅτι ἀπέθανε. ΚΑΙ ἔγνω Ἰωὰβ υἱὸσ Σαρουί̈ασ ὅτι ἡ καρδία τοῦ βασιλέωσ ἐπὶ Ἀβεσσαλώμ.

καὶ ἀπέστειλεν Ἰωὰβ εἰσ Θεκωέ, καὶ ἔλαβεν ἐκεῖθεν γυναῖκα σοφὴν καὶ εἶπε πρὸσ αὐτήν. πένθησον δὴ καὶ ἔνδυσαι ἱμάτια πενθικὰ καὶ μὴ ἀλείψῃ ἔλαιον καὶ ἔσῃ ὡσ γυνὴ πενθοῦσα ἐπὶ τεθνηκότι τοῦτο ἡμέρασ πολλὰς καὶ ἐλεύσῃ πρὸσ τὸν βασιλέα καὶ λαλήσεισ πρὸσ αὐτὸν κατὰ τὸ ρῆμα τοῦτο. καὶ ἔθηκεν Ἰωὰβ τοὺσ λόγουσ ἐν τῷ στόματι αὐτῆσ. καὶ εἰσῆλθεν ἡ γυνὴ ἡ Θεκωῖτισ πρὸσ τὸν βασιλέα καὶ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτῆσ εἰσ τὴν γῆν καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ καὶ εἶπε. σῶσον, βασιλεῦ, σῶσον. καὶ εἶπε πρὸσ αὐτὴν ὁ βασιλεύσ. τί ἐστί σοι̣ ἡ δὲ εἶπε. καὶ μάλα γυνὴ χήρα ἐγώ εἰμι, καὶ ἀπέθανεν ὁ ἀνήρ μου. καί γε τῇ δούλῃ σου δύο υἱοί, καὶ ἐμαχέσαντο ἀμφότεροι ἐν τῷ ἀγρῷ, καὶ οὐκ ἦν ὁ ἐξαιρούμενοσ ἀνὰ μέσον αὐτῶν, καὶ ἔπαισεν ὁ εἷσ τὸν ἕνα ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ ἐθανάτωσεν αὐτόν. καὶ ἰδοὺ ἐπανέστη ὅλη ἡ πατριὰ πρὸσ τὴν δούλην σου καὶ εἶπαν. δὸσ τὸν παίσαντα τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ θανατώσομεν αὐτὸν ἀντὶ τῆσ ψυχῆσ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, οὗ ἀπέκτεινε, καὶ ἐξαροῦμεν καί γε τὸν κληρονόμον ὑμῶν. καὶ σβέσουσι τὸν ἄνθρακά μου τὸν καταλειφθέντα, ὥστε μὴ θέσθαι τῷ ἀνδρί μου κατάλειμμα καὶ ὄνομα ἐπὶ προσώπου τῆσ γῆσ. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺσ πρὸσ τὴν γυναῖκα. ὑγιαίνουσα βάδιζε εἰσ τὸν οἶκόν σου, κἀγὼ ἐντελοῦμαι περὶ σοῦ. καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ ἡ Θεκωῖτισ πρὸσ τὸν βασιλέα. ἐπ’ ἐμέ, κύριέ μου βασιλεῦ, ἡ ἀνομία καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ πατρόσ μου, καὶ ὁ βασιλεὺσ καὶ ὁ θρόνοσ αὐτοῦ ἀθῷοσ. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύσ. τίσ ὁ λαλῶν πρόσ σε̣ καί ἄξεισ αὐτὸν πρὸσ ἐμέ, καὶ οὐ προσθήσει ἔτι ἅψασθαι αὐτοῦ. καὶ εἶπε. μνημονευσάτω δὴ ὁ βασιλεὺσ τὸν Κύριον Θεὸν αὐτοῦ πληθυνθῆναι ἀγχιστέα τοῦ αἵματοσ τοῦ διαφθεῖραι καὶ οὐ μὴ ἐξάρωσι τὸν υἱόν μου. καὶ εἶπε. ζῇ Κύριοσ, εἰ πεσεῖται ἀπὸ τῆσ τριχὸσ τοῦ υἱοῦ σου ἐπὶ τὴν γῆν. καὶ εἶπεν ἡ γυνή. λαλησάτω δὴ ἡ δούλη σου πρὸσ τὸν κύριόν μου βασιλέα ρῆμα. καὶ εἶπε. λάλησον. καὶ εἶπεν ἡ γυνή. ἱνατί ἐλογίσω τοιοῦτο ἐπὶ λαὸν Θεοῦ̣ ἦ ἐκ στόματοσ τοῦ βασιλέωσ ὁ λόγοσ οὗτοσ ὡσ πλημμέλεια τοῦ μὴ ἐπιστρέψαι τὸν βασιλέα τὸν ἐξωσμένον αὐτοῦ̣ ὅτι θανάτῳ ἀποθανούμεθα, καὶ ὥσπερ τὸ ὕδωρ τὸ καταφερόμενον ἐπὶ τῆσ γῆσ, ὃ οὐ συναχθήσεται. καὶ λήψεται ὁ Θεὸσ ψυχήν, καὶ λογιζόμενοσ τοῦ ἐξῶσαι ἀπ’ αὐτοῦ ἐξεωσμένον. καὶ νῦν ὃ ἦλθον λαλῆσαι πρὸσ τὸν βασιλέα τὸν κύριόν μου τὸ ρῆμα τοῦτο, ὅτι ὄψεταί με ὁ λαόσ, καὶ ἐρεῖ ἡ δούλη σου. λαλησάτω δὴ πρὸσ τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα, εἴπωσ ποιήσει ὁ βασιλεὺσ τὸ ρῆμα τῆσ δούλησ αὐτοῦ. ὅτι ἀκούσει ὁ βασιλεύσ. ρυσάσθω τὴν δούλην αὐτοῦ ἐκ χειρὸσ τοῦ ἀνδρὸσ τοῦ ζητοῦντοσ ἐξᾶραί με καὶ τὸν υἱόν μου ἀπὸ κληρονομίασ Θεοῦ. καὶ εἶπεν ἡ γυνή. εἴη δὴ ὁ λόγοσ τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέωσ εἰσ θυσίαν, ὅτι καθὼσ ἄγγελοσ Θεοῦ, οὕτωσ ὁ κύριόσ μου ὁ βασιλεὺσ τοῦ ἀκούειν τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ πονηρόν, καὶ Κύριοσ ὁ Θεόσ σου ἔσται μετὰ σοῦ. καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺσ καὶ εἶπε πρὸσ τὴν γυναῖκα. μὴ δὴ κρύψῃσ ἀπ’ ἐμοῦ ρῆμα, ὃ ἐγὼ ἐπερωτῶ σε. καὶ εἶπεν ἡ γυνή. λαλησάτω δὴ ὁ κύριόσ μου ὁ βασιλεύσ. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύσ. μὴ ἡ χεὶρ Ἰωὰβ ἐν παντὶ τούτῳ μετὰ σοῦ̣ καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ τῷ βασιλεῖ. ζῇ ἡ ψυχή σου, κύριέ μου βασιλεῦ, εἰ ἔστιν εἰσ τὰ δεξιὰ ἢ εἰσ τὰ ἀριστερὰ ἐκ πάντων, ὧν ἐλάλησεν ὁ κύριόσ μου ὁ βασιλεύσ, ὅτι ὁ δοῦλόσ σου Ἰωὰβ αὐτὸσ ἐνετείλατό μοι, καὶ αὐτὸσ ἔθετο ἐν τῷ στόματι τῆσ δούλησ σου πάντασ τοὺσ λόγουσ τούτουσ. ἕνεκεν τοῦ περιελθεῖν τὸ πρόσωπον τοῦ ρήματοσ τούτου ἐποίησεν ὁ δοῦλόσ σου Ἰωὰβ τὸν λόγον τοῦτον, καὶ ὁ κύριόσ μου σοφὸσ καθὼσ σοφία ἀγγέλου τοῦ Θεοῦ τοῦ γνῶναι πάντα τὰ ἐν τῇ γῇ. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺσ πρὸσ Ἰωάβ. ἰδοὺ δὴ ἐποίησά σοι κατὰ τὸν λόγον σου τοῦτον. πορεύου, ἐπίστρεψον τὸ παιδάριον τὸν Ἀβεσσαλώμ. καὶ ἔπεσεν Ἰωὰβ ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν καὶ προσεκύνησε καὶ εὐλόγησε τὸν βασιλέα, καὶ εἶπεν Ἰωάβ. σήμερον ἔγνω ὁ δοῦλόσ σου ὅτι εὗρον χάριν ἐν ὀφθαλμοῖσ σου, κύριέ μου βασιλεῦ, ὅτι ἐποίησεν ὁ κύριόσ μου ὁ βασιλεὺσ τὸν λόγον τοῦ δούλου αὐτοῦ. καὶ ἀνέστη Ἰωὰβ καὶ ἐπορεύθη εἰσ Γεδσοὺρ καὶ ἤγαγε τὸν Ἀβεσσαλὼμ εἰσ Ἱερουσαλήμ. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύσ. ἀποστραφήτω εἰσ τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ τὸ πρόσωπόν μου μὴ βλεπέτω καὶ ἀπέστρεψεν Ἀβεσσαλὼμ εἰσ τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ τὸ πρόσωπον τοῦ βασιλέωσ οὐκ εἶδε. καὶ ὡσ Ἀβεσσαλὼμ οὐκ ἦν ἀνὴρ ἐν παντὶ Ἰσραὴλ αἰνετὸσ σφόδρα, ἀπὸ ἴχνουσ ποδὸσ αὐτοῦ καὶ ἕωσ κορυφῆσ αὐτοῦ οὐκ ἦν ἐν αὐτῷ μῶμοσ. καὶ ἐν τῷ κείρεσθαι αὐτὸν τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ —καὶ ἐγένετο ἀπ’ ἀρχῆσ ἡμερῶν εἰσ ἡμέρασ, ὡσ ἂν ἐκείρετο, ὅτι κατεβαρύνετο ἐπ’ αὐτὸν— καὶ κειρόμενοσ αὐτὴν ἔστησε τὴν τρίχα τῆσ κεφαλῆσ αὐτοῦ διακοσίουσ σίκλουσ ἐν τῷ σίκλῳ τῷ βασιλικῷ. καὶ ἐτέχθησαν τῷ Ἀβεσσαλὼμ τρεῖσ υἱοὶ καὶ θυγάτηρ μία, καὶ ὄνομα αὐτῇ Θημάρ. αὕτη ἦν γυνὴ καλὴ σφόδρα καὶ γίνεται γυνὴ τῷ Ροβοὰμ υἱῷ Σαλωμὼν καὶ τίκτει αὐτῷ τὸν Ἀβιά. καὶ ἐκάθισεν Ἀβεσσαλὼμ ἐν Ἱερουσαλὴμ δύο ἔτη ἡμερῶν, καὶ τὸ πρόσωπον τοῦ βασιλέωσ οὐκ εἶδε. καὶ ἀπέστειλεν Ἀβεσσαλὼμ πρὸσ Ἰωὰβ ἀποστεῖλαι αὐτὸν πρὸσ τὸν βασιλέα, καὶ οὐκ ἠθέλησεν ἐλθεῖν πρὸσ αὐτόν. καὶ ἀπέστειλεν ἐκ δευτέρου πρὸσ αὐτόν, καὶ οὐκ ἠθέλησε παραγενέσθαι. καὶ εἶπεν Ἀβεσσαλὼμ πρὸσ τοὺσ παῖδασ αὐτοῦ. ἴδετε, ἡ μερὶσ ἐν ἀγρῷ τοῦ Ἰωὰβ ἐχόμενά μου, καὶ αὐτῷ ἐκεῖ κριθαί, πορεύεσθε καὶ ἐμπρήσατε αὐτὴν ἐν πυρί. καὶ ἐνέπρησαν οἱ παῖδεσ Ἀβεσσαλὼμ τὴν μερίδα. καὶ παραγίνονται οἱ δοῦλοι Ἰωὰβ πρὸσ αὐτὸν διερρηχότεσ τὰ ἱμάτια αὐτῶν καὶ εἶπον. ἐνεπύρισαν οἱ δοῦλοι Ἀβεσσαλὼμ τὴν μερίδα ἐν πυρί. καὶ ἀνέστη Ἰωὰβ καὶ ἦλθε πρὸσ Ἀβεσσαλὼμ εἰσ τὸν οἶκον καὶ εἶπε πρὸσ αὐτόν. ἱνατί ἐνεπύρισαν οἱ παῖδέσ σου τὴν μερίδα τὴν ἐμὴν ἐν πυρί̣ καὶ εἶπεν Ἀβεσσαλὼμ πρὸσ Ἰωάβ. ἰδοὺ ἀπέστειλα πρόσ σε λέγων. ἦκε ὧδε, καὶ ἀποστελῶ σε πρὸσ τὸν βασιλέα λέγων. ἱνατί ἦλθον ἐκ Γεδσούρ̣ ἀγαθόν μοι ἦν εἶναι ἐκεῖ. καὶ νῦν ἰδοὺ τὸ πρόσωπον τοῦ βασιλέωσ οὐκ εἶδον. εἰ δέ ἐστιν ἐν ἐμοὶ ἀδικία, καὶ θανάτωσόν με. καὶ εἰσῆλθεν Ἰωὰβ πρὸσ τὸν βασιλέα, καὶ ἀπήγγειλεν αὐτῷ, καὶ ἐκάλεσε τὸν Ἀβεσσαλώμ. καὶ εἰσῆλθε πρὸσ τὸν βασιλέα καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ καὶ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν κατὰ πρόσωπον τοῦ βασιλέωσ, καὶ κατεφίλησεν ὁ βασιλεὺσ τὸν Ἀβεσσαλώμ. ΚΑΙ ἐγένετο μετὰ ταῦτα καὶ ἐποίησεν ἑαυτῷ Ἀβεσσαλὼμ ἅρματα καὶ ἵππουσ καὶ πεντήκοντα ἄνδρασ παρατρέχειν ἔμπροσθεν αὐτοῦ.

καὶ ὤρθρισεν Ἀβεσσαλὼμ καὶ ἔστη ἀνὰ χεῖρασ τῆσ ὁδοῦ τῆσ πύλησ καὶ ἐγένετο πᾶσ ἀνήρ, ᾧ ἐγένετο κρίσισ, ἦλθε πρὸσ τὸν βασιλέα εἰσ κρίσιν, καὶ ἐβόησε πρὸσ αὐτὸν Ἀβεσσαλὼμ καὶ ἔλεγεν αὐτῷ. ἐκ ποίασ πόλεωσ σὺ εἶ̣ καὶ εἶπεν. ἐκ μιᾶσ φυλῶν Ἰσραὴλ ὁ δοῦλόσ σου. καὶ εἶπε πρὸσ αὐτὸν ὁ Ἀβεσσαλώμ. ἰδοὺ οἱ λόγοι σου ἀγαθοὶ καὶ εὔκολοι, καὶ ὁ ἀκούων οὐκ ἔστι σοι παρὰ τοῦ βασιλέωσ. καὶ εἶπεν Ἀβεσσαλώμ. τίσ με καταστήσει κριτὴν ἐν τῇ γῇ, καὶ ἐπ’ ἐμὲ ἐλεύσεται πᾶσ ἀνήρ, ᾧ ἐὰν ᾖ ἀντιλογία καὶ κρίσισ, καὶ δικαιώσω αὐτόν̣ καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐγγίζειν ἄνδρα τοῦ προσκυνῆσαι αὐτῷ καὶ ἐξέτεινε τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ ἐπελαμβάνετο αὐτοῦ καὶ κατεφίλησεν αὐτόν. καὶ ἐποίησεν Ἀβεσσαλὼμ κατὰ τὸ ρῆμα τοῦτο παντὶ Ἰσραὴλ τοῖσ παραγινομένοισ εἰσ κρίσιν πρὸσ τὸν βασιλέα, καὶ ἰδιοποιεῖτο Ἀβεσσαλὼμ τὴν καρδίαν ἀνδρῶν Ἰσραήλ. καὶ ἐγένετο ἀπὸ τέλουσ τεσσαράκοντα ἐτῶν καὶ εἶπεν Ἀβεσσαλὼμ πρὸσ τὸν πατέρα αὐτοῦ. πορεύσομαι δὴ καὶ ἀποτίσω τὰσ εὐχάσ μου, ἃσ ηὐξάμην τῷ Κυρίῳ ἐν Χεβρών. ὅτι εὐχὴν ηὔξατο ὁ δοῦλόσ σου ἐν τῷ οἰκεῖν με ἐν Γεδσοὺρ ἐν Συρίᾳ λέγων. ἐὰν ἐπιστρέφων ἐπιστρέψῃ με Κύριοσ εἰσ Ἱερουσαλήμ, καὶ λατρεύσω τῷ Κυρίῳ. καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύσ. βάδιζε εἰσ εἰρήνην. καὶ ἀναστὰσ ἐπορεύθη εἰσ Χεβρών. καὶ ἀπέστειλεν Ἀβεσσαλὼμ κατασκόπουσ ἐν πάσαισ φυλαῖσ Ἰσραὴλ λέγων. ἐν τῷ ἀκοῦσαι ὑμᾶσ τὴν φωνὴν τῆσ κερατίνησ καὶ ἐρεῖτε. βεβασίλευκε βασιλεὺσ Ἀβεσσαλὼμ ἐν Χεβρών. καὶ μετὰ Ἀβεσσαλὼμ ἐπορεύθησαν διακόσιοι ἄνδρεσ ἐξ Ἱερουσαλὴμ κλητοὶ καὶ πορευόμενοι τῇ ἁπλότητι αὐτῶν καὶ οὐκ ἔγνωσαν πᾶν ρῆμα. καὶ ἀπέστειλεν Ἀβεσσαλὼμ καὶ ἐκάλεσε τὸν Ἀχιτόφελ τὸν Γελμωναῖον τὸν σύμβουλον Δαυὶδ ἐκ τῆσ πόλεωσ αὐτοῦ ἐκ Γωλὰ ἐν τῷ θυσιάζειν αὐτόν. καὶ ἐγένετο σύστρεμμα ἰσχυρόν, καὶ ὁ λαὸσ ὁ πορευόμενοσ καὶ πολὺσ μετὰ Ἀβεσσαλώμ. καὶ παρεγένετο ὁ ἀπαγγέλλων πρὸσ Δαυὶδ λέγων. ἐγενήθη ἡ καρδία ἀνδρῶν Ἰσραὴλ ὀπίσω Ἀβεσσαλώμ. καὶ εἶπε Δαυὶδ πᾶσι τοῖσ παισὶν αὐτοῦ τοῖσ μετ’ αὐτοῦ τοῖσ ἐν Ἱερουσαλήμ. ἀνάστητε καὶ φύγωμεν, ὅτι οὐκ ἔστιν ἡμῖν σωτηρία ἀπὸ προσώπου Ἀβεσσαλώμ. ταχύνατε τοῦ πορευθῆναι, ἵνα μὴ ταχύνῃ καὶ καταλάβῃ ἡμᾶσ καὶ ἐξώσῃ ἐφ’ ἡμᾶσ τὴν κακίαν καὶ πατάξῃ τὴν πόλιν ἐν στόματι μαχαίρασ. καὶ εἶπον οἱ παῖδεσ τοῦ βασιλέωσ πρὸσ τὸν βασιλέα. κατὰ πάντα, ὅσα αἱρεῖται ὁ κύριοσ ἡμῶν ὁ βασιλεύσ, ἰδοὺ οἱ παῖδέσ σου. καὶ ἐξῆλθεν ὁ βασιλεὺσ καὶ πᾶσ ὁ οἶκοσ αὐτοῦ τοῖσ ποσὶν αὐτῶν. καὶ ἀφῆκεν ὁ βασιλεὺσ δέκα γυναῖκασ τῶν παλλακῶν αὐτοῦ φυλάσσειν τὸν οἶκον. καὶ ἐξῆλθεν ὁ βασιλεὺσ καὶ πάντεσ οἱ παῖδεσ αὐτοῦ πεζῇ καὶ ἔστησαν ἐν οἴκῳ τῷ μακράν. καὶ πάντεσ οἱ παῖδεσ αὐτοῦ ἀνὰ χεῖρα αὐτοῦ παρῆγον καὶ πᾶσ Χελεθὶ καὶ πᾶσ ὁ Φελεθὶ καὶ ἔστησαν ἐπὶ τῆσ ἐλαίασ ἐν τῇ ἐρήμῳ. καὶ πᾶσ ὁ λαὸσ παρεπορεύετο ἐχόμενοσ αὐτοῦ καὶ πάντεσ οἱ περὶ αὐτὸν καὶ πάντεσ οἱ ἁδροὶ καὶ πάντεσ οἱ μαχηταὶ ἑξακόσιοι ἄνδρεσ, καὶ παρῆσαν ἐπὶ χεῖρα αὐτοῦ. καὶ πᾶσ ὁ Χελεθὶ καὶ πᾶσ ὁ Φελεθὶ καὶ πάντεσ οἱ Γεθθαῖοι, οἱ ἑξακόσιοι ἄνδρεσ οἱ ἐλθόντεσ τοῖσ ποσὶν αὐτῶν ἐκ Γέθ, πορευόμενοι ἐπὶ πρόσωπον τοῦ βασιλέωσ. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺσ πρὸσ Ἐθθὶ τὸν Γεθθαῖον. ἱνατί πορεύῃ καὶ σὺ μεθ’ ἡμῶν̣ ἐπίστρεφε καὶ οἴκει μετὰ τοῦ βασιλέωσ, ὅτι ξένοσ εἶ σὺ καὶ ὅτι μετῴκησασ σὺ ἐκ τοῦ τόπου σου. εἰ ἐχθὲσ παραγέγονασ, καὶ σήμερον κινήσω σε μεθ’ ἡμῶν̣ καί γε μεταναστήσεισ τὸν τόπον σου̣ ἐχθὲσ ἡ ἐξέλευσίσ σου, καὶ σήμερον μετακινήσω σε μεθ’ ἡμῶν τοῦ πορευθῆναι̣ καὶ ἐγὼ πορεύσομαι οὗ ἐὰν ἐγὼ πορευθῶ. ἐπιστρέφου καὶ ἐπίστρεψον τοὺσ ἀδελφούσ σου μετὰ σοῦ, καὶ Κύριοσ ποιήσει μετὰ σοῦ ἔλεοσ καὶ ἀλήθειαν. καὶ ἀπεκρίθη Ἐθθὶ τῷ βασιλεῖ καὶ εἶπε. ζῇ Κύριοσ καὶ ζῇ ὁ κύριόσ μου ὁ βασιλεύσ, ὅτι εἰσ τὸν τόπον, οὗ ἐὰν ᾖ ὁ κύριόσ μου, καὶ ἐὰν εἰσ θάνατον καὶ ἐὰν εἰσ ζωήν, ὅτι ἐκεῖ ἔσται ὁ δοῦλόσ σου. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺσ πρὸσ Ἐθθί. δεῦρο καὶ διάβαινε μετ’ ἐμοῦ. καὶ παρῆλθεν Ἐθθὶ ὁ Γεθθαῖοσ καὶ ὁ βασιλεὺσ καὶ πάντεσ οἱ παῖδεσ αὐτοῦ καὶ πᾶσ ὁ ὄχλοσ ὁ μετ’ αὐτοῦ. καὶ πᾶσα ἡ γῆ ἔκλαιε φωνῇ μεγάλῃ. καὶ πᾶσ ὁ λαὸσ παρεπορεύοντο ἐν τῷ χειμάρρῳ τῶν Κέδρων, καὶ ὁ βασιλεὺσ διέβη τὸν χειμάρρουν Κέδρων καὶ πᾶσ ὁ λαὸσ καὶ ὁ βασιλεὺσ παρεπορεύοντο ἐπὶ πρόσωπον ὁδοῦ τὴν ἔρημον. καὶ ἰδοὺ καί γε Σαδὼκ καὶ πάντεσ οἱ Λευῖται μετ’ αὐτοῦ αἴροντεσ τὴν κιβωτὸν διαθήκησ Κυρίου ἀπὸ Βαιθὰρ καὶ ἔστησαν τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ. καὶ ἀνέβη Ἀβιάθαρ, ἕωσ ἐπαύσατο πᾶσ ὁ λαὸσ παρελθεῖν ἐκ τῆσ πόλεωσ. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺσ πρὸσ τὸν Σαδώκ. ἀπόστρεψον τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ εἰσ τὴν πόλιν. ἐὰν εὕρω χάριν ἐν ὀφθαλμοῖσ Κυρίου, καὶ ἐπιστρέψει με καὶ δείξει μοι αὐτήν καὶ τὴν εὐπρέπειαν αὐτῆσ. καὶ ἐὰν εἴπῃ οὕτωσ. οὐκ ἠθέληκα ἐν σοί, ἰδοὺ ἐγώ εἰμι, ποιείτω μοι κατὰ τὸ ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖσ αὐτοῦ. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺσ τῷ Σαδὼκ τῷ ἱερεῖ. ἴδετε, σὺ ἐπιστρέφεισ εἰσ τὴν πόλιν ἐν εἰρήνῃ, καὶ Ἀχιμάασ ὁ υἱόσ σου καὶ Ἰωνάθαν ὁ υἱὸσ Ἀβιάθαρ οἱ δύο υἱοὶ ὑμῶν μεθ’ ὑμῶν. ἴδετε, ἐγώ εἰμι στρατεύομαι ἐν Ἀραβὼθ τῆσ ἐρήμου ἕωσ τοῦ ἐλθεῖν ρῆμα παρ’ ὑμῶν τοῦ ἀπαγγεῖλαί μοι. καὶ ἀπέστρεψε Σαδὼκ καὶ Ἀβιάθαρ τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ εἰσ Ἱερουσαλὴμ καὶ ἐκάθισεν ἐκεῖ. καὶ Δαυὶδ ἀνέβαινεν ἐν τῇ ἀναβάσει τῶν ἐλαιῶν ἀναβαίνων καὶ κλαίων καὶ τὴν κεφαλὴν ἐπικεκαλυμμένοσ, καὶ αὐτὸσ ἐπορεύετο ἀνυπόδετοσ, καὶ πᾶσ ὁ λαὸσ ὁ μετ’ αὐτοῦ ἐπεκάλυψεν ἀνὴρ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ ἀνέβαινον ἀναβαίνοντεσ καὶ κλαίοντεσ. καὶ ἀνηγγέλη Δαυὶδ λέγοντεσ. καὶ Ἀχιτόφελ ἐν τοῖσ συστρεφομένοισ μετὰ Ἀβεσσαλώμ. καὶ εἶπε Δαυίδ. διασκέδασον δὴ τὴν βουλὴν Ἀχιτόφελ, Κύριε ὁ Θεόσ μου. καὶ ἦν Δαυὶδ ἐρχόμενοσ ἕωσ τοῦ Ροώσ, οὗ προσεκύνησεν ἐκεῖ τῷ Θεῷ, καὶ ἰδοὺ εἰσ ἀπαντὴν αὐτῷ Χουσὶ ὁ ἀρχιεταῖροσ Δαυὶδ διερρηχὼσ τὸν χιτῶνα αὐτοῦ καὶ γῆ ἐπὶ τῆσ κεφαλῆσ αὐτοῦ. καὶ εἶπεν αὐτῷ Δαυίδ. ἐὰν μὲν διαβῇσ μετ’ ἐμοῦ, καὶ ἔσῃ ἐπ’ ἐμὲ εἰσ βάσταγμα. καὶ ἐὰν ἐπιστρέψῃσ ἐπὶ τὴν πόλιν, καὶ ἐρεῖσ τῷ Ἀβεσσαλώμ. διεληλύθασιν οἱ ἀδελφοί σου, καὶ ὁ βασιλεὺσ κατόπισθέν μου διελήλυθεν ὁ πατήρ σου, καὶ νῦν παῖσ σού εἰμι, βασιλεῦ, ἔασόν με ζῆσαι, παῖσ τοῦ πατρόσ σου ἤμην τότε καὶ ἀρτίωσ, καὶ νῦν ἐγὼ δοῦλοσ σόσ. καὶ διασκεδάσεισ μοι τὴν βουλὴν Ἀχιτόφελ. καὶ ἰδοὺ ἐκεῖ μετὰ σοῦ Σαδὼκ καὶ Ἀβιάθαρ οἱ ἱερεῖσ, καὶ ἔσται πᾶν ρῆμα, ὃ ἐὰν ἀκούσῃσ ἐξ οἴκου τοῦ βασιλέωσ, καὶ ἀπαγγελεῖσ τῷ Σαδὼκ καὶ τῷ Ἀβιάθαρ τοῖσ ἱερεῦσιν. ἰδοὺ ἐκεῖ μετ’ αὐτῶν δύο υἱοὶ αὐτῶν, Ἀχιμάασ υἱὸσ τῷ Σαδὼκ καὶ Ἰωνάθαν υἱὸσ τῷ Ἀβιάθαρ, καὶ ἀποστελεῖτε ἐν χειρὶ αὐτῶν πρόσ με πᾶν ρῆμα, ὃ ἐὰν ἀκούσητε. καὶ εἰσῆλθε Χουσὶ ὁ ἑταῖροσ Δαυὶδ εἰσ τὴν πόλιν, καὶ Ἀβεσσαλὼμ ἄρτι εἰσεπορεύετο εἰσ Ἱερουσαλήμ. ΚΑΙ Δαυὶδ παρῆλθε βραχύ τι ἀπὸ τῆσ Ροὼσ καὶ ἰδοὺ Σιβὰ τὸ παιδάριον Μεμφιβοσθὲ εἰσ ἀπαντὴν αὐτοῦ καὶ ζεῦγοσ ὄνων ἐπίσεσαγμένων, καὶ ἐπ’ αὐτοῖσ διακόσιοι ἄρτοι καὶ ἑκατὸν σταφίδεσ καὶ ἑκατὸν φοίνικεσ καὶ νέβελ οἴνου.

καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺσ πρὸσ Σιβά. τί ταῦτά σοι̣ καὶ εἶπε Σιβά. τὰ ὑποζύγια τῇ οἰκίᾳ τοῦ βασιλέωσ τοῦ ἐπικαθῆσθαι, καὶ οἱ ἄρτοι καὶ οἱ φοίνικεσ εἰσ βρῶσιν τοῖσ παιδαρίοισ, καὶ ὁ οἶνοσ πιεῖν τοῖσ ἐκλελυμένοισ ἐν τῇ ἐρήμῳ. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύσ. καὶ ποῦ ὁ υἱὸσ τοῦ κυρίου σου̣ καὶ εἶπε Σιβὰ πρὸσ τὸν βασιλέα. ἰδοὺ κάθηται ἐν Ἱερουσαλήμ, ὅτι εἶπε. σήμερον ἐπιστρέψουσί μοι οἶκοσ Ἰσραὴλ τὴν βασιλείαν τοῦ πατρόσ μου. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺσ τῷ Σιβά. ἰδού σοι πάντα, ὅσα ἐστὶ Μεμφιβοσθέ. καὶ εἶπε Σιβὰ προσκυνήσασ. εὕροιμι χάριν ἐν ὀφθαλμοῖσ σου, κύριέ μου βασιλεῦ. καὶ ἦλθεν ὁ βασιλεὺσ Δαυὶδ ἕωσ Βαουρίμ. καὶ ἰδοὺ ἐκεῖθεν ἀνὴρ ἐξεπορεύετο ἐκ συγγενείασ οἴκου Σαούλ, καὶ ὄνομα αὐτῷ Σεμεί̈ υἱὸσ Γηρά. ἐξῆλθεν ἐκπορευόμενοσ καὶ καταρώμενος καὶ λιθάζων ἐν λίθοισ τὸν Δαυὶδ καὶ πάντασ τοὺσ παῖδασ τοῦ βασιλέωσ Δαυίδ. καὶ πᾶσ ὁ λαὸσ ἦν καὶ πάντεσ οἱ δυνατοὶ ἐκ δεξιῶν καὶ ἐξ εὐωνύμων τοῦ βασιλέωσ. καὶ οὕτωσ ἔλεγε Σεμεί̈ ἐν τῷ καταρᾶσθαι αὐτόν. ἔξελθε, ἔξελθε ἀνὴρ αἱμάτων καὶ ἀνὴρ ὁ παράνομοσ. ἐπέστρεψεν ἐπὶ σὲ Κύριοσ πάντα τὰ αἵματα τοῦ οἴκου Σαούλ, ὅτι ἐβασίλευσασ ἀντ’ αὐτοῦ, καὶ ἔδωκε Κύριοσ τὴν βασιλείαν ἐν χειρὶ Ἀβεσσαλὼμ τοῦ υἱοῦ σου. καὶ ἰδοὺ σὺ ἐν τῇ κακίᾳ σου, ὅτι ἀνὴρ αἱμάτων σύ. καὶ εἶπεν Ἀβεσσὰ υἱὸσ Σαρουί̈ασ πρὸσ τὸν βασιλέα. ἱνατί καταρᾶται ὁ κύων ὁ τεθνηκὼσ οὗτοσ τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα̣ διαβήσομαι δὴ καὶ ἀφελῶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύσ. τί ἐμοὶ καὶ ὑμῖν, υἱοὶ Σαρουί̈ασ̣ ἄφετε αὐτὸν καὶ οὕτωσ καταράσθω, ὅτι Κύριοσ εἶπεν αὐτῷ καταρᾶσθαι τὸν Δαυίδ, καὶ τίσ ἐρεῖ, ὡσ τί ἐποίησασ οὕτωσ̣ καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸσ Ἀβεσσὰ καὶ πρὸσ πάντασ τοὺσ παῖδασ αὐτοῦ. ἰδοὺ ὁ υἱόσ μου ὁ ἐξελθὼν ἐκ τῆσ κοιλίασ μου ζητεῖ τὴν ψυχήν μου, καὶ προσέτι νῦν ὁ υἱὸσ τοῦ Ἰεμινί. ἄφετε αὐτὸν καταρᾶσθαι, ὅτι εἶπεν αὐτῷ Κύριοσ. εἴπωσ ἴδοι Κύριοσ ἐν τῇ ταπεινώσει μου καὶ ἐπιστρέψει μοι ἀγαθὰ ἀντὶ τῆσ κατάρασ αὐτοῦ τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ. καὶ ἐπορεύθη Δαυὶδ καὶ πάντεσ οἱ ἄνδρεσ αὐτοῦ ἐν τῇ ὁδῷ, καὶ Σεμεί̈ ἐπορεύετο ἐκ πλευρᾶσ τοῦ ὄρουσ ἐχόμενα αὐτοῦ πορευόμενοσ καὶ καταρώμενοσ καὶ λιθάζων ἐν λίθοισ ἐκ πλαγίων αὐτοῦ καὶ τῷ χοί̈ πάσσων. καὶ ἦλθεν ὁ βασιλεὺσ καὶ πᾶσ ὁ λαὸσ μετ’ αὐτοῦ ἐκλελυμένοι καὶ ἀνέψυξαν ἐκεῖ. Καὶ Ἀβεσσαλὼμ καὶ πᾶσ ἀνὴρ Ἰσραὴλ εἰσῆλθον εἰσ Ἱερουσαλὴμ καὶ Ἀχιτόφελ μετ’ αὐτοῦ. καὶ ἐγενήθη ἡνίκα ἦλθε Χουσὶ ὁ ἀρχιεταῖροσ Δαυὶδ πρὸσ Ἀβεσσαλώμ, καὶ εἶπε Χουσὶ πρὸσ Ἀβεσσαλώμ. ζήτω ὁ βασιλεύσ. καὶ εἶπεν Ἀβεσσαλὼμ πρὸσ Χουσί. τοῦτο τὸ ἔλεόσ σου μετὰ τοῦ ἑταίρου σου̣ ἱνατί οὐκ ἀπῆλθεσ μετὰ τοῦ ἑταίρου σου̣ καὶ εἶπε Χουσὶ πρὸσ Ἀβεσσαλώμ. οὐχί, ἀλλὰ κατόπισθεν οὗ ἐξελέξατο Κύριοσ καὶ ὁ λαὸσ οὗτοσ καὶ πᾶσ ἀνὴρ Ἰσραήλ, αὐτῷ ἔσομαι καὶ μετὰ αὐτοῦ καθήσομαι. καὶ τὸ δεύτερον, τίνι ἐγὼ δουλεύσω̣ οὐχὶ ἐνώπιον τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ̣ καθάπερ ἐδούλευσα ἐνώπιον τοῦ πατρόσ σου, οὕτωσ ἔσομαι ἐνώπιόν σου. καὶ εἶπεν Ἀβεσσαλὼμ πρὸσ Ἀχιτόφελ. φέρετε ἑαυτοῖσ βουλὴν τί ποιήσωμεν̣ καὶ εἶπεν Ἀχιτόφελ πρὸσ Ἀβεσσαλώμ. εἴσελθε πρὸσ τὰσ παλλακὰσ τοῦ πατρόσ σου, ἃσ κατέλιπε φυλάσσειν τὸν οἶκον αὐτοῦ, καὶ ἀκούσεται πᾶσ Ἰσραὴλ ὅτι κατῄσχυνασ τὸν πατέρα σου, καὶ ἐνισχύσουσιν αἱ χεῖρεσ πάντων τῶν μετὰ σοῦ. καὶ ἔπηξαν τὴν σκηνὴν τῷ Ἀβεσσαλὼμ ἐπὶ τὸ δῶμα, καὶ εἰσῆλθεν Ἀβεσσαλὼμ πρὸσ τὰσ παλλακὰσ τοῦ πατρὸσ αὐτοῦ κατ’ ὀφθαλμοὺσ παντὸσ Ἰσραήλ. καὶ ἡ βουλὴ Ἀχιτόφελ, ἣν ἐβουλεύσατο ἐν ταῖσ ἡμέραισ ταῖσ πρώταισ, ὃν τρόπον ἐπερωτήσῃ τισ ἐν λόγῳ τοῦ Θεοῦ, οὕτωσ πᾶσα ἡ βουλὴ τοῦ Ἀχιτόφελ καί γε τῷ Δαυὶδ καί γε τῷ Ἀβεσσαλώμ. ΚΑΙ εἶπεν Ἀχιτόφελ πρὸσ Ἀβεσσαλώμ. ἐπιλέξω δὴ ἐμαυτῷ δώδεκα χιλιάδασ ἀνδρῶν καὶ ἀναστήσομαι καὶ καταδιώξω ὀπίσω Δαυὶδ τὴν νύκτα.

καὶ ἐπελεύσομαι ἐπ’ αὐτόν, καὶ αὐτὸσ κοπιῶν καὶ ἐκλελυμένοσ χερσί, καὶ ἐκστήσω αὐτόν, καὶ φεύξεται πᾶσ ὁ λαὸσ ὁ μετ’ αὐτοῦ, καὶ πατάξω τὸν βασιλέα μονώτατον. καὶ ἐπιστρέψω πάντα τὸν λαὸν πρόσ σε, ὃν τρόπον ἐπιστρέφει ἡ νύμφη πρὸσ τὸν ἄνδρα αὐτῆσ. πλὴν ψυχὴν ἀνδρὸσ ἑνὸσ σὺ ζητεῖσ καὶ παντὶ τῷ λαῷ ἔσται εἰρήνη. καὶ εὐθὴσ ὁ λόγοσ ἐν ὀφθαλμοῖσ Ἀβεσσαλὼμ καὶ ἐν ὀφθαλμοῖσ πάντων τῶν πρεσβυτέρων Ἰσραήλ. καὶ εἶπεν Ἀβεσσαλώμ. καλέσατε δὴ καί γε τὸν Χουσὶ τὸν Ἀραχί, καὶ ἀκούσωμεν τί ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ καί γε αὐτοῦ. καὶ εἰσῆλθε Χουσὶ πρὸσ Ἀβεσσαλώμ. καὶ εἶπεν Ἀβεσσαλὼμ πρὸσ αὐτὸν λέγων. κατὰ τὸ ρῆμα τοῦτο ἐλάλησεν Ἀχιτόφελ. εἰ ποιήσομεν κατὰ τὸν λόγον αὐτοῦ̣ εἰ δὲ μή, σὺ λάλησον. καὶ εἶπε Χουσὶ πρὸσ Ἀβεσσαλώμ. οὐκ ἀγαθὴ αὕτη ἡ βουλή, ἣν ἐβουλεύσατο Ἀχιτόφελ τὸ ἅπαξ τοῦτο. καὶ εἶπε Χουσί. σὺ οἶδασ τὸν πατέρα σου καὶ τοὺσ ἄνδρασ αὐτοῦ, ὅτι δυνατοί εἰσι σφόδρα καὶ κατάπικροι τῇ ψυχῇ αὐτῶν, ὡσ ἄρκοσ ἠτεκνωμένη ἐν ἀγρῷ καὶ ὡσ ὗσ τραχεῖα ἐν τῷ πεδίῳ, καὶ ὁ πατήρ σου ἀνὴρ πολεμιστὴσ καὶ οὐ μὴ καταλύσῃ τὸν λαόν. ἰδοὺ γὰρ αὐτὸσ νῦν κέκρυπται ἐν ἑνὶ τῶν βουνῶν ἢ ἐν ἑνὶ τῶν τόπων, καὶ ἔσται ἐν τῷ ἐπιπεσεῖν αὐτοῖσ ἐν ἀρχῇ καὶ ἀκούσῃ ὁ ἀκούων καὶ εἴπῃ. ἐγενήθη θραῦσισ ἐν τῷ λαῷ τῷ ὀπίσω Ἀβεσσαλώμ, καί γε αὐτὸσ υἱὸσ δυνάμεωσ, οὗ ἡ καρδία καθὼσ ἡ καρδία τοῦ λέοντοσ, τηκομένη τακήσεται, ὅτι οἶδε πᾶσ Ἰσραὴλ ὅτι δυνατὸσ ὁ πατήρ σου καὶ υἱοὶ δυνάμεωσ οἱ μετ’ αὐτοῦ. ὅτι οὕτωσ συμβουλεύων ἐγὼ συνεβούλευσα, καὶ συναγόμενοσ συναχθήσεται ἐπὶ σὲ πᾶσ Ἰσραὴλ ἀπὸ Δὰν καὶ ἕωσ Βηρσαβεὲ ὡσ ἡ ἄμμοσ ἡ ἐπὶ τῆσ θαλάσσησ εἰσ πλῆθοσ, καὶ τὸ πρόσωπόν σου πορευόμενον ἐν μέσῳ αὐτῶν, καὶ ἥξομεν πρὸσ αὐτὸν εἰσ ἕνα τῶν τόπων, οὗ ἐὰν εὕρωμεν αὐτὸν ἐκεῖ, καὶ παρεμβαλοῦμεν ἐπ’ αὐτόν, ὡσ πίπτει δρόσοσ ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ οὐχ ὑπολειψόμεθα ἐν αὐτῷ καὶ τοῖσ ἀνδράσι τοῖσ μετ’ αὐτοῦ καί γε ἕνα. καὶ ἐὰν εἰσ τὴν πόλιν συναχθῇ, καὶ λήψεται πᾶσ Ἰσραὴλ πρὸσ τὴν πόλιν ἐκείνην σχοινία καὶ συροῦμεν αὐτὴν ἕωσ εἰσ τὸν χειμάρρουν, ὅπωσ μὴ καταλειφθῇ ἐκεῖ μηδὲ λίθοσ. καὶ εἶπεν Ἀβεσσαλὼμ καὶ πᾶσ ἀνὴρ Ἰσραήλ. ἀγαθὴ ἡ βουλὴ Χουσὶ τοῦ Ἀραχὶ ὑπὲρ τὴν βουλὴν Ἀχιτόφελ. καὶ Κύριοσ ἐνετείλατο διασκεδάσαι τὴν βουλὴν τοῦ Ἀχιτόφελ τὴν ἀγαθήν, ὅπωσ ἂν ἐπαγάγῃ Κύριοσ ἐπὶ Ἀβεσσαλὼμ τὰ κακὰ πάντα. καὶ εἶπε Χουσὶ ὁ τοῦ Ἀραχὶ πρὸσ Σαδὼκ καὶ Ἀβιάθαρ τοὺσ ἱερεῖσ. οὕτωσ καὶ οὕτωσ συνεβούλευσεν Ἀχιτόφελ τῷ Ἀβεσσαλὼμ καὶ τοῖσ πρεσβυτέροισ Ἰσραήλ, καὶ οὕτωσ καὶ οὕτωσ συνεβούλευσα ἐγώ. καὶ νῦν ἀποστείλατε ταχὺ καὶ ἀναγγείλατε τῷ Δαυὶδ λέγοντεσ. μὴ αὐλισθῇσ τὴν νύκτα ἐν Ἀραβὼθ τῆσ ἐρήμου καί γε διαβαίνων σπεῦσον, μή ποτε καταπείσῃ τὸν βασιλέα καὶ πάντα τὸν λαὸν τὸν μετ’ αὐτοῦ. καὶ Ἰωνάθαν καὶ Ἀχιμάασ εἱστήκεισαν ἐν τῇ πηγῇ Ρωγήλ, καὶ ἐπορεύθη ἡ παιδίσκη καὶ ἀνήγγειλεν αὐτοῖσ, καὶ αὐτοὶ πορεύονται καὶ ἀναγγέλλουσι τῷ βασιλεῖ Δαυίδ, ὅτι οὐκ ἠδύναντο ὀφθῆναι τοῦ εἰσελθεῖν εἰσ τὴν πόλιν. καὶ εἶδεν αὐτοὺσ παιδάριον καὶ ἀνήγγειλε τῷ Ἀβεσσαλώμ, καὶ ἐπορεύθησαν οἱ δύο ταχέωσ καὶ εἰσῆλθαν εἰσ οἰκίαν ἀνδρὸσ ἐν Βαουρίμ, καὶ αὐτῷ λάκκοσ ἐν τῇ αὐλῇ, καὶ κατέβησαν ἐκεῖ. καὶ ἔλαβεν ἡ γυνὴ καὶ διεπέτασε τὸ ἐπικάλυμμα ἐπὶ πρόσωπον τοῦ λάκκου καὶ ἔψυξεν ἐπ’ αὐτῷ ἀραφώθ, καὶ οὐκ ἐγνώσθη ρῆμα. καὶ ἦλθαν οἱ παῖδεσ Ἀβεσσαλὼμ πρὸσ τὴν γυναῖκα εἰσ τὴν οἰκίαν καὶ εἶπαν. ποῦ Ἀχιμάασ καὶ Ἰωνάθαν̣ καὶ εἶπεν αὐτοῖσ ἡ γυνή. παρῆλθαν μικρὸν τοῦ ὕδατοσ, καὶ ἐζήτησαν καὶ οὐχ εὗραν καὶ ἀνέστρεψαν εἰσ Ἱερουσαλήμ. ἐγένετο δὲ μετὰ τὸ ἀπελθεῖν αὐτοὺσ καὶ ἀνέβησαν ἐκ τοῦ λάκκου καὶ ἐπορεύθησαν καὶ ἀπήγγειλαν τῷ βασιλεῖ Δαυὶδ καὶ εἶπαν πρὸσ Δαυίδ. ἀνάστητε καὶ διάβητε ταχέωσ τὸ ὕδωρ, ὅτι οὕτωσ ἐβουλεύσατο περὶ ὑμῶν Ἀχιτόφελ. καὶ ἀνέστη Δαυὶδ καὶ πᾶσ ὁ λαὸσ ὁ μετ’ αὐτοῦ καὶ διέβησαν τὸν Ἰορδάνην ἕωσ τοῦ φωτὸσ τοῦ πρωί̈, ἕωσ ἑνὸσ οὐκ ἔλαθεν ὃσ οὐ διῆλθε τὸν Ἰορδάνην. καὶ Ἀχιτόφελ εἶδεν ὅτι οὐκ ἐγενήθη ἡ βουλὴ αὐτοῦ, καὶ ἐπέσαξε τὴν ὄνον αὐτοῦ, καὶ ἀνέστη καὶ ἀπῆλθεν εἰσ τὸν οἶκον αὐτοῦ εἰσ τὴν πόλιν αὐτοῦ. καὶ ἐνετείλατο τῷ οἴκῳ αὐτοῦ καὶ ἀπήγξατο καὶ ἀπέθανε καὶ ἐτάφη ἐν τῷ τάφῳ τοῦ πατρὸσ αὐτοῦ. καὶ Δαυὶδ διῆλθεν εἰσ Μαναί̈μ, καὶ Ἀβεσσαλὼμ διέβη τὸν Ἰορδάνην αὐτὸσ καὶ πᾶσ ἀνὴρ Ἰσραὴλ μετ’ αὐτοῦ. καὶ τὸν Ἀμεσσαί̈ κατέστησεν Ἀβεσσαλὼμ ἀντὶ Ἰωὰβ ἐπὶ τῆσ δυνάμεωσ. καὶ Ἀμεσσαί̈ υἱὸσ ἀνδρὸσ καὶ ὄνομα αὐτῷ Ἰοθὸρ ὁ Ἰσραηλίτησ, οὗτοσ εἰσῆλθε πρὸσ Ἀβιγαίαν θυγατέρα Νάασ ἀδελφὴν Σαρουί̈ασ μητρὸσ Ἰωάβ. καὶ παρενέβαλε πᾶσ Ἰσραὴλ καὶ Ἀβεσσαλὼμ εἰσ τὴν γῆν Γαλαάδ. καὶ ἐγένετο ἡνίκα ἦλθε Δαυὶδ εἰσ Μαναί̈μ, καὶ Οὐεσβὶ υἱὸσ Νάασ ἐκ Ραββὰθ υἱῶν Ἀμμὼν καὶ Μαχὶρ υἱὸσ Ἀμιὴλ ἐκ Λωδαβὰρ καὶ Βερζελλὶ ὁ Γαλααδίτησ ἐκ Ρωγελλὶμ ἤνεγκαν δέκα κοίτασ καὶ ἀμφιτάπουσ καὶ λέβητασ δέκα καὶ σκεύη κεράμου καὶ πυροὺσ καὶ κριθὰσ καὶ ἄλευρον καὶ ἄλφιτον καὶ κύαμον καὶ φακὸν καὶ μέλι καὶ βούτυρον καὶ πρόβατα καὶ σαφφὼθ βοῶν καὶ προσήνεγκαν τῷ Δαυὶδ καὶ τῷ λαῷ τῷ μετ’ αὐτοῦ φαγεῖν, ὅτι εἶπαν. ὁ λαὸσ πεινῶν καὶ ἐκλελυμένοσ καὶ διψῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ. ΚΑΙ ἐπεσκέψατο Δαυὶδ τὸν λαὸν τὸν μετ’ αὐτοῦ καὶ κατέστησεν ἐπ’ αὐτῶν χιλιάρχουσ καὶ ἑκατοντάρχουσ.

καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ τὸν λαόν, τὸ τρίτον ἐν χειρὶ Ἰωὰβ καὶ τὸ τρίτον ἐν χειρὶ Ἀβεσσὰ υἱοῦ Σαρουί̈ασ ἀδελφοῦ Ἰωὰβ καὶ τὸ τρίτον ἐν χειρὶ Ἐθθὶ τοῦ Γεθθαίου. καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸσ τὸν λαόν. ἐξελθὼν ἐξελεύσομαι καί γε ἐγὼ μεθ’ ὑμῶν. καὶ εἶπαν. οὐκ ἐξελεύσῃ, ὅτι ἐὰν φυγῇ φύγωμεν, οὐ θήσουσιν ἐφ’ ἡμᾶσ καρδίαν, καὶ ἐὰν ἀποθάνωμεν τὸ ἥμισυ ἡμῶν, οὐ θήσουσιν ἐφ’ ἡμᾶσ καρδίαν, ὅτι σὺ ὡσ ἡμεῖσ δέκα χιλιάδεσ. καὶ νῦν ἀγαθὸν ὅτι ἔσῃ ἡμῖν ἐν τῇ πόλει βοήθεια τοῦ βοηθεῖν. καὶ εἶπε πρὸσ αὐτοὺσ ὁ βασιλεύσ. ὃ ἐὰν ἀρέσῃ ἐν ὀφθαλμοῖσ ὑμῶν, ποιήσω. καὶ ἔστη ὁ βασιλεὺσ ἀνὰ χεῖρα τῆσ πύλησ, καὶ πᾶσ ὁ λαὸσ ἐξεπορεύετο εἰσ ἑκατοντάδασ καὶ εἰσ χιλιάδασ. καὶ ἐνετείλατο ὁ βασιλεὺσ τῷ Ἰωὰβ καὶ τῷ Ἀβεσσὰ καὶ τῷ Ἐθθὶ λέγων. φείσασθέ μοι τοῦ παιδαρίου τοῦ Ἀβεσσαλώμ. καὶ πᾶσ ὁ λαὸσ ἤκουσεν ἐντελλομένου τοῦ βασιλέωσ πᾶσι τοῖσ ἄρχουσιν ὑπὲρ Ἀβεσσαλώμ, καὶ ἐξῆλθε πᾶσ ὁ λαὸσ εἰσ τὸν δρυμὸν ἐξεναντίασ Ἰσραήλ, καὶ ἐγένετο ὁ πόλεμοσ ἐν τῷ δρυμῷ Ἐφραίμ. καὶ ἔπταισεν ἐκεῖ ὁ λαὸσ Ἰσραὴλ ἐνώπιον τῶν παίδων Δαυίδ, καὶ ἐγένετο ἡ θραῦσισ μεγάλη ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, εἴκοσι χιλιάδεσ ἀνδρῶν. καὶ ἐγένετο ἐκεῖ ὁ πόλεμοσ διεσπαρμένοσ ἐπὶ πρόσωπον πάσησ τῆσ γῆσ, καὶ ἐπλεόνασεν ὁ δρυμὸσ τοῦ καταφαγεῖν ἐκ τοῦ λαοῦ ὑπὲρ οὓσ κατέφαγεν ἐν τῷ λαῷ ἡ μάχαιρα τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ. καὶ συνήντησεν Ἀβεσσαλὼμ ἐνώπιον τῶν παίδων Δαυίδ, καὶ Ἀβεσσαλὼμ ἦν ἐπιβεβηκὼσ ἐπὶ τοῦ ἡμιόνου αὐτοῦ, καὶ εἰσῆλθεν ὁ ἡμίονοσ ὑπὸ τὸ δάσοσ τῆσ δρυὸσ τῆσ μεγάλησ, καὶ περιεπλάκη ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ ἐν τῇ δρυί̈, καὶ ἐκρεμάσθη ἀνὰ μέσον τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τῆσ γῆσ, καὶ ὁ ἡμίονοσ ὑποκάτω αὐτοῦ παρῆλθε. καὶ εἶδεν ἀνὴρ εἷσ καὶ ἀνήγγειλε τῷ Ἰωὰβ καὶ εἶπεν. ἰδοὺ ἑώρακα τὸν Ἀβεσσαλὼμ κρεμάμενον ἐν τῇ δρυί̈. καὶ εἶπεν Ἰωὰβ τῷ ἀνδρὶ τῷ ἀναγγέλλοντι αὐτῷ. καὶ ἰδοὺ ἑώρακασ. τί ὅτι οὐκ ἐπάταξασ αὐτὸν ἐκεῖ εἰσ τὴν γῆν̣ καὶ ἐγὼ ἂν ἐδεδώκειν σοι δέκα ἀργυρίου καὶ παραζώνην μίαν. εἶπε δὲ ὁ ἀνὴρ πρὸσ Ἰωάβ. καὶ ἐγώ εἰμι ἵστημι ἐπὶ τὰσ χεῖράσ μου χιλίουσ σίκλουσ ἀργυρίου, οὐ μὴ ἐπιβάλω τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τὸν υἱὸν τοῦ βασιλέωσ, ὅτι ἐν τοῖσ ὠσὶν ἡμῶν ἐνετείλατο ὁ βασιλεύσ σοι καὶ τῷ Ἀβεσσὰ καὶ τῷ Ἐθθὶ λέγων. φυλάξατέ μοι τὸ παιδάριον τὸν Ἀβεσσαλὼμ μὴ ποιῆσαι ἐν τῇ ψυχῇ αὐτοῦ ἄδικον. καὶ πᾶσ ὁ λόγοσ οὐ λήσεται ἀπὸ τοῦ βασιλέωσ, καὶ σὺ στήσῃ ἐξεναντίασ. καὶ εἶπεν ὁ Ἰωάβ. τοῦτο ἐγὼ ἄρξομαι. οὐχ οὕτωσ μενῶ ἐνώπιόν σου. καὶ ἔλαβεν Ἰωὰβ τρία βέλη ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ ἐνέπηξεν αὐτὰ ἐν τῇ καρδίᾳ Ἀβεσσαλὼμ ἔτι αὐτοῦ ζῶντοσ ἐν τῇ καρδίᾳ τῆσ δρυόσ. καὶ ἐκύκλωσαν δέκα παιδάρια αἴροντα τὰ σκεύη Ἰωὰβ καὶ ἐπάταξαν τὸν Ἀβεσσαλὼμ καὶ ἐθανάτωσαν αὐτόν. καὶ ἐσάλπισεν Ἰωὰβ ἐν κερατίνῃ, καὶ ἀπέστρεψεν ὁ λαὸσ τοῦ μὴ διώκειν ὀπίσω Ἰσραήλ, ὅτι ἐφείδετο Ἰωὰβ τοῦ λαοῦ. καὶ ἔλαβε τὸν Ἀβεσσαλὼμ καὶ ἔρριψεν αὐτὸν εἰσ χάσμα μέγα ἐν τῷ δρυμῷ εἰσ τὸν βόθυνον τὸν μέγαν καὶ ἐστήλωσεν ἐπ’ αὐτὸν σωρὸν λίθων μέγαν σφόδρα. καὶ πᾶσ Ἰσραὴλ ἔφυγεν ἀνὴρ εἰσ τὸ σκήνωμα αὐτοῦ. καὶ Ἀβεσσαλὼμ ἔτι ζῶν ἔλαβε καὶ ἔστησεν ἑαυτῷ τὴν στήλην, ἐν ᾗ ἐλήφθη, καὶ ἐστήλωσεν αὐτὴν λαβεῖν τὴν στήλην τὴν ἐν τῇ κοιλάδι τοῦ βασιλέωσ, ὅτι εἶπεν. οὐκ ἔστιν αὐτῷ υἱὸσ ἕνεκα τοῦ ἀναμνῆσαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ. καὶ ἐκάλεσε τὴν στήλην Χεὶρ Ἀβεσσαλὼμ ἕωσ τῆσ ἡμέρασ ταύτησ. καὶ Ἀχιμάασ υἱὸσ Σαδὼκ εἶπε. δράμω δὴ καὶ εὐαγγελιῶ τῷ βασιλεῖ, ὅτι ἔκρινε Κύριοσ ἐκ χειρὸσ τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ. καὶ εἶπεν αὐτῷ Ἰωάβ. οὐκ ἀνὴρ εὐαγγελίασ σὺ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ καὶ εὐαγγελιῇ ἐν ἡμέρᾳ ἄλλῃ, ἐν δὲ τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ οὐκ εὐαγγελιῇ, οὗ εἵνεκεν ὁ υἱὸσ τοῦ βασιλέωσ ἀπέθανε. καὶ εἶπεν Ἰωὰβ τῷ Χουσί. βαδίσασ ἀνάγγειλον τῷ βασιλεῖ ὅσα εἶδεσ. καὶ προσεκύνησε Χουσὶ τῷ Ἰωὰβ καὶ ἐξῆλθε. καὶ προσέθετο ἔτι Ἀχιμάασ υἱὸσ Σαδὼκ καὶ εἶπε πρὸσ Ἰωάβ. καὶ ἔστω ὅτι δράμω καί γε ἐγὼ ὀπίσω τοῦ Χουσί. καὶ εἶπεν Ἰωάβ. ἱνατί σὺ τοῦτο τρέχεισ, υἱέ μου̣ δεῦρο, οὐκ ἔστι σοι εὐαγγέλια εἰσ ὠφέλειαν πορευομένῳ. καὶ εἶπε. τί γὰρ ἐὰν δράμω̣ καὶ εἶπεν αὐτῷ Ἰωάβ. δράμε. καὶ ἔδραμεν Ἀχιμάασ τὴν ὁδὸν τὴν τοῦ Κεχὰρ καὶ ὑπερέβη τὸν Χουσί. καὶ Δαυὶδ ἐκάθητο ἀνὰ μέσον τῶν δύο πυλῶν. καὶ ἐπορεύθη ὁ σκοπὸσ εἰσ τὸ δῶμα τῆσ πύλησ πρὸσ τὸ τεῖχοσ καὶ ἐπῇρε τοὺσ ὀφθαλμοὺσ αὐτοῦ καὶ εἶδε καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ τρέχων μόνοσ ἐνώπιον αὐτοῦ καὶ ἀνεβόησεν ὁ σκοπὸσ καὶ ἀπήγγειλε τῷ βασιλεῖ. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύσ. εἰ μόνοσ ἐστίν, εὐαγγελία ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ. καὶ ἐπορεύετο πορευόμενοσ καὶ ἐγγίζων. καὶ εἶδεν ὁ σκοπὸσ ἄνδρα ἕτερον τρέχοντα, καὶ ἐβόησεν ὁ σκοπὸσ πρὸσ τῇ πύλῃ καὶ εἶπε. καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ἕτεροσ τρέχων μόνοσ. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύσ. καί γε οὗτοσ εὐαγγελιζόμενοσ. καὶ εἶπεν ὁ σκοπόσ. ἐγὼ ὁρῷ τὸν δρόμον τοῦ πρώτου ὡσ δρόμον Ἀχιμάασ υἱοῦ Σαδώκ. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύσ. ἀνὴρ ἀγαθὸσ οὗτοσ καί γε εἰσ εὐαγγελίαν ἀγαθὴν ἐλεύσεται. καὶ ἐβόησεν Ἀχιμάασ καὶ εἶπε πρὸσ τὸν βασιλέα. εἰρήνη. καὶ προσεκύνησε τῷ βασιλεῖ ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν καὶ εἶπεν. εὐλογητὸσ Κύριοσ ὁ Θεόσ σου, ὃσ ἀπέκλεισε τοὺσ ἄνδρασ τοὺσ ἐπαραμένουσ τὴν χεῖρα αὐτῶν ἐν τῷ κυρίῳ μου τῷ βασιλεῖ. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύσ. εἰρήνη τῷ παιδαρίῳ τῷ Ἀβεσσαλώμ̣ καὶ εἶπεν Ἀχιμάασ. εἶδον τὸ πλῆθοσ τὸ μέγα τοῦ ἀποστεῖλαι τὸν δοῦλον τοῦ βασιλέωσ Ἰωὰβ καὶ τὸν δοῦλόν σου, καὶ οὐκ ἔγνων τί ἐκεῖ. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύσ. ἐπίστρεψον, στηλώθητι ὧδε. καὶ ἐπεστράφη καὶ ἔστη. καὶ ἰδοὺ ὁ Χουσὶ παρεγένετο καὶ εἶπε τῷ βασιλεῖ. εὐαγγελισθήτω ὁ κύριόσ μου ὁ βασιλεύσ, ὅτι ἔκρινέ σοι Κύριοσ σήμερον ἐκ χειρὸσ πάντων τῶν ἐπεγειρομένων ἐπὶ σέ. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺσ πρὸσ τὸν Χουσί. εἰ εἰρήνη τῷ παιδαρίῳ τῷ Ἀβεσσαλώμ̣ καὶ εἶπεν ὁ Χουσί. γένοιντο ὡσ τὸ παιδάριον οἱ ἐχθροὶ τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέωσ καὶ πάντεσ, ὅσοι ἐπανέστησαν ἐπ’ αὐτὸν εἰσ κακά. καὶ ἐταράχθη ὁ βασιλεὺσ καὶ ἀνέβη εἰσ τὸ ὑπερῷον τῆσ πύλησ καὶ ἔκλαυσε. καὶ οὕτωσ εἶπεν ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτόν. υἱέ μου Ἀβεσσαλώμ, υἱέ μου, υἱέ μου Ἀβεσσαλώμ, τίσ δῴη τὸν θάνατόν μου ἀντὶ σοῦ̣ ἐγὼ ἀντὶ σοῦ, Ἀβεσσαλώμ, υἱέ μου υἱέ μου. ΚΑΙ ἀνηγγέλη τῷ Ἰωὰβ λέγοντεσ. ἰδοὺ ὁ βασιλεὺσ κλαίει καὶ πενθεῖ ἐπὶ Ἀβεσσαλώμ.

καὶ ἐγένετο ἡ σωτηρία ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ εἰσ πένθοσ παντὶ τῷ λαῷ, ὅτι ἤκουσεν ὁ λαὸσ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ λέγων, ὅτι λυπεῖται ὁ βασιλεὺσ ἐπὶ τῷ υἱῷ αὐτοῦ. καὶ διεκλέπτετο ὁ λαὸσ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τοῦ εἰσελθεῖν εἰσ τὴν πόλιν, καθὼσ διακλέπτεται ὁ λαὸσ οἱ αἰσχυνόμενοι ἐν τῷ αὐτοὺσ φεύγειν ἐν τῷ πολέμῳ. καὶ ὁ βασιλεὺσ ἔκρυψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ. καὶ ἔκραξεν ὁ βασιλεὺσ φωνῇ μεγάλῃ λέγων. υἱέ μου Ἀβεσσαλώμ, Ἀβεσσαλὼμ υἱέ μου. καὶ εἰσῆλθεν Ἰωὰβ πρὸσ τὸν βασιλέα εἰσ τὸν οἶκον καὶ εἶπε. κατῄσχυνασ σήμερον τὰ πρόσωπα πάντων τῶν δούλων σου τῶν ἐξαιρουμένων σε σήμερον καὶ τὴν ψυχὴν τῶν υἱῶν σου καὶ τῶν θυγατέρων σου καὶ τὴν ψυχὴν τῶν γυναικῶν σου καὶ τῶν παλλακῶν σου, τοῦ ἀγαπᾶν τοὺσ μισοῦντάσ σε καὶ μισεῖν τοὺσ ἀγαπῶντάσ σε καὶ ἀνήγγειλασ σήμερον ὅτι οὐκ εἰσὶν οἱ ἄρχοντέσ σου, οὐδὲ παῖδεσ. ὅτι ἔγνωκα σήμερον ὅτι εἰ Ἀβεσσαλὼμ ἔζη, πάντεσ ἡμεῖσ σήμερον νεκροί, ὅτι τότε τὸ εὐθὲσ ἦν ἐν ὀφθαλμοῖσ σου. καὶ νῦν ἀναστὰσ ἔξελθε καὶ λάλησον εἰσ τὴν καρδίαν τῶν δούλων σου, ὅτι ἐν Κυρίῳ ὤμοσα ὅτι εἰ μὴ ἐκπορεύσῃ σήμερον, εἰ αὐλισθήσεται ἀνὴρ μετὰ σοῦ τὴν νύκτα ταύτην. καὶ ἐπίγνωθι σεαυτῷ καὶ κακόν σοι τοῦτο ὑπὲρ πᾶν τὸ κακὸν τὸ ἐπελθόν σοι ἐκ νεότητόσ σου ἕωσ τοῦ νῦν. καὶ ἀνέστη ὁ βασιλεὺσ καὶ ἐκάθισεν ἐν τῇ πύλῃ, καὶ πᾶσ ὁ λαὸσ ἀνήγγειλαν λέγοντεσ. ἰδοὺ ὁ βασιλεὺσ κάθηται ἐν τῇ πύλῃ. καὶ εἰσῆλθε πᾶσ ὁ λαὸσ κατὰ πρόσωπον τοῦ βασιλέωσ ἐπὶ τὴν πύλην. καὶ Ἰσραὴλ ἔφυγεν ἀνὴρ εἰσ τὰ σκηνώματα αὐτοῦ. Καὶ ἦν πᾶσ ὁ λαὸσ κρινόμενοσ ἐν πάσαισ φυλαῖσ Ἰσραὴλ λέγοντεσ. ὁ βασιλεὺσ Δαυὶδ ἐρρύσατο ἡμᾶσ ἀπὸ πάντων τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν, καὶ αὐτὸσ ἐξείλετο ἡμᾶσ ἐκ χειρὸσ ἀλλοφύλων, καὶ νῦν πέφευγεν ἀπὸ τῆσ γῆσ καὶ ἀπὸ τῆσ βασιλείασ αὐτοῦ, καὶ ἀπὸ Ἀβεσσαλώμ. καὶ Ἀβεσσαλώμ, ὃν ἐχρίσαμεν ἐφ’ ἡμῶν, ἀπέθανεν ἐν τῷ πολέμῳ, καὶ νῦν ἱνατί ὑμεῖσ κωφεύετε τοῦ ἐπιστρέψαι τὸν βασιλέα̣ καὶ τὸ ρῆμα παντὸσ Ἰσραὴλ ἦλθε πρὸσ τὸν βασιλέα. καὶ ὁ βασιλεὺσ Δαυὶδ ἀπέστειλε πρὸσ Σαδὼκ καὶ πρὸσ Ἀβιάθαρ τοὺσ ἱερεῖσ λέγων. λαλήσατε πρὸσ τοὺσ πρεσβυτέρουσ Ἰούδα λέγοντεσ. ἱνατί γίνεσθε ἔσχατοι τοῦ ἐπιστρέψαι τὸν βασιλέα εἰσ τὸν οἶκον αὐτοῦ̣ καὶ λόγοσ παντὸσ Ἰσραὴλ ἦλθε πρὸσ τὸν βασιλέα. ἀδελφοί μου ὑμεῖσ, ὀστᾶ μου καὶ σάρκεσ μου ὑμεῖσ, ἱνατί γίνεσθε ἔσχατοι τοῦ ἐπιστρέψαι τὸν βασιλέα εἰσ τὸν οἶκον αὐτοῦ̣ καὶ τῷ Ἀμεσσαί̈ ἐρεῖτε. οὐχὶ ὀστοῦν μου καὶ σάρξ μου σύ̣ καὶ νῦν τάδε ποιήσαι μοι ὁ Θεὸσ καὶ τάδε προσθείη, εἰ μὴ ἄρχων δυνάμεωσ ἔσῃ ἐνώπιον ἐμοῦ πάσασ τὰσ ἡμέρασ ἀντὶ Ἰωάβ. καὶ ἔκλινε τὴν καρδίαν παντὸσ ἀνδρὸσ Ἰούδα ὡσ ἀνδρὸσ ἑνόσ, καὶ ἀπέστειλαν πρὸσ τὸν βασιλέα λέγοντεσ. ἐπιστράφηθι σὺ καὶ πάντεσ οἱ δοῦλοί σου. καὶ ἐπέστρεψεν ὁ βασιλεὺσ καὶ ἦλθεν ἕωσ τοῦ Ἰορδάνου, καὶ ἄνδρεσ Ἰούδα ἦλθαν εἰσ Γάλγαλα τοῦ πορεύεσθαι εἰσ ἀπαντὴν τοῦ βασιλέωσ διαβιβάσαι τὸν βασιλέα τὸν Ἰορδάνην. καὶ ἐτάχυνε Σεμεί̈ υἱὸσ Γηρὰ υἱοῦ τοῦ Ἰεμινὶ ἐκ Βαουρὶμ καὶ κατέβη μετὰ ἀνδρὸσ Ἰούδα εἰσ ἀπαντὴν τοῦ βασιλέωσ Δαυὶδ καὶ χίλιοι ἄνδρεσ μετ’ αὐτοῦ ἐκ τοῦ Βενιαμὶν καὶ Σιβὰ τὸ παιδάριον τοῦ οἴκου Σαοὺλ καὶ πεντεκαίδεκα υἱοὶ αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ καὶ εἴκοσι δοῦλοι αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ καὶ κατεύθυναν τὸν Ἰορδάνην ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως καὶ ἐλειτούργησαν τὴν λειτουργίαν τοῦ διαβιβάσαι τὸν βασιλέα, καὶ διέβη ἡ διάβασισ τοῦ ἐξεγεῖραι τὸν οἶκον τοῦ βασιλέωσ καὶ τοῦ ποιῆσαι τὸ εὐθὲσ ἐν ὀφθαλμοῖσ αὐτοῦ. καὶ Σεμεί̈ υἱὸσ Γηρὰ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ ἐνώπιον τοῦ βασιλέωσ διαβαίνοντοσ αὐτοῦ τὸν Ἰορδάνην καὶ εἶπε πρὸσ τὸν βασιλέα. μὴ δὴ λογισάσθω ὁ κύριόσ μου ἀνομίαν καὶ μὴ μνησθῇσ ὅσα ἠδίκησεν ὁ παῖσ σου ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ᾗ ὁ κύριόσ μου ἐξεπορεύετο ἐξ Ἱερουσαλήμ, τοῦ θέσθαι τὸν βασιλέα εἰσ τὴν καρδίαν αὐτοῦ, ὅτι ἔγνω ὁ δοῦλόσ σου ὅτι ἐγὼ ἥμαρτον, καὶ ἰδοὺ ἐγὼ ἦλθον σήμερον πρότεροσ παντὸσ Ἰσραὴλ καὶ οἴκου Ἰωσὴφ τοῦ καταβῆναί με εἰσ ἀπαντὴν τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέωσ. καὶ ἀπεκρίθη Ἀβεσσὰ υἱὸσ Σαρουί̈ασ καὶ εἶπε. μὴ ἀντὶ τούτου οὐ θανατωθήσεται Σεμεί̈, ὅτι κατηράσατο τὸν χριστὸν Κυρίου̣ καὶ εἶπε Δαυίδ. τί ἐμοὶ καὶ ὑμῖν, υἱοὶ Σαρουί̈ασ, ὅτι γίνεσθέ μοι σήμερον εἰσ ἐπίβουλον̣ σήμερον οὐ θανατωθήσεταί τισ ἀνὴρ ἐξ Ἰσραήλ, ὅτι οὐκ οἶδα εἰ σήμερον βασιλεύω ἐγὼ ἐπὶ τὸν Ἰσραήλ. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺσ πρὸσ Σεμέί̈. οὐ μὴ ἀποθάνῃσ. καὶ ὤμοσεν αὐτῷ ὁ βασιλεύσ. καὶ Μεμφιβοσθὲ υἱὸσ υἱοῦ Σαοὺλ κατέβη εἰσ ἀπαντὴν τοῦ βασιλέωσ. καὶ οὐκ ἐθεράπευσε τοὺσ πόδασ αὐτοῦ, οὐδὲ ὠνυχίσατο, οὐδὲ ἐποίησε τὸν μύστακα αὐτοῦ, καὶ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ οὐκ ἀπέπλυνεν ἀπὸ τῆσ ἡμέρασ, ἧσ ἀπῆλθεν ὁ βασιλεύσ, ἕωσ τῆσ ἡμέρασ ἧσ αὐτὸσ παρεγένετο ἐν εἰρήνῃ. καὶ ἐγένετο ὅτε εἰσῆλθεν εἰσ Ἱερουσαλὴμ εἰσ ἀπάντησιν τοῦ βασιλέωσ, καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύσ. τί ὅτι οὐκ ἐπορεύθησ μετ’ ἐμοῦ, Μεμφιβοσθέ̣ καὶ εἶπε πρὸσ αὐτὸν Μεμφιβοσθέ. κύριέ μου βασιλεῦ, ὁ δοῦλόσ μου παρελογίσατό με, ὅτι εἶπεν ὁ παῖσ σου αὐτῷ. ἐπίσαξόν μοι τὴν ὄνον καὶ ἐπιβῶ ἐπ’ αὐτὴν καὶ πορεύσομαι μετὰ τοῦ βασιλέωσ, ὅτι χωλὸσ ὁ δοῦλόσ σου. καὶ μεθώδευσεν ἐν τῷ δούλῳ σου πρὸσ τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα, καὶ ὁ κύριόσ μου ὁ βασιλεὺσ ὡσ ἄγγελοσ τοῦ Θεοῦ, καὶ ποίησον τὸ ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖσ σου. ὅτι οὐκ ἦν πᾶσ ὁ οἶκοσ τοῦ πατρόσ μου, ἀλλ’ ἢ ὅτι ἄνδρεσ θανάτου τῷ κυρίῳ μου τῷ βασιλεῖ, καὶ ἔθηκασ τὸν δοῦλόν σου ἐν τοῖσ ἐσθίουσι τὴν τράπεζάν σου. καὶ τί ἔστι μοι ἔτι δικαίωμα καὶ τοῦ κεκραγέναι με ἔτι πρὸσ τὸν βασιλέα̣ καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύσ. ἱνατί λαλεῖσ ἔτι τοὺσ λόγουσ σου̣ εἶπον. σὺ καὶ Σιβὰ διελεῖσθε τὸν ἀγρόν. καὶ εἶπε Μεμφιβοσθὲ πρὸσ τὸν βασιλέα. καί γε τὰ πάντα λαβέτω μετὰ τὸ παραγενέσθαι τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα ἐν εἰρήνῃ εἰσ τὸν οἶκον αὐτοῦ. καὶ Βερζελλὶ ὁ Γαλααδίτησ κατέβη ἐκ Ρωγελλὶμ καὶ διέβη μετὰ τοῦ βασιλέωσ τὸν Ἰορδάνην ἐκπέμψαι αὐτὸν τὸν Ἰορδάνην. καὶ Βερζελλὶ ἀνὴρ πρεσβύτεροσ σφόδρα, υἱὸσ ὀγδοήκοντα ἐτῶν, καὶ αὐτὸσ διέθρεψε τὸν βασιλέα ἐν τῷ οἰκεῖν αὐτὸν ἐν Μαναί̈μ, ὅτι ἀνὴρ μέγασ ἦν σφόδρα. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺσ πρὸσ Βερζελλί. σὺ διαβήσῃ μετ’ ἐμοῦ, καὶ διαθρέψω τὸ γῆράσ σου μετ’ ἐμοῦ ἐν Ἱερουσαλήμ. καὶ εἶπε Βερζελλὶ πρὸσ τὸν βασιλέα. πόσαι ἡμέραι ἐτῶν ζωῆσ μου, ὅτι ἀναβήσομαι μετὰ τοῦ βασιλέωσ εἰσ Ἱερουσαλήμ̣ υἱὸσ ὀγδοήκοντα ἐτῶν ἐγώ εἰμι σήμερον. μὴ γνώσομαι ἀνὰ μέσον ἀγαθοῦ καὶ κακοῦ̣ εἰ γεύσεται ὁ δοῦλόσ σου ἔτι ὃ φάγομαι ἢ πίομαι̣ ἢ ἀκούσομαι ἔτι φωνὴν ἆδόντων καὶ ἆδουσῶν̣ καὶ ἱνατί ἔσται ἔτι ὁ δοῦλόσ σου εἰσ φορτίον ἐπὶ τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα̣ ὡσ βραχὺ διαβήσεται ὁ δοῦλόσ σου τὸν Ἰορδάνην μετὰ τοῦ βασιλέωσ. καὶ ἱνατί ἀνταποδίδωσί μοι ὁ βασιλεὺσ τὴν ἀνταπόδοσιν ταύτην̣ καθισάτω δὴ ὁ δοῦλόσ σου καὶ ἀποθανοῦμαι ἐν τῇ πόλει μου παρὰ τῷ τάφῳ τοῦ πατρὸσ μου καὶ τῆσ μητρόσ μου. καὶ ἰδοὺ ὁ δοῦλόσ σου Χαμαὰμ διαβήσεται μετὰ τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέωσ, καὶ ποίησον αὐτῷ τὸ ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖσ σου. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύσ. μετ’ ἐμοῦ διαβήτω Χαμαάμ, κἀγὼ ποιήσω αὐτῷ τὸ ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖσ σου καὶ πάντα, ὅσα ἂν ἐκλέξῃ ἐπ’ ἐμοί, ποιήσω σοι. καὶ διέβη πᾶσ ὁ λαὸσ τὸν Ἰορδάνην, καὶ ὁ βασιλεὺσ διέβη. καὶ κατεφίλησεν ὁ βασιλεὺσ τὸν Βερζελλὶ καὶ εὐλόγησεν αὐτόν, καὶ ἐπέστρεψεν εἰσ τὸν τόπον αὐτοῦ. καὶ διέβη ὁ βασιλεὺσ εἰσ Γάλγαλα, καὶ Χαμαὰμ διέβη μετ’ αὐτοῦ, καὶ πᾶσ ὁ λαὸσ Ἰούδα διαβαίνοντεσ μετὰ τοῦ βασιλέωσ καί γε τὸ ἥμισυ τοῦ λαοῦ Ἰσραήλ. καὶ ἰδοὺ πᾶσ ἀνὴρ Ἰσραὴλ παρεγένοντο πρὸσ τὸν βασιλέα καὶ εἶπε πρὸσ τὸν βασιλέα. τί ὅτι ἔκλεψάν σε οἱ ἀδελφοὶ ἡμῶν ἀνὴρ Ἰούδα καὶ διεβίβασαν τὸν βασιλέα καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ τὸν Ἰορδάνην καὶ πάντεσ ἄνδρεσ Δαυὶδ μετ’ αὐτοῦ̣ καὶ ἀπεκρίθη πᾶσ ἀνὴρ Ἰούδα πρὸσ ἄνδρα Ἰσραὴλ καὶ εἶπαν. διότι ἐγγίζει πρόσ με ὁ βασιλεύσ. καὶ ἱνατί οὕτωσ ἐθυμώθησ περὶ τοῦ λόγου τούτου̣ μὴ βρώσει ἐφάγαμεν ἐκ τοῦ βασιλέωσ, ἢ δόμα ἔδωκεν ἢ ἄρσιν ᾖρεν ἡμῖν̣ καὶ ἀπεκρίθη ἀνὴρ Ἰσραὴλ τῷ ἀνδρὶ Ἰούδα καὶ εἶπε. δέκα χεῖρέσ μοι ἐν τῷ βασιλεῖ, καὶ πρωτότοκοσ ἐγὼ ἢ σύ, καί γε ἐν τῷ Δαυίδ εἰμι ὑπὲρ σέ. καὶ ἱνατί τοῦτο ὕβρισάσ με καὶ οὐκ ἐλογίσθη ὁ λόγοσ μου πρῶτόσ μοι τοῦ ἐπιστρέψαι τὸν βασιλέα ἐμοί̣ καὶ ἐσκληρύνθη ὁ λόγοσ ἀνδρὸσ Ἰούδα ὑπὲρ τὸν λόγον ἀνδρὸσ Ἰσραήλ. ΚΑΙ ἐκεῖ ἐπικαλούμενοσ υἱὸσ παράνομοσ, καὶ ὄνομα αὐτῷ Σαβεέ, υἱὸσ Βοχορὶ ἀνὴρ ὁ Ἰεμινί, καὶ ἐσάλπισε τῇ κερατίνῃ καὶ εἶπεν. οὐκ ἔστιν ἡμῖν μερὶσ ἐν Δαυὶδ οὐδὲ κληρονομία ἡμῖν ἐν τῷ υἱῷ Ἰεσσαί. ἀνὴρ εἰσ τὰ σκηνώματά σου, Ἰσραήλ.

καὶ ἀνέβη πᾶσ ἀνὴρ Ἰσραὴλ ἀπὸ ὄπισθεν Δαυὶδ ὀπίσω Σαβεὲ υἱοῦ Βοχορί. καὶ ἀνὴρ Ἰούδα ἐκολλήθη τῷ βασιλεῖ αὐτῶν ἀπὸ τοῦ Ἰορδάνου καὶ ἕωσ Ἱερουσαλήμ. καὶεἰσῆλθε Δαυὶδ εἰσ οἶκον αὐτοῦ εἰσ Ἱερουσαλήμ, καὶ ἔλαβεν ὁ βασιλεὺσ τὰσ δέκα γυναῖκασ τὰσ παλλακὰσ αὐτοῦ, ἃσ ἀφῆκε φυλάσσειν τὸν οἶκον, καὶ ἔδωκεν αὐτὰσ ἐν οἴκῳ φυλακῆσ καὶ διέθρεψεν αὐτὰσ καὶ πρὸσ αὐτὰσ οὐκ εἰσῆλθε, καὶ ἦσαν συνεχόμεναι ἕωσ θανάτου αὐτῶν, χῆραι ζῶσαι. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺσ πρὸσ Ἀμεσσαί̈. βόησόν μοι τὸν ἄνδρα Ἰούδα τρεῖσ ἡμέρασ, σὺ δὲ αὐτοῦ στῆθι. καὶ ἐπορεύθη Ἀμεσσαί̈ τοῦ βοῆσαι τὸν Ἰούδαν καὶ ἐχρόνισεν ἀπὸ τοῦ καιροῦ, οὗ ἐτάξατο αὐτῷ Δαυίδ. καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸσ Ἀμεσσαί̈. νῦν κακοποιήσει ἡμᾶσ Σαβεὲ υἱὸσ Βοχορὶ ὑπὲρ Ἀβεσσαλώμ, καὶ νῦν σὺ λάβε μετὰ σεαυτοῦ τοὺσ παῖδασ τοῦ κυρίου σου καὶ καταδίωξον ὀπίσω αὐτοῦ, μήποτε ἑαυτῷ εὕρῃ πόλεισ ὀχυρὰσ καὶ σκιάσει τοὺσ ὀφθαλμοὺσ ἡμῶν. καὶ ἐξῆλθον ὀπίσω αὐτοῦ οἱ ἄνδρεσ Ἰωὰβ καὶ ὁ Χερεθὶ καὶ ὁ Φελεθὶ καὶ πάντεσ οἱ δυνατοὶ καὶ ἐξῆλθον ἐξ Ἱερουσαλὴμ διῶξαι ὀπίσω Σαβεὲ υἱοῦ Βοχορί. καὶ αὐτοὶ παρὰ τῷ λίθῳ τῷ μεγάλῳ τῷ ἐν Γαβαών, καὶ Ἀμεσσαί̈ εἰσῆλθεν ἔμπροσθεν αὐτῶν. καὶ Ἰωὰβ περιεζωσμένοσ μανδύαν τὸ ἔνδυμα αὐτοῦ καὶ ἐπ’ αὐτῷ ἐζωσμένοσ μάχαιραν ἐζευγμένην ἐπὶ τῆσ ὀσφύοσ αὐτοῦ ἐν κολεῷ αὐτῆσ, καὶ ἡ μάχαιρα ἐξῆλθε καὶ ἔπεσε. καὶ εἶπεν Ἰωὰβ τῷ Ἀμεσσαί̈. εἰ ὑγιαίνεισ σὺ ἀδελφέ̣ καὶ ἐκράτησεν ἡ χεὶρ ἡ δεξιὰ Ἰωὰβ τοῦ πώγωνοσ Ἀμεσσαί̈ τοῦ καταφιλῆσαι αὐτόν. καὶ Ἀμεσσαί̈ οὐκ ἐφυλάξατο τὴν μάχαιραν τὴν ἐν τῇ χειρὶ Ἰωάβ, καὶ ἔπαισεν αὐτὸν ἐν αὐτῇ Ἰωὰβ εἰσ τὴν ψόαν, καὶ ἐξεχύθη ἡ κοιλία αὐτοῦ εἰσ τὴν γῆν, καὶ οὐκ ἐδευτέρωσεν αὐτῷ, καὶ ἀπέθανε. καὶ Ἰωὰβ καὶ Ἀβεσσαί̈ ὁ ἀδελφὸσ αὐτοῦ ἐδίωξεν ὀπίσω Σαβεὲ υἱοῦ Βοχορί. καὶ ἀνὴρ ἔστη ἐπ’ αὐτὸν τῶν παιδαρίων Ἰωὰβ καὶ εἶπε. τίσ ὁ βουλόμενοσ Ἰωὰβ καὶ τίσ τοῦ Δαυίδ, ὀπίσω Ἰωάβ̣ καὶ Ἀμεσσαί̈ πεφυρμένοσ ἐν τῷ αἵματι ἐν μέσῳ τῆσ τρίβου, καὶ εἶδεν ἀνήρ, ὅτι εἱστήκει πᾶσ ὁ λαόσ, καὶ ἀπέστρεψε τὸν Ἀμεσσαί̈ ἐκ τῆσ τρίβου εἰσ ἀγρὸν καὶ ἐπέρριψεν ἐπ’ αὐτὸν ἱμάτιον, καθότι εἶδε πάντα τὸν ἐρχόμενον ἐπ’ αὐτὸν ἑστηκότα. ἡνίκα δὲ ἔφθασεν ἐκ τῆσ τρίβου, παρῆλθε πᾶσ ἀνὴρ Ἰσραὴλ ὀπίσω Ἰωάβ τοῦ διῶξαι ὀπίσω Σαβεὲ υἱοῦ Βοχορί. καὶ διῆλθεν ἐν πάσαισ φυλαῖσ Ἰσραὴλ εἰσ Ἀβὲλ καὶ εἰσ Βαιθμαχὰ καὶ πάντεσ ἐν Χαρρί, καὶ ἐξεκκλησιάσθησαν, καὶ ἦλθον κατόπισθεν αὐτοῦ. καὶ παρεγενήθησαν καὶ ἐπολιόρκουν ἐπ’ αὐτὸν τὴν Ἀβὲλ καὶ Βαιθμαχὰ καὶ ἐξέχεαν πρόσχωμα πρὸσ τὴν πόλιν, καὶ ἔστη ἐν τῷ προτειχίσματι, καὶ πᾶσ ὁ λαὸσ μετά Ἰωὰβ ἐνοοῦσαν καταβαλεῖν τὸ τεῖχοσ. καὶ ἐβόησε γυνὴ σοφὴ ἐκ τοῦ τείχουσ καὶ εἶπεν. ἀκούσατε ἀκούσατε, εἴπατε δὴ πρὸσ Ἰωάβ. ἔγγισον ἕωσ ὧδε, καὶ λαλήσω πρὸσ αὐτόν. καὶ προσήγγισε πρὸσ αὐτήν, καὶ εἶπεν ἡ γυνή. εἰ σὺ εἶ Ἰωάβ̣ ὁ δὲ εἶπεν. ἐγώ. εἶπε δὲ αὐτῷ. ἄκουσον τοὺσ λόγουσ τῆσ δούλησ σου. καὶ εἶπεν Ἰωάβ. ἀκούω ἐγώ εἰμι. καὶ εἶπε λέγουσα. λόγον ἐλάλησαν ἐν πρώτοισ λέγοντεσ. ἠρωτημένοσ ἠρωτήθη ἐν τῇ Ἀβὲλ καὶ ἐν Δὰν εἰ ἐξέλιπον ἃ ἔθεντο οἱ πιστοὶ τοῦ Ἰσραήλ, ἐρωτῶντεσ ἐπερωτήσουσιν ἐν Ἀβέλ, καὶ οὕτωσ εἰ ἐξέλιπον. ἐγώ εἰμι εἰρηνικὰ τῶν στηριγμάτων Ἰσραήλ, σὺ δὲ ζητεῖσ θανατῶσαι πόλιν καὶ μητρόπολιν ἐν Ἰσραήλ. ἱνατί καταποντίζεισ κληρονομίαν Κυρίου̣ καὶ ἀπεκρίθη Ἰωάβ, καὶ εἶπεν. ἵλεώσ μοι ἵλεώσ μοι, εἰ καταποντιῶ καὶ εἰ διαφθερῶ. οὐχ οὕτωσ ὁ λόγοσ, ὅτι ἀνὴρ ἐξ ὄρουσ Ἐφραίμ, Σαβεὲ υἱὸσ Βοχορὶ ὄνομα αὐτοῦ, καὶ ἐπῇρε τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ τὸν βασιλέα Δαυίδ. δότε αὐτόν μοι μόνον, καὶ ἀπελεύσομαι ἀπάνωθεν τῆσ πόλεωσ. καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ πρὸσ Ἰωάβ. ἰδοὺ ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ ριφήσεται πρὸσ σὲ διὰ τοῦ τείχουσ. καὶ εἰσῆλθεν ἡ γυνὴ πρὸσ πάντα τὸν λαὸν καὶ ἐλάλησε πρὸσ πᾶσαν τὴν πόλιν ἐν τῇ σοφίᾳ αὐτῆσ. καὶ ἀφεῖλε τὴν κεφαλὴν Σαβεὲ υἱοῦ Βοχορί. καὶ ἀφεῖλε καὶ ἔβαλε πρὸσ Ἰωάβ. καὶ ἐσάλπισεν ἐν κερατίνῃ, καὶ διεσπάρησαν ἀπὸ τῆσ πόλεωσ ἀπ’ αὐτοῦ ἀνὴρ εἰσ τὰ σκηνώματα αὐτοῦ. καὶ Ἰωὰβ ἀπέστρεψεν εἰσ Ἱερουσαλὴμ πρὸσ τὸν βασιλέα. Καὶ ὁ Ἰωὰβ πρὸσ πάσῃ τῇ δυνάμει Ἰσραήλ, καὶ Βαναίασ υἱὸσ Ἰωδαὲ ἐπὶ τοῦ Χερεθὶ καὶ ἐπὶ τοῦ Φελεθί, καὶ Ἀδωνιρὰμ ἐπὶ τοῦ φόρου, καὶ Ἰωσαφὰτ υἱὸσ Ἀχιλοὺθ ἀναμιμνήσκων, καὶ Σουσὰ γραμματεύσ, καὶ Σαδὼκ καὶ Ἀβιάθαρ ἱερεῖσ, καί γε Ἰρὰσ ὁ Ἰαρὶν ἦν ἱερεὺσ τοῦ Δαυίδ. ΚΑΙ ἐγένετο λιμὸσ ἐν ταῖσ ἡμέραισ Δαυὶδ τρία ἔτη, ἐνιαυτὸσ ὁ ἐχόμενοσ ἐνιαυτοῦ, καὶ ἐζήτησε Δαυὶδ τὸ πρόσωπον Κυρίου. καὶ εἶπε Κύριοσ. ἐπὶ Σαοὺλ καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ ἀδικία ἐν θανάτῳ αἱμάτων αὐτοῦ, περὶ οὗ ἐθανάτωσε τοὺσ Γαβαωνίτασ.

καὶ ἐκάλεσεν ὁ βασιλεὺσ Δαυὶδ τοὺσ Γαβαωνίτασ καὶ εἶπε πρὸσ αὐτούσ. καὶ οἱ Γαβαωνῖται οὐχ υἱοὶ Ἰσραήλ εἰσιν, ὅτι ἀλλ’ ἢ ἐκ τοῦ λείμματοσ τοῦ Ἀμορραίου, καὶ οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ ὤμοσαν αὐτοῖσ. καὶ ἐζήτησε Σαοὺλ πατάξαι αὐτοὺσ ἐν τῷ ζηλῶσαι αὐτὸν τοὺσ υἱοὺσ Ἰσραὴλ καὶ Ἰούδα. καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸσ τοὺσ Γαβαωνίτασ. τί ποιήσω ἡμῖν καὶ ἐν τίνι ἐξιλάσομαι καὶ εὐλογήσετε τὴν κληρονομίαν Κυρίου̣ καὶ εἶπαν αὐτῷ οἱ Γαβαωνῖται. οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἀργύριον ἢ χρυσίον μετὰ Σαοὺλ καὶ μετὰ τοῦ οἴκου αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἀνὴρ θανατῶσαι ἐν Ἰσραήλ. καὶ εἶπε.τί ὑμεῖσ λέγετε καὶ ποιήσω ὑμῖν̣ καὶ εἶπαν πρὸσ τὸν βασιλέα. ὁ ἀνήρ, ὃσ συνετέλεσεν ἐφ’ ἡμᾶσ καὶ ἐδίωξεν ἡμᾶσ, ὃσ παρελογίσατο ἐξολοθρεῦσαι ἡμᾶσ. ἀφανίσωμεν αὐτόν, τοῦ μή ἑστάναι αὐτὸν ἐν παντὶ ὁρίῳ Ἰσραήλ. δότω ἡμῖν ἑπτὰ ἄνδρασ ἐκ τῶν υἱῶν αὐτοῦ, καὶ ἐξηλιάσωμεν αὐτοὺσ τῷ Κυρίῳ ἐν τῷ Γαβαὼν Σαοὺλ ἐκλεκτοὺσ Κυρίου. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύσ. ἐγὼ δώσω. καὶ ἐφείσατο ὁ βασιλεὺσ ἐπὶ Μεμφιβοσθὲ υἱὸν Ἰωνάθαν υἱοῦ Σαοὺλ διὰ τὸν ὅρκον Κυρίου τὸν ἀνὰ μέσον αὐτῶν καὶ ἀνὰ μέσον Δαυὶδ καὶ ἀνὰ μέσον Ἰωνάθαν υἱοῦ Σαούλ. καὶ ἔλαβεν ὁ βασιλεὺσ τοὺσ δύο υἱοὺσ Ρεσφὰ θυγατρὸσ Αἱ̈ᾶ, οὓσ ἔτεκε τῷ Σαούλ, τὸν Ἑρμωνὶ καὶ τὸν Μεμφιβοσθέ, καὶ τοὺσ πέντε υἱοὺσ τῆσ Μιχὸλ θυγατρὸσ Σαούλ, οὓσ ἔτεκε τῷ Ἐσδριὴλ υἱῷ Βερζελλὶ τῷ Μουλαθί, καὶ ἔδωκεν αὐτοὺσ ἐν χειρὶ τῶν Γαβαωνιτῶν, καὶ ἐξηλίασαν αὐτοὺσ ἐν τῷ ὄρει ἔναντι Κυρίου, καὶ ἔπεσαν οἱ ἑπτὰ αὐτοὶ ἐπὶ τὸ αὐτό. καὶ αὐτοὶ δὲ ἐθανατώθησαν ἐν ἡμέραισ θερισμοῦ ἐν πρώτοισ, ἐν ἀρχῇ θερισμοῦ κριθῶν. καὶ ἔλαβε Ρεσφὰ θυγάτηρ Αἱ̈ᾶ τὸν σάκκον καὶ ἔπηξεν αὐτῇ πρὸσ τὴν πέτραν ἐν ἀρχῇ θερισμοῦ κριθῶν, ἕωσ ἔσταξεν ἐπ’ αὐτοὺσ ὕδωρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ οὐκ ἔδωκε τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καταπαῦσαι ἐπ’ αὐτοὺσ ἡμέρασ καὶ τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ νυκτόσ. καὶ ἀπηγγέλη τῷ Δαυὶδ ὅσα ἐποίησε Ρεσφὰ θυγάτηρ Αἱ̈ᾶ παλλακὴ Σαούλ. καὶ ἐξελύθησαν, καὶ κατέλαβεν αὐτοὺσ Δὰν υἱὸσ Ἰωὰ ἐκ τῶν ἀπογόνων τῶν γιγάντων, καὶ ἐπορεύθη Δαυὶδ καὶ ἔλαβε τὰ ὀστᾶ Σαοὺλ καὶ τὰ ὀστᾶ Ἰωνάθαν τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ παρὰ τῶν ἀνδρῶν υἱῶν Ἰαβὶσ Γαλαάδ, οἳ ἔκλεψαν αὐτοὺσ ἐκ τῆσ πλατείασ Βαιθσάν, ὅτι ἔστησαν αὐτοὺσ ἐκεῖ οἱ ἀλλόφυλοι ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ᾗ ἐπάταξαν οἱ ἀλλόφυλοι τὸν Σαοὺλ ἐν Γελβουέ, καὶ ἀνήνεγκεν ἐκεῖθεν τὰ ὀστᾶ Σαοὺλ καὶ τὰ ὀστᾶ Ἰωνάθαν τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ καὶ συνήγαγε τὰ ὀστᾶ τῶν ἐξηλιασμένων. καὶ ἔθαψαν τὰ ὀστᾶ Σαοὺλ καὶ τὰ ὀστᾶ Ἰωνάθαν τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ καὶ τά ὀστᾶ τῶν ἡλιασθέντων ἐν γῇ Βενιαμὶν ἐν τῇ πλευρᾷ ἐν τῷ τάφῳ Κὶσ τοῦ πατρὸσ αὐτοῦ καὶ ἐποίησαν πάντα, ὅσα ἐνετείλατο ὁ βασιλεύσ. καὶ ἐπήκουσεν ὁ Θεὸσ τῇ γῇ μετὰ ταῦτα. Καὶ ἐγενήθη ἔτι πόλεμοσ τοῖσ ἀλλοφύλοισ μετὰ Ἰσραήλ. καὶ κατέβη Δαυὶδ καὶ οἱ παῖδεσ αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ καὶ ἐπολέμησαν μετὰ τῶν ἀλλοφύλων, καὶ ἐξελύθη Δαυίδ. καὶ Ἰεσβί, ὃσἦν ἐν τοῖσ ἐκγόνοισ τοῦ Ραφὰ καὶ ὁ σταθμὸσ τοῦ δόρατοσ αὐτοῦ τριακοσίων σίκλων ὁλκὴ χαλκοῦ καὶ αὐτὸσ περιεζωσμένοσ κορύνην, καὶ διενοεῖτο τοῦ πατάξαι τὸν Δαυίδ. καὶ ἐβοήθησεν αὐτῷ Ἀβεσσὰ υἱὸσ Σαρουί̈ασ καὶ ἐπάταξε τὸν ἀλλόφυλον καὶ ἐθανάτωσεν αὐτόν. τότε ὤμοσαν οἱ ἄνδρεσ Δαυὶδ λέγοντεσ. οὐκ ἐξελεύσῃ ἔτι μεθ’ ἡμῶν εἰσ πόλεμον καὶ οὐ μὴ σβέσῃσ τὸν λύχνον Ἰσραήλ. καὶ ἐγενήθη μετὰ ταῦτα ἔτι πόλεμοσ ἐν Γὲθ μετὰ τῶν ἀλλοφύλων. τότε ἐπάταξε Σεβοχὰ ὁ Ἀστατωθὶ τὸν Σὲφ ἐν τοῖσ ἐκγόνοισ τοῦ Ραφά. καὶ ἐγένετο ὁ πόλεμοσ ἐν Γὸβ μετὰ τῶν ἀλλοφύλων. καὶ ἐπάταξεν Ἐλεανὰν υἱὸσ Ἀριωργὶμ ὁ Βηθλεεμίτησ τὸν Γολιὰθ τὸν Γεθθαῖον, καὶ τὸ ξύλον τοῦ δόρατοσ αὐτοῦ ὡσ ἀντίον ὑφαινόντων. καὶ ἐγένετο ἔτι πόλεμοσ ἐν Γέθ. καὶ ἦν ἀνὴρ μαδών, καὶ οἱ δάκτυλοι τῶν χειρῶν αὐτοῦ καὶ οἱ δάκτυλοι τῶν ποδῶν αὐτοῦ ἓξ καὶ ἕξ, εἰκοσιτέσσαρεσ ἀριθμῷ, καί γε αὐτὸσ ἐτέχθη τῷ Ραφά. καὶ ὠνείδισε τὸν Ἰσραήλ, καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν Ἰωνάθαν υἱὸσ Σεμεί̈ ἀδελφοῦ Δαυίδ. οἱ τέσσαρεσ οὗτοι ἐτέχθησαν ἀπόγονοι τῶν γιγάντων ἐν Γὲθ τῷ Ραφὰ οἶκοσ, καὶ ἔπεσαν ἐν χειρὶ Δαυίδ, καὶ ἐν χειρὶ τῶν δούλων αὐτοῦ. ΚΑΙ ἐλάλησε Δαυὶδ τῷ Κυρίῳ τοὺσ λόγουσ τῆσ ᾠδῆσ ταύτησ ἐν ᾗ ἡμέρᾳ ἐξείλετο αὐτὸν Κύριοσ ἐκ χειρὸσ πάντων τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ καὶ ἐκ χειρὸσ Σαούλ,

καὶ εἶπεν. Κύριε, πέτρα μου καὶ ὀχύρωμά μου καὶ ἐξαιρούμενόσ με ἐμοί, ὁ Θεόσ μου φύλαξ μου ἔσται μοι, πεποιθὼσ ἔσομαι ἐπ’ αὐτῷ, ὑπερασπιστήσ μου καὶ κέρασ σωτηρίασ μου, ἀντιλήπτωρ μου καὶ καταφυγή μου σωτηρίασ μου, ἐξ ἀδίκου σώσεισ με. αἰνετὸν ἐπικαλέσομαι Κύριον καὶ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου σωθήσομαι. ὅτι περιέσχον με συντριμμοὶ θανάτου, χείμαρροι ἀνομίασ ἐθάμβησάν με. ὠδῖνεσ θανάτου ἐκύκλωσάν με, προέφθασάν με σκληρότητεσ θανάτου. ἐν τῷ θλίβεσθαί με ἐπικαλέσομαι τὸν Κύριον καὶ πρὸσ τὸν Θεόν μου βοήσομαι. καὶ ἐπακούσεται ἐκ ναοῦ αὐτοῦ φωνῆσ μου, καὶ ἡ κραυγή μου ἐν τοῖσ ὠσὶν αὐτοῦ. καὶ ἐταράχθη καὶ ἐσείσθη ἡ γῆ, καὶ τὰ θεμέλια τοῦ οὐρανοῦ συνεταράχθησαν καὶ ἐσπαράχθησαν, ὅτι ἐθυμώθη Κύριοσ αὐτοῖσ. ἀνέβη καπνὸσ ἐν τῇ ὀργῇ αὐτοῦ, καὶ πῦρ ἐκ στόματοσ αὐτοῦ κατέδεται, ἄνθρακεσ ἐξεκαύθησαν ἀπ’ αὐτοῦ. καὶ ἔκλινεν οὐρανοὺσ καὶ κατέβη, καὶ γνόφοσ ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτοῦ. καὶ ἐπεκάθισεν ἐπὶ Χερουβὶμ καὶ ἐπετάσθη καὶ ὤφθη ἐπὶ πτερύγων ἀνέμου. καὶ ἔθετο σκότοσ ἀποκρυφὴν αὐτοῦ κύκλῳ αὐτοῦ, ἡ σκηνὴ αὐτοῦ σκότοσ ὑδάτων. ἐπάχυνεν ἐν νεφέλαισ ἀέροσ. ἀπὸ τοῦ φέγγουσ ἐναντίον αὐτοῦ ἐξεκαύθησαν ἄνθρακεσ πυρόσ. ἐβρόντησεν ἐξ οὐρανοῦ Κύριοσ, καὶ ὁ ὕψιστοσ ἔδωκε φωνὴν αὐτοῦ καὶ ἀπέστειλε βέλη καὶ ἐσκόρπισεν αὐτούσ, καὶ ἤστραψεν ἀστραπὴν καὶ ἐξέστησεν αὐτούσ. καὶ ὤφθησαν ἀφέσεισ θαλάσσησ, καὶ ἀπεκαλύφθη θεμέλια τῆσ οἰκουμένησ ἐν τῇ ἐπιτιμήσει Κυρίου, ἀπὸ πνοῆσ πνεύματοσ θυμοῦ αὐτοῦ. ἀπέστειλεν ἐξ ὕψουσ καὶ ἔλαβέ με, εἵλκυσέ με ἐξ ὑδάτων πολλῶν. ἐρρύσατό με ἐξ ἐχθρῶν μου ἰσχύοσ, ἐκ τῶν μισούντων με, ὅτι ἐκραταιώθησαν ὑπὲρ ἐμέ. προέφθασάν με ἡμέραι θλίψεώσ μου καὶ ἐγένετο Κύριοσ ἐπιστήριγμά μου καὶ ἐξήγαγέ με εἰσ πλατυσμὸν καὶ ἐξείλετό με, ὅτι ηὐδόκησεν ἐν ἐμοί. καὶ ἀνταπέδωκέ μοι Κύριοσ κατὰ τὴν δικαιοσύνην μου, καὶ κατὰ τὴν καθαριότητα τῶν χειρῶν μου ἀνταπέδωκέ μοι. ὅτι ἐφύλαξα ὁδοὺσ Κυρίου καὶ οὐκ ἠσέβησα ἀπὸ τοῦ Θεοῦ μου, ὅτι πάντα τὰ κρίματα αὐτοῦ κατεναντίον μου, καὶ τὰ δικαιώματα αὐτοῦ, οὐκ ἀπέστην ἀπ’ αὐτῶν. καὶ ἔσομαι ἄμωμοσ αὐτῷ καὶ προφυλάξομαι ἀπὸ τῆσ ἀνομίασ μου. καὶ ἀποδώσει μοι Κύριοσ κατὰ τὴν δικαιοσύνην μου καὶ κατὰ τὴν καθαριότητα τῶν χειρῶν μου ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ. μετὰ ὁσίου ὁσιωθήσῃ καὶ μετὰ ἀνδρὸσ τελείου τελειωθήσῃ καὶ μετὰ ἐκλεκτοῦ ἐκλεκτὸσ ἔσῃ καὶ μετὰ στρεβλοῦ στρεβλωθήσῃ. καὶ τὸν λαὸν τὸν πτωχὸν σώσεισ καὶ ὀφθαλμοὺσ ἐπὶ μετεώρων ταπεινώσεισ. ὅτι σὺ ὁ λύχνοσ μου, Κύριε, καὶ Κύριοσ ἐκλάμψει μοι τὸ σκότοσ μου. ὅτι ἐν σοὶ δραμοῦμαι μονόζωνοσ καὶ ἐν τῷ Θεῷ μου ὑπερβήσομαι τεῖχοσ. ὁ ἰσχυρόσ, ἄμωμοσ ἡ ὁδὸσ αὐτοῦ, τὸ ρῆμα Κυρίου κραταιόν, πεπυρωμένον, ὑπερασπιστήσ ἐστι πᾶσι τοῖσ πεποιθόσιν ἐπ’ αὐτόν. τίσ ἰσχυρὸσ πλὴν Κυρίου̣ καὶ τίσ κτίστησ ἔσται πλὴν τοῦ Θεοῦ ἡμῶν̣ ὁ ἰσχυρὸσ ὁ κραταιῶν με δυνάμει, καὶ ἐξετίναξεν ἄμωμον τὴν ὁδόν μου. τιθεὶσ τοὺσ πόδασ μου ὡσ ἐλάφων καὶ ἐπὶ τὰ ὕψη ἱστῶν με. διδάσκων χεῖράσ μου εἰσ πόλεμον καὶ κατάξασ τόξον χαλκοῦν ἐν βραχίονί μου. καὶ ἔδωκάσ μοι ὑπερασπισμὸν σωτηρίασ μου, καὶ ἡ ὑπακοή σου ἐπλήθυνέ με εἰσ πλατυσμὸν εἰσ τὰ διαβήματά μου ὑποκάτω μου, καὶ οὐκ ἐσαλεύθησαν τὰ σκέλη μου. διώξω ἐχθρούσ μου καὶ ἀφανιῶ αὐτοὺσ καὶ οὐκ ἀναστρέψω ἕωσ ἂν συντελέσω αὐτούσ. καὶ θλάσω αὐτοὺσ καὶ οὐκ ἀναστήσονται καὶ πεσοῦνται ὑπὸ τοὺσ πόδασ μου. καὶ ἐνισχύσεισ με δυνάμει εἰσ πόλεμον, κάμψεισ τοὺσ ἐπιστανομένουσ μοι ὑποκάτω μου. καὶ τοὺσ ἐχθρούσ μου ἔδωκάσ μοι νῶτον, τοὺσ μισοῦντάσ με, καὶ ἐθανάτωσασ αὐτούσ. βοήσονται, καὶ οὐκ ἔστι βοηθόσ, πρὸσ Κύριον, καὶ οὐκ ἐπήκουσεν αὐτῶν. καὶ ἐλέανα αὐτοὺσ ὡσ χοῦν γῆσ, ὡσ πηλὸν ἐξόδων ἐλέπτυνα αὐτούσ. καὶ ρύσῃ με ἐκ μάχησ λαῶν, φυλάξεισ με εἰσ κεφαλὴν ἐθνῶν. λαόσ, ὃν οὐκ ἔγνω, ἐδούλευσάν μοι, υἱοὶ ἀλλότριοι ἐψεύσαντό μοι, εἰσ ἀκοὴν ὠτίου ἤκουσάν μου. υἱοὶ ἀλλότριοι ἀπορριφήσονται καὶ σφαλοῦσιν ἐκ τῶν συγκλεισμῶν αὐτῶν. ζῇ Κύριοσ, καὶ εὐλογητὸσ ὁ φύλαξ μου, καὶ ὑψωθήσεται ὁ Θεόσ μου, ὁ φύλαξ τῆσ σωτηρίασ μου. ἰσχυρὸσ Κύριοσ ὁ διδοὺσ ἐκδικήσεισ ἐμοί, παιδεύων λαοὺσ ὑποκάτω μου καὶ ἐξάγων με ἐξ ἐχθρῶν μου, καὶ ἐκ τῶν ἐπεγειρομένων μοι ὑψώσεισ με, ἐξ ἀνδρὸσ ἀδικημάτων ρύσῃ με. διὰ τοῦτο ἐξομολογήσομαί σοι, Κύριε, ἐν τοῖσ ἔθνεσι καὶ ἐν τῷ ὀνόματί σου ψαλῶ, μεγαλύνων τὰσ σωτηρίασ βασιλέωσ αὐτοῦ καὶ ποιῶν ἔλεοσ τῷ χριστῷ αὐτοῦ, τῷ Δαυὶδ καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ ἕωσ αἰῶνοσ. ΚΑΙ οὗτοι οἱ λόγοι Δαυὶδ οἱ ἔσχατοι. ̀ρ̀ν̀ρ̀ν̀ρ̀ν̀ρ̀νΠιστὸσ Δαυὶδ υἱὸσ Ἰεσσαί, καὶ πιστὸσ ἀνήρ, ὃν ἀνέστησε Κύριοσ ἐπὶ χριστὸν Θεοῦ Ἰακώβ, καὶ εὐπρεπεῖσ ψαλμοὶ Ἰσραήλ.

πνεῦμα Κυρίου ἐλάλησεν ἐν ἐμοί, καὶ ὁ λόγοσ αὐτοῦ ἐπὶ γλώσσησ μου. λέγει ὁ Θεὸσ Ἰσραήλ, ἐμοὶ ἐλάλησε φύλαξ Ἰσραήλ. παραβολὴν εἰπὸν ἐν ἀνθρώπῳ. πῶσ κραταιώσητε φόβον Θεοῦ̣ καὶ ἐν Θεῷ φωτὶ πρωί̈ασ ἀνατείλαι ἥλιοσ, τὸ πρωί̈ παρῆλθεν ἐκ φέγγουσ καὶ ὡσ ἐξ ὑετοῦ χλόησ ἀπὸ γῆσ. οὐ γὰρ οὕτωσ ὁ οἶκόσ μου μετὰ ἰσχυροῦ̣ διαθήκην γὰρ αἰώνιον ἔθετό μοι, ἑτοίμην ἐν παντὶ καιρῷ πεφυλαγμένην, ὅτι πᾶσα σωτηρία μου καὶ πᾶν θέλημα, ὅτι οὐ μὴ βλαστήσῃ ὁ παράνομοσ. ὥσπερ ἄκανθα ἐξωσμένη πάντεσ οὗτοι, ὅτι οὐ χειρὶ ληφθήσονται, καὶ ἀνὴρ οὐ κοπιάσει ἐν αὐτοῖσ, καὶ πλῆρεσ σιδήρου καὶ ξύλον δόρατοσ, καὶ ἐν πυρὶ καύσει καυθήσονται αἰσχύνην αὐτῶν. Ταῦτα τὰ ὀνόματα τῶν δυνατῶν Δαυίδ. Ἰεβοσθὲ ὁ Χαναναῖοσ, ἄρχων τοῦ τρίτου ἐστίν, Ἀδινὼν ὁ Ἀσωναῖοσ. οὗτοσ ἐσπάσατο τὴν ρομφαίαν αὐτοῦ ἐπὶ ὀκτακοσίουσ στρατιώτασ εἰσάπαξ. καὶ μετ’ αὐτὸν Ἐλεανὰν υἱὸσ πατραδέλφου αὐτοῦ υἱὸσ Σουδίτου ἐν τοῖσ τρισὶ δυνατοῖσ. οὗτοσ μετὰ Δαυὶδ ἦν ἐν Σερράν, καὶ ἐν τῷ ὀνειδίσαι αὐτὸν ἐν τοῖσ ἀλλοφύλοισ συνήχθησαν ἐκεῖ εἰσ πόλεμον, καὶ ἀνέβησαν ἀνὴρ Ἰσραήλ. αὐτὸσ ἀνέστη καὶ ἐπάταξεν ἐν τοῖσ ἀλλοφύλοισ, ἕωσ οὗ ἐκοπίασεν ἡ χεὶρ αὐτοῦ καὶ προσεκολλήθη ἡ χεὶρ αὐτοῦ πρὸσ τὴν μάχαιραν, καὶ ἐποίησε Κύριοσ σωτηρίαν μεγάλην ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ. καὶ ὁ λαὸσ ἐκάθητο ὀπίσω αὐτοῦ πλὴν ἐκδιδύσκειν. καὶ μετ’ αὐτὸν Σαμαί̈α υἱὸσ Ἀσὰ ὁ Ἀρουχαῖοσ. καὶ συνήχθησαν οἱ ἀλλόφυλοι εἰσ Θηρία, καὶ ἦν ἐκεῖ μερὶσ τοῦ ἀγροῦ πλήρησ φακοῦ, καὶ ὁ λαὸσ ἔφυγεν ἐκ προσώπου ἀλλοφύλων. καὶ ἐστηλώθη ἐν μέσῳ τῆσ μερίδοσ καὶ ἐξείλατο αὐτὴν καὶ ἐπάταξε τοὺσ ἀλλοφύλουσ, καὶ ἐποίησε Κύριοσ σωτηρίαν μεγάλην. καὶ κατέβησαν τρεῖσ ἀπὸ τῶν τριάκοντα καὶ ἦλθαν εἰσ Κασὼν πρὸσ Δαυὶδ εἰσ τὸ σπήλαιον Ὀδολλάμ, καὶ τάγμα τῶν ἀλλοφύλων παρενέβαλον ἐν τῇ κοιλάδι Ραφαί̈μ. καὶ Δαυὶδ τότε ἐν τῇ περιοχῇ, καὶ τὸ ὑπόστημα τῶν ἀλλοφύλων τότε ἐν Βηθλεέμ. καὶ ἐπεθύμησε Δαυὶδ καὶ εἶπε. τίσ ποτιεῖ με ὕδωρ ἐκ τοῦ λάκκου τοῦ ἐν Βηθλεὲμ τοῦ ἐν τῇ πύλῃ̣ τὸ δὲ σύστημα τῶν ἀλλοφύλων τότε ἐν Βηθλεέμ. καὶ διέρρηξαν οἱ τρεῖσ δυνατοὶ ἐν τῇ παρεμβολῇ τῶν ἀλλοφύλων καὶ ὑδρεύσαντο ὕδωρ ἐκ τοῦ λάκκου τοῦ ἐν Βηθλεὲμ τοῦ ἐν τῇ πύλῃ καὶ ἔλαβαν καὶ παρεγένοντο πρὸσ Δαυίδ, καὶ οὐκ ἠθέλησε πιεῖν αὐτὸ καὶ ἔσπεισεν αὐτὸ τῷ Κυρίῳ καὶ εἶπεν. ἵλεώσ μοι, Κύριε, τοῦ ποιῆσαι τοῦτο, εἰ αἷμα τῶν ἀνδρῶν τῶν πορευθέντων ἐν ταῖσ ψυχαῖσ αὐτῶν πίομαι. καὶ οὐκ ἠθέλησε πιεῖν αὐτό. ταῦτα ἐποίησαν οἱ τρεῖσ δυνατοί. καὶ Ἀβεσσὰ ὁ ἀδελφὸσ Ἰωὰβ υἱὸσ Σαρουί̈ασ αὐτὸσ ἄρχων ἐν τοῖσ τρισί. καὶ αὐτὸσ ἐξήγειρε τὸ δόρυ αὐτοῦ ἐπὶ τριακοσίουσ τραυματίασ, καὶ αὐτῷ ὄνομα ἐν τοῖσ τρισίν. ἐκ τῶν τριῶν ἐκείνων ἔνδοξοσ, καὶ ἐγένετο αὐτοῖσ εἰσ ἄρχοντα, καὶ ἕωσ τῶν τριῶν οὐκ ἦλθε. καὶ Βαναίασ υἱὸσ Ἰωδαὲ ἀνὴρ αὐτὸσ πολλοστὸσ ἔργοισ ἀπὸ Καβεσεήλ, καὶ αὐτὸσ ἐπάταξε τοὺσ δύο υἱοὺσ Ἀριὴλ τοῦ Μωάβ. καὶ αὐτὸσ κατέβη καὶ ἐπάταξε τὸν λέοντα ἐν μέσῳ τοῦ λάκκου ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆσ χιόνοσ. αὐτὸσ ἐπάταξε τὸν ἄνδρα τὸν Αἰγύπτιον, ἄνδρα ὁρατόν, ἐν δὲ τῇ χειρὶ τοῦ Αἰγυπτίου δόρυ ὡσ ξύλον διαβάθρασ, καὶ κατέβη πρὸσ αὐτὸν ἐν ράβδῳ καὶ ἥρπασε τὸ δόρυ ἐκ τῆσ χειρὸσ τοῦ Αἰγυπτίου καὶ ἀπέκτεινεν αὐτὸν ἐν τῷ δόρατι αὐτοῦ. ταῦτα ἐποίησε Βαναίασ υἱὸσ Ἰωδαέ, καὶ αὐτῷ ὄνομα ἐν τοῖσ τρισὶ τοῖσ δυνατοῖσ. ἐκ τῶν τριῶν ἔνδοξοσ, καὶ πρὸσ τοὺσ τρεῖσ οὐκ ἦλθε. καὶ ἔταξεν αὐτὸν Δαυὶδ πρὸσ τὰσ ἀκοὰσ αὐτοῦ. καὶ ταῦτα τὰ ὀνόματα τῶν δυνατῶν Δαυὶδ τοῦ βασιλέωσ. Ἀσαὴλ ἀδελφὸσ Ἰωὰβ , Ἐλεανὰν υἱὸσ Δουδὶ πατραδέλφου αὐτοῦ ἐν Βηθλεέμ. Σαμαί̈ ὁ Ἀρουδαῖοσ, Ἐλικὰ ὁ Ἀρωδαῖοσ, Σελλὴσ ὁ Κελωθί, Ἴρασ υἱὸσ Ἐκκὰσ ὁ Θεκωί̈τησ, Ἀβιέζερ ὁ Ἀναθωθίτησ ἐκ τῶν υἱῶν τοῦ Ἀσωθίτου, Ἐλλὼν ὁ Ἀωί̈τησ, Μοορὲ ὁ Νετωφαθίτησ, Ἐθθὶ υἱὸσ Ριβὰ ἐκ Γαβαὲθ υἱὸσ Βενιαμίν, Βαναίασ ὁ Φαραθενίτησ, Οὐρὶ ἐκ Ναχαλιγαίασ, Ἀβιὴλ υἱὸσ τοῦ Ἀραβωθίτου, Ἀζμὼθ ὁ Βαρσαμίτησ, Ἐλιασοὺ ὁ Σαλαβωνίτησ, υἱοὶ Ἰαβάν, Ἰωνάθαν, Σαμνὰν ὁ Ἀρωδίτησ, Ἀχιὰν υἱὸσ Ἀραί̈ Σαραουρίτησ, Ἀλιφαλὲθ υἱὸσ τοῦ Ἀσβίτου, υἱὸσ τοῦ Μααχαθί, Ἐλιὰβ υἱὸσ Ἀχιτόφελ τοῦ Γελωνίτου, Ἀσραί̈ ὁ Καρμήλιοσ, Φαραί̈ ὁ Ἐρχί, Γάαλ υἱὸσ Νάθαν ἀπὸ δυνάμεωσ, υἱὸσ Γαλααδεί, Ἐλιὲ ὁ Ἀμμανίτησ, Γελωραί̈ ὁ Βηρωθαῖοσ αἴρων τὰ σκεύη Ἰωὰβ υἱοῦ Σαρουί̈ασ, Ἰρὰσ ὁ Ἰεθιραῖοσ, Γαρὴβ ὁ Ἐθθεναῖοσ, Οὐρίασ ὁ Χετταῖοσ. οἱ πάντεσ τριάκοντα καὶ ἑπτά. ΚΑΙ προσέθετο ὀργὴν Κύριοσ ἐκκαῆναι ἐν Ἰσραήλ, καὶ ἐπέσεισε τὸν Δαυὶδ ἐν αὐτοῖσ λέγων. βάδιζε, ἀρίθμησον τὸν Ἰσραὴλ καὶ τὸν Ἰούδαν.

καὶ εἶπεν ὀ βασιλεὺσ πρὸσ Ἰωὰβ ἄρχοντα τῆσ ἰσχύοσ τὸν μετ’ αὐτοῦ. δίελθε δὴ πάσασ φυλὰσ Ἰσραὴλ καὶ Ἰούδα, ἀπὸ Δὰν καὶ ἕωσ Βηρσαβεὲ καὶ ἐπίσκεψαι τὸν λαόν, καὶ γνώσομαι τὸν ἀριθμὸν τοῦ λαοῦ. καὶ εἶπεν Ἰωὰβ πρὸσ τὸν βασιλέα. καὶ προσθείη Κύριοσ ὁ Θεὸσ πρὸσ τὸν λαὸν ὥσπερ αὐτοὺσ καὶ ὥσπερ αὐτοὺσ ἑκατονταπλασίονα, καὶ ὀφθαλμοὶ τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέωσ ὁρῶντεσ. καὶ ὁ κύριόσ μου ὁ βασιλεὺσ ἱνατί βούλεται ἐν τῷ λόγῳ τούτῳ̣ καὶ ὑπερίσχυσεν ὀ λόγοσ τοῦ βασιλέωσ πρὸσ Ἰωὰβ καὶ εἰσ τοὺσ ἄρχοντασ τῆσ δυνάμεωσ. καὶ ἐξῆλθεν Ἰωὰβ καὶ οἱ ἄρχοντεσ τῆσ ἰσχύοσ ἐνώπιον τοῦ βασιλέωσ ἐπισκέψασθαι τὸν λαὸν τὸν Ἰσραήλ. καὶ διέβησαν τὸν Ἰορδάνην καὶ παρενέβαλον ἐν Ἀροὴρ ἐκ δεξιῶν τῆσ πόλεωσ τῆσ ἐν μέσῳ τῆσ φάραγγοσ Γὰδ καὶ Ἐλιέζερ. καὶ ἦλθον εἰσ Γαλαὰδ καὶ εἰσ γῆν Θαβασών, ἥ ἐστιν Ἀδασαί, καὶ παρεγένοντο εἰσ Δανιδὰν καὶ Οὐδὰν καὶ ἐκύκλωσαν εἰσ Σιδῶνα. καὶ ἦλθον εἰσ Μάψαρ Τύρου καὶ εἰσ πάσασ τὰσ πόλεισ τοῦ Εὐαίου καὶ τοῦ Χαναναίου καὶ ἦλθαν κατὰ νότον Ἰούδα εἰσ Βηρσαβεὲ καὶ περιώδευσαν ἐν πάσῃ τῇ γῇ καὶ παρεγένοντο ἀπὸ τέλουσ ἐννέα μηνῶν καὶ εἴκοσιν ἡμερῶν εἰσ Ἱερουσαλήμ. καὶ ἔδωκεν Ἰωὰβ τὸν ἀριθμὸν τῆσ ἐπισκέψεωσ τοῦ λαοῦ πρὸσ τὸν βασιλέα, καὶ ἐγένετο Ἰσραὴλ ὀκτακόσιαι χιλιάδεσ ἀνδρῶν δυνάμεωσ σπωμένων ρομφαίαν καὶ ἀνὴρ Ἰούδα πεντακόσιαι χιλιάδεσ ἀνδρῶν μαχητῶν. καὶ ἐπάταξε καρδία Δαυὶδ αὐτὸν μετὰ τὸ ἀριθμῆσαι τὸν λαόν, καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸσ Κύριον. ἥμαρτον σφόδρα, ὃ ἐποίησα νῦν, Κύριε. παραβίβασον δὴ τὴν ἀνομίαν τοῦ δούλου σου, ὅτι ἐμωράνθην σφόδρα. καὶ ἀνέστη Δαυὶδ τὸ πρωί̈. καὶ λόγοσ Κυρίου ἐγένετο πρὸσ Γὰδ τὸν προφήτην τὸν ὁρῶντα λέγων. πορεύθητι καὶ λάλησον πρὸσ Δαυὶδ λέγων. τάδε λέγει Κύριοσ. τρία ἐγώ εἰμι αἴρω ἐπὶ σέ, καὶ ἔκλεξαι σεαυτῷ ἓν ἐξ αὐτῶν καὶ ποιήσω σοι. καὶ εἰσῆλθε Γὰδ πρὸσ Δαυὶδ καὶ ἀνήγγειλε καὶ εἶπεν αὐτῷ. ἔκλεξαι σεαυτῷ γενέσθαι, εἰ ἔλθῃ σοι τρία ἔτη λιμὸσ ἐν τῇ γῇ σου, ἢ τρεῖσ μῆνασ φεύγειν σε ἔμπροσθεν τῶν ἐχθρῶν σου καὶ ἔσονται διώκοντέσ σε, ἢ γενέσθαι τρεῖσ ἡμέρασ θάνατον ἐν τῇ γῇ σου. νῦν οὖν γνῶθι καὶ ἰδὲ τί ἀποκριθῶ τῷ ἀποστείλαντί με ρῆμα. καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸσ Γάδ. στενά μοι πάντοθεν σφόδρα ἐστίν. ἐμπεσοῦμαι δὴ εἰσ χεῖρασ Κυρίου, ὅτι πολλοὶ οἱ οἰκτιρμοὶ αὐτοῦ σφόδρα, εἰσ δὲ χεῖρασ ἀνθρώπου οὐ μὴ ἐμπέσω. καὶ ἐξελέξατο ἑαυτῷ Δαυὶδ τὸν θάνατον. καὶ ἡμέραι θερισμοῦ πυρῶν, καὶ ἔδωκε Κύριοσ θάνατον ἐν Ἰσραὴλ ἀπὸ πρωί̈θεν ἕωσ ὥρασ ἀρίστου, καὶ ἤρξατο ἡ θραῦσισ ἐν τῷ λαῷ, καὶ ἀπέθανεν ἐκ τοῦ λαοῦ ἀπὸ Δὰν καὶ ἕωσ Βηρσαβεὲ ἑβδομήκοντα χιλιάδεσ ἀνδρῶν. καὶ ἐξέτεινεν ὁ ἄγγελοσ τοῦ Θεοῦ τὴν χεῖρα αὐτοῦ εἰσ Ἱερουσαλὴμ τοῦ διαφθεῖραι αὐτήν, καὶ παρεκλήθη Κύριοσ ἐπὶ τῇ κακίᾳ καὶ εἶπε τῷ ἀγγέλῳ τῷ διαφθείροντι ἐν τῷ λαῷ. πολὺ νῦν, ἄνεσ τὴν χεῖρά σου. καὶ ὁ ἄγγελοσ Κυρίου ἦν παρὰ τῇ ἅλῳ Ὀρνὰ τοῦ Ἰεβουσαίου. καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸσ Κύριον ἐν τῷ ἰδεῖν αὐτὸν τὸν ἄγγελον τὸν τύπτοντα ἐν τῷ λαῷ καὶ εἶπεν. ἰδοὺ ἐγώ εἰμι ἠδίκησα καὶ ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ἐκακοποίησα, καὶ οὗτοι τὰ πρόβατα τί ἐποίησαν̣ γενέσθω δὴ ἡ χείρ σου ἐν ἐμοὶ καὶ ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρόσ μου. καὶ ἦλθε Γὰδ πρὸσ Δαυὶδ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ εἶπεν αὐτῷ. ἀνάβηθι καὶ στῆσον τῷ Κυρίῳ θυσιαστήριον ἐν τῷ ἅλωνι Ὀρνὰ τοῦ Ἰεβουσαίου. καὶ ἀνέβη Δαυὶδ κατὰ τὸν λόγον Γάδ, καθ’ ὃν τρόπον ἐνετείλατο αὐτῷ Κύριοσ. καὶ διέκυψεν Ὀρνὰ καὶ εἶδε τὸν βασιλέα καὶ τοὺσ παῖδασ αὐτοῦ παραπορευομένουσ ἐπάνω αὐτοῦ, καὶ ἐξῆλθεν Ὀρνὰ καὶ προσεκύνησε τῷ βασιλεῖ ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν. καὶ εἶπεν Ὀρνά. τί ὅτι ἦλθεν ὁ κύριόσ μου ὁ βασιλεὺσ πρόσ τὸν δοῦλον αὐτοῦ̣ καὶ εἶπε Δαυὶδ. κτήσασθαι παρὰ σοῦ τὸν ἅλωνα τοῦ οἰκοδομῆσαι θυσιαστήριον τῷ Κυρίῳ, καὶ συσχεθῇ ἡ θραῦσισ ἐπάνω τοῦ λαοῦ. καὶ εἶπεν Ὀρνὰ πρὸσ Δαυὶδ. λαβέτω καὶ ἀνενεγκάτω ὁ κύριόσ μου ὁ βασιλεὺσ τῷ Κυρίῳ τὸ ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖσ αὐτοῦ. ἰδοὺ οἱ βόεσ εἰσ ὁλοκαύτωμα, καὶ οἱ τροχοὶ καὶ τὰ σκεύη τῶν βοῶν εἰσ ξύλα. τὰ πάντα ἔδωκεν Ὀρνὰ τῷ βασιλεῖ, καὶ εἶπεν Ὀρνά πρὸσ τὸν βασιλέα. Κύριοσ ὁ Θεόσ σου εὐλογήσαι σε. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺσ πρὸσ Ὀρνά. οὐχί, ὅτι ἀλλὰ κτώμενοσ κτήσομαι παρὰ σοῦ ἐν ἀλλάγματι, καὶ οὐκ ἀνοίσω τῷ Κυρίῳ μου Θεῷ ὁλοκαύτωμα δωρεάν. καὶ ἐκτήσατο Δαυὶδ τὸν ἅλωνα καὶ τοὺσ βόασ ἐν ἀργυρίῳ σίκλων πεντήκοντα. καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ Δαυὶδ θυσιαστήριον Κυρίῳ. καὶ ἀνήνεγκεν ὁλοκαυτώσεισ καὶ εἰρηνικάσ. καὶ προσέθηκε Σαλωμὼν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἐπ’ ἐσχάτῳ, ὅτι μικρὸν ἦν ἐν πρώτοισ. καὶ ἐπήκουσε Κύριοσ τῇ γῇ, καὶ συνεσχέθη ἡ θραῦσισ ἐπάνωθεν Ἰσραήλ.

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION