Septuagint, Liber Leviticus

(70인역 성경, 레위기)

ΚΑΙ ἀνεκάλεσε Μωυσῆν, καὶ ἐλάλησε Κύριοσ αὐτῷ ἐκ τῆσ σκηνῆσ τοῦ μαρτυρίου λέγων. λάλησον τοῖσ υἱοῖσ Ἰσραήλ, καὶ ἐρεῖσ πρὸσ αὐτούσ. ἄνθρωποσ ἐξ ὑμῶν ἐὰν προσαγάγῃ δῶρα τῷ Κυρίῳ, ἀπὸ τῶν κτηνῶν καὶ ἀπὸ τῶν βοῶν καὶ ἀπὸ τῶν προβάτων προσοίσετε τὰ δῶρα ὑμῶν. ἐὰν ὁλοκαύτωμα τὸ δῶρον αὐτοῦ ἐκ τῶν βοῶν, ἄρσεν ἄμωμον προσάξει. πρὸσ τὴν θύραν τῆσ σκηνῆσ τοῦ μαρτυρίου προσοίσει αὐτὸ δεκτὸν ἐναντίον Κυρίου. καὶ ἐπιθήσει τὴν χεῖρα ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ καρπώματοσ, δεκτὸν αὐτῷ ἐξιλάσασθαι περὶ αὐτοῦ. καὶ σφάξουσι τὸν μόσχον ἔναντι Κυρίου, καὶ προσοίσουσιν οἱ υἱοὶ Ἀαρὼν οἱ ἱερεῖσ τὸ αἷμα, καὶ προσχεοῦσι τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ τὸ ἐπὶ τῶν θυρῶν τῆσ σκηνῆσ τοῦ μαρτυρίου. καὶ ἐκδείραντεσ τὸ ὁλοκαύτωμα μελιοῦσιν αὐτὸ κατὰ μέλη, καὶ ἐπιθήσουσιν οἱ υἱοὶ Ἀαρὼν οἱ ἱερεῖσ πῦρ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον καὶ ἐπιστοιβάσουσι ξύλα ἐπὶ τὸ πῦρ. καὶ ἐπιστοιβάσουσιν οἱ υἱοὶ Ἀαρὼν οἱ ἱερεῖσ τὰ διχοτομήματα καὶ τὴν κεφαλὴν καὶ τὸ στέαρ ἐπὶ τὰ ξύλα τὰ ἐπὶ τοῦ πυρὸσ τὰ ὄντα ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου, τὰ δὲ ἐγκοίλια καὶ τοὺσ πόδασ πλυνοῦσιν ὕδατι, καὶ ἐπιθήσουσιν οἱ ἱερεῖσ τὰ πάντα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον. κάρπωμά ἐστι, θυσία, ὀσμὴ εὐωδίασ τῷ Κυρίῳ. Ἐὰν δὲ ἀπὸ τῶν προβάτων τὸ δῶρον αὐτοῦ τῷ Κυρίῳ, ἀπό τε τῶν ἀρνῶν καὶ τῶν ἐρίφων, εἰσ ὁλοκαυτώματα, ἄρσεν ἄμωμον προσάξει αὐτὸ καὶ ἐπιθήσει τὴν χεῖρα ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ. καὶ σφάξουσιν αὐτὸ ἐκ πλαγίων τοῦ θυσιαστηρίου πρὸσ βορρᾶν ἔναντι Κυρίου καὶ προσχεοῦσιν οἱ υἱοὶ Ἀαρὼν οἱ ἱερεῖσ τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ. καὶ διελοῦσιν αὐτὸ κατὰ μέλη καὶ τὴν κεφαλὴν καὶ τὸ στέαρ, καὶ ἐπιστοιβάσουσιν οἱ ἱερεῖσ αὐτὰ ἐπὶ τὰ ξύλα τὰ ἐπὶ τοῦ πυρὸσ τὰ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου. καὶ τὰ ἐγκοίλια καὶ τοὺσ πόδασ πλυνοῦσιν ὕδατι. καὶ προσοίσει ὁ ἱερεὺσ τὰ πάντα καὶ ἐπιθήσει ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον. κάρπωμά ἐστι, θυσία, ὀσμὴ εὐωδίασ τῷ Κυρίῳ. Ἐὰν δὲ ἀπὸ τῶν πετεινῶν κάρπωμα προσφέρῃ δῶρον αὐτοῦ τῷ Κυρίῳ, καὶ προσοίσει ἀπὸ τῶν τρυγόνων, ἢ ἀπὸ τῶν περιστερῶν τὸ δῶρον αὐτοῦ. καὶ προσοίσει αὐτὸ ὁ ἱερεὺσ πρὸσ τὸ θυσιαστήριον καὶ ἀποκνίσει τὴν κεφαλήν, καὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺσ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον καὶ στραγγιεῖ τὸ αἷμα πρὸσ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου. καὶ ἀφελεῖ τὸν πρόλοβον σὺν τοῖσ πτεροῖσ καὶ ἐκβαλεῖ αὐτὸ παρὰ τὸ θυσιαστήριον κατὰ ἀνατολάσ εἰσ τὸν τόπον τῆσ σποδοῦ. καὶ ἐκκλάσει αὐτὸ ἐκ τῶν πτερύγων καὶ οὐ διελεῖ, καὶ ἐπιθήσει αὐτὸ ὁ ἱερεὺσ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, ἐπὶ τὰ ξύλα τὰ ἐπὶ τοῦ πυρόσ. κάρπωμά ἐστι, θυσία, ὀσμὴ εὐωδίασ τῷ Κυρίῳ. ΕΑΝ δὲ ψυχὴ προσφέρῃ δῶρον θυσίαν τῷ Κυρίῳ, σεμίδαλισ ἔσται τὸ δῶρον αὐτοῦ, καὶ ἐπιχεεῖ ἐπ̓ αὐτὸ ἔλαιον καὶ ἐπιθήσει ἐπ̓ αὐτὸ λίβανον. θυσία ἐστί.

καὶ οἴσει πρὸσ τοὺσ υἱοὺσ Ἀαρὼν τοὺσ ἱερεῖσ, καὶ δραξάμενοσ ἀπ̓ αὐτῆσ πλήρη τὴν δράκα ἀπὸ τῆσ σεμιδάλεωσ σὺν τῷ ἐλαίῳ καὶ πάντα τὸν λίβανον αὐτῆσ, καὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺσ τὸ μνημόσυνον αὐτῆσ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον. θυσία, ὀσμὴ εὐωδίασ τῷ Κυρίῳ. καὶ τὸ λοιπὸν ἀπὸ τῆσ θυσίασ Ἀαρὼν καὶ τοῖσ υἱοῖσ αὐτοῦ. ἅγιον τῶν ἁγίων ἀπὸ τῶν θυσιῶν Κυρίου. ἐὰν δὲ προσφέρῃ δῶρον θυσίαν πεπεμμένην ἐν κλιβάνῳ, δῶρον Κυρίῳ ἐκ σεμιδάλεωσ, ἄρτουσ ἀζύμουσ πεφυραμένουσ ἐν ἐλαίῳ καὶ λάγανα ἄζυμα διακεχρισμένα ἐν ἐλαίῳ. ἐὰν δὲ θυσία ἀπὸ τηγάνου τὸ δῶρόν σου, σεμίδαλισ πεφυραμένη ἐν ἐλαίῳ, ἄζυμά ἐστι. καὶ διαθρύψεισ αὐτὰ κλάσματα, καὶ ἐπιχεεῖσ ἐπ̓ αὐτὰ ἔλαιον. θυσία ἐστὶ Κυρίῳ. ἐὰν δὲ θυσία ἀπὸ τηγάνου τὸ δῶρόν σου, σεμίδαλισ ἐν ἐλαίῳ ποιηθήσεται. καὶ προσοίσει τὴν θυσίαν, ἣν ἂν ποιήσῃ ἐκ τούτων τῷ Κυρίῳ, καὶ προσοίσει πρὸσ τὸν ἱερέα. καὶ προσεγγίσασ πρὸσ τὸ θυσιαστήριον ἀφελεῖ ὁ ἱερεὺσ ἀπὸ τῆσ θυσίασ τὸ μνημόσυνον αὐτῆσ, καὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺσ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον. κάρπωμα, ὀσμὴ εὐωδίασ τῷ Κυρίῳ. τὸ δὲ καταλειφθὲν ἀπὸ τῆσ θυσίασ, Ἀαρὼν καὶ τοῖσ υἱοῖσ αὐτοῦ. ἅγια τῶν ἁγίων ἀπὸ τῶν καρπωμάτων Κυρίου. Πᾶσαν θυσίαν, ἣν ἂν προσφέρητε Κυρίῳ, οὐ ποιήσετε ζυμωτόν. πᾶσαν γὰρ ζύμην καὶ πᾶν μέλι οὐ προσοίσετε ἀπ̓ αὐτοῦ, καρπῶσαι Κυρίῳ. δῶρον ἀπαρχῆσ προσοίσετε αὐτὰ Κυρίῳ, ἐπὶ δὲ τὸ θυσιαστήριον οὐκ ἀναβιβασθήσεται εἰσ ὀσμὴν εὐωδίασ Κυρίῳ. καὶ πᾶν δῶρον θυσίασ ὑμῶν ἁλὶ ἁλισθήσεται. οὐ διαπαύσατε ἅλασ διαθήκησ Κυρίου ἀπὸ θυσιασμάτων ὑμῶν, ἐπὶ παντὸσ δώρου ὑμῶν προσοίσετε Κυρίῳ τῷ Θεῷ ὑμῶν ἅλασ. ἐὰν δὲ προσφέρῃσ θυσίαν πρωτογεννημάτων τῷ Κυρίῳ, νέα πεφρυγμένα χίδρα ἐρικτὰ τῷ Κυρίῳ, καὶ προσοίσεισ τὴν θυσίαν τῶν πρωτογεννημάτων καὶ ἐπιχεεῖσ ἐπ̓ αὐτὴν ἔλαιον καὶ ἐπιθήσεισ ἐπ̓ αὐτὴν λίβανον. θυσία ἐστί. καὶ ἀνοίσει ὁ ἱερεὺσ τὸ μνημόσυνον αὐτῆσ ἀπὸ τῶν χίδρων σὺν τῷ ἐλαίῳ καὶ πάντα τὸν λίβανον αὐτῆσ. κάρπωμά ἐστι τῷ Κυρίῳ. ΕΑΝ δὲ θυσία σωτηρίου τὸ δῶρον αὐτοῦ τῷ Κυρίῳ, ἐὰν μὲν ἐκ τῶν βοῶν αὐτοῦ προσαγάγῃ, ἐάν τε ἄρσεν, ἐάν τε θῆλυ, ἄμωμον προσάξει αὐτὸ ἔναντι Κυρίου.

καὶ ἐπιθήσει τὰσ χεῖρασ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ δώρου, καὶ σφάξει αὐτὸ ἐναντίον Κυρίου παρὰ τὰσ θύρασ τῆσ σκηνῆσ τοῦ μαρτυρίου, καὶ προσχεοῦσιν οἱ υἱοὶ Ἀαρὼν οἱ ἱερεῖσ τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων κύκλῳ. καὶ προσάξουσιν ἀπὸ τῆσ θυσίασ τοῦ σωτηρίου κάρπωμα Κυρίῳ, τὸ στέαρ τὸ κατακαλύπτον τὴν κοιλίαν καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τῆσ κοιλίας καὶ τοὺσ δύο νεφροὺσ καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ̓ αὐτῶν, τὸ ἐπὶ τῶν μηρίων, καὶ τὸν λοβὸν τὸν ἐπὶ τοῦ ἥπατοσ σὺν τοῖσ νεφροῖσ περιελεῖ. καὶ ἀνοίσουσιν αὐτὰ οἱ υἱοὶ Ἀαρὼν οἱ ἱερεῖσ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἐπὶ τὰ ὁλοκαυτώματα ἐπὶ τὰ ξύλα τὰ ἐπί τοῦ πυρὸσ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου. κάρπωμα, ὀσμὴν εὐωδίασ Κυρίῳ. Ἐὰν δὲ ἀπὸ τῶν προβάτων τὸ δῶρον αὐτοῦ θυσία σωτηρίου τῷ Κυρίῳ, ἄρσεν ἢ θῆλυ, ἄμωμον προσοίσει αὐτό. ἐὰν ἄρνα προσαγάγῃ τὸ δῶρον αὐτοῦ, προσάξει αὐτὸ ἔναντι Κυρίου, καὶ ἐπιθήσει τὰσ χεῖρασ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ δώρου αὐτοῦ καὶ σφάξει αὐτὸ παρὰ τὰσ θύρασ τῆσ σκηνῆσ τοῦ μαρτυρίου, καὶ προσχεοῦσιν οἱ υἱοὶ Ἀαρὼν οἱ ἱερεῖσ τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ. καὶ προσοίσει ἀπὸ τῆσ θυσίασ τοῦ σωτηρίου κάρπωμα τῷ Κυρίῳ, τὸ στέαρ καὶ τὴν ὀσφὺν ἄμωμον καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ κατακαλύπτον τὴν κοιλίαν, καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τῆσ κοιλίας καὶ ἀμφοτέρουσ τοὺσ νεφροὺσ καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ̓ αὐτῶν, τὸ ἐπὶ τῶν μηρίων, καὶ τὸν λοβὸν τὸν ἐπὶ τοῦ ἥπατοσ σὺν τοῖσ νεφροῖσ περιελών, ἀνοίσει ὁ ἱερεὺσ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον. ὀσμὴ εὐωδίασ, κάρπωμα Κυρίῳ. Ἐὰν δὲ ἀπὸ τῶν αἰγῶν τὸ δῶρον αὐτοῦ, καὶ προσάξει ἔναντι Κυρίου. καὶ ἐπιθήσει τὰσ χεῖρασ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ, καὶ σφάξουσιν αὐτὸ ἔναντι Κυρίου παρὰ τὰσ θύρασ τῆσ σκηνῆσ τοῦ μαρτυρίου, καὶ προσχεοῦσιν οἱ υἱοὶ Ἀαρὼν οἱ ἱερεῖσ τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ. καὶ ἀνοίσει ἀπ̓ αὐτοῦ κάρπωμα Κυρίῳ τὸ στέαρ τὸ κατακαλύπτον τὴν κοιλίαν καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ ἐπί τῆσ κοιλίας καὶ ἀμφοτέρουσ τοὺσ νεφροὺσ καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ ἐπ̓ αὐτῶν, τὸ ἐπὶ τῶν μηρίων, καὶ τὸν λοβὸν τοῦ ἥπατοσ σὺν τοῖσ νεφροῖσ περιελεῖ. καὶ ἀνοίσει ὁ ἱερεὺσ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον. κάρπωμα, ὀσμὴ εὐωδίασ τῷ Κυρίῳ. πᾶν τὸ στέαρ τῷ Κυρίῳ. νόμιμον εἰσ τὸν αἰῶνα εἰσ τὰσ γενεὰσ ὑμῶν, ἐν πάσῃ κατοικίᾳ ὑμῶν. πᾶν στέαρ καὶ πᾶν αἷμα οὐκ ἔδεσθε. ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν λέγων.

λάλησον πρὸσ τοὺσ υἱοὺσ Ἰσραήλ, λέγων. ψυχὴ ἐὰν ἁμάρτῃ ἔναντι Κυρίου ἀκουσίωσ ἀπὸ πάντων τῶν προσταγμάτων Κυρίου, ὧν οὐ δεῖ ποιεῖν, καὶ ποιήσει ἕν τι ἀπ̓ αὐτῶν. ἐὰν μὲν ὁ ἀρχιερεὺσ ὁ κεχρισμένοσ ἁμάρτῃ τοῦ τὸν λαὸν ἁμαρτεῖν, καὶ προσάξει περὶ τῆσ ἁμαρτίασ αὐτοῦ, ἧσ ἥμαρτε, μόσχον ἐκ βοῶν ἄμωμον τῷ Κυρίῳ περὶ τῆσ ἁμαρτίασ. καὶ προσάξει τὸν μόσχον παρὰ τὴν θύραν τῆσ σκηνῆσ τοῦ μαρτυρίου ἔναντι Κυρίου, καὶ ἐπιθήσει τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ μόσχου ἔναντι Κυρίου, καὶ σφάξει τὸν μόσχον ἐνώπιον Κυρίου. καὶ λαβὼν ὁ ἱερεὺσ ὁ χριστὸσ ὁ τετελειωμένοσ τὰσ χεῖρασ ἀπὸ τοῦ αἵματοσ τοῦ μόσχου καὶ εἰσοίσει αὐτὸ εἰσ τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου καὶ βάψει ὁ ἱερεὺσ τὸν δάκτυλον εἰσ τὸ αἷμα, καὶ προσρανεῖ ἀπὸ τοῦ αἵματοσ ἑπτάκισ ἔναντι Κυρίου, κατὰ τὸ καταπέτασμα τὸ ἅγιον. καὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺσ ἀπὸ τοῦ αἵματοσ τοῦ μόσχου ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ θυμιάματοσ τῆσ συνθέσεωσ τοῦ ἐναντίον Κυρίου, ὅ ἐστιν ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου. καὶ πᾶν τὸ αἷμα τοῦ μόσχου ἐκχεεῖ παρὰ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων, ὅ ἐστι παρὰ τὰσ θύρασ τῆσ σκηνῆσ τοῦ μαρτυρίου. καὶ πᾶν τὸ στέαρ τοῦ μόσχου τοῦ τῆσ ἁμαρτίασ περιελεῖ ἀπ̓ αὐτοῦ, τὸ στέαρ τὸ κατακαλύπτον τὰ ἐνδόσθια καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τῶν ἐνδοσθίων καὶ τοὺσ δύο νεφροὺσ καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ̓ αὐτῶν, ὅ ἐστιν ἐπὶ τῶν μηρίων, καὶ τὸν λοβὸν τὸν ἐπὶ τοῦ ἥπατοσ σὺν τοῖσ νεφροῖσ περιελεῖ αὐτό, ὃν τρόπον ἀφαιρεῖται αὐτὸ ἀπὸ τοῦ μόσχου τοῦ τῆσ θυσίασ τοῦ σωτηρίου, καὶ ἀνοίσει ὁ ἱερεὺσ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τῆσ καρπώσεωσ. καὶ τὸ δέρμα τοῦ μόσχου καὶ πᾶσαν αὐτοῦ τήν σάρκα σὺν τῇ κεφαλῇ καὶ τοῖσ ἀκρωτηρίοισ καὶ τῇ κοιλίᾳ καὶ τῇ κόπρῳ καὶ ἐξοίσουσιν ὅλον τὸν μόσχον ἔξω τῆσ παρεμβολῆσ εἰσ τόπον καθαρόν, οὗ ἐκχεοῦσι τὴν σποδιάν, καὶ κατακαύσουσιν αὐτὸν ἐπὶ ξύλων ἐν πυρί. ἐπὶ τῆσ ἐκχύσεωσ τῆσ σποδιᾶσ καυθήσεται. Ἐὰν δὲ πᾶσα συναγωγὴ Ἰσραὴλ ἀγνοήσῃ ἀκουσίωσ καὶ λάθῃ ρῆμα ἐξ ὀφθαλμῶν τῆσ συναγωγῆσ καὶ ποιήσωσι μίαν ἀπὸ πασῶν τῶν ἐντολῶν Κυρίου, ἣ οὐ ποιηθήσεται, καὶ πλημμελήσωσι, καὶ γνωσθῇ αὐτοῖσ ἡ ἁμαρτία, ἣν ἥμαρτον ἐν αὐτῇ, καὶ προσάξει ἡ συναγωγὴ μόσχον ἐκ βοῶν ἄμωμον περὶ τῆσ ἁμαρτίασ, καὶ προσάξει αὐτὸν παρὰ τὰσ θύρασ τῆσ σκηνῆσ τοῦ μαρτυρίου. καὶ ἐπιθήσουσιν οἱ πρεσβύτεροι τῆσ συναγωγῆσ τὰσ χεῖρασ αὐτῶν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ μόσχου ἔναντι Κυρίου καὶ σφάξουσι τὸν μόσχον ἔναντι Κυρίου καὶ εἰσοίσει ὁ ἱερεὺσ ὁ χριστὸσ ἀπὸ τοῦ αἵματοσ τοῦ μόσχου εἰσ τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου. καὶ βάψει ὁ ἱερεὺσ τὸν δάκτυλον ἀπὸ τοῦ αἵματοσ τοῦ μόσχου κα’Ι ρανεῖ ἑπτάκισ ἔναντι Κυρίου, κατενώπιον τοῦ καταπετάσματοσ τοῦ ἁγίου. καὶ ἀπὸ τοῦ αἵματοσ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺσ ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τῶν θυμιαμάτων τῆσ συνθέσεωσ, ὅ ἐστιν ἐνώπιον Κυρίου, ὅ ἐστιν ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου. καὶ τὸ πᾶν αἷμα ἐκχεεῖ πρὸσ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τῶν καρπώσεων, τοῦ πρὸσ τῇ θύρᾳ τῆσ σκηνῆσ τοῦ μαρτυρίου. καὶ τὸ πᾶν στέαρ περιελεῖ ἀπ̓ αὐτοῦ καὶ ἀνοίσει ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον. καὶ ποιήσει τὸν μόσχον, ὃν τρόπον ἐποίησε τὸν μόσχον τὸν τῆσ ἁμαρτίασ, οὕτω ποιηθήσεται. καὶ ἐξιλάσεται περί αὐτῶν ὁ ἱερεύσ, καὶ ἀφεθήσεται αὐτοῖσ ἡ ἁμαρτία. καὶ ἐξοίσουσι τὸν μόσχον ὅλον ἔξω τῆσ παρεμβολῆσ καὶ κατακαύσουσι τὸν μόσχον, ὃν τρόπον κατέκαυσαν τὸν μόσχον τὸν πρότερον. ἁμαρτία συναγωγῆσ ἐστιν. ἐὰν δὲ ὁ ἄρχων ἁμάρτῃ, καὶ ποιήσῃ μίαν ἀπὸ πασῶν τῶν ἐντολῶν Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ, ἣ οὐ ποιηθήσεται, ἀκουσίωσ, καὶ ἁμάρτῃ καὶ πλημμελήσῃ, καὶ γνωσθῇ αὐτῷ ἡ ἁμαρτία, ἣν ἥμαρτεν ἐν αὐτῇ, καὶ προσοίσει τὸ δῶρον αὐτοῦ χίμαρον ἐξ αἰγῶν, ἄρσεν ἄμωμον. καὶ ἐπιθήσει τὴν χεῖρα ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ χιμάρου, καὶ σφάξουσιν αὐτὸν ἐν τόπῳ, οὗ σφάζουσι τὰ ὁλοκαυτώματα ἐνώπιον Κυρίου. ἁμαρτία ἐστί. καὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺσ ἀπὸ τοῦ αἵματοσ τοῦ τῆσ ἁμαρτίασ τῷ δακτύλῳ ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ τὸ πᾶν αἷμα αὐτοῦ ἐκχεεῖ παρὰ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων. καὶ τὸ πᾶν στέαρ αὐτοῦ ἀνοίσει ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, ὥσπερ τὸ στέαρ θυσίασ σωτηρίου. καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺσ ἀπὸ τῆσ ἁμαρτίασ αὐτοῦ, καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ. ἐὰν δὲ ψυχὴ μία ἁμάρτῃ ἀκουσίωσ ἐκ τοῦ λαοῦ τῆσ γῆσ, ἐν τῷ ποιῆσαι μίαν ἀπὸ πασῶν τῶν ἐντολῶν Κυρίου, ἣ οὐ ποιηθήσεται, καὶ πλημμελήσῃ, καὶ γνωσθῇ αὐτῷ ἡ ἁμαρτία, ἣν ἥμαρτεν ἐν αὐτῇ, καὶ οἴσει χίμαιραν ἐξ αἰγῶν, θήλειαν ἄμωμον οἴσει περὶ τῆσ ἁμαρτίασ, ἧσ ἥμαρτε. καὶ ἐπιθήσει τὴν χεῖρα ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ ἁμαρτήματοσ αὐτοῦ καὶ σφάξουσι τὴν χίμαιραν τὴν τῆσ ἁμαρτίασ ἐν τῷ τόπῳ, οὗ σφάζουσι τὰ ὁλοκαυτώματα. καὶ λήψεται ὁ ἱερεὺσ ἀπὸ τοῦ αἵματοσ αὐτῆσ τῷ δακτύλῳ, καὶ ἐπιθήσει ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τῶν ὁλοκαυτωμάτων. καὶ πᾶν τὸ αἷμα αὐτῆσ ἐκχεεῖ παρὰ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου. καὶ πᾶν τὸ στέαρ περιελεῖ, ὃν τρόπον περιαιρεῖται στέαρ ἀπὸ θυσίασ σωτηρίου, καὶ ἀνοίσει ὁ ἱερεὺσ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον εἰσ ὀσμὴν εὐωδίασ Κυρίῳ. καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεύσ, καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ. ἐὰν δὲ πρόβατον προσενέγκῃ τὸ δῶρον αὐτοῦ περὶ τῆσ ἁμαρτίασ, θῆλυ ἄμωμον προσοίσει αὐτό. καὶ ἐπιθήσει τὴν χεῖρα ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ τῆσ ἁμαρτίασ, καὶ σφάξουσιν αὐτὸ ἐν τόπῳ, οὗ σφάζουσι τὰ ὁλοκαυτώματα. καὶ λαβὼν ὁ ἱερεὺσ ἀπὸ τοῦ αἵματοσ τοῦ τῆσ ἁμαρτίασ τῷ δακτύλῳ, ἐπιθήσει ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου τῆσ ὁλοκαρπώσεωσ. καὶ πᾶν αὐτοῦ τὸ αἷμα ἐκχεεῖ παρὰ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου τῆσ ὁλοκαυτώσεωσ. καὶ πᾶν αὐτοῦ τὸ στέαρ περιελεῖ, ὃν τρόπον περιαιρεῖται στέαρ προβάτου ἐκ τῆσ θυσίασ τοῦ σωτηρίου, καὶ ἐπιθήσει αὐτὸ ὁ ἱερεὺσ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἐπὶ τὸ ὁλοκαύτωμα Κυρίου. καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺσ περὶ τῆσ ἁμαρτίασ, ἧσ ἥμαρτε, καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ. ΕΑΝ δὲ ψυχὴ ἁμάρτῃ, καὶ ἀκούσῃ φωνὴν ὁρκισμοῦ, καὶ οὗτοσ μάρτυσ, ἢ ἑώρακεν, ἢ σύνοιδεν, ἐὰν μὴ ἀπαγγείλῃ, λήψεται τὴν ἁμαρτίαν.

ἡ ψυχὴ ἐκείνη, ἥτισ ἐὰν ἅψηται παντὸσ πράγματοσ ἀκαθάρτου, ἢ θνησιμαίου, ἢ θηριαλώτου ἀκαθάρτου, ἢ τῶν θνησιμαίων βδελυγμάτων τῶν ἀκαθάρτων, ἢ τῶν θνησιμαίων κτηνῶν τῶν ἀκαθάρτων, ἢ ἅψηται ἀπὸ ἀκαθαρσίασ ἀνθρώπου, ἀπὸ πάσησ ἀκαθαρσίασ αὐτοῦ, ἧσ ἂν ἁψάμενοσ μιανθῇ, καί ἔλαθεν αὐτόν, μετὰ τοῦτο δὲ γνῷ, καὶ πλημμελήσῃ. ἡ ψυχή, ἣ ἂν ὀμόσῃ διαστέλλουσα τοῖσ χείλεσι κακοποιῆσαι ἢ καλῶσ ποιῆσαι κατὰ πάντα, ὅσα ἐὰν διαστείλῃ ὁ ἄνθρωποσ μεθ̓ ὅρκου, καὶ λάθῃ αὐτὸν πρὸ ὀφθαλμῶν, καὶ οὗτοσ γνῷ, καὶ ἁμάρτῃ ἕν τι τούτων, καὶ ἐξαγορεύσει τὴν ἁμαρτίαν, περὶ ὧν ἡμάρτηκε κατ̓ αὐτῆσ, καὶ οἴσει περὶ ὧν ἐπλημμέλησε Κυρίῳ, περὶ τῆσ ἁμαρτίασ ἧσ ἥμαρτε, θῆλυ ἀπὸ τῶν προβάτων, ἀμνάδα ἢ χίμαιραν ἐξ αἰγῶν, περὶ ἁμαρτίασ. καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺσ περὶ τῆσ ἁμαρτίασ αὐτοῦ, ἧσ ἥμαρτε, καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ ἡ ἁμαρτία. Ἐὰν δὲ μὴ ἰσχύῃ ἡ χεὶρ αὐτοῦ τὸ ἱκανὸν εἰσ τὸ πρόβατον, οἴσει περὶ τῆσ ἁμαρτίασ αὐτοῦ, ἧσ ἥμαρτε, δύο τρυγόνασ, ἢ δύο νεοσσοὺσ περιστερῶν Κυρίῳ, ἕνα περὶ ἁμαρτίασ καὶ ἕνα εἰσ ὁλοκαύτωμα. καὶ οἴσει αὐτὰ πρὸσ τὸν ἱερέα, καὶ προσάξει ὁ ἱερεὺσ τὸ περὶ τῆσ ἁμαρτίασ πρότερον. καὶ ἀποκνίσει ὁ ἱερεὺσ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ σφονδύλου, καὶ οὐ διελεῖ. καὶ ρανεῖ ἀπὸ τοῦ αἵματοσ τοῦ περὶ τῆσ ἁμαρτίασ ἐπὶ τὸν τοῖχον τοῦ θυσιαστηρίου, τὸ δὲ κατάλοιπον τοῦ αἵματοσ καταστραγγιεῖ ἐπὶ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου. ἁμαρτία γάρ ἐστι. καὶ τὸ δεύτερον ποιήσει ὁλοκάρπωμα, ὡσ καθήκει. καὶ ἐξιλάσεται ὁ ἱερεὺσ περὶ τῆσ ἁμαρτίασ αὐτοῦ, ἧσ ἥμαρτε, καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ. ἐὰν δὲ μὴ εὑρίσκῃ ἡ χεὶρ αὐτοῦ ζεῦγοσ τρυγόνων, ἢ δύο νεοσσοὺσ περιστερῶν, καὶ οἴσει τὸ δῶρον αὐτοῦ, περὶ οὗ ἥμαρτε, τὸ δέκατον τοῦ οἰφὶ σεμιδάλεωσ περὶ ἁμαρτίασ. οὐκ ἐπιχεεῖ ἐπ̓ αὐτὸ ἔλαιον, οὐδὲ ἐπιθήσει ἐπ̓ αὐτῷ λίβανον, ὅτι περὶ ἁμαρτίασ ἐστί. καὶ οἴσει αὐτὸ πρὸσ τὸν ἱερέα. καὶ δραξάμενοσ ὁ ἱερεὺσ ἀπ̓ αὐτῆσ πλήρη τὴν δράκα, τὸ μνημόσυνον αὐτῆσ ἐπιθήσει ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τῶν ὁλοκαυτωμάτων Κυρίῳ. ἁμαρτία ἐστί. καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺσ περὶ τῆσ ἁμαρτίασ αὐτοῦ, ἧσ ἥμαρτεν, ἀφ̓ ἑνὸσ τούτων, καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ. τὸ δὲ καταλειφθὲν ἔσται τῷ ἱερεῖ, ὡσ ἡ θυσία τῆσ σεμιδάλεωσ. Καὶ ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν, λέγων. ψυχὴ ἣ ἂν λάθῃ αὐτὸν λήθῃ καὶ ἁμάρτῃ ἀκουσίωσ ἀπὸ τῶν ἁγίων Κυρίου, καὶ οἴσει τῆσ πλημμελείασ αὐτοῦ τῷ Κυρίῳ κριὸν ἄμωμον ἐκ τῶν προβάτων, τιμῆσ ἀργυρίου σίκλων, τῷ σίκλῳ τῶν ἁγίων, περὶ οὗ ἐπλημμέλησε. καὶ ὃ ἥμαρτεν ἀπὸ τῶν ἁγίων ἀποτίσει αὐτό. καὶ τὸ ἐπίπεμπτον προσθήσει ἐπ̓ αὐτὸ καὶ δώσει αὐτὸ τῷ ἱερεῖ. καὶ ὁ ἱερεὺσ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ἐν τῷ κριῷ τῆσ πλημμελείασ, καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ. Καὶ ἡ ψυχὴ ἣ ἂν ἁμάρτῃ καὶ ποιήσῃ μίαν ἀπὸ πασῶν τῶν ἐντολῶν Κυρίου, ὧν οὐ δεῖ ποιεῖν, καὶ οὐκ ἔγνω, καὶ πλημμελήσῃ καὶ λάβῃ τὴν ἁμαρτίαν, καὶ οἴσει κριὸν ἄμωμον ἐκ τῶν προβάτων, τιμῆσ ἀργυρίου εἰσ πλημμέλειαν πρὸσ τὸν ἱερέα. καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺσ περὶ τῆσ ἀγνοίασ αὐτοῦ, ἧσ ἠγνόησε, καὶ αὐτὸσ οὐκ ᾔδει, καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ. ἐπλημμέλησε γὰρ πλημμελείᾳ ἔναντι Κυρίου. Καὶ ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν λέγων. ψυχὴ ἣ ἐὰν ἁμάρτῃ καὶ παριδὼν παρίδῃ τὰσ ἐντολὰσ Κυρίου καὶ ψεύσηται τὰ πρὸσ τὸν πλησίον ἐν παραθήκῃ ἢ περὶ κοινωνίασ ἢ περὶ ἁρπαγῆσ ἢ ἠδίκησέ τι τὸν πλησίον ἢ εὗρεν ἀπώλειαν καὶ ψεύσηται περὶ αὐτῆσ καὶ ὀμόσῃ ἀδίκωσ περὶ ἑνὸσ ἀπὸ πάντων, ὧν ἐὰν ποιήσῃ ὁ ἄνθρωποσ, ὥστε ἁμαρτεῖν ἐν τούτοισ, καὶ ἔσται ἡνίκα ἐὰν ἁμάρτῃ καὶ πλημμελήσῃ, καὶ ἀποδῷ τὸ ἅρπαγμα, ὃ ἥρπασεν, ἢ τὸ ἀδίκημα, ὃ ἠδίκησεν, ἢ τὴν παραθήκην, ἥτισ παρετέθη αὐτῷ, ἢ τὴν ἀπώλειαν, ἣν εὗρεν, ἀπὸ παντὸσ πράγματοσ, οὗ ὤμοσε περὶ αὐτοῦ ἀδίκωσ, καὶ ἀποτίσει αὐτὸ τὸ κεφάλαιον καὶ τὸ ἐπίπεμπτον προσθήσει ἐπ̓ αὐτό. τίνοσ ἐστίν, αὐτῷ ἀποδώσει ᾗ ἡμέρᾳ ἐλεγχθῇ. καὶ τῆσ πλημμελείασ αὐτοῦ οἴσει τῷ Κυρίῳ κριὸν ἀπὸ τῶν προβάτων ἄμωμον, τιμῆσ, εἰσ ὃ ἐπλημμέλησε. καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺσ ἔναντι Κυρίου, καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ περὶ ἑνὸσ ἀπὸ πάντων, ὧν ἐποίησε καὶ ἐπλημμέλησεν αὐτῷ. ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν λέγων.

ἔντειλαι Ἀαρὼν καὶ τοῖσ υἱοῖσ αὐτοῦ, λέγων. οὗτοσ ὁ νόμοσ τῆσ ὁλοκαυτώσεωσ. αὐτὴ ἡ ὁλοκαύτωσισ ἐπὶ τῆσ καύσεωσ αὐτῆσ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου ὅλην τὴν νύκτα ἕωσ τὸ πρωί̈, καὶ τὸ πῦρ τοῦ θυσιαστηρίου καυθήσεται ἐπ̓ αὐτοῦ, οὐ σβεσθήσεται. καὶ ἐνδύσεται ὁ ἱερεὺσ χιτῶνα λινοῦν καὶ περισκελὲσ λινοῦν ἐνδύσεται περὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ, καὶ ἀφελεῖ τὴν κατακάρπωσιν, ἣν ἂν καταναλώσῃ τὸ πῦρ, τὴν ὁλοκαύτωσιν, ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ παραθήσει αὐτὸ ἐχόμενον τοῦ θυσιαστηρίου. καὶ ἐκδύσεται τὴν στολὴν αὐτοῦ καὶ ἐνδύσεται στολὴν ἄλλην, καὶ ἐξοίσει τὴν κατακάρπωσιν ἔξω τῆσ παρεμβολῆσ εἰσ τόπον καθαρόν. καὶ πῦρ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον καυθήσεται ἀπ̓ αὐτοῦ καὶ οὐ σβεσθήσεται, καὶ καύσει ἐπ̓ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺσ ξύλα τὸ πρωί̈ πρωί̈. καὶ στοιβάσει ἐπ̓ αὐτοῦ τὴν ὁλοκαύτωσιν καὶ ἐπιθήσει ἐπ̓ αὐτὸ τὸ στέαρ τοῦ σωτηρίου. καὶ πῦρ διὰ παντὸσ καυθήσεται ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, οὐ σβεσθήσεται. Οὗτοσ ὁ νόμοσ τῆσ θυσίασ, ἣν προσάξουσιν αὐτὴν οἱ υἱοὶ Ἀαρὼν ἔναντι Κυρίου ἀπέναντι τοῦ θυσιαστηρίου. καὶ ἀφελεῖ ἀπ̓ αὐτοῦ τῇ δρακὶ ἀπὸ τῆσ σεμιδάλεωσ τῆσ θυσίασ σὺν τῷ ἐλαίῳ αὐτῆσ καὶ σὺν παντὶ τῷ λιβάνῳ αὐτῆσ τὰ ὄντα ἐπὶ τῆσ θυσίασ καὶ ἀνοίσει ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κάρπωμα, ὀσμὴν εὐωδίασ, τὸ μνημόσυνον αὐτῆσ τῷ Κυρίῳ. τὸ δὲ καταλειφθὲν ἀπ̓ αὐτῆσ ἔδεται Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ. ἄζυμα βρωθήσεται ἐν τόπῳ ἁγίῳ, ἐν αὐλῇ τῆσ σκηνῆσ τοῦ μαρτυρίου ἔδονται αὐτήν. οὐ πεφθήσεται ἐζυμωμένη. μερίδα αὐτὴν ἔδωκα αὐτοῖσ ἀπὸ τῶν καρπωμάτων Κυρίου. ἅγια ἁγίων ἐστίν, ὥσπερ τὸ τῆσ ἁμαρτίασ καὶ ὥσπερ τὸ τῆσ πλημμελείασ. πᾶν ἀρσενικὸν τῶν ἱερέων ἔδονται αὐτήν. νόμιμον αἰώνιον εἰσ τὰσ γενεὰσ ὑμῶν ἀπὸ τῶν καρπωμάτων Κυρίου. πᾶσ ὃσ ἐὰν ἅψηται αὐτῶν, ἁγιασθήσεται. Καὶ ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν λέγων. τοῦτο τὸ δῶρον Ἀαρὼν καὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ, ὃ προσοίσουσι Κυρίῳ ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ᾗ ἂν χρίσῃσ αὐτόν. τὸ δέκατον τοῦ οἰφὶ σεμιδάλεωσ εἰσ θυσίαν διὰ παντόσ, τὸ ἥμισυ αὐτῆσ τὸ πρωί̈, καὶ τὸ ἥμισυ αὐτῆσ τὸ δειλινόν. ἐπὶ τηγάνου ἐν ἐλαίῳ ποιηθήσεται, πεφυραμένην οἴσει αὐτήν, ἑλικτά, θυσίαν ἐκ κλασμάτων, θυσίαν εἰσ ὀσμὴν εὐωδίασ Κυρίῳ. ὁ ἱερεὺσ ὁ χριστὸσ ἀντ̓ αὐτοῦ ἐκ τῶν υἱῶν αὐτοῦ ποιήσει αὐτήν. νόμοσ αἰώνιοσ, ἅπαν ἐπιτελεσθήσεται. καὶ πᾶσα θυσία ἱερέωσ ὁλόκαυτοσ ἔσται καὶ οὐ βρωθήσεται. Καὶ ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν λέγων. λάλησον Ἀαρὼν καὶ τοῖσ υἱοῖσ αὐτοῦ λέγων. οὗτοσ ὁ νόμοσ τῆσ ἁμαρτίασ. ἐν τόπῳ, οὗ σφάζουσι τὸ ὁλοκαύτωμα, σφάξουσι τὰ περὶ τῆσ ἁμαρτίασ ἔναντι Κυρίου. ἅγια ἁγίων ἐστίν. ὁ ἱερεὺσ ὁ ἀναφέρων αὐτὴν ἔδεται αὐτήν. ἐν τόπῳ ἁγίῳ βρωθήσεται, ἐν αὐλῇ τῆσ σκηνῆσ τοῦ μαρτυρίου. πᾶσ ὁ ἁπτόμενοσ τῶν κρεῶν αὐτῆσ ἁγιασθήσεται. καὶ ᾧ ἐὰν ἐπιρραντισθῇ ἀπὸ τοῦ αἵματοσ αὐτῆσ ἐπὶ τὸ ἱμάτιον, ὃσ ἐὰν ραντισθῇ ἐπ̓ αὐτό, πλυθήσεται ἐν τόπῳ ἁγίῳ. καὶ σκεῦοσ ὀστράκινον, οὗ ἐὰν ἑψηθῇ ἐν αὐτῷ, συντριβήσεται. ἐὰν δὲ ἐν σκεύει χαλκῷ ἑψηθῇ, ἐκτρίψει αὐτὸ καὶ ἐκκλύσει ὕδατι. πᾶσ ἄρσην ἐν τοῖσ ἱερεῦσι φάγεται αὐτά. ἅγια ἁγίων ἐστὶ Κυρίῳ. καὶ πάντα τὰ περὶ τῆσ ἁμαρτίασ, ὧν ἐὰν εἰσενεχθῇ ἀπὸ τοῦ αἵματοσ αὐτῶν εἰσ τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου ἐξιλάσασθαι ἐν τῷ ἁγίῳ, οὐ βρωθήσεται. ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται. ΚΑΙ οὗτοσ ὁ νόμοσ τοῦ κριοῦ τοῦ περὶ τῆσ πλημμελείασ. ἅγια ἁγίων ἐστίν.

ἐν τόπῳ οὗ σφάζουσι τὸ ὁλοκαύτωμα, σφάξουσι τὸν κριὸν τῆσ πλημμελείασ ἔναντι Κυρίου, καὶ τὸ αἷμα προσχεεῖ ἐπὶ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου κύκλῳ. καὶ πᾶν τὸ στέαρ αὐτοῦ προσοίσει ἀπ̓ αὐτοῦ, καὶ τὴν ὀσφὺν καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ κατακαλύπτον τὰ ἐνδόσθια καὶ πᾶν τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τῶν ἐνδοσθίων καὶ τοὺσ δύο νεφροὺσ καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ̓ αὐτῶν, τὸ ἐπὶ τῶν μηρίων, καὶ τὸν λοβὸν τὸν ἐπὶ τοῦ ἥπατοσ σὺν τοῖσ νεφροῖσ, περιελεῖ αὐτά, καὶ ἀνοίσει αὐτὰ ὁ ἱερεὺσ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κάρπωμα τῷ Κυρίῳ. περὶ πλημμελείασ ἐστί. πᾶσ ἄρσην ἐκ τῶν ἱερέων ἔδεται αὐτά, ἐν τόπῳ ἁγίῳ ἔδονται αὐτά. ἅγια ἁγίων ἐστίν. ὥσπερ τὸ περὶ τῆσ ἁμαρτίασ, οὕτω καὶ τὸ τῆσ πλημμελείασ, νόμοσ εἷσ αὐτῶν. ὁ ἱερεὺσ ὅστισ ἐξιλάσσεται ἐν αὐτῷ, αὐτῷ ἔσται. καὶ ὁ ἱερεὺσ ὁ προσάγων ὁλοκαύτωμα ἀνθρώπου, τὸ δέρμα τῆσ ὁλοκαυτώσεωσ, ἧσ προσφέρει αὐτόσ, αὐτῷ ἔσται. καὶ πᾶσα θυσία, ἥτισ ποιηθήσεται ἐν τῷ κλιβάνῳ, καὶ πᾶσα, ἥτισ ποιηθήσεται ἐπ̓ ἐσχάρασ ἢ ἐπὶ τηγάνου, τοῦ ἱερέωσ τοῦ προσφέροντοσ αὐτήν, αὐτῷ ἔσται. καὶ πᾶσα θυσία ἀναπεποιημένη ἐν ἐλαίῳ καὶ μὴ ἀναπεποιημένη πᾶσι τοῖσ υἱοῖσ Ἀαρὼν ἔσται, ἑκάστῳ τὸ ἴσον. Οὗτοσ ὁ νόμοσ θυσίασ σωτηρίου, ἣν προσοίσουσι Κυρίῳ. ἐὰν μὲν περὶ αἰνέσεωσ προσφέρῃ αὐτήν, καὶ προσοίσει ἐπὶ τῆσ θυσίασ τῆσ αἰνέσεωσ ἄρτουσ ἐκ σεμιδάλεωσ ἀναπεποιημένουσ ἐν ἐλαίῳ, λάγανα ἄζυμα διακεχρισμένα ἐν ἐλαίῳ καὶ σεμίδαλιν πεφυραμένην ἐν ἐλαίῳ. ἐπ̓ ἄρτοισ ζυμίταισ προσοίσει τὰ δῶρα αὐτοῦ ἐπὶ θυσίᾳ αἰνέσεωσ σωτηρίου. καὶ προσάξει ἓν ἀπὸ πάντων τῶν δώρων αὐτοῦ, ἀφαίρεμα Κυρίῳ. τῷ ἱερεῖ τῷ προσχέοντι τὸ αἷμα τοῦ σωτηρίου, αὐτῷ ἔσται. καὶ τὰ κρέα θυσίασ αἰνέσεωσ σωτηρίου αὐτῷ ἔσται, καὶ ἐν ᾗ ἡμέρᾳ δωρεῖται, βρωθήσεται. οὐ καταλείψουσιν ἀπ̓ αὐτοῦ εἰσ τὸ πρωί̈. καὶ ἐὰν εὐχὴ ᾖ, ἢ ἑκούσιον θυσιάζῃ τὸ δῶρον αὐτοῦ, ᾗ ἂν ἡμέρᾳ προσαγάγῃ τὴν θυσίαν αὐτοῦ, βρωθήσεται, καὶ τῇ αὔριον. καὶ τὸ καταλειφθὲν ἀπὸ τῶν κρεῶν τῆσ θυσίασ ἕωσ ἡμέρασ τρίτησ, ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται. ἐὰν δὲ φαγὼν φάγῃ ἀπὸ τῶν κρεῶν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ, οὐ δεχθήσεται αὐτῷ τῷ προσφέροντι αὐτό, οὐ λογισθήσεται αὐτῷ, μίασμά ἐστιν. ἡ δὲ ψυχή, ἥτισ ἐὰν φάγῃ ἀπ̓ αὐτοῦ, τὴν ἁμαρτίαν λήψεται. καὶ κρέα ὅσα ἐὰν ἅψηται παντὸσ ἀκαθάρτου, οὐ βρωθήσεται, ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται. πᾶσ καθαρὸσ φάγεται κρέα. ἡ δὲ ψυχή, ἥτισ ἐὰν φάγῃ ἀπὸ τῶν κρεῶν τῆσ θυσίασ τοῦ σωτηρίου, ὅ ἐστι Κυρίου, καὶ ἡ ἀκαθαρσία αὐτοῦ ἐπ̓ αὐτῷ, ἀπολεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆσ. καὶ ψυχή, ἣ ἂν ἅψηται παντὸσ πράγματοσ ἀκαθάρτου, ἢ ἀπὸ ἀκαθαρσίασ ἀνθρώπου, ἢ τῶν τετραπόδων τῶν ἀκαθάρτων, ἢ παντὸσ βδελύγματοσ ἀκαθάρτου, καὶ φάγῃ ἀπὸ τῶν κρεῶν τῆσ θυσίασ τοῦ σωτηρίου, ὅ ἐστι Κυρίου, ἀπολεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆσ. Καὶ ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν λέγων. λάλησον τοῖσ υἱοῖσ Ἰσραὴλ λέγων. πᾶν στέαρ βοῶν, καὶ προβάτων, καὶ αἰγῶν οὐκ ἔδεσθε. καὶ στέαρ θνησιμαίων καὶ θηριαλώτων ποιηθήσεται εἰσ πᾶν ἔργον, καὶ εἰσ βρῶσιν οὐ βρωθήσεται. πᾶσ ὁ ἔσθων στέαρ ἀπὸ τῶν κτηνῶν, ὧν προσάξει ἀπ̓ αὐτῶν κάρπωμα Κυρίῳ, ἀπολεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἀπὸ τοῦ λαοῦ αὐτῆσ. πᾶν αἷμα οὐκ ἔδεσθε ἐν πάσῃ τῇ κατοικίᾳ ὑμῶν ἀπό τε τῶν κτηνῶν καὶ ἀπὸ τῶν πετεινῶν. πᾶσα ψυχή, ἣ ἂν φάγῃ αἷμα, ἀπολεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἀπὸ τοῦ λαοῦ αὐτῆσ. Καὶ ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν λέγων. καὶ τοῖσ υἱοῖσ Ἰσραὴλ λαλήσεισ, λέγων. ὁ προσφέρων θυσίαν σωτηρίου, οἴσει τὸ δῶρον αὐτοῦ Κυρίῳ καὶ ἀπὸ τῆσ θυσίασ τοῦ σωτηρίου. αἱ χεῖρεσ αὐτοῦ προσοίσουσι τὰ καρπώματα Κυρίῳ. τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τοῦ στηθυνίου, καὶ τὸν λοβὸν τοῦ ἥπατοσ, προσοίσει αὐτά, ὥστε ἐπιτιθέναι δόμα ἔναντι Κυρίου. καὶ ἀνοίσει ὁ ἱερεὺσ τὸ στέαρ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου, καὶ ἔσται τὸ στηθύνιον Ἀαρὼν καὶ τοῖσ υἱοῖσ αὐτοῦ. καὶ τὸν βραχίονα τὸν δεξιὸν δώσετε ἀφαίρεμα τῷ ἱερεῖ ἀπὸ τῶν θυσιῶν τοῦ σωτηρίου ὑμῶν. ὁ προσφέρων τὸ αἷμα τοῦ σωτηρίου καὶ τὸ στέαρ τὸ ἀπὸ τῶν υἱῶν Ἀαρών, αὐτῷ ἔσται ὁ βραχίων ὁ δεξιὸσ ἐν μερίδι. τὸ γὰρ στηθύνιον τοῦ ἐπιθέματοσ καὶ τὸν βραχίονα τοῦ ἀφαιρέματοσ εἴληφα παρὰ τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ἀπὸ τῶν θυσιῶν τοῦ σωτηρίου ὑμῶν καὶ ἔδωκα αὐτὰ Ἀαρὼν τῷ ἱερεῖ καὶ τοῖσ υἱοῖσ αὐτοῦ, νόμιμον αἰώνιον παρὰ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ. Αὕτη ἡ χρῖσισ Ἀαρὼν καὶ ἡ χρῖσισ τῶν υἱῶν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν καρπωμάτων Κυρίου, ἐν ᾗ ἡμέρᾳ προσηγάγετο αὐτοὺσ τοῦ ἱερατεύειν τῷ Κυρίῳ. καθὰ ἐνετείλατο Κύριοσ δοῦναι αὐτοῖσ ᾗ ἡμέρᾳ ἔχρισεν αὐτοὺσ παρὰ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ. νόμιμον αἰώνιον εἰσ τὰσ γενεὰσ αὐτῶν. οὗτοσ ὁ νόμοσ τῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ θυσίασ καὶ περὶ ἁμαρτίασ καὶ τῆσ πλημμελείασ καὶ τῆσ τελειώσεωσ καὶ τῆσ θυσίασ τοῦ σωτηρίου, ὃν τρόπον ἐνετείλατο Κύριοσ τῷ Μωυσῇ ἐν τῷ ὄρει Σινά, ᾗ ἡμέρᾳ ἐνετείλατο τοῖσ υἱοῖσ Ἰσραὴλ προσφέρειν τὰ δῶρα αὐτῶν ἔναντι Κυρίου ἐν τῇ ἐρήμῳ Σινά. ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν λέγων.

λάβε Ἀαρὼν καὶ τοὺσ υἱοὺσ αὐτοῦ καὶ τὰσ στολὰσ αὐτοῦ καὶ τὸ ἔλαιον τῆσ χρίσεωσ καὶ τὸν μόσχον τὸν περὶ τῆσ ἁμαρτίασ καὶ τοὺσ δύο κριοὺσ καὶ τὸ κανοῦν τῶν ἀζύμων, καὶ πᾶσαν τὴν συναγωγὴν ἐκκλησίασον ἐπὶ τὴν θύραν τῆσ σκηνῆσ τοῦ μαρτυρίου. καὶ ἐποίησε Μωυσῆσ ὃν τρόπον συνέταξεν αὐτῷ Κύριοσ, καὶ ἐξεκκλησίασε τὴν συναγωγὴν ἐπὶ τὴν θύραν τῆσ σκηνῆσ τοῦ μαρτυρίου. καὶ εἶπε Μωυσῆσ τῇ συναγωγῇ. τοῦτό ἐστι τὸ ρῆμα, ὃ ἐνετείλατο Κύριοσ ποιῆσαι. καὶ προσήνεγκε Μωυσῆσ τὸν Ἀαρὼν καὶ τοὺσ υἱοὺσ αὐτοῦ, καὶ ἔλουσεν αὐτοὺσ ὕδατι. καὶ ἐνέδυσεν αὐτὸν τὸν χιτῶνα καὶ ἔζωσεν αὐτὸν τὴν ζώνην καὶ ἐνέδυσεν αὐτὸν τὸν ὑποδύτην καὶ ἐπέθηκεν ἐπ̓ αὐτὸν τὴν ἐπωμίδα καὶ συνέζωσεν αὐτὸν κατὰ τὴν ποίησιν τῆσ ἐπωμίδοσ καὶ συνέσφιγξεν αὐτὸν ἐν αὐτῇ, καὶ ἐπέθηκεν ἐπ̓ αὐτὴν τὸ λογεῖον καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὸ λογεῖον τὴν δήλωσιν καὶ τὴν ἀλήθειαν. καὶ ἐπέθηκε τὴν μίτραν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὴν μίτραν κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ τὸ πέταλον τὸ χρυσοῦν τὸ καθηγιασμένον ἅγιον, ὃν τρόπον συνέταξε Κύριοσ τῷ Μωυσῇ. καὶ ἔλαβε Μωυσῆσ ἀπὸ τοῦ ἐλαίου τῆσ χρίσεως καὶ ἔρρανεν ἀπ̓ αὐτοῦ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἑπτάκισ καὶ ἔχρισε τὸ θυσιαστήριον καὶ ἡγίασεν αὐτὸ καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῷ καὶ τὸν λουτῆρα καὶ τὴν βάσιν αὐτοῦ, καὶ ἡγίασεν αὐτά. καὶ ἔχρισε τὴν σκηνὴν καὶ πάντα τὰ σκεύη αὐτῆσ καὶ ἡγίασεν αὐτήν. καὶ ἐπέχεε Μωυσῆσ ἀπὸ τοῦ ἐλαίου τῆσ χρίσεωσ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν Ἀαρὼν καὶ ἔχρισεν αὐτὸν καὶ ἡγίασεν αὐτόν. καὶ προσήγαγε Μωυσῆσ τοὺσ υἱουσ Ἀαρὼν καὶ ἐνέδυσεν αὐτοὺσ χιτῶνασ καί ἔζωσεν αὐτοὺσ ζώνασ καὶ περιέθηκεν αὐτοῖσ κιδάρεισ, καθάπερ συνέταξε Κύριοσ τῷ Μωυσῇ. καὶ προσήγαγε Μωυσῆσ τὸν μόσχον τὸν περὶ τῆσ ἁμαρτίασ, καὶ ἐπέθηκεν Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τὰσ χεῖρασ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ μόσχου τοῦ τῆσ ἁμαρτίασ. καὶ ἔσφαξεν αὐτόν, καὶ ἔλαβε Μωυσῆσ ἀπὸ τοῦ αἵματοσ καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου κύκλῳ τῷ δακτύλῳ καὶ ἐκαθάρισε τὸ θυσιαστήριον. καὶ τὸ αἷμα ἐξέχεεν ἐπὶ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἡγίασεν αὐτό, τοῦ ἐξιλάσασθαι ἐπ̓ αὐτοῦ. καὶ ἔλαβε Μωυσῆσ πᾶν τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τῶν ἐνδοσθίων καὶ τὸν λοβὸν τὸν ἐπὶ τοῦ ἥπατοσ καὶ ἀμφοτέρουσ τοὺσ νεφροὺσ καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ̓ αὐτῶν, καὶ ἀνήνεγκε Μωυσῆσ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον. καὶ τὸν μόσχον καὶ τὴν βύρσαν αὐτοῦ καὶ τὰ κρέα αὐτοῦ καὶ τὴν κόπρον αὐτοῦ κατέκαυσεν αὐτὰ πυρὶ ἔξω τῆσ παρεμβολῆσ, ὃν τρόπον συνέταξε Κύριοσ τῷ Μωυσῇ. καὶ προσήγαγε Μωυσῆσ τὸν κριὸν τὸν εἰσ ὁλοκαύτωμα, καὶ ἐπέθηκεν Ἀαρὼν καὶ υἱοὶ αὐτοῦ τὰσ χεῖρασ αὐτῶν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ κριοῦ. καὶ ἔσφαξε Μωυσῆσ τὸν κριόν, καὶ προσέχεε Μωυσῆσ τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ. καὶ τὸν κριὸν ἐκρεανόμησε κατὰ μέλη καὶ ἀνήνεγκε Μωυσῆσ τὴν κεφαλὴν καὶ τὰ μέλη καὶ τὸ στέαρ. καὶ τὴν κοιλίαν καὶ τοὺσ πόδασ ἔπλυνεν ὕδατι, καὶ ἀνήνεγκε Μωυσῆσ ὅλον τὸν κριὸν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον. ὁλοκαύτωμά ἐστιν εἰσ ὀσμὴν εὐωδίασ, κάρπωμά ἐστι τῷ Κυρίῳ, καθάπερ ἐνετείλατο Κύριοσ τῷ Μωυσῇ. καὶ προσήγαγε Μωυσῆσ τὸν κριὸν τὸν δεύτερον, κριὸν τελειώσεωσ. καὶ ἐπέθηκεν Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τὰσ χεῖρασ αὐτῶν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ κριοῦ. καὶ ἔσφαξεν αὐτὸν καὶ ἔλαβε Μωυσῆσ ἀπὸ τοῦ αἵματοσ αὐτοῦ καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὸν λοβὸν τοῦ ὠτὸσ Ἀαρὼν τοῦ δεξιοῦ καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆσ χειρὸσ τῆσ δεξιᾶσ καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τοῦ ποδὸσ τοῦ δεξιοῦ. καὶ προσήγαγε Μωυσῆσ τοὺσ υἱοὺσ Ἀαρών, καὶ ἐπέθηκε Μωυσῆσ ἀπὸ τοῦ αἵματοσ ἐπὶ τοὺσ λοβοὺσ τῶν ὤτων τῶν δεξιῶν καὶ ἐπὶ τὰ ἄκρα τῶν χειρῶν αὐτῶν τῶν δεξιῶν καὶ ἐπὶ τὰ ἄκρα τῶν ποδῶν αὐτῶν τῶν δεξιῶν, καὶ προσέχεε Μωυσῆσ τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ. καὶ ἔλαβε τὸ στέαρ καὶ τὴν ὀσφὺν καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπὶ τῆσ κοιλίασ καὶ τὸν λοβὸν τοῦ ἥπατοσ καὶ τοὺσ δύο νεφροὺσ καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ̓ αὐτῶν καὶ τὸν βραχίονα τὸν δεξιόν. καὶ ἀπὸ τοῦ κανοῦ τῆσ τελειώσεωσ, τοῦ ὄντοσ ἔναντι Κυρίου, ἔλαβεν ἄρτον ἕνα ἄζυμον καὶ ἄρτον ἐξ ἐλαίου ἕνα καὶ λάγανον ἓν καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὸ στέαρ καὶ τὸν βραχίονα τὸν δεξιόν. καὶ ἐπέθηκεν ἅπαντα ἐπὶ τὰσ χεῖρασ Ἀαρὼν καὶ ἐπὶ τὰσ χεῖρασ τῶν υἱῶν αὐτοῦ. καὶ ἀνήνεγκεν αὐτά ἀφαίρεμα ἔναντι Κυρίου. καὶ ἔλαβε Μωυσῆσ ἀπὸ τῶν χειρῶν αὐτῶν, καὶ ἀνήνεγκεν αὐτὰ Μωυσῆσ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, ἐπὶ τὸ ὁλοκαύτωμα τῆσ τελειώσεωσ, ὅ ἐστιν ὀσμὴ εὐωδίασ. κάρπωμά ἐστι τῷ Κυρίῳ. καὶ λαβὼν Μωυσῆσ τὸ στηθύνιον ἀφεῖλεν αὐτὸ ἐπίθεμα ἔναντι Κυρίου ἀπὸ τοῦ κριοῦ τῆσ τελειώσεωσ, καὶ ἐγένετο Μωυσῇ ἐν μερίδι, καθὰ ἐνετείλατο Κύριοσ τῷ Μωυσῇ. καὶ ἔλαβε Μωυσῆσ ἀπὸ τοῦ ἐλαίου τῆσ χρίσεωσ καὶ ἀπὸ τοῦ αἵματοσ τοῦ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου καὶ προσέρρανεν ἐπὶ Ἀαρὼν καὶ τὰσ στολὰσ αὐτοῦ καὶ τοὺσ υἱοὺσ αὐτοῦ καὶ τὰσ στολὰσ τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ̓ αὐτοῦ, καὶ ἡγίασεν Ἀαρὼν καὶ τὰσ στολὰσ αὐτοῦ καὶ τούσ υἱοὺσ αὐτοῦ καὶ τὰσ στολὰσ τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ̓ αὐτοῦ. καὶ εἶπε Μωυσῆσ πρὸσ Ἀαρὼν καὶ τοὺσ υἱοὺσ αὐτοῦ. ἑψήσατε τὰ κρέα ἐν τῇ αὐλῇ τῆσ σκηνῆσ τοῦ μαρτυρίου ἐν τόπῳ ἁγίῳ καὶ ἐκεῖ φάγεσθε αὐτὰ καὶ τοὺσ ἄρτουσ τοὺσ ἐν τῷ κανῷ τῆσ τελειώσεωσ, ὃν τρόπον συντέτακταί μοι, λέγων. Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ φάγονται αὐτά. καὶ τὸ καταλειφθὲν τῶν κρεῶν καὶ τῶν ἄρτων ἐν πυρὶ κατακαύσατε. καὶ ἀπὸ τῆσ θύρασ τῆσ σκηνῆσ τοῦ μαρτυρίου οὐκ ἐξελεύσεσθε ἑπτὰ ἡμέρασ, ἕωσ ἡμέρα πληρωθῇ, ἡμέρα τελειώσεωσ ὑμῶν. ἑπτὰ γὰρ ἡμέρασ τελειώσει τὰσ χεῖρασ ὑμῶν, καθάπερ ἐποίησεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ, ᾗ ἐνετείλατο Κύριοσ τοῦ ποιῆσαι, ὥστε ἐξιλάσασθαι περὶ ὑμῶν. καὶ ἐπὶ τὴν θύραν τῆσ σκηνῆσ τοῦ μαρτυρίου καθήσεσθε ἑπτὰ ἡμέρασ, ἡμέραν καὶ νύκτα. φυλάξεσθε τὰ φυλάγματα Κυρίου, ἵνα μὴ ἀποθάνητε. οὕτω γὰρ ἐνετείλατό μοι Κύριοσ ὁ Θεόσ. καὶ ἐποίησεν Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ πάντασ τοὺσ λόγουσ, οὓσ συνέταξε Κύριοσ τῷ Μωυσῇ. ΚΑΙ ἐγενήθη τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ, ἐκάλεσε Μωυσῆσ Ἀαρὼν καὶ τοὺσ υἱοὺσ αὐτοῦ καὶ τὴν γερουσίαν Ἰσραήλ.

καὶ εἶπε Μωυσῆσ πρὸσ Ἀαρών. λάβε σεαυτῷ μοσχάριον ἐκ βοῶν περὶ ἁμαρτίασ καὶ κριὸν εἰσ ὁλοκαύτωμα, ἄμωμα, καὶ προσένεγκε αὐτὰ ἔναντι Κυρίου. καὶ τῇ γερουσίᾳ Ἰσραὴλ λάλησον, λέγων. λάβετε χίμαρον ἐξ αἰγῶν ἕνα περὶ ἁμαρτίασ, καὶ μοσχάριον, καὶ ἀμνὸν ἐνιαύσιον εἰσ ὁλοκάρπωσιν, ἄμωμα, καὶ μόσχον καὶ κριὸν εἰσ θυσίαν σωτηρίου ἔναντι Κυρίου καὶ σεμίδαλιν πεφυραμένην ἐν ἐλαίῳ. ὅτι σήμερον Κύριοσ ὀφθήσεται ἐν ὑμῖν. καὶ ἔλαβον, καθὸ ἐνετείλατο Μωυσῆσ, ἀπέναντι τῆσ σκηνῆσ τοῦ μαρτυρίου, καὶ προσῆλθε πᾶσα συναγωγὴ καὶ ἔστησαν ἔναντι Κυρίου. καὶ εἶπε Μωυσῆσ. τοῦτο τὸ ρῆμα, ὃ εἶπε Κύριοσ, ποιήσατε, καὶ ὀφθήσεται ἐν ὑμῖν ἡ δόξα Κυρίου. καὶ εἶπε Μωυσῆσ τῷ Ἀαρών. πρόσελθε πρὸσ τὸ θυσιαστήριον καὶ ποίησον τὸ περὶ τῆσ ἁμαρτίασ σου καὶ τὸ ὁλοκαύτωμά σου καὶ ἐξίλασαι περὶ σεαυτοῦ καὶ τοῦ οἴκου σου. καὶ ποίησον τὰ δῶρα τοῦ λαοῦ καὶ ἐξίλασαι περὶ αὐτῶν, καθάπερ ἐνετείλατο Κύριοσ τῷ Μωυσῇ. καὶ προσῆλθεν Ἀαρὼν πρὸσ τὸ θυσιαστήριον καὶ ἔσφαξε τὸ μοσχάριον τὸ περὶ τῆσ ἁμαρτίασ αὐτοῦ. καὶ προσήνεγκαν οἱ υἱοὶ Ἀαρὼν τὸ αἷμα πρὸσ αὐτόν, καὶ ἔβαψε τὸν δάκτυλον εἰσ τὸ αἷμα καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου καὶ τὸ αἷμα ἐξέχεεν ἐπὶ τὴν βάσιν τοῦ θυσιαστηρίου. καὶ τὸ στέαρ καὶ τοὺσ νεφροὺσ καὶ τὸν λοβὸν τοῦ ἥπατοσ τοῦ περὶ τῆσ ἁμαρτίασ ἀνήνεγκεν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον, ὃν τρόπον ἐνετείλατο Κύριοσ τῷ Μωυσῇ. καὶ τὰ κρέα καὶ τὴν βύρσαν κατέκαυσεν αὐτὰ πυρί, ἔξω τῆσ παρεμβολῆσ. καὶ ἔσφαξε τὸ ὁλοκαύτωμα. καὶ προσήνεγκαν οἱ υἱοὶ Ἀαρὼν τὸ αἷμα πρὸσ αὐτόν. καὶ προσέχεεν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ. καὶ τὸ ὁλοκαύτωμα προσήνεγκαν αὐτὸ κατὰ μέλη, αὐτὰ καὶ τὴν κεφαλὴν ἐπέθηκεν ἐπί τὸ θυσιαστήριον. καὶ ἔπλυνε τὴν κοιλίαν καὶ τοὺσ πόδασ ὕδατι καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὸ ὁλοκαύτωμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον. καὶ προσήνεγκε τὸ δῶρον τοῦ λαοῦ. καὶ ἔλαβε τὸν χίμαρον τὸν περὶ τῆσ ἁμαρτίασ τοῦ λαοῦ καὶ ἔσφαξεν αὐτόν, καὶ ἐκαθάρισεν αὐτόν, καθὰ καὶ τὸν πρῶτον. καὶ προσήνεγκε τὸ ὁλοκαύτωμα καὶ ἐποίησεν αὐτό, ὡσ καθήκει. καὶ προσήνεγκε τὴν θυσίαν, καὶ ἔπλησε τὰσ χεῖρασ ἀπ̓ αὐτῆσ καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον χωρὶσ τοῦ ὁλοκαυτώματοσ τοῦ πρωϊνοῦ. καὶ ἔσφαξε τὸν μόσχον, καὶ τὸν κριὸν τῆσ θυσίασ τοῦ σωτηρίου τῆσ τοῦ λαοῦ. καὶ προσήνεγκαν οἱ υἱοὶ Ἀαρὼν τὸ αἷμα πρὸσ αὐτόν, καὶ προσέχεε πρὸσ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ. καὶ τὸ στέαρ τὸ ἀπὸ τοῦ μόσχου καὶ τοῦ κριοῦ, τὴν ὀσφὺν καὶ τὸ στέαρ τὸ κατακαλύπτον ἐπὶ τῆσ κοιλίασ καὶ τοὺσ δύο νεφρούσ, καὶ τὸ στέαρ τὸ ἐπ̓ αὐτῶν καὶ τὸν λοβὸν τὸν ἐπὶ τοῦ ἥπατοσ, καὶ ἐπέθηκε τὰ στέατα ἐπὶ τὰ στηθύνια, καὶ ἀνήνεγκε τὰ στέατα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον. καὶ τὸ στηθύνιον, καὶ τὸν βραχίονα τὸν δεξιὸν ἀφεῖλεν Ἀαρὼν ἀφαίρεμα ἔναντι Κυρίου, ὃν τρόπον συνέταξε Κύριοσ τῷ Μωυσῇ. καὶ ἐξάρασ Ἀαρὼν τὰσ χεῖρασ ἐπὶ τὸν λαόν, εὐλόγησεν αὐτούσ. καὶ κατέβη ποιήσασ τὸ περὶ τῆσ ἁμαρτίασ καὶ τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰ τοῦ σωτηρίου. καὶ εἰσῆλθε Μωυσῆσ καὶ Ἀαρὼν εἰσ τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου καὶ ἐξελθόντεσ εὐλόγησαν πάντα τὸν λαόν, καὶ ὤφθη ἡ δόξα Κυρίου παντὶ τῷ λαῷ. καὶ ἐξῆλθε πῦρ παρὰ Κυρίου καὶ κατέφαγε τὰ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου, τά τε ὁλοκαυτώματα καὶ τὰ στέατα, καὶ εἶδε πᾶσ ὁ λαὸσ καὶ ἐξέστη καὶ ἔπεσαν ἐπὶ πρόσωπον. Καὶ λαβόντεσ οἱ δύο υἱοὶ Ἀαρὼν Ναδὰβ καὶ Ἀβιοὺδ ἕκαστοσ τὸ πυρεῖον αὐτοῦ ἐπέθηκαν ἐπ̓ αὐτὸ πῦρ καὶ ἐπέβαλον ἐπ̓ αὐτὸ θυμίαμα καὶ προσήνεγκαν ἔναντι Κυρίου πῦρ ἀλλότριον, ὃ οὐ προσέταξε Κύριοσ αὐτοῖσ.

καὶ ἐξῆλθε πῦρ παρὰ Κυρίου καὶ κατέφαγεν αὐτούσ, καὶ ἀπέθανον ἔναντι Κυρίου. καὶ εἶπε Μωυσῆσ πρὸσ Ἀαρών. τοῦτό ἐστιν, ὃ εἶπε Κύριοσ λέγων. ἐν τοῖσ ἐγγίζουσί μοι ἁγιασθήσομαι καὶ ἐν πάσῃ τῇ συναγωγῇ δοξασθήσομαι. καὶ κατενύχθη Ἀαρών. καὶ ἐκάλεσε Μωυσῆσ τὸν Μισαδάη καὶ τὸν Ἐλισαφάν, υἱοὺσ Ὀζιήλ, υἱοὺσ τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ πατρὸσ Ἀαρών, καὶ εἶπεν αὐτοῖσ. προσέλθατε καὶ ἄρατε τοὺσ ἀδελφοὺσ ὑμῶν ἐκ προσώπου τῶν ἁγίων ἔξω τῆσ παρεμβολῆσ. καὶ προσῆλθον καὶ ᾖραν αὐτοὺσ ἐν τοῖσ χιτῶσιν αὐτῶν ἔξω τῆσ παρεμβολῆσ, ὃν τρόπον εἶπε Μωυσῆσ. καὶ εἶπε Μωυσῆσ πρὸσ Ἀαρὼν καὶ Ἐλεάζαρ καὶ Ἰθάμαρ τοὺσ υἱοὺσ αὐτοῦ τοὺσ καταλελειμμένουσ. τὴν κεφαλὴν ὑμῶν οὐκ ἀποκιδαρώσετε καὶ τὰ ἱμάτια ὑμῶν οὐ διαρρήξετε, ἵνα μὴ ἀποθάνητε, καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν συναγωγὴν ἔσται θυμόσ. οἱ δὲ ἀδελφοὶ ὑμῶν πᾶσ ὁ οἶκοσ Ἰσραὴλ κλαύσονται τὸν ἐμπυρισμόν, ὃν ἐνεπυρίσθησαν ὑπὸ Κυρίου. καὶ ἀπὸ τῆσ θύρασ τῆσ σκηνῆσ τοῦ μαρτυρίου οὐκ ἐξελεύσεσθε, ἵνα μὴ ἀποθάνητε. τὸ ἔλαιον γὰρ τῆσ χρίσεωσ τὸ παρὰ Κυρίου ἐφ̓ ὑμῖν. καὶ ἐποίησαν κατὰ τὸ ρῆμα Μωυσῆ. Καὶ ἐλάλησε Κύριοσ τῷ Ἀαρών, λέγων. οἶνον καὶ σίκερα οὐ πίεσθε, σὺ καὶ οἱ υἱοί σου μετὰ σοῦ, ἡνίκα ἐὰν εἰσπορεύησθε εἰσ τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου, ἢ προσπορευομένων ὑμῶν πρὸσ τὸ θυσιαστήριον, καὶ οὐ μὴ ἀποθάνητε διαστεῖλαι ἀνὰ μέσον τῶν ἁγίων καὶ τῶν βεβήλων, καὶ ἀνὰ μέσον τῶν ἀκαθάρτων καὶ τῶν καθαρῶν. καὶ συμβιβάσεισ τοὺσ υἱοὺσ Ἰσραὴλ ἅπαντα τὰ νόμιμα, ἃ ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ αὐτοὺσ διὰ χειρὸσ Μωυσῆ. Καὶ εἶπε Μωυσῆσ πρὸσ Ἀαρὼν καὶ πρὸσ Ἐλεάζαρ καὶ Ἰθάμαρ τοὺσ υἱοὺσ Ἀαρὼν τοὺσ καταλειφθέντασ. λάβετε τὴν θυσίαν τὴν καταλειφθεῖσαν ἀπὸ τῶν καρπωμάτων Κυρίου, καὶ φάγεσθε ἄζυμα παρὰ τὸ θυσιαστήριον. ἅγια ἁγίων ἐστί. καὶ φάγεσθε αὐτὴν ἐν τόπῳ ἁγίῳ. νόμιμον γάρ σοί ἐστι, καὶ νόμιμον τοῖσ υἱοῖσ σου τοῦτο ἀπὸ τῶν καρπωμάτων Κυρίου. οὕτω γὰρ ἐντέταλταί μοι. καὶ τὸ στηθύνιον τοῦ ἀφορίσματοσ καὶ τὸν βραχίονα τοῦ ἀφαιρέματοσ φάγεσθε ἐν τόπῳ ἁγίῳ, σὺ καὶ οἱ υἱοί σου καὶ ὁ οἶκόσ σου μετὰ σοῦ. νόμιμον γὰρ σοὶ καὶ νόμιμον τοῖσ υἱοῖσ σου ἐδόθη ἀπὸ τῶν θυσιῶν τοῦ σωτηρίου τῶν υἱῶν Ἰσραήλ. τὸν βραχίονα τοῦ ἀφαιρέματοσ καὶ τὸ στηθύνιον τοῦ ἀφορίσματοσ ἐπὶ τῶν καρπωμάτων τῶν στεάτων προσοίσουσιν, ἀφόρισμα ἀφορίσαι ἔναντι Κυρίου. καὶ ἔσται σοι καὶ τοῖσ υἱοῖσ σου καὶ ταῖσ θυγατράσι σου μετὰ σοῦ νόμιμον αἰώνιον, ὃν τρόπον συνέταξε Κύριοσ τῷ Μωυσῇ. Καὶ τὸν χίμαρον τὸν περὶ τῆσ ἁμαρτίασ ζητῶν ἐξεζήτησε Μωυσῆσ. καὶ ὅδε ἐνεπεπύριστο. καὶ ἐθυμώθη Μωυσῆσ ἐπὶ Ἐλεάζαρ καὶ Ἰθάμαρ τοὺσ υἱοὺσ Ἀαρὼν τοὺσ καταλελειμμένουσ, λέγων. διατί οὐκ ἐφάγετε τὸ περὶ τῆσ ἁμαρτίασ ἐν τόπῳ ἁγίῳ̣ ὅτι γὰρ ἅγια ἁγίων ἐστί, τοῦτο ἔδωκεν ὑμῖν φαγεῖν, ἵνα ἀφέλητε τὴν ἁμαρτίαν τῆσ συναγωγῆσ καὶ ἐξιλάσησθε περὶ αὐτῶν ἔναντι Κυρίου. οὐ γὰρ εἰσήχθη τοῦ αἵματοσ αὐτοῦ εἰσ τὸ ἅγιον. κατὰ πρόσωπον ἔσω φάγεσθε αὐτὸ ἐν τόπῳ ἁγίῳ, ὃν τρόπον μοι συνέταξε Κύριοσ. καὶ ἐλάλησεν Ἀαρὼν πρὸσ Μωυσῆν, λέγων. εἰ σήμερον προσαγηόχασι τὰ περὶ τῆσ ἁμαρτίασ αὐτῶν καὶ τὰ ὁλοκαυτώματα αὐτῶν ἔναντι Κυρίου, καὶ συμβέβηκέ μοι τοιαῦτα. καὶ φάγομαι τὰ περί τῆσ ἁμαρτίασ σήμερον, μὴ ἀρεστὸν ἔσται Κυρίῳ̣ καὶ ἤκουσε Μωυσῆσ, καὶ ἤρεσεν αὐτῷ. ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν καὶ Ἀαρὼν λέγων.

λαλήσατε τοῖσ υἱοῖσ Ἰσραὴλ λέγοντεσ. ταῦτα τὰ κτήνη, ἃ φάγεσθε ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν τῶν ἐπὶ τῆσ γῆσ. πᾶν κτῆνοσ διχηλοῦν ὁπλὴν καὶ ὀνυχιστῆρασ ὀνυχίζον δύο χηλῶν καὶ ἀνάγον μηρυκισμὸν ἐν τοῖσ κτήνεσι, ταῦτα φάγεσθε. πλὴν ἀπὸ τούτων οὐ φάγεσθε, ἀπὸ τῶν ἀναγόντων μηρυκισμὸν καὶ ἀπὸ τῶν διχηλούντων τὰσ ὁπλὰσ καὶ ὀνυχιζόντων ὀνυχιστῆρασ. τὸν κάμηλον, ὅτι ἀνάγει μηρυκισμὸν τοῦτο, ὁπλὴν δὲ οὐ διχηλεῖ, ἀκάθαρτον τοῦτο ὑμῖν. καὶ τὸν δασύποδα, ὅτι οὐκ ἀνάγει μηρυκισμὸν τοῦτο, καὶ ὁπλὴν οὐ διχηλεῖ, ἀκάθαρτον τοῦτο ὑμῖν. καὶ τὸν χοιρογρύλλιον, ὅτι οὐκ ἀνάγει μηρυκισμὸν τοῦτο, καὶ ὁπλὴν οὐ διχηλεῖ, ἀκάθαρτον τοῦτο ὑμῖν. καὶ τὸν ὗν, ὅτι διχηλεῖ ὁπλὴν τοῦτο, καὶ ὀνυχίζει ὄνυχασ ὁπλῆσ, καὶ τοῦτο οὐκ ἀνάγει μηρυκισμόν, ἀκάθαρτον τοῦτο ὑμῖν. ἀπὸ τῶν κρεῶν αὐτῶν οὐ φάγεσθε καὶ τῶν θνησιμαίων αὐτῶν οὐχ ἅψεσθε, ἀκάθαρτα ταῦτα ὑμῖν. Καὶ ταῦτα, ἃ φάγεσθε ἀπὸ πάντων τῶν ἐν τοῖσ ὕδασι. πάντα ὅσα ἐστὶν αὐτοῖσ πτερύγια καὶ λεπίδεσ ἐν τοῖσ ὕδασι καὶ ἐν ταῖσ θαλάσσαισ καὶ ἐν τοῖσ χειμάρροισ, ταῦτα φάγεσθε. καὶ πάντα ὅσα οὐκ ἔστιν αὐτοῖσ πτερύγια, οὐδὲ λεπίδεσ ἐν τῷ ὕδατι, ἢ ἐν ταῖσ θαλάσσαισ καὶ ἐν τοῖσ χειμάρροισ, ἀπὸ πάντων, ὧν ἐρεύγεται τὰ ὕδατα, καὶ ἀπὸ πάσησ ψυχῆσ τῆσ ζώσησ ἐν τῷ ὕδατι, βδέλυγμά ἐστι. καὶ βδελύγματα ἔσονται ὑμῖν. ἀπὸ τῶν κρεῶν αὐτῶν οὐκ ἔδεσθε καὶ τὰ θνησιμαῖα αὐτῶν βδελύξεσθε. καὶ πάντα ὅσα οὐκ ἔστιν αὐτοῖσ πτερύγια, οὐδὲ λεπίδεσ, τῶν ἐν τοῖσ ὕδασι, βδέλυγμα τοῦτό ἐστιν ὑμῖν. Καὶ ταῦτα, ἃ βδελύξεσθε ἀπὸ τῶν πετεινῶν, καὶ οὐ βρωθήσεται, βδέλυγμά ἐστι. τὸν ἀετὸν καὶ τὸν γρύπα καὶ τὸν ἁλιαίετον καὶ τὸν γύπα καὶ τὸν ἴκτινον καὶ τὰ ὅμοια αὐτῷ καὶ στρουθὸν καὶ γλαῦκα καὶ λάρον καὶ τὰ ὅμοια αὐτῷ καὶ πάντα κόρακα καὶ τὰ ὅμοια αὐτῷ καὶ ἱέρακα καὶ τὰ ὅμοια αὐτῷ καὶ νυκτικόρακα καὶ καταρράκτην καὶ ἶβιν καὶ πορφυρίωνα καὶ πελεκᾶνα καὶ κύκνον καὶ ἐρωδιὸν καὶ χαραδριόν, καὶ τὰ ὅμοια αὐτῷ καὶ ἔποπα καὶ νυκτερίδα καὶ πάντα τὰ ἑρπετὰ τῶν πετεινῶν, ἃ πορεύεται ἐπὶ τέσσαρα, βδελύγματά ἐστιν ὑμῖν. ἀλλὰ ταῦτα φάγεσθε ἀπὸ τῶν ἑρπετῶν τῶν πετεινῶν, ἃ πορεύεται ἐπὶ τέσσαρα, ἃ ἔχει σκέλη ἀνώτερον τῶν ποδῶν αὐτοῦ, πηδᾶν ἐν αὐτοῖσ ἐπὶ τῆσ γῆσ. καὶ ταῦτα φάγεσθε ἀπ̓ αὐτῶν. τὸν βροῦχον καὶ τὰ ὅμοια αὐτῷ καὶ τὸν ἀττάκην καὶ τὰ ὅμοια αὐτῷ καὶ ὀφιομάχην καὶ τὰ ὅμοια αὐτῷ καὶ τὴν ἀκρίδα καὶ τὰ ὅμοια αὐτῇ. πᾶν ἑρπετὸν ἀπὸ τῶν πετεινῶν, οἷσ εἰσι τέσσαρεσ πόδεσ, βδελύγματά ἐστιν ὑμῖν, καὶ ἐν τούτοισ μιανθήσεσθε, πᾶσ ὁ ἁπτόμενοσ τῶν θνησιμαίων αὐτῶν ἀκάθαρτοσ ἔσται ἕωσ ἑσπέρασ, καὶ πᾶσ ὁ αἴρων τῶν θνησιμαίων αὐτῶν πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, καὶ ἀκάθαρτοσ ἔσται ἕωσ ἑσπέρασ. καὶ ἐν πᾶσι τοῖσ κτήνεσιν, ὅ ἐστι διχηλοῦν ὁπλήν, καὶ ὀνυχιστῆρασ ὀνυχίζει καὶ μηρυκισμὸν οὐ μηρυκᾶται, ἀκάθαρτα ἔσονται ὑμῖν. πᾶσ ὁ ἁπτόμενοσ τῶν θνησιμαίων αὐτῶν ἀκάθαρτοσ ἔσται ἕωσ ἑσπέρασ. καὶ πᾶσ ὃσ πορεύεται ἐπὶ χειρῶν ἐν πᾶσι τοῖσ θηρίοισ, ἃ πορεύεται ἐπί τέσσαρα, ἀκάθαρτά ἐστιν ὑμῖν. πᾶσ ὁ ἁπτόμενοσ τῶν θνησιμαίων αὐτῶν ἀκάθαρτοσ ἔσται ἕωσ ἑσπέρασ, καὶ ὁ αἴρων τῶν θνησιμαίων αὐτῶν πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, καὶ ἀκάθαρτοσ ἔσται ἕωσ ἑσπέρασ. ἀκάθαρτα ταῦτά ἐστιν ὑμῖν. Καὶ ταῦτα ὑμῖν ἀκάθαρτα ἀπὸ τῶν ἑρπετῶν τῶν ἐπί τῆσ γῆσ. ἡ γαλῆ καὶ ὁ μῦσ καὶ ὁ κροκόδειλοσ ὁ χερσαῖοσ, μυγάλη καὶ χαμαιλέων, καὶ χαλαβώτησ καὶ σαῦρα καὶ ἀσπάλαξ. ταῦτα ἀκάθαρτα ὑμῖν ἀπὸ πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἐπὶ τῆσ γῆσ. πᾶσ ὁ ἁπτόμενοσ αὐτῶν τεθνηκότων ἀκάθαρτοσ ἔσται ἕωσ ἑσπέρασ. καὶ πᾶν, ἐφ̓ ὃ ἂν ἐπιπέσῃ ἀπ̓ αὐτῶν ἐπ̓ αὐτὸ τεθνηκότων αὐτῶν, ἀκάθαρτον ἔσται ἀπὸ παντὸσ σκεύουσ ξυλίνου ἢ ἱματίου ἢ δέρματοσ ἢ σάκκου. πᾶν σκεῦοσ, ὃ ἂν ποιηθῇ ἔργον ἐν αὐτῷ, εἰσ ὕδωρ βαφήσεται καὶ ἀκάθαρτον ἔσται ἕωσ ἑσπέρασ. καὶ καθαρὸν ἔσται. καὶ πᾶν σκεῦοσ ὀστράκινον, εἰσ ὃ ἐὰν πέσῃ ἀπὸ τούτων ἔνδον, ὅσα ἐὰν ἔνδον ᾖ, ἀκάθαρτα ἔσται, καὶ αὐτὸ συντριβήσεται. καὶ πᾶν βρῶμα, ὃ ἔσθεται, εἰσ ὃ ἂν ἐπέλθῃ ἐπ̓ αὐτὸ ὕδωρ, ἀκάθαρτον ἔσται. καὶ πᾶν ποτόν, ὃ πίνεται ἐν παντὶ ἀγγείῳ, ἀκάθαρτον ἔσται. καὶ πᾶν, ὃ ἐὰν ἐπιπέσῃ ἀπὸ τῶν θνησιμαίων αὐτῶν ἐπ̓ αὐτό, ἀκάθαρτον ἔσται. κλίβανοι καὶ χυτρόποδεσ καθαιρεθήσονται. ἀκάθαρτα ταῦτά ἐστι καὶ ἀκάθαρτα ταῦτα ὑμῖν ἔσονται. πλὴν πηγῶν ὑδάτων καὶ λάκκου καὶ συναγωγῆσ ὕδατοσ, ἔσται καθαρόν. ὁ δὲ ἁπτόμενοσ τῶν θνησιμαίων αὐτῶν ἀκάθαρτοσ ἔσται. ἐὰν δὲ ἐπιπέσῃ ἀπὸ τῶν θνησιμαίων αὐτῶν ἐπὶ πᾶν σπέρμα σπόριμον, ὃ σπαρήσεται, καθαρὸν ἔσται. ἐὰν δὲ ἐπιχυθῇ ὕδωρ ἐπί πᾶν σπέρμα καὶ ἐπιπέσῃ τῶν θνησιμαίων αὐτῶν ἐπ̓ αὐτό, ἀκάθαρτόν ἐστιν ὑμῖν. ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ τῶν κτηνῶν, ὃ ἐστιν ὑμῖν φαγεῖν τοῦτο, ὁ ἁπτόμενοσ τῶν θνησιμαίων αὐτῶν ἀκάθαρτοσ ἔσται ἕωσ ἑσπέρασ. καὶ ὁ ἐσθίων ἀπὸ τῶν θνησιμαίων τούτων πλυνεῖ τὰ ἱμάτια καὶ ἀκάθαρτοσ ἔσται ἕωσ ἑσπέρασ. καὶ ὁ αἴρων ἀπὸ θνησιμαίων αὐτῶν πλυνεῖ τὰ ἱμάτια καὶ λούσεται ὕδατι καὶ ἀκάθαρτοσ ἔσται ἕωσ ἑσπέρασ. Καὶ πᾶν ἑρπετόν, ὃ ἕρπει ἐπὶ τῆσ γῆσ, βδέλυγμα ἔσται τοῦτο ὑμῖν, οὐ βρωθήσεται. καὶ πᾶσ ὁ πορευόμενοσ ἐπὶ κοιλίασ καὶ πᾶσ ὁ πορευόμενοσ ἐπὶ τέσσαρα διαπαντόσ, ὃ πολυπληθεῖ ποσὶν ἐν πᾶσι τοῖσ ἑρπετοῖσ τοῖσ ἕρπουσιν ἐπὶ τῆσ γῆσ, οὐ φάγεσθε αὐτό, ὅτι βδέλυγμα ὑμῖν ἐστι. καὶ οὐ μὴ βδελύξητε τὰσ ψυχὰσ ὑμῶν ἐν πᾶσι τοῖσ ἑρπετοῖσ τοῖσ ἕρπουσιν ἐπὶ τῆσ γῆσ καὶ οὐ μιανθήσεσθε ἐν τούτοισ καὶ οὐκ ἀκάθαρτοι ἔσεσθε ἐν αὐτοῖσ, ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν, καὶ ἁγιασθήσεσθε καὶ ἅγιοι ἔσεσθε, ὅτι ἅγιόσ εἰμι ἐγὼ Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν, καὶ οὐ μιανεῖτε τὰσ ψυχὰσ ὑμῶν ἐν πᾶσι τοῖσ ἑρπετοῖσ τοῖσ κινουμένοισ ἐπὶ τῆσ γῆσ. ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριοσ ὁ ἀναγαγὼν ὑμᾶσ ἐκ τῆσ Αἰγύπτου εἶναι ὑμῶν Θεόσ, καὶ ἔσεσθε ἅγιοι, ὅτι ἅγιόσ εἰμι ἐγὼ Κύριοσ. Οὗτοσ ὁ νόμοσ περὶ τῶν κτηνῶν καὶ τῶν πετεινῶν καὶ πάσησ ψυχῆσ τῆσ κινουμένησ ἐν τῷ ὕδατι καὶ πάσησ ψυχῆσ ἑρπούσησ ἐπὶ τῆσ γῆσ, διαστεῖλαι ἀνὰ μέσον τῶν ἀκαθάρτων καὶ ἀνὰ μέσον τῶν καθαρῶν καὶ ἀνὰ μέσον τῶν ζωογονούντων τὰ ἐσθιόμενα, καὶ ἀνὰ μέσον τῶν ζωογονούντων τὰ μὴ ἐσθιόμενα. ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν λέγων.

λάλησον τοῖσ υἱοῖσ Ἰσραὴλ καὶ ἐρεῖσ πρὸσ αὐτούσ. γυνή, ἥτισ ἐὰν σπερματισθῇ καὶ τέκῃ ἄρσεν, καὶ ἀκάθαρτοσ ἔσται ἑπτὰ ἡμέρασ, κατὰ τὰσ ἡμέρασ τοῦ χωρισμοῦ τῆσ ἀφέδρου αὐτῆσ, ἀκάθαρτοσ ἔσται. καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ περιτεμεῖ τὴν σάρκα τῆσ ἀκροβυστίασ αὐτοῦ. καὶ τριάκοντα καὶ τρεῖσ ἡμέρασ καθήσεται ἐν αἵματι ἀκαθάρτῳ αὐτῆσ, παντὸσ ἁγίου οὐχ ἅψεται καὶ εἰσ τὸ ἁγιαστήριον οὐκ εἰσελεύσεται, ἕωσ ἂν πληρωθῶσιν αἱ ἡμέραι καθάρσεωσ αὐτῆσ. ἐὰν δὲ θῆλυ τέκῃ, καὶ ἀκάθαρτοσ ἔσται δὶσ ἑπτὰ ἡμέρασ, κατὰ τὴν ἄφεδρον αὐτῆσ. καὶ ἑξήκοντα ἡμέρασ καὶ ἓξ καθεσθήσεται ἐν αἵματι ἀκαθάρτῳ αὐτῆσ. καὶ ὅταν ἀναπληρωθῶσιν αἱ ἡμέραι καθάρσεωσ αὐτῆσ ἐφ̓ υἱῷ ἢ ἐπὶ θυγατρί, προσοίσει ἀμνὸν ἐνιαύσιον ἄμωμον, εἰσ ὁλοκαύτωμα, καὶ νεοσσὸν περιστερᾶσ ἢ τρυγόνα περὶ ἁμαρτίασ ἐπὶ τὴν θύραν τῆσ σκηνῆσ τοῦ μαρτυρίου πρὸσ τὸν ἱερέα, καὶ προσοίσει αὐτὸν ἔναντι Κυρίου καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτῆσ ὁ ἱερεύσ καὶ καθαριεῖ αὐτὴν ἀπὸ τῆσ πηγῆσ τοῦ αἵματοσ αὐτῆσ. οὗτοσ ὁ νόμοσ τῆσ τικτούσησ ἄρσεν ἢ θῆλυ. ἐὰν δὲ μὴ εὑρίσκῃ ἡ χεὶρ αὐτῆσ τὸ ἱκανὸν εἰσ ἀμνόν, καὶ λήψεται δύο τρυγόνασ ἢ δύο νεοσσοὺσ περιστερῶν, μίαν εἰσ ὁλοκαύτωμα καὶ μίαν περὶ ἁμαρτίασ, καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτῆσ ὁ ἱερεύσ, καὶ καθαρισθήσεται. ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν καὶ Ἀαρὼν λέγων.

ἀνθρώπῳ ἐάν τινι γένηται ἐν δέρματι χρωτὸσ αὐτοῦ οὐλὴ σημασίασ τηλαυγήσ, καὶ γένηται ἐν δέρματι χρωτὸσ αὐτοῦ ἁφὴ λέπρασ, ἀχθήσεται πρὸσ Ἀαρὼν τὸν ἱερέα, ἢ ἕνα τῶν υἱῶν αὐτοῦ τῶν ἱερέων. καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺσ τὴν ἁφὴν ἐν δέρματι τοῦ χρωτὸσ αὐτοῦ, καὶ ἡ θρὶξ ἐν τῇ ἁφῇ μεταβάλῃ λευκή, καὶ ἡ ὄψισ τῆσ ἁφῆσ ταπεινὴ ἀπὸ τοῦ δέρματοσ τοῦ χρωτόσ, ἁφὴ λέπτρασ ἐστί. καὶ ὄψεται ὁ ἱερεύσ, καὶ μιανεῖ αὐτόν. ἐὰν δὲ τηλαυγὴσ λευκὴ ᾖ ἐν τῷ δέρματι τοῦ χρωτὸσ αὐτοῦ, καὶ ταπεινὴ μὴ ᾖ ἡ ὄψισ αὐτῆσ ἀπὸ τοῦ δέρματοσ, καὶ ἡ θρὶξ αὐτοῦ οὐ μετέβαλε τρίχα λευκήν, αὐτὴ δέ ἐστιν ἀμαυρά, καὶ ἀφοριεῖ ὁ ἱερεὺσ τὴν ἁφὴν ἑπτὰ ἡμέρασ. καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺσ τὴν ἁφὴν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ, καὶ ἰδοὺ ἡ ἁφὴ μένει ἐναντίον αὐτοῦ, οὐ μετέπεσεν ἡ ἁφὴ ἐν τῷ δέρματι, καὶ ἀφοριεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεὺσ ἑπτὰ ἡμέρασ τὸ δεύτερον. καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺσ αὐτὸν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ τὸ δεύτερον. καὶ ἰδοὺ ἀμαυρὰ ἡ ἁφή, οὐ μετέπεσεν ἡ ἁφὴ ἐν τῷ δέρματι. καὶ καθαριεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύσ. σημασία γάρ ἐστι. καὶ πλυνάμενοσ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καθαρὸσ ἔσται. ἐὰν δὲ μεταβαλοῦσα μεταπέσῃ ἡ σημασία ἐν τῷ δέρματι, μετὰ τὸ ἰδεῖν αὐτὸν τὸν ἱερέα τοῦ καθαρίσαι αὐτόν, καὶ ὀφθήσεται τὸ δεύτερον τῷ ἱερεῖ. καὶ ὄψεται αὐτὸν ὁ ἱερεύσ, καὶ ἰδοὺ μετέπεσεν ἡ σημασία ἐν τῷ δέρματι, καὶ μιανεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύσ. λέπρα ἐστί. καὶ ἁφὴ λέπρασ ἐὰν γένηται ἐν ἀνθρώπῳ, καὶ ἥξει πρὸσ τόν ἱερέα. καὶ ὄψεται ὁ ἱερεύσ, καὶ ἰδοὺ οὐλὴ λευκὴ ἐν τῷ δέρματι, καὶ αὕτη μετέβαλε τρίχα λευκήν, καὶ ἀπὸ τοῦ ὑγιοῦσ τῆσ σαρκὸσ τῆσ ζώσησ ἐν τῇ οὐλῇ, λέπρα παλαιουμένη ἐστὶν ἐν τῷ δέρματι τοῦ χρωτόσ, καὶ μιανεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεὺσ καὶ ἀφοριεῖ αὐτόν, ὅτι ἀκάθαρτόσ ἐστιν. ἐὰν δὲ ἀνθοῦσα ἐξανθήσῃ ἡ λέπρα ἐν τῷ δέρματι, καὶ καλύψῃ ἡ λέπρα πᾶν τὸ δέρμα τῆσ ἁφῆσ ἀπὸ κεφαλῆσ ἕωσ ποδῶν, καθ̓ ὅλην τὴν ὅρασιν τοῦ ἱερέωσ, καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺσ καὶ ἰδού ἐκάλυψεν ἡ λέπρα πᾶν τὸ δέρμα τοῦ χρωτόσ, καὶ καθαριεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεὺσ τὴν ἁφήν, ὅτι πᾶν μετέβαλε λευκόν, καθαρόν ἐστι. καὶ ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ὀφθῇ ἐν αὐτῷ χρὼσ ζῶν, μιανθήσεται, καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺσ τὸν χρῶτα τὸν ὑγιῆ, καὶ μιανεῖ αὐτὸν ὁ χρὼσ ὁ ὑγιήσ, ὅτι ἀκάθαρτόσ ἐστι. λέπρα ἐστί. ἐὰν δέ ἀποκαταστῇ ὁ χρὼσ ὁ ὑγιήσ, καὶ μεταβάλῃ λευκή, καὶ ἐλεύσεται πρὸσ τὸν ἱερέα, καὶ ὄψεται ὁ ἱερεύσ, καὶ ἰδοὺ μετέβαλεν ἡ ἁφὴ εἰσ τὸ λευκόν, καὶ καθαριεῖ ὁ ἱερεὺσ τὴν ἁφήν. καθαρόσ ἐστι. Καὶ σὰρξ ἐὰν γένηται ἐν τῷ δέρματι αὐτοῦ ἕλκοσ καὶ ὑγιασθῇ, καὶ γένηται ἐν τῷ τόπῳ τοῦ ἕλκουσ οὐλὴ λευκή, ἢ τηλαυγὴσ λευκαίνουσα, ἢ πυρρίζουσα, καὶ ὀφθήσεται τῷ ἱερεῖ, καὶ ὄψεται ὁ ἱερεύσ, καὶ ἰδοὺ ἡ ὄψισ ταπεινοτέρα τοῦ δέρματοσ, καὶ ἡ θρὶξ αὐτῆσ μετέβαλεν εἰσ λευκήν, καὶ μιανεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύσ, ὅτι λέπρα ἐστίν, ἐν τῷ ἕλκει ἐξήνθησεν. ἐὰν δὲ ἴδῃ ὁ ἱερεύσ, καὶ ἰδοὺ οὐκ ἔστιν ἐν αὐτῷ θρὶξ λευκή, καὶ ταπεινὸν μὴ ᾖ ἀπὸ τοῦ δέρματοσ τοῦ χρωτόσ, καὶ αὐτὴ ᾖ ἀμαυρά, καὶ ἀφοριεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεὺσ ἑπτὰ ἡμέρασ. ἐὰν δὲ διαχύσει διαχέηται ἐν τῷ δέρματι, καὶ μιανεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύσ, ἁφὴ λέπρασ ἐστίν, ἐν τῷ ἕλκει ἐξήνθησεν. ἐὰν δὲ κατὰ χώραν μείνῃ τὸ τηλαύγημα καὶ μὴ διαχέηται, οὐλὴ τοῦ ἕλκουσ ἐστί, καὶ καθαριεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύσ. Καὶ σὰρξ ἐὰν γένηται ἐν τῷ δέρματι αὐτοῦ κατάκαυμα πυρόσ, καὶ γένηται ἐν τῷ δέρματι αὐτοῦ τὸ ὑγιασθὲν τοῦ κατακαύματοσ αὐγάζον τηλαυγὲσ λευκόν, ὑποπυρρίζον ἢ ἔκλευκον, καὶ ὄψεται αὐτὸν ὁ ἱερεύσ, καὶ ἰδοὺ μετέβαλε θρὶξ λευκὴ εἰσ τὸ αὐγάζον, καὶ ἡ ὄψισ αὐτοῦ ταπεινὴ ἀπὸ τοῦ δέρματοσ, λέπρα ἐστίν, ἐν τῷ κατακαύματι ἐξήνθησε. καὶ μιανεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύσ, ἁφὴ λέπρασ ἐστίν. ἐὰν δὲ ἴδῃ ὁ ἱερεύσ, καὶ ἰδοὺ οὐκ ἔστιν ἐν τῷ αὐγάζοντι θρὶξ λευκή, καὶ ταπεινὸν μὴ ᾖ ἀπὸ τοῦ δέρματοσ, αὐτὸ δὲ ἀμαυρόν, καὶ ἀφοριεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεὺσ ἑπτὰ ἡμέρασ. καὶ ὄψεται αὐτὸν ὁ ἱερεὺσ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ. ἐὰν δὲ διαχύσει διαχέηται ἐν τῷ δέρματι, καὶ μιανεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύσ. ἁφὴ λέπρασ ἐστίν, ἐν τῷ ἕλκει ἐξήνθησεν. ἐὰν δὲ κατὰ χώραν μείνῃ τὸ αὐγάζον, καὶ μὴ διαχυθῇ ἐν τῷ δέρματι, αὐτὴ δὲ ἀμαυρὰ ᾖ, οὐλὴ τοῦ κατακαύμαστόσ ἐστι, καὶ καθαριεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύσ. ὁ γὰρ χαρακτὴρ τοῦ κατακαύματόσ ἐστι. Καὶ ἀνδρὶ ἢ γυναικὶ ἐὰν γένηται ἐν αὐτοῖσ ἁφὴ λέπρασ ἐν τῇ κεφαλῇ ἢ ἐν τῷ πώγωνι, καί ὄψεται ὁ ἱερεὺσ τὴν ἁφήν, καὶ ἰδοὺ ἡ ὄψισ αὐτῆσ ἐγκοιλοτέρα τοῦ δέρματοσ, ἐν αὐτῇ δὲ θρὶξ ξανθίζουσα λεπτή, καὶ μιανεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύσ. θραῦσμά ἐστι, λέπρα τῆσ κεφαλῆσ ἢ λέπρα τοῦ πώγωνόσ ἐστι. καὶ ἐὰν ἴδῃ ὁ ἱερεὺσ τὴν ἁφὴν τοῦ θραύσματοσ, καὶ ἰδοὺ οὐχ ἡ ὄψισ ἐγκοιλοτέρα τοῦ δέρματοσ, καὶ θρὶξ ξανθίζουσα οὐκ ἔστιν ἐν αὐτῇ, καὶ ἀφοριεῖ ὁ ἱερεὺσ τὴν ἁφὴν τοῦ θραύσματοσ ἑπτὰ ἡμέρασ. καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺσ τὴν ἁφὴν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ, καὶ ἰδοὺ οὐ διεχύθη τὸ θραῦσμα, καὶ θρὶξ ξανθίζουσα οὐκ ἔστιν ἐν αὐτῇ, καὶ ἡ ὄψισ τοῦ θραύσματοσ οὐκ ἔστι κοίλη ἀπὸ τοῦ δέρματοσ. καὶ ξυρηθήσεται τὸ δέρμα, τὸ δὲ θραῦσμα οὐ ξυρηθήσεται, καὶ ἀφοριεῖ ὁ ἱερεὺσ τὸ θραῦσμα ἑπτὰ ἡμέρασ τὸ δεύτερον. καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺσ τὸ θραῦσμα τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ, καὶ ἰδοὺ οὐ διεχύθη τὸ θραῦσμα ἐν τῷ δέρματι μετὰ τὸ ξυρηθῆναι αὐτόν, καὶ ἡ ὄψισ τοῦ θραύσματοσ οὐκ ἔστι κοίλη ἀπὸ τοῦ δέρματοσ, καὶ καθαριεῖ αὐτὴν ὁ ἱερεύσ, καὶ πλυνάμενοσ τὰ ἱμάτια καθαρὸσ ἔσται. ἐὰν δὲ διαχύσει διαχέηται τὸ θραῦσμα ἐν τῷ δέρματι μετὰ τὸ καθαρισθῆναι αὐτόν, καὶ ὄψεται ὁ ἱερεύσ, καὶ ἰδοὺ διακέχυται τὸ θραῦσμα ἐν τῷ δέρματι, οὐκ ἐπισκέψεται ὁ ἱερεὺσ περὶ τῆσ τριχὸσ τῆσ ξανθῆσ, ὅτι ἀκάθαρτόσ ἐστιν. ἐὰν δὲ ἐνώπιον μείνῃ ἐπὶ χώρασ τὸ θραῦσμα, καὶ θρὶξ μέλαινα ἀνατείλῃ ἐν αὐτῷ, ὑγίακε τὸ θραῦσμα. καθαρόσ ἐστι, καὶ καθαριεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύσ. Καὶ ἀνδρὶ ἢ γυναικί, ἐὰν γένηται ἐν δέρματι τῆσ σαρκὸσ αὐτοῦ αὐγάσματα αὐγάζοντα λευκανθίζοντα, καὶ ὄψεται ὁ ἱερεύσ, καὶ ἰδοὺ ἐν δέρματι τῆσ σαρκὸσ αὐτοῦ αὐγάσματα αὐγάζοντα λευκανθίζοντα, ἀλφόσ ἐστιν ἐξανθεῖ ἐν τῷ δέρματι τῆσ σαρκὸσ αὐτοῦ, καθαρόσ ἐστι. Ἐὰν δέ τινι μαδήσῃ ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ, φαλακρόσ ἐστι, καθαρόσ ἐστιν. ἐὰν δὲ κατὰ πρόσωπον μαδήσῃ ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ, ἀναφάλαντόσ ἐστι, καθαρόσ ἐστιν. ἐὰν δὲ γένηται ἐν τῷ φαλακρώματι αὐτοῦ ἢ ἐν τῷ ἀναφαλαντώματι αὐτοῦ ἀφὴ λευκὴ ἢ πυρρίζουσα, λέπρα ἐστὶν ἐν τῷ φαλακρώματι αὐτοῦ, ἢ ἐν τῷ ἀναφαλαντώματι αὐτοῦ. καὶ ὄψεται αὐτὸν ὁ ἱερεύσ, καὶ ἰδοὺ ἡ ὄψισ τῆσ ἁφῆσ λευκὴ ἢ πυρρίζουσα ἐν τῷ φαλακρώματι αὐτοῦ ἢ ἐν τῷ φαλαντώματι αὐτοῦ, ὡσ εἶδοσ λέπρασ ἐν δέρματι τῆσ σαρκόσ αὐτοῦ, ἄνθρωποσ λεπρόσ ἐστι. μιάνσει μιανεῖ αὐτὸν ὁ ἱερεύσ, ἐν τῇ κεφαλῇ αὐτοῦ ἡ ἁφὴ αὐτοῦ. Καὶ ὁ λεπρὸσ ἐν ᾧ ἐστιν ἡ ἁφή, τὰ ἱμάτια αὐτοῦ ἔστω παραλελυμένα καὶ ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ ἀκάλυπτοσ, καὶ περὶ τὸ στόμα αὐτοῦ περιβαλέσθω, καὶ ἀκάθαρτοσ κεκλήσεται. πάσασ τὰσ ἡμέρασ, ὅσασ ἐὰν ᾖ ἐπ̓ αὐτὸν ἡ ἁφή, ἀκάθαρτοσ ὢν ἀκάθαρτοσ ἔσται, κεχωρισμένοσ καθήσεται, ἔξω τῆσ παρεμβολῆσ αὐτοῦ ἔσται ἡ διατριβή. Καὶ ἱματίῳ ἐὰν γένηται ἁφὴ ἐν αὐτῷ λέπρασ ἐν ἱματίῳ ἐρέῳ, ἢ ἐν ἱματίῳ στυππυίνῳ, ἢ ἐν στήμονι, ἢ ἐν κρόκῃ, ἢ ἐν τοῖσ λινοῖσ, ἢ ἐν τοῖσ ἐρέοισ, ἢ ἐν δέρματι, ἢ ἐν παντὶ ἐργασίμῳ δέρματι, καὶ γένηται ἡ ἁφή χλωρίζουσα ἢ πυρρίζουσα ἐν τῷ δέρματι, ἢ ἐν τῷ ἱματίῳ, ἢ ἐν τῷ στήμονι, ἢ ἐν τῇ κρόκῃ, ἢ ἐν παντὶ σκεύει ἐργασίμῳ δέρματοσ, ἁφὴ λέπρασ ἐστί, καὶ δείξει τῷ ἱερεῖ. καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺσ τὴν ἁφήν, καὶ ἀφοριεῖ ὁ ἱερεὺσ τὴν ἁφὴν ἑπτὰ ἡμέρασ. καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺσ τὴν ἁφὴν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ. ἐὰν δὲ διαχέηται ἡ ἁφὴ ἐν τῷ ἱματίῳ, ἢ ἐν τῷ στήμονι, ἢ ἐν τῇ κρόκῃ, ἢ ἐν τῷ δέρματι, κατὰ πάντα ὅσα ἐὰν ποιηθῇ δέρματα ἐν τῇ ἐργασίῳ, λέπρα ἔμμονόσ ἐστιν ἡ ἁφή, ἀκάθαρτόσ ἐστι. κατακαύσει τὸ ἱμάτιον, ἢ τὸν στήμονα, ἢ τὴν κρόκην ἐν τοῖσ ἐρέοισ, ἢ ἐν τοῖσ λινοῖσ, ἢ ἐν παντὶ σκεύει δερματίνῳ, ἐν ᾧ ἂν ᾖ ἐν αὐτῷ ἡ ἁφή, ὅτι λέπρα ἔμμονόσ ἐστιν, ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται. ἐὰν δὲ ἴδῃ ὁ ἱερεύσ, καὶ μὴ διαχέηται ἡ ἁφὴ ἐν τῷ ἱματίῳ, ἢ ἐν τῷ στήμονι, ἢ ἐν τῇ κρόκῃ, ἢ ἐν παντὶ σκεύει δερματίνῳ, καὶ συντάξει ὁ ἱερεύσ, καὶ πλυνεῖ ἐφ̓ οὗ ἐὰν ᾖ ἐπ̓ αὐτοῦ ἡ ἁφή, καὶ ἀφοριεῖ ὁ ἱερεὺσ τὴν ἁφὴν ἑπτὰ ἡμέρασ τὸ δεύτερον. καὶ ὄψεται ὁ ἱερεὺσ μετὰ τὸ πλυθῦναι αὐτὸ τὴν ἁφήν, καὶ ἥδε οὐ μὴ μετέβαλεν ἡ ἁφὴ τὴν ὄψιν, καὶ ἡ ἁφὴ οὐ διαχεῖται, ἀκάθαρτόν ἐστιν, ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται. ἐστήρικται ἐν τῷ ἱματίῳ, ἢ ἐν τῷ στήμονι, ἢ ἐν τῇ κρόκῃ. καὶ ἐὰν ἴδῃ ὁ ἱερεύσ, καὶ ᾖ ἀμαυρὰ ἡ ἁφὴ μετὰ τὸ πλυθῆναι αὐτό, ἀπορρήξει αὐτὸ ἀπὸ τοῦ ἱματίου, ἢ ἀπὸ τοῦ στήμονοσ, ἢ ἀπὸ τῆσ κρόκησ, ἢ ἀπὸ τοῦ δέρματοσ. ἐὰν δὲ ὀφθῇ ἔτι ἐν τῷ ἱματίῳ, ἢ ἐν τῷ στήμονι, ἢ ἐν τῇ κρόκῃ, ἢ ἐν παντὶ σκεύει δερματίνῳ, λέπρα ἐξανθοῦσά ἐστιν. ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται ἐν ᾧ ἐστιν ἡ ἁφή. καὶ τὸ ἱμάτιον, ἢ ὁ στήμων, ἢ ἡ κρόκη, ἢ πᾶν σκεῦοσ δερμάτινον, ὃ πλυθήσεται, καὶ ἀποστήσεται ἀπ̓ αὐτοῦ ἡ ἁφή, καὶ πλυθήσεται τὸ δεύτερον, καὶ καθαρὸν ἔσται. οὗτοσ ὁ νόμοσ ἁφῆσ λέπρασ ἱματίου ἐρέου, ἢ στυππυίνου, ἢ στήμονοσ, ἢ κρόκησ, ἢ παντὸσ σκεύουσ δερματίνου, εἰσ τὸ καθαρίσαι αὐτό, ἢ μιᾶναι αὐτό. ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν λέγων.

οὗτοσ ὁ νόμοσ τοῦ λεπροῦ, ᾗ ἂν ἡμέρᾳ καθαρισθῇ. καὶ προσαχθήσεται πρὸσ τὸν ἱερέα, καὶ ἐξελεύσεται ὁ ἱερεὺσ ἔξω τῆσ παρεμβολῆσ, καὶ ὄψεται ὁ ἱερεύσ, καὶ ἰδοὺ ἰᾶται ἡ ἁφὴ τῆσ λέπρασ ἀπὸ τοῦ λεπροῦ. καὶ προστάξει ὁ ἱερεύσ, καὶ λήψονται τῷ κεκαθαρισμένῳ δύο ὀρνίθια ζῶντα καθαρὰ καὶ ξύλον κέδρινον καὶ κεκλωσμένον κόκκινον καὶ ὕσσωπον. καὶ προστάξει ὁ ἱερεύσ, καὶ σφάξουσι τὸ ὀρνίθιον τὸ ἓν εἰσ ἀγγεῖον ὀστράκινον ἐφ̓ ὕδατι ζῶντι. καὶ τὸ ὀρνίθιον τὸ ζῶν λήψεται αὐτὸ καὶ τὸ ξύλον τὸ κέδρινον καὶ τὸ κλωστὸν κόκκινον καὶ τὸν ὕσσωπον, καὶ βάψει αὐτὰ καὶ τὸ ὀρνίθιον τὸ ζῶν εἰσ τὸ αἷμα τοῦ ὀρνιθίου τοῦ σφαγέντοσ ἐφ̓ ὕδατι ζῶντι. καὶ περιρρανεῖ ἐπὶ τὸν καθαρισθέντα ἀπὸ τῆσ λέπρασ ἑπτάκισ, καὶ καθαρὸσ ἔσται. καὶ ἐξαποστελεῖ τὸ ὀρνίθιον τὸ ζῶν εἰσ τὸ πεδίον. καὶ πλυνεῖ ὁ καθαρισθεὶσ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ ξυρηθήσεται αὐτοῦ πᾶσαν τὴν τρίχα, καὶ λούσεται ἐν ὕδατι, καὶ καθαρὸσ ἔσται, καὶ μετὰ ταῦτα εἰσελεύσεται εἰσ τὴν παρεμβολήν, καὶ διατρίψει ἔξω τοῦ οἴκου αὐτοῦ ἑπτὰ ἡμέρασ. καὶ ἔσται τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ, ξυρηθήσεται πᾶσαν τὴν τρίχα αὐτοῦ, τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ τὸν πώγωνα καὶ τὰσ ὀφρῦσ καὶ πᾶσαν τὴν τρίχα αὐτοῦ ξυρηθήσεται. καὶ πλυνεῖ τὰ ἱμάτια, καὶ λούσεται τὸ σῶμα αὐτοῦ ὕδατι, καὶ καθαρὸσ ἔσται. καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ λήψεται δύο ἀμνοὺσ ἀμώμουσ ἐνιαυσίουσ καὶ πρόβατον ἄμωμον ἐνιαύσιον καὶ τρία δέκατα σεμιδάλεωσ εἰσ θυσίαν περυραμένησ ἐν ἐλαίῳ καὶ κοτύλην ἐλαίου μίαν. καὶ στήσει ὁ ἱερεὺσ ὁ καθαρίζων τὸν ἄνθρωπον τὸν καθαριζόμενον καὶ ταῦτα ἔναντι Κυρίου, ἐπὶ τὴν θύραν τῆσ σκηνῆσ τοῦ μαρτυρίου. καὶ λήψεται ὁ ἱερεὺσ τὸν ἀμνὸν τὸν ἕνα, καὶ προσάξει αὐτὸν τῆσ πλημμελείασ, καὶ τὴν κοτύλην τοῦ ἐλαίου, καὶ ἀφοριεῖ αὐτὰ ἀφόρισμα ἔναντι Κυρίου. καὶ σφάξουσι τὸν ἀμνὸν ἐν τόπῳ, οὗ σφάζουσι τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰ περὶ ἁμαρτίασ, ἐν τόπῳ ἁγίῳ. ἔστι γὰρ τὸ περὶ ἁμαρτίασ, ὥσπερ τὸ τῆσ πλημμελείασ ἐστὶ τῷ ἱερεῖ, ἅγια ἁγίων ἐστί. καὶ λήψεται ὁ ἱερεὺσ ἀπὸ τοῦ αἵματοσ τοῦ τῆσ πλημμελείασ, καὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺσ ἐπὶ τὸν λοβὸν τοῦ ὠτὸσ τοῦ καθαριζομένου τοῦ δεξιοῦ, καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆσ χειρὸσ τῆσ δεξιᾶσ καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τοῦ ποδὸσ τοῦ δεξιοῦ. καὶ λαβὼν ὁ ἱερεὺσ ἀπὸ τῆσ κοτύλησ τοῦ ἐλαίου ἐπιχεεῖ ἐπὶ τὴν χεῖρα τοῦ ἱερέωσ τὴν ἀριστερὰν καὶ βάψει τὸν δάκτυλον τὸν δεξιὸν ἀπὸ τοῦ ἐλαίου τοῦ ὄντοσ ἐπὶ τῆσ χειρὸσ αὐτοῦ τῆσ ἀριστερᾶσ καὶ ρανεῖ τῷ δακτύλῳ ἑπτάκισ ἔναντι Κυρίου. τὸ δὲ καταλειφθὲν ἔλαιον τὸ ὂν ἐν τῇ χειρὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺσ ἐπὶ τὸν λοβὸν τοῦ ὠτὸσ τοῦ καθαριζομένου τοῦ δεξιοῦ καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆσ χειρὸσ τῆσ δεξιᾶσ καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τοῦ ποδὸσ τοῦ δεξιοῦ. ἐπὶ τὸν τόπον τοῦ αἵματοσ τοῦ τῆσ πλημμελείασ. τὸ δὲ καταλειφθὲν ἔλαιον τὸ ἐπὶ τῆσ χειρὸσ τοῦ ἱερέωσ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺσ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ καθαρισθέντοσ, καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺσ ἔναντι Κυρίου. καὶ ποιήσει ὁ ἱερεὺσ τὸ περὶ τῆσ ἁμαρτίασ, καὶ ἐξιλάσεται ὁ ἱερεὺσ περὶ τοῦ καθαριζομένου ἀπὸ τῆσ ἁμαρτίασ αὐτοῦ. καὶ μετά τοῦτο σφάξει ὁ ἱερεὺσ τὸ ὁλοκαύτωμα. καὶ ἀνοίσει ὁ ἱερεὺσ τὸ ὁλοκαύτωμα καὶ τὴν θυσίαν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἔναντι Κυρίου. καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεύσ, καὶ καθαρισθήσεται. Ἐὰν δὲ πένηται καὶ ἡ χεὶρ αὐτοῦ μὴ εὑρίσκῃ, λήψεται ἀμνὸν ἕνα εἰσ ὃ ἐπλημμέλησεν εἰσ ἀφαίρεμα, ὥστε ἐξιλάσασθαι περὶ αὐτοῦ, καὶ δέκατον σεμιδάλεωσ πεφυραμένησ ἐν ἐλαίῳ εἰσ θυσίαν, καὶ κοτύλην ἐλαίου μίαν, καὶ δύο τρυγόνασ, ἢ δύο νεοσσοὺσ περιστερῶν, ὅσα εὗρεν ἡ χεὶρ αὐτοῦ, καὶ ἔσται ἡ μία περὶ ἁμαρτίασ καὶ ἡ μία εἰσ ὁλοκαύτωμα. καὶ προσοίσει αὐτὰ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ εἰσ τὸ καθαρίσαι αὐτὸν πρὸσ τὸν ἱερέα, ἐπὶ τὴν θύραν τῆσ σκηνῆσ τοῦ μαρτυρίου ἔναντι Κυρίου. καὶ λαβὼν ὁ ἱερεύσ τὸν ἀμνὸν τῆσ πλημμελείασ καὶ τὴν κοτύλην τοῦ ἐλαίου, ἐπιθήσει αὐτὰ ἐπίθεμα ἔναντι Κυρίου. καὶ σφάξει τὸν ἀμνὸν τὸν τῆσ πλημμελείασ, καὶ λήψεται ὁ ἱερεὺσ ἀπὸ τοῦ αἵματοσ τοῦ τῆσ πλημμελείασ καὶ ἐπιθήσει ἐπὶ τὸν λοβὸν τοῦ ὠτὸσ τοῦ καθαριζομένου τοῦ δεξιοῦ καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆσ χειρὸσ τῆσ δεξιᾶσ καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τοῦ ποδὸσ τοῦ δεξιοῦ. καὶ ἀπὸ τοῦ ἐλαίου ἐπιχεεῖ ὁ ἱερεὺσ ἐπὶ τὴν χεῖρα τοῦ ἱερέωσ τὴν ἀριστεράν, καὶ ρανεῖ ὁ ἱερεὺσ τῷ δακτύλῳ τῷ δεξιῷ ἀπὸ τοῦ ἐλαίου τοῦ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ τῇ ἀριστερᾷ ἑπτάκισ ἔναντι Κυρίου. καὶ ἐπιθήσει ὁ ἱερεὺσ ἀπὸ τοῦ ἐλαίου τοῦ ἐπὶ τῆσ χειρὸσ αὐτοῦ ἐπὶ τὸν λοβὸν τοῦ ὠτὸσ τοῦ καθαριζομένου τοῦ δεξιοῦ καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆσ χειρὸσ αὐτοῦ τῆσ δεξιᾶσ καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τοῦ ποδὸσ αὐτοῦ τοῦ δεξιοῦ, ἐπὶ τὸν τόπον τοῦ αἵματοσ τοῦ τῆσ πλημμελείασ. τὸ δὲ καταλειφθὲν ἀπὸ τοῦ ἐλαίου τὸ ὂν ἐπὶ τῆσ χειρὸσ τοῦ ἱερέωσ ἐπιθήσει ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ καθαρισθέντοσ, καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺσ ἔναντι Κυρίου. καὶ ποιήσει μίαν ἀπὸ τῶν τρυγόνων ἢ ἀπὸ τῶν νεοσσῶν τῶν περιστερῶν, καθότι εὗρεν αὐτοῦ ἡ χείρ, τὴν μίαν περὶ ἁμαρτίασ καὶ τὴν μίαν εἰσ ὁλοκαύτωμα σὺν τῇ θυσίᾳ, καὶ ἐξιλάσεται ὁ ἱερεὺσ περὶ τοῦ καθαριζομένου ἔναντι Κυρίου. οὗτοσ ὁ νόμοσ, ἐν ᾧ ἐστιν ἡ ἁφὴ τῆσ λέπρασ, καὶ τοῦ μὴ εὑρίσκοντοσ τῇ χειρὶ εἰσ τὸν καθαρισμὸν αὐτοῦ. Καὶ ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν καὶ Ἀαρὼν λέγων. ὡσ ἂν εἰσέλθητε εἰσ τὴν γῆν τῶν Χαναναίων, ἣν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν ἐν κτήσει, καὶ δώσω ἁφὴν λέπρασ ἐν ταῖσ οἰκίαισ τῆσ γῆσ τῆσ ἐγκτήτου ὑμῖν, καὶ ἥξει τινὸσ αὐτοῦ ἡ οἰκία, καὶ ἀναγγελεῖ τῷ ἱερεῖ λέγων. ὥσπερ ἁφὴ ἑώραταί μοι ἐν τῇ οἰκίᾳ. καὶ προστάξει ὁ ἱερεὺσ ἀποσκευάσαι τὴν οἰκίαν, πρὸ τοῦ εἰσελθόντα τὸν ἱερέα ἰδεῖν τὴν ἁφήν, καὶ οὐ μὴ ἀκάθαρτα γένηται ὅσα ἂν ᾖ ἐν τῇ οἰκίᾳ, καὶ μετὰ ταῦτα εἰσελεύσεται ὁ ἱερεὺσ καταμαθεῖν τὴν οἰκίαν. καὶ ὄψεται τὴν ἁφήν, καὶ ἰδοὺ ἡ ἁφὴ ἐν τοῖσ τοίχοισ τῆσ οἰκίασ, κοιλάδασ χλωριζούσασ, ἢ πυρριζούσασ, καὶ ἡ ὄψισ αὐτῶν ταπεινοτέρα τῶν τοίχων, καὶ ἐξελθὼν ὁ ἱερεὺσ ἐκ τῆσ οἰκίασ ἐπὶ τὴν θύραν τῆσ οἰκίασ, καὶ ἀφοριεῖ ὁ ἱερεὺσ τὴν οἰκίαν ἑπτὰ ἡμέρασ. καὶ ἐπανήξει ὁ ἱερεὺσ τῇ ἑβδόμῃ καὶ ὄψεται τὴν οἰκίαν, καὶ ἰδοὺ διεχύθη ἡ ἁφὴ ἐν τοῖσ τοίχοισ τῆσ οἰκίασ, καὶ προστάξει ὁ ἱερεύσ, καὶ ἐξελοῦσι τοὺσ λίθουσ, ἐν οἷσ ἐστιν ἡ ἁφή, καὶ ἐκβαλοῦσιν αὐτοὺσ ἔξω τῆσ πόλεωσ εἰσ τόπον ἀκάθαρτον. καὶ τὴν οἰκίαν ἀποξύσουσιν ἔσωθεν κύκλῳ καὶ ἐκχεοῦσι τὸν χοῦν τὸν ἀπεξυσμένον ἔξω τῆσ πόλεωσ εἰσ τόπον ἀκάθαρτον. καὶ λήψονται λίθουσ ἀπεξυσμένουσ ἑτέρουσ, καὶ ἀντιθήσουσιν ἀντὶ τῶν λίθων καὶ χοῦν ἕτερον λήψονται καὶ ἐξαλείψουσι τὴν οἰκίαν. ἐὰν δὲ ἐπέλθῃ πάλιν ἁφὴ καὶ ἀνατείλῃ ἐν τῇ οἰκίᾳ μετὰ τὸ ἐξελεῖν τοὺσ λίθουσ καὶ μετά τὸ ἀποξυσθῆναι τὴν οἰκίαν καὶ μετὰ τὸ ἐξαλειφθῆναι, καὶ εἰσελεύσεται ὁ ἱερεὺσ καὶ ὄψεται. εἰ διακέχυται ἡ ἁφὴ ἐν τῇ οἰκίᾳ, λέπρα ἔμμονόσ ἐστιν ἐν τῇ οἰκίᾳ, ἀκάθαρτόσ ἐστι. καὶ καθελοῦσι τὴν οἰκίαν καὶ τὰ ξύλα αὐτῆσ καὶ τοὺσ λίθουσ αὐτῆσ καὶ πάντα τὸν χοῦν ἐξοίσουσιν ἔξω τῆσ πόλεωσ εἰσ τόπον ἀκάθαρτον. καὶ ὁ εἰσπορευόμενοσ εἰσ τὴν οἰκίαν πάσασ τὰσ ἡμέρασ, ἃσ ἀφωρισμένη ἐστίν, ἀκάθαρτοσ ἔσται ἕωσ ἑσπέρασ. καὶ ὁ κοιμώμενοσ ἐν τῇ οἰκίᾳ πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, καὶ ἀκάθαρτοσ ἔσται ἕωσ ἑσπέρασ. καὶ ὁ ἔσθων ἐν τῇ οἰκίᾳ πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, καὶ ἀκάθαρτοσ ἔσται ἕωσ ἑσπέρασ. ἐὰν δὲ παραγενόμενοσ εἰσέλθῃ ὁ ἱερεὺσ καὶ ἴδῃ, καὶ ἰδοὺ διαχύσει οὐ διαχεῖται ἡ ἁφὴ ἐν τῇ οἰκίᾳ μετὰ τὸ ἐξαλειφθῆναι τὴν οἰκίαν, καὶ καθαριεῖ ὁ ἱερεὺσ τὴν οἰκίαν, ὅτι ἰάθη ἡ ἁφή. καὶ λήψεται ἀφαγνίσαι τὴν οἰκίαν δύο ὀρνίθια ζῶντα καθαρὰ καὶ ξύλον κέδρινον καὶ κεκλωσμένον κόκκινον καὶ ὕσσωπον. καὶ σφάξει τὸ ὀρνίθιον τὸ ἓν εἰσ σκεῦοσ ὀστράκινον ἐφ̓ ὕδατι ζῶντι, καὶ λήψεται τὸ ξύλον τὸ κέδρινον καὶ τὸ κεκλωσμένον κόκκινον καὶ τὸν ὕσσωπον καὶ τὸ ὀρνίθιον τὸ ζῶν, καὶ βάψει αὐτὸ εἰσ τὸ αἷμα τοῦ ὀρνιθίου τοῦ ἐσφαγμένου ἐφ̓ ὕδατι ζῶντι, καὶ περιρρανεῖ ἐν αὐτοῖσ ἐπὶ τὴν οἰκίαν ἑπτάκισ, καὶ ἀφαγνιεῖ τὴν οἰκίαν ἐν τῷ αἵματι τοῦ ὀρνιθίου καὶ ἐν τῷ ὕδατι τῷ ζῶντι καὶ ἐν τῷ ὀρνιθίῳ τῷ ζῶντι καὶ ἐν τῷ ξύλῳ τῷ κεδρίνῳ καὶ ἐν τῷ ὑσσώπῳ καὶ ἐν τῷ κεκλωσμένῳ κοκκίνῳ. καὶ ἐξαποστελεῖ τὸ ὀρνίθιον τὸ ζῶν ἔξω τῆσ πόλεωσ εἰσ τὸ πεδίον καὶ ἐξιλάσεται περὶ τῆσ οἰκίασ, καὶ καθαρὰ ἔσται. Οὗτοσ ὁ νόμοσ κατὰ πᾶσαν ἁφὴν λέπρασ καὶ θραύσματος καὶ τῆσ λέπρασ ἱματίου καὶ οἰκίας καὶ οὐλῆσ καὶ σημασίασ καὶ τοῦ αὐγάζοντος καὶ τοῦ ἐξηγήσασθαι ᾗ ἡμέρᾳ ἀκάθαρτον, καὶ ᾗ ἡμέρᾳ καθαρισθήσεται. οὗτοσ ὁ νόμοσ τῆσ λέπρασ. ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν καὶ Ἀαρὼν λέγων.

λάλησον τοῖσ υἱοῖσ Ἰσραήλ, καὶ ἐρεῖσ αὐτοῖσ. ἀνδρὶ ἀνδρί, ᾧ ἐὰν γένηται ρύσισ ἐκ τοῦ σώματοσ αὐτοῦ, ἡ ρύσισ αὐτοῦ ἀκάθαρτόσ ἐστι. καὶ οὗτοσ ὁ νόμοσ τῆσ ἀκαθαρσίασ αὐτοῦ. ρέων γόνον ἐκ σώματοσ αὐτοῦ, ἐκ τῆσ ρύσεωσ, ἧσ συνέστηκε τὸ σῶμα αὐτοῦ διὰ τῆσ ρύσεωσ, αὕτη ἡ ἀκαθαρσία αὐτοῦ ἐν αὐτῷ. πᾶσαι αἱ ἡμέραι ρύσεωσ σώματοσ αὐτοῦ, ᾗ συνέστηκε τὸ σῶμα αὐτοῦ διά τῆσ ρύσεωσ, ἀκαθαρσία αὐτοῦ ἐστι. πᾶσα κοίτη, ἐφ̓ ἧσ ἐὰν κοιμηθῇ ἐπ̓ αὐτῆσ ὁ γονορρυήσ, ἀκάθαρτόσ ἐστι, καὶ πᾶν σκεῦοσ ἐφ̓ ὃ ἂν καθίσῃ ἐπ̓ αὐτὸ ὁ γονορρυήσ, ἀκάθαρτον ἔσται. καὶ ἄνθρωποσ, ὃσ ἐὰν ἅψηται τῆσ κοίτησ αὐτοῦ, πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ λούσεται ὕδατι καὶ ἀκάθαρτοσ ἔσται ἕωσ ἑσπέρασ. καὶ ὁ καθήμενοσ ἐπὶ τοῦ σκεύουσ, ἐφ̓ ὃ ἐὰν καθίσῃ ὁ γονορρυήσ, πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ λούσεται ὕδατι καὶ ἀκάθαρτοσ ἔσται ἕωσ ἑσπέρασ. καὶ ὁ ἁπτόμενοσ τοῦ χρωτὸσ τοῦ γονορρυοῦσ πλυνεῖ τὰ ἱμάτια καὶ λούσεται ὕδατι καὶ ἀκάθαρτοσ ἔσται ἕωσ ἑσπέρασ. ἐὰν δὲ προσσιελίσῃ ὁ γονορρυὴσ ἐπὶ τὸν καθαρόν, πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ λούσεται ὕδατι καὶ ἀκάθαρτοσ ἔσται ἕωσ ἑσπέρασ. καὶ πᾶν ἐπίσαγμα ὄνου, ἐφ̓ ὃ ἂν ἐπιβῇ ἐπ̓ αὐτὸ ὁ γονορρυήσ, ἀκάθαρτον ἔσται ἕωσ ἑσπέρασ. καὶ πᾶσ ὁ ἁπτόμενοσ ὅσα ἂν ᾖ ὑποκάτω αὐτοῦ, ἀκάθαρτοσ ἔσται ἕωσ ἑσπέρασ. καί ὁ αἴρων αὐτὰ πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ λούσεται ὕδατι καὶ ἀκάθαρτοσ ἔσται ἕωσ ἑσπέρασ. καὶ ὅσον ἐὰν ἅψηται ὁ γονορρυήσ, καὶ τὰσ χεῖρασ οὐ νένιπται ὕδατι, πλυνεῖ τὰ ἱμάτια καὶ λούσεται τὸ σῶμα ὕδατι καὶ ἀκάθαρτοσ ἔσται ἕωσ ἑσπέρασ. καὶ σκεῦοσ ὀστράκινον, οὗ ἂν ἅψηται ὁ γονορρυήσ, συντριβήσεται. καὶ σκεῦοσ ξύλινον νιφήσεται ὕδατι καὶ καθαρὸν ἔσται. ἐὰν δὲ καθαρισθῇ ὁ γονορρυὴσ ἐκ τῆσ ρύσεωσ αὐτοῦ, καὶ ἐξαριθμηθήσεται αὐτῷ ἑπτὰ ἡμέρασ εἰσ τὸν καθαρισμὸν αὐτοῦ, καὶ πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ λούσεται τὸ σῶμα ὕδατι καὶ καθαρὸσ ἔσται. καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ λήψεται ἑαυτῷ δύο τρυγόνασ ἢ δύο νεοσσοὺσ περιστερῶν καὶ οἴσει αὐτὰ ἔναντι Κυρίου ἐπὶ τὰσ θύρασ τῆσ σκηνῆσ τοῦ μαρτυρίου καὶ δώσει αὐτὰ τῷ ἱερεῖ. καὶ ποιήσει αὐτὰ ὁ ἱερεὺσ μίαν περὶ ἁμαρτίασ καὶ μίαν εἰσ ὁλοκαύτωμα. καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺσ ἔναντι Κυρίου ἀπὸ τῆσ ρύσεωσ αὐτοῦ. Καὶ ἄνθρωποσ, ᾧ ἂν ἐξέλθῃ ἐξ αὐτοῦ κοίτη σπέρματοσ, καὶ λούσεται ὕδατι πᾶν τὸ σῶμα αὐτοῦ καὶ ἀκάθαρτοσ ἔσται ἕωσ ἑσπέρασ. καὶ πᾶν ἱμάτιον καὶ πᾶν δέρμα, ἀφ̓ ὃ ἐὰν ᾖ ἐπ̓ αὐτὸ κοίτη σπέρματοσ, καὶ πλυθήσεται ὕδατι καὶ ἀκάθαρτον ἔσται ἕωσ ἑσπέρασ. καὶ γυνὴ ἐὰν κοιμηθῇ ἀνὴρ μετ̓ αὐτῆσ κοίτην σπέρματοσ, καὶ λούσονται ὕδατι καὶ ἀκάθαρτοι ἔσονται ἕωσ ἑσπέρασ. Καὶ γυνή, ἥτισ ἐὰν ᾖ ρέουσα αἵματι, καὶ ἔσται ἡ ρύσισ αὐτῆσ ἐν τῷ σώματι αὐτῆσ, ἑπτὰ ἡμέρασ ἔσται ἐν τῇ ἀφέδρῳ αὐτῆσ. πᾶσ ὁ ἁπτόμενοσ αὐτῆσ ἀκάθαρτοσ ἔσται ἕωσ ἑσπέρασ, καὶ πᾶν, ἐφ̓ ὃ ἐὰν κοιτάζηται ἐπ̓ αὐτὸ ἐν τῇ ἀφέδρῳ αὐτῆσ, ἀκάθαρτον ἔσται. καὶ πᾶν ἐφ̓ ὃ ἐὰν ἐπικαθίσῃ ἐπ̓ αὐτό, ἀκάθαρτον ἔσται. καὶ πᾶσ ὃσ ἐὰν ἅψηται τῆσ κοίτησ αὐτῆσ, πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, καὶ λούσεται τὸ σῶμα αὐτοῦ ὕδατι καὶ ἀκάθαρτοσ ἔσται ἕωσ ἑσπέρασ. καὶ πᾶσ ὁ ἁπτόμενοσ παντὸσ σκεύουσ, οὗ ἐὰν καθίσῃ ἐπ̓ αὐτό, πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, καὶ λούσεται ὕδατι καὶ ἀκάθαρτοσ ἔσται ἕωσ ἑσπέρασ. ἐὰν δὲ ἐν τῇ κοίτῃ αὐτῆσ οὔσησ, ἢ ἐπὶ τοῦ σκεύουσ, οὗ ἐὰν καθίσῃ ἐπ̓ αὐτῷ ἐν τῷ ἅπτεσθαι αὐτὸν αὐτῆσ, ἀκάθαρτοσ ἔσται ἕωσ ἑσπέρασ. ἐὰν δὲ κοίτῃ κοιμηθῇ τισ μετ̓ αὐτῆσ καὶ γένηται ἡ ἀκαθαρσία αὐτῆσ ἐπ̓ αὐτῷ, ἀκάθαρτοσ ἔσται ἑπτὰ ἡμέρασ. καὶ πᾶσα κοίτη, ἐφ̓ ᾗ ἂν κοιμηθῇ ἐπ̓ αὐτῇ, ἀκάθαρτοσ ἔσται. Καὶ γυνὴ ἐὰν ρέῃ ρύσει αἵματοσ ἡμέρασ πλείουσ, οὐκ ἐν καιρῷ τῆσ ἀφέδρου αὐτῆσ, ἐὰν καὶ ρέῃ μετὰ τὴν ἄφεδρον αὐτῆσ, πᾶσαι αἱ ἡμέραι ρύσεωσ ἀκαθαρσίασ αὐτῆσ, καθάπερ αἱ ἡμέραι τῆσ ἀφέδρου αὐτῆσ, ἔσται ἀκάθαρτοσ. καὶ πᾶσα κοίτη, ἐφ̓ ἧσ ἐὰν κοιμηθῇ ἐπ̓ αὐτῆσ πάσασ τὰσ ἡμέρασ τῆσ ρύσεωσ, κατὰ τὴν κοίτην τῆσ ἀφέδρου ἔσται αὐτῇ, καὶ πᾶν σκεῦοσ, ἐφ̓ ὃ ἐὰν καθίσῃ ἐπ̓ αὐτό, ἀκάθαρτον ἔσται κατὰ τὴν ἀκαθαρσίαν τῆσ ἀφέδρου. πᾶσ ὁ ἁπτόμενοσ αὐτῆσ ἀκάθαρτοσ ἔσται, καὶ πλυνεῖ τὰ ἱμάτια καὶ λούσεται τὸ σῶμα ὕδατι καὶ ἀκάθαρτοσ ἔσται ἕωσ ἑσπέρασ. ἐὰν δὲ καθαρισθῇ ἀπὸ τῆσ ρύσεωσ, καὶ ἐξαριθμήσεται αὐτῇ ἑπτὰ ἡμέρασ καὶ μετὰ ταῦτα καθαρισθήσεται. καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ λήψεται αὕτη δύο τρυγόνασ, ἢ δύο νεοσσοὺσ περιστερῶν, καὶ οἴσει αὐτὰ πρὸσ τὸν ἱερέα ἐπὶ τὴν θύραν τῆσ σκηνῆσ τοῦ μαρτυρίου. καὶ ποιήσει ὁ ἱερεὺσ τὴν μίαν περὶ ἁμαρτίασ καὶ τὴν μίαν εἰσ ὁλοκαύτωμα. καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτῆσ ὁ ἱερεὺσ ἔναντι Κυρίου ἀπὸ ρύσεωσ ἀκαθαρσίασ αὐτῆσ. Καὶ εὐλαβεῖσ ποιήσεται τοὺσ υἱοὺσ Ἰσραὴλ ἀπὸ τῶν ἀκαθαρσιῶν αὐτῶν, καὶ οὐκ ἀποθανοῦνται διὰ τὴν ἀκαθαρσίαν αὐτῶν ἐν τῷ μιαίνειν αὐτοὺσ τὴν σκηνήν μου τὴν ἐν αὐτοῖσ. οὗτοσ ὁ νόμοσ τοῦ γονορρυοῦσ. καὶ ἐάν τινι ἐξέλθῃ ἐξ αὐτοῦ κοίτη σπέρματοσ, ὥστε μιανθῆναι ἐν αὐτῇ, καὶ τῇ αἱμορροούσῃ ἐν τῇ ἀφέδρῳ αὐτῆσ, καὶ ὁ γονορρυὴσ ἐν τῇ ρύσει αὐτοῦ, τῷ ἄρσενι ἢ τῇ θηλείᾳ, καὶ τῷ ἀνδρί, ὃσ ἐὰν κοιμηθῇ μετὰ ἀποκαθημένησ. ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν μετὰ τὸ τελευτῆσαι τοὺσ δύο υἱοὺσ Ἀαρὼν ἐν τῷ προσάγειν αὐτοὺσ πῦρ ἀλλότριον ἔναντι Κυρίου καὶ ἐτελεύτησαν.

καὶ εἶπε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν. λάλησον πρὸσ Ἀαρὼν τὸν ἀδελφόν σου, καὶ μὴ εἰσπορευέσθω πᾶσαν ὥραν εἰσ τὸ ἅγιον ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματοσ εἰσ πρόσωπον τοῦ ἱλαστηρίου, ὅ ἐστιν ἐπὶ τῆσ κιβωτοῦ τοῦ μαρτυρίου, καὶ οὐκ ἀποθανεῖται. ἐν γὰρ νεφέλῃ ὀφθήσομαι ἐπὶ τοῦ ἱλαστηρίου. οὕτωσ εἰσελεύσεται Ἀαρὼν εἰσ τὸ ἅγιον. ἐν μόσχῳ ἐκ βοῶν περὶ ἁμαρτίασ, καὶ κριὸν εἰσ ὁλοκαύτωμα. καὶ χιτῶνα λινοῦν ἡγιασμένον ἐνδύσεται, καὶ περισκελὲσ λινοῦν ἔσται ἐπὶ τοῦ χρωτὸσ αὐτοῦ, καὶ ζώνῃ λινῇ ζώσεται καὶ κίδαριν λινῆν περιθήσεται, ἱμάτια ἅγιά ἐστι, καὶ λούσεται ὕδατι πᾶν τὸ σῶμα αὐτοῦ, καὶ ἐνδύσεται αὐτά. καὶ παρὰ τῆσ συναγωγῆσ τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ λήψεται δύο χιμάρουσ ἐξ αἰγῶν περὶ ἁμαρτίασ καὶ κριὸν ἕνα εἰσ ὁλοκαύτωμα. καὶ προσάξει Ἀαρὼν τὸν μόσχον τὸν περὶ τῆσ ἁμαρτίασ αὐτοῦ, καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ καὶ τοῦ οἴκου αὐτοῦ. καὶ λήψεται τοὺσ δύο χιμάρουσ καὶ στήσει αὐτοὺσ ἔναντι Κυρίου παρὰ τὴν θύραν τῆσ σκηνῆσ τοῦ μαρτυρίου. καὶ ἐπιθήσει Ἀαρὼν ἐπὶ τοὺσ δύο χιμάρουσ κλήρουσ, κλῆρον ἕνα τῷ Κυρίῳ καὶ κλῆρον ἕνα τῷ ἀποπομπαίῳ. καὶ προσάξει Ἀαρὼν τὸν χίμαρον, ἐφ̓ ὃν ἐπῆλθεν ἐπ̓ αὐτὸν ὁ κλῆροσ τῷ Κυρίῳ, καὶ προσοίσει περὶ ἁμαρτίασ. καὶ τὸν χίμαρον, ἐφ̓ ὃν ἐπῆλθεν ἐπ̓ αὐτὸν ὁ κλῆροσ τοῦ ἀποπομπαίου, στήσει αὐτὸν ζῶντα ἔναντι Κυρίου, τοῦ ἐξιλάσασθαι ἐπ̓ αὐτοῦ, ὥστε ἀποστεῖλαι αὐτὸν εἰσ τὴν ἀποπομπήν, καὶ ἀφήσει αὐτὸν εἰσ τὴν ἔρημον. καὶ προσάξει Ἀαρὼν τὸν μόσχον τὸν περὶ τῆσ ἁμαρτίασ αὐτοῦ, καὶ ἐξιλάσεται περὶ ἑαυτοῦ καὶ τοῦ οἴκου αὐτοῦ. καὶ σφάξει τὸν μόσχον περὶ τῆσ ἁμαρτίασ αὐτοῦ. καὶ λήψεται τὸ πυρεῖον πλῆρεσ ἀνθράκων πυρὸσ ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου, τοῦ ἀπέναντι Κυρίου, καὶ πλήσει τὰσ χεῖρασ θυμιάματοσ συνθέσεωσ λεπτῆσ καὶ εἰσοίσει ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματοσ. καὶ ἐπιθήσει τὸ θυμίαμα ἐπὶ τὸ πῦρ ἔναντι Κυρίου. καὶ καλύψει ἡ ἀτμὶσ τοῦ θυμιάματοσ τὸ ἱλαστήριον τὸ ἐπὶ τῶν μαρτυρίων, καὶ οὐκ ἀποθανεῖται. καὶ λήψεται ἀπὸ τοῦ αἵματοσ τοῦ μόσχου καὶ ρανεῖ τῷ δακτύλῳ ἐπὶ τὸ ἱλαστήριον κατὰ ἀνατολάσ. κατὰ πρόσωπον τοῦ ἱλαστηρίου ρανεῖ ἑπτάκισ ἀπὸ τοῦ αἵματοσ τῷ δακτύλῳ. καὶ σφάξει τὸν χίμαρον τὸν περὶ ἁμαρτίασ, τὸν περὶ τοῦ λαοῦ, ἔναντι Κυρίου καὶ εἰσοίσει τοῦ αἵματοσ αὐτοῦ ἐσώτερον τοῦ καταπετάσματοσ καὶ ποιήσει τὸ αἷμα αὐτοῦ, ὃν τρόπον ἐποίησε τὸ αἷμα τοῦ μόσχου. καὶ ρανεῖ τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐπὶ τὸ ἱλαστήριον, κατὰ πρόσωπον τοῦ ἱλαστηρίου καὶ ἐξιλάσεται τὸ ἅγιον ἀπὸ τῶν ἀκαθαρσιῶν τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ καὶ ἀπὸ τῶν ἀδικημάτων αὐτῶν περὶ πασῶν τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν. καὶ οὕτω ποιήσει τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου τῇ ἐκτισμένῃ ἐν αὐτοῖσ ἐν μέσῳ τῆσ ἀκαθαρσίασ αὐτῶν. καὶ πᾶσ ἄνθρωποσ οὐκ ἔσται ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου, εἰσπορευομένου αὐτοῦ ἐξιλάσασθαι ἐν τῷ ἁγίῳ, ἕωσ ἂν ἐξέλθῃ. καὶ ἐξιλάσεται περὶ ἑαυτοῦ καὶ τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ περὶ πάσησ συναγωγῆσ υἱῶν Ἰσραήλ. καὶ ἐξελεύσεται ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ ὂν ἀπέναντι Κυρίου καὶ ἐξιλάσεται ἐπ̓ αὐτοῦ. καὶ λήψεται ἀπὸ τοῦ αἵματοσ τοῦ μόσχου καὶ ἀπὸ τοῦ αἵματοσ τοῦ χιμάρου καὶ ἐπιθήσει ἐπὶ τὰ κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου κύκλῳ καὶ ρανεῖ ἐπ̓ αὐτὸ ἀπὸ τοῦ αἵματοσ τῷ δακτύλῳ ἑπτάκισ, καὶ καθαριεῖ αὐτὸ καὶ ἁγιάσει αὐτὸ ἀπὸ τῶν ἀκαθαρσιῶν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ. καὶ συντελέσει ἐξιλασκόμενοσ τὸ ἅγιον καὶ τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου καὶ τὸ θυσιαστήριον, καὶ περὶ τῶν ἱερέων καθαριεῖ. καὶ προσάξει τὸν χίμαρον τὸν ζῶντα. καὶ ἐπιθήσει Ἀαρὼν τὰσ χεῖρασ αὐτοῦ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ χιμάρου τοῦ ζῶντοσ καὶ ἐξαγορεύσει ἐπ̓ αὐτοῦ πάσασ τὰσ ἀνομίασ τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ καὶ πάσασ τὰσ ἀδικίασ αὐτῶν καὶ πάσασ τὰσ ἁμαρτίασ αὐτῶν καὶ ἐπιθήσει αὐτὰσ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ χιμάρου τοῦ ζῶντοσ καὶ ἐξαποστελεῖ ἐν χειρὶ ἀνθρώπου ἑτοίμου εἰσ τὴν ἔρημον, καὶ λήψεται ὁ χίμαροσ ἐφ̓ ἑαυτῷ τὰσ ἀδικίασ αὐτῶν εἰσ γῆν ἄβατον, καὶ ἐξαποστελεῖ τὸν χίμαρον εἰσ τὴν ἔρημον. καὶ εἰσελεύσεται Ἀαρὼν εἰσ τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου καὶ ἐκδύσεται τὴν στολὴν τὴν λινήν, ἣν ἐνδεδύκει εἰσπορευομένου αὐτοῦ εἰσ τὸ ἅγιον, καὶ ἀποθήσει αὐτὴν ἐκεῖ. καὶ λούσεται τὸ σῶμα αὐτοῦ ὕδατι ἐν τόπῳ ἁγίῳ καὶ ἐνδύσεται τὴν στολὴν αὐτοῦ, καὶ ἐξελθὼν ποιήσει τὸ ὁλοκαύτωμα αὐτοῦ καὶ τὸ ὁλοκάρπωμα τοῦ λαοῦ καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ καὶ περὶ τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ περὶ τοῦ λαοῦ, ὡσ περὶ τῶν ἱερέων. καὶ τὸ στέαρ τὸ περὶ τῶν ἁμαρτιῶν ἀνοίσει ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον. καὶ ὁ ἐξαποστέλλων τὸν χίμαρον τὸν διεσταλμένον εἰσ ἄφεσιν πλυνεῖ τὰ ἱμάτια καὶ λούσεται τὸ σῶμα αὐτοῦ ὕδατι καὶ μετὰ ταῦτα εἰσελεύσεται εἰσ τὴν παρεμβολήν. καἱ τὸν μόσχον τὸν περὶ τῆσ ἁμαρτίασ καὶ τὸν χίμαρον τὸν περὶ τῆσ ἁμαρτίασ, ὧν τὸ αἷμα εἰσηνέχθη ἐξιλάσασθαι ἐν τῷ ἁγίῳ, ἐξοίσουσιν αὐτὰ ἔξω τῆσ παρεμβολῆσ καὶ κατακαύσουσιν αὐτὰ ἐν πυρί, καί τὰ δέρματα αὐτῶν καὶ τὰ κρέα αὐτῶν καὶ τὴν κόπρον αὐτῶν. ὁ δὲ κατακαίων αὐτὰ πλυνεῖ τὰ ἱμάτια καὶ λούσεται τὸ σῶμα αὐτοῦ ὕδατι καὶ μετά ταῦτα εἰσελεύσεται εἰσ τὴν παρεμβολήν. Καὶ ἔσται τοῦτο ὑμῖν νόμιμον αἰώνιον. ἐν τῷ μηνὶ τῷ ἑβδόμῳ δεκάτῃ τοῦ μηνὸσ ταπεινώσετε τὰσ ψυχὰσ ὑμῶν καὶ πᾶν ἔργον οὐ ποιήσετε ὁ αὐτόχθων καὶ ὁ προσήλυτοσ ὁ προσκείμενοσ ἐν ὑμῖν. ἐν γὰρ τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ ἐξιλάσεται περὶ ὑμῶν, καθαρίσαι ὑμᾶσ ἀπὸ πασῶν τῶν ἁμαρτιῶν ὑμῶν ἔναντι Κυρίου, καὶ καθαρισθήσεσθε. σάββατα σαββάτων ἀνάπαυσισ αὕτη ἔσται ὑμῖν, καὶ ταπεινώσετε τὰσ ψυχὰσ ὑμῶν, νόμιμον αἰώνιον. ἐξιλάσεται ὁ ἱερεύσ, ὃν ἂν χρίσωσιν αὐτὸν καὶ ὃν ἂν τελειώσωσι τὰσ χεῖρασ αὐτοῦ, ἱερατεύειν μετὰ τὸν πατέρα αὐτοῦ, καὶ ἐνδύσεται τὴν στολὴν τὴν λινῆν, στολὴν ἁγίαν. καὶ ἐξιλάσεται τὸ ἅγιον τοῦ ἁγίου καὶ τὴν σκηνὴν τοῦ μαρτυρίου καὶ τὸ θυσιαστήριον ἐξιλάσεται, καὶ περὶ τῶν ἱερέων καὶ περί πάσησ συναγωγῆσ ἐξιλάσεται. καὶ ἔσται τοῦτο ὑμῖν νόμιμον αἰώνιον ἐξιλάσκεσθαι περὶ τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ἀπὸ πασῶν τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν. ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ ποιηθήσεται, καθὰ συνέταξε Κύριοσ τῷ Μωυσῇ. ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν λέγων.

λάλησον πρόσ Ἀαρὼν καὶ πρὸσ τοὺσ υἱοὺσ αὐτοῦ καὶ πρὸσ πάντασ υἱοὺσ Ἰσραὴλ καὶ ἐρεῖσ πρὸσ αὐτούσ. τοῦτο τὸ ρῆμα, ὃ ἐνετείλατο Κύριοσ, λέγων. ἄνθρωποσ ἄνθρωποσ τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ἢ τῶν προσηλύτων τῶν προσκειμένων ἐν ὑμῖν, ὃσ ἐὰν σφάξῃ μόσχον ἢ πρόβατον ἢ αἶγα ἐν τῇ παρεμβολῇ καὶ ὃσ ἂν σφάξῃ ἔξω τῆσ παρεμβολῆσ, καὶ ἐπὶ τὴν θύραν τῆσ σκηνῆσ τοῦ μαρτυρίου μὴ ἐνέγκῃ, ὥστε ποιῆσαι αὐτὸ εἰσ ὁλοκαύτωμα ἢ σωτήριον Κυρίῳ δεκτὸν εἰσ ὀσμὴν εὐωδίασ, καὶ ὃσ ἂν σφάξῃ ἔξω καὶ ἐπὶ τὴν θύραν τῆσ σκηνῆσ τοῦ μαρτυρίου μὴ ἐνέγκῃ αὐτό, ὥστε προσενέγκαι δῶρον τῷ Κυρίῳ ἀπέναντι τῆσ σκηνῆσ Κυρίου, καὶ λογισθήσεται τῷ ἀνθρώπῳ ἐκείνῳ αἷμα. αἷμα ἐξέχεεν, ἐξολοθρευθήσεται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆσ. ὅπωσ ἀναφέρωσιν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ τὰσ θυσίασ αὐτῶν, ὅσασ ἂν αὐτοὶ σφάξουσιν ἐν τοῖσ πεδίοισ, καὶ οἴσουσι τῷ Κυρίῳ ἐπὶ τὰσ θύρασ τῆσ σκηνῆσ τοῦ μαρτυρίου πρὸσ τὸν ἱερέα καὶ θύσουσι θυσίαν σωτηρίου τῷ Κυρίῳ αὐτά. καὶ προσχεεῖ ὁ ἱερεὺσ τὸ αἷμα ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον κύκλῳ ἀπέναντι Κυρίου παρὰ τὰσ θύρασ τῆσ σκηνῆσ τοῦ μαρτυρίου καὶ ἀνοίσει τὸ στέαρ εἰσ ὀσμὴν εὐωδίασ Κυρίῳ. καὶ οὐ θύσουσιν ἔτι τὰσ θυσίασ αὐτῶν τοῖσ ματαίοισ, οἷσ αὐτοὶ ἐκπορνεύουσιν ὀπίσω αὐτῶν. νόμιμον αἰώνιον ἔσται ὑμῖν εἰσ τὰσ γενεὰσ ὑμῶν. Καὶ ἐρεῖσ πρὸσ αὐτούσ. ἄνθρωποσ ἄνθρωποσ τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ἢ ἀπὸ τῶν υἱῶν τῶν προσηλύτων τῶν προσκειμένων ἐν ὑμῖν, ὃσ ἂν ποιήσῃ ὁλοκαύτωμα ἢ θυσίαν καὶ ἐπὶ τὴν θύραν τῆσ σκηνῆσ τοῦ μαρτυρίου μὴ ἐνέγκῃ ποιῆσαι αὐτὸ τῷ Κυρίῳ, ἐξολοθρευθήσεται ὁ ἄνθρωποσ ἐκεῖνοσ ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ. Καὶ ἄνθρωποσ ἄνθρωποσ τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ἢ τῶν προσηλύτων τῶν προσκειμένων ἐν ὑμῖν, ὃσ ἂν φάγῃ πᾶν αἷμα, καὶ ἐπιστήσω τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὴν ψυχὴν τὴν ἔσθουσαν τὸ αἷμα καὶ ἀπολῶ αὐτὴν ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆσ. ἡ γὰρ ψυχὴ πάσησ σαρκὸσ αἷμα αὐτοῦ ἐστι, καὶ ἐγὼ δέδωκα αὐτὸ ὑμῖν ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου ἐξιλάσκεσθαι περὶ τῶν ψυχῶν ὑμῶν. τὸ γὰρ αἷμα αὐτοῦ ἀντὶ ψυχῆσ ἐξιλάσεται. διὰ τοῦτο εἴρηκα τοῖσ υἱοῖσ Ἰσραήλ. πᾶσα ψυχὴ ἐξ ὑμῶν οὐ φάγεται αἷμα, καὶ ὁ προσήλυτοσ ὁ προσκείμενοσ ἐν ὑμῖν οὐ φάγεται αἷμα. καὶ ἄνθρωποσ ἄνθρωποσ τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ἢ τῶν προσηλύτων τῶν προσκειμένων ἐν ὑμῖν, ὃσ ἂν θηρεύσῃ θήρευμα θηρίον ἢ πετεινόν, ὃ ἔσθεται, καὶ ἐκχεεῖ τὸ αἷμα καὶ καλύψει αὐτὸ τῇ γῇ. ἡ γὰρ ψυχὴ πάσησ σαρκὸσ αἷμα αὐτοῦ ἐστι. καὶ εἶπα τοῖσ υἱοῖσ Ἰσραήλ. αἷμα πάσησ σαρκὸσ οὐ φάγεσθε, ὅτι ἡ ψυχὴ πάσησ σαρκὸσ αἷμα αὐτοῦ ἐστι. πᾶσ ὁ ἔσθων αὐτὸ ἐξολοθρευθήσεται. Καὶ πᾶσα ψυχή, ἥτισ φάγεται θνησιμαῖον ἢ θηριάλωτον ἐν τοῖσ αὐτόχθοσιν ἢ ἐν τοῖσ προσηλύτοισ, πλυνεῖ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ λούσεται ὕδατι καὶ ἀκάθαρτοσ ἔσται ἕωσ ἑσπέρασ καὶ καθαρὸσ ἔσται. ἐὰν δὲ μὴ πλύνῃ τὰ ἱμάτια καὶ τὸ σῶμα μὴ λούσηται ὕδατι, καὶ λήψεται ἀνόμημα αὐτοῦ. ΚΑΙ εἶπε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν λέγων.

λάλησον τοῖσ υἱοῖσ Ἰσραὴλ καὶ ἐρεῖσ πρὸσ αὐτούσ. ἐγὼ Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν. κατά τὰ ἐπιτηδεύματα Αἰγύπτου, ἐν ᾗ κατῳκήσατε ἐπ̓ αὐτῇ, οὐ ποιήσετε καὶ κατὰ τὰ ἐπιτηδεύματα γῆσ Χαναάν, εἰσ ἣν ἐγὼ εἰσάγω ὑμᾶσ ἐκεῖ, οὐ ποιήσετε καὶ τοῖσ νομίμοισ αὐτῶν οὐ πορεύσεσθε. τὰ κρίματά μου ποιήσετε καὶ τὰ προστάγματά μου φυλάξεσθε καὶ πορεύεσθε ἐν αὐτοῖσ. ἐγὼ Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν. καὶ φυλάξεσθε πάντα τὰ προστάγματά μου καὶ πάντα τὰ κρίματά μου καὶ ποιήσετε αὐτά, ἃ ποιήσασ αὐτά ἄνθρωποσ ζήσεται ἐν αὐτοῖσ. ἐγὼ Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν. Ἄνθρωποσ ἄνθρωποσ πρὸσ πάντα οἰκεῖα σαρκὸσ αὐτοῦ οὐ προσελεύσεται ἀποκαλύψαι ἀσχημοσύνην. ἐγὼ Κύριοσ. ἀσχημοσύνην πατρόσ σου καὶ ἀσχημοσύνην μητρόσ σου οὐκ ἀποκαλύψεισ, μήτηρ γάρ σού ἐστιν, οὐκ ἀποκαλύψεισ τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆσ. ἀσχημοσύνην γυναικὸσ πατρόσ σου οὐκ ἀποκαλύψεισ, ἀσχημοσύνη πατρὸσ σού ἐστιν. ἀσχημοσύνην τῆσ ἀδελφῆσ σου ἐκ πατρόσ σου ἢ ἐκ μητρόσ σου ἐνδογενοῦσ ἢ γεγεννημένησ ἔξω, οὐκ ἀποκαλύψεισ ἀσχημοσύνην αὐτῶν. ἀσχημοσύνην θυγατρὸσ υἱοῦ σου ἢ θυγατρὸσ θυγατρόσ σου οὐκ ἀποκαλύψεισ τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῶν, ὅτι σὴ ἀσχημοσύνη ἐστίν. ἀσχημοσύνην θυγατρὸσ γυναικὸσ πατρόσ σου οὐκ ἀποκαλύψεισ, ὁμοπατρία ἀδελφή σού ἐστιν, οὐκ ἀποκαλύψεισ τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆσ. ἀσχημοσύνην ἀδελφῆσ πατρόσ σου οὐκ ἀποκαλύψεισ, οἰκεία γὰρ πατρόσ σού ἐστιν. ἀσχημοσύνην ἀδελφῆσ μητρόσ σου οὐκ ἀποκαλύψεισ, οἰκεία γὰρ μητρόσ σού ἐστιν. ἀσχημοσύνην ἀδελφοῦ τοῦ πατρόσ σου οὐκ ἀποκαλύψεισ καὶ πρὸσ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ οὐκ εἰσελεύσῃ, συγγενήσ γάρ σού ἐστιν. ἀσχημοσύνην νύμφησ σου οὐκ ἀποκαλύψεισ, γυνὴ γὰρ υἱοῦ σού ἐστιν, οὐκ ἀποκαλύψεισ τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆσ. ἀσχημοσύνην γυναικὸσ ἀδελφοῦ σου οὐκ ἀποκαλύψεισ, ἀσχημοσύνη ἀδελφοῦ σού ἐστιν. ἀσχημοσύνην γυναικὸσ καὶ θυγατρὸσ αὐτῆσ οὐκ ἀποκαλύψεισ. τὴν θυγατέρα τοῦ υἱοῦ αὐτῆσ καὶ τὴν θυγατέρα τῆσ θυγατρὸσ αὐτῆσ οὐ λήψῃ ἀποκαλύψαι τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῶν, οἰκεῖαι γὰρ σού εἰσιν. ἀσέβημά ἐστι. γυναῖκα ἐπ̓ ἀδελφῇ αὐτῆσ οὐ λήψῃ ἀντίζηλον ἀποκαλύψαι τήν ἀσχημοσύνην αὐτῆσ ἐπ̓ αὐτῇ, ἔτι ζώσησ αὐτῆσ. Καὶ πρὸσ γυναῖκα ἐν χωρισμῷ ἀκαθαρσίασ αὐτῆσ οὐκ εἰσελεύσῃ ἀποκαλύψαι τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆσ. καὶ πρὸσ τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον σου οὐ δώσεισ κοίτην σπέρματόσ σου, ἐκμιανθῆναι πρὸσ αὐτήν. καὶ ἀπὸ τοῦ σπέρματόσ σου οὐ δώσεισ λατρεύειν ἄρχοντι καὶ οὐ βεβηλώσεισ τὸ ὄνομα τὸ ἅγιον. ἐγὼ Κύριοσ. καὶ μετά ἄρσενοσ οὐ κοιμηθήσῃ κοίτην γυναικείαν, βέλυγμα γάρ ἐστι. καὶ πρὸσ πᾶν τετράπουν οὐ δώσεισ τὴν κοίτην σου εἰσ σπερματισμόν, ἐκμιανθῆναι πρὸσ αὐτό. καὶ γυνὴ οὐ στήσεται πρὸσ πᾶν τετράπουν βιβασθῆναι, μυσαρὸν γάρ ἐστι. Μὴ μιαίνεσθε ἐν πᾶσι τούτοισ. ἐν πᾶσι γὰρ τούτοισ ἐμιάνθησαν τὰ ἔθνη, ἃ ἐγὼ ἐξαποστέλλω πρὸ προσώπου ὑμῶν, καὶ ἐξεμιάνθη ἡ γῆ, καὶ ἀνταπέδωκα ἀδικίαν αὐτοῖσ δἰ αὐτήν, καὶ προσώχθισεν ἡ γῆ τοῖσ ἐγκαθημένοισ ἐπ̓ αὐτῆσ. καὶ φυλάξεσθε πάντα τὰ νόμιμά μου καὶ πάντα τὰ προστάγματά μου, καὶ οὐ ποιήσετε ἀπὸ πάντων τῶν βδελυγμάτων τούτων, ὁ ἐγχώριοσ καὶ ὁ προσγενόμενοσ προσήλυτοσ ἐν ὑμῖν. πάντα γὰρ τὰ βδελύγματα ταῦτα ἐποίησαν οἱ ἄνθρωποι τῆσ γῆσ οἱ ὄντεσ πρότερον ὑμῶν, καὶ ἐμιάνθη ἡ γῆ. καὶ ἵνα μὴ προσοχθίσῃ ὑμῖν ἡ γῆ ἐν τῷ μιαίνειν ὑμᾶσ αὐτήν, ὃν τρόπον προσώχθισε τοῖσ ἔθνεσι τοῖσ πρὸ ὑμῶν. ὅτι πᾶσ, ὃσ ἐὰν ποιήσῃ ἀπὸ πάντων τῶν βδελυγμάτων τούτων, ἐξολοθρευθήσονται αἱ ψυχαὶ αἱ ποιοῦσαι ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῶν. καὶ φυλάξετε τὰ προστάγματά μου, ὅπωσ μὴ ποιήσητε ἀπὸ πάντων τῶν νομίμων τῶν ἐβδελυγμένων, ἃ γέγονε πρὸ τοῦ ὑμᾶσ, καὶ οὐ μιανθήσεσθε ἐν αὐτοῖσ, ὅτι ἐγὼ Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν. ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν λέγων.

λάλησον τῇ συναγωγῇ τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ καὶ ἐρεῖσ πρὸσ αὐτούσ. ἅγιοι ἔσεσθε, ὅτι ἅγιοσ ἐγὼ Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν. ἕκαστοσ πατέρα αὐτοῦ καὶ μητέρα αὐτοῦ φοβείσθω, καὶ τὰ σάββατά μου φυλάξεσθε. ἐγὼ Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν. οὐκ ἐπακολουθήσετε εἰδώλοισ καὶ θεοὺσ χωνευτοὺσ οὐ ποιήσετε ὑμῖν. ἐγὼ Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν. καὶ ἐὰν θύσητε θυσίαν σωτηρίου τῷ Κυρίῳ, δεκτὴν ὑμῶν θύσετε. ᾗ ἂν ἡμέρᾳ θύσετε, βρωθήσεται καὶ τῇ αὔριον. καὶ ἐὰν καταλειφθῇ ἕωσ ἡμέρασ τρίτησ, ἐν πυρὶ κατακαυθήσεται. ἐὰν δὲ βρώσει βρωθῇ τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ, ἄθυτόν ἐστιν, οὐ δεχθήσεται. ὁ δὲ ἔσθων αὐτὸ ἁμαρτίαν λήψεται, ὅτι τὰ ἅγια Κυρίου ἐβεβήλωσε. καὶ ἐξολοθρευθήσονται αἱ ψυχαὶ αἱ ἔσθουσαι ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῶν. Καὶ ἐκθεριζόντων ὑμῶν τὸν θερισμὸν τῆσ γῆσ ὑμῶν, οὐ συντελέσετε τὸν θερισμὸν ὑμῶν τοῦ ἀγροῦ σου ἐκθερίσαι, καὶ τὰ ἀποπίπτοντα τοῦ θερισμοῦ σου οὐ συλλέξεισ. καὶ τὸν ἀμπελῶνά σου οὐκ ἐπανατρυγήσεισ, οὐδὲ τὰσ ρῶγασ τοῦ ἀμπελῶνόσ σου συλλέξεισ. τῷ πτωχῷ καὶ τῷ προσηλύτῳ καταλείψεισ αὐτά. ἐγώ εἰμι Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν. Οὐ κλέψετε, οὐ ψεύσεσθε, οὐδὲ συκοφαντήσει ἕκαστοσ τὸν πλησίον. καὶ οὐκ ὀμεῖσθε τῷ ὀνόματί μου ἐπ̓ ἀδίκῳ καὶ οὐ βεβηλώσετε τὸ ὄνομα τὸ ἅγιον τοῦ Θεοῦ ὑμῶν. ἐγώ εἰμι Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν. οὐκ ἀδικήσεισ τὸν πλησίον καὶ οὐχ ἁρπάσεισ καὶ οὐ μὴ κοιμηθήσεται ὁ μισθὸσ τοῦ μισθωτοῦ σου παρὰ σοὶ ἕωσ πρωί̈. οὐ κακῶσ ἐρεῖσ κωφόν, καὶ ἀπέναντι τυφλοῦ οὐ προσθήσεισ σκάνδαλον, καὶ φοβηθήσῃ Κύριον τὸν Θεόν σου. ἐγώ εἰμι Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν. Οὐ ποιήσετε ἄδικον ἐν κρίσει. οὐ λήψῃ πρόσωπον πτωχοῦ, οὐδὲ μὴ θαυμάσῃσ πρόσωπον δυνάστου. ἐν δικαιοσύνῃ κρινεῖσ τὸν πλησίον σου. οὐ πορεύσῃ δόλῳ ἐν τῷ ἔθνει σου, οὐκ ἐπιστήσῃ ἐφ̓ αἷμα τοῦ πλησίον σου. ἐγώ εἰμι Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν. οὐ μισήσεισ τὸν ἀδελφόν σου τῇ διανοίᾳ σου. ἐλεγμῷ ἐλέγξεισ τὸν πλησίον σου καί οὐ λήψῃ δἰ αὐτὸν ἁμαρτίαν. καὶ οὐκ ἐκδικᾶταί σου ἡ χείρ, καὶ οὐ μηνιεῖσ τοῖσ υἱοῖσ τοῦ λαοῦ σου, καὶ ἀγαπήσεισ τὸν πλησίον σου ὡσ σεαυτόν. ἐγώ εἰμι Κύριοσ. Τὸν νόμον μου φυλάξεσθε. τὰ κτήνη σου οὐ κατοχεύσεισ ἑτεροζύγῳ, καὶ τὸν ἀμπελῶνά σου οὐ κατασπερεῖσ διάφορον, καὶ ἱμάτιον ἐκ δύο ὑφασμένον κίβδηλον οὐκ ἐπιβαλεῖσ σεαυτῷ. Καὶ ἐάν τισ κοιμηθῇ μετὰ γυναικὸσ κοίτην σπέρματοσ, καὶ αὕτη ᾖ οἰκέτισ διαπεφυλαγμένη ἀνθρώπῳ, καὶ αὐτὴ λύτροισ οὐ λελύτρωται, ἢ ἐλευθερία οὐκ ἐδόθη αὐτῇ, ἐπισκοπὴ ἔσται αὐτοῖσ, οὐκ ἀποθανοῦνται, ὅτι οὐκ ἀπηλευθερώθη. καὶ προσάξει τῆσ πλημμελείασ αὐτοῦ τῷ Κυρίῳ παρὰ τὴν θύραν τῆσ σκηνῆσ τοῦ μαρτυρίου κριὸν πλημμελείασ. καὶ ἐξιλάσεται περὶ αὐτοῦ ὁ ἱερεὺσ ἐν τῷ κριῷ τῆσ πλημμελείασ ἔναντι Κυρίου περὶ τῆσ ἁμαρτίασ, ἧσ ἥμαρτε, καὶ ἀφεθήσεται αὐτῷ ἡ ἁμαρτία, ἣν ἥμαρτεν. Ὅταν δὲ εἰσέλθητε εἰσ τὴν γῆν, ἣν Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν δίδωσιν ὑμῖν, καὶ καταφυτεύσετε πᾶν ξύλον βρώσιμον καὶ περικαθαριεῖτε τὴν ἀκαθαρσίαν αὐτοῦ. ὁ καρπὸσ αὐτοῦ τρία ἔτη ἔσται ὑμῖν ἀπερικάθαρτοσ, οὐ βρωθήσεται. καὶ τῷ ἔτει τῷ τετάρτῳ ἔσται πᾶσ ὁ καρπὸσ αὐτοῦ ἅγιοσ αἰνετὸσ τῷ Κυρίῳ. ἐν δὲ τῷ ἔτει τῷ πέμπτῳ φάγεσθε τὸν καρπόν, πρόσθεμα ὑμῖν τὰ γενήματα αὐτοῦ. ἐγώ εἰμι Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν. Μὴ ἔσθετε ἐπὶ τῶν ὀρέων καὶ οὐκ οἰωνιεῖσθε, οὐδὲ ὀρνιθοσκοπήσεσθε. οὐ ποιήσετε σισόην ἐκ τῆσ κόμησ τῆσ κεφαλῆσ ὑμῶν, οὐδὲ φθερεῖτε τὴν ὄψιν τοῦ πώγωνοσ ὑμῶν. καὶ ἐντομίδασ οὐ ποιήσετε ἐπὶ ψυχῇ ἐν τῷ σώματι ὑμῶν καὶ γράμματα στικτὰ οὐ ποιήσετε ἐν ὑμῖν. ἐγώ εἰμι Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν. οὐ βεβηλώσεισ τὴν θυγατέρα σου ἐκπορνεῦσαι αὐτὴν καὶ οὐκ ἐκπορνεύσει ἡ γῆ, καὶ ἡ γῆ πλησθήσεται ἀνομίασ. Τὰ σάββατά μου φυλάξεσθε καὶ ἀπὸ τῶν ἁγίων μου φοβηθήσεσθε. ἐγώ εἰμι Κύριοσ. οὐκ ἐπακολουθήσετε ἐγγαστριμύθοισ καὶ τοῖσ ἐπαοιδοῖσ οὐ προσκολληθήσεσθε, ἐκμιανθῆναι ἐν αὐτοῖσ. ἐγώ εἰμι Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν. ἀπὸ προσώπου πολιοῦ ἐξαναστήσῃ καὶ τιμήσεισ πρόσωπον πρεσβυτέρου καὶ φοβηθήσῃ τὸν Θεόν σου. ἐγώ εἰμι Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν. Ἐὰν δέ τισ προσέλθῃ ὑμῖν προσήλυτοσ ἐν τῇ γῇ ὑμῶν, οὐ θλίψετε αὐτόν. ὡσ ὁ αὐτόχθων ἐν ὑμῖν ἔσται ὁ προσήλυτοσ ὁ προσπορευόμενοσ πρὸσ ὑμᾶσ, καὶ ἀγαπήσεισ αὐτὸν ὡσ σεαυτόν, ὅτι προσήλυτοι ἐγενήθητε ἐν γῇ Αἰγύπτῳ. ἐγώ εἰμι Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν. οὐ ποιήσετε ἄδικον ἐν κρίσει, ἐν μέτροισ καὶ ἐν σταθμοῖσ καὶ ἐν ζυγοῖσ. ζυγὰ δίκαια καὶ σταθμία δίκαια καὶ χοῦσ δίκαιοσ ἔσται ἐν ὑμῖν. ἐγώ εἰμι Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν, ὁ ἐξαγαγὼν ὑμᾶσ ἐκ γῆσ Αἰγύπτου. Καὶ φυλάξεσθε πάντα τὸν νόμον μου καὶ πάντα τὰ προστάγματά μου καὶ ποιήσετε αὐτά. ἐγώ εἰμι Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν. ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν λέγων.

καὶ τοῖσ υἱοῖσ Ἰσραὴλ λαλήσεισ. ἐάν τισ ἀπὸ τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ ἢ ἀπὸ τῶν γεγενημένων προσηλύτων ἐν Ἰσραήλ, ὃσ ἂν δῷ τοῦ σπέρματοσ αὐτοῦ ἄρχοντι, θανάτῳ θανατούσθω. τὸ ἔθνοσ τὸ ἐπὶ τῆσ γῆσ λιθοβολήσουσιν αὐτὸν ἐν λίθοισ. καὶ ἐγὼ ἐπιστήσω τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον καὶ ἀπολῶ αὐτὸν ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ, ὅτι τοῦ σπέρματοσ αὐτοῦ ἔδωκεν ἄρχοντι, ἵνα μιάνῃ τὰ ἅγιά μου καὶ βεβηλώσῃ τὸ ὄνομα τῶν ἡγιασμένων μοι. ἐὰν δὲ ὑπερόψει ὑπερίδωσιν οἱ αὐτόχθονεσ τῆσ γῆσ τοῖσ ὀφθαλμοῖσ αὐτῶν ἀπὸ τοῦ ἀνθρώπου ἐκείνου, ἐν τῷ δοῦναι αὐτὸν τοῦ σπέρματοσ αὐτοῦ ἄρχοντι, τοῦ μὴ ἀποκτεῖναι αὐτόν, καὶ ἐπιστήσω τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον καὶ τὴν συγγένειαν αὐτοῦ καὶ ἀπολῶ αὐτὸν καὶ πάντασ τοὺσ ὁμονοοῦντασ αὐτῷ, ὥστε ἐκπορνεύειν αὐτὸν εἰσ τοὺσ ἄρχοντασ ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῶν. καὶ ψυχή, ἣ ἐὰν ἐπακολουθήσῃ ἐγγαστριμύθοισ ἢ ἐπαοιδοῖσ, ὥστε ἐκπορνεῦσαι ὀπίσω αὐτῶν, ἐπιστήσω τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὴν ψυχὴν ἐκείνην καὶ ἀπολῶ αὐτὴν ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆσ. καὶ ἔσεσθε ἅγιοι, ὅτι ἅγιοσ ἐγὼ Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν. καὶ φυλάξεσθε τὰ προστάγματά μου καὶ ποιήσετε αὐτά. ἐγὼ Κύριοσ ὁ ἁγιάζων ὑμᾶσ. ἄνθρωποσ ἄνθρωποσ, ὃσ ἂν κακῶσ εἴπῃ τὸν πατέρα αὐτοῦ ἢ τὴν μητέρα αὐτοῦ, θανάτῳ θανατούσθω. πατέρα αὐτοῦ ἢ μητέρα αὐτοῦ κακῶσ εἶπεν̣ ἔνοχοσ ἔσται. ἄνθρωποσ ὃσ ἂν μοιχεύσηται γυναῖκα ἀνδρόσ, ἢ ὃσ ἂν μοιχεύσηται γυναῖκα τοῦ πλησίον, θανάτῳ θανατούσθωσαν, ὁ μοιχεύων καὶ ἡ μοιχευομένη. καὶ ἐάν τισ κοιμηθῇ μετὰ γυναικὸσ τοῦ πατρὸσ αὐτοῦ, ἀσχημοσύνην τοῦ πατρὸσ αὐτοῦ ἀπεκάλυψε, θανάτῳ θανατούσθωσαν, ἀμφότεροι ἔνοχοί εἰσι. καὶ ἐάν τισ κοιμηθῇ μετὰ νύμφησ αὐτοῦ, θανάτῳ θανατούσθωσαν ἀμφότεροι. ἠσεβήκασι γάρ, ἔνοχοί εἰσι. καὶ ὃσ ἂν κοιμηθῇ μετά ἄρσενοσ κοίτην γυναικόσ, βδέλυγμα ἐποίησαν ἀμφότεροι. θανάτῳ θανατούσθωσαν, ἔνοχοί εἰσιν. ὃσ ἂν λάβῃ γυναῖκα καὶ τὴν μητέρα αὐτῆσ, ἀνόμημά ἐστιν, ἐν πυρὶ κατακαύσουσιν αὐτὸν καὶ αὐτάσ, καὶ οὐκ ἔσται ἀνομία ἐν ὑμῖν. καὶ ὃσ ἂν δῷ κοιτασίαν αὐτοῦ ἐν τετράποδι, θανάτῳ θανατούσθω, καὶ τὸ τετράπουν ἀποκτενεῖτε. καὶ γυνή, ἥτισ προσελεύσεται πρὸσ πᾶν κτῆνοσ βιβασθῆναι αὐτὴν ὑπ̓ αὐτοῦ, ἀποκτενεῖτε τὴν γυναῖκα καὶ τὸ κτῆνοσ. θανάτῳ θανατούσθωσαν, ἔνοχοί εἰσιν. ὃσ ἂν λάβῃ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ ἐκ πατρὸσ αὐτοῦ ἢ ἐκ μητρὸσ αὐτοῦ καὶ ἴδῃ τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆσ καὶ αὕτη ἴδῃ τὴν ἀσχημοσύνην αὐτοῦ, ὄνειδόσ ἐστιν, ἐξολοθρευθήσονται ἐνώπιον υἱῶν γένουσ αὐτῶν. ἀσχημοσύνην ἀδελφῆσ αὐτοῦ ἀπεκάλυψεν, ἁμαρτίαν κομιοῦνται. καὶ ἀνήρ, ὃσ ἂν κοιμηθῇ μετὰ γυναικὸσ ἀποκαθημένησ καὶ ἀποκαλύψῃ τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆσ, τὴν πηγὴν αὐτῆσ ἀπεκάλυψε, καὶ αὕτη ἀπεκάλυψε τὴν ρύσιν τοῦ αἵματοσ αὐτῆσ. ἐξολοθρευθήσονται ἀμφότεροι ἐκ τῆσ γενεᾶσ αὐτῶν. καὶ ἀσχημοσύνην ἀδελφῆσ πατρόσ σου καὶ ἀδελφῆσ μητρόσ σου οὐκ ἀποκαλύψεισ. τὴν γὰρ οἰκειότητα ἀπεκάλυψεν, ἁμαρτίαν ἀποίσονται. ὃσ ἂν κοιμηθῇ μετὰ τῆσ συγγενοῦσ αὐτοῦ, ἀσχημοσύνην τῆσ συγγενείασ αὐτοῦ ἀπεκάλυψεν, ἄτεκνοι ἀποθανοῦνται. ὃσ ἐὰν λάβῃ γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, ἀκαθαρσία ἐστίν. ἀσχημοσύνην τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ ἀπεκάλυψεν, ἄτεκνοι ἀποθανοῦνται. Καὶ φυλάξασθε πάντα τὰ προστάγματά μου, καὶ τὰ κρίματά μου καὶ ποιήσετε αὐτά, καὶ οὐ μὴ προσοχθίσῃ ὑμῖν ἡ γῆ, εἰσ ἣν ἐγὼ εἰσάγω ὑμᾶσ ἐκεῖ κατοικεῖν ἐπ̓ αὐτῆσ. καὶ οὐχὶ πορεύεσθε τοῖσ νομίμοισ τῶν ἐθνῶν, οὓσ ἐξαποστέλλω ἀφ̓ ὑμῶν. ὅτι ταῦτα πάντα ἐποίησαν, καὶ ἐβδελυξάμην αὐτούσ. καὶ εἶπα ὑμῖν. ὑμεῖσ κληρονομήσετε τὴν γῆν αὐτῶν, καὶ ἐγὼ δώσω ὑμῖν αὐτὴν ἐν κτήσει, γῆν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι. ἐγὼ Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν, ὃσ διώρισα ὑμᾶσ ἀπὸ πάντων τῶν ἐθνῶν. καὶ ἀφοριεῖτε αὐτοὺσ ἀνὰ μέσον τῶν κτηνῶν τῶν καθαρῶν καὶ ἀνὰ μέσον τῶν κτηνῶν τῶν ἀκαθάρτων καὶ ἀνὰ μέσον τῶν πετεινῶν τῶν καθαρῶν καὶ τῶν ἀκαθάρτων, καὶ οὐ βδελύξετε τὰσ ψυχὰσ ὑμῶν ἐν τοῖσ κτήνεσι, καὶ ἐν τοῖσ πετεινοῖσ καὶ ἐν πᾶσι τοῖσ ἑρπετοῖσ τῆσ γῆσ, ἃ ἐγὼ ἀφώρισα ὑμῖν ἐν ἀκαθαρσίᾳ. καὶ ἔσεσθέ μοι ἅγιοι, ὅτι ἐγὼ ἅγιόσ εἰμι Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν, ὁ ἀφορίσασ ὑμᾶσ ἀπὸ πάντων τῶν ἐθνῶν, εἶναι ἐμοί. Καὶ ἀνὴρ ἢ γυνή, ὃσ ἂν γένηται αὐτῶν ἐγγαστρίμυθοσ ἢ ἐπαοιδόσ, θανάτῳ θανατούσθωσαν ἀμφότεροι. λίθοισ λιθοβολήσετε αὐτούσ, ἔνοχοί εἰσι. ΚΑΙ εἶπε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν λέγων. εἶπον τοῖσ ἱερεῦσι τοῖσ υἱοῖσ Ἀαρὼν καὶ ἐρεῖσ πρὸσ αὐτούσ. ἐν ταῖσ ψυχαῖσ οὐ μιανθήσονται ἐν τῷ ἔθνει αὐτῶν,

ἀλλ̓ ἢ ἐν τῷ οἰκείῳ τῷ ἔγγιστα αὐτῶν, ἐπὶ πατρὶ καὶ μητρὶ καὶ υἱοῖσ καὶ θυγατράσιν, ἐπ̓ ἀδελφῷ καὶ ἐπ̓ ἀδελφῇ παρθένῳ τῇ ἐγγιζούσῃ αὐτῷ, τῇ μὴ ἐκδεδομένῃ ἀνδρί, ἐπὶ τούτοισ μιανθήσεται. οὐ μιανθήσεται ἐξάπινα ἐν τῷ λαῷ αὐτοῦ εἰσ βεβήλωσιν αὐτοῦ. καὶ φαλάκρωμα οὐ ξυρηθήσεσθε τὴν κεφαλὴν ἐπὶ νεκρῷ καὶ τὴν ὄψιν τοῦ πώγωνοσ οὐ ξυρήσονται καὶ ἐπὶ τὰσ σάρκασ αὐτῶν οὐ κατατεμοῦσιν ἐντομίδασ. ἅγιοι ἔσονται τῷ Θεῷ αὐτῶν καὶ οὐ βεβηλώσουσι τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ αὐτῶν. τὰσ γὰρ θυσίασ Κυρίου δῶρα τοῦ Θεοῦ αὐτῶν αὐτοὶ προσφέρουσι καὶ ἔσονται ἅγιοι. γυναῖκα πόρνην καὶ βεβηλωμένην οὐ λήψονται καὶ γυναῖκα ἐκβεβλημένην ἀπὸ ἀνδρὸσ αὐτῆσ, ὅτι ἅγιόσ ἐστι Κυρίῳ τῷ Θεῷ αὐτοῦ. καὶ ἁγιάσεισ αὐτόν. τὰ δῶρα Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν οὗτοσ προσφέρει. ἅγιοσ ἔσται, ὅτι ἅγιοσ ἐγὼ Κύριοσ ὁ ἁγιάζων αὐτούσ. καὶ θυγάτηρ ἀνθρώπου ἱερέωσ ἐὰν βεβηλωθῇ τοῦ ἐκπορνεῦσαι, τὸ ὄνομα τοῦ πατρὸσ αὐτῆσ αὐτὴ βεβηλοῖ, ἐπὶ πυρὸσ κατακαυθήσεται. Καὶ ὁ ἱερεὺσ ὁ μέγασ ἀπὸ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ, τοῦ ἐπικεχυμένου ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ ἐλαίου τοῦ χριστοῦ καὶ τετελειωμένου ἐνδύσασθαι τὰ ἱμάτια, τὴν κεφαλὴν οὐκ ἀποκιδαρώσει καὶ τὰ ἱμάτια οὐ διαρρήξει, καὶ ἐπὶ πάσῃ ψυχῇ τετελευτηκυίᾳ οὐκ εἰσελεύσεται, ἐπὶ πατρὶ αὐτοῦ οὐδὲ ἐπὶ μητρὶ αὐτοῦ οὐ μιανθήσεται. καὶ ἐκ τῶν ἁγίων οὐκ ἐξελεύσεται καὶ οὐ βεβηλώσει τὸ ἡγιασμένον τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ, ὅτι τὸ ἅγιον ἔλαιον τὸ χριστὸν τοῦ Θεοῦ ἐπ̓ αὐτῷ. ἐγὼ Κύριοσ. οὗτοσ γυναῖκα παρθένον ἐκ τοῦ γένουσ αὐτοῦ λήψεται. χήραν δὲ καὶ ἐκβεβλημένην καὶ βεβηλωμένην καὶ πόρνην, ταύτασ οὐ λήψεται, ἀλλ̓ ἢ παρθένον ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ λήψεται γυναῖκα. καὶ οὐ βεβηλώσει τὸ σπέρμα αὐτοῦ ἐν τῷ λαῷ αὐτοῦ. ἐγὼ Κύριοσ ὁ ἁγιάζων αὐτόν. Καὶ ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν λέγων. εἶπον Ἀαρών. ἄνθρωποσ ἐκ τοῦ γένουσ σου εἰσ τὰσ γενεὰσ ὑμῶν, τινὶ ἐὰν ᾖ ἐν αὐτῷ μῶμοσ, οὐ προσελεύσεται προσφέρειν τὰ δῶρα τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ. πᾶσ ἄνθρωποσ, ᾧ ἐστιν ἐν αὐτῷ μῶμοσ, οὐ προσελεύσεται, ἄνθρωποσ τυφλὸσ ἢ χωλὸσ ἢ κολοβόριν ἢ ὠτότμητος ἢ ἄνθρωποσ, ᾧ ἂν ᾖ ἐν αὐτῷ σύντριμμα χειρόσ, ἢ σύντριμμα ποδὸς ἢ κυρτὸσ ἢ ἔφηλοσ ἢ πτίλλοσ τοὺσ ὀφθαλμοὺσ ἢ ἄνθρωποσ, ᾧ ἂν ᾖ ἐν αὐτῷ ψώρα ἀγρία, ἢ λειχὴν ἢ μονόρχισ, πᾶσ ᾧ ἐστιν ἐν αὐτῷ μῶμοσ ἐκ τοῦ σπέρματοσ Ἀαρὼν τοῦ ἱερέωσ, οὐκ ἐγγιεῖ τοῦ προσενεγκεῖν τὰσ θυσίασ τῷ Θεῷ σου, ὅτι μῶμοσ ἐν αὐτῷ. τὰ δῶρα τοῦ Θεοῦ οὐ προσελεύσεται προσενεγκεῖν. τὰ δῶρα τοῦ Θεοῦ τὰ ἅγια τῶν ἁγίων, καὶ ἀπὸ τῶν ἁγίων φάγεται. πλὴν πρὸσ τὸ καταπέτασμα οὐ προσελεύσεται καὶ πρὸσ τὸ θυσιαστήριον οὐκ ἐγγιεῖ, ὅτι μῶμον ἔχει. καὶ οὐ βεβηλώσει τὸ ἅγιον τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ, ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριοσ ὁ ἁγιάζων αὐτούσ. καὶ ἐλάλησε Μωυσῆσ πρὸσ Ἀαρὼν καὶ τοὺσ υἱοὺσ αὐτοῦ καὶ πρὸσ πάντασ υἱοὺσ Ἰσραήλ. ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν λέγων.

εἶπον Ἀαρὼν καὶ τοῖσ υἱοῖσ αὐτοῦ. καὶ προσεχέτωσαν ἀπὸ τῶν ἁγίων τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, καὶ οὐ βεβηλώσουσι τὸ ὄνομα τὸ ἅγιόν μου, ὅσα αὐτοὶ ἁγιάζουσί μοι. ἐγὼ Κύριοσ. εἶπον αὐτοῖσ. εἰσ τὰσ γενεὰσ ὑμῶν πᾶσ ἄνθρωποσ, ὃσ ἂν προσέλθῃ ἀπὸ παντὸσ τοῦ σπέρματοσ ὑμῶν πρὸσ τὰ ἅγια, ὅσα ἂν ἁγιάζωσιν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ τῷ Κυρίῳ, καὶ ἡ ἀκαθαρσία αὐτοῦ ἐπ̓ αὐτῷ ᾖ, ἐξολοθρευθήσεται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἀπ̓ ἐμοῦ. ἐγὼ Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν. καὶ ἄνθρωποσ ἐκ τοῦ σπέρματοσ Ἀαρὼν τοῦ ἱερέωσ καὶ οὗτοσ λεπρᾷ ἢ γονορρυεῖ, τῶν ἁγίων οὐκ ἔδεται, ἕωσ ἂν καθαρισθῇ. καὶ ὁ ἁπτόμενοσ πάσησ ἀκαθαρσίασ ψυχῆσ ἢ ἄνθρωποσ, ᾧ ἂν ἐξέλθῃ ἐξ αὐτοῦ κοίτη σπέρματοσ, ἢ ὅστισ ἂν ἅψηται παντὸσ ἑρπετοῦ ἀκαθάρτου, ὃ μιανεῖ αὐτόν, ἢ ἐπ̓ ἀνθρώπῳ, ἐν ᾧ μιανεῖ αὐτὸν κατὰ πᾶσαν ἀκαθαρσίαν αὐτοῦ. ψυχὴ ἥτισ ἐὰν ἅψηται αὐτῶν, ἀκάθαρτοσ ἔσται ἕωσ ἑσπέρασ. οὐκ ἔδεται ἀπὸ τῶν ἁγίων, ἐὰν μὴ λούσηται τὸ σῶμα αὐτοῦ ὕδατι καὶ δύῃ ὁ ἥλιοσ καὶ καθαρὸσ ἔσται, καὶ τότε φάγεται τῶν ἁγίων, ὅτι ἄρτοσ αὐτοῦ ἐστι. θνησιμαῖον καὶ θηριάλωτον οὐ φάγεται, μιανθῆναι αὐτὸν ἐν αὐτοῖσ. ἐγὼ Κύριοσ. καὶ φυλάξονται τὰ φυλάγματά μου, ἵνα μὴ λάβωσι δἰ αὐτὰ ἁμαρτίαν καὶ ἀποθάνωσι δἰ αὐτά, ἐὰν βεβηλώσωσιν αὐτά. ἐγὼ Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὁ ἁγιάζων αὐτούσ. καὶ πᾶσ ἀλλογενὴσ οὐ φάγεται ἅγια. πάροικοσ ἱερέωσ ἢ μισθωτὸσ οὐ φάγεται ἅγια. ἐὰν δὲ ἱερεὺσ κτήσηται ψυχὴν ἔγκτητον ἀργυρίου, οὗτοσ φάγεται ἐκ τῶν ἄρτων αὐτοῦ. καὶ οἱ οἰκογενεῖσ αὐτοῦ, καὶ οὗτοι φάγονται τὸν ἄρτον αὐτοῦ. καὶ θυγάτηρ ἀνθρώπου ἱερέωσ ἐὰν γένηται ἀνδρὶ ἀλλογενεῖ, αὐτὴ τῶν ἀπαρχῶν ἁγίου οὐ φάγεται. καὶ θυγάτηρ ἱερέωσ ἐὰν γένηται χήρα ἢ ἐκβεβλημένη, σπέρμα δὲ μὴ ᾖ αὐτῇ, ἐπαναστρέψει ἐπὶ τὸν οἶκον τὸν πατρικὸν κατὰ τὴν νεότητα αὐτῆσ, ἀπὸ τῶν ἄρτων τοῦ πατρὸσ αὐτῆσ φάγεται. καὶ πᾶσ ἀλλογενὴσ οὐ φάγεται ἀπ̓ αὐτῶν. καὶ ἄνθρωποσ, ὃσ ἂν φάγῃ ἅγια κατ̓ ἄγνοιαν, καὶ προσθήσει τὸ ἐπίπεμπτον αὐτοῦ ἐπ̓ αὐτὸ καὶ δώσει τῷ ἱερεῖ τὸ ἅγιον. καὶ οὐ βεβηλώσουσι τὰ ἅγια τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, ἃ αὐτοὶ ἀφαιροῦσι τῷ Κυρίῳ, καὶ ἐπάξουσιν ἐφ̓ ἑαυτοὺσ ἀνομίαν πλημμελείασ ἐν τῷ ἐσθίειν αὐτοὺσ τὰ ἅγια αὐτῶν. ὅτι ἐγὼ Κύριοσ ὁ ἁγιάζων αὐτούσ. Καὶ ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν λέγων. λάλησον Ἀαρὼν καὶ τοῖσ υἱοῖσ αὐτοῦ καὶ πάσῃ συναγωγῇ Ἰσραὴλ καὶ ἐρεῖσ πρὸσ αὐτούσ. ἄνθρωποσ ἄνθρωποσ ἀπὸ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, ἢ τῶν προσηλύτων τῶν προσκειμένων πρὸσ αὐτοὺσ ἐν Ἰσραήλ, ὃσ ἂν προσενέγκῃ τὰ δῶρα αὐτοῦ κατὰ πᾶσαν ὁμολογίαν αὐτῶν ἢ κατὰ πᾶσαν αἵρεσιν αὐτῶν, ὅσα ἂν προσενέγκωσι τῷ Θεῷ εἰσ ὁλοκαύτωμα, δεκτὰ ὑμῖν ἄμωμα ἄρσενα ἐκ τῶν βουκολίων ἢ ἐκ τῶν προβάτων καὶ ἐκ τῶν αἰγῶν. πάντα, ὅσα ἂν ἔχῃ μῶμον ἐν αὐτῷ, οὐ προσάξουσι Κυρίῳ, διότι οὐ δεκτὸν ἔσται ὑμῖν. καὶ ἄνθρωποσ ὃσ ἂν προσενέγκῃ θυσίαν σωτηρίου τῷ Κυρίῳ διαστείλασ εὐχὴν ἢ κατὰ αἵρεσιν ἢ ἐν ταῖσ ἑορταῖσ ὑμῶν, ἐκ τῶν βουκολίων ἢ ἐκ τῶν προβάτων ἄμωμον ἔσται εἰσδεκτόν, πᾶσ μῶμοσ οὐκ ἔσται ἐν αὐτῷ. τυφλὸν ἢ συντετριμμένον ἢ γλωσσότμητον ἢ μυρμηκιῶντα ἢ ψωραγριῶντα ἢ λειχῆνασ ἔχοντα, οὐ προσάξουσι ταῦτα τῷ Κυρίῳ. καὶ εἰσ κάρπωσιν οὐ δώσετε ἀπ̓ αὐτῶν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τῷ Κυρίῳ. καὶ μόσχον ἢ πρόβατον ὠτότμητον ἢ κολοβόκερκον σφάγια ποιήσεισ αὐτὰ σεαυτῷ, εἰσ δὲ εὐχήν σου οὐ δεχθήσεται. θλαδίαν καὶ ἐκτεθλιμμένον καὶ ἐκτομίαν καὶ ἀπεσπασμένον οὐ προσάξεισ αὐτὰ τῷ Κυρίῳ καὶ ἐπὶ τῆσ γῆσ ὑμῶν οὐ ποιήσετε. καὶ ἐκ χειρὸσ ἀλλογενοῦσ οὐ προσοίσετε τὰ δῶρα τοῦ Θεοῦ ὑμῶν ἀπὸ πάντων τούτων, ὅτι φθάρματά ἐστιν ἐν αὐτοῖσ, μῶμοσ ἐν αὐτοῖσ, οὐ δεχθήσεται ταῦτα ὑμῖν. Καὶ ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν λέγων. μόσχον ἢ πρόβατον ἢ αἶγα, ὡσ ἂν τεχθῇ, καὶ ἔσται ἑπτὰ ἡμέρασ ὑπὸ τὴν μητέρα, τῇ δὲ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ καὶ ἐπέκεινα δεχθήσεται εἰσ δῶρα, κάρπωμα Κυρίῳ. καὶ μόσχον καὶ πρόβατον, αὐτὴν καὶ τὰ παιδία αὐτῆσ, οὐ σφάξεισ ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ. ἐὰν δὲ θύσῃσ θυσίαν εὐχὴν χαρμοσύνην Κυρίῳ, εἰσδεκτὸν ὑμῖν θύσετε αὐτό. αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ βρωθήσεται, οὐκ ἀπολείψετε ἀπὸ τῶν κρεῶν εἰσ τὸ πρωί̈. ἐγώ εἰμι Κύριοσ. Καὶ φυλάξετε τὰσ ἐντολάσ μου καὶ ποιήσετε αὐτάσ. καὶ οὐ βεβηλώσετε τὸ ὄνομα τοῦ ἁγίου, καὶ ἁγιασθήσομαι ἐν μέσῳ τῶν υἱῶν Ἰσραήλ. ἐγὼ Κύριοσ ὁ ἁγιάζων ὑμᾶσ, ὁ ἐξαγαγὼν ὑμᾶσ ἐκ γῆσ Αἰγύπτου, ὥστε εἶναι ὑμῶν Θεόσ, ἐγὼ Κύριοσ. ΚΑΙ εἶπε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν λέγων.

λάλησον τοῖσ υἱοῖσ Ἰσραήλ, καὶ ἐρεῖσ πρὸσ αὐτούσ. αἱ ἑορταὶ Κυρίου, ἃσ καλέσετε αὐτὰσ κλητὰσ ἁγίασ, αὗταί εἰσιν αἱ ἑορταί μου. ἓξ ἡμέρασ ποιήσεισ ἔργα, τῇ δὲ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ σάββατα ἀνάπαυσισ κλητὴ ἁγία τῷ Κυρίῳ. πᾶν ἔργον οὐ ποιήσεισ, σάββατά ἐστι τῷ Κυρίῳ ἐν πάσῃ κατοικίᾳ ὑμῶν. Αὗται αἱ ἑορταὶ τῷ Κυρίῳ κληταὶ ἅγιαι, ἃσ καλέσετε αὐτὰσ ἐν τοῖσ καιροῖσ αὐτῶν. ἐν τῷ πρώτῳ μηνὶ ἐν τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνόσ, ἀνὰ μέσον τῶν ἑσπερινῶν πάσχα τῷ Κυρίῳ. καὶ ἐν τῇ πεντεκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνὸσ τούτου ἑορτὴ τῶν ἀζύμων τῷ Κυρίῳ. ἑπτὰ ἡμέρασ ἄζυμα ἔδεσθε. καὶ ἡμέρα ἡ πρώτη κλητὴ ἁγία ἔσται ὑμῖν, πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε. καὶ προσάξετε ὁλοκαυτώματα τῷ Κυρίῳ ἑπτὰ ἡμέρασ. καὶ ἡ ἡμέρα ἡ ἑβδόμη κλητὴ ἁγία ἔσται ὑμῖν, πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε. Καὶ ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν λέγων. εἶπον τοῖσ υἱοῖσ Ἰσραήλ, καὶ ἐρεῖσ πρὸσ αὐτούσ. ὅταν εἰσέλθητε εἰσ τὴν γῆν, ἣν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν, καὶ θερίζητε τὸν θερισμὸν αὐτῆσ, καὶ οἴσετε τὸ δράγμα ἀπαρχὴν τοῦ θερισμοῦ ὑμῶν πρὸσ τὸν ἱερέα. καὶ ἀνοίσει τὸ δράγμα ἔναντι Κυρίου δεκτὸν ὑμῖν, τῇ ἐπαύριον τῆσ πρώτησ ἀνοίσει αὐτὸ ὁ ἱερεύσ. καὶ ποιήσετε ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ἐν ᾗ ἂν φέρητε τὸ δράγμα, πρόβατον ἄμωμον ἐνιαύσιον εἰσ ὁλοκαύτωμα τῷ Κυρίῳ. καὶ τὴν θυσίαν αὐτοῦ δύο δέκατα σεμιδάλεωσ ἀναπεποιημένησ ἐν ἐλαίῳ. θυσία τῷ Κυρίῳ, ὀσμὴ εὐωδίασ Κυρίῳ. καὶ σπονδὴν αὐτοῦ τὸ τέταρτον τοῦ εἲν οἴνου. καὶ ἄρτον καὶ πεφρυγμένα χίδρα νέα οὐ φάγεσθε ἕωσ εἰσ αὐτὴν τὴν ἡμέραν ταύτην, ἕωσ ἂν προσενέγκητε ὑμεῖσ τὰ δῶρα τῷ Θεῷ ὑμῶν. νόμιμον αἰώνιον εἰσ τὰσ γενεὰσ ὑμῶν ἐν πάσῃ κατοικίᾳ ὑμῶν. Καὶ ἀριθμήσετε ὑμῖν ἀπὸ τῆσ ἐπαύριον τῶν σαββάτων, ἀπὸ τῆσ ἡμέρασ ἧσ ἂν προσενέγκητε τὸ δράγμα τοῦ ἐπιθέματοσ, ἑπτὰ ἑβδομάδασ ὁλοκλήρουσ, ἕωσ τῆσ ἐπαύριον τῆσ ἐσχάτησ ἑβδομάδοσ ἀριθμήσετε πεντήκοντα ἡμέρασ καὶ προσοίσετε θυσίαν νέαν τῷ Κυρίῳ. ἀπὸ τῆσ κατοικίασ ὑμῶν προσοίσετε ἄρτουσ ἐπίθεμα, δύο ἄρτουσ. ἐκ δύο δεκάτων σεμιδάλεωσ ἔσονται, ἐζυμωμένοι πεφθήσονται πρωτογεννημάτων τῷ Κυρίῳ. καὶ προσάξετε μετὰ τῶν ἄρτων ἑπτὰ ἀμνοὺσ ἀμώμουσ ἐνιαυσίουσ καὶ μόσχον ἕνα ἐκ βουκολίου καὶ κριοὺσ δύο ἀμώμουσ, καὶ ἔσονται ὁλοκαύτωμα τῷ Κυρίῳ καὶ αἱ θυσίαι αὐτῶν καὶ αἱ σπονδαὶ αὐτῶν θυσία ὀσμὴ εὐωδίασ τῷ Κυρίῳ. καὶ ποιήσουσι χίμαρον ἐξ αἰγῶν ἕνα περὶ ἁμαρτίασ καὶ δύο ἀμνοὺσ ἐνιαυσίουσ εἰσ θυσίαν σωτηρίου μετὰ τῶν ἄρτων τοῦ πρωτογεννήματοσ. καὶ ἐπιθήσει αὐτὰ ὁ ἱερεὺσ μετὰ τῶν ἄρτων τοῦ πρωτογεννήματοσ ἐπίθεμα ἐναντίον Κυρίου μετά τῶν δύο ἀμνῶν. ἅγια ἔσονται τῷ Κυρίῳ, τῷ ἱερεῖ τῷ προσφέροντι αὐτὰ αὐτῷ ἔσται. καὶ καλέσετε ταύτην τὴν ἡμέραν κλητήν. ἁγία ἔσται ὑμῖν, πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε ἐν αὐτῇ. νόμιμον αἰώνιον εἰσ τὰσ γενεὰσ ὑμῶν ἐν πάσῃ τῇ κατοικίᾳ ὑμῶν. καὶ ὅταν θερίζητε τὸν θερισμὸν τῆσ γῆσ ὑμῶν, οὐ συντελέσετε τὸ λοιπὸν τοῦ θερισμοῦ τοῦ ἀγροῦ σου ἐν τῷ θερίζειν σε καὶ τὰ ἀποπίπτοντα τοῦ θερισμοῦ σου οὐ συλλέξεισ, τῷ πτωχῷ καὶ τῷ προσηλύτῳ ὑπολείψεισ αὐτά. ἐγὼ Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν. Καὶ ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν λέγων. λάλησον τοῖσ υἱοῖσ Ἰσραήλ, λέγων. τοῦ μηνὸσ τοῦ ἑβδόμου μιᾷ τοῦ μηνὸσ ἔσται ὑμῖν ἀνάπαυσισ, μνημόσυνον σαλπίγγων, κλητὴ ἁγία ἔσται ὑμῖν. πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε, καὶ προσάξετε ὁλοκαύτωμα Κυρίῳ. Καὶ ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν λέγων. καὶ τῇ δεκάτῃ τοῦ μηνὸσ τοῦ ἑβδόμου τούτου ἡμέρα ἐξιλασμοῦ, κλητὴ ἁγία ἔσται ὑμῖν, καὶ ταπεινώσετε τάσ ψυχὰσ ὑμῶν, καὶ προσάξετε ὁλοκαύτωμα τῷ Κυρίῳ. πᾶν ἔργον οὐ ποιήσετε ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ. ἔστι γὰρ ἡμέρα ἐξιλασμοῦ αὕτη ὑμῖν, ἐξιλάσασθαι περὶ ὑμῶν ἔναντι Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν. πᾶσα ψυχή, ἥτισ μὴ ταπεινωθήσεται ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ, ἐξολοθρευθήσεται ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆσ. καὶ πᾶσα ψυχή, ἥτισ ποιήσει ἔργον ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ, ἀπολεῖται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ λαοῦ αὐτῆσ. πᾶν ἔργον οὐ ποιήσετε. νόμιμον αἰώνιον εἰσ τὰσ γενεὰσ ὑμῶν ἐν πάσαισ κατοικίαισ ὑμῶν. σάββατα σαββάτων ἔσται ὑμῖν, καὶ ταπεινώσετε τὰσ ψυχὰσ ὑμῶν. ἀπὸ ἐνάτησ τοῦ μηνόσ, ἀπὸ ἑσπέρασ ἕωσ ἑσπέρασ σαββατιεῖτε τὰ σάββατα ὑμῶν. Καὶ ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν λέγων. λάλησον τοῖσ υἱοῖσ Ἰσραήλ, λέγων. τῇ πεντεκαιδεκάτῃ τοῦ μηνὸσ τοῦ ἑβδόμου τούτου ἑορτὴ σκηνῶν ἑπτὰ ἡμέρασ τῷ Κυρίῳ. καὶ ἡ ἡμέρα ἡ πρώτη ἡ κλητὴ ἁγία. πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε. ἑπτὰ ἡμέρασ προσάξετε ὁλοκαυτώματα τῷ Κυρίῳ, καὶ ἡ ἡμέρα ἡ ὀγδόη κλητὴ ἁγία ἔσται ὑμῖν, καὶ προσάξετε ὁλοκαυτώματα Κυρίῳ. ἐξόδιόν ἐστι, πᾶν ἔργον λατρευτὸν οὐ ποιήσετε. Αὗται ἑορταὶ Κυρίῳ, ἃσ καλέσετε κλητὰσ ἁγίασ, ὥστε προσενέγκαι καρπώματα τῷ Κυρίῳ, ὁλοκαυτώματα καὶ θυσίασ αὐτῶν καὶ σπονδὰσ αὐτῶν τὸ καθ̓ ἡμέραν εἰσ ἡμέραν. πλὴν τῶν σαββάτων Κυρίου καὶ πλὴν τῶν δομάτων ὑμῶν καὶ πλὴν πασῶν τῶν εὐχῶν ὑμῶν καὶ πλὴν τῶν ἑκουσίων ὑμῶν, ἃ ἂν δῶτε τῷ Κυρίῳ. Καὶ ἐν τῇ πεντεκαιδεκάτῃ ἡμέρᾳ τοῦ μηνὸσ τοῦ ἑβδόμου τούτου, ὅταν συντελέσητε τὰ γενήματα τῆσ γῆσ, ἑορτάσετε τῷ Κυρίῳ ἑπτὰ ἡμέρασ. τῇ ἡμέρᾳ τῇ πρώτῃ ἀνάπαυσισ καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ ἀνάπαυσισ. καὶ λήψεσθε τῇ ἡμέρᾳ τῇ πρώτῃ καρπὸν ξύλου ὡραῖον καὶ κάλλυνθρα φοινίκων, καὶ κλάδουσ ξύλου δασεῖσ καὶ ἰτέασ καὶ ἄγνου κλάδουσ ἐκ χειμάρρου, εὐφρανθῆναι ἔναντι Κυρίου τοῦ Θεοῦ ὑμῶν ἑπτὰ ἡμέρασ τοῦ ἐνιαυτοῦ. νόμιμον αἰώνιον εἰσ τὰσ γενεὰσ ὑμῶν, ἐν τῷ μηνὶ τῷ ἑβδόμῳ ἑορτάσετε αὐτήν. ἐν σκηναῖσ κατοικήσετε ἑπτὰ ἡμέρασ. πᾶσ ὁ αὐτόχθων ἐν Ἰσραὴλ κατοικήσει ἐν σκηναῖσ, ὅπωσ ἴδωσιν αἱ γενεαὶ ὑμῶν, ὅτι ἐν σκηναῖσ κατῴκισα τοὺσ υἱοὺσ Ἰσραήλ, ἐν τῷ ἐξαγαγεῖν με αὐτοὺσ ἐκ γῆσ Αἰγύπτου. ἐγὼ Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν. Καὶ ἐλάλησε Μωυσῆσ τὰσ ἑορτὰσ Κυρίου τοῖσ υἱοῖσ Ἰσραήλ. ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν λέγων.

ἔντειλαι τοῖσ υἱοῖσ Ἰσραήλ, καὶ λαβέτωσάν σοι ἔλαιον ἐλάϊνον καθαρὸν κεκομμένον εἰσ φῶσ, καῦσαι λύχνον διὰ παντόσ. ἔξωθεν τοῦ καταπετάσματοσ ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου καύσουσιν αὐτὸ Ἀαρὼν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἀπὸ ἑσπέρασ ἕωσ πρωί̈ ἐνώπιον Κυρίου ἐνδελεχῶσ. νόμιμον αἰώνιον εἰσ τὰσ γενεὰσ ὑμῶν. ἐπὶ τῆσ λυχνίασ τῆσ καθαρᾶσ καύσετε τοὺσ λύχνουσ ἐναντίον Κυρίου ἕωσ εἰσ τὸ πρωί̈. Καὶ λήψεσθε σεμίδαλιν καὶ ποιήσετε αὐτὴν δώδεκα ἄρτουσ, δύο δεκάτων ἔσται ὁ ἄρτοσ ὁ εἷσ. καὶ ἐπιθήσετε αὐτοὺσ δύο θέματα, ἓξ ἄρτουσ τὸ ἓν θέμα ἐπὶ τὴν τράπεζαν τὴν καθαρὰν ἔναντι Κυρίου. καὶ ἐπιθήσετε ἐπὶ τὸ θέμα λίβανον καθαρὸν καὶ ἅλα, καὶ ἔσονται εἰσ ἄρτουσ εἰσ ἀνάμνησιν προκείμενα τῷ Κυρίῳ. τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων προσθήσεται ἔναντι Κυρίου διὰ παντὸσ ἐνώπιον τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, διαθήκην αἰώνιον. καὶ ἔσται Ἀαρὼν καὶ τοῖσ υἱοῖσ αὐτοῦ, καὶ φάγονται αὐτὰ ἐν τόπῳ ἁγίῳ. ἔστι γὰρ ἅγια τῶν ἁγίων τοῦτο αὐτῶν ἀπὸ τῶν θυσιαζομένων τῷ Κυρίῳ, νόμιμον αἰώνιον. Καὶ ἐξῆλθεν υἱὸσ γυναικὸσ Ἰσραηλίτιδοσ, καὶ οὗτοσ ἦν υἱὸσ Αἰγυπτίου ἐν τοῖσ υἱοῖσ Ἰσραήλ, καὶ ἐμαχέσαντο ἐν τῇ παρεμβολῇ ὁ ἐκ τῆσ Ἰσραηλίτιδοσ καὶ ὁ ἄνθρωποσ ὁ Ἰσραηλίτησ. καὶ ἐπονομάσασ ὁ υἱὸσ τῆσ γυναικὸσ τῆσ Ἰσραηλίτιδοσ τὸ ὄνομα κατηράσατο. καὶ ἤγαγον αὐτὸν πρὸσ Μωυσῆν. καὶ τὸ ὄνομα τῆσ μητρὸσ αὐτοῦ Σαλωμεὶθ θυγάτηρ Δαβρεὶ ἐκ τῆσ φυλῆσ Δάν. καὶ ἀπέθεντο αὐτὸν εἰσ φυλακὴν διακρῖναι αὐτὸν διὰ προστάγματοσ Κυρίου. καὶ ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν λέγων. ἐξάγαγε τὸν καταρασάμενον ἔξω τῆσ παρεμβολῆσ, καὶ ἐπιθήσουσι πάντεσ οἱ ἀκούσαντεσ τὰσ χεῖρασ αὐτῶν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ λιθοβολήσουσιν αὐτὸν πᾶσα ἡ συναγωγή. καὶ τοῖσ υἱοῖσ Ἰσραὴλ λάλησον καὶ ἐρεῖσ πρὸσ αὐτούσ. ἄνθρωποσ ὃσ ἐὰν καταράσηται Θεόν, ἁμαρτίαν λήψεται. ὀνομάζων δὲ τὸ ὄνομα Κυρίου, θανάτῳ θανατούσθω. λίθοισ λιθοβολείτω αὐτὸν πᾶσα ἡ συναγωγὴ Ἰσραήλ. ἐάν τε προσήλυτοσ, ἐάν τε αὐτόχθων, ἐν τῷ ὀνομάσαι αὐτὸν τὸ ὄνομα Κυρίου, τελευτάτω. καὶ ἄνθρωποσ ὃσ ἂν πατάξῃ ψυχὴν ἀνθρώπου καὶ ἀποθάνῃ, θανάτῳ θανατούσθω. καὶ ὃσ ἂν πατάξῃ κτῆνοσ καὶ ἀποθάνῃ, ἀποτισάτω ψυχὴν ἀντὶ ψυχῆσ. καὶ ἐάν τισ δῷ μῶμον τῷ πλησίον, ὡσ ἐποίησεν αὐτῷ, ὡσαύτωσ ἀντιποιηθήσεται αὐτῷ. σύντριμμα ἀντὶ συντρίμματοσ, ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ, ὀδόντα ἀντὶ ὀδόντοσ, καθότι ἂν δῷ μῶμον τῷ ἀνθρώπῳ, οὕτω δοθήσεται αὐτῷ. ὃσ ἂν πατάξῃ ἄνθρωπον καὶ ἀποθάνῃ, θανάτῳ θανατούσθω. δικαίωσισ μία ἔσται τῷ προσηλύτῳ καὶ τῷ ἐγχωρίῳ, ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν. καὶ ἐλάλησε Μωυσῆσ τοῖσ υἱοῖσ Ἰσραήλ, καὶ ἐξήγαγον τὸν καταρασάμενον ἔξω τῆσ παρεμβολῆσ καὶ ἐλιθοβόλησαν αὐτὸν ἐν λίθοισ. καὶ οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ ἐποίησαν καθάπερ συνέταξε Κύριοσ τῷ Μωυσῇ. ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν ἐν τῷ ὄρει Σινὰ λέγων.

λάλησον τοῖσ υἱοῖσ Ἰσραὴλ καὶ ἐρεῖσ πρὸσ αὐτούσ. ὅταν εἰσέλθητε εἰσ τὴν γῆν, ἣν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν, καὶ ἀναπαύσεται ἡ γῆ, ἣν ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν, σάββατα τῷ Κυρίῳ. ἓξ ἔτη σπερεῖσ τὸν ἀγρόν σου καὶ ἓξ ἔτη τεμεῖσ τὴν ἄμπελόν σου καὶ συνάξεισ τὸν καρπὸν αὐτῆσ. τῷ δὲ ἔτει τῷ ἑβδόμῳ σάββατα, ἀνάπαυσισ ἔσται τῇ γῇ, σάββατα τῷ Κυρίῳ. τὸν ἀγρόν σου οὐ σπερεῖσ καὶ τὴν ἄμπελόν σου οὐ τεμεῖσ, καὶ τὰ αὐτόματα ἀναβαίνοντα τοῦ ἀγροῦ σου οὐκ ἐκθερίσεισ καὶ τὴν σταφυλὴν τοῦ ἁγιάσματόσ σου οὐκ ἐκτρυγήσεισ. ἐνιαυτὸσ ἀναπαύσεωσ ἔσται τῇ γῇ. καὶ ἔσται τὰ σάββατα τῆσ γῆσ βρώματά σοι. καὶ τῷ παιδί σου καὶ τῇ παιδίσκῃ σου καὶ τῷ μισθωτῷ σου καὶ τῷ παροίκῳ τῷ προσκειμένῳ πρὸσ σὲ καὶ τοῖσ κτήνεσί σου, καὶ τοῖσ θηρίοισ τοῖσ ἐν τῇ γῇ σου ἔσται πᾶν τό γένημα αὐτοῦ εἰσ βρῶσιν. Καὶ ἐξαριθμήσεισ σεαυτῷ ἑπτὰ ἀναπαύσεισ αὐτῶν, ἑπτὰ ἔτη ἑπτάκισ, καὶ ἔσονταί σοι ἑπτά ἑβδομάδεσ ἐτῶν ἐννέα καὶ τεσσαράκοντα ἔτη. καὶ διαγγελεῖτε σάλπιγγοσ φωνῇ ἐν πάσῃ τῇ γῇ ὑμῶν ἐν τῷ μηνὶ τῷ ἑβδόμῳ τῇ δεκάτῃ τοῦ μηνόσ. τῇ ἡμέρᾳ τοῦ ἱλασμοῦ διαγγελεῖτε σάλπιγγι ἐν πάσῃ τῇ γῇ ὑμῶν. καὶ ἁγιάσετε τὸ ἔτοσ τὸν πεντηκοστὸν ἐνιαυτὸν καὶ διαβοήσετε ἄφεσιν ἐπὶ τῆσ γῆσ πᾶσι τοῖσ κατοικοῦσιν αὐτήν. ἐνιαυτὸσ ἀφέσεωσ σημασία αὕτη ἔσται ὑμῖν, καὶ ἀπελεύσεται εἷσ ἕκαστοσ εἰσ τὴν κτῆσιν αὐτοῦ, καὶ ἕκαστοσ εἰσ τὴν πατριὰν αὐτοῦ ἀπελεύσεσθε. ἀφέσεωσ σημασία αὕτη, τὸ ἔτοσ τὸ πεντηκοστὸν ἐνιαυτὸσ ἔσται ὑμῖν. οὐ σπερεῖτε, οὐδὲ ἀμήσετε τὰ αὐτόματα ἀναβαίνοντα αὐτῆσ, καὶ οὐ τρυγήσετε τὰ ἡγιασμένα αὐτῆσ, ὅτι ἀφέσεωσ σημασία ἐστίν, ἅγιον ἔσται ὑμῖν, ἀπὸ τῶν πεδίων φάγεσθε τὰ γενήματα αὐτῆσ. Ἐν τῷ ἔτει τῆσ ἀφέσεωσ σημασίασ αὐτῆσ ἐπανελεύσεται ἕκαστοσ εἰσ τὴν κτῆσιν αὐτοῦ. ἐὰν δὲ ἀποδῷ πρᾶσιν τῷ πλησίον σου, ἐὰν δὲ καὶ κτήσῃ παρὰ τοῦ πλησίον σου, μὴ θλιβέτω ἄνθρωποσ τὸν πλησίον. κατά ἀριθμὸν ἐτῶν μετὰ τὴν σημασίαν κτήσῃ παρὰ τοῦ πλησίον, κατὰ ἀριθμὸν ἐνιαυτῶν γενημάτων ἀποδώσεταί σοι. καθότι ἂν πλεῖον τῶν ἐτῶν, πληθυνεῖ τὴν κτῆσιν αὐτοῦ, καὶ καθότι ἂν ἔλαττον τῶν ἐτῶν, ἐλαττονώσει τὴν κτῆσιν αὐτοῦ, ὅτι ἀριθμὸν γενημάτων αὐτοῦ οὕτωσ ἀποδώσεταί σοι. μὴ θλιβέτω ἄνθρωποσ τὸν πλησίον, καὶ φοβηθήσῃ Κύριον τὸν Θεόν σου. ἐγώ εἰμι Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν. καὶ ποιήσετε πάντα τὰ δικαιώματά μου καὶ πάσασ τὰσ κρίσεισ μου καὶ φυλάξεσθε καὶ ποιήσετε αὐτὰ καὶ κατοικήσετε ἐπὶ τῆσ γῆσ πεποιθότεσ. καὶ δώσει ἡ γῆ τὰ ἐκφόρια αὐτῆσ καὶ φάγεσθε εἰσ πλησμονὴν καὶ κατοικήσετε πεποιθότεσ ἐπ̓ αὐτῆσ. ἐὰν δὲ λέγητε, τί φαγόμεθα ἐν τῷ ἔτει τῷ ἑβδόμῳ τούτῳ, ἐὰν μὴ σπείρωμεν μηδὲ συναγάγωμεν τὰ γενήματα ἡμῶν̣ καὶ ἀποστέλλω τὴν εὐλογίαν μου ὑμῖν ἐν τῷ ἔτει τῷ ἕκτῳ, καὶ ποιήσει τὰ γενήματα αὐτῆσ εἰσ τὰ τρία ἔτη. καὶ σπερεῖτε τὸ ἔτοσ τὸ ὄγδοον καὶ φάγεσθε ἀπὸ τῶν γενημάτων παλαιὰ ἕωσ τοῦ ἔτουσ τοῦ ἐνάτου, ἕωσ ἂν ἔλθῃ τὸ γένημα αὐτῆσ, φάγεσθε παλαιὰ παλαιῶν. καὶ ἡ γῆ οὐ πραθήσεται εἰσ βεβαίωσιν. ἐμὴ γάρ ἐστιν ἡ γῆ, διότι προσήλυτοι καὶ πάροικοι ὑμεῖσ ἐστε ἐναντίον μου. καὶ κατὰ πᾶσαν γῆν κατασχέσεωσ ὑμῶν λύτρα δώσετε τῆσ γῆσ. ἐὰν δὲ πένηται ὁ ἀδελφόσ σου ὁ μετὰ σοῦ καὶ ἀποδῶται ἀπὸ τῆσ κατασχέσεωσ αὐτοῦ, καὶ ἔλθῃ ὁ ἀγχιστεύων ὁ ἐγγίζων αὐτῷ, καὶ λυτρώσεται τὴν πρᾶσιν τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ. ἐὰν δὲ μὴ ᾖ τινι ὁ ἀγχιστεύων καὶ εὐπορηθῇ τῇ χειρὶ καὶ εὑρεθῇ αὐτῷ τὸ ἱκανὸν λύτρα αὐτοῦ, καὶ συλλογιεῖται τὰ ἔτη τῆσ πράσεωσ αὐτοῦ καὶ ἀποδώσει ὃ ὑπερέχει τῷ ἀνθρώπῳ, ᾧ ἀπέδοτο αὐτὸ αὐτῷ, καὶ ἀπελεύσεται εἰσ τὴν κατάσχεσιν αὐτοῦ. ἐὰν δὲ μὴ εὐπορηθῇ αὐτοῦ ἡ χεὶρ τὸ ἱκανόν, ὥστε ἀποδοῦναι αὐτῷ, καὶ ἔσται ἡ πρᾶσισ τῷ κτησαμένῳ αὐτὰ ἕωσ τοῦ ἕκτου ἔτουσ τῆσ ἀφέσεωσ. καὶ ἐξελεύσεται ἐν τῇ ἀφέσει, καὶ ἀπελεύσεται εἰσ τὴν κατάσχεσιν αὐτοῦ. Ἐὰν δέ τισ ἀποδῶται οἰκίαν οἰκητὴν ἐν πόλει τετειχισμένῃ, καὶ ἔσται ἡ λύτρωσισ αὐτῆσ, ἕωσ πληρωθῇ ἐνιαυτὸσ ἡμερῶν, ἔσται ἡ λύτρωσισ αὐτῆσ. ἐὰν δὲ μὴ λυτρωθῇ ἕωσ ἂν πληρωθῇ αὐτῆσ ἐνιαυτὸσ ὅλοσ, κυρωθήσεται ἡ οἰκία ἡ οὖσα ἐν πόλει τῇ ἐχούσῃ τεῖχοσ βεβαίωσ τῷ κτησαμένῳ αὐτὴν εἰσ τὰσ γενεὰσ αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἐξελεύσεται ἐν τῇ ἀφέσει. αἱ δὲ οἰκίαι αἱ ἐν ἐπαύλεσιν, αἷσ οὐκ ἔστιν ἐν αὐταῖσ τεῖχοσ κύκλῳ, πρὸσ τὸν ἀγρὸν τῆσ γῆσ λογισθήσονται. λυτρωταὶ διαπαντὸσ ἔσονται καὶ ἐν τῇ ἀφέσει ἐξελεύσονται. καὶ αἱ πόλεισ τῶν Λευιτῶν, οἰκίαι τῶν πόλεων κατασχέσεωσ αὐτῶν, λυτρωταὶ διαπαντὸσ ἔσονται τοῖσ Λευίταισ. καὶ ὃσ ἂν λυτρώσηται παρὰ τῶν Λευιτῶν καὶ ἐξελεύσεται ἡ διάπρασισ αὐτῶν οἰκιῶν πόλεωσ κατασχέσεωσ αὐτῶν ἐν τῇ ἀφέσει, ὅτι οἰκίαι τῶν πόλεων τῶν Λευιτῶν κατάσχεσισ αὐτῶν ἐν μέσῳ υἱῶν Ἰσραήλ. καὶ οἱ ἀγροὶ ἀφωρισμένοι ταῖσ πόλεσιν αὐτῶν οὐ πραθήσονται, ὅτι κατάσχεσισ αἰωνία τοῦτο αὐτῶν ἐστιν. Ἐὰν δὲ πένηται ὁ ἀδελφόσ σου ὁ μετὰ σοῦ καὶ ἀδυνατήσῃ ταῖσ χερσὶ παρὰ σοί, ἀντιλήψῃ αὐτοῦ ὡσ προσηλύτου καὶ παροίκου καὶ ζήσεται ὁ ἀδελφόσ σου μετὰ σοῦ. οὐ λήψῃ παῤ αὐτοῦ τόκον, οὐδὲ ἐπὶ πλήθει. καὶ φοβηθήσῃ τὸν Θεόν σου, ἐγὼ Κύριοσ, καὶ ζήσεται ὁ ἀδελφόσ σου μετὰ σοῦ. τὸ ἀργύριόν σου οὐ δώσεισ αὐτῷ ἐπὶ τόκῳ καὶ ἐπὶ πλεονασμῷ οὐ δώσεισ αὐτῷ τὰ βρώματά σου. ἐγὼ Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν, ὁ ἐξαγαγὼν ὑμᾶσ ἐκ γῆσ Αἰγύπτου, δοῦναι ὑμῖν τὴν γῆν Χαναάν, ὥστε εἶναι ὑμῶν Θεόσ. Ἐὰν δὲ ταπεινωθῇ ὁ ἀδελφόσ σου παρὰ σοί, καὶ πραθῇ σοι, οὐ δουλεύσει σοι δουλείαν οἰκέτου. ὡσ μισθωτὸσ ἢ πάροικοσ ἔσται σοι, ἕωσ τοῦ ἔτουσ τῆσ ἀφέσεωσ ἐργᾶται παρὰ σοί, καὶ ἐξελεύσεται τῇ ἀφέσει καὶ τὰ τέκνα αὐτοῦ μετ̓ αὐτοῦ καὶ ἀπελεύσεται εἰσ τὴν γενεὰν αὐτοῦ, εἰσ τὴν κατάσχεσιν τὴν πατρικὴν ἀποδραμεῖται, διότι οἰκέται μού εἰσιν οὗτοι, οὓσ ἐξήγαγον ἐκ γῆσ Αἰγύπτου. οὐ πραθήσεται ἐν πράσει οἰκέτου. οὐ κατατενεῖσ αὐτὸν ἐν τῷ μόχθῳ, καὶ φοβηθήσῃ Κύριον τὸν Θεόν σου. καὶ παῖσ καὶ παιδίσκη, ὅσοι ἂν γένωνταί σοι ἀπὸ τῶν ἐθνῶν, ὅσοι κύκλῳ σού εἰσιν, ἀπ̓ αὐτῶν κτήσεσθε δοῦλον καὶ δούλην. καὶ ἀπὸ τῶν υἱῶν τῶν παροίκων τῶν ὄντων ἐν ὑμῖν, ἀπὸ τούτων κτήσεσθε καὶ ἀπὸ τῶν συγγενῶν αὐτῶν, ὅσοι ἂν γένωνται ἐν γῇ ὑμῶν, ἔστωσαν ὑμῖν εἰσ κατάσχεσιν. καὶ καταμεριεῖτε αὐτοὺσ τοῖσ τέκνοισ ὑμῶν μεθ̓ ὑμᾶσ, καὶ ἔσονται ὑμῖν κατόχιμοι εἰσ τὸν αἰῶνα. τῶν δὲ ἀδελφῶν ὑμῶν τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, ἕκαστοσ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ οὐ κατατενεῖ αὐτὸν ἐν τοῖσ μόχθοισ. Ἐὰν δὲ εὕρῃ ἡ χεὶρ τοῦ προσηλύτου ἢ τοῦ παροίκου τοῦ παρὰ σοί, καὶ ἀπορηθεὶσ ὁ ἀδελφόσ σου πραθῇ τῷ προσηλύτῳ ᾒ τῷ παροίκῳ τῷ παρὰ σοὶ ἢ ἐκ γενετῆσ προσηλύτῳ, μετὰ τὸ πραθῆναι αὐτῷ, λύτρωσισ ἔσται αὐτοῦ. εἷσ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ λυτρώσεται αὐτόν. ἀδελφὸσ πατρὸσ αὐτοῦ ἢ υἱὸσ ἀδελφοῦ πατρὸσ λυτρώσεται αὐτὸν ἢ ἀπὸ τῶν οἰκείων τῶν σαρκῶν αὐτοῦ, ἐκ τῆσ φυλῆσ αὐτοῦ, λυτροῦται αὐτόν. ἐὰν δὲ εὐπορηθεὶσ ταῖσ χερσὶ λυτρῶται ἑαυτόν, καὶ συλλογιεῖται πρὸσ τὸν κεκτημένον αὐτὸν ἀπὸ τοῦ ἔτουσ, οὗ ἀπέδοτο ἑαυτὸν αὐτῷ ἕωσ τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆσ ἀφέσεωσ, καὶ ἔσται τὸ ἀργύριον τῆσ πράσεωσ αὐτοῦ ὡσ μισθίου. ἔτοσ ἐξ ἔτουσ ἔσται μετ̓ αὐτοῦ. ἐὰν δέ τινι πλεῖον τῶν ἐτῶν ᾖ, πρὸσ ταῦτα ἀποδώσει τὰ λύτρα αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ ἀργυρίου τῆσ πράσεωσ αὐτοῦ. ἐὰν δὲ ὀλίγον καταλειφθῇ ἀπὸ τῶν ἐτῶν εἰσ τὸν ἐνιαυτὸν τῆσ ἀφέσεωσ, καὶ συλλογιεῖται αὐτῷ κατὰ τὰ ἔτη αὐτοῦ, καὶ ἀποδώσει τὰ λύτρα αὐτοῦ. ὡσ μισθωτὸσ ἐνιαυτὸν ἐξ ἐνιαυτοῦ ἔσται μετ̓ αὐτοῦ. οὐ κατατενεῖσ αὐτὸν ἐν τῷ μόχθῳ ἐνώπιόν σου. ἐὰν δὲ μὴ λυτρῶται κατὰ ταῦτα, ἐξελεύσεται ἐν τῷ ἔτει τῆσ ἀφέσεωσ αὐτὸσ καὶ τὰ παιδία αὐτοῦ μετ̓ αὐτοῦ. ὅτι ἐμοὶ οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ οἰκέται εἰσί, παῖδέσ μου οὗτοί εἰσιν, οὓσ ἐξήγαγον ἐκ γῆσ Αἰγύπτου. ἐγὼ Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν. ΟΥ ποιήσετε ὑμῖν αὐτοῖσ χειροποίητα, οὐδὲ γλυπτά, οὐδὲ στήλην ἀναστήσετε ὑμῖν, οὐδὲ λίθον σκοπὸν θήσετε ἐν τῇ γῇ ὑμῶν προσκυνῆσαι αὐτῷ. ἐγώ εἰμι Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν.

τὰ σάββατά μου φυλάξεσθε, καὶ ἀπὸ τῶν ἁγίων μου φοβηθήσεσθε. ἐγώ εἰμι Κύριοσ. Ἐὰν τοῖσ προστάγμασί μου πορεύησθε καὶ τὰσ ἐντολάσ μου φυλάσσησθε καὶ ποιήσητε αὐτάσ, καὶ δώσω τὸν ὑετὸν ὑμῖν ἐν καιρῷ αὐτοῦ, καὶ ἡ γῆ δώσει τὰ γενήματα αὐτῆσ καὶ τὰ ξύλα τῶν πεδίων ἀποδώσει τὸν καρπὸν αὐτῶν. καὶ καταλήψεται ὑμῖν ὁ ἁλοητὸσ τὸν τρυγητόν, καὶ ὁ τρυγητὸσ καταλήψεται τὸν σπόρον, καὶ φάγεσθε τὸν ἄρτον ὑμῶν εἰσ πλησμονὴν καὶ κατοικήσετε μετὰ ἀσφαλείασ ἐπὶ τῆσ γῆσ ὑμῶν, καὶ πόλεμοσ οὐ διελεύσεται διὰ τῆσ γῆσ ὑμῶν. καὶ δώσω εἰρήνην ἐν τῇ γῇ ὑμῶν, καὶ κοιμηθήσεσθε, καὶ οὐκ ἔσται ὑμᾶσ ὁ ἐκφοβῶν, καὶ ἀπολῶ θηρία πονηρὰ ἐκ τῆσ γῆσ ὑμῶν. καὶ διώξεσθε τοὺσ ἐχθροὺσ ὑμῶν, καὶ πεσοῦνται ἐναντίον ὑμῶν φόνῳ. καὶ διώξονται ἐξ ὑμῶν πέντε ἑκατόν, καὶ ἑκατὸν ὑμῶν διώξονται μυριάδασ. καὶ πεσοῦνται οἱ ἐχθροὶ ὑμῶν ἐναντίον ὑμῶν μαχαίρᾳ. καὶ ἐπιβλέψω ἐφ̓ ὑμᾶσ καὶ αὐξανῶ ὑμᾶσ καὶ πληθυνῶ ὑμᾶσ καὶ στήσω τὴν διαθήκην μου μεθ̓ ὑμῶν. καὶ φάγεσθε παλαιὰ καὶ παλαιὰ παλαιῶν, καὶ παλαιὰ ἐκ προσώπου νέων ἐξοίσετε. καὶ θήσω τὴν σκηνήν μου ἐν ὑμῖν, καὶ οὐ βδελύξεται ἡ ψυχή μου ὑμᾶσ, καὶ ἐμπεριπατήσω ἐν ὑμῖν. καὶ ἔσομαι ὑμῶν Θεόσ, καὶ ὑμεῖσ ἔσεσθέ μοι λαόσ. ἐγώ εἰμι Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὑμῶν, ὁ ἐξαγαγὼν ὑμᾶσ ἐκ γῆσ Αἰγύπτου, ὄντων ὑμῶν δούλων, καὶ συνέτριψα τὸν δεσμὸν τοῦ ζυγοῦ ὑμῶν καὶ ἤγαγον ὑμᾶσ μετὰ παρρησίασ. ἐὰν δέ μὴ ὑπακούσητέ μου, μὴ δὲ ποιήσητε τὰ προστάγματά μου ταῦτα, ἀλλὰ ἀπειθήσητε αὐτοῖσ καὶ τοῖσ κρίμασί μου προσοχθίσῃ ἡ ψυχὴ ὑμῶν, ὥστε ὑμᾶσ μὴ ποιεῖν πάσασ τὰσ ἐντολάσ μου, ὥστε διασκεδάσαι τήν διαθήκην μου, καὶ ἐγὼ ποιήσω οὕτωσ ὑμῖν. καὶ ἐπιστήσω ἐφ̓ ὑμᾶσ τὴν ἀπορίαν, τήν τε ψώραν, καὶ τὸν ἴκτερα σφακελίζοντα τοὺσ ὀφθαλμοὺσ ὑμῶν, καὶ τὴν ψυχὴν ὑμῶν ἐκτήκουσαν, καὶ σπερεῖτε διακενῆσ τὰ σπέρματα ὑμῶν, καὶ ἔδονται οἱ ὑπεναντίοι ὑμῶν. καὶ ἐπιστήσω τὸ πρόσωπόν μου ἐφ̓ ὑμᾶσ, καὶ πεσεῖσθε ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν ὑμῶν, καὶ διώξονται ὑμᾶσ οἱ μισοῦντεσ ὑμᾶσ, καὶ φεύξεσθε οὐδενὸσ διώκοντοσ ὑμᾶσ. καὶ ἐὰν ἕωσ τούτου μὴ ὑπακούσητέ μου, καὶ προσθήσω τοῦ παιδεῦσαι ὑμᾶσ ἑπτάκισ ἐπὶ ταῖσ ἁμαρτίαισ ὑμῶν. καὶ συντρίψω τὴν ὕβριν τῆσ ὑπερηφανίασ ὑμῶν, καὶ θήσω τὸν οὐρανὸν ὑμῖν σιδηροῦν καὶ τὴν γῆν ὑμῶν ὡσεὶ χαλκῆν. καὶ ἔσται εἰσ κενὸν ἡ ἰσχὺσ ὑμῶν, καὶ οὐ δώσει ἡ γῆ ὑμῶν τὸν σπόρον αὐτῆσ, καὶ τὸ ξύλον τοῦ ἀγροῦ ὑμῶν οὐ δώσει τὸν καρπὸν αὐτοῦ. καὶ ἐὰν μετὰ ταῦτα πορεύησθε πλάγιοι, καὶ μὴ βούλησθε ὑπακούειν μου, προσθήσω ὑμῖν πληγὰσ ἑπτὰ κατὰ τὰσ ἁμαρτίασ ὑμῶν. καὶ ἀποστελῶ ἐφ̓ ὑμᾶσ τὰ θηρία τὰ ἄγρια τῆσ γῆσ καὶ κατέδεται ὑμᾶσ καὶ ἐξαναλώσει τὰ κτήνη ὑμῶν, καὶ ὀλιγοστοὺσ ποιήσω ὑμᾶσ, καὶ ἐρημωθήσονται αἱ ὁδοὶ ὑμῶν. καὶ ἐπὶ τούτοισ ἐὰν μὴ παιδευθῆτε, ἀλλὰ πορεύησθε πρόσ με πλάγιοι, πορεύσομαι κἀγὼ μεθ̓ ὑμῶν θυμῷ πλαγίῳ, καὶ πατάξω ὑμᾶσ κἀγὼ ἑπτάκισ ἀντὶ τῶν ἁμαρτιῶν ὑμῶν. καὶ ἐπάξω ἐφ̓ ὑμᾶσ μάχαιραν ἐκδικοῦσαν δίκην διαθήκησ, καὶ καταφεύξεσθε εἰσ τὰσ πόλεισ ὑμῶν. καὶ ἐξαποστελῶ θάνατον εἰσ ὑμᾶσ, καὶ παραδοθήσεσθε εἰσ χεῖρασ τῶν ἐχθρῶν. ἐν τῷ θλῖψαι ὑμᾶσ σιτοδείᾳ ἄρτων, καὶ πέψουσι δέκα γυναῖκεσ τοὺσ ἄρτουσ ὑμῶν ἐν κλιβάνῳ ἑνί, καὶ ἀποδώσουσι τοὺσ ἄρτουσ ὑμῶν ἐν σταθμῷ, καὶ φάγεσθε καὶ οὐ μὴ ἐμπλησθῆτε. ἐὰν δὲ ἐπὶ τούτοισ μὴ ὑπακούσητέ μου, καὶ πορεύησθε πρόσ με πλάγιοι, καὶ αὐτὸσ πορεύσομαι μεθ̓ ὑμῶν ἐν θυμῷ πλαγίῳ, καὶ παιδεύσω ὑμᾶσ ἐγὼ ἑπτάκισ κατὰ τὰσ ἁμαρτίασ ὑμῶν. καὶ φάγεσθε τὰσ σάρκασ τῶν υἱῶν ὑμῶν καὶ τὰσ σάρκασ τῶν θυγατέρων ὑμῶν φάγεσθε, καὶ ἐρημώσω τὰσ στήλασ ὑμῶν, καὶ ἐξολοθρεύσω τὰ ξύλινα χειροποίητα ὑμῶν, καὶ θήσω τὰ κῶλα ὑμῶν ἐπὶ τὰ κῶλα τῶν εἰδώλων ὑμῶν, καὶ προσοχθιεῖ ἡ ψυχή μου ὑμῖν. καὶ θήσω τὰσ πόλεισ ὑμῶν ἐρήμουσ καὶ ἐξερημώσω τὰ ἅγια ὑμῶν, καὶ οὐ μὴ ὀσφρανθῶ τῆσ ὀσμῆσ τῶν θυσιῶν ὑμῶν. καὶ ἐξερημώσω ἐγὼ τὴν γῆν ὑμῶν, καὶ θαυμάσονται ἐπ̓ αὐτῇ οἱ ἐχθροὶ ὑμῶν οἱ ἐνοικοῦντεσ ἐν αὐτῇ. καὶ διασπερῶ ὑμᾶσ εἰσ τὰ ἔθνη, καὶ ἐξαναλώσει ὑμᾶσ ἐπιπορευομένη ἡ μάχαιρα. καὶ ἔσται ἡ γῆ ὑμῶν ἔρημοσ, καὶ αἱ πόλεισ ὑμῶν ἔσονται ἔρημοι. τότε εὐδοκήσει ἡ γῆ τὰ σάββατα αὐτῆσ πάσασ τὰσ ἡμέρασ τῆσ ἐρημώσεωσ αὐτῆσ, καὶ ὑμεῖσ ἔσεσθε ἐν τῇ γῇ τῶν ἐχθρῶν ὑμῶν. τότε σαββατιεῖ ἡ γῆ, καὶ εὐδοκήσει ἡ γῆ τὰ σάββατα αὐτῆσ. πάσασ τὰσ ἡμέρασ τῆσ ἐρημώσεωσ αὐτῆσ σαββατιεῖ, ἃ οὐκ ἐσαββάτισεν ἐν τοῖσ σαββάτοισ ὑμῶν, ἡνίκα κατῳκεῖτε αὐτήν. καὶ τοῖσ καταλειφθεῖσιν ἐξ ὑμῶν ἐπάξω δουλείαν εἰσ τὴν καρδίαν αὐτῶν ἐν τῇ γῇ τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν, καί διώξεται αὐτοὺσ φωνὴ φύλλου φερομένου, καὶ φεύξονται ὡσ φεύγοντεσ ἀπὸ πολέμου, καὶ πεσοῦνται οὐδενὸσ διώκοντοσ. καὶ ὑπερόψεται ὁ ἀδελφὸσ τὸν ἀδελφὸν ὡσεὶ ἐν πολέμῳ, οὐδενὸσ κατατρέχοντοσ, καὶ οὐ δυνήσεσθε ἀντιστῆναι τοῖσ ἐχθροῖσ ὑμῶν. καὶ ἀπολεῖσθε ἐν τοῖσ ἔθνεσι, καὶ κατέδεται ὑμᾶσ ἡ γῆ τῶν ἐχθρῶν ὑμῶν. καὶ οἱ καταλειφθέντεσ ἀφ̓ ὑμῶν καταφθαρήσονται διὰ τὰσ ἁμαρτίασ αὐτῶν καὶ διὰ τὰσ ἁμαρτίασ τῶν πατέρων αὐτῶν, ἐν τῇ γῇ τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν τακήσονται. καὶ ἐξαγορεύσουσι τὰσ ἁμαρτίασ αὐτῶν καὶ τὰσ ἁμαρτίασ τῶν πατέρων αὐτῶν, ὅτι παρέβησαν καὶ ὑπερεῖδόν με, καὶ ὅτι ἐπορεύθησαν ἐναντίον μου πλάγιοι, καὶ ἐγὼ ἐπορεύθην μετ̓ αὐτῶν ἐν θυμῷ πλαγίῳ, καὶ ἀπολῷ αὐτοὺσ ἐν τῇ γῇ τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν. τότε ἐντραπήσεται ἡ καρδία αὐτῶν ἡ ἀπερίτμητοσ, καὶ τότε εὐδοκήσουσι τὰσ ἁμαρτίασ αὐτῶν. καὶ μνησθήσομαι τῆσ διαθήκησ Ἰακὼβ καὶ τῆσ διαθήκησ Ἰσαάκ, καὶ τῆσ διαθήκησ Ἁβραὰμ μνησθήσομαι, καὶ τῆσ γῆσ μνησθήσομαι. καὶ ἡ γῆ ἐγκαταλειφθήσεται ἀπ̓ αὐτῶν. τότε προσδέξεται ἡ γῆ τὰ σάββατα αὐτῆσ, ἐν τῷ ἐρημωθῆναι αὐτὴν δἰ αὐτούσ, καὶ αὐτοὶ προσδέξονται τὰσ αὐτῶν ἀνομίασ, ἀνθ̓ ὧν τὰ κρίματά μου ὑπερεῖδον, καὶ τοῖσ προστάγμασί μου προσώχθισαν τῇ ψυχῇ αὐτῶν. καὶ οὐδ̓ ὡσ ὄντων αὐτῶν ἐν τῇ γῇ τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν οὐχ ὑπερεῖδον αὐτούσ, οὐδὲ προσώχθισα αὐτοῖσ ὥστε ἐξαναλῶσαι αὐτούσ, τοῦ διασκεδάσαι τὴν διαθήκην μου τὴν πρὸσ αὐτούσ. ἐγὼ γάρ εἰμι Κύριοσ ὁ Θεὸσ αὐτῶν. καί μνησθήσομαι διαθήκησ αὐτῶν τῆσ προτέρασ, ὅτε ἐξήγαγον αὐτοὺσ ἐκ γῆσ Αἰγύπτου, ἐξ οἴκου δουλείασ ἔναντι τῶν ἐθνῶν, τοῦ εἶναι αὐτῶν Θεόσ. ἐγώ εἰμι Κύριοσ. ταῦτα τὰ κρίματά μου καὶ τὰ προστάγματά μου καὶ ὁ νόμοσ, ὃν ἔδωκε Κύριοσ ἀνὰ μέσον αὐτοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τῶν υἱῶν Ἰσραήλ, ἐν τῷ ὄρει Σινά, ἐν χειρὶ Μωυσῆ. ΚΑΙ ἐλάλησε Κύριοσ πρὸσ Μωυσῆν λέγων.

λάλησον τοῖσ υἱοῖσ Ἰσραήλ, καὶ ἐρεῖσ αὐτοῖσ. ὃσ ἂν εὔξηται εὐχὴν ὥστε τιμὴν τῆσ ψυχῆσ αὐτοῦ τῷ Κυρίῳ, ἔσται ἡ τιμὴ τοῦ ἄρσενοσ ἀπὸ εἰκοσαετοῦσ ἕωσ ἑξηκονταετοῦσ, ἔσται αὐτοῦ ἡ τιμὴ πεντήκοντα δίδραχμα ἀργυρίου τῷ σταθμῷ τῷ ἁγίῳ, τῆσ δὲ θηλείασ ἔσται ἡ συντίμησισ τριάκοντα δίδραχμα. ἐὰν δὲ ἀπὸ πεντεαετοῦσ ἕωσ εἴκοσιν ἐτῶν, ἔσται ἡ τιμὴ τοῦ ἄρσενοσ εἴκοσι δίδραχμα, τῆσ δὲ θηλείασ δέκα δίδραχμα. ἀπὸ δὲ μηνιαίου ἕωσ πενταετοῦσ ἔσται ἡ τιμὴ τοῦ ἄρσενοσ πέντε δίδραχμα, τῆσ δὲ θηλείασ τρία δίδραχμα ἀργυρίου. ἐὰν δὲ ἀπὸ ἑξηκονταετῶν καὶ ἐπάνω, ἐὰν μὲν ἄρσεν ᾖ, ἔσται ἡ τιμὴ αὐτοῦ πεντεκαίδεκα δίδραχμα ἀργυρίου, ἐὰν δὲ θήλεια, δέκα δίδραχμα. ἐὰν δὲ ταπεινὸσ ᾖ τῇ τιμῇ, στήσεται ἐναντίον τοῦ ἱερέωσ, καὶ τιμήσεται αὐτὸν ὁ ἱερεύσ. καθάπερ ἰσχύει ἡ χεὶρ τοῦ εὐξαμένου, τιμήσεται αὐτὸν ὁ ἱερεύσ. Ἐὰν δὲ ἀπὸ τῶν πτηνῶν τῶν προσφερομένων ἀπ̓ αὐτῶν δῶρον τῷ Κυρίῳ, ὃσ ἂν δῷ ἀπὸ τούτων τῷ Κυρίῳ, ἔσται ἅγιον. οὐκ ἀλλάξει αὐτὸ καλὸν πονηρῷ, οὐδὲ πονηρὸν καλῷ. ἐὰν δὲ ἀλλάσσων ἀλλάξῃ αὐτὸ κτῆνοσ κτήνει, ἔσται αὐτὸ καὶ τὸ ἄλλαγμα ἅγια. ἐὰν δὲ πᾶν κτῆνοσ ἀκάθαρτον, ἀφ̓ ὧν οὐ προσφέρεται ἀπ̓ αὐτῶν δῶρον τῷ Κυρίῳ, στήσει τὸ κτῆνοσ ἔναντι τοῦ ἱερέωσ, καὶ τιμήσεται αὐτὸ ὁ ἱερεὺσ ἀνὰ μέσον καλοῦ καὶ ἀνὰ μέσον πονηροῦ, καὶ καθότι ἂν τιμήσηται αὐτὸ ὁ ἱερεύσ, οὕτω στήσεται. ἐὰν δέ λυτρούμενοσ λυτρώσηται αὐτό, προσθήσει τὸ ἐπίπεμπτον πρὸσ τὴν τιμὴν αὐτοῦ. Καὶ ἄνθρωποσ, ὃσ ἂν ἁγιάσῃ τὴν οἰκίαν αὐτοῦ ἁγίαν τῷ Κυρίῳ, καὶ τιμήσεται αὐτὴν ὁ ἱερεύσ, ἀνὰ μέσον καλῆσ καὶ ἀνὰ μέσον πονηρᾶσ. ὡσ ἂν τιμήσηται αὐτὴν ὁ ἱερεύσ, οὕτω σταθήσεται. ἐὰν δὲ ὁ ἁγιάσασ αὐτὴν λυτρῶται τὴν οἰκίαν αὐτοῦ, προσθήσει ἐπ̓ αὐτὸ τὸ ἐπίπεμπτον τοῦ ἀργυρίου τῆσ τιμῆσ, καὶ ἔσται αὐτῷ. Ἐὰν δὲ ἀπὸ τοῦ ἀγροῦ τῆσ κατασχέσεωσ αὐτοῦ ἁγιάσῃ ἄνθρωποσ τῷ Κυρίῳ, καὶ ἔσται ἡ τιμὴ κατὰ τὸν σπόρον αὐτοῦ, κόρου κριθῶν πεντήκοντα δίδραχμα ἀργυρίου. ἐὰν δὲ ἀπὸ τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆσ ἀφέσεωσ ἁγιάσῃ τὸν ἀγρὸν αὐτοῦ, κατὰ τὴν τιμὴν αὐτοῦ στήσεται. ἐὰν δὲ ἔσχατον μετὰ τήν ἄφεσιν ἁγιάσῃ τὸν ἀγρὸν αὐτοῦ, προσλογιεῖται αὐτῷ ὁ ἱερεὺσ τὸ ἀργύριον ἐπὶ τὰ ἔτη τὰ ἐπίλοιπα, ἕωσ εἰσ τὸν ἐνιαυτὸν τῆσ ἀφέσεωσ, καὶ ἀνθυφαιρεθήσεται ἀπὸ τῆσ συντιμήσεωσ αὐτοῦ. ἐὰν δὲ λυτρῶται τὸν ἀγρὸν ὁ ἁγιάσασ αὐτόν, προσθήσει τὸ ἐπίπεμπτον τοῦ ἀργυρίου πρὸσ τὴντιμὴν αὐτοῦ, καὶ ἔσται αὐτῷ. ἐὰν δὲ μὴ λυτρῶται τὸν ἀγρόν, καὶ ἀποδῶται τὸν ἀγρὸν ἀνθρώπῳ ἑτέρῳ, οὐκέτι μὴ λυτρώσηται αὐτόν. ἀλλ̓ ἔσται ὁ ἀγρὸσ ἐξεληλυθυίασ τῆσ ἀφέσεωσ ἅγιοσ τῷ Κυρίῳ, ὥσπερ ἡ γῆ ἡ ἀφωρισμένῃ. τῷ ἱερεῖ ἔσται κατάσχεσισ αὐτοῦ. Ἐὰν δὲ ἀπὸ τοῦ ἀγροῦ οὗ κέκτηται, ὃσ οὐκ ἔστιν ἀπὸ τοῦ ἀγροῦ τῆσ κατασχέσεωσ αὐτοῦ, ἁγιάσῃ τῷ Κυρίῳ, ὁ ἱερεὺσ λογιεῖται πρὸσ αὐτὸν τὸ τέλοσ τῆσ τιμῆσ ἐκ τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆσ ἀφέσεωσ, καί ἀποδώσει τὴν τιμὴν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἅγιον τῷ Κυρίῳ. καὶ ἐν τῷ ἐνιαυτῷ τῆσ ἀφέσεωσ ἀποδοθήσεται ὁ ἀγρὸσ τῷ ἀνθρώπῳ παῤ οὗ κέκτηται αὐτόν, οὗ ἦν ἡ κατάσχεσισ τῆσ γῆσ. καὶ πᾶσα τιμὴ ἔσται σταθμίοισ ἁγίοισ. εἴκοσιν ὀβολοὶ ἔσται τὸ δίδραχμον. Καὶ πᾶν πρωτότοκον ὃ ἐὰν γένηται ἐν τοῖσ κτήνεσί σου, ἔσται τῷ Κυρίῳ, καὶ οὐ καθαγιάσει αὐτὸ οὐδείσ. ἐάν τε μόσχον ἐάν τε πρόβατον, τῷ Κυρίῳ ἐστίν. ἐὰν δὲ τῶν τετραπόδων τῶν ἀκαθάρτων ἀλλάξῃ κατὰ τὴν τιμὴν αὐτοῦ, καὶ προσθήσει τὸ ἐπίπεμπτον πρὸσ αὐτό, καὶ ἔσται αὐτῷ. ἐὰν δὲ μὴ λυτρῶται, πραθήσεται κατὰ τὸ τίμημα αὐτοῦ. πᾶν δὲ ἀνάθεμα, ὃ ἐὰν ἀναθῇ ἄνθρωποσ τῷ Κυρίῳ ἀπὸ πάντων, ὅσα αὐτῷ ἐστιν, ἀπὸ ἀνθρώπου ἕωσ κτήνουσ καὶ ἀπὸ ἀγροῦ κατασχέσεωσ αὐτοῦ, οὐκ ἀποδώσεται, οὐδὲ λυτρώσεται. πᾶν ἀνάθεμα ἅγιον ἁγίων ἔσται τῷ Κυρίῳ. καὶ πᾶν, ὃ ἐὰν ἀνατεθῇ ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων, οὐ λυτρωθήσεται, ἀλλὰ θανάτῳ θανατωθήσεται. Πᾶσα δεκάτη τῆσ γῆσ ἀπὸ τοῦ σπέρματοσ τῆσ γῆσ καὶ τοῦ καρποῦ τοῦ ξυλίνου τῷ Κυρίῳ ἐστίν, ἅγιον τῷ Κυρίῳ. ἐὰν δὲ λυτρῶται λύτρῳ ἄνθρωποσ τὴν δεκάτην αὐτοῦ, τὸ ἐπίπεμπτον προσθήσει πρὸσ αὐτόν, καὶ ἔσται αὐτῷ. καὶ πᾶσα δεκάτη βοῶν, καὶ προβάτων καὶ πᾶν, ὃ ἐὰν ἔλθῃ ἐν τῷ ἀριθμῷ ὑπὸ τὴν ράβδον, τὸ δέκατον ἔσται ἅγιον τῷ Κυρίῳ. οὐκ ἀλλάξεισ καλὸν πονηρῷ, οὐδὲ πονηρὸν καλῷ. ἐὰν δὲ ἀλλάσσων ἀλλάξῃσ αὐτό, καὶ τὸ ἄλλαγμα αὐτοῦ ἔσται ἅγιον, οὐ λυτρωθήσεται. Αὗταί εἰσιν αἱ ἐντολαί, ἃσ ἐνετείλατο Κύριοσ τῷ Μωυσῇ πρὸσ τοὺσ υἱοὺσ Ἰσραὴλ ἐν τῷ ὄρει Σινά.

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION