Plutarch, Quaestiones Romanae, section 86

"διὰ τί τοῦ Μαϊού μηνὸσ οὐκ ἄγονται γυναῖκασ; πότερον ὅτι μέσοσ ἐστὶ τοῦ Ἀπριλλίου καὶ τοῦ Ιοὐνίου μηνόσ, ὧν τὸν μὲν Ἀφροδίτησ τὸν δ’ Ἥρασ, γαμηλίων θεῶν, ἱερὸν νομίζοντεσ προλαμβάνουσι μικρὸν ἢ περιμένουσιν; ἢ ὅτι τῷ μηνὶ τούτῳ τὸν μέγιστον ποιοῦνται τῶν καθαρμῶν, νῦν μὲν εἴδωλα ῥιπτοῦντεσ ἀπὸ τῆσ γεφύρασ εἰσ τὸν ποταμὸν πάλαι δ’ ἀνθρώπουσ; διὸ καὶ τὴν Φλαμινίκαν, ἱερὰν τῆσ Ἥρασ εἶναι δοκοῦσαν, νενόμισται σκυθρωπάζειν, μήτε λουομένην τηνικαῦτα μήτε κοσμουμένην. ἢ ὅτι πολλοὶ Λατίνων ἐν τῷ μηνὶ τούτῳ τοῖσ κατοιχομένοισ ἐναγίζουσι; καὶ διὰ τοῦτ’ ἴσωσ Ἑρμῆν ἐν αὐτῷ σέβονται καὶ Μαίασ ἐπώνυμόσ ἐστιν.

ἤ, καθάπερ ἔνιοι λέγουσιν, ὁ μὲν Μάιοσ ἀπὸ τῆσ πρεσβυτέρασ, ὁ δ’ Ιοὔνιοσ ἀπὸ τῆσ νεωτέρασ ἡλικίασ ὠνόμασται; γάμῳ δὲ ἁρμοδιώτερον τὸ νέον, ὡσ καὶ Εὐριπίδησ φησὶν ἀλλ’ ἦ τὸ γῆρασ τὴν Κύπριν χαίρειν ἐᾷ, ἥ τ’ Ἀφροδίτη τοῖσ γέρουσιν ἄχθεται. οὐ γαμοῦσιν οὖν ἐν τῷ Μαϊῴ, περιμένοντεσ τὸν Ιοὔνιον, ὃσ εὐθύσ ἐστι μετὰ τὸν Μάιον.