Plutarch, Marcus Cato, chapter 3 2:

(플루타르코스, Marcus Cato, chapter 3 2:)

ἂν μὲν ᾖ χειμὼν, ἐξωμίδα λαβών, θέρουσ δὲ γυμνὸσ ἐργασάμενοσ μετὰ τῶν οἰκετῶν ἐσθίει τὸν αὐτὸν ἄρτον ὁμοῦ καθήμενοσ καί πίνει τὸν αὐτὸν οἶνον, ἄλλην τε πολλὴν ἐπιείκειαν αὐτοῦ καί μετριότητα καί τινασ καί λόγουσ ἀποφθεγματικοὺσ διαμνημονευόντων, ἐκέλευσε κληθῆναι πρὸσ τὸ δεῖπνον.