Lucian, Quomodo historia conscribenda sit, chapter 8 1:

ἀλλὰ κἂν Ἀγαμέμνονα ἐπαινέσαι θέλωσιν, οὐδεὶσ ὁ κωλύσων Διὶ μὲν αὐτὸν ὅμοιον εἶναι τὴν κεφαλὴν καὶ τὰ ὄμματα, τὸ στέρνον δὲ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ τῷ Ποσειδῶνι, τὴν δὲ ζώνην τῷ Ἄρει, καὶ ὅλωσ σύνθετον ἐκ πάντων θεῶν γενέσθαι δεῖ τὸν Ἀτρέωσ καὶ Αἐρόπησ· οὐ γὰρ ἱκανὸσ ὁ Ζεὺσ οὐδὲ ὁ Ποσειδῶν οὐδὲ ὁ Ἄρησ μόνοσ ἕκαστοσ ἀναπληρῶσαι τὸ κάλλοσ αὐτοῦ. ἡ ἱστορία δὲ ἤν τινα κολακείαν τοιαύτην προσλάβῃ, τί ἄλλο ἢ πεζή τισ ποιητικὴ γίγνεται, τῆσ μεγαλοφωνίασ μὲν ἐκείνησ ἐστερημένη, τὴν λοιπὴν δὲ τερατείαν γυμνὴν τῶν μέτρων καὶ δἰ αὐτὸ ἐπισημοτέραν ἐκφαίνουσα;