Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 16

(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 16)

ἐφ’ ᾧ διαταραχθέντεσ οἱ περὶ τὸν Ἄππιον ἐβουλεύσαντο μηκέτι καθ’ ἡλικίαν καὶ βουλῆσ ἀξίωσιν συμβούλουσ καλεῖν, ἀλλὰ κατ’ οἰκειότητα καὶ τὴν πρὸσ αὐτοὺσ ἑταιρίαν. καὶ παρελθὼν Μάρκοσ Κορνήλιοσ ἀνίστησι Λεύκιον Κορνήλιον τὸν ἀδελφόν, ὃσ Κοίντῳ Φαβίῳ Οὐιβουλανῷ συνυπάτευσε τὸ τρίτον ὑπατεύοντι, δραστήριον ἄνδρα καὶ πολιτικοὺσ διεξελθεῖν λόγουσ οὐκ ἀδύνατον.

οὗτοσ ἀναστὰσ ἔλεξε τοιάδε·

θαυμαστὸν μὲν ἦν καὶ τοῦτ’, ὦ βουλή, εἰ ταύτην ἔχοντεσ ἄνθρωποι τὴν ἡλικίαν ἔχουσιν, οἱ πρὸ ἐμοῦ γνώμην ἀποφηνάμενοι καὶ πρωτεύειν ἀξιοῦντεσ τῶν συνέδρων, τὴν ἐκ τῶν πολιτικῶν προσκρουσμάτων ἀπέχθειαν ἀδιάλλακτον πρὸσ τοὺσ προεστηκότασ τῆσ πόλεωσ, οὓσ ἐχρῆν% οἱο͂́ν τε δεῖ φυλάττειν, καὶ τοῖσ νέοισ παραινεῖν ἀπὸ τοῦ κρατίστου ποιεῖσθαι τοὺσ ὑπὲρ τῶν καλῶν ἀγῶνασ, καὶ μὴ πολεμίουσ, ἀλλὰ φίλουσ ἡγεῖσθαι τοὺσ περὶ τῶν κοινῶν ἀγαθῶν ἀντιπάλουσ. πολλῷ δ’ ἔτι τούτου θαυμασιώτερόν ἐστιν, εἰ τὰσ ἰδίασ ἀπεχθείασ ἐπὶ τὰ κοινὰ τῆσ πόλεωσ πράγματα μεταφέρουσι καὶ συναπολέσθαι τοῖσ ἑαυτῶν ἐχθροῖσ βούλονται μᾶλλον ἢ σωθῆναι μετὰ πάντων τῶν φίλων.

ἀνοίασ τούτοισ καὶ οὐ πόρρω θεοβλαβείασ πεποιήκασιν οἱ πρόεδροι τῆσ βουλῆσ ἡμῶν.

οὗτοι γὰρ ἀγανακτοῦντεσ, ὅτι μετιόντασ αὐτοὺσ τὴν τῶν δέκα ἀρχήν, ἧσ αὐτοὶ νῦν κατηγοροῦσιν, ἐνίκησαν ἐν ἀρχαιρεσίαισ ἐπιτηδειότεροι φανέντεσ, ἀεὶ πολεμοῦσιν αὐτοῖσ πόλεμον ἀδιάλλακτον, καὶ εἰσ τοῦθ’ ἥκουσιν εὐηθείασ, μᾶλλον δὲ μανίασ, ὥσθ’, ἵνα τούτουσ διαβάλλωσι πρὸσ ὑμᾶσ, ὅλην ὑπομένουσιν ἀνατρέψαι τὴν πατρίδα·

οἵ γ’ ὁρῶντεσ μὲν ἀνάστατον τὴν χώραν ἡμῶν ὑπὸ τῶν πολεμίων γενομένην, ὁρῶντεσ δὲ ὅσον οὔπω καὶ ἐπὶ τὴν πόλιν αὐτοὺσ ἐλεύσεσθαι ‐ τὸ γὰρ διὰ μέσου χωρίον οὐ πολύ ‐ ἀντὶ τοῦ παρακαλεῖν καὶ παρορμᾶν τοὺσ νέουσ ἐπὶ τὸν ὑπὲρ τῆσ πατρίδοσ ἀγῶνα, καὶ αὐτοὶ πάσῃ προθυμίᾳ καὶ σπουδῇ βοηθεῖν, ὅση γοῦν ἐν τοῖσ τηλικούτοισ ἐστὶν ἰσχύσ, περὶ πολιτείασ κόσμου νῦν ἀξιοῦσιν ὑμᾶσ σκοπεῖν καὶ νέασ ἀρχὰσ ἀποδεικνύναι καὶ πάντα μᾶλλον ἢ τοὺσ ἐχθροὺσ κακῶσ ποιεῖν·

καὶ οὐδ’ αὐτὸ τοῦτο δύνανται συνιδεῖν, ὅτι γνώμασ ἀσυμφόρουσ εἰσφέρουσι, μᾶλλον δ’ εὐχὰσ ἀδυνάτουσ ἔχουσιν.

SEARCH

MENU NAVIGATION