Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 1

(디오니시오스, Antiquitates Romanae, Books X-XX, book 11, chapter 1)

ἐπὶ δὲ τῆσ ὀγδοηκοστῆσ καὶ τρίτησ ὀλυμπιάδοσ, ἣν ἐνίκα στάδιον Κρίσων Ἱμεραῖοσ, ἄρχοντοσ Ἀθήνησι Φιλίσκου καταλύουσι Ῥωμαῖοι τὴν τῶν δέκα ἀρχὴν ἔτη τρία τῶν κοινῶν ἐπιμεληθεῖσαν. ὃν δὲ τρόπον ἐπεχείρησαν ἐρριζωμένην ἤδη τὴν δυναστείαν ἐξελεῖν, καὶ τίνων ἀνδρῶν ἡγησαμένων τῆσ ἐλευθερίασ, καὶ διὰ ποίασ αἰτίασ καὶ προφάσεισ, ἐξ ἀρχῆσ ἀναλαβὼν πειράσομαι διελθεῖν ἀναγκαίασ ὑπολαμβάνων εἶναι καὶ καλὰσ τὰσ τοιαύτασ μαθήσεισ ἅπασι μὲν ὡσ εἰπεῖν ἀνθρώποισ, μάλιστα δ’ ὅσοι περὶ τὴν φιλόσοφον θεωρίαν καὶ περὶ τὰσ πολιτικὰσ διατρίβουσι πράξεισ. ἱστορίασ παραλαβεῖν, ὅτι τὸν Περσικὸν πόλεμον ‐ ἵν’ ἐπὶ τούτου ποιήσωμαι τὸν λόγον ‐ ἐνίκησαν Ἀθηναῖοί τε καὶ Λακεδαιμόνιοι δυσὶ ναυμαχίαισ καὶ πεζομαχίᾳ μιᾷ καταγωνισάμενοι τὸν βάρβαρον τριακοσίασ ἄγοντα μυριάδασ αὐτοὶ σὺν τοῖσ συμμάχοισ οὐ πλείουσ ὄντεσ ἕνδεκα μυριάδων, ἀλλὰ καὶ τοὺσ τόπουσ, ἐν οἷσ αἱ πράξεισ ἐγένοντο, βούλονται παρὰ τῆσ ἱστορίασ μαθεῖν, καὶ τὰσ αἰτίασ ἀκοῦσαι, δι’ ἃσ τὰ θαυμαστὰ καὶ παράδοξα ἔργα ἐπετέλεσαν, καὶ τίνεσ ἦσαν οἱ τῶν στρατοπέδων ἡγεμόνεσ τῶν τε βαρβαρικῶν καὶ τῶν Ἑλληνικῶν ἱστορῆσαι, καὶ μηδενὸσ ὡσ εἰπεῖν ἀνήκοοι γενέσθαι τῶν συντελεσθέντων περὶ τοὺσ ἀγῶνασ.

ἥδεται γὰρ ἡ διάνοια παντὸσ ἀνθρώπου χειραγωγουμένη διὰ τῶν λόγων ἐπὶ τὰ ἔργα καὶ μὴ μόνον ἀκούουσα τῶν λεγομένων, ἀλλὰ καὶ τὰ πραττόμενα ὁρῶσα.

καθελεῖν τῆσ πόλεωσ αὐτῶν καὶ ναῦσ διατεμεῖν καὶ φρουρὰν εἰσ τὴν ἀκρόπολιν εἰσαγαγεῖν καὶ ἀντὶ τῆσ πατρίου δημοκρατίασ ὀλιγαρχίαν τῶν κοινῶν ἀποδεῖξαι κυρίαν οὐδὲ πρὸσ αὐτοὺσ ἀγῶνα ἀράμενοι, ἀλλ’ εὐθὺσ ἀξιοῦσι καὶ τίνεσ ἦσαν αἱ κατασχοῦσαι τὴν πόλιν ἀνάγκαι, δι’ ἃσ ταῦτα τὰ δεινὰ καὶ σχέτλια ὑπέμεινε, καὶ τίνεσ οἱ πείσαντεσ αὐτοὺσ λόγοι καὶ ὑπὸ τίνων ῥηθέντεσ ἀνδρῶν καὶ πάντα, ὅσα παρακολουθεῖ τοῖσ πράγμασι, διδαχθῆναι.

τοῖσ δὲ πολιτικοῖσ ἀνδράσιν, ἐν οἷσ ἔγωγε τίθεμαι καὶ τοὺσ φιλοσόφουσ, ὅσοι μὴ λόγων, ἀλλ’ ἔργων καλῶν ἄσκησιν ἡγοῦνται τὴν φιλοσοφίαν, τὸ μὲν ἥδεσθαι τῇ παντελεῖ θεωρίᾳ τῶν παρακολουθούντων τοῖσ πράγμασι κοινὸν ὥσπερ καὶ τοῖσ ἄλλοισ ἀνθρώποισ ὑπάρχει·

ἄγειν αὐτὰσ ἑκούσασ ἐπὶ τὰ συμφέροντα διὰ τοῦ λόγου.

ῥᾷστα γὰρ οἱ ἄνθρωποι τά τε ὠφελοῦντα καὶ βλάπτοντα καταμανθάνουσιν, ὅταν ἐπὶ παραδειγμάτων ταῦτα πολλῶν ὁρῶσι, καὶ τοῖσ ἐπὶ ταῦτα παρακαλοῦσιν αὐτοὺσ φρόνησιν μαρτυροῦσι καὶ πολλὴν σοφίαν.

διὰ ταύτασ δή μοι τὰσ αἰτίασ ἔδοξεν ἅπαντα ἀκριβῶσ διελθεῖν τὰ γενόμενα περὶ τὴν κατάλυσιν τῆσ ὀλιγαρχίασ, ὅσα δὴ καὶ λόγου τυχεῖν ἄξια ἡγοῦμαι. ποιήσομαι δὲ τὸν περὶ αὐτῶν λόγον οὐκ ἀπὸ τῶν τελευταίων ἀρξάμενοσ, ἅ δοκεῖ τοῖσ πολλοῖσ αἴτια γενέσθαι μόνα τῆσ ἐλευθερίασ, λέγω δὲ τῶν περὶ τὴν παρθένον ἁμαρτηθέντων Ἀππίῳ διὰ τὸν ἔρωτα·

προσθήκη γὰρ αὕτη γε καὶ τελευταία τῆσ ὁργῆσ τῶν δημοτῶν αἰτία μυρίων ἄλλων προηγησαμένων, ἀλλ’ ἀφ’ ὧν ἤρξατο πρῶτον ἡ πόλισ ὑπὸ τῆσ δεκαδαρχίασ ὑβρίζεσθαι. ταῦτα πρῶτον ἐρῶ καὶ διέξειμι πάσασ ἐφεξῆσ τὰσ ἐν τῇ τότε καταστάσει γενηθείσασ παρανομίασ.

SEARCH

MENU NAVIGATION