Ancient Greek-English Dictionary Language

ὁρμέω

ε-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: ὁρμέω

Structure: ὁρμέ (Stem) + ω (Ending)

Etym.: o(/rmos II

Sense

  1. to be moored, lie at anchor, to be dependent on

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ὁρμῶ ὁρμεῖς ὁρμεῖ
Dual ὁρμεῖτον ὁρμεῖτον
Plural ὁρμοῦμεν ὁρμεῖτε ὁρμοῦσιν*
SubjunctiveSingular ὁρμῶ ὁρμῇς ὁρμῇ
Dual ὁρμῆτον ὁρμῆτον
Plural ὁρμῶμεν ὁρμῆτε ὁρμῶσιν*
OptativeSingular ὁρμοῖμι ὁρμοῖς ὁρμοῖ
Dual ὁρμοῖτον ὁρμοίτην
Plural ὁρμοῖμεν ὁρμοῖτε ὁρμοῖεν
ImperativeSingular ό̔ρμει ὁρμείτω
Dual ὁρμεῖτον ὁρμείτων
Plural ὁρμεῖτε ὁρμούντων, ὁρμείτωσαν
Infinitive ὁρμεῖν
Participle MasculineFeminineNeuter
ὁρμων ὁρμουντος ὁρμουσα ὁρμουσης ὁρμουν ὁρμουντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ὁρμοῦμαι ὁρμεῖ, ὁρμῇ ὁρμεῖται
Dual ὁρμεῖσθον ὁρμεῖσθον
Plural ὁρμούμεθα ὁρμεῖσθε ὁρμοῦνται
SubjunctiveSingular ὁρμῶμαι ὁρμῇ ὁρμῆται
Dual ὁρμῆσθον ὁρμῆσθον
Plural ὁρμώμεθα ὁρμῆσθε ὁρμῶνται
OptativeSingular ὁρμοίμην ὁρμοῖο ὁρμοῖτο
Dual ὁρμοῖσθον ὁρμοίσθην
Plural ὁρμοίμεθα ὁρμοῖσθε ὁρμοῖντο
ImperativeSingular ὁρμοῦ ὁρμείσθω
Dual ὁρμεῖσθον ὁρμείσθων
Plural ὁρμεῖσθε ὁρμείσθων, ὁρμείσθωσαν
Infinitive ὁρμεῖσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ὁρμουμενος ὁρμουμενου ὁρμουμενη ὁρμουμενης ὁρμουμενον ὁρμουμενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • δεσμὰ δὲ εἰσιν οἱ σειραὶ λεπταὶ χρυσοῦ καὶ ἠλέκτρου εἰργασμέναι ὁρ́μοισ ἐοικυῖαι τοῖσ καλλίστοισ. (Lucian, Hercules, 3:3)
  • Οὐ τοίνυν ἀπόχρη τὸ κάλλοσ, εἰ μὴ κεκόσμηται τοῖσ δικαίοισ κοσμήμασι, λέγω δὴ οὐκ ἐσθῆτι ἁλουργεῖ καὶ ὁρ́μοισ, ἀλλ’ οἷσ προεῖπον ἐκείνοισ, ἀρετῇ καὶ σωφροσύνῃ καὶ ἐπιεικείᾳ καὶ φιλανθρωπίᾳ καὶ τοῖσ ἄλλοισ ὁπόσα ταύτησ ὁρ́οσ ἐστίν. (Lucian, Imagines, (no name) 11:12)
  • οὐκ ἐπ’ ἀγλαί̈αισ, φίλαι, θυμὸν οὐδ’ ἐπὶ χρυσέοισ ὁρ́μοισ ἐκπεπόταμαι τάλαιν’, οὐδ’ ἱστᾶσα χοροὺσ Ἀργείαισ ἅμα νύμφαισ εἱλικτὸν κρούσω πόδ’ ἐμόν. (Euripides, choral, strophe 34)
  • ἰὼ ἰὼ νεάνιδεσ, συνεπαείδετ’ Ἄρτεμιν Χαλκίδοσ ἀντίπορον, ἵνα τε δόρατα μέμονε δάϊ’ ὄνομα δι’ ἐμὸν τᾶσδ’ Αὐλίδοσ στενοπόροισ ἐν ὁρ́μοισ. (Euripides, Iphigenia in Aulis, episode, lyric7)
  • τῶν ἀπ’ Ἰλίου περὶ τὴν ἅλωσιν ἐκφυγόντων οἱ πλεῖστοι χειμῶνι χρησάμενοι, καὶ δι’ ἀπειρίαν τοῦ πλοῦ καὶ ἄγνοιαν τῆσ θαλάττησ ἀπενεχθέντεσ εἰσ τὴν Ἰταλίαν καὶ περὶ τὸν Θύμβριν ποταμὸν ὁρ́μοισ καὶ ναυλόχοισ ἀναγκαίοισ μόλισ ὑποδραμόντεσ, αὐτοὶ μὲν ἐπλανῶντο περὶ τὴν χώραν φραστήρων δεόμενοι, ταῖσ δὲ γυναιξὶν ἐμπίπτει λογισμόσ, ὡσ ἡτισοῦν ἵδρυσισ ἐν γῇ πάσησ πλάνησ καὶ ναυτιλίασ εὖ τε καὶ καλῶσ πράττουσιν ἀνθρώποισ ἀμείνων ἐστί, καὶ πατρίδα δεῖ ποιεῖν αὐτούσ, ἀπολαβεῖν ἣν ἀπολωλέκασι μὴ δυναμένουσ. (Plutarch, Mulierum virtutes, 1)

Synonyms

  1. to be moored

Derived

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION