Ancient Greek-English Dictionary Language


ε-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: διαθρυλέω διαθρυλήσω

Structure: δια (Prefix) + θρυλέ (Stem) + ω (Ending)

Etym.: =diaqroe/w


  1. to be commonly reported
  2. to be talked deaf


Present tense

1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular διαθρυλῶ διαθρυλεῖς διαθρυλεῖ
Dual διαθρυλεῖτον διαθρυλεῖτον
Plural διαθρυλοῦμεν διαθρυλεῖτε διαθρυλοῦσιν*
SubjunctiveSingular διαθρυλῶ διαθρυλῇς διαθρυλῇ
Dual διαθρυλῆτον διαθρυλῆτον
Plural διαθρυλῶμεν διαθρυλῆτε διαθρυλῶσιν*
OptativeSingular διαθρυλοῖμι διαθρυλοῖς διαθρυλοῖ
Dual διαθρυλοῖτον διαθρυλοίτην
Plural διαθρυλοῖμεν διαθρυλοῖτε διαθρυλοῖεν
ImperativeSingular διαθρύλει διαθρυλείτω
Dual διαθρυλεῖτον διαθρυλείτων
Plural διαθρυλεῖτε διαθρυλούντων, διαθρυλείτωσαν
Infinitive διαθρυλεῖν
Participle MasculineFeminineNeuter
διαθρυλων διαθρυλουντος διαθρυλουσα διαθρυλουσης διαθρυλουν διαθρυλουντος
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular διαθρυλοῦμαι διαθρυλεῖ, διαθρυλῇ διαθρυλεῖται
Dual διαθρυλεῖσθον διαθρυλεῖσθον
Plural διαθρυλούμεθα διαθρυλεῖσθε διαθρυλοῦνται
SubjunctiveSingular διαθρυλῶμαι διαθρυλῇ διαθρυλῆται
Dual διαθρυλῆσθον διαθρυλῆσθον
Plural διαθρυλώμεθα διαθρυλῆσθε διαθρυλῶνται
OptativeSingular διαθρυλοίμην διαθρυλοῖο διαθρυλοῖτο
Dual διαθρυλοῖσθον διαθρυλοίσθην
Plural διαθρυλοίμεθα διαθρυλοῖσθε διαθρυλοῖντο
ImperativeSingular διαθρυλοῦ διαθρυλείσθω
Dual διαθρυλεῖσθον διαθρυλείσθων
Plural διαθρυλεῖσθε διαθρυλείσθων, διαθρυλείσθωσαν
Infinitive διαθρυλεῖσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
διαθρυλουμενος διαθρυλουμενου διαθρυλουμενη διαθρυλουμενης διαθρυλουμενον διαθρυλουμενου

Future tense

1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular διαθρυλήσω διαθρυλήσεις διαθρυλήσει
Dual διαθρυλήσετον διαθρυλήσετον
Plural διαθρυλήσομεν διαθρυλήσετε διαθρυλήσουσιν*
OptativeSingular διαθρυλήσοιμι διαθρυλήσοις διαθρυλήσοι
Dual διαθρυλήσοιτον διαθρυλησοίτην
Plural διαθρυλήσοιμεν διαθρυλήσοιτε διαθρυλήσοιεν
Infinitive διαθρυλήσειν
Participle MasculineFeminineNeuter
διαθρυλησων διαθρυλησοντος διαθρυλησουσα διαθρυλησουσης διαθρυλησον διαθρυλησοντος
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular διαθρυλήσομαι διαθρυλήσει, διαθρυλήσῃ διαθρυλήσεται
Dual διαθρυλήσεσθον διαθρυλήσεσθον
Plural διαθρυλησόμεθα διαθρυλήσεσθε διαθρυλήσονται
OptativeSingular διαθρυλησοίμην διαθρυλήσοιο διαθρυλήσοιτο
Dual διαθρυλήσοισθον διαθρυλησοίσθην
Plural διαθρυλησοίμεθα διαθρυλήσοισθε διαθρυλήσοιντο
Infinitive διαθρυλήσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
διαθρυλησομενος διαθρυλησομενου διαθρυλησομενη διαθρυλησομενης διαθρυλησομενον διαθρυλησομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.


  1. to be talked deaf


Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool