Plutarch, Κίμων, chapter 2 2:

ἐκεῖνοι μὲν οὖν οἱ τότε σωθέντεσ εἰκόνα τοῦ Λουκούλλου λιθίνην ἐν ἀγορᾷ παρὰ τὸν Διόνυσον ἀνέστησαν, ἡμεῖσ δ’, εἰ καὶ πολλαῖσ ἡλικίαισ λειπόμεθα, τὴν μὲν χάριν οἰόμεθα διατείνειν καὶ πρὸσ ἡμᾶσ τοὺσ νῦν ὄντασ, εἰκόνα δὲ πολὺ καλλίονα νομίζοντεσ εἶναι τῆσ τὸ σῶμα καὶ τὸ πρόσωπον ἀπομιμουμένησ τὴν τὸ ἦθοσ καὶ τὸν τρόπον ἐμφανίζουσαν, ἀναληψόμεθα τῇ γραφῇ τῶν παραλλήλων βίων τὰσ πράξεισ τοῦ ἀνδρόσ, τἀληθῆ διεξιόντεσ.