Xenophon, Works on Socrates, Οἰκονομικός, chapter 16

(크세노폰, Works on Socrates, Οἰκονομικός, chapter 16)

πρῶτον μὲν τοίνυν, ἔφη, ὦ Σώκρατεσ, τοῦτο ἐπιδεῖξαι βούλομαί σοι ὡσ οὐ χαλεπόν ἐστιν ὃ λέγουσι ποικιλώτατον τῆσ γεωργίασ εἶναι οἱ λόγῳ μὲν ἀκριβέστατα αὐτὴν διεξιόντεσ, ἥκιστα δὲ ἐργαζόμενοι. φασὶ γὰρ τὸν μέλλοντα ὀρθῶσ γεωργήσειν τὴν φύσιν χρῆναι πρῶτον τῆσ γῆσ εἰδέναι.

ὀρθῶσ γε, ἔφην ἐγώ, ταῦτα λέγοντεσ. ὁ γὰρ μὴ εἰδὼσ ὅ τι δύναται ἡ γῆ φέρειν, οὐδ’ ὅ τι σπείρειν οἶμαι οὐδ’ ὅ τι φυτεύειν δεῖ εἰδείη ἄν. οὐκοῦν, ἔφη ὁ Ἰσχόμαχοσ, καὶ ἀλλοτρίασ γῆσ τοῦτο ἔστι γνῶναι, ὅ τι τε δύναται φέρειν καὶ ὅ τι μὴ δύναται, ὁρῶντα τοὺσ καρποὺσ καὶ τὰ δένδρα.

ἐπειδὰν μέντοι γνῷ τισ, οὐκέτι συμφέρει θεομαχεῖν. οὐ γὰρ ἄν, ὅτου δέοιτο αὐτόσ, τοῦτο σπείρων καὶ φυτεύων μᾶλλον ἂν ἔχοι τὰ ἐπιτήδεια ἢ ὅ τι ἡ γῆ ἥδοιτο φύουσα καὶ τρέφουσα. ἂν δ’ ἄρα δι’ ἀργίαν τῶν ἐχόντων αὐτὴν μὴ ἔχῃ τὴν ἑαυτῆσ δύναμιν ἐπιδεικνύναι, ἔστι καὶ παρὰ γείτονοσ τόπου πολλάκισ ἀληθέστερα περὶ αὐτῆσ γνῶναι ἢ παρὰ γείτονοσ ἀνθρώπου πυθέσθαι.

καὶ χερσεύουσα δὲ ὅμωσ ἐπιδείκνυσι τὴν αὑτῆσ φύσιν·

ἡ γὰρ τὰ ἄγρια καλὰ φύουσα δύναται θεραπευομένη καὶ τὰ ἥμερα καλὰ ἐκφέρειν. φύσιν μὲν δὴ γῆσ οὕτωσ καὶ οἱ μὴ πάνυ ἔμπειροι γεωργίασ ὅμωσ δύνανται διαγιγνώσκειν. ἀλλὰ τοῦτο μέν, ἔφην ἐγώ, ὦ Ἰσχόμαχε, ἱκανῶσ ἤδη μοι δοκῶ ἀποτεθαρρηκέναι, ὡσ οὐ δεῖ φοβούμενον μὴ οὐ γνῶ τῆσ γῆσ φύσιν ἀπέχεσθαι γεωργίασ.

καὶ γὰρ δή, ἔφην, ἀνεμνήσθην τὸ τῶν ἁλιέων, ὅτι θαλαττουργοὶ ὄντεσ καὶ οὔτε καταστήσαντεσ ἐπὶ θέαν οὔθ’ ἥσυχοι βαδίζοντεσ, ἀλλὰ παρατρέχοντεσ ἅμα τοὺσ ἀγρούσ, ὅταν ὁρῶσι τοὺσ καρποὺσ ἐν τῇ γῇ, ὅμωσ οὐκ ὀκνοῦσιν ἀποφαίνεσθαι περὶ τῆσ γῆσ ὁποία τε ἀγαθή ἐστι καὶ ὁποία κακή, ἀλλὰ τὴν μὲν ψέγουσι, τὴν δ’ ἐπαινοῦσι.

καὶ πάνυ τοίνυν τοῖσ ἐμπείροισ γεωργίασ ὁρῶ αὐτοὺσ τὰ πλεῖστα κατὰ ταὐτὰ ἀποφαινομένουσ περὶ τῆσ ἀγαθῆσ γῆσ. πόθεν οὖν βούλῃ, ἔφη, ὦ Σώκρατεσ, ἄρξωμαί σε τῆσ γεωργίασ ὑπομιμνῄσκειν;

οἶδα γὰρ ὅτι ἐπισταμένῳ σοι πάνυ πολλὰ φράσω ὡσ δεῖ γεωργεῖν. ἐκεῖνό μοι δοκῶ, ἔφην ἐγώ, ὦ Ἰσχόμαχε, πρῶτον ἂν ἡδέωσ μανθάνειν φιλοσόφου γὰρ μάλιστά ἐστιν ἀνδρόσ ὅπωσ ἂν ἐγώ, εἰ βουλοίμην, γῆν ἐργαζόμενοσ πλείστασ κριθὰσ καὶ πλείστουσ πυροὺσ λαμβάνοιμι.

οὐκοῦν τοῦτο μὲν οἶσθα, ὅτι τῷ σπόρῳ νεὸν δεῖ ὑπεργάζεσθαι;

οἶδα γάρ, ἔφην ἐγώ.

εἰ οὖν ἀρχοίμεθα, ἔφη, ἀροῦν τὴν γῆν χειμῶνοσ; ἀλλὰ πηλὸσ ἂν εἰή, ἐγὼ ἔφην. ἀλλὰ τοῦ θέρουσ σοι δοκεῖ; σκληρά, ἔφην ἐγώ, ἡ γῆ ἔσται κινεῖν τῷ ζεύγει. κινδυνεύει ἐάροσ, ἔφη, εἶναι τούτου τοῦ ἔργου ἀρκτέον.

εἰκὸσ γάρ, ἔφην ἐγώ, ἐστι μάλιστα χεῖσθαι τὴν γῆν τηνικαῦτα κινουμένην. καὶ τὴν πόαν γε ἀναστρεφομένην, ἔφη, ὦ Σώκρατεσ, τηνικαῦτα κόπρον μὲν τῇ γῇ ἤδη παρέχειν, καρπὸν δ’ οὔπω καταβαλεῖν ὥστε φύεσθαι. οἶμαι γὰρ δὴ καὶ τοῦτό σ’ ἔτι γιγνώσκειν, ὅτι εἰ μέλλει ἀγαθὴ ἡ νεὸσ ἔσεσθαι, ὕλησ τε καθαρὰν αὐτὴν εἶναι δεῖ καὶ ὀπτὴν ὅτι μάλιστα πρὸσ τὸν ἥλιον.

πάνυ γε, ἔφην ἐγώ, καὶ ταῦτα οὕτωσ ἡγοῦμαι χρῆναι ἔχειν. ταῦτ’ οὖν, ἔφη, σὺ ἄλλωσ πωσ νομίζεισ μᾶλλον ἂν γίγνεσθαι ἢ εἰ ἐν τῷ θέρει ὅτι πλειστάκισ μεταβάλοι τισ τὴν γῆν;

οἶδα μὲν οὖν, ἔφην, ἀκριβῶσ ὅτι οὐδαμῶσ ἂν μᾶλλον ἡ μὲν ὕλη ἐπιπολάζοι καὶ αὐαίνοιτο ὑπὸ τοῦ καύματοσ, ἡ δὲ γῆ ὀπτῷτο ὑπὸ τοῦ ἡλίου, ἢ εἴ τισ αὐτὴν ἐν μέσῳ τῷ θέρει καὶ ἐν μέσῃ τῇ ἡμέρᾳ κινοίη τῷ ζεύγει. εἰ δὲ ἄνθρωποι σκάπτοντεσ τὴν νεὸν ποιοῖεν, ἔφη, οὐκ εὔδηλον ὅτι καὶ τούτουσ δίχα δεῖ ποιεῖν τὴν γῆν καὶ τὴν ὕλην;

καὶ τὴν μέν γε ὕλην, ἔφην ἐγώ, καταβάλλειν, ὡσ αὐαίνηται, ἐπιπολῆσ, τὴν δὲ γῆν στρέφειν, ὡσ ἡ ὠμὴ αὐτῆσ ὀπτᾶται.

SEARCH

MENU NAVIGATION