Septuagint, Liber Genesis

(70인역 성경, 창세기)

ΕΝ ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸσ τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. ἡ δὲ γῆ ἦν ἀόρατοσ καὶ ἀκατασκεύαστοσ, καὶ σκότοσ ἐπάνω τῆσ ἀβύσσου, καὶ πνεῦμα Θεοῦ ἐπεφέρετο ἐπάνω τοῦ ὕδατοσ. καὶ εἶπεν ὁ Θεόσ. γενηθήτω φῶσ. καὶ ἐγένετο φῶσ. καὶ εἶδεν ὁ Θεὸσ τὸ φῶσ, ὅτι καλόν. καὶ διεχώρισεν ὁ Θεὸσ ἀνὰ μέσον τοῦ φωτὸσ καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σκότουσ. καὶ ἐκάλεσεν ὁ Θεὸσ τὸ φῶσ ἡμέραν καὶ τὸ σκότοσ ἐκάλεσε νύκτα. καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωί̈, ἡμέρα μία. Καὶ εἶπεν ὁ Θεόσ. γενηθήτω στερέωμα ἐν μέσῳ τοῦ ὕδατοσ καὶ ἔστω διαχωρίζον ἀνὰ μέσον ὕδατοσ καὶ ὕδατοσ. καὶ ἐγένετο οὕτωσ. καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸσ τὸ στερέωμα, καὶ διεχώρισεν ὁ Θεὸσ ἀνὰ μέσον τοῦ ὕδατοσ, ὃ ἦν ὑποκάτω τοῦ στερεώματοσ, καὶ ἀναμέσον τοῦ ὕδατοσ τοῦ ἐπάνω τοῦ στερεώματοσ. καὶ ἐκάλεσεν ὁ Θεὸσ τὸ στερέωμα οὐρανόν. καὶ εἶδεν ὁ Θεόσ, ὅτι καλόν, καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωί̈, ἡμέρα δευτέρα. Καὶ εἶπεν ὁ Θεόσ. συναχθήτω τὸ ὕδωρ τὸ ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ εἰσ συναγωγὴν μίαν, καὶ ὀφθήτω ἡ ξηρά. καὶ ἐγένετο οὕτωσ. καὶ συνήχθη τὸ ὕδωρ τὸ ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ εἰσ τὰσ συναγωγὰσ αὐτῶν, καὶ ὤφθη ἡ ξηρά. καὶ ἐκάλεσεν ὁ Θεὸσ τὴν ξηρὰν γῆν καὶ τὰ συστήματα τῶν ὑδάτων ἐκάλεσε θαλάσσασ. καὶ εἶδεν ὁ Θεόσ, ὅτι καλόν. καὶ εἶπεν ὁ Θεόσ. βλαστησάτω ἡ γῆ βοτάνην χόρτου σπεῖρον σπέρμα κατὰ γένοσ καὶ καθ̓ ὁμοιότητα, καὶ ξύλον κάρπιμον ποιοῦν καρπόν, οὗ τὸ σπέρμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ κατὰ γένοσ ἐπὶ τῆσ γῆσ. καὶ ἐγένετο οὕτωσ. καὶ ἐξήνεγκεν ἡ γῆ βοτάνην χόρτου σπεῖρον σπέρμα κατὰ γένοσ καὶ καθ̓ ὁμοιότητα, καὶ ξύλον κάρπιμον ποιοῦν καρπόν, οὗ τὸ σπέρμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ κατὰ γένοσ ἐπὶ τῆσ γῆσ. καὶ εἶδεν ὁ Θεόσ, ὅτι καλόν. καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωί̈, ἡμέρα τρίτη. Καὶ εἶπεν ὁ Θεόσ. γενηθήτωσαν φωστῆρεσ ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ εἰσ φαῦσιν ἐπὶ τῆσ γῆσ, τοῦ διαχωρίζειν ἀνὰ μέσον τῆσ ἡμέρασ καὶ ἀνὰ μέσον τῆσ νυκτόσ. καὶ ἔστωσαν εἰσ σημεῖα καὶ εἰσ καιροὺσ καὶ εἰσ ἡμέρασ καὶ εἰσ ἐνιαυτούσ. καὶ ἔστωσαν εἰσ φαῦσιν ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ, ὥστε φαίνειν ἐπὶ τῆσ γῆσ. καὶ ἐγένετο οὕτωσ. καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸσ τοὺσ δύο φωστῆρασ τοὺσ μεγάλουσ, τὸν φωστῆρα τὸν μέγαν εἰσ ἀρχὰσ τῆσ ἡμέρασ καὶ τὸν φωστῆρα τὸν ἐλάσσω εἰσ ἀρχὰσ τῆσ νυκτόσ, καὶ τοὺσ ἀστέρασ. καὶ ἔθετο αὐτοὺσ ὁ Θεὸσ ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ, ὥστε φαίνειν ἐπὶ τῆσ γῆς καὶ ἄρχειν τῆσ ἡμέρασ καὶ τῆσ νυκτὸσ καὶ διαχωρίζειν ἀνὰ μέσον τοῦ φωτὸσ καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σκότουσ. καὶ εἶδεν ὁ Θεόσ, ὅτι καλόν. καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωί̈, ἡμέρα τετάρτη. Καὶ εἶπεν ὁ Θεόσ. ἐξαγαγέτω τὰ ὕδατα ἑρπετὰ ψυχῶν ζωσῶν καὶ πετεινὰ πετόμενα ἐπὶ τῆσ γῆσ κατὰ τὸ στερέωμα τοῦ οὐρανοῦ. καὶ ἐγένετο οὕτωσ. καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸσ τὰ κήτη τὰ μεγάλα καὶ πᾶσαν ψυχὴν ζῴων ἑρπετῶν, ἃ ἐξήγαγε τὰ ὕδατα κατὰ γένη αὐτῶν, καὶ πᾶν πετεινὸν πτερωτὸν κατὰ γένοσ. καὶ εἶδεν ὁ Θεόσ, ὅτι καλά. καὶ εὐλόγησεν αὐτὰ ὁ Θεόσ, λέγων. αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὰ ὕδατα ἐν ταῖσ θαλάσσαισ, καὶ τὰ πετεινὰ πληθυνέσθωσαν ἐπὶ τῆσ γῆσ. καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωί̈, ἡμέρα πέμπτη. Καὶ εἶπεν ὁ Θεόσ. ἐξαγαγέτω ἡ γῆ ψυχὴν ζῶσαν κατὰ γένοσ, τετράποδα καὶ ἑρπετὰ καὶ θηρία τῆσ γῆσ κατὰ γένοσ. καὶ ἐγένετο οὕτωσ. καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸσ τὰ θηρία τῆσ γῆσ κατὰ γένοσ, καὶ τὰ κτήνη κατὰ γένοσ αὐτῶν καὶ πάντα τὰ ἑρπετὰ τῆσ γῆσ κατὰ γένοσ αὐτῶν. καὶ εἶδεν ὁ Θεόσ, ὅτι καλά. καὶ εἶπεν ὁ Θεόσ. ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ̓ εἰκόνα ἡμετέραν καὶ καθ̓ ὁμοίωσιν, καὶ ἀρχέτωσαν τῶν ἰχθύων τῆσ θαλάσσησ καὶ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῶν κτηνῶν καὶ πάσησ τῆσ γῆσ καὶ πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἑρπόντων ἐπὶ γῆσ γῆσ. καὶ ἐποίησεν ὁ Θεὸσ τὸν ἄνθρωπον, κατ̓ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν, ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούσ. καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺσ ὁ Θεόσ, λέγων. αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν καὶ κατακυριεύσατε αὐτῆσ καὶ ἄρχετε τῶν ἰχθύων τῆσ θαλάσσησ καὶ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καὶ πάντων τῶν κτηνῶν καὶ πάσησ τῆσ γῆσ καὶ πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἑρπόντων ἐπὶ τῆσ γῆσ. καὶ εἶπεν ὁ Θεόσ. ἰδοὺ δέδωκα ὑμῖν πάντα χόρτον σπόριμον σπεῖρον σπέρμα, ὅ ἐστιν ἐπάνω πάσησ τῆσ γῆσ, καὶ πᾶν ξύλον, ὃ ἔχει ἐν ἑαυτῷ καρπὸν σπέρματοσ σπορίμου, ὑμῖν ἔσται εἰσ βρῶσιν. καὶ πᾶσι τοῖσ θηρίοισ τῆσ γῆσ καὶ πᾶσι τοῖσ πετεινοῖσ τοῦ οὐρανοῦ καὶ παντὶ ἑρπετῷ ἕρποντι ἐπὶ τῆσ γῆσ, ὃ ἔχει ἐν ἑαυτῷ ψυχὴν ζωῆσ, καὶ πάντα χόρτον χλωρὸν εἰσ βρῶσιν. καὶ ἐγένετο οὕτωσ. καὶ εἶδεν ὁ Θεὸσ τὰ πάντα, ὅσα ἐποίησε, καὶ ἰδοὺ καλὰ λίαν. καὶ ἐγένετο ἑσπέρα καὶ ἐγένετο πρωί̈, ἡμέρα ἕκτη. ΚΑΙ συνετελέσθησαν ὁ οὐρανὸσ καὶ ἡ γῆ καὶ πᾶσ ὁ κόσμοσ αὐτῶν.

καὶ συνετέλεσεν ὁ Θεὸσ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἕκτῃ τὰ ἔργα αὐτοῦ, ἃ ἐποίησε, καὶ κατέπαυσε τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ, ὧν ἐποίησε. καὶ εὐλόγησεν ὁ Θεὸσ τὴν ἡμέραν τὴν ἑβδόμην καὶ ἡγίασεν αὐτήν. ὅτι ἐν αὐτῇ κατέπαυσεν ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ, ὧν ἤρξατο ὁ Θεὸσ ποιῆσαι. Αὕτη ἡ βίβλοσ γενέσεωσ οὐρανοῦ καὶ γῆσ, ὅτε ἐγένετο. ᾗ ἡμέρᾳ ἐποίησε Κύριοσ ὁ Θεὸσ τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ πᾶν χλωρὸν ἀγροῦ πρὸ τοῦ γενέσθαι ἐπὶ τῆσ γῆσ καὶ πάντα χόρτον ἀγροῦ πρὸ τοῦ ἀνατεῖλαι. οὐ γὰρ ἔβρεξεν ὁ Θεὸσ ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἄνθρωποσ οὐκ ἦν ἐργάζεσθαι αὐτήν. πηγὴ δὲ ἀνέβαινεν ἐκ τῆσ γῆσ καὶ ἐπότιζε πᾶν τὸ πρόσωπον τῆσ γῆσ. καὶ ἔπλασεν ὁ Θεὸσ τὸν ἄνθρωπον, χοῦν ἀπὸ τῆσ γῆσ, καὶ ἐνεφύσησεν εἰσ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πνοὴν ζωῆσ, καὶ ἐγένετο ὁ ἄνθρωποσ εἰσ ψυχὴν ζῶσαν. Καὶ ἐφύτευσεν ὁ Θεὸσ παράδεισον ἐν Ἐδὲμ κατὰ ἀνατολὰσ καὶ ἔθετο ἐκεῖ τὸν ἄνθρωπον, ὃν ἔπλασε. καὶ ἐξανέτειλεν ὁ Θεὸσ ἔτι ἐκ τῆσ γῆσ πᾶν ξύλον ὡραῖον εἰσ ὅρασιν καὶ καλὸν εἰσ βρῶσιν καὶ τὸ ξύλον τῆσ ζωῆσ ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου καὶ τὸ ξύλον τοῦ εἰδέναι γνωστὸν καλοῦ καὶ πονηροῦ. ποταμὸσ δὲ ἐκπορεύεται ἐξ Ἐδὲμ ποτίζειν τὸν παράδεισον. ἐκεῖθεν ἀφορίζεται εἰσ τέσσαρασ ἀρχάσ. ὄνομα τῷ ἑνὶ Φισῶν. οὗτοσ ὁ κυκλῶν πᾶσαν τὴν γῆν Εὐιλάτ, ἐκεῖ οὗ ἐστι τὸ χρυσίον. τὸ δὲ χρυσίον τῆσ γῆσ ἐκείνησ καλόν. καὶ ἐκεῖ ἐστιν ὁ ἄνθραξ καὶ ὁ λίθοσ ὁ πράσινοσ. καὶ ὄνομα τῷ ποταμῷ τῷ δευτέρῳ Γεῶν. οὗτοσ ὁ κυκλῶν πᾶσαν τὴν γῆν Αἰθιοπίασ. καὶ ὁ ποταμὸσ ὁ τρίτοσ Τίγρισ. οὗτοσ ὁ προπορευόμενοσ κατέναντι Ἀσσυρίων. ὁ δὲ ποταμὸσ ὁ τέταρτοσ Εὐφράτησ. Καὶ ἔλαβε Κύριοσ ὁ Θεὸσ τὸν ἄνθρωπον, ὃν ἔπλασε, καὶ ἔθετο αὐτὸν ἐν τῷ παραδείσῳ τῆσ τρυφῆσ, ἐργάζεσθαι αὐτὸν καὶ φυλάσσειν. καὶ ἐνετείλατο Κύριοσ ὁ Θεὸσ τῷ Ἀδὰμ λέγων. ἀπὸ παντὸσ ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φαγῇ, ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν, οὐ φάγεσθε ἀπ̓ αὐτοῦ. ᾗ δ̓ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ̓ αὐτοῦ, θανάτῳ ἀποθανεῖσθε. Καὶ εἶπε Κύριοσ ὁ Θεόσ. οὐ καλὸν εἶναι τὸν ἄνθρωπον μόνον. ποιήσωμεν αὐτῷ βοηθὸν κατ̓ αὐτόν. καὶ ἔπλασεν ὁ Θεὸσ ἔτι ἐκ τῆσ γῆσ πάντα τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ καὶ πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἤγαγεν αὐτὰ πρὸσ τὸν Ἀδάμ, ἰδεῖν τί καλέσει αὐτά. καὶ πᾶν ὃ ἐὰν ἐκάλεσεν αὐτὸ Ἀδὰμ ψυχὴν ζῶσαν, τοῦτο ὄνομα αὐτῷ. καὶ ἐκάλεσεν Ἀδὰμ ὀνόματα πᾶσι τοῖσ κτήνεσι καὶ πᾶσι τοῖσ πετεινοῖσ τοῦ οὐρανοῦ καὶ πᾶσι τοῖσ θηρίοισ τοῦ ἀγροῦ. τῷ δὲ Ἀδὰμ οὐχ εὑρέθη βοηθὸσ ὅμοιοσ αὐτῷ. καὶ ἐπέβαλεν ὁ Θεὸσ ἔκστασιν ἐπὶ τὸν Ἀδάμ, καὶ ὕπνωσε. καὶ ἔλαβε μίαν τῶν πλευρῶν αὐτοῦ καὶ ἀνεπλήρωσε σάρκα ἀντ̓ αὐτῆσ. καὶ ᾠκοδόμησεν ὁ Θεὸσ τὴν πλευράν, ἣν ἔλαβεν ἀπὸ τοῦ Ἀδάμ, εἰσ γυναῖκα καὶ ἤγαγεν αὐτὴν πρὸσ τὸν Ἀδάμ. καὶ εἶπεν Ἀδάμ. τοῦτο νῦν ὀστοῦν ἐκ τῶν ὀστέων μου καὶ σὰρξ ἐκ τῆσ σαρκόσ μου. αὕτη κληθήσεται γυνή, ὅτι ἐκ τοῦ ἀνδρὸσ αὐτῆσ ἐλήφθη αὕτη. ἕνεκεν τούτου καταλείψει ἄνθρωποσ τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τὴν μητέρα καὶ προσκολληθήσεται πρὸσ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἔσονται οἱ δύο εἰσ σάρκα μίαν. καὶ ἦσαν οἱ δύο γυμνοί, ὅ τε Ἀδὰμ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ, καὶ οὐκ ᾐσχύνοντο. Ο δὲ ὄφισ ἦν φρονιμώτατοσ πάντων τῶν θηρίων τῶν ἐπὶ τῆσ γῆσ, ὧν ἐποίησε Κύριοσ ὁ Θεόσ. καὶ εἶπεν ὁ ὄφισ τῇ γυναικί. τί ὅτι εἶπεν ὁ Θεόσ, οὐ μὴ φάγητε ἀπὸ παντὸσ ξύλου τοῦ παραδείσου̣

καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ τῷ ὄφει. ἀπὸ καρποῦ τοῦ ξύλου τοῦ παραδείσου φαγούμεθα, ἀπὸ δὲ τοῦ καρποῦ τοῦ ξύλου, ὅ ἐστιν ἐν μέσῳ τοῦ παραδείσου, εἶπεν ὁ Θεόσ, οὐ φάγεσθε ἀπ̓ αὐτοῦ, οὐ δὲ μὴ ἅψησθε αὐτοῦ, ἵνα μὴ ἀποθάνητε. καὶ εἶπεν ὁ ὄφισ τῇ γυναικί. οὐ θανάτῳ ἀποθανεῖσθε. ᾔδει γὰρ ὁ Θεόσ, ὅτι ᾗ ἂν ἡμέρᾳ φάγητε ἀπ̓ αὐτοῦ, διανοιχθήσονται ὑμῶν οἱ ὀφθαλμοὶ καὶ ἔσεσθε ὡσ θεοί, γινώσκοντεσ καλὸν καὶ πονηρόν. καὶ εἶδεν ἡ γυνή, ὅτι καλὸν τὸ ξύλον εἰσ βρῶσιν καὶ ὅτι ἀρεστὸν τοῖσ ὀφθαλμοῖσ ἰδεῖν καὶ ὡραῖόν ἐστι τοῦ κατανοῆσαι, καὶ λαβοῦσα ἀπὸ τοῦ καρποῦ αὐτοῦ ἔφαγε. καὶ ἔδωκε καὶ τῷ ἀνδρὶ αὐτῆσ μετ̓ αὐτῆσ, καὶ ἔφαγον. καὶ διηνοίχθησαν οἱ ὀφθαλμοὶ τῶν δύο, καὶ ἔγνωσαν ὅτι γυμνοὶ ἦσαν, καὶ ἔρραψαν φύλλα συκῆσ καὶ ἐποίησαν ἑαυτοῖσ περιζώματα. Καὶ ἤκουσαν τῆσ φωνῆσ Κυρίου τοῦ Θεοῦ περιπατοῦντοσ ἐν τῷ παραδείσῳ τὸ δειλινόν, καὶ ἐκρύβησαν ὅ τε Ἀδὰμ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἀπὸ προσώπου Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἐν μέσῳ τοῦ ξύλου τοῦ παραδείσου. καὶ ἐκάλεσε Κύριοσ ὁ Θεὸσ τὸν Ἀδὰμ καὶ εἶπεν αὐτῷ. Ἀδάμ, ποῦ εἶ̣ καὶ εἶπεν αὐτῷ. τῆσ φωνῆσ σου ἤκουσα περιπατοῦντοσ ἐν τῷ παραδείσῳ καὶ ἐφοβήθην, ὅτι γυμνόσ εἰμι, καὶ ἐκρύβην. καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ Θεόσ. τίσ ἀνήγγειλέ σοι ὅτι γυμνὸσ εἶ, εἰ μὴ ἀπὸ τοῦ ξύλου, οὗ ἐνετειλάμην σοι τούτου μόνου μὴ φαγεῖν, ἀπ̓ αὐτοῦ ἔφαγεσ̣ καὶ εἶπεν ὁ Ἀδάμ. ἡ γυνή, ἣν ἔδωκασ μετ̓ ἐμοῦ, αὕτη μοι ἔδωκεν ἀπὸ τοῦ ξύλου, καὶ ἔφαγον. καὶ εἶπε Κύριοσ ὁ Θεὸσ τῇ γυναικί. τί τοῦτο ἐποίησασ̣ καὶ εἶπεν ἡ γυνή. ὁ ὄφισ ἠπάτησέ με, καὶ ἔφαγον. καὶ εἶπε Κύριοσ ὁ Θεὸσ τῷ ὄφει. ὅτι ἐποίησασ τοῦτο, ἐπικατάρατοσ σὺ ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν θηρίων τῶν ἐπὶ τῆσ γῆσ. ἐπὶ τῷ στήθει σου καὶ τῇ κοιλίᾳ πορεύσῃ καὶ γῆν φαγῇ πάσασ τὰσ ἡμέρασ τῆσ ζωῆσ σου. καὶ ἔχθραν θήσω ἀνὰ μέσον σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τῆσ γυναικὸσ καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματόσ σου καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματοσ αὐτῆσ. αὐτόσ σου τηρήσει κεφαλήν, καὶ σὺ τηρήσεισ αὐτοῦ πτέρναν. καὶ τῇ γυναικὶ εἶπε. πληθύνων πληθυνῶ τὰσ λύπασ σου καὶ τὸν στεναγμόν σου. ἐν λύπαισ τέξῃ τέκνα, καὶ πρὸσ τὸν ἄνδρα σου ἡ ἀποστροφή σου, καὶ αὐτόσ σου κυριεύσει. τῷ δὲ Ἀδὰμ εἶπεν. ὅτι ἤκουσασ τῆσ φωνῆσ τῆσ γυναικόσ σου καὶ ἔφαγεσ ἀπὸ τοῦ ξύλου, οὗ ἐνετειλάμην σοι τούτου μόνου μὴ φαγεῖν, ἀπ̓ αὐτοῦ ἔφαγεσ, ἐπικατάρατοσ ἡ γῆ ἐν τοῖσ ἔργοισ σου. ἐν λύπαισ φαγῇ αὐτὴν πάσασ τὰσ ἡμέρασ τῆσ ζωῆσ σου. ἀκάνθασ καὶ τριβόλουσ ἀνατελεῖ σοι, καὶ φαγῇ τὸν χόρτον τοῦ ἀγροῦ. ἐν ἱδρῶτι τοῦ προσώπου σου φαγῇ τὸν ἄρτον σου, ἕωσ τοῦ ἀποστρέψαι σε εἰσ γὴν γῆν, ἐξ ἧσ ἐλήφθησ, ὅτι γῆ εἶ καὶ εἰσ γῆν ἀπελεύσῃ. καὶ ἐκάλεσεν Ἀδὰμ τὸ ὄνομα τῆσ γυναικὸσ αὐτοῦ Ζωή, ὅτι αὕτη μήτηρ πάντων τῶν ζώντων. Καὶ ἐποίησε Κύριοσ ὁ Θεὸσ τῷ Ἀδὰμ καὶ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ χιτῶνασ δερματίνουσ καὶ ἐνέδυσεν αὐτούσ. καὶ εἶπεν ὁ Θεόσ. ἰδοὺ Ἀδὰμ γέγονεν ὡσ εἷσ ἐξ ἡμῶν, τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρόν. καὶ νῦν μή ποτε ἐκτείνῃ τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ λάβῃ ἀπὸ τοῦ ξύλου τῆσ ζωῆσ καὶ φάγῃ καὶ ζήσεται εἰσ τὸν αἰῶνα. καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτὸν Κύριοσ ὁ Θεὸσ ἐκ τοῦ παραδείσου τῆσ τρυφῆσ ἐργάζεσθαι τὴν γῆν, ἐξ ἧσ ἐλήφθη. καὶ ἐξέβαλε τὸν Ἀδὰμ καὶ κατῴκισεν αὐτὸν ἀπέναντι τοῦ παραδείσου τῆσ τρυφῆσ καὶ ἔταξε τὰ Χερουβὶμ καὶ τὴν φλογίνην ρομφαίαν τὴν στρεφομένην φυλάσσειν τὴν ὁδὸν τοῦ ξύλου τῆσ ζωῆσ. ΑΔΑΜ δὲ ἔγνω Εὔαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκε τὸν Κάϊν καὶ εἶπεν. ἐκτησάμην ἄνθρωπον διά τοῦ Θεοῦ.

καὶ προσέθηκε τεκεῖν τὸ ἀδελφὸν αὐτοῦ, τὸν Ἄβελ. καὶ ἐγένετο Ἄβελ ποιμὴν προβάτων, Κάϊν δὲ ἦν ἐργαζόμενοσ τὴν γῆν. καὶ ἐγένετο μεθ̓ ἡμέρασ ἤνεγκε Κάϊν ἀπὸ τῶν καρπῶν τῆσ γῆσ θυσίαν τῷ Κυρίῳ, καὶ Ἄβελ ἤνεγκε καὶ αὐτὸσ ἀπὸ τῶν πρωτοτόκων τῶν προβάτων αὐτοῦ καὶ ἀπὸ τῶν στεάτων αὐτῶν. καὶ ἐπεῖδεν ὁ Θεὸσ ἐπί Ἄβελ καὶ ἐπὶ τοῖσ δώροισ αὐτοῦ, ἐπὶ δὲ Κάϊν καὶ ἐπὶ ταῖσ θυσίαισ αὐτοῦ οὐ προσέσχε. καὶ ἐλυπήθη Κάϊν λίαν, καὶ συνέπεσε τῷ προσώπῳ αὐτοῦ. καὶ εἶπε Κύριοσ ὁ Θεὸσ τῷ Κάϊν. ἵνα τί περίλυποσ ἐγένου, καὶ ἵνα τί συνέπεσε τὸ πρόσωπόν σου̣ οὐκ ἐὰν ὀρθῶσ προσενέγκῃσ, ὀρθῶσ δὲ μὴ διέλῃσ, ἥμαρτεσ̣ ἡσύχασον. πρὸσ σὲ ἡ ἀποστροφὴ αὐτοῦ, καὶ σὺ ἄρξεισ αὐτοῦ. καὶ εἶπε Κάϊν πρὸσ Ἄβελ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ. διέλθωμεν εἰσ τὸ πεδίον. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι αὐτοὺσ ἐν τῷ πεδίῳ, ἀνέστη Κάϊν ἐπὶ Ἄβελ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ ἀπέκτεινεν αὐτόν. καὶ εἶπε Κύριοσ ὁ Θεὸσ πρὸσ Κάϊν. ποῦ ἔστιν Ἄβελ ὁ ἀδελφόσ σου̣ καὶ εἶπεν. οὐ γινώσκω. μὴ φύλαξ τοῦ ἀδελφοῦ μου εἰμὶ ἐγώ̣ καί εἶπε Κύριοσ. τί πεποίηκασ̣ φωνὴ αἵματοσ τοῦ ἀδελφοῦ σου βοᾷ πρόσ με ἐκ τῆσ γῆσ. καὶ νῦν ἐπικατάρατοσ σὺ ἀπὸ τῆσ γῆσ, ἣ ἔχανε τὸ στόμα αὐτῆσ δέξασθαι τὸ αἷμα τοῦ ἀδελφοῦ σου ἐκ τῆσ χειρόσ σου. ὅτε ἐργᾷ τὴν γῆν, καὶ οὐ προσθήσει τὴν ἰσχὺν αὐτῆσ δοῦναί σοι. στένων καὶ τρέμων ἔσῃ ἐπὶ τῆσ γῆσ. καὶ εἶπε Κάϊν πρὸσ Κύριον τὸν Θεόν. μείζων ἡ αἰτία μου τοῦ ἀφεθῆναί με. εἰ ἐκβάλλεισ με σήμερον ἀπὸ προσώπου τῆσ γῆσ καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου σου κρυβήσομαι, καὶ ἔσομαι στένων καὶ τρέμων ἐπὶ τῆσ γῆσ, καὶ ἔσται πᾶσ ὁ εὑρίσκων με, ἀποκτενεῖ με. καὶ εἶπεν αὐτῷ Κύριοσ ὁ Θεόσ. οὐχ οὕτωσ, πᾶσ ὁ ἀποκτείνασ Κάϊν ἑπτὰ ἐκδικούμενα παραλύσει. καὶ ἔθετο Κύριοσ ὁ Θεὸσ σημεῖον τῷ Κάϊν τοῦ μὴ ἀνελεῖν αὐτὸν πάντα τὸν εὑρίσκοντα αὐτόν. ἐξῆλθε δὲ Κάϊν ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ καὶ ᾤκησεν ἐν γῇ Ναὶδ κατέναντι Ἐδέμ. Καὶ ἔγνω Κάϊν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκε τὸν Ἐνώχ. καὶ ἦν οἰκοδομῶν πόλιν καὶ ἐπωνόμασε τὴν πόλιν ἐπὶ τῷ ὀνόματι τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, Ἐνώχ. ἐγεννήθη δὲ τῷ Ἐνὼχ Γαϊδάδ, καὶ Γαϊδὰδ ἐγέννησε τὸν Μαλελεήλ, καὶ Μαλελεὴλ ἐγέννησε τὸν Μαθουσάλα, καὶ Μαθουσάλα ἐγέννησε τὸν Λάμεχ. καὶ ἔλαβεν ἑαυτῷ Λάμεχ δύο γυναῖκασ, ὄνομα τῇ μιᾷ Ἀδά, καὶ ὄνομα τῇ δευτέρᾳ Σελλά. καὶ ἔτεκεν Ἀδὰ τὸν Ἰωβήλ. οὗτοσ ἦν πατὴρ οἰκούντων ἐν σκηναῖσ κτηνοτρόφων. καὶ ὄνομα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ Ἰουβάλ. οὗτοσ ἦν ὁ καταδείξασ ψαλτήριον καὶ κιθάραν. Σελλὰ δὲ καὶ αὐτὴ ἔτεκε τὸν Θόβελ, καὶ ἦν σφυροκόποσ χαλκεὺσ χαλκοῦ καὶ σιδήρου. ἀδελφὴ δὲ Θόβελ Νοεμά. εἶπε δὲ Λάμεχ ταῖσ ἑαυτοῦ γυναιξίν. Ἀδὰ καὶ Σελλά, ἀκούσατέ μου τῆσ φωνῆσ, γυναῖκεσ Λάμεχ, ἐνωτίσασθέ μου τοὺσ λόγουσ, ὅτι ἄνδρα ἀπέκτεινα εἰσ τραῦμα ἐμοὶ καὶ νεανίσκον εἰσ μώλωπα ἐμοί. ὅτι ἑπτάκισ ἐκδεδίκηται ἐκ Κάϊν, ἐκ δὲ Λάμεχ ἑβδομηκοντάκισ ἑπτά. Ἔγνω δὲ Ἀδὰμ Εὔαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκεν υἱόν, καὶ ἐπωνόμασε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Σήθ, λέγουσα. ἐξανέστησε γάρ μοι ὁ Θεὸσ σπέρμα ἕτερον ἀντὶ Ἄβελ, ὃν ἀπέκτεινε Κάϊν. καὶ τῷ Σὴθ ἐγένετο υἱόσ, ἐπωνόμασε δὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐνώσ. οὗτοσ ἤλπισεν ἐπικαλεῖσθαι τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ Θεοῦ. ΑΥΤΗ ἡ βίβλοσ γενέσεωσ ἀνθρώπων. ᾗ ἡμέρᾳ ἐποίησεν ὁ Θεὸσ τὸν Ἀδάμ, κατ̓ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν.

ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτοὺσ καὶ εὐλόγησεν αὐτούσ. καὶ ἐπωνόμασε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἀδάμ, ᾗ ἡμέρᾳ ἐποίησεν αὐτούσ. ἔζησε δὲ Ἀδὰμ τριάκοντα καὶ διακόσια ἔτη, καὶ ἐγέννησε κατὰ τὴν ἰδέαν αὐτοῦ καὶ κατὰ τὴν εἰκόνα αὐτοῦ καὶ ἐπωνόμασε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Σήθ. ἐγένοντο δὲ αἱ ἡμέραι τοῦ Ἀδάμ, ἃσ ἔζησε μετά τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Σήθ, ἔτη ἑπτακόσια, καὶ ἐγέννησεν υἱοὺσ καὶ θυγατέρασ. καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι Ἀδάμ, ἃσ ἔζησε, τριάκοντα καὶ ἐννακόσια ἔτη, καὶ ἀπέθανεν. Ἔζησε δὲ Σὴθ πέντε καὶ διακόσια ἔτη καὶ ἐγέννησε τὸν Ἐνώσ. καὶ ἔζησε Σὴθ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Ἐνὼσ ἑπτὰ ἔτη καὶ ἑπτακόσια καὶ ἐγέννησεν υἱοὺσ καὶ θυγατέρασ. καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι Σὴθ δώδεκα καὶ ἐννακόσια ἔτη, καὶ ἀπέθανε. Καὶ ἔζησεν Ἐνὼσ ἔτη ἑκατὸν ἐνενήκοντα καὶ ἐγέννησε τὸν Καϊνᾶν. καὶ ἔζησεν Ἐνὼσ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Καϊνᾶν πεντεκαίδεκα ἔτη καὶ ἑπτακόσια καὶ ἐγέννησεν υἱοὺσ καὶ θυγατέρασ. καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι Ἐνὼσ πέντε ἔτη καὶ ἐννακόσια, καὶ ἀπέθανε. Καὶ ἔζησε Καϊνᾶν ἑβδομήκοντα καὶ ἑκατὸν ἔτη, καὶ ἐγέννησε τὸν Μαλελεήλ. καὶ ἔζησε Καϊνᾶν μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Μαλελεὴλ τεσσαράκοντα καὶ ἑπτακόσια ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺσ καὶ θυγατέρασ. καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέρα Καϊνᾶν δέκα ἔτη καὶ ἐννακόσια, καὶ ἀπέθανε. Καὶ ἔζησε Μαλελεὴλ πέντε καὶ ἑξήκοντα καὶ ἑκατὸν ἔτη καὶ ἐγέννησε τὸν Ἰάρεδ. καὶ ἔζησε Μαλελεὴλ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Ἰάρεδ ἔτη τριάκοντα καὶ ἑπτακόσια καὶ ἐγέννησεν υἱοὺσ καὶ θυγατέρασ. καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι Μαλελεήλ, ἔτη πέντε καὶ ἐνενήκοντα καὶ ὀκτακόσια, καὶ ἀπέθανε. Καὶ ἔζησεν Ἰάρεδ δύο καὶ ἑξήκοντα ἔτη καὶ ἑκατὸν καὶ ἐγέννησε τὸν Ἐνώχ. καὶ ἔζησεν Ἰάρεδ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Ἐνὼχ ὀκτακόσια ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺσ καὶ θυγατέρασ. καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι Ἰάρεδ δύο καὶ ἑξήκοντα καὶ ἐννακόσια ἔτη, καὶ ἀπέθανε. Καὶ ἔζησεν Ἐνὼχ πέντε καὶ ἑξήκοντα καὶ ἑκατὸν ἔτη καὶ ἐγέννησε τὸν Μαθουσάλα. εὐηρέστησε δὲ Ἐνὼχ τῷ Θεῷ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Μαθουσάλα διακόσια ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺσ καὶ θυγατέρασ. καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι Ἐνὼχ πέντε καὶ ἑξήκοντα καὶ τριακόσια ἔτη. καὶ εὐηρέστησεν Ἐνὼχ τῷ Θεῷ καὶ οὐχ εὑρίσκετο, ὅτι μετέθηκεν αὐτὸν ὁ Θεόσ. Καὶ ἔζησε Μαθουσάλα ἑπτὰ ἔτη καὶ ἑξήκοντα καὶ ἑκατὸν καὶ ἐγέννησε τὸν Λάμεχ. καὶ ἔζησε Μαθουσάλα μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Λάμεχ δύο καὶ ὀκτακόσια ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺσ καὶ θυγατέρασ. καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι Μαθουσάλα, ἃσ ἔζησεν, ἐννέα καὶ ἑξήκοντα καὶ ἐννακόσια ἔτη, καὶ ἀπέθανε. Καὶ ἔζησε Λάμεχ ὀκτὼ καὶ ὀγδοήκοντα καὶ ἑκατὸν ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱόν. καὶ ἐπωνόμασε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Νῶε λέγων. οὗτοσ διαναπαύσει ἡμᾶσ ἀπό τῶν ἔργων ἡμῶν καὶ ἀπὸ τῶν λυπῶν τῶν χειρῶν ἡμῶν καὶ ἀπὸ τῆσ γῆσ, ἧσ κατηράσατο Κύριοσ ὁ Θεόσ. καὶ ἔζησε Λάμεχ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Νῶε πεντακόσια καὶ ἑξήκοντα καὶ πέντε ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺσ καὶ θυγατέρασ. καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι Λάμεχ ἑπτακόσια καὶ πεντήκοντα τρία ἔτη, καὶ ἀπέθανε. Καὶ ἦν Νῶε ἐτῶν πεντακοσίων καὶ ἐγέννησε τρεῖσ υἱούσ, τὸν Σήμ, τὸν Χάμ, καὶ τὸν Ἰάφεθ. ΚΑΙ ἐγένετο ἡνίκα ἤρξαντο οἱ ἄνθρωποι πολλοὶ γίνεσθαι ἐπὶ τῆσ γῆσ, καὶ θυγατέρεσ ἐγεννήθησαν αὐτοῖσ.

ἰδόντεσ δὲ οἱ υἱοὶ τοῦ Θεοῦ τὰσ θυγατέρασ τῶν ἀνθρώπων ὅτι καλαί εἰσιν, ἔλαβον ἑαυτοῖσ γυναῖκασ ἀπὸ πασῶν, ὧν ἐξελέξαντο. καὶ εἶπε Κύριοσ ὁ Θεόσ. οὐ μὴ καταμείνῃ τὸ πνεῦμά μου ἐν τοῖσ ἀνθρώποισ τούτοισ εἰσ τὸν αἰῶνα διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺσ σάρκασ, ἔσονται δὲ αἱ ἡμέραι αὐτῶν ἑκατὸν εἴκοσιν ἔτη. οἱ δὲ γίγαντεσ ἦσαν ἐπὶ τῆσ γῆσ ἐν ταῖσ ἡμέραισ ἐκείναισ. καὶ μετ̓ ἐκεῖνο, ὡσ ἂν εἰσεπορεύοντο οἱ υἱοὶ τοῦ Θεοῦ πρὸσ τὰσ θυγατέρασ τῶν ἀνθρώπων, καὶ ἐγεννῶσαν ἑαυτοῖσ. ἐκεῖνοι ἦσαν οἱ γίγαντεσ οἱ ἀπ̓ αἰῶνοσ, οἱ ἄνθρωποι οἱ ὀνομαστοί. Ἰδὼν δὲ Κύριοσ ὁ Θεόσ, ὅτι ἐπληθύνθησαν αἱ κακίαι τῶν ἀνθρώπων ἐπὶ τῆσ γῆσ καὶ πᾶσ τισ διανοεῖται ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ ἐπιμελῶσ ἐπὶ τὰ πονηρὰ πάσασ τὰσ ἡμέρασ, καὶ ἐνεθυμήθη ὁ Θεὸσ ὅτι ἐποίησε τὸν ἄνθρωπον ἐπὶ τῆσ γῆσ, καὶ διενοήθη. καὶ εἶπεν ὁ Θεόσ. ἀπαλείψω τὸν ἄνθρωπον, ὃν ἐποίησα ἀπὸ προσώπου τῆσ γῆσ, ἀπὸ ἀνθρώπου ἕωσ κτήνουσ καὶ ἀπό ἑρπετῶν ἕωσ πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ, ὅτι μετεμελήθην ὅτι ἐποίησα αὐτούσ. Νῶε δὲ εὗρε χάριν ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ. Αὗται δὲ αἱ γενέσεισ Νῶε. Νῶε ἄνθρωποσ δίκαιοσ, τέλειοσ ὢν ἐν τῇ γενεᾷ αὐτοῦ. τῷ Θεῷ εὐηρέστησε Νῶε. ἐγέννησε δὲ Νῶε τρεῖσ υἱούσ, τὸν Σήμ, τὸν Χάμ, τὸν Ἰάφεθ. ἐφθάρη δὲ ἡ γῆ ἐναντίον τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐπλήσθη ἡ γῆ ἀδικίασ. καὶ εἶδε Κύριοσ ὁ Θεὸσ τὴν γῆν, καὶ ἦν κατεφθαρμένη, ὅτι κατέφθειρε πᾶσα σὰρξ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ ἐπὶ τῆσ γῆσ. καὶ εἶπε Κύριοσ ὁ Θεὸσ τῷ Νῶε. καιρὸσ παντὸσ ἀνθρώπου ἥκει ἐναντίον μου, ὅτι ἐπλήσθη ἡ γῆ ἀδικίασ ἀπ̓ αὐτῶν, καὶ ἰδοὺ ἐγὼ καταφθείρω αὐτοὺσ καὶ τὴν γῆν. ποίησον οὖν σεαυτῷ κιβωτὸν ἐκ ξύλων τετραγώνων. νοσσιὰσ ποιήσεισ τὴν κιβωτὸν καὶ ἀσφαλτώσεισ αὐτὴν ἔσωθεν καὶ ἔξωθεν τῇ ἀσφάλτῳ. καὶ οὕτω ποιήσεισ τὴν κιβωτόν. τριακοσίων πήχεων τὸ μῆκοσ τῆσ κιβωτοῦ καὶ πεντήκοντα πήχεων τὸ πλάτοσ καὶ τριάκοντα πήχεων τὸ ὕψοσ αὐτῆσ. ἐπισυνάγων ποιήσεισ τὴν κιβωτὸν καὶ εἰσ πῆχυν συντελέσεισ αὐτὴν ἄνωθεν. τὴν δὲ θύραν τῆσ κιβωτοῦ ποιήσεισ ἐκ πλαγίων. κατάγαια διώροφα καὶ τριώροφα ποιήσεισ αὐτήν. ἐγὼ δὲ ἰδοὺ ἐπάγω τὸν κατακλυσμόν, ὕδωρ ἐπὶ τὴν γῆν καταφθεῖραι πᾶσαν σάρκα, ἐν ᾗ ἐστι πνεῦμα ζωῆσ, ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ. καὶ ὅσα ἐὰν ᾖ ἐπὶ τῆσ γῆσ, τελευτήσει. καὶ στήσω τὴν διαθήκην μου μετὰ σοῦ. εἰσελεύσῃ δὲ εἰσ τὴν κιβωτὸν σὺ καὶ οἱ υἱοί σου καὶ ἡ γυνή σου καὶ αἱ γυναῖκεσ τῶν υἱῶν σου μετὰ σοῦ. καὶ ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν ἑρπετῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν θηρίων καὶ ἀπὸ πάσησ σαρκόσ, δύο δύο ἀπὸ πάντων εἰσάξεισ εἰσ τὴν κιβωτόν, ἵνα τρέφῃσ μετὰ σεαυτοῦ. ἄρσεν καὶ θῆλυ ἔσονται. ἀπὸ πάντων τῶν ὀρνέων τῶν πετεινῶν κατὰ γένοσ, καὶ ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν κατὰ γένοσ καὶ ἀπὸ πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἑρπόντων ἐπὶ τῆσ γῆσ κατὰ γένοσ αὐτῶν, δύο δύο ἀπὸ πάντων εἰσελεύσονται πρὸσ σὲ τρέφεσθαι μετὰ σοῦ, ἄρσεν καὶ θῆλυ. σὺ δὲ λήψῃ σεαυτῷ ἀπὸ πάντων τῶν βρωμάτων, ἃ ἔδεσθε, καὶ συνάξεισ πρὸσ σεαυτόν, καὶ ἔσται σοι καὶ ἐκείνοισ φαγεῖν. καὶ ἐποίησε Νῶε πάντα, ὅσα ἐνετείλατο αὐτῷ Κύριοσ ὁ Θεόσ, οὕτωσ ἐποίησε. ΚΑΙ εἶπε Κύριοσ ὁ Θεὸσ πρὸσ Νῶε. εἴσελθε σὺ καὶ πᾶσ ὁ οἶκόσ σου εἰσ τὴν κιβωτόν, ὅτι σὲ εἶδον δίκαιον ἐναντίον μου ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ.

ἀπὸ δὲ τῶν κτηνῶν τῶν καθαρῶν εἰσάγαγε πρὸσ σὲ ἑπτὰ ἑπτά, ἄρσεν καὶ θῆλυ, ἀπὸ δὲ τῶν κτηνῶν τῶν μὴ καθαρῶν δύο δύο, ἄρσεν καὶ θῆλυ, καὶ ἀπὸ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ τῶν καθαρῶν ἑπτὰ ἑπτά, ἄρσεν καὶ θῆλυ, καὶ ἀπὸ πάντων τῶν πετεινῶν τῶν μὴ καθαρῶν δύο δύο, ἄρσεν καὶ θῆλυ, διαθρέψαι σπέρμα ἐπί πᾶσαν τὴν γῆν. ἔτι γὰρ ἡμερῶν ἑπτὰ ἐγὼ ἐπάγω ὑετὸν ἐπὶ τὴν γῆν τεσσαράκοντα ἡμέρασ καὶ τεσσαράκοντα νύκτασ καὶ ἐξαλείψω πᾶν τὸ ἀνάστημα, ὃ ἐποίησα, ἀπὸ προσώπου πάσησ τῆσ γῆσ. καὶ ἐποίησε Νῶε πάντα, ὅσα ἐνετείλατο αὐτῷ Κύριοσ ὁ Θεόσ. Νῶε δὲ ἦν ἐτῶν ἑξακοσίων, καὶ ὁ κατακλυσμὸσ τοῦ ὕδατοσ ἐγένετο ἐπὶ τῆσ γῆσ. εἰσῆλθε δὲ Νῶε καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ καὶ αἱ γυναῖκεσ τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ̓ αὐτοῦ εἰσ τὴν κιβωτὸν διὰ τὸ ὕδωρ τοῦ κατατακλυσμοῦ. καὶ ἀπὸ τῶν πετεινῶν τῶν καθαρῶν καὶ ἀπὸ τῶν πετεινῶν τῶν μὴ καθαρῶν καὶ ἀπὸ τῶν κτηνῶν τῶν καθαρῶν καὶ ἀπὸ τῶν κτηνῶν τῶν μὴ καθαρῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν ἑρπόντων ἐπὶ τῆσ γῆς δύο δύο εἰσῆλθον πρὸσ Νῶε εἰσ τὴν κιβωτόν, ἄρσεν καὶ θῆλυ, καθὰ ἐνετείλατο ὁ Θεὸσ τῷ Νῶε. καὶ ἐγένετο μετὰ τὰσ ἑπτὰ ἡμέρασ καὶ τὸ ὕδωρ τοῦ κατακλυσμοῦ ἐγένετο ἐπὶ τῆσ γῆσ. ἐν τῷ ἑξακοσιοστῷ ἔτει ἐν τῇ ζωῇ τοῦ Νῶε, τοῦ δευτέρου μηνόσ, ἑβδόμῃ καὶ εἰκάδι τοῦ μηνόσ, τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ ἐρράγησαν πᾶσαι αἱ πηγαὶ τῆσ ἀβύσσου, καὶ οἱ καταρράκται τοῦ οὐρανοῦ ἠνεῴχθησαν. καὶ ἐγένετο ὑετὸσ ἐπὶ τῆσ γῆσ τεσσαράκοντα ἡμέρασ καὶ τεσσαράκοντα νύκτασ. ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ εἰσῆλθε Νῶε, Σήμ, Χάμ, Ἰάφεθ, οἱ υἱοὶ Νῶε, καὶ ἡ γυνὴ Νῶε καὶ αἱ τρεῖσ γυναῖκεσ τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ̓ αὐτοῦ εἰσ τὴν κιβωτόν. καὶ πάντα τὰ θηρία κατὰ γένοσ καὶ πάντα τὰ κτήνη κατὰ γένοσ καὶ πᾶν ἑρπετὸν κινούμενον ἐπὶ τῆσ γῆσ κατὰ γένοσ καὶ πᾶν ὄρνεον πετεινὸν κατὰ γένοσ αὐτοῦ εἰσῆλθον πρὸσ Νῶε εἰσ τὴν κιβωτόν, δύο δύο ἄρσεν καὶ θῆλυ ἀπὸ πάσησ σαρκόσ, ἐν ᾧ ἐστι πνεῦμα ζωῆσ. καὶ τὰ εἰσπορευόμενα ἄρσεν καὶ θῆλυ ἀπὸ πάσησ σαρκὸσ εἰσῆλθε, καθὰ ἐνετείλατο ὁ Θεὸσ τῷ Νῶε. καὶ ἔκλεισε Κύριοσ ὁ Θεὸσ τὴν κιβωτὸν ἔξωθεν αὐτοῦ. Καὶ ἐγένετο ὁ κατακλυσμὸσ τεσσαράκοντα ἡμέρασ καὶ τεσσαράκοντα νύκτασ ἐπὶ τῆσ γῆσ, καὶ ἐπεπληθύνθη τὸ ὕδωρ καὶ ἐπῆρε τὴν κιβωτόν, καὶ ὑψώθη ἀπὸ τῆσ γῆσ. καὶ ἐπεκράτει τὸ ὕδωρ καὶ ἐπληθύνετο σφόδρα ἐπὶ τῆσ γῆσ, καί ἐπεφέρετο ἡ κιβωτὸσ ἐπάνω τοῦ ὕδατοσ. τὸ δὲ ὕδωρ ἐπεκράτει σφόδρα σφόδρα ἐπὶ τῆσ γῆσ καὶ ἐκάλυψε πάντα τὰ ὄρη τὰ ὑψηλά, ἃ ἦν ὑποκάτω τοῦ οὐρανοῦ. πεντεκαίδεκα πήχεισ ὑπεράνω ὑψώθη τὸ ὕδωρ καὶ ἐπεκάλυψε πάντα τὰ ὄρη τὰ ὑψηλά. καὶ ἀπέθανε πᾶσα σὰρξ κινουμένη ἐπὶ τῆσ γῆσ τῶν πετεινῶν καὶ τῶν κτηνῶν καὶ ἀπὸ θηρίων καὶ πᾶν ἑρπετὸν κινούμενον ἐπὶ τῆσ γῆσ καὶ πᾶσ ἄνθρωποσ. καὶ πάντα, ὅσα ἔχει πνοὴν ζωῆσ, καὶ πᾶν, ὃ ἦν ἐπὶ τῆσ ξηρᾶσ, ἀπέθανε. καὶ ἐξήλειψε πᾶν τὸ ἀνάστημα, ὃ ἦν ἐπί προσώπου τῆσ γῆσ, ἀπὸ ἀνθρώπου ἕωσ κτήνουσ καὶ ἑρπετῶν καὶ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἐξηλείφθησαν ἀπὸ τῆσ γῆσ. καὶ κατελείφθη μόνοσ Νῶε καὶ οἱ μετ̓ αὐτοῦ ἐν τῇ κιβωτῷ. καὶ ὑψώθη τὸ ὕδωρ ἐπὶ τῆσ γῆσ ἡμέρασ ἑκατὸν πεντήκοντα. ΚΑΙ ἀνεμνήσθη ὁ Θεὸσ τοῦ Νῶε καὶ πάντων τῶν θηρίων καὶ πάντων τῶν κτηνῶν καὶ πάντων τῶν πετεινῶν καὶ πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἑρπόντων, ὅσα ἦν μετ̓ αὐτοῦ ἐν τῇ κιβωτῷ, καὶ ἐπήγαγεν ὁ Θεὸσ πνεῦμα ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἐκόπασε τὸ ὕδωρ,

καὶ ἐπεκαλύφθησαν αἱ πηγαὶ τῆσ ἀβύσσου καὶ οἱ καταρράκται τοῦ οὐρανοῦ, καὶ συνεσχέθη ὁ ὑετὸσ ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ. καὶ ἐνεδίδου τὸ ὕδωρ πορευόμενον ἀπὸ τῆσ γῆσ, καὶ ἠλαττονοῦτο τὸ ὕδωρ μετὰ πεντήκοντα καὶ ἑκατὸν ἡμέρασ. καὶ ἐκάθισεν ἡ κιβωτὸσ ἐν μηνὶ τῷ ἑβδόμῳ, ἑβδόμῃ καὶ εἰκάδι τοῦ μηνόσ, ἐπὶ τὰ ὄρη τὰ Ἀραράτ. τὸ δὲ ὕδωρ ἠλαττονοῦτο ἕωσ τοῦ δεκάτου μηνόσ. καὶ ἐν τῷ δεκάτῳ μηνί, τῇ πρώτῃ τοῦ μηνόσ, ὤφθησαν αἱ κεφαλαὶ τῶν ὀρέων. καὶ ἐγένετο μετὰ τεσσαράκοντα ἡμέρασ ἠνέῳξε Νῶε τὴν θυρίδα τῆσ κιβωτοῦ, ἣν ἐποίησε, καὶ ἀπέστειλε τὸν κόρακα τοῦ ἰδεῖν, εἰ κεκόπακε τὸ ὕδωρ. καὶ ἐξελθών, οὐκ ἀνέστρεψεν ἕωσ τοῦ ξηρανθῆναι τὸ ὕδωρ ἀπὸ τῆσ γῆσ. καὶ ἀπέστειλε τὴν περιστερὰν ὀπίσω αὐτοῦ ἰδεῖν, εἰ κεκόπακε τὸ ὕδωρ ἀπὸ τῆσ γῆσ. καὶ οὐχ εὑροῦσαι ἡ περιστερὰ ἀνάπαυσιν τοῖσ ποσὶν αὐτῆσ, ἀνέστρεψε πρὸσ αὐτὸν εἰσ τὴν κιβωτόν, ὅτι ὕδωρ ἦν ἐπὶ πᾶν τὸ πρόσωπον τῆσ γῆσ, καὶ ἐκτείνασ τὴν χεῖρα ἔλαβεν αὐτήν, καὶ εἰσήγαγεν αὐτὴν πρὸσ ἑαυτὸν εἰσ τὴν κιβωτόν. καὶ ἐπισχὼν ἔτι ἡμέρασ ἑπτὰ ἑτέρασ, πάλιν ἐξαπέστειλε τὴν περιστερὰν ἐκ τῆσ κιβωτοῦ. καὶ ἀνέστρεψε πρὸσ αὐτὸν ἡ περιστερὰ τὸ πρὸσ ἑσπέραν, καὶ εἶχε φύλλον ἐλαίασ κάρφοσ ἐν τῷ στόματι αὐτῆσ, καὶ ἔγνω Νῶε ὅτι κεκόπακε τὸ ὕδωρ ἀπὸ τῆσ γῆσ. καὶ ἐπισχὼν ἔτι ἡμέρασ ἑπτὰ ἑτέρασ, πάλιν ἐξαπέστειλε τὴν περιστεράν, καὶ οὑ προσέθετο τοῦ ἐπιστρέψαι πρὸσ αὐτὸν ἔτι. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἑνὶ καὶ ἑξακοσιοστῷ ἔτει ἐν τῇ ζωῇ τοῦ Νῶε, τοῦ πρώτου μηνόσ, μιᾷ τοῦ μηνόσ, ἐξέλιπε τὸ ὕδωρ ἀπὸ τῆσ γῆσ. καὶ ἀπεκάλυψε Νῶε τὴν στέγην τῆσ κιβωτοῦ, ἣν ἐποίησε, καὶ εἶδεν ὅτι ἐξέλιπε τὸ ὕδωρ ἀπὸ προσώπου τῆσ γῆσ. ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ μηνὶ ἐξηράνθη ἡ γῆ, ἑβδόμῃ καὶ εἰκάδι τοῦ μηνόσ. Καὶ εἶπε Κύριοσ ὁ Θεὸσ πρὸσ Νῶε λέγων. ἔξελθε ἐκ τῆσ κιβωτοῦ, σὺ καὶ ἡ γυνή σου καὶ οἱ υἱοί σου καὶ αἱ γυναῖκεσ τῶν υἱῶν σου μετὰ σοῦ καὶ πάντα τὰ θηρία, ὅσα ἐστὶ μετὰ σοῦ, καὶ πᾶσα σὰρξ ἀπὸ πετεινῶν ἕωσ κτηνῶν, καὶ πᾶν ἑρπετὸν κινούμενον ἐπὶ τῆσ γῆσ ἐξάγαγε μετὰ σεαυτοῦ. καὶ αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε ἐπὶ τῆσ γῆσ. καὶ ἐξῆλθε Νῶε καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ αἱ γυναῖκεσ τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ̓ αὐτοῦ. καὶ πάντα τὰ θηρία, καὶ πάντα τὰ κτήνη, καὶ πᾶν πετεινόν, καὶ πᾶν ἑρπετὸν κινούμενον ἐπὶ τῆσ γῆσ κατὰ γένοσ αὐτῶν, ἐξήλθοσαν ἐκ τῆσ κιβωτοῦ. καὶ ᾠκοδόμησε Νῶε θυσιαστήριον τῷ Κυρίῳ, καὶ ἔλαβεν ἀπὸ πάντων τῶν κτηνῶν τῶν καθαρῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν πετεινῶν τῶν καθαρῶν καὶ ἀνήνεγκεν εἰσ ὁλοκάρπωσιν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον. καὶ ὠσφράνθη Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὀσμὴν εὐωδίασ, καὶ εἶπε Κύριοσ ὁ Θεὸσ διανοηθείσ. οὐ προσθήτω ἔτι καταράσασθαι τὴν γῆν διὰ τὰ ἔργα τῶν ἀνθρώπων, ὅτι ἔγκειται ἡ διάνοια τοῦ ἀνθρώπου ἐπιμελῶσ ἐπὶ τὰ πονηρὰ ἐκ νεότητοσ αὐτοῦ. οὐ προσθήσω οὖν ἔτι πατάξαι πᾶσαν σάρκα ζῶσαν, καθὼσ ἐποίησα. πάσασ τὰσ ἡμέρασ τῆσ γῆσ, σπέρμα καὶ θερισμόσ, ψῦχοσ καὶ καῦμα, θέροσ καὶ ἔαρ, ἡμέραν καὶ νύκτα οὐ καταπαύσουσι. ΚΑΙ εὐλόγησεν ὁ Θεὸσ τὸν Νῶε καὶ τοὺσ υἱοὺσ αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτοῖσ. αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν καὶ κατακυριεύσατε αὐτῆσ.

καὶ ὁ τρόμοσ καὶ ὁ φόβοσ ὑμῶν ἔσται ἐπὶ πᾶσι τοῖσ θηρίοισ τῆσ γῆσ, ἐπὶ πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐπὶ πάντα τὰ κινούμενα ἐπὶ τῆσ γῆσ καὶ ἐπὶ πάντασ τοὺσ ἰχθύασ τῆσ θαλάσσησ. ὑπὸ χεῖρασ ὑμῖν δέδωκα. καὶ πᾶν ἑρπετόν, ὅ ἐστι ζῶν, ὑμῖν ἔσται εἰσ βρῶσιν. ὡσ λάχανα χόρτου δέδωκα ὑμῖν τὰ πάντα. πλὴν κρέασ ἐν αἵματι ψυχῆσ οὐ φάγεσθε. καὶ γὰρ τὸ ὑμέτερον αἷμα τῶν ψυχῶν ὑμῶν ἐκ χειρὸσ πάντων τῶν θηρίων ἐκζητήσω αὐτὸ καὶ ἐκ χειρὸσ ἀνθρώπου ἀδελφοῦ ἐκζητήσω τὴν ψυχὴν τοῦ ἀνθρώπου. ὁ ἐκχέων αἷμα ἀνθρώπου, ἀντὶ τοῦ αἵματοσ αὐτοῦ ἐκχυθήσεται, ὅτι ἐν εἰκόνι Θεοῦ ἐποίησα τὸν ἄνθρωπον. ὑμεῖσ δὲ αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν, καὶ κατακυριεύσατε αὐτῆσ. Καὶ εἶπεν ὁ Θεόσ τῷ Νῷε καὶ τοῖσ υἱοῖσ αὐτοῦ μετ̓ αὐτοῦ λέγων. καὶ ἰδοὺ ἐγὼ ἀνίστημι τὴν διαθήκην μου ὑμῖν καὶ τῷ σπέρματι ὑμῶν μεθ̓ ὑμᾶς καὶ πάσῃ ψυχῇ ζώσῃ μεθ̓ ὑμῶν, ἀπὸ ὀρνέων καὶ ἀπὸ κτηνῶν, καὶ πᾶσι τοῖσ θηρίοισ τῆσ γῆσ, ὅσα ἐστὶ μεθ̓ ὑμῶν ἀπὸ πάντων τῶν ἐξελθόντων ἐκ τῆσ κιβωτοῦ. καὶ στήσω τὴν διαθήκην μου πρὸσ ὑμᾶσ, καὶ οὐκ ἀποθανεῖται πᾶσα σὰρξ ἔτι ἀπὸ τοῦ ὕδατοσ τοῦ κατακλυσμοῦ, καὶ οὐκ ἔτι ἔσται κατακλυσμὸσ ὕδατοσ τοῦ καταφθεῖραι πᾶσαν τὴν γῆν. καὶ εἶπε Κύριοσ ὁ Θεὸσ πρὸσ Νῶε. τοῦτο τὸ σημεῖον τῆσ διαθήκησ, ὃ ἐγὼ δίδωμι ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ὑμῶν καὶ ἀνὰ μέσον πάσησ ψυχῆσ ζώσησ, ἥ ἐστι μεθ̓ ὑμῶν εἰσ γενεὰσ αἰωνίουσ. τὸ τόξον μου τίθημι ἐν τῇ νεφέλῃ, καὶ ἔσται εἰσ σημεῖον διαθήκησ ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ τῆσ γῆσ. καὶ ἔσται ἐν τῷ συννεφεῖν με νεφέλασ ἐπὶ τὴν γῆν, ὀφθήσεται τὸ τόξον ἐν τῇ νεφέλῃ, καὶ μνησθήσομαι τῆσ διαθήκησ μου, ἥ ἐστιν ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ὑμῶν, καὶ ἀνὰ μέσον πάσησ ψυχῆσ ζώσησ ἐν πάσῃ σαρκί, καὶ οὐκ ἔσται ἔτι τὸ ὕδωρ εἰσ κατακλυσμόν, ὥστε ἐξαλεῖψαι πᾶσαν σάρκα. καὶ ἔσται τὸ τόξον μου ἐν τῇ νεφέλῃ, καὶ ὄψομαι τοῦ μνησθῆναι διαθήκην αἰώνιον ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ τῆσ γῆσ καὶ ἀνὰ μέσον ψυχῆσ ζώσησ ἐν πᾶσι σαρκί, ἥ ἐστιν ἐπὶ τῆσ γῆσ. καὶ εἶπεν ὁ Θεὸσ τῷ Νῶε. τοῦτο τὸ σημεῖον τῆσ διαθήκησ, ἧσ διεθέμην ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ἀνὰ μέσον πάσησ σαρκόσ, ἥ ἐστιν ἐπὶ τῆσ γῆσ. Ἦσαν δὲ οἱ υἱοὶ Νῶε, οἱ ἐξελθόντεσ ἐκ τῆσ κιβωτοῦ, Σήμ, Χάμ, Ἰάφεθ. Χάμ δὲ ἦν πατὴρ Χαναάν. τρεῖσ οὗτοί εἰσιν υἱοὶ Νῶε. ἀπὸ τούτων διεσπάρησαν ἐπί πᾶσαν τὴν γῆν. Καὶ ἤρξατο Νῶε ἄνθρωποσ γεωργὸσ γῆσ καὶ ἐφύτευσεν ἀμπελῶνα. καὶ ἔπιεν ἐκ τοῦ οἴνου καὶ ἐμεθύσθη καὶ ἐγυμνώθη ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ. καὶ εἶδε Χὰμ ὁ πατὴρ Χαναὰν τὴν γύμνωσιν τοῦ πατρὸσ αὐτοῦ καὶ ἐξελθὼν ἀνήγγειλε τοῖσ δυσὶν ἀδελφοῖσ αὐτοῦ ἔξω. καὶ λαβόντεσ Σὴμ καὶ Ἰάφεθ τὸ ἱμάτιον ἐπέθεντο ἐπὶ τὰ δύο νῶτα αὐτῶν καὶ ἐπορεύθησαν ὀπισθοφανῶσ καὶ συνεκάλυψαν τὴν γύμνωσιν τοῦ πατρὸσ αὐτῶν, καὶ τὸ πρόσωπον αὐτῶν ὀπισθοφανῶσ, καὶ τὴν γύμνωσιν τοῦ πατρὸσ αὐτῶν οὐκ εἶδον. ἐξένηψε δὲ Νῶε ἀπὸ τοῦ οἴνου καὶ ἔγνω ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ ὁ υἱὸσ αὐτοῦ ὁ νεώτεροσ, καὶ εἶπεν. ἐπικατάρατοσ Χαναάν. παῖσ οἰκέτησ ἔσται τοῖσ ἀδελφοῖσ αὐτοῦ. καὶ εἶπεν. εὐλογητὸσ Κύριοσ ὁ Θεὸσ τοῦ Σήμ, καὶ ἔσται Χαναὰν παῖσ οἰκέτησ αὐτοῦ. πλατύναι ὁ Θεὸσ τῷ Ἰάφεθ, καὶ κατοικησάτω ἐν τοῖσ οἴκοισ τοῦ Σὴμ καὶ γενηθήτω Χαναὰν παῖσ αὐτοῦ. Ἔζησε δὲ Νῶε μετὰ τὸν κατακλυσμὸν ἔτη τριακόσια πεντήκοντα. καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι Νῶε ἐννακόσια πεντήκοντα ἔτη, καὶ ἀπέθανεν. ΑΥΤΑΙ δὲ αἱ γενέσεισ τῶν υἱῶν Νῶε, Σήμ, Χάμ, Ἰάφεθ, καὶ ἐγεννήθησαν αὐτοῖσ υἱοὶ μετὰ τὸν κατακλυσμόν.

Υἱοὶ Ἰάφεθ. Γαμὲρ καὶ Μαγὼγ καὶ Μαδοὶ καὶ Ἰωύαν καὶ Ἐλισὰ καὶ Θοβὲλ καὶ Μοσόχ καὶ Θείρασ. καὶ υἱοὶ Γαμέρ. Ἀσχανὰζ καὶ Ριφὰθ καὶ Θοργαμά. καὶ υἱοὶ Ἰωύαν. Ἐλισὰ καὶ Θάρσεισ, Κίτιοι, Ρόδιοι. ἐκ τούτων ἀφωρίσθησαν νῆσοι τῶν ἐθνῶν ἐν τῇ γῇ αὐτῶν, ἕκαστοσ κατὰ γλῶσσαν ἐν ταῖσ φυλαῖσ αὐτῶν καὶ ἐν τοῖσ ἔθνεσιν αὐτῶν. Υἱοὶ δὲ Χάμ. Χοὺσ καὶ Μερσαί̈ν Φοὺδ καὶ Χαναάν. υἱοὶ δὲ Χούσ. Σαβὰ καὶ Εὐϊλὰ καὶ Σαβαθὰ καὶ Ρεγμὰ καὶ Σαβαθακά. υἱοὶ δὲ Ρεγμά. Σαβὰ καὶ Δαδάν. Χοὺσ δὲ ἐγέννησε τὸν Νεβρώδ. οὗτοσ ἤρξατο εἶναι γίγασ ἐπὶ τῆσ γῆσ. οὗτοσ ἦν γίγασ κυνηγὸσ ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ. διὰ τοῦτο ἐροῦσιν, ὡσ Νεβρὼδ γίγασ κυνηγὸσ ἐναντίον Κυρίου. καὶ ἐγένετο ἀρχὴ τῆσ βασιλείασ αὐτοῦ Βαβυλὼν καὶ Ὀρὲχ καὶ Ἀρχὰδ καὶ Χαλάννη ἐν τῇ γῇ Σεναάρ. ἐκ τῆσ γῆσ ἐκείνησ ἐξῆλθεν Ἀσσοὺρ καὶ ᾠκοδόμησε τὴν Νινευί̈ καὶ τὴν Ροωβὼθ πόλιν καὶ τὴν Χαλὰχ καὶ τὴν Δασὴ ἀνὰ μέσον Νινευί̈ καὶ ἀνὰ μέσο Χαλάχ. αὕτη ἡ πόλισ μεγάλη. καὶ Μεσραί̈ν ἐγέννησε τοὺσ Λουδιεὶμ καὶ τοὺσ Ἐνεμετιεὶμ καὶ τοὺσ Λαβιεὶμ καὶ τοὺσ Νεφθαλιεὶμ καὶ τοὺσ Πατροσωνιεὶμ καὶ τοὺσ Χασλωνιείμ, ὅθεν ἐξῆλθε Φυλιστιείμ, καὶ τοὺσ Καφθοριείμ. Χαναὰν δὲ ἐγέννησε τὸν Σιδῶνα πρωτότοκον αὐτοῦ καὶ τὸν Χετταῖον καὶ τὸν Ἰεβουσαῖον καὶ τὸν Ἀμορραῖον καὶ τὸν Γεργεσαῖον καὶ τὸν Εὐαῖον καὶ τὸν Ἀρουκαῖον καὶ τὸν Ἀσενναῖον καὶ τὸν Ἀράδιον καὶ τὸν Σαμαραῖον καὶ τὸν Ἀμαθί. καὶ μετὰ τοῦτο διεσπάρησαν αἱ φυλαὶ τῶν Χαναναίων, καὶ ἐγένετο τὰ ὅραι τῶν Χαναναίων ἀπὸ Σιδῶνοσ ἕωσ ἐλθεῖν εἰσ Γεραρὰ καὶ Γαζάν, ἕωσ ἐλθεῖν ἕωσ Σοδόμων καὶ Γομόρρασ, Ἀδαμὰ καὶ Σεβωί̈μ ἕωσ Δασά. οὗτοι υἱοὶ Χάμ, ἐν ταῖσ φυλαῖσ αὐτῶν, κατὰ γλώσσασ αὐτῶν, ἐν ταῖσ χώραισ αὐτῶν καὶ ἐν τοῖσ ἔθνεσιν αὐτῶν. Καὶ τῷ Σὴμ ἐγεννήθη καὶ αὐτῷ, πατρὶ πάντων τῶν υἱῶν Ἕβερ, ἀδελφῷ Ἰάφεθ τοῦ μείζονοσ. υἱοὶ Σήμ. Ἐλὰμ καὶ Ἀσσοὺρ καὶ Ἀρφαξὰδ καὶ Λοὺδ καὶ Ἀρὰμ καὶ Καϊνᾶν. καὶ υἱοὶ Ἀράμ. Οὒζ καί Οὒλ καὶ Γατὲρ καὶ Μοσόχ. καὶ Ἀρφαξὰδ ἐγέννησε τὸν Καϊνᾶν, καὶ Καϊνᾶν ἐγέννησε τὸν Σαλά, Σαλὰ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἕβερ. καὶ τῷ Ἕβερ ἐγεννήθησαν δύο υἱοί. ὄνομα τῷ ἑνὶ Φαλέγ, ὅτι ἐν ταῖσ ἡμέραισ αὐτοῦ διεμερίσθη ἡ γῆ, καὶ ὄνομα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ Ἰεκτάν. Ἰεκτὰν δὲ ἐγέννησε τὸν Ἐλμωδὰδ καὶ Σαλὲθ καὶ τὸν Σαρμὼθ καὶ Ἰαρὰχ καὶ Ὁδορρὰ καὶ Αἰβὴλ καὶ Δεκλὰ καὶ Εὐὰλ καὶ Ἀβιμαὲλ καὶ Σαβὰ καὶ Οὐφεὶρ καὶ Εὐειλὰ καὶ Ἰωβάβ. πάντεσ οὗτοι υἱοὶ Ἰεκτάν. καὶ ἐγένετο ἡ κατοίκησισ αὐτῶν ἀπὸ Μασσῆ ἕωσ ἐλθεῖν εἰσ Σαφηρά, ὄροσ ἀνατολῶν. οὗτοι υἱοὶ Σήμ, ἐν ταῖσ φυλαῖσ αὐτῶν, κατὰ γλώσσασ αὐτῶν, ἐν ταῖσ χώραισ αὐτῶν καὶ ἐν τοῖσ ἔθνεσιν αὐτῶν. Αὗται αἱ φυλαὶ υἱῶν Νῶε κατὰ γενέσεισ αὐτῶν, κατὰ ἔθνη αὐτῶν. ἀπὸ τούτων διεσπάρησαν νῆσοι τῶν ἐθνῶν ἐπὶ τῆσ γῆσ μετὰ τὸν κατακλυσμόν. ΚΑΙ ἦν πᾶσα ἡ γῆ χεῖλοσ ἕν, καὶ φωνὴ μία πᾶσι.

καὶ ἐγένετο ἐν τῷ κινῆσαι αὐτοὺσ ἀπὸ ἀνατολῶν, εὗρον πεδίον ἐν γῇ Σενναὰρ καὶ κατῴκησαν ἐκεῖ. καὶ εἶπεν ἄνθρωποσ τῷ πλησίον αὐτοῦ. δεῦτε πλινθεύσωμεν πλίνθουσ καὶ ὀπτήσωμεν αὐτὰσ πυρί. καὶ ἐγένετο αὐτοῖσ ἡ πλίνθοσ εἰσ λίθον, καὶ ἄσφαλτοσ ἦν αὐτοῖσ ὁ πηλόσ. καὶ εἶπαν. δεῦτε οἰκοδομήσωμεν ἑαυτοῖσ πόλιν καὶ πύργον, οὗ ἔσται ἡ κεφαλὴ ἕωσ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ποιήσωμεν ἑαυτοῖσ ὄνομα πρὸ τοῦ διασπαρῆναι ἡμᾶσ ἐπὶ προσώπου πάσησ τῆσ γῆσ. καὶ κατέβη Κύριοσ ἰδεῖν τὴν πόλιν καὶ τὸν πύργον, ὃν ᾠκοδόμησαν οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων. καὶ εἶπε Κύριοσ. ἰδοὺ γένοσ ἓν καὶ χεῖλοσ ἓν πάντων, καὶ τοῦτο ἤρξαντο ποιῆσαι, καὶ νῦν οὐκ ἐκλείψει ἀπ̓ αὐτῶν πάντα, ὅσα ἂν ἐπιθῶνται ποιεῖν. δεῦτε καὶ καταβάντεσ συγχέωμεν αὐτῶν ἐκεῖ τὴν γλῶσσαν, ἵνα μὴ ἀκούσωσιν ἕκαστοσ τὴν φωνὴν τοῦ πλησίον. καὶ διέσπειρεν αὐτοὺσ Κύριοσ ἐκεῖθεν ἐπὶ πρόσωπον πάσησ τῆσ γῆσ, καὶ ἐπαύσαντο οἰκοδομοῦντεσ τὴν πόλιν καὶ τὸν πύργον. διὰ τοῦτο ἐκλήθη τὸ ὄνομα αὐτῆσ Σύγχυσισ, ὅτι ἐκεῖ συνέχεε Κύριοσ τὰ χείλη πάσησ τῆσ γῆσ, καὶ ἐκεῖθεν διέσπειρεν αὐτοὺσ Κύριοσ ἐπὶ πρόσωπον πάσησ τῆσ γῆσ. Καὶ αὗται αἱ γενέσεισ Σήμ. καί ἦν Σὴμ υἱὸσ ἑκατὸν ἐτῶν, ὅτε ἐγέννησε τὸν Ἀρφαξάδ, δευτέρου ἔτουσ μετὰ τὸν κατακλυσμόν. καὶ ἔζησε Σὴμ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Ἀρφαξὰδ ἔτη πεντακόσια καὶ ἐγέννησεν υἱοὺσ καὶ θυγατέρασ καὶ ἀπέθανε. Καὶ ἔζησεν Ἀρφαξὰδ ἑκατὸν τριάκοντα πέντε ἔτη καὶ ἐγέννησε τὸν Καϊνᾶν. καὶ ἔζησεν Ἀρφαξὰδ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Καϊνᾶν ἔτη τετρακόσια καὶ ἐγέννησεν υἱοὺσ καὶ θυγατέρασ καὶ ἀπέθανε.̀ρ̀ν̀ρ̀ν̀ρ̀ν̀ρ̀ν Καὶ ἔζησε Καϊνᾶν ἑκατὸν καὶ τριάκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησε τὸν Σαλά. καὶ ἔζησε Καϊνᾶν μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τόν Σαλὰ ἔτη τριακόσια τριάκοντα καὶ ἐγέννησεν υἱοὺσ καὶ θυγατέρασ καὶ ἀπέθανε. Καὶ ἔζησε Σαλὰ ἑκατὸν τριάκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησε τὸν Ἕβερ. καὶ ἔζησε Σαλὰ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Ἕβερ τριακόσια τριάκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺσ καὶ θυγατέρασ καὶ ἀπέθανε. Καὶ ἔζησεν Ἕβερ ἑκατὸν τριάκοντα τέσσαρα ετη καὶ ἐγέννησε τὸν Φαλέγ. καί ἔζησεν Ἕβερ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Φαλὲγ ἔτη διακόσια ἑβδομήκοντα καὶ ἐγέννησεν υἱοὺσ καὶ θυγατέρασ καὶ ἀπέθανε. Καὶ ἔζησε Φαλὲγ τριάκοντα καὶ ἑκατὸν ἔτη καὶ ἐγέννησε τὸν Ραγαῦ. καὶ ἔζησε Φαλὲγ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Ραγαῦ ἐννέα καὶ διακόσια ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱούσ καὶ θυγατέρασ καὶ ἀπέθανε. Καὶ ἔζησε Ραγαῦ ἑκατὸν τριάκοντα καὶ δύο ἔτη καὶ ἐγέννησε τὸν Σερούχ. καὶ ἔζησε Ραγαῦ μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Σεροὺχ διακόσια ἑπτὰ ἔτη καὶ ἐγέννησεν υἱοὺσ καὶ θυγατέρασ καὶ ἀπέθανε. καὶ ἔζησε Σεροὺχ ἑκατὸν τριάκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησε τὸν Ναχώρ. Καὶ ἔζησε Σερούχ, μετὰ τό γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Ναχώρ, ἔτη διακόσια καὶ ἐγέννησεν υἱοὺσ καὶ θυγατέρασ καὶ ἀπέθανε. Καὶ ἔζησε Ναχὼρ ἔτη ἑκατὸν ἑβδομήκοντα ἐννέα καὶ ἐγέννησε τὸν Θάρα. καὶ ἔζησε Ναχώρ, μετὰ τὸ γεννῆσαι αὐτὸν τὸν Θάρα, ἔτη ἑκατὸν εἰκοσιπέντε καὶ ἐγέννησεν υἱοὺσ καὶ θυγατέρασ καὶ ἀπέθανε. Καὶ ἔζησε Θάρα ἑβδομήκοντα ἔτη καὶ ἐγέννησε τὸν Ἅβραμ καὶ τὸν Ναχὼρ καὶ τὸν Ἀρράν. Αὗται αἱ γενέσεισ Θάρα. Θάρα ἐγέννησε τὸν Ἅβραμ καὶ τὸν Ναχὼρ καὶ τὸν Ἀρράν, καὶ Ἀρρὰν ἐγέννησε τὸν Λώτ. καὶ ἀπέθανεν Ἀρρὰν ἐνώπιον Θάρα τοῦ πατρὸσ αὐτοῦ ἐν τῇ γῇ, ᾗ ἐγεννήθη, ἐν τῇ χώρᾳ τῶν Χαλδαίων. καὶ ἔλαβον Ἅβραμ καὶ Ναχὼρ ἑαυτοῖσ γυναῖκασ. ὄνομα τῇ γυναικὶ Ἅβραμ Σάρα, καὶ ὄνομα τῇ γυναικὶ Ναχὼρ Μελχά, θυγάτηρ Ἀρρὰν καὶ πατὴρ Μελχὰ καὶ πατὴρ Ἰεσχά. καὶ ἦν Σάρα στεῖρα καὶ οὐκ ἐτεκνοποίει. καὶ ἔλαβε Θάρα τὸν Ἅβραμ υἱὸν αὐτοῦ καὶ τὸν Λὼτ υἱὸν Ἀρράν, υἱὸν τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, καὶ τὴν Σάραν τὴν νύμφην αὐτοῦ, γυναῖκα Ἅβραμ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, καὶ ἐξήγαγεν αὐτοὺσ ἐκ τῆσ χώρασ τῶν Χαλδαίων πορευθῆναι εἰσ γῆν Χαναὰν καὶ ἦλθον ἕωσ Χαρρὰν καὶ κατῴκησεν ἐκεῖ. καὶ ἐγένοντο πᾶσαι αἱ ἡμέραι Θάρα ἐν γῇ Χαρρὰν διακόσια πέντε ἔτη, καὶ ἀπέθανε Θάρα ἐν Χαρράν. ΚΑΙ εἶπε Κύριοσ τῷ Ἅβραμ. ἔξελθε ἐκ τῆσ γῆσ σου καὶ ἐκ τῆσ συγγενείασ σου καὶ ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρόσ σου καὶ δεῦρο εἰσ τὴν γῆν, ἣν ἄν σοι δείξω.

καὶ ποιήσω σε εἰσ ἔθνοσ μέγα καὶ εὐλογήσω σε καὶ μεγαλυνῶ τὸ ὄνομά σου, καὶ ἔσῃ εὐλογημένοσ. καὶ εὐλογήσω τοὺσ εὐλογοῦντάσ σε καὶ τοὺσ καταρωμένουσ σε καταράσομαι. καὶ ἐνευλογηθήσονται ἐν σοὶ πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆσ γῆσ. καὶ ἐπορεύθη Ἅβραμ, καθάπερ ἐλάλησεν αὐτῷ Κύριοσ, καὶ ᾤχετο μετ̓ αὐτοῦ Λώτ. Ἅβραμ δὲ ἦν ἐτῶν ἑβδομηκονταπέντε, ὅτε ἐξῆλθε ἐκ Χαρράν. καὶ ἔλαβεν Ἅβραμ Σάραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ τὸν Λὼτ υἱὸν τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ ὑπάρχοντα αὐτῶν, ὅσα ἐκτήσαντο, καὶ πᾶσαν ψυχήν, ἣν ἐκτήσαντο ἐκ Χαρράν, καὶ ἐξήλθοσαν πορευθῆναι εἰσ γῆν Χαναάν. καὶ διώδευσεν Ἅβραμ τὴν γῆν εἰσ τὸ μῆκοσ αὐτῆσ ἕωσ τοῦ τόπου Συχέμ, ἐπὶ τὴν δρῦν τὴν ὑψηλήν. οἱ δὲ Χαναναῖοι τότε κατῴκουν τὴν γῆν. καὶ ὤφθη Κύριοσ τῷ Ἅβραμ καὶ εἶπεν αὐτῷ. τῷ σπέρματί σου δώσω τὴν γῆν ταύτην. καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ Ἅβραμ θυσιαστήριον Κυρίῳ τῷ ὀφθέντι αὐτῷ. καὶ ἀπέστη ἐκεῖθεν εἰσ τὸ ὄροσ κατὰ ἀνατολὰσ Βαιθὴλ καὶ ἔστησεν ἐκεῖ τὴν σκηνὴν αὐτοῦ, Βαιθὴλ κατὰ θάλασσαν καὶ Ἀγγαὶ κατὰ ἀνατολάσ. καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον τῷ Κυρίῳ καὶ ἐπεκαλέσατο ἐπὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου. καὶ ἀπῇρεν Ἅβραμ καὶ πορευθεὶσ ἐστρατοπέδευσεν ἐν τῇ ἐρήμῳ. Καὶ ἐγένετο λιμὸσ ἐπὶ τῆσ γῆσ, καὶ κατέβη Ἅβραμ εἰσ Αἴγυπτον παροικῆσαι ἐκεῖ, ὅτι ἐνίσχυσεν ὁ λιμὸσ ἐπὶ τῆσ γῆσ. ἐγένετο δέ, ἡνίκα ἤγγισεν Ἅβραμ εἰσελθεῖν εἰσ Αἴγυπτον, εἶπεν Ἅβραμ Σάρᾳ τῇ γυναικί. γινώσκω ἐγώ, ὅτι γυνὴ εὐπρόσωποσ εἶ. ἔσται οὖν, ὡσ ἂν ἴδωσί σε οἱ Αἰγύπτιοι, ἐροῦσιν ὅτι γυνὴ αὐτοῦ ἐστιν αὐτή, καὶ ἀποκτενοῦσί με, σὲ δὲ περιποιήσονται. εἰπὸν οὖν, ὅτι ἀδελφὴ αὐτοῦ εἰμι, ὅπωσ ἂν εὖ μοι γένηται διὰ σέ, καὶ ζήσεται ἡ ψυχή μου ἕνεκέν σου. ἐγένετο δέ, ἡνίκα εἰσῆλθεν Ἅβραμ εἰσ Αἴγυπτον, ἰδόντεσ οἱ Αἰγύπτιοι τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, ὅτι καλὴ ἦν σφόδρα, καὶ εἶδον αὐτὴν οἱ ἄρχοντεσ Φαραὼ καὶ ἐπῄνεσαν αὐτὴν πρὸσ Φαραὼ καὶ εἰσήγαγον αὐτὴν εἰσ τὸν οἶκον Φαραώ. καὶ τῷ Ἅβραμ εὖ ἐχρήσαντο δἰ αὐτήν, καὶ ἐγένοντο αὐτῷ πρόβατα καὶ μόσχοι καὶ ὄνοι καὶ παῖδεσ καὶ παιδίσκαι καὶ ἡμίονοι καὶ κάμηλοι. καὶ ἤτασεν ὁ Θεὸσ τὸν Φαραὼ ἐτασμοῖσ μεγάλοισ καὶ πονηροῖσ καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ περὶ Σάρασ τῆσ γυναικὸσ Ἅβραμ. καλέσασ δὲ Φαραὼ τὸν Ἅβραμ εἶπε. τί τοῦτο ἐποίησάσ μοι, ὅτι οὐκ ἀπήγγειλάσ μοι, ὅτι γυνή σου ἐστίν̣ ἱνατί εἶπασ ὅτι ἀδελφή μου ἐστί̣ καὶ ἔλαβον αὐτὴν ἐμαυτῷ γυναῖκα, καὶ νῦν ἰδοὺ ἡ γυνή σου ἔναντί σου. λαβὼν ἀπότρεχε. καὶ ἐνετείλατο Φαραὼ ἀνδράσι περὶ Ἅβραμ συμπροπέμψαι αὐτὸν καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ πάντα, ὅσα ἦν αὐτῷ. ΑΝΕΒΗ δὲ Ἅβραμ ἐξ Αἰγύπτου, αὐτὸσ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ αὐτοῦ καὶ Λὼτ μετ̓ αὐτοῦ, εἰσ τὴν ἔρημον.

Ἅβραμ δὲ ἦν πλούσιοσ σφόδρα κτήνεσι καὶ ἀργυρίῳ καὶ χρυσίῳ. καὶ ἐπορεύθη ὅθεν ἦλθεν εἰσ τὴν ἔρημον ἕωσ Βαιθήλ, ἕωσ τοῦ τόπου, οὗ ἦν ἡ σκηνὴ αὐτοῦ τὸ πρότερον, ἀνὰ μέσον Βαιθὴλ καὶ ἀνὰ μέσον Ἀγγαί, εἰσ τὸν τόπον τοῦ θυσιαστηρίου, οὗ ἐποίησεν ἐκεῖ τὴν ἀρχήν. καὶ ἐπεκαλέσατο ἐκεῖ Ἅβραμ τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου. καὶ Λὼτ τῷ συμπορευομένῳ μετὰ Ἅβραμ ἦν πρόβατα καὶ βόεσ καὶ σκηναί. καὶ οὐκ ἐχώρει αὐτοὺσ ἡ γῆ κατοικεῖν ἅμα, ὅτι ἦν τὰ ὑπάρχοντα αὐτῶν πολλά, καὶ οὐκ ἐχώρει αὐτοὺσ ἡ γῆ κατοικεῖν ἅμα. καὶ ἐγένετο μάχη ἀνὰ μέσον τῶν ποιμένων τῶν κτηνῶν τοῦ Ἅβραμ καὶ ἀνὰ μέσον τῶν ποιμένων τῶν κτηνῶν τοῦ Λώτ. οἱ δὲ Χαναναῖοι καὶ οἱ Φερεζαῖοι τότε κατῴκουν τὴν γῆν. εἶπε δὲ Ἅβραμ τῷ Λώτ. μὴ ἔστω μάχη ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τῶν ποιμένων μου καὶ ἀνὰ μέσον τῶν ποιμένων σου, ὅτι ἄνθρωποι ἀδελφοί ἐσμεν ἡμεῖσ. οὐκ ἰδοὺ πᾶσα ἡ γῆ ἐναντίον σου ἐστί̣ διαχωρίσθητι ἀπ̓ ἐμοῦ. εἰ σὺ εἰσ ἀριστερά, ἐγὼ εἰσ δεξιά. εἰ δὲ σὺ εἰσ δεξιά, ἐγὼ εἰσ ἀριστερά. καὶ ἐπάρασ Λὼτ τοὺσ ὀφθαλμοὺσ αὐτοῦ, ἐπεῖδε πᾶσαν τὴν περίχωρον τοῦ Ἰορδάνου, ὅτι πᾶσα ἦν ποτιζομένη πρὸ τοῦ καταστρέψαι τὸν Θεὸν Σόδομα καὶ Γόμορρα, ὡσ ὁ παράδεισοσ τοῦ Θεοῦ καὶ ὡσ ἡ γῆ Αἰγύπτου, ἕωσ ἐλθεῖν εἰσ Ζόγορα. καὶ ἐξελέξατο ἑαυτῷ Λὼτ πᾶσαν τὴν περίχωρον τοῦ Ἰορδάνου, καὶ ἀπῇρε Λὼτ ἀπὸ ἀνατολῶν, καὶ διεχωρίσθησαν ἕκαστοσ ἀπὸ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ. Ἅβραμ δὲ κατῴκησεν ἐν γῇ Χαναάν, Λὼτ δὲ κατῴκησεν ἐν πόλει τῶν περιχώρων καὶ ἐσκήνωσεν ἐν Σοδόμοισ. οἱ δὲ ἄνθρωποι οἱ ἐν Σοδόμοισ πονηροὶ καὶ ἁμαρτωλοὶ ἐναντίον τοῦ Θεοῦ σφόδρα. Ὁ δὲ Θεὸσ εἶπε τῷ Ἅβραμ μετὰ τὸ διαχωρισθῆναι τὸν Λὼτ ἀπ̓ αὐτοῦ. ἀνάβλεψον τοῖσ ὀφθαλμοῖσ σου καὶ ἴδε ἀπὸ τοῦ τόπου, οὗ νῦν σύ εἶ, πρὸσ βορρᾶν καὶ λίβα καὶ ἀνατολὰσ καὶ θάλασσαν. ὅτι πᾶσαν τὴν γῆν, ἣν σὺ ὁρᾷσ, σοὶ δώσω αὐτὴν καὶ τῷ σπέρματί σου ἕωσ αἰῶνοσ. καὶ ποιήσω τὸ σπέρμα σου ὡσ τὴν ἄμμον τῆσ γῆσ. εἰ δύναταί τισ ἐξαριθμῆσαι τὴν ἄμμον τῆσ γῆσ, καὶ τὸ σπέρμα σου ἐξαριθμηθήσεται. ἀναστὰσ διόδευσον τὴν γῆν εἴσ τε τὸ μῆκοσ αὐτῆσ καὶ εἰσ τὸ πλάτοσ, ὅτι σοὶ δώσω αὐτὴν καὶ τῷ σπέρματί σου εἰσ τὸν αἰῶνα. καὶ ἀποσκηνώσασ Ἅβραμ, ἐλθὼν κατῴκησε παρὰ τὴν δρῦν τὴν Μαμβρῆ, ἣ ἦν ἐν Χεβρώμ, καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον τῷ Κυρίῳ. ΕΓΕΝΕΤΟ δὲ ἐν τῇ βασιλείᾳ τῇ Ἀμαρφὰλ βασιλέωσ Σενναάρ, καὶ Ἀριὼχ βασιλέωσ Ἐλλασάρ, Χοδολλογομὸρ βασιλεὺσ Ἐλὰμ καὶ Θαργὰλ βασιλεὺσ ἐθνῶν

ἐποίησαν πόλεμον μετὰ Βαλλὰ βασιλέωσ Σοδόμων καὶ μετὰ Βαρσὰ βασιλέωσ Γομόρρασ καὶ μετὰ Σενναὰρ βασιλέωσ Ἀδαμὰ καὶ μετὰ Συμοβὸρ βασιλέωσ Σεβωείμ, καὶ βασιλέωσ Βαλάκ αὑ̔́τη ἐστὶ Σηγώῤ. πάντεσ οὗτοι συνεφώνησαν ἐπὶ τὴν φάραγγα τὴν ἁλυκὴν αὑ̔́τη ἡ θάλασσα τῶν ἁλῶν̓. δώδεκα ἔτη αὐτοὶ ἐδούλευσαν τῷ Χοδολλογομόρ, τῷ δὲ τρισκαιδεκάτῳ ἔτει ἀπέστησαν. ἐν δὲ τῷ τεσσαρεσκαιδεκάτῳ ἔτει ἦλθε Χοδολλογομὸρ καὶ οἱ βασιλεῖσ μετ̓ αὐτοῦ καὶ κατέκοψαν τοὺσ γίγαντασ τοὺσ ἐν Ἀσταρὼθ καὶ Καρναί̈ν, καὶ ἔθνη ἰσχυρὰ ἅμα αὐτοῖσ καὶ τοὺσ Ὀμμαίουσ τοὺσ ἐν Σαυῇ τῇ πόλει καὶ τοὺσ Χορραίουσ τοὺσ ἐν τοῖσ ὄρεσι Σηείρ, ἕωσ τῆσ τερεβίνθου τῆσ Φαράν, ἥ ἐστιν ἐν τῇ ἐρήμῳ. καὶ ἀναστρέψαντεσ ἦλθον ἐπὶ τὴν πηγὴν τῆσ κρίσεωσ αὑ̔́τη ἐστὶ Κάδησ̓ καὶ κατέκοψαν πάντασ τοὺσ ἄρχοντασ Ἀμαλὴκ καὶ τοὺσ Ἀμορραίουσ τοὺσ κατοικοῦντασ ἐν Ἀσασονθαμάρ. ἐξῆλθε δὲ βασιλεὺσ Σοδόμων καὶ βασιλεὺσ Γομόρρασ καὶ βασιλεὺσ Ἀδαμὰ καὶ βασιλεὺσ Σεβωεὶμ καὶ βασιλεὺσ Βαλάκ αὑ̔́τη ἐστὶ Σηγώῤ καὶ παρετάξαντο αὐτοῖσ εἰσ πόλεμον ἐν τῇ κοιλάδι τῇ ἁλυκῇ, πρὸσ Χοδολλογομὸρ βασιλέα Ἐλὰμ καὶ Θαργὰλ βασιλέα ἐθνῶν καὶ Ἀμαρφὰλ βασιλέα Σενναὰρ καὶ Ἀριὼχ βασιλέα Ἐλλασάρ, οἱ τέσσαρεσ βασιλεῖσ πρὸσ τοὺσ πέντε. ἡ δὲ κοιλὰσ ἡ ἁλυκή, φρέατα ἀσφάλτου. ἔφυγε δὲ βασιλεὺσ Σοδόμων καὶ βασιλεὺσ Γομόρρασ καὶ ἐνέπεσαν ἐκεῖ, οἱ δὲ καταλειφθέντεσ εἰσ τὴν ὀρεινὴν ἔφυγον. ἔλαβον δὲ τὴν ἵππον πᾶσαν τὴν Σοδόμων καὶ Γομόρρασ καὶ πάντα τὰ βρώματα αὐτῶν καὶ ἀπῆλθον. ἔλαβον δὲ καὶ τὸν Λὼτ τὸν υἱὸν τοῦ ἀδελφοῦ Ἅβραμ καὶ τὴν ἀποσκευὴν αὐτοῦ καὶ ἀπῴχοντο. ἦν γὰρ κατοικῶν ἐν Σοδόμοισ. Παραγενόμενοσ δὲ τῶν ἀνασωθέντων τισ ἀπήγγειλεν Ἅβραμ τῷ περάτῃ. αὐτὸσ δὲ κατῴκει παρὰ τῇ δρυί̈ τῇ Μαμβρῇ Ἀμορραίου τοῦ ἀδελφοῦ Ἐσχὼλ καὶ τοῦ ἀδελφοῦ Αὐνάν, οἳ ἦσαν συνωμόται τοῦ Ἅβραμ. ἀκούσασ δὲ Ἅβραμ ὅτι ᾐχμαλώτευται Λὼτ ὁ ἀδελφιδοῦσ αὐτοῦ, ἠρίθμησε τοὺσ ἰδίουσ οἰκογενεῖσ αὐτοῦ, τριακοσίουσ δέκα καὶ ὀκτώ, καὶ κατεδίωξεν ὀπίσω αὐτῶν ἕωσ Δάν. καὶ ἐπέπεσεν ἐπ̓ αὐτοὺσ τὴν νύκτα αὐτὸσ καὶ οἱ παῖδεσ αὐτοῦ, καὶ ἐπάταξεν αὐτοὺσ καὶ κατεδίωξεν αὐτοὺσ ἕωσ Χοβά, ἥ ἐστιν ἐν ἀριστερᾷ Δαμασκοῦ. καὶ ἀπέστρεψε πᾶσαν τὴν ἵππον Σοδόμων, καὶ Λὼτ τὸν ἀδελφιδοῦν αὐτοῦ ἀπέστρεψε καὶ πάντα τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ καὶ τὰσ γυναῖκασ καὶ τὸν λαόν. Ἐξῆλθε δὲ βασιλεὺσ Σοδόμων εἰσ συνάντησιν αὐτῷ, μετὰ τὸ ὑποστρέψαι αὐτὸν ἀπὸ τῆσ κοπῆσ τοῦ Χοδολλογομὸρ καὶ τῶν βασιλέων τῶν μετ̓ αὐτοῦ, εἰσ τὴν κοιλάδα τοῦ Σαβύ ̔τοῦτο ἦν τὸ πεδίον τῶν βασιλέων̓. καὶ Μελχισεδὲκ βασιλεὺσ Σαλὴμ ἐξήνεγκεν ἄρτουσ καὶ οἶνον. ἦν δὲ ἱερεὺσ τοῦ Θεοῦ τοῦ ὑψίστου. καὶ εὐλόγησε τὸν Ἅβραμ καὶ εἶπεν. εὐλογημένοσ Ἅβραμ τῷ Θεῷ τῷ ὑψίστῳ, ὃσ ἔκτισε τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. καὶ εὐλογητὸσ ὁ Θεὸσ ὁ ὕψιστοσ, ὃσ παρέδωκε τοὺσ ἐχθρούσ σου ὑποχειρίουσ σοι. καὶ ἔδωκεν αὐτῷ Ἅβραμ δεκάτην ἀπὸ πάντων. εἶπε δὲ βασιλεὺσ Σοδόμων πρὸσ Ἅβραμ. δόσ μοι τοὺσ ἄνδρασ, τὴν δὲ ἵππον λάβε σεαυτῷ. εἶπε δὲ Ἅβραμ πρὸσ τὸν βασιλέα Σοδόμων. ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου πρὸσ Κύριον τὸν Θεὸν τὸν ὕψιστον, ὃσ ἔκτισε τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν, εἰ ἀπὸ σπαρτίου ἕωσ σφυρωτῆροσ ὑποδήματοσ λήψομαι ἀπὸ πάντων τῶν σῶν, ἵνα μὴ εἴπῃσ, ὅτι ἐγὼ ἐπλούτισα τὸν Ἅβραμ. πλὴν ὧν ἔφαγον οἱ νεανίσκοι καὶ τῆσ μερίδοσ τῶν ἀνδρῶν τῶν συμπορευθέντων μετ̓ ἐμοῦ, Ἐσχώλ, Αὐνάν, Μαμβρῆ, οὗτοι λήψονται μερίδα. ΜΕΤΑ δὲ τὰ ρήματα ταῦτα ἐγενήθη ρῆμα Κυρίου πρὸσ Ἅβραμ ἐν ὁράματι, λέγων. μὴ φοβοῦ Ἅβραμ, ἐγὼ ὑπερασπίζω σου. ὁ μισθόσ σου πολὺσ ἔσται σφόδρα.

λέγει δὲ Ἅβραμ. δέσποτα Κύριε, τί μοι δώσεισ̣ ἐγὼ δὲ ἀπολύομαι ἄτεκνοσ. ὁ δὲ υἱὸσ Μασὲκ τῆσ οἰκογενοῦσ μου, οὗτοσ Δαμασκὸσ Ἐλιέζερ. καὶ εἶπεν Ἅβραμ. ἐπειδὴ ἐμοὶ οὐκ ἔδωκασ σπέρμα, ὁ δὲ οἰκογενήσ μου κληρονομήσει μοι. καὶ εὐθὺσ φωνὴ Κυρίου ἐγένετο πρὸσ αὐτὸν λέγουσα. οὐ κληρονομήσει σε οὗτοσ, ἀλλ̓ ὃσ ἐξελεύσεται ἐκ σοῦ, οὗτοσ κληρονομήσει σε. ἐξήγαγε δὲ αὐτὸν ἔξω καὶ εἶπεν αὐτῷ. ἀνάβλεψον δὴ εἰσ τὸν οὐρανὸν καὶ ἀρίθμησον τοὺσ ἀστέρασ, εἰ δυνήσῃ ἐξαριθμῆσαι αὐτούσ. καὶ εἶπεν. οὕτωσ ἔσται τὸ σπέρμα σου. καὶ ἐπίστευσεν Ἅβραμ τῷ Θεῷ, καὶ ἐλογίσθη αὐτῷ εἰσ δικαιοσύνην. εἶπε δὲ πρὸσ αὐτόν. ἐγὼ ὁ Θεὸσ ὁ ἐξαγαγών σε ἐκ χώρασ Χαλδαίων, ὥστε δοῦναί σοι τὴν γῆν ταύτην κληρονομῆσαι. εἶπε δέ, Δέσποτα Κύριε, κατὰ τί γνώσομαι ὅτι κληρονομήσω αὐτήν̣ εἶπε δὲ αὐτῷ. λάβε μοι δάμαλιν τριετίζουσαν καὶ αἶγα τριετίζουσαν καὶ κριὸν τριετίζοντα καὶ τρυγόνα καὶ περιστεράν. ἔλαβε δὲ αὐτῷ πάντα ταῦτα καὶ διεῖλεν αὐτὰ μέσα καὶ ἔθηκεν αὐτὰ ἀντιπρόσωπα ἀλλήλοισ, τὰ δὲ ὄρνεα οὐ διεῖλε. κατέβη δὲ ὄρνεα ἐπὶ τὰ σώματα, ἐπὶ τὰ διχοτομήματα αὐτῶν, καὶ συνεκάθησεν αὐτοῖσ Ἅβραμ. περὶ δὲ ἡλίου δυσμὰσ ἔκστασισ ἐπέπεσε τῷ Ἅβραμ, καὶ ἰδοὺ φόβοσ σκοτεινὸσ μέγασ ἐπιπίπτει αὐτῷ. καὶ ἐρρέθη πρὸσ Ἅβραμ. γινώσκων γνώσῃ ὅτι πάροικον ἔσται τὸ σπέρμα σου ἐν γῇ οὐκ ἰδίᾳ, καὶ δουλώσουσιν αὐτοὺσ καὶ κακώσουσιν αὐτοὺσ καὶ ταπεινώσουσιν αὐτοὺσ τετρακόσια ἔτη. τὸ δὲ ἔθνοσ, ᾧ ἐὰν δουλεύσωσι, κρινῶ ἐγώ. μετὰ δὲ ταῦτα ἐξελεύσονται ὧδε μετὰ ἀποσκευῆσ πολλῆσ. σὺ δὲ ἀπελεύσῃ πρὸσ τοὺσ πατέρασ σου ἐν εἰρήνῃ, τραφεὶσ ἐν γήρᾳ καλῷ. τετάρτῃ δὲ γενεᾷ ἀποστραφήσονται ὧδε. οὔπω γὰρ ἀναπεπλήρωνται αἱ ἁμαρτίαι τῶν Ἀμορραίων ἕωσ τοῦ νῦν. ἐπεὶ δὲ ὁ ἥλιοσ ἐγένετο πρὸσ δυσμάσ, φλὸξ ἐγένετο, καὶ ἰδοὺ κλίβανοσ καπνιζόμενοσ καὶ λαμπάδεσ πυρόσ, αἳ διῆλθον ἀνὰ μέσον τῶν διχοτομημάτων τούτων. ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ διέθετο Κύριοσ τῷ Ἅβραμ διαθήκην λέγων. τῷ σπέρματί σου δώσω τὴν γῆν ταύτην, ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ Αἰγύπτου ἕωσ τοῦ ποταμοῦ τοῦ μεγάλου, ποταμοῦ Εὐφράτου, τοὺσ Κεναίουσ καὶ τοὺσ Κενεζαίουσ καὶ τούσ Κεδμωναίους καὶ τοὺσ Χετταίουσ καὶ τοὺσ Φερεζαίουσ καὶ Ραφαεὶν καὶ τοὺσ Ἀμορραίουσ καὶ τοὺσ Χαναναίουσ καὶ τοὺσ Εὐαίουσ καὶ τοὺσ Γεργεσαίουσ καὶ τοὺσ Ἰεβουσαίουσ. ΣΑΡΑ δὲ γυνὴ Ἅβραμ οὐκ ἔτικτεν αὐτῷ. ἦν δὲ αὐτῇ παιδίσκη Αἰγυπτία, ᾗ ὄνομα Ἄγαρ.

εἶπε δὲ Σάρα πρὸσ Ἅβραμ. ἰδοὺ συνέκλεισέ με Κύριοσ τοῦ μὴ τίκτειν. εἴσελθε οὖν πρὸσ τὴν παιδίσκην μου, ἵνα τεκνοποιήσωμαι ἐξ αὐτῆσ. ὑπήκουσε δὲ Ἅβραμ τῆσ φωνῆσ Σάρασ. καὶ λαβοῦσα Σάρα ἡ γυνὴ Ἅβραμ Ἄγαρ τὴν Αἰγυπτίαν τὴν ἑαυτῆσ παιδίσκην, μετὰ δέκα ἔτη τοῦ οἰκῆσαι Ἅβραμ ἐν γῇ Χαναάν, ἔδωκεν αὐτὴν τῷ Ἅβραμ ἀνδρὶ αὐτῆσ αὐτῷ γυναῖκα. καὶ εἰσῆλθε πρὸσ Ἄγαρ, καὶ συνέλαβε. καὶ εἶδεν ὅτι ἐν γαστρὶ ἔχει, καὶ ἠτιμάσθη ἡ κυρία ἐναντίον αὐτῆσ. εἶπε δὲ Σάρα πρὸσ Ἅβραμ. ἀδικοῦμαι ἐκ σοῦ. ἐγὼ δέδωκα τὴν παιδίσκην μου εἰσ τὸν κόλπον σου, ἰδοῦσα δὲ ὅτι ἐν γαστρὶ ἔχει, ἠτιμάσθην ἐναντίον αὐτῆσ. κρίναι ὁ Θεὸσ ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ. εἶπε δὲ Ἅβραμ πρὸσ Σάραν. ἰδοὺ ἡ παιδίσκη σου ἐν ταῖσ χερσί σου. χρῶ αὐτῇ ὡσ ἄν σοι ἀρεστόν ᾖ. καὶ ἐκάκωσεν αὐτὴν Σάρα, καὶ ἀπέδρα ἀπὸ προσώπου αὐτῆσ. Εὗρε δὲ αὐτὴν ἄγγελοσ Κυρίου ἐπὶ τῆσ πηγῆσ τοῦ ὕδατοσ ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἐπὶ τῆσ πηγῆσ ἐν τῇ ὁδῷ Σούρ. καὶ εἶπεν αὐτῇ ὁ ἄγγελοσ Κυρίου. Ἄγαρ, παιδίσκη Σάρασ, πόθεν ἔρχῃ καὶ ποῦ πορεύῃ̣ καὶ εἶπεν. ἀπὸ προσώπου Σάρασ τῆσ κυρίασ μου ἐγὼ ἀποδιδράσκω. εἶπε δὲ αὐτῇ ὁ ἄγγελοσ Κυρίου. ἀποστράφηθι πρὸσ τὴν κυρίαν σου καὶ ταπεινώθητι ὑπὸ τὰσ χεῖρασ αὐτῆσ. καὶ εἶπεν αὐτῇ ὁ ἄγγελοσ Κυρίου. πληθύνων πληθυνῶ τὸ σπέρμα σου, καὶ οὐκ ἀριθμηθήσεται ὑπὸ τοῦ πλήθουσ. καί εἶπεν αὐτῇ ὁ ἄγγελοσ Κυρίου. ἰδού, σὺ ἐν γαστρί ἔχεισ καὶ τέξῃ υἱὸν καὶ καλέσεισ τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰσμαήλ, ὅτι ἐπήκουσε Κύριοσ τῇ ταπεινώσει σου. οὗτοσ ἔσται ἄγροικοσ ἄνθρωποσ αἱ χεῖρεσ αὐτοῦ ἐπὶ πάντασ, καὶ αἱ χεῖρεσ πάντων ἐπ̓ αὐτόν, καὶ κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ κατοικήσει. καὶ ἐκάλεσεν Ἄγαρ τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ λαλοῦντοσ πρὸσ αὐτήν. σὺ ὁ Θεὸσ ὁ ἐπιδών με, ὅτι εἶπε. καὶ γὰρ ἐνώπιον εἶδον ὀφθέντα μοι. ἕνεκεν τούτου ἐκάλεσε τὸ φρέαρ Φρέαρ οὗ ἐνώπιον εἶδον. ἰδοὺ ἀνὰ μέσον Κάδησ καὶ ἀνὰ μέσον Βαράδ. Καὶ ἔτεκεν Ἄγαρ τῷ Ἅβραμ υἱόν, καὶ ἐκάλεσεν Ἅβραμ τὸ ὄνομα τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, ὃν ἔτεκεν αὐτῷ Ἄγαρ, Ἰσμαήλ. Ἅβραμ δὲ ἦν ἐτῶν ὀγδοηκονταέξ, ἡνίκα ἔτεκεν Ἄγαρ τῷ Ἅβραμ τὸν Ἰσμαήλ. ΕΓΕΝΕΤΟ δὲ Ἅβραμ ἐτῶν ἐνενηκονταεννέα, καὶ ὤφθη Κύριοσ τῷ Ἅβραμ καὶ εἶπεν αὐτῷ. ἐγώ εἰμι ὁ Θεόσ σου. εὐαρέστει ἐνώπιον ἐμοῦ καὶ γίνου ἄμεμπτοσ,

καὶ θήσομαι τὴν διαθήκην μου ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ἀνὰ μέσον σοῦ καὶ πληθυνῶ σε σφόδρα. καὶ ἔπεσεν Ἅβραμ ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ, καὶ ἐλάλησεν αὐτῷ ὁ Θεὸσ λέγων. καὶ ἐγὼ ἰδοὺ ἡ διαθήκη μου μετὰ σοῦ, καὶ ἔσῃ πατὴρ πλήθουσ ἐθνῶν, καὶ οὐ κληθήσεται ἔτι τὸ ὄνομά σου Ἅβραμ, ἀλλ̓ ἔσται τὸ ὄνομά σου Ἁβραάμ, ὅτι πατέρα πολλῶν ἐθνῶν τέθεικά σε. καὶ αὐξανῶ σε σφόδρα σφόδρα καὶ θήσω σε εἰσ ἔθνη, καὶ βασιλεῖσ ἐκ σοῦ ἐξελεύσονται. καὶ στήσω τὴν διαθήκην μου ἀνὰ μέσον σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματόσ σου μετά σέ, εἰσ τὰσ γενεὰσ αὐτῶν, εἰσ διαθήκην αἰώνιον, εἶναί σου Θεὸσ καὶ τοῦ σπέρματόσ σου μετὰ σέ. καὶ δώσω σοι καὶ τῷ σπέρματί σου μετὰ σὲ τὴν γῆν, ἣν παροικεῖσ, πᾶσαν τὴν γῆν Χαναάν, εἰσ κατάσχεσιν αἰώνιον καὶ ἔσομαι αὐτοῖσ εἰσ Θεόν. καὶ εἶπεν ὁ Θεὸσ πρὸσ Ἁβραάμ. σὺ δὲ τὴν διαθήκην μου διατηρήσεισ, σὺ καὶ τὸ σπέρμα σου μετὰ σὲ εἰσ τὰσ γενεὰσ αὐτῶν. καὶ αὕτη ἡ διαθήκη, ἣν διατηρήσεισ, ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ὑμῶν καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματόσ σου μετὰ σὲ εἰσ τὰσ γενεὰσ αὐτῶν. περιτμηθήσεται ὑμῶν πᾶν ἀρσενικόν, καὶ περιτμηθήσεσθε τὴν σάρκα τῆσ ἀκροβυστίασ ὑμῶν, καὶ ἔσται εἰσ σημεῖον διαθήκησ ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ὑμῶν. καὶ παιδίον ὀκτὼ ἡμερῶν περιτμηθήσεται ὑμῖν, πᾶν ἀρσενικὸν εἰσ τὰσ γενεὰσ ὑμῶν, ὁ οἰκογενὴσ καὶ ὁ ἀργυρώνητοσ, ἀπὸ παντὸσ υἱοῦ ἀλλοτρίου, ὃσ οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ σπέρματόσ σου. περιτομῇ περιτμηθήσεται ὁ οἰκογενὴσ τῆσ οἰκίασ σου καὶ ὁ ἀργυρώνητοσ, καὶ ἔσται ἡ διαθήκη μου ἐπὶ τῆσ σαρκὸσ ὑμῶν εἰσ διαθήκην αἰώνιον. καὶ ἀπερίτμητοσ ἄρσην, ὃσ οὐ περιτμηθήσεται τὴν σάρκα τῆσ ἀκροβυστίασ αὐτοῦ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ, ἐξολοθρευθήσεται ἡ ψυχὴ ἐκείνη ἐκ τοῦ γένουσ αὐτῆσ, ὅτι τὴν διαθήκην μου διεσκέδασε. Καὶ εἶπεν ὁ Θεὸσ τῷ Ἁβραάμ. Σάρα ἡ γυνή σου οὐ κληθήσεται τὸ ὄνομα αὐτῆσ Σάρα, ἀλλὰ Σάρρα ἔσται τὸ ὄνομα αὐτῆσ. εὐλογήσω δὲ αὐτήν, καὶ δώσω σοι ἐξ αὐτῆσ τέκνον. καὶ εὐλογήσω αὐτό, καὶ ἔσται εἰσ ἔθνη, καὶ βασιλεῖσ ἐθνῶν ἐξ αὐτοῦ ἔσονται. καὶ ἔπεσεν Ἁβραὰμ ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ ἐγέλασε καὶ εἶπεν ἐν τῇ διανοίᾳ αὐτοῦ λέγων. εἰ τῷ ἑκατονταετεῖ γενήσεται υἱόσ̣ καὶ εἰ ἡ Σάρρα ἐνενήκοντα ἐτῶν τέξεται̣ εἶπε δὲ Ἁβραὰμ πρὸσ τὸν Θεόν. Ἰσμαὴλ οὗτοσ ζήτω ἐναντίον σου. εἶπε δὲ ὁ Θεὸσ πρὸσ Ἁβραὰμ. ναί. ἰδοὺ Σάρρα ἡ γυνή σου τέξεταί σοι υἱόν, καὶ καλέσεισ τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰσαάκ, καὶ στήσω τὴν διαθήκην μου πρὸσ αὐτὸν εἰσ διαθήκην αἰώνιον, εἶναι αὐτῷ Θεὸσ καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ μετ̓ αὐτόν. περὶ δὲ Ἰσμαὴλ ἰδοὺ ἐπήκουσά σου. καὶ ἰδοὺ εὐλόγηκα αὐτὸν καὶ αὐξανῶ αὐτόν καὶ πληθυνῶ αὐτὸν σφόδρα. δώδεκα ἔθνη γεννήσει καὶ δώσω αὐτὸν εἰσ ἔθνοσ μέγα. τὴν δὲ διαθήκην μου στήσω πρὸσ Ἰσαάκ, ὃν τέξεταί σοι Σάρρα εἰσ τὸν καιρὸν τοῦτον, ἐν τῷ ἐνιαυτῷ τῷ ἑτέρῳ. συνετέλεσε δὲ λαλῶν πρὸσ αὐτὸν καὶ ἀνέβη ὁ Θεὸσ ἀπό Ἁβραάμ. Καὶ ἔλαβεν Ἁβραὰμ Ἰσμαὴλ τὸν υἱὸν ἑαυτοῦ καὶ πάντασ τοὺσ οἰκογενεῖσ αὐτοῦ καὶ πάντασ τοὺσ ἀργυρωνήτουσ καὶ πᾶν ἄρσεν τῶν ἀνδρῶν τῶν ἐν τῷ οἴκῳ Ἁβραὰμ καὶ περιέτεμε τὰσ ἀκροβυστίασ αὐτῶν ἐν τῷ καιρῷ τῆσ ἡμέρασ ἐκείνησ, καθὰ ἐλάλησεν αὐτῷ ὁ Θεόσ. Ἁβραὰμ δὲ ἐνενηκονταεννέα ἦν ἐτῶν, ἡνίκα περιετέμετο τὴν σάρκα τῆσ ἀκροβυστίασ αὐτοῦ. Ἰσμαὴλ δὲ ὁ υἱὸσ αὐτοῦ ἦν ἐτῶν δεκατριῶν, ἡνίκα περιετέμετο τὴν σάρκα τῆσ ἀκροβυστίασ αὐτοῦ. ἐν δὲ τῷ καιρῷ τῆσ ἡμέρασ ἐκείνησ περιετμήθη Ἁβραὰμ καὶ Ἰσμαὴλ ὁ υἱὸσ αὐτοῦ. καὶ πάντεσ οἱ ἄνδρεσ τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ οἱ οἰκογενεῖσ αὐτοῦ καὶ οἱ ἀργυρώνητοι ἐξ ἀλλογενῶν ἐθνῶν, περιέτεμεν αὐτούσ. ΩΦΘΗ δὲ αὐτῷ ὁ Θεὸσ πρὸσ τῇ δρυί̈ τῇ Μαμβρῇ, καθημένου αὐτοῦ ἐπὶ τῆσ θύρασ τῆσ σκηνῆσ αὐτοῦ μεσημβρίασ.

ἀναβλέψασ δέ τοῖσ ὀφθαλμοῖσ αὐτοῦ εἶδε, καὶ ἰδοὺ τρεῖσ ἄνδρεσ εἱστήκεισαν ἐπάνω αὐτοῦ. καὶ ἰδὼν προσέδραμεν εἰσ συνάντησιν αὐτοῖσ ἀπὸ τῆσ θύρασ τῆσ σκηνῆσ αὐτοῦ καὶ προσεκύνησεν ἐπὶ τὴν γῆν. καὶ εἶπε. κύριε, εἰ ἄρα εὗρον χάριν ἐναντίον σου, μὴ παρέλθῃσ τὸν παῖδά σου. ληφθήτω δὴ ὕδωρ, καὶ νιψάτωσαν τοὺσ πόδασ ὑμῶν, καὶ καταψύξατε ὑπὸ τὸ δένδρον. καὶ λήψομαι ἄρτον, καὶ φάγεσθε, καὶ μετὰ τοῦτο παρελεύσεσθε εἰσ τὴν ὁδὸν ὑμῶν, οὗ ἕνεκεν ἐξεκλίνατε πρὸσ τὸν παῖδα ὑμῶν. καὶ εἶπαν. οὕτω ποίησον, καθὼσ εἴρηκασ. καὶ ἔσπευσεν Ἁβραὰμ ἐπὶ τὴν σκηνὴν πρὸσ Σάρραν καὶ εἶπεν αὐτῇ. σπεῦσον καὶ φύρασον τρία μέτρα σεμιδάλεωσ καὶ ποίησον ἐγκρυφίασ. καὶ εἰσ τὰσ βόασ ἔδραμεν Ἁβραὰμ καὶ ἔλαβεν ἁπαλὸν μοσχάριον καὶ καλὸν καὶ ἔδωκε τῷ παιδί, καὶ ἐτάχυνε τοῦ ποιῆσαι αὐτό. ἔλαβε δὲ βούτυρον, καὶ γάλα, καὶ τὸ μοσχάριον ὃ ἐποίησε, καὶ παρέθηκεν αὐτοῖσ, καὶ ἔφαγον. αὐτὸσ δὲ παρειστήκει αὐτοῖσ ὑπὸ τὸ δένδρον. Εἶπε δὲ πρὸσ αὐτόν. ποῦ Σάρρα ἡ γυνή σου̣ ὁ δὲ ἀποκριθεὶσ εἶπεν. ἰδοὺ ἐν τῇ σκηνῇ. εἶπε δέ. ἐπαναστρέφων ἥξω πρὸσ σὲ κατὰ τὸν καιρὸν τοῦτον εἰσ ὥρασ, καὶ ἕξει υἱὸν Σάρρα ἡ γυνή σου. Σάρρα δὲ ἤκουσε πρὸσ τῇ θύρᾳ τῆσ σκηνῆσ, οὖσα ὄπισθεν αὐτοῦ. Ἁβραὰμ δὲ καὶ Σάρρα πρεσβύτεροι προβεβηκότεσ ἡμερῶν, ἐξέλιπε δὲ τῇ Σάρρᾳ γίνεσθαι τὰ γυναικεῖα. ἐγέλασε δὲ Σάρρα ἐν ἑαυτῇ, λέγουσα. οὔπω μέν μοι γέγονεν ἕωσ τοῦ νῦν, ὁ δὲ κύριόσ μου πρεσβύτεροσ. καὶ εἶπε Κύριοσ πρὸσ Ἁβραάμ. τί ὅτι ἐγέλασε Σάρρα ἐν ἑαυτῇ, λέγουσα. ἆρά γε ἀληθῶσ τέξομαι̣ ἐγὼ δὲ γεγήρακα. μὴ ἀδυνατήσει παρὰ τῷ Θεῷ ρῆμα̣ εἰσ τὸν καιρὸν τοῦτον ἀναστρέψω πρὸσ σὲ εἰσ ὥρασ. καὶ ἔσται τῇ Σάρρᾳ υἱόσ. ἠρνήσατο δὲ Σάρρα λέγουσα. οὐκ ἐγέλασα. ἐφοβήθη γάρ. καὶ εἶπεν αὐτῇ. οὐχί, ἀλλὰ ἐγέλασασ. Ἐξαναστάντεσ δὲ ἐκεῖθεν οἱ ἄνδρεσ κατέβλεψαν ἐπὶ πρόσωπον Σοδόμων καὶ Γομόρρασ. Ἁβραὰμ δὲ συνεπορεύετο μετ̓ αὐτῶν συμπροπέμπων αὐτούσ. ὁ δὲ Κύριοσ εἶπεν. οὐ μὴ κρύψω ἐγὼ ἀπὸ Ἁβραὰμ τοῦ παιδόσ μου, ἃ ἐγὼ ποιῶ. Ἁβραὰμ δὲ γινόμενοσ ἔσται εἰσ ἔθνοσ μέγα καὶ πολύ, καὶ ἐνευλογηθήσονται ἐν αὐτῷ πάντα τὰ ἔθνη τῆσ γῆσ. ᾔδειν γὰρ ὅτι συντάξει τοῖσ υἱοῖσ αὐτοῦ καὶ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ μετ̓ αὐτόν, καὶ φυλάξουσι τὰσ ὁδοὺσ Κυρίου ποιεῖν δικαιοσύνην καὶ κρίσιν, ὅπωσ ἂν ἐπαγάγῃ Κύριοσ ἐπὶ Ἁβραὰμ πάντα, ὅσα ἐλάλησε πρὸσ αὐτόν. εἶπε δὲ Κύριοσ. κραυγὴ Σοδόμων καὶ Γομόρρασ πεπλήθυνται πρόσ με, καὶ αἱ ἁμαρτίαι αὐτῶν μεγάλαι σφόδρα. καταβὰσ οὖν ὄψομαι, εἰ κατὰ τὴν κραυγὴν αὐτῶν τὴν ἐρχομένην πρόσ με συντελοῦνται, εἰ δὲ μή, ἵνα γνῶ. καὶ ἀποστρέψαντεσ ἐκεῖθεν οἱ ἄνδρεσ ἦλθον εἰσ Σόδομα. Ἁβραὰμ δὲ ἔτι ἦν ἑστηκὼσ ἐναντίον Κυρίου. καὶ ἐγγίσασ Ἁβραὰμ εἶπε. μὴ συναπολέσῃσ δίκαιον μετὰ ἀσεβοῦσ καὶ ἔσται ὁ δίκαιοσ ὡσ ὁ ἀσεβήσ̣ ἐὰν ὦσι πεντήκοντα δίκαιοι ἐν τῇ πόλει, ἀπολεῖσ αὐτούσ̣ οὐκ ἀνήσεισ πάντα τὸν τόπον ἕνεκεν τῶν πεντήκοντα δικαίων, ἐὰν ὦσιν ἐν αὐτῇ̣ μηδαμῶσ σὺ ποιήσεισ ὡσ τὸ ρῆμα τοῦτο, τοῦ ἀποκτεῖναι δίκαιον μετὰ ἀσεβοῦσ, καὶ ἔσται ὁ δίκαιοσ ὡσ ὁ ἀσεβήσ. μηδαμῶσ. ὁ κρίνων πᾶσαν τὴν γῆν, οὐ ποιήσεισ κρίσιν̣ εἶπε δὲ Κύριοσ. ἐὰν ὦσιν ἐν Σοδόμοισ πεντήκοντα δίκαιοι ἐν τῇ πόλει, ἀφήσω ὅλην τὴν πόλιν καὶ πάντα τὸν τόπον δἰ αὐτούσ. καὶ ἀποκριθεὶσ Ἁβραὰμ εἶπε. νῦν ἠρξάμην λαλῆσαι πρὸσ τὸν Κύριόν μου, ἐγὼ δέ εἰμι γῆ καὶ σποδόσ. ἐὰν δὲ ἐλαττονωθῶσιν οἱ πεντήκοντα δίκαιοι εἰσ τεσσαρακονταπέντε, ἀπολεῖσ ἕνεκεν τῶν πέντε πᾶσαν τὴν πόλιν̣ καὶ εἶπεν. οὐ μὴ ἀπολέσω, ἐὰν εὕρω ἐκεῖ τεσσσαρακονταπέντε. καὶ προσέθηκεν ἔτι λαλῆσαι πρὸσ αὐτόν, καὶ εἶπεν. ἐὰν δὲ εὑρεθῶσιν ἐκεῖ τεσσαράκοντα̣ καὶ εἶπεν. οὐ μὴ ἀπολέσω ἕνεκεν τῶν τεσσαράκοντα. καὶ εἶπε. μή τι κύριε, ἐὰν λαλήσω̣ ἐὰν δὲ εὑρεθῶσιν ἐκεῖ τριάκοντα̣ καὶ εἶπεν. οὐ μὴ ἀπολέσω ἕνεκεν τῶν τριάκοντα. καὶ εἶπεν. ἐπειδὴ ἔχω λαλῆσαι πρὸσ τὸν κύριον. ἐὰν δὲ εὑρεθῶσιν ἐκεῖ εἴκοσι̣ καὶ εἶπεν. οὐ μὴ ἀπολέσω, ἐὰν εὕρω ἐκεῖ εἴκοσι. καὶ εἶπε. μήτι κύριε, ἐὰν λαλήσω ἔτι ἅπαξ. ἐὰν δὲ εὑρεθῶσιν ἐκεῖ δέκα̣ καὶ εἶπεν. οὐ μὴ ἀπολέσω ἕνεκεν τῶν δέκα. ἀπῆλθε δὲ ὁ Κύριοσ, ὡσ ἐπαύσατο λαλῶν τῷ Ἁβραάμ, καὶ Ἁβραὰμ ἀπέστρεψεν εἰσ τὸν τόπον αὐτοῦ. ΗΛΘΟΝ δὲ οἱ δύο ἄγγελοι εἰσ Σόδομα ἑσπέρασ. Λὼτ δὲ ἐκάθητο παρὰ τὴν πύλην Σοδόμων. ἰδὼν δὲ Λώτ, ἐξανέστη εἰσ συνάντησιν αὐτοῖσ καὶ προσεκύνησε τῷ προσώπῳ ἐπὶ τὴν γῆν.

καὶ εἶπεν. ἰδοὺ κύριοι, ἐκκλίνατε εἰσ τὸν οἶκον τοῦ παιδὸσ ὑμῶν καὶ καταλύσατε καὶ νίψασθε τοὺσ πόδασ ὑμῶν, καὶ ὀρθρίσαντεσ ἀπελεύσεσθε εἰσ τὴν ὁδὸν ὑμῶν. καὶ εἶπαν. οὐχί, ἀλλ̓ ἐν τῇ πλατείᾳ καταλύσομεν. καὶ κατεβιάζετο αὐτούσ, καὶ ἐξέκλιναν πρὸσ αὐτὸν καὶ εἰσῆλθον εἰσ τὸν οἶκον αὐτοῦ. καὶ ἐποίησεν αὐτοῖσ πότον, καὶ ἀζύμουσ ἔπεψεν αὐτοῖσ, καὶ ἔφαγον. πρὸ τοῦ κοιμηθῆναι δέ, οἱ ἄνδρεσ τῆσ πόλεωσ οἱ Σοδομῖται περικύκλωσαν τὴν οἰκίαν ἀπὸ νεανίσκου ἕωσ πρεσβυτέρου, ἅπασ ὁ λαὸσ ἅμα. καὶ ἐξεκαλοῦντο τὸν Λὼτ καὶ ἔλεγον πρὸσ αὐτόν. ποῦ εἰσιν οἱ ἄνδρεσ οἱ εἰσελθόντεσ πρὸσ σὲ τὴν νύκτα̣ ἐξάγαγε αὐτοὺσ πρὸσ ἡμᾶσ, ἵνα συγγενώμεθα αὐτοῖσ. ἐξῆλθε δὲ Λὼτ πρὸσ αὐτοὺσ πρὸσ τὸ πρόθυρον, τὴν δὲ θύραν προσέῳξεν ὀπίσω αὐτοῦ. εἶπε δὲ πρὸσ αὐτούσ. μηδαμῶσ ἀδελφοί, μὴ πονηρεύσησθε. εἰσὶ δέ μοι δύο θυγατέρεσ, αἳ οὐκ ἔγνωσαν ἄνδρα. ἐξάξω αὐτὰσ πρὸσ ὑμᾶσ, καὶ χρᾶσθε αὐταῖσ, καθὰ ἂν ἀρέσκῃ ὑμῖν. μόνον εἰσ τοὺσ ἀνδρασ τούτουσ μὴ ποιήσητε ἄδικον, οὗ εἵνεκεν εἰσῆλθον ὑπὸ τὴν σκέπην τῶν δοκῶν μου. εἶπαν δὲ αὐτῷ. ἀπόστα ἐκεῖ. εἰσῆλθεσ παροικεῖν. μὴ καὶ κρίσιν κρίνειν̣ νῦν οὖν σὲ κακώσωμεν μᾶλλον ἢ ἐκείνουσ. καὶ παρεβιάζοντο τὸν ἄνδρα τὸν Λὼτ σφόδρα. καὶ ἤγγισαν συντρίψαι τὴν θύραν. ἐκτείναντεσ δὲ οἱ ἄνδρεσ τὰσ χεῖρασ εἰσεσπάσαντο τὸν Λὼτ πρὸσ ἑαυτοὺσ εἰσ τὸν οἶκον, καὶ τὴν θύραν τοῦ οἴκου ἀπέκλεισαν. τοὺσ δὲ ἄνδρασ τοὺσ ὄντασ ἐπὶ τῆσ θύρασ τοῦ οἴκου ἐπάταξαν ἐν ἀορασίᾳ ἀπὸ μικροῦ ἕωσ μεγάλου, καὶ παρελύθησαν ζητοῦντεσ τὴν θύραν. Εἶπαν δὲ οἱ ἄνδρεσ ἢ πρὸσ Λώτ. εἰσί σοι ὧδε γαμβροὶ ἢ υἱοὶ ἢ θυγατέρεσ̣ ἢ εἴτισ σοι ἄλλοσ ἐστὶν ἐν τῇ πόλει, ἐξάγαγε ἐκ τοῦ τόπου τούτου. ὅτι ἡμεῖσ ἀπόλλυμεν τὸν τόπον τοῦτον, ὅτι ὑψώθη ἡ κραυγὴ αὐτῶν ἔναντι Κυρίου, καὶ ἀπέστειλεν ἡμᾶσ Κύριοσ ἐκτρίψαι αὐτήν. ἐξῆλθε δὲ Λὼτ καὶ ἐλάλησε πρὸσ τοὺσ γαμβροὺσ αὐτοῦ τοὺσ εἰληφότασ τὰσ θυγατέρασ αὐτοῦ καὶ εἶπεν. ἀνάστητε καὶ ἐξέλθετε ἐκ τοῦ τόπου τούτου, ὅτι ἐκτρίβει Κύριοσ τὴν πόλιν. ἔδοξε δὲ γελοιάζειν ἐναντίον τῶν γαμβρῶν αὐτοῦ. ἡνίκα δὲ ὄρθροσ ἐγίνετο, ἐσπούδαζον οἱ ἄγγελοι τὸν Λὼτ λέγοντεσ. ἀναστὰσ λάβε τὴν γυναῖκά σου καὶ τὰσ δύο θυγατέρασ σου, ἃσ ἔχεισ, καὶ ἔξελθε, ἵνα μὴ καὶ σὺ συναπόλῃ ταῖσ ἀνομίαισ τῆσ πόλεωσ. καὶ ἐταράχθησαν. καὶ ἐκράτησαν οἱ ἄγγελοι τῆσ χειρὸσ αὐτοῦ καὶ τῆσ χειρὸσ τῆσ γυναικὸσ αὐτοῦ καὶ τῶν χειρῶν τῶν δύο θυγατέρων αὐτοῦ, ἐν τῷ φείσασθαι Κύριον αὐτοῦ. καὶ ἐγένετο, ἡνίκα ἐξήγαγον αὐτοὺσ ἔξω καὶ εἶπαν. σῴζων σῷζε τὴν σεαυτοῦ ψυχήν. μὴ περιβλέψῃ εἰσ τὰ ὀπίσω, μηδὲ στῇσ ἐν πάσῃ τῇ περιχώρῳ. εἰσ τὸ ὄροσ σῴζου, μήποτε συμπαραληφθῇσ. εἶπε δὲ Λὼτ πρὸσ αὐτούσ. δέομαι κύριε, ἐπειδὴ εὗρεν ὁ παῖσ σου ἔλεοσ ἐναντίον σου καὶ ἐμεγάλυνασ τὴν δικαιοσύνην σου, ὃ ποιεῖσ ἐπ̓ ἐμὲ τοῦ ζῆν τὴν ψυχήν μου, ἐγὼ δὲ οὐ δυνήσομαι διασωθῆναι εἰσ τὸ ὄροσ, μήποτε καταλάβῃ με τὰ κακὰ καὶ ἀποθάνω. ἰδοὺ ἡ πόλισ αὕτη ἐγγὺσ τοῦ καταφυγεῖν με ἐκεῖ, ἥ ἐστι μικρά, καὶ ἐκεῖ διασωθήσομαι. οὐ μικρά ἐστι̣ καὶ ζήσεται ἡ ψυχή μου ἕνεκέν σου. καὶ εἶπεν αὐτῷ. ἰδοὺ ἐθαύμασά σου τὸ πρόσωπον καὶ ἐπὶ τῷ ρήματι τούτῳ τοῦ μὴ καταστρέψαι τὴν πόλιν, περὶ ἧσ ἐλάλησασ. σπεῦσον οὖν τοῦ σωθῆναι ἐκεῖ. οὐ γὰρ δυνήσομαι ποιῆσαι πρᾶγμα, ἕωσ τοῦ ἐλθεῖν σε ἐκεῖ. διὰ τοῦτο ἐκάλεσε τὸ ὄνομα τῆσ πόλεωσ ἐκείνησ Σηγώρ. ὁ ἥλιοσ ἐξῆλθεν ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ Λὼτ εἰσῆλθεν εἰσ Σηγώρ, καὶ Κύριοσ ἔβρεξεν ἐπὶ Σόδομα καὶ Γόμορρα θεῖον, καὶ πῦρ παρὰ Κυρίου ἐξ οὐρανοῦ καὶ κατέστρεψε τὰσ πόλεισ ταύτασ καὶ πᾶσαν τὴν περίχωρον καὶ πάντασ τοὺσ κατοικοῦντασ ἐν ταῖσ πόλεσι καὶ τὰ ἀνατέλλοντα ἐκ τῆσ γῆσ. καὶ ἐπέβλεψεν ἡ γυνὴ αὐτοῦ εἰσ τὰ ὀπίσω καὶ ἐγένετο στήλη ἁλόσ. Ὤρθρισε δὲ Ἁβραὰμ τῷ πρωί̈ εἰσ τὸν τόπον, οὗ εἱστήκει ἐναντίον Κυρίου. καὶ ἐπέβλεψεν ἐπὶ πρόσωπον Σοδόμων καὶ Γομόρρασ καὶ ἐπὶ πρόσωπον τῆσ περιχώρου καὶ εἶδε, καὶ ἰδοὺ ἀνέβαινε φλὸξ ἐκ τῆσ γῆσ, ὡσεὶ ἀτμὶσ καμίνου. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐκτρίψαι Κύριον πάσασ τὰσ πόλεισ τῆσ περιοίκου, ἐμνήσθη ὁ Θεὸσ τοῦ Ἁβραὰμ καὶ ἐξαπέστειλε τὸν Λὼτ ἐκ μέσου τῆσ καταστροφῆσ, ἐν τῷ καταστρέψαι Κύριον τὰσ πόλεισ, ἐν αἷσ κατῴκει ἐν αὐταῖσ Λώτ. Ἀνέβη δὲ Λὼτ ἐκ Σηγὼρ καὶ ἐκάθητο ἐν τῷ ὄρει αὐτὸσ καὶ αἱ δύο θυγατέρεσ αὐτοῦ μετ̓ αὐτοῦ. ἐφοβήθη γὰρ κατοικῆσαι ἐν Σηγώρ. καὶ κατῴκησεν ἐν τῷ σπηλαίῳ, αὐτὸσ καὶ αἱ δύο θυγατέρεσ αὐτοῦ μετ̓ αὐτοῦ. εἶπε δὲ ἡ πρεσβυτέρα πρὸσ τὴν νεωτέραν. ὁ πατὴρ ἡμῶν πρεσβύτεροσ, καὶ οὐδείσ ἐστιν ἐπὶ τῆσ γῆσ, ὃσ εἰσελεύσεται πρὸσ ἡμᾶσ, ὡσ καθήκει πάσῃ τῇ γῇ. δεῦρο καὶ ποτίσωμεν τὸν πατέρα ἡμῶν οἶνον καὶ κοιμηθῶμεν μετ̓ αὐτοῦ καὶ ἐξαναστήσωμεν ἐκ τοῦ πατρὸσ ἡμῶν σπέρμα. ἐπότισαν δὲ τὸν πατέρα αὐτῶν οἶνον ἐν τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ, καὶ εἰσελθοῦσα ἡ πρεσβυτέρα ἐκοιμήθη μετὰ τοῦ πατρὸσ αὐτῆσ ἐν τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ, καὶ οὐκ ᾔδει ἐν τῷ κοιμηθῆναι αὐτὸν καὶ ἐν τῷ ἀναστῆναι. ἐγένετο δὲ ἐν τῇ ἐπαύριον καὶ εἶπεν ἡ πρεσβυτέρα πρὸσ τὴν νεωτέραν. ἰδοὺ ἐκοιμήθην χθὲσ μετὰ τοῦ πατρὸσ ἡμῶν. ποτίσωμεν αὐτὸν οἶνον καὶ ἐν τῇ νυκτὶ ταύτῃ, καὶ εἰσελθοῦσα κοιμήθητι μετ̓ αὐτοῦ, καὶ ἐξαναστήσωμεν ἐκ τοῦ πατρὸσ ἡμῶν σπέρμα. ἐπότισαν δὲ καὶ ἐν τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ τὸν πατέρα αὐτῶν οἶνον, καὶ εἰσελθοῦσα ἡ νεωτέρα ἐκοιμήθη μετὰ τοῦ πατρὸσ αὐτῆσ, καὶ οὐκ ᾔδει ἐν τῷ κοιμηθῆναι αὐτὸν καὶ ἀναστῆναι. καὶ συνέλαβον αἱ δύο θυγατέρεσ Λὼτ ἐκ τοῦ πατρὸσ αὐτῶν. καὶ ἔτεκεν ἡ πρεσβυτέρα υἱὸν καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Μωὰβ λέγουσα. ἐκ τοῦ πατρόσ μου. οὗτοσ πατὴρ Μωαβιτῶν ἕωσ τῆσ σήμερον ἡμέρασ. ἔτεκε δὲ καὶ ἡ νεωτέρα υἱὸν καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἀμμάν, λέγουσα. υἱὸσ γένουσ μου. οὗτοσ πατὴρ Ἀμμανιτῶν ἕωσ τῆσ σήμερον ἡμέρασ. ΚΑΙ ἐκίνησεν ἐκεῖθεν Ἁβραὰμ εἰ γῆν πρὸσ λίβα καὶ ᾤκησεν ἀνὰ μέσον Κάδησ καὶ ἀνὰ μέσον Σούρ. καὶ παρῴκησεν ἐν Γεράροισ.

εἶπε δὲ Ἁβραὰμ περὶ Σάρρασ τῆσ γυναικὸσ αὐτοῦ, ὅτι ἀδελφή μου ἐστίν. ἐφοβήθη γὰρ εἰπεῖν ὅτι γυνή μου ἐστί, μή ποτε ἀποκτείνωσιν αὐτὸν οἱ ἄνδρεσ τῆσ πόλεωσ δἰ αὐτήν. ἀπέστειλε δὲ Ἀβιμέλεχ, βασιλεὺσ Γεράρων, καὶ ἔλαβε τὴν Σάρραν. καὶ εἰσῆλθεν ὁ Θεὸσ πρὸσ Ἀβιμέλεχ ἐν ὕπνῳ τὴν νύκτα καὶ εἶπεν. ἰδοὺ σὺ ἀποθνήσκεισ περὶ τῆσ γυναικόσ, ἧσ ἔλαβεσ, αὕτη δέ ἐστι συνῳκηυῖα ἀνδρί. Ἀβιμέλεχ δὲ οὐχ ἥψατο αὐτῆσ καὶ εἶπε. Κύριε, ἔθνοσ ἀγνοοῦν καὶ δίκαιον ἀπολεῖσ̣ οὐκ αὐτόσ μοι εἶπεν, ἀδελφή μου ἐστί̣ καὶ αὕτη μοι εἶπεν, ἀδελφόσ μου ἐστίν̣ ἐν καθαρᾷ καρδίᾳ καὶ ἐν δικαιοσύνῃ χειρῶν ἐποίησα τοῦτο. λίγο εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Θεὸσ καθ̓ ὕπνον. κἀγὼ ἔγνων ὅτι ἐν καθαρᾷ καρδίᾳ ἐποίησασ τοῦτο, καὶ ἐφεισάμην σου τοῦ μὴ ἁμαρτεῖν σε εἰσ ἐμέ. ἕνεκα τούτου οὐκ ἀφῆκά σε ἅψασθαι αὐτῆσ. νῦν δὲ ἀπόδοσ τὴν γυναῖκα τῷ ἀνθρώπῳ, ὅτι προφήτησ ἐστὶ καὶ προσεύξεται περὶ σοῦ καὶ ζήσῃ. εἰ δὲ μὴ ἀποδίδωσ, γνώσῃ ὅτι ἀποθανῇ σὺ καὶ πάντα τὰ σά. καὶ ὤρθρισεν Ἀβιμέλεχ τῷ πρωί̈ καὶ ἐκάλεσε πάντασ τοὺσ παῖδασ αὐτοῦ καὶ ἐλάλησε πάντα τὰ ρήματα ταῦτα εἰσ τὰ ὦτα αὐτῶν, ἐφοβήθησαν δὲ πάντεσ οἱ ἄνθρωποι σφόδρα. καὶ ἐκάλεσεν Ἀβιμέλεχ τὸν Ἁβραάμ, καὶ εἶπεν αὐτῷ. τί τοῦτο ἐποίησασ ἡμῖν̣ μήτι ἡμάρτομεν εἰσ σέ, ὅτι ἐπήγαγεσ ἐπ̓ ἐμὲ καὶ ἐπὶ τὴν βασιλείαν μου ἁμαρτίαν μεγάλην̣ ἔργον, ὃ οὐδεὶσ ποιήσει, πεποίηκάσ μοι. εἶπε δὲ Ἀβιμέλεχ τῷ Ἁβραάμ. τί ἐνιδὼν ἐποίησασ τοῦτο̣ εἶπε δὲ Ἁβραάμ. εἶπα γάρ, ἄρα οὐκ ἔστι θεοσέβεια ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ, ἐμέ τε ἀποκτενοῦσιν ἕνεκεν τῆσ γυναικόσ μου. καὶ γὰρ ἀληθῶσ ἀδελφή μου ἐστὶν ἐκ πατρόσ, ἀλλ̓ οὐκ ἐκ μητρόσ. ἐγενήθη δέ μοι εἰσ γυναῖκα. ἐγένετο δέ, ἡνίκα ἐξήγαγέ με ὁ Θεὸσ ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρόσ μου, καὶ εἶπα αὐτῇ. ταύτην τὴν δικαιοσύνην ποιήσεισ εἰσ ἐμέ, εἰσ πάντα τόπον οὗ ἐὰν εἰσέλθωμεν ἐκεῖ, εἰπὸν ἐμέ, ὅτι ἀδελφόσ μου ἐστίν. ἔλαβε δὲ Ἀβιμέλεχ χίλια δίδραχμα καὶ πρόβατα καὶ μόσχουσ καὶ παῖδασ καὶ παιδίσκασ καὶ ἔδωκε τῷ Ἁβραὰμ καὶ ἀπέδωκεν αὐτῷ Σάρραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ. καὶ εἶπεν Ἀβιμέλεχ τῷ Ἁβραάμ. ἰδοὺ ἡ γῆ μου ἐναντίον σου. οὗ ἐάν σοι ἀρέσκῃ, κατοίκει. τῇ δὲ Σάρρᾳ εἶπεν. ἰδοὺ δέδωκα χίλια δίδραχμα τῷ ἀδελφῷ σου. ταῦτα ἔσται σοι εἰσ τὴν τιμὴ τοῦ προσώπου σου καὶ πάσαισ ταῖσ μετὰ σοῦ. καὶ πάντα ἀλήθευσον. προσηύξατο δὲ Ἁβραὰμ πρὸσ τὸν Θεόν, καὶ ἰάσατο ὁ Θεὸσ τὸν Ἀβιμέλεχ καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ τὰσ παιδίσκασ αὐτοῦ, καὶ ἔτεκον. ὅτι συγκλείων συνέκλεισε Κύριοσ ἔξωθεν πᾶσαν μήτραν ἐν τῷ οἴκῳ Ἀβιμέλεχ, ἕνεκεν Σάρρασ τῆσ γυναικὸσ Ἁβραάμ. ΚΑΙ Κύριοσ ἐπεσκέψατο τὴν Σάρραν, καθὰ εἶπε, καὶ ἐποίησε Κύριοσ τῇ Σάρρᾳ καθὰ ἐλάλησε,

καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκε τῷ Ἁβραὰμ υἱὸν εἰσ τὸ γῆρασ, εἰσ τὸν καιρόν, καθὰ ἐλάλησεν αὐτῷ Κύριοσ. καὶ ἐκάλεσεν Ἁβραὰμ τὸ ὄνομα τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ τοῦ γενομένου αὐτῷ, ὃν ἔτεκεν αὐτῷ Σάρρα, Ἰσαάκ. περιέτεμε δὲ Ἁβραὰμ τὸν Ἰσαὰκ τῇ ἡμέρᾳ τῇ ὀγδόῃ, καθὰ ἐνετείλατο αὐτῷ ὁ Θεόσ. καὶ Ἁβραὰμ ἦν ἑκατὸν ἐτῶν, ἡνίκα ἐγένετο αὐτῷ Ἰσαὰκ ὁ υἱὸσ αὐτοῦ. εἶπε δὲ Σάρρα. γέλωτά μοι ἐποίησε Κύριοσ. ὃσ γὰρ ἂν ἀκούσῃ, συγχαρεῖταί μοι. καὶ εἶπε. τίσ ἀναγγελεῖ τῷ Ἁβραάμ, ὅτι θηλάζει παιδίον Σάρρα̣ ὅτι ἔτεκον υἱὸν ἐν τῷ γήρᾳ μου. Καὶ ηὐξήθη τὸ παιδίον καὶ ἀπεγαλακτίσθη, καὶ ἐποίησεν Ἁβραὰμ δοχὴν μεγάλην, ᾗ ἡμέρᾳ ἀπεγαλακτίσθη Ἰσαὰκ ὁ υἱὸσ αὐτοῦ. ἰδοῦσα δὲ Σάρρα τὸν υἱὸν Ἄγαρ τῆσ Αἰγυπτίασ, ὃσ ἐγένετο τῷ Ἁβραάμ, παίζοντα μετὰ Ἰσαὰκ τοῦ υἱοῦ αὐτῆσ. καὶ εἶπε τῷ Ἁβραάμ. ἔκβαλε τὴν παιδίσκην ταύτην καὶ τὸν υἱὸν αὐτῆσ. οὐ γὰρ μὴ κληρονομήσει ὁ υἱὸσ τῆσ παιδίσκησ ταύτησ μετὰ τοῦ υἱοῦ μου Ἰσαάκ. σκληρὸν δὲ ἐφάνη τὸ ρῆμα σφόδρα ἐναντίον Ἁβραὰμ περὶ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ. εἶπε δὲ ὁ Θεὸσ τῷ Ἁβραάμ. μὴ σκληρὸν ἔστω ἐναντίον σου περὶ τοῦ παιδίου καὶ περὶ τῆσ παιδίσκησ. πάντα ἂν ὅσα εἴπῃ σοι Σάρρα, ἄκουε τῆσ φωνῆσ αὐτῆσ, ὅτι ἐν Ἰσαὰκ κληθήσεταί σοι σπέρμα. καὶ τὸν υἱὸν δὲ τῆσ παιδίσκησ ταύτησ εἰσ ἔθνοσ μέγα ποιήσω αὐτόν, ὅτι σπέρμα σόν ἐστιν. ἀνέστη δὲ Ἁβραὰμ τὸ πρωί̈ καὶ ἔλαβεν ἄρτουσ καὶ ἀσκὸν ὕδατοσ καὶ ἔδωκε τῇ Ἄγαρ καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τῶν ὤμων αὐτῆσ τὸ παιδίον καὶ ἀπέστειλεν αὐτήν. ἀπελθοῦσα δὲ ἐπλανᾶτο κατὰ τὴν ἔρημον, κατὰ τὸ φρέαρ τοῦ ὅρκου. ἐξέλιπε δὲ τὸ ὕδωρ ἐκ τοῦ ἀσκοῦ, καὶ ἔρριψε τὸ παιδίον ὑποκάτω μιᾶσ ἐλάτησ. ἀπελθοῦσα δὲ ἐκάθητο ἀπέναντι αὐτοῦ μακρόθεν ὡσεὶ τόξου βολήν. εἶπε γάρ, οὐ μὴ ἴδω τὸν θάνατον τοῦ παιδίου μου. καὶ ἐκάθισεν ἀπέναντι αὐτοῦ, ἀναβοῆσαν δὲ τὸ παιδίον ἔκλαυσεν. εἰσήκουσε δὲ ὁ Θεὸσ τῆσ φωνῆσ τοῦ παιδίου ἐκ τοῦ τόπου, οὗ ἦν, καὶ ἐκάλεσεν ἄγγελοσ Θεοῦ τὴν Ἄγαρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ εἶπεν αὐτῇ. τί ἐστιν Ἄγαρ̣ μὴ φοβοῦ. ἐπακήκοε γὰρ ὁ Θεὸσ τῆσ φωνῆσ τοῦ παιδίου ἐκ τοῦ τόπου, οὗ ἐστιν. ἀνάστηθι καὶ λαβὲ τὸ παιδίον καὶ κράτησον τῇ χειρί σου αὐτό. εἰσ γὰρ ἔθνοσ μέγα ποιήσω αὐτό. καὶ ἀνέῳξεν ὁ Θεὸσ τοὺσ ὀφθαλμοὺσ αὐτῆσ, καὶ εἶδε φρέαρ ὕδατοσ ζῶντοσ καὶ ἐπορεύθη καὶ ἔπλησε τὸν ἀσκὸν ὕδατοσ καὶ ἐπότισε τὸ παιδίον. καὶ ἦν ὁ Θεὸσ μετὰ τοῦ παιδίου, καὶ ηὐξήθη. καὶ κατῴκησεν ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἐγένετο δὲ τοξότησ. καὶ κατῴκησεν ἐν τῇ ἐρήμῳ τῇ Φαράν, καὶ ἔλαβεν αὐτῷ ἡ μήτηρ γυναῖκα ἐκ γῆσ Αἰγύπτου. Ἐγένετο δὲ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ καὶ εἶπεν Ἀβιμέλεχ καὶ Ὁχοζὰθ ὁ νυμφαγωγὸσ αὐτοῦ καὶ Φιχὸλ ὁ ἀρχιστράτηγοσ τῆσ δυνάμεωσ αὐτοῦ πρὸσ Ἁβραὰμ λέγων. ὁ Θεὸσ μετὰ σοῦ ἐν πᾶσιν, οἷσ ἐὰν ποιῇσ. νῦν οὖν ὄμοσόν μοι τὸν Θεόν, μὴ ἀδικήσειν με μηδὲ τὸ σπέρμα μου, μηδὲ τὸ ὄνομά μου. ἀλλὰ κατὰ τὴν δικαιοσύνην, ἣν ἐποίησα μετὰ σοῦ, ποιήσεισ μετ̓ ἐμοῦ, καὶ τῇ γῇ, ᾗ σὺ παρῴκησασ ἐν αὐτῇ. καὶ εἶπεν Ἁβραάμ. ἐγὼ ὀμοῦμαι. καὶ ἤλεγξεν Ἁβραὰμ τὸν Ἀβιμέλεχ περὶ τῶν φρεάτων τοῦ ὕδατοσ, ὧν ἀφείλοντο οἱ παῖδεσ τοῦ Ἀβιμέλεχ. καὶ εἶπεν αὐτῷ Ἀβιμέλεχ. οὐκ ἔγνων τίσ ἐποίησέ σοι τὸ ρῆμα τοῦτο, οὐδὲ σύ μοι ἀπήγγειλασ, οὐδὲ ἐγὼ ἤκουσα, ἀλλ̓ ἢ σήμερον. καὶ ἔλαβεν Ἁβραὰμ πρόβατα καὶ μόσχουσ, καὶ ἔδωκε τῷ Ἀβιμέλεχ, καὶ διέθεντο ἀμφότεροι διαθήκην. καὶ ἔστησεν Ἁβραὰμ ἑπτὰ ἀμνάδασ προβάτων μόνασ. καὶ εἶπεν Ἀβιμέλεχ τῷ Ἁβραάμ. τί εἰσιν αἱ ἑπτὰ ἀμνάδεσ τῶν προβάτων τούτων, ἃσ ἔστησασ μόνασ̣ καὶ εἶπεν Ἁβραάμ, ὅτι τὰσ ἑπτὰ ἀμνάδασ λήψῃ παῤ ἐμοῦ, ἵνα ὦσί μοι εἰσ μαρτύριον, ὅτι ἐγὼ ὤρυξα τὸ φρέαρ τοῦτο. διὰ τοῦτο ἐπωνόμασε τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου, Φρέαρ ὁρκισμοῦ, ὅτι ἐκεῖ ὤμοσαν ἀμφότεροι. καὶ διέθεντο διαθήκην ἐν τῷ φρέατι τοῦ ὁρκισμοῦ. ἀνέστη δὲ Ἀβιμέλεχ καὶ Ὁχοζὰθ ὁ νυμφαγωγὸσ αὐτοῦ καὶ Φιχὸλ ὁ ἀρχιστράτητοσ τῆσ δυνάμεωσ αὐτοῦ, καὶ ἐπέστρεψαν εἰσ τὴν γῆν τῶν Φυλιστιείμ. καὶ ἐφύτευσεν. Ἁβραὰμ ἄρουραν ἐπὶ τῷ φρέατι τοῦ ὅρκου καὶ ἐπεκαλέσατο ἐκεῖ τὸ ὄνομα Κυρίου, Θεὸσ αἰώνιοσ. παρῴκησε δὲ Ἁβραὰμ ἐν τῇ γῇ τῶν Φυλιστιεὶμ ἡμέρασ πολλάσ. ΚΑΙ ἐγένετο μετὰ τὰ ρήματα ταῦτα ὁ Θεόσ ἐπείρασε τὸν Ἁβραὰμ καὶ εἶπεν αὐτῷ. Ἁβραάμ, Ἁβραάμ. ὁ δὲ εἶπεν. ἰδοὺ ἐγώ.

καὶ εἶπε. λαβὲ τὸν υἱόν σου τὸν ἀγαπητόν, ὃν ἠγάπησασ, τὸν Ἰσαάκ, καὶ πορεύθητι εἰσ τὴν γῆν τὴν ὑψηλὴν καὶ ἀνένεγκον αὐτὸν ἐκεῖ εἰσ ὁλοκάρπωσιν ἐφ̓ ἓν τῶν ὀρέων, ὧν ἄν σοι εἴπω. ἀναστὰσ δὲ Ἁβραὰμ τὸ πρωί̈ ἐπέσαξε τὴν ὄνον αὐτοῦ. παρέλαβε δὲ μεθ̓ ἑαυτοῦ δύο παῖδασ καὶ Ἰσαὰκ τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ σχίσασ ξύλα εἰσ ὁλοκάρπωσιν, ἀναστὰσ ἐπορεύθη καὶ ἦλθεν ἐπὶ τὸν τόπον, ὃν εἶπεν αὐτῷ ὁ Θεόσ, τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ. καὶ ἀναβλέψασ Ἁβραὰμ τοῖσ ὀφθαλμοῖσ αὐτοῦ, εἶδε τὸν τόπον μακρόθεν. καὶ εἶπεν Ἁβραὰμ τοῖσ παισὶν αὐτοῦ. καθίσατε αὐτοῦ μετὰ τῆσ ὄνου, ἐγὼ δὲ καὶ τὸ παιδάριον διελευσόμεθα ἕωσ ὧδε καὶ προσκυνήσαντεσ ἀναστρέψομεν πρὸσ ὑμᾶσ. ἔλαβε δὲ Ἁβραὰμ τὰ ξύλα τῆσ ὁλοκαρπώσεωσ καὶ ἐπέθηκεν Ἰσαὰκ τῷ υἱῷ αὐτοῦ. ἔλαβε δὲ μετὰ χεῖρασ καὶ τὸ πῦρ καὶ τὴν μάχαιραν, καὶ ἐπορεύθησαν οἱ δύο ἅμα. εἶπε δὲ Ἰσαὰκ πρὸσ Ἁβραὰμ τὸν πατέρα αὐτοῦ. πάτερ. ὁ δὲ εἶπε. τί ἐστι, τέκνον̣ εἶπε δέ. ἰδοὺ τὸ πῦρ καὶ τὰ ξύλα. ποῦ ἐστι τὸ πρόβατον τὸ εἰσ ὁλοκάρπωσιν̣ εἶπε δὲ Ἁβραάμ. ὁ Θεὸσ ὄψεται ἑαυτῷ πρόβατον εἰσ ὁλοκάρπωσιν, τέκνον. πορευθέντεσ δὲ ἀμφότεροι ἅμα, ἦλθον ἐπὶ τὸν τόπον, ὃν εἶπεν αὐτῷ ὁ Θεόσ. καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ Ἁβραὰμ τὸ θυσιαστήριον καὶ ἐπέθηκε τὰ ξύλα, καὶ συμποδίσασ Ἰσαὰκ τὸν υἱὸν αὐτοῦ, ἐπέθηκεν αὐτὸν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἐπάνω τῶν ξύλων. καὶ ἐξέτεινεν Ἁβραὰμ τὴν χεῖρα αὐτοῦ λαβεῖν τὴν μάχαιραν σφάξαι τὸν υἱὸν αὐτοῦ. καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸν ἄγγελοσ Κυρίου ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ εἶπεν. Ἁβραάμ, Ἁβραάμ. ὁ δὲ εἶπεν. ἰδοὺ ἐγώ. καὶ εἶπε. μὴ ἐπιβάλῃσ τὴν χεῖρά σου ἐπὶ τὸ παιδάριον μηδὲ ποιήσῃσ αὐτῷ μηδέν. νῦν γὰρ ἔγνων, ὅτι φοβῇ σὺ τὸν Θεὸν καὶ οὐκ ἐφείσω τοῦ υἱοῦ σου τοῦ ἀγαπητοῦ δἰ ἐμέ. καὶ ἀναβλέψασ Ἁβραὰμ τοῖσ ὀφθαλμοῖσ αὐτοῦ εἶδε, καὶ ἰδοὺ κριὸσ εἷσ κατεχόμενοσ ἐν φυτῷ Σαβὲκ τῶν κεράτων. καὶ ἐπορεύθη Ἁβραὰμ καὶ ἔλαβε τὸν κριὸν καὶ ἀνήνεγκεν αὐτὸν εἰσ ὁλοκάρπωσιν ἀντὶ Ἰσαὰκ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ. καὶ ἐκάλεσεν Ἁβραὰμ τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου, Κύριοσ εἶδεν, ἵνα εἴπωσι σήμερον, ἐν τῷ ὄρει Κύριοσ ὤφθη. καὶ ἐκάλεσεν ἄγγελοσ Κυρίου τὸν Ἁβραὰμ δεύτερον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, λέγων. κατ̓ ἐμαυτοῦ ὤμοσα, λέγει Κύριοσ, οὗ εἵνεκεν ἐποίησασ τὸ ρῆμα τοῦτο, καὶ οὐκ ἐφείσω τοῦ υἱοῦ σου τοῦ ἀγαπητοῦ δἰ ἐμέ, ἦ μὴν εὐλογῶν εὐλογήσω σε, καὶ πληθύνων πληθυνῶ τὸ σπέρμα σου, ὡσ τοὺσ ἀστέρασ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ὡσ τὴν ἄμμον τὴν παρὰ τὸ χεῖλοσ τῆσ θαλάσσησ, καὶ κληρονομήσει τὸ σπέρμα σου τὰσ πόλεισ τῶν ὑπεναντίων. καὶ ἐνευλογηθήσονται ἐν τῷ σπέρματί σου πάντα τὰ ἔθνη τῆσ γῆσ, ἀνθ̓ ὧν ὑπήκουσασ τῆσ ἐμῆσ φωνῆσ. ἀπεστράφη δὲ Ἁβραὰμ πρὸσ τοὺσ παῖδασ αὐτοῦ, καὶ ἀναστάντεσ ἐπορεύθησαν ἅμα ἐπὶ τὸ φρέαρ τοῦ ὅρκου. καὶ κατῴκησεν Ἁβραὰμ ἐπὶ τὸ φρέαρ τοῦ ὅρκου. Ἐγένετο δὲ μετὰ τὰ ρήματα ταῦτα καὶ ἀνηγγέλη τῷ Ἁβραὰμ λέγοντεσ. ἰδοὺ τέτοκε Μελχὰ καὶ αὐτὴ υἱοὺσ τῷ Ναχὼρ τῷ ἀδελφῷ σου, τὸν Οὒζ πρωτότοκον καὶ τὸν Βαὺξ ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ τὸν Καμουὴλ πατέρα Σύρων καὶ τὸν Χαζὰδ καὶ Ἀζαῦ καὶ τὸν Φαλδὲσ καὶ τὸν Ἰελδὰφ καὶ τὸν Βαθουήλ. Βαθουὴλ δὲ ἐγέννησε τὴν Ρεβέκκαν. ὀκτὼ οὗτοι υἱοί, οὓσ ἔτεκε Μελχὰ τῷ Ναχὼρ τῷ ἀδελφῷ Ἁβραάμ. καὶ ἡ παλλακὴ αὐτοῦ, ᾗ ὄνομα Ρεημά, ἔτεκε καὶ αὐτὴ τὸν Ταβὲκ καὶ τὸν Ταὰμ καὶ τὸν Τοχὸσ καὶ τὸν Μοχά. ΕΓΕΝΕΤΟ δὲ ἡ ζωὴ Σάρρασ ἔτη ἑκατὸν εἰκοσιεπτά.

καὶ ἀπέθανε Σάρρα ἐν πόλει Ἀρβόκ, ἥ ἐστιν ἐν τῷ κοιλώματι αὑ̔́τη ἐστὶ Χεβρών̓ ἐν τῇ γῇ Χαναάν. ἦλθε δὲ Ἁβραὰμ κόψασθαι Σάρραν καὶ πενθῆσαι. καὶ ἀνέστη Ἁβραὰμ ἀπὸ τοῦ νεκροῦ αὐτοῦ καὶ εἶπεν Ἁβραὰμ τοῖσ υἱοῖσ τοῦ Χὲτ λέγων. πάροικοσ καὶ παρεπίδημοσ ἐγώ εἰμι μεθ̓ ὑμῶν. δότε μοι οὖν κτῆσιν τάφου μεθ̓ ὑμῶν, καὶ θάψω τὸν νεκρόν μου ἀπ̓ ἐμοῦ. ἀπεκρίθησαν δὲ οἱ υἱοὶ Χὲτ πρὸσ Ἁβραὰμ λέγοντεσ. μὴ κύριε. ἄκουσον δὲ ἡμῶν. βασιλεὺσ παρὰ Θεοῦ σὺ εἶ ἐν ἡμῖν. ἐν τοῖσ ἐκλεκτοῖσ μνημείοισ ἡμῶν θάψον τὸν νεκρόν σου. οὐδεὶσ γὰρ ἡμῶν οὐ μὴ κωλύσει τὸ μνημεῖον αὐτοῦ ἀπὸ σοῦ τοῦ θάψαι τὸν νεκρόν σου ἐκεῖ. ἀναστὰσ δὲ Ἁβραὰμ προσεκύνησε τῷ λαῷ τῆσ γῆσ, τοῖσ υἱοῖσ τοῦ Χέτ, καὶ ἐλάλησε πρὸσ αὐτοὺσ Ἁβραὰμ λέγων. εἰ ἔχετε τῇ ψυχῇ ὑμῶν, ὥστε θάψαι τὸν νεκρόν μου ἀπὸ προσώπου μου, ἀκούσατέ μου καὶ λαλήσατε περὶ ἐμοῦ Ἐφρὼν τῷ τοῦ Σαάρ, καὶ δότω μοι τὸ σπήλαιον τὸ διπλοῦν, ὅ ἐστιν αὐτῷ, τὸ ὂν ἐν μέρει τοῦ ἀγροῦ αὐτοῦ. ἀργυρίου τοῦ ἀξίου δότω μοι αὐτὸ ἐν ὑμῖν εἰσ κτῆσιν μνημείου. Ἐφρὼν δὲ ἐκάθητο ἐν μέσῳ τῶν υἱῶν Χέτ. ἀποκριθεὶσ δὲ Ἐφρὼν ὁ Χετταῖοσ πρὸσ Ἁβραὰμ εἶπεν, ἀκουόντων τῶν υἱῶν Χὲτ καὶ τῶν εἰσπορευομένων εἰσ τὴν πόλιν πάντων, λέγων. παῤ ἐμοὶ γενοῦ, κύριε, καὶ ἄκουσόν μου. τὸν ἀγρὸν καὶ τὸ σπήλαιον τὸ ἐν αὐτῷ σοὶ δίδωμι. ἐναντίον πάντων τῶν πολιτῶν μου δέδωκά σοι. θάψον τὸν νεκρόν σου. καὶ προσεκύνησεν Ἁβραὰμ ἐναντίον τοῦ λαοῦ τῆσ γῆς καὶ εἶπε τῷ Ἐφρὼν εἰσ τὰ ὦτα ἐναντίον τοῦ λαοῦ τῆσ γῆσ. ἐπειδὴ πρὸσ ἐμοῦ εἶ, ἄκουσόν μου. τὸ ἀργύριον τοῦ ἀγροῦ λάβε παῤ ἐμοῦ, καὶ θάψω τὸν νεκρόν μου ἐκεῖ. ἀπεκρίθη δὲ Ἐφρὼν τῷ Ἀβραὰμ λέγων. οὐχὶ κύριε, ἀκήκοα γάρ, γῆ τετρακοσίων διδράχμων ἀργυρίου, ἀλλὰ τί ἂν εἴη τοῦτο ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ̣ σὺ δὲ τὸν νεκρόν σου θάψον. καὶ ἤκουσεν Ἁβραὰμ τοῦ Ἐφρών, καὶ ἀποκατέστησεν Ἁβραὰμ τῷ Ἐφρὼν τὸ ἀργύριον, ὃ ἐλάλησεν εἰσ τὰ ὦτα τῶν υἱῶν Χέτ, τετρακόσια δίδραχμα ἀργυρίου δοκίμου ἐμπόροισ. καὶ ἔστη ὁ ἀγρὸσ Ἐφρών, ὃσ ἦν ἐν τῷ διπλῷ σπηλαίῳ, ὅσ ἐστι κατὰ πρόσωπον Μαμβρῆ, ὁ ἀγρὸσ καὶ τὸ σπήλαιον, ὃ ἦν ἐν αὐτῷ, καὶ πᾶν δένδρον, ὃ ἦν ἐν τῷ ἀγρῷ, καὶ πᾶν ὅ ἐστιν ἐν τοῖσ ὁρίοισ αὐτοῦ κύκλῳ, τῷ Ἁβραάμ, εἰσ κτῆσιν ἐναντίον τῶν υἱῶν Χὲτ καὶ πάντων τῶν εἰσπορευομένων εἰσ τὴν πόλιν. μετὰ ταῦτα ἔθαψεν Ἁβραὰμ Σάρραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ ἐν τῷ σπηλαίῳ τοῦ ἀγροῦ τῷ διπλῷ, ὅ ἐστιν ἀπέναντι Μαμβρῆ αὑ̔́τη ἐστὶ Χεβρών̓ ἐν τῇ γῇ Χαναάν. καὶ ἐκυρώθη ὁ ἀγρὸσ καὶ τὸ σπήλαιον, ὃ ἦν ἐν αὐτῷ, τῷ Ἁβραὰμ εἰσ κτῆσιν τάφου παρὰ τῶν υἱῶν Χέτ. ΚΑΙ Ἁβραὰμ ἦν πρεσβύτεροσ προβεβηκὼσ ἡμερῶν, καὶ ὁ Κύριοσ ηὐλόγησε τὸν Ἁβραὰμ κατὰ πάντα.

καὶ εἶπεν Ἁβραὰμ τῷ παιδὶ αὐτοῦ τῷ πρεσβυτέρῳ τῆσ οἰκίασ αὐτοῦ τῷ ἄρχοντι πάντων τῶν αὐτοῦ. θὲσ τὴν χεῖρά σου ὑπὸ τὸν μηρόν μου, καὶ ἐξορκιῶ σε Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ καὶ τὸν Θεὸν τῆσ γῆσ, ἵνα μὴ λάβῃσ γυναῖκα τῷ υἱῷ μου Ἰσαὰκ ἀπὸ τῶν θυγατέρων τῶν Χαναναίων, μεθ̓ ὧν ἐγὼ οἰκῶ ἐν αὐτοῖσ, ἀλλ̓ ἢ εἰσ τὴν γῆν μου, οὗ ἐγεννήθην, πορεύσῃ καὶ εἰσ τὴν φυλήν μου καὶ λήψῃ γυναῖκα τῷ υἱῷ μου Ἰσαὰκ ἐκεῖθεν. εἶπε δὲ πρὸσ αὐτὸν ὁ παῖσ. μή ποτε οὐ βούληται ἡ γυνὴ πορευθῆναι μετ̓ ἐμοῦ ὀπίσω εἰσ τὴν γῆν ταύτην. ἀποστρέψω τὸν υἱόν σου εἰσ τὴν γῆν, ὅθεν ἐξῆλθεσ ἐκεῖθεν̣ εἶπε δὲ πρὸσ αὐτὸν Ἁβραάμ. πρόσεχε σεαυτῷ, μὴ ἀποστρέψῃσ τὸν υἱόν μου ἐκεῖ. Κύριοσ ὁ Θεὸσ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ὁ Θεὸσ τῆσ γῆσ, ὃσ ἔλαβέ με ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρόσ μου καὶ ἐκ τῆσ γῆσ, ἧσ ἐγεννήθην, ὃσ ἐλάλησέ μοι καὶ ὃσ ὤμοσέ μοι λέγων. σοὶ δώσω τὴν γῆν ταύτην καὶ τῷ σπέρματί σου, αὐτὸσ ἀποστελεῖ τὸν ἄγγελον αὐτοῦ ἔμπροσθέν σου. καὶ λήψῃ γυναῖκα τῷ υἱῷ μου ἐκεῖθεν. ἐὰν δὲ μὴ θέλῃ ἡ γυνὴ πορευθῆναι μετὰ σοῦ εἰσ τὴν γῆν ταύτην, καθαρὸσ ἔσῃ ἀπὸ τοῦ ὅρκου μου. μόνον τὸν υἱόν μου μὴ ἀποστρέψῃσ ἐκεῖ. καὶ ἔθηκεν ὁ παῖσ τὴν χεῖρα αὐτοῦ ὑπὸ τὸν μηρὸν Ἁβραὰμ τοῦ κυρίου αὐτοῦ καὶ ὤμοσεν αὐτῷ περὶ τοῦ ρήματοσ τούτου. Καὶ ἔλαβεν ὁ παῖσ δέκα καμήλουσ ἀπὸ τῶν καμήλων τοῦ κυρίου αὐτοῦ καὶ ἀπὸ πάντων τῶν ἀγαθῶν τοῦ κυρίου αὐτοῦ μεθ̓ ἑαυτοῦ καὶ ἀναστὰσ ἐπορεύθη εἰσ τὴν Μεσοποταμίαν εἰσ τὴν πόλιν Ναχώρ. καὶ ἐκοίμισε τὰσ καμήλουσ ἔξω τῆσ πόλεωσ παρὰ τὸ φρέαρ τοῦ ὕδατοσ τὸ πρὸσ ὀψέ, ἡνίκα ἐκπορεύονται αἱ ὑδρευόμεναι. καὶ εἶπε. Κύριε ὁ Θεὸσ τοῦ κυρίου μου Ἁβραάμ, εὐόδωσον ἐναντίον ἐμοῦ σήμερον καὶ ποίησον ἔλεοσ μετὰ τοῦ κυρίου μου Ἁβραάμ. ἰδοὺ ἐγὼ ἕστηκα ἐπὶ τῆσ πηγῆσ τοῦ ὕδατοσ, αἱ δὲ θυγατέρεσ τῶν οἰκούντων τὴν πόλιν ἐκπορεύονται ἀντλῆσαι ὕδωρ, καὶ ἔσται ἡ παρθένοσ, ᾗ ἂν ἐγὼ εἴπω, ἐπίκλινον τὴν ὑδρίαν σου, ἵνα πίω, καὶ εἴπῃ μοι, πίε σύ, καὶ τὰσ καμήλουσ σου ποτιῶ, ἕωσ ἂν παύσωνται πίνουσαι, ταύτην ἡτοίμασασ τῷ παιδί σου τῷ Ἰσαάκ, καὶ ἐν τούτῳ γνώσομαι ὅτι ἐποίησασ ἔλεοσ μετὰ τοῦ κυρίου μου Ἁβραάμ. καὶ ἐγένετο πρὸ τοῦ συντελέσαι αὐτὸν λαλοῦντα ἐν τῇ διανοίᾳ αὐτοῦ, καὶ ἰδοὺ Ρεβέκκα ἐξεπορεύετο ἡ τεχθεῖσα Βαθουήλ, υἱῷ Μελχὰσ τῆσ γυναικὸσ Ναχώρ, ἀδελφοῦ δὲ Ἁβραάμ, ἔχουσα τὴν ὑδρίαν ἐπὶ τῶν ὤμων αὐτῆσ. ἡ δὲ παρθένοσ ἦν καλὴ τῇ ὄψει σφόδρα. παρθένοσ ἦν, ἀνὴρ οὐκ ἔγνω αὐτήν. καταβᾶσα δὲ ἐπὶ τὴν πηγὴν ἔπλησε τὴν ὑδρίαν αὐτῆσ καὶ ἀνέβη. ἐπέδραμε δὲ ὁ παῖσ εἰσ συνάντησιν αὐτῆσ καὶ εἶπε. πότισόν με μικρὸν ὕδωρ ἐκ τῆσ ὑδρίασ σου. ἡ δὲ εἶπε. πίε, κύριε. καὶ ἔσπευσε καὶ καθεῖλε τὴν ὑδρίαν ἐπὶ τὸν βραχίονα αὐτῆσ καὶ ἐπότισεν αὐτόν, ἕωσ ἐπαύσατο πίνων. καὶ εἶπε. καὶ ταῖσ καμήλοισ σου ὑδρεύσομαι, ἕωσ ἂν πᾶσαι πίωσι. καὶ ἔσπευσε καὶ ἐξεκένωσε τὴν ὑδρίαν εἰσ τὸ ποτιστήριον καὶ ἔδραμεν ἐπὶ τὸ φρέαρ ἀντλῆσαι πάλιν καὶ ὑδρεύσατο πάσαισ ταῖσ καμήλοισ. ὁ δὲ ἄνθρωποσ κατεμάνθανεν αὐτὴν καὶ παρεσιώπα τοῦ γνῶναι, εἰ εὐώδωκε Κύριοσ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ ἢ οὔ. ἐγένετο δέ, ἡνίκα ἐπαύσαντο πᾶσαι αἱ κάμηλοι πίνουσαι, ἔλαβεν ὁ ἄνθρωποσ ἐνώτια χρυσᾶ ἀνὰ δραχμὴν ὁλκῆσ καὶ δύο ψέλλια ἐπὶ τὰσ χεῖρασ αὐτῆσ, δέκα χρυσῶν ὁλκὴ αὐτῶν. καὶ ἐπηρώτησεν αὐτὴν καὶ εἶπε. θυγάτηρ τίνοσ εἶ̣ ἀνάγγειλόν μοι, εἰ ἔστι παρὰ τῷ πατρί σου τόποσ ἡμῖν τοῦ καταλῦσαι. ἡ δὲ εἶπεν αὐτῷ. θυγάτηρ Βαθουήλ εἰμι τοῦ Μελχάσ, ὃν ἔτεκε τῷ Ναχώρ. καὶ εἶπεν αὐτῷ. καὶ ἄχυρα καὶ χορτάσματα πολλὰ παῤ ἡμῖν καὶ τόποσ τοῦ καταλῦσαι. καὶ εὐδοκήσασ ὁ ἄνθρωποσ προσεκύνησε τῷ Κυρίῳ καὶ εἶπεν. εὐλογητὸσ Κύριοσ ὁ Θεὸσ τοῦ κυρίου μου Ἁβραάμ, ὃσ οὐκ ἐγκατέλιπε τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ καὶ τὴν ἀλήθειαν ἀπὸ τοῦ κυρίου μου. ἐμέ τε εὐώδωκε Κύριοσ εἰσ οἶκον τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ κυρίου μου. Καὶ δραμοῦσα ἡ παῖσ ἀνήγγειλεν εἰσ τὸν οἶκον τῆσ μητρὸσ αὐτῆσ κατὰ τὰ ρήματα ταῦτα. τῇ δὲ Ρεβέκκᾳ ἀδελφὸσ ἦν ᾧ ὄνομα Λάβαν. καὶ ἔδραμε Λάβαν πρὸσ τὸν ἄνθρωπον ἔξω ἐπὶ τὴν πηγήν. καὶ ἐγένετο ἡνίκα εἶδε τὰ ἐνώτια καὶ τὰ ψέλλια ἐν ταῖσ χερσὶ τῆσ ἀδελφῆσ αὐτοῦ καὶ ὅτε ἤκουσε τὰ ρήματα Ρεβέκκασ τῆσ ἀδελφῆσ αὐτοῦ λεγούσησ. οὕτω λελάληκέ μοι ὁ ἄνθρωποσ, καὶ ἦλθε πρὸσ τὸν ἄνθρωπον ἑστηκότοσ αὐτοῦ ἐπὶ τῶν καμήλων ἐπὶ τῆσ πηγῆς καὶ εἶπεν αὐτῷ. δεῦρο εἴσελθε. εὐλογητὸσ Κυρίου. ἱνατί ἕστηκασ ἔξω̣ ἐγὼ δὲ ἡτοίμασα τὴν οἰκίαν καὶ τόπον ταῖσ καμήλοισ. εἰσῆλθε δὲ ὁ ἄνθρωποσ εἰσ τὴν οἰκίαν καὶ ἀπέσαξε τὰσ καμήλουσ καὶ ἔδωκεν ἄχυρα καὶ χορτάσματα ταῖσ καμήλοισ καὶ ὕδωρ νίψασθαι τοῖσ ποσὶν αὐτοῦ καὶ τοῖσ ποσὶ τῶν ἀνδρῶν τῶν μετ̓ αὐτοῦ. καὶ παρέθηκεν αὐτοῖσ ἄρτουσ φαγεῖν. καὶ εἶπεν. οὐ μὴ φάγω, ἕωσ τοῦ λαλῆσαί με τὰ ρήματά μου. καὶ εἶπαν. λάλησον. Καὶ εἶπε. παῖσ Ἁβραὰμ ἐγώ εἰμι. Κύριοσ δὲ ηὐλόγησε τὸν κύριόν μου σφόδρα, καὶ ὑψώθη. καὶ ἔδωκεν αὐτῷ πρόβατα καὶ μόσχουσ καὶ ἀργύριον καὶ χρυσίον, παῖδασ καὶ παιδίσκασ, καμήλουσ καὶ ὄνουσ. καὶ ἔτεκε Σάρρα ἡ γυνὴ τοῦ κυρίου μου υἱὸν ἕνα τῷ κυρίῳ μου μετὰ τὸ γηράσαι αὐτόν, καὶ ἔδωκεν αὐτῷ ὅσα ἦν αὐτῷ. καὶ ὥρκισέ με ὁ κύριόσ μου, λέγων. οὐ λήψῃ γυναῖκα τῷ υἱῷ μου ἀπὸ τῶν θυγατέρων τῶν Χαναναίων, ἐν οἷσ ἐγὼ παροικῶ ἐν τῇ γῇ αὐτῶν, ἀλλ̓ ἢ εἰσ τὸν οἶκον τοῦ πατρόσ μου πορεύσῃ καὶ εἰσ τὴν φυλήν μου καὶ λήψῃ γυναῖκα τῷ υἱῷ μου ἐκεῖθεν. εἶπα δὲ τῷ κυρίῳ μου. μήποτε οὐ πορεύσεται ἡ γυνὴ μετ̓ ἐμοῦ. καὶ εἶπέ μοι. Κύριοσ ὁ Θεόσ, ᾧ εὐηρέστησα ἐναντίον αὐτοῦ, αὐτὸσ ἐξαποστελεῖ τὸν ἄγγελον αὐτοῦ μετὰ σοῦ καὶ εὐοδώσει τὴν ὁδόν σου, καὶ λήψῃ γυναῖκα τῷ υἱῷ μου ἐκ τῆσ φυλῆσ μου καὶ ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρόσ μου. τότε ἀθῷοσ ἔσῃ ἀπὸ τῆσ ἀρᾶσ μου. ἡνίκα γὰρ ἐὰν ἔλθῃσ εἰσ τὴν φυλήν μου καὶ μή σοι δῶσι, καὶ ἔσῃ ἀθῷοσ ἀπὸ τοῦ ὁρκισμοῦ μου. καὶ ἐλθὼν σήμερον ἐπὶ τὴν πηγὴν εἶπα. Κύριε ὁ Θεὸσ τοῦ κυρίου μου Ἁβραάμ, εἰ σὺ εὐοδοῖσ τὴν ὁδόν μου, ἐν ᾗ νῦν ἐγὼ πορεύομαι ἐν αὐτῇ, ἰδοὺ ἐγὼ ἐφέστηκα ἐπὶ τῆσ πηγῆσ τοῦ ὕδατοσ, καὶ αἱ θυγατέρεσ τῶν ἀνθρώπων τῆσ πόλεωσ ἐκπορεύονται ἀντλῆσαι ὕδωρ, καὶ ἔσται ἡ παρθένοσ, ᾗ ἂν ἐγὼ εἴπω, πότισόν με ἐκ τῆσ ὑδρίασ σου μικρὸν ὕδωρ, καὶ εἴπῃ μοι, καὶ σὺ πίε καὶ ταῖσ καμήλοισ σου ὑδρεύσομαι, αὕτη ἡ γυνή, ἣν ἡτοίμασε Κύριοσ τῷ ἑαυτοῦ θεράποντι Ἰσαάκ, καὶ ἐν τούτῳ γνώσομαι, ὅτι πεποίηκασ ἔλεοσ τῷ κυρίῳ μου Ἁβραάμ. καὶ ἐγένετο πρὸ τοῦ συντελέσαι με λαλοῦντα ἐν τῇ διανοίᾳ μου, εὐθὺσ Ρεβέκκα ἐξεπορεύετο ἔχουσα τὴν ὑδρίαν ἐπὶ τῶν ὤμων καὶ κατέβη ἐπὶ τὴν πηγὴν καὶ ὑδρεύσατο. εἶπα δὲ αὐτῇ. πότισόν με. καί σπεύσασα καθεῖλε τὴν ὑδρίαν ἐπὶ τὸν βραχίονα αὐτῆσ ἀφ̓ ἑαυτῆσ καὶ εἶπε. πίε σύ, καὶ τὰσ καμήλουσ σου ποτιῶ. καὶ ἔπιον καὶ τὰσ καμήλουσ ἐπότισε. καὶ ἠρώτησα αὐτήν. καὶ εἶπα. θυγάτηρ τίνοσ εἶ̣ ἀνάγγειλόν μοι. ἡ δὲ ἔφη. θυγάτηρ Βαθουήλ εἰμι τοῦ υἱοῦ Ναχώρ, ὃν ἔτεκεν αὐτῷ Μελχά. καὶ περιέθηκα αὐτῇ τὰ ἐνώτια καί τὰ ψέλλια περὶ τὰσ χεῖρασ αὐτῆσ. καὶ εὐδοκήσασ προσεκύνησα τῷ Κυρίῳ καὶ εὐλόγησα Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ κυρίου μου Ἁβραάμ, ὃσ εὐώδωσέ με ἐν ὁδῷ ἀληθείασ, λαβεῖν τὴν θυγατέρα τοῦ ἀδελφοῦ τοῦ κυρίου μου τῷ υἱῷ αὐτοῦ. εἰ οὖν ποιεῖτε ὑμεῖσ ἔλεοσ καὶ δικαιοσύνην πρὸσ τὸν κύριόν μου, ἀπαγγείλατέ μοι, εἰ δὲ μή, ἀπαγγείλατέ μοι, ἵνα ἐπιστρέψω εἰσ δεξιὰν ἢ ἀριστεράν. Ἀποκριθεὶσ δὲ Λάβαν καὶ Βαθουὴλ εἶπαν. παρὰ Κυρίου ἐξῆλθε τὸ πρόσταγμα τοῦτο. οὐ δυνησόμεθα οὖν σοι ἀντειπεῖν κακὸν ἢ καλόν. ἰδοὺ Ρεβέκκα ἐνώπιόν σου. λαβὼν ἀπότρεχε. καί ἔστω γυνὴ τῷ υἱῷ τοῦ κυρίου σου, καθὰ ἐλάλησε Κύριοσ. ἐγένετο δὲ ἐν τῷ ἀκοῦσαι τὸν παῖδα τοῦ Ἁβραὰμ τῶν ρημάτων τούτων, προσεκύνησεν ἐπὶ τὴν γῆν τῷ Κυρίῳ. καὶ ἐξενέγκασ ὁ παῖσ σκεύη ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ καὶ ἱματισμὸν ἔδωκε τῇ Ρεβέκκᾳ καὶ δῶρα ἔδωκε τῷ ἀδελφῷ αὐτῆσ καὶ τῇ μητρὶ αὐτῆσ. καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον καὶ αὐτὸσ καὶ οἱ ἄνδρεσ οἱ μετ̓ αὐτοῦ ὄντεσ, καὶ ἐκοιμήθησαν.̀ρ̀ν̀ρ̀ν̀ρ̀ν̀ρ̀ν Καὶ ἀναστὰσ τὸ πρωί̈ εἶπεν. ἐκπέμψατέ με, ἵνα ἀπέλθω πρὸσ τὸν κύριόν μου. εἶπαν δὲ οἱ ἀδελφοὶ αὐτῆσ καὶ ἡ μήτηρ. μεινάτω ἡ παρθένοσ μεθ̓ ἡμῶν ἡμέρασ ὡσεὶ δέκα, καὶ μετὰ ταῦτα ἀπελεύσεται. ὁ δὲ εἶπε πρὸσ αὐτούσ. μὴ κατέχετέ με, καὶ Κύριοσ εὐώδωσε τὴν ὁδόν μου ἐν ἐμοί. ἐκπέμψατέ με, ἵνα ἀπέλθω πρὸσ τὸν κύριόν μου. οἱ δὲ εἶπαν. καλέσωμεν τὴν παῖδα καὶ ἐρωτήσωμεν τὸ στόμα αὐτῆσ. καὶ ἐκάλεσαν τὴν Ρεβέκκαν καὶ εἶπαν αὐτῇ. πορεύσῃ μετὰ τοῦ ἀνθρώπου τούτου̣ ἡ δὲ εἶπε. πορεύσομαι. καὶ ἐξέπεμψαν Ρεβέκκαν τὴν ἀδελφὴν αὐτῶν καὶ τὰ ὑπάρχοντα αὐτῆσ καὶ τὸν παῖδα τοῦ Ἁβραὰμ καὶ τοὺσ μετ̓ αὐτοῦ. καὶ εὐλόγησαν Ρεβέκκαν καὶ εἶπαν αὐτῇ. ἀδελφὴ ἡμῶν εἶ. γίνου εἰσ χιλιάδασ μυριάδων, καὶ κληρονομησάτω τὸ σπέρμα σου τὰσ πόλεισ τῶν ὑπεναντίων. ἀναστᾶσα δὲ Ρεβέκκα καὶ αἱ ἅβραι αὐτῆσ, ἐπέβησαν ἐπὶ τὰσ καμήλουσ καὶ ἐπορεύθησαν μετὰ τοῦ ἀνθρώπου, καὶ ἀναλαβὼν ὁ παῖσ τὴν Ρεβέκκαν ἀπῆλθεν. Ἰσαὰκ δὲ διεπορεύετο διὰ τῆσ ἐρήμου κατὰ τὸ φρέαρ τῆσ ὁράσεωσ. αὐτὸσ δὲ κατώκει ἐν τῇ γῇ τῇ πρὸσ λίβα. καὶ ἐξῆλθεν Ἰσαὰκ ἀδολεσχῆσαι εἰσ τὸ πεδίον τὸ πρὸσ δείλησ καὶ ἀναβλέψασ τοῖσ ὀφθαλμοῖσ αὐτοῦ εἶδε καμήλουσ ἐρχομένασ. καὶ ἀναβλέψασα Ρεβέκκα τοῖσ ὀφθαλμοῖσ εἶδε τὸν Ἰσαὰκ καὶ κατεπήδησεν ἀπὸ τῆσ καμήλου. καὶ εἶπε τῷ παιδί. τίσ ἐστιν ὁ ἄνθρωποσ ἐκεῖνοσ ὁ πορευόμενοσ ἐν τῷ πεδίῳ εἰσ συνάντησιν ἡμῖν̣ εἶπε δὲ ὁ παῖσ. οὗτόσ ἐστιν ὁ κύριόσ μου. ἡ δὲ λαβοῦσα τὸ θέριστρον περιεβάλετο. καὶ διηγήσατο ὁ παῖσ τῷ Ἰσαὰκ πάντα τὰ ρήματα, ἃ ἐποίησεν. εἰσῆλθε δὲ Ἰσαὰκ εἰσ τὸν οἶκον τῆσ μητρὸσ αὐτοῦ καὶ ἔλαβε τὴν Ρεβέκκαν, καὶ ἐγένετο αὐτοῦ γυνή, καὶ ἠγάπησεν αὐτήν. καὶ παρεκλήθη Ἰσαὰκ περὶ Σάρρασ τῆσ μητρὸσ αὐτοῦ. ΠΡΟΣΘΕΜΕΝΟΣ δὲ Ἁβραὰμ ἔλαβε γυναῖκα, ἧ ὄνομα Χεττούρα.

ἔτεκε δὲ αὐτῷ τὸν Ζομβρᾶν καὶ τὸν Ἰεζὰν καὶ τὸν Μαδὰλ καὶ τὸν Μαδιὰμ καὶ τὸν Ἰεσβὼκ καὶ τὸν Σωκέ. Ιεζὰν δὲ ἐγέννησε καὶ τὸν Θαιμὰν τὸν Σαβὰ καὶ τὸν Δεδάν. υἱοὶ δὲ Δεδὰν ἐγένοντο Ραγουὴλ καὶ Ναβδεὴλ καὶ Ἀσσουριεὶμ καὶ Λατουσιεὶμ καὶ Λαωμείμ. υἱοὶ δὲ Μαδιὰμ Γεφὰρ καὶ Ἀφεὶρ καὶ Ἐνὼχ καὶ Ἀβειρὰ καὶ Ἐλδαγά. πάντεσ οὗτοι ἦσαν υἱοὶ Χεττούρασ. Ἔδωκε δὲ Ἁβραὰμ πάντα τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ Ἰσαὰκ τῷ υἱῷ αὐτοῦ, καὶ τοῖσ υἱοῖσ τῶν παλλακῶν αὐτοῦ ἔδωκεν Ἁβραὰμ δόματα καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτοὺσ ἀπὸ Ἰσαὰκ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, ἔτι ζῶντοσ αὐτοῦ, πρὸσ ἀνατολὰσ εἰσ γῆν ἀνατολῶν. ταῦτα δὲ τὰ ἔτη ἡμερῶν τῆσ ζωῆσ Ἁβραὰμ ὅσα ἔζησεν, ἑκατὸν ἑβδομηκονταπέντε ἔτη. καὶ ἐκλείπων ἀπέθανεν Ἁβραὰμ ἐν γήρᾳ καλῷ πρεσβύτησ καὶ πλήρησ ἡμερῶν καὶ προσετέθη πρὸσ τὸν λαὸν αὐτοῦ. καὶ ἔθαψαν αὐτὸν Ἰσαὰκ καὶ Ἰσμαὴλ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ εἰσ τὸ σπήλαιον τὸ διπλοῦν, εἰσ τὸν ἀγρὸν Ἐφρὼν τοῦ Σαὰρ τοῦ Χετταίου, ὅσ ἐστιν ἀπέναντι Μαμβρῆ, τὸν ἀγρὸν καὶ τὸ σπήλαιον, ὃ ἐκτήσατο Ἁβραὰμ παρὰ τῶν υἱῶν τοῦ Χέτ, ἐκεῖ ἔθαψαν Ἁβραὰμ καὶ Σάρραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ. ἐγένετο δὲ μετὰ τὸ ἀποθανεῖν Ἁβραάμ, εὐλόγησεν ὁ Θεὸσ τὸν Ἰσαὰκ υἱὸν αὐτοῦ. καὶ κατῴκησεν Ἰσαὰκ παρὰ τὸ φρέαρ τῆσ ὁράσεωσ. Αὗται δέ αἱ γενέσεισ Ἰσμαὴλ τοῦ υἱοῦ Ἁβραάμ, ὃν ἔτεκεν Ἄγαρ ἡ Αἰγυπτία ἡ παιδίσκη Σάρρασ τῷ Ἁβραάμ. καὶ ταῦτα τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν Ἰσμαὴλ κατ̓ ὀνόματα τῶν γενεῶν αὐτοῦ. πρωτότοκοσ Ἰσμαὴλ Ναβαιώθ, καὶ Κηδὰρ καὶ Ναβδεὴλ καὶ Μασσὰμ καὶ Μασμὰ καὶ Δουμὰ καὶ Μασσῆ καὶ Χοδδὰν καὶ Θαιμὰν καὶ Ἰετοὺρ καὶ Ναφὲσ καὶ Κεδμά. οὗτοί εἰσιν οἱ υἱοὶ Ἰσμαὴλ καὶ ταῦτα τὰ ὀνόματα αὐτῶν ἐν ταῖσ σκηναῖσ αὐτῶν καὶ ἐν ταῖσ ἐπαύλεσιν αὐτῶν. δώδεκα ἄρχοντεσ κατὰ ἔθνη αὐτῶν. καὶ ταῦτα τὰ ἔτη τῆσ ζωῆσ Ἰσμαήλ. ἑκατὸν τριακονταεπτὰ ἔτη. καὶ ἐκλείπων ἀπέθανε καὶ προσετέθη πρὸσ τὸ γένοσ αὐτοῦ. κατῴκησε δὲ ἀπὸ Εὐϊλὰτ ἕωσ Σούρ, ἥ ἐστι κατὰ πρόσωπον Αἰγύπτου, ἕωσ ἐλθεῖν πρὸσ Ἀσσυρίουσ. κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ κατῴκησε. Καὶ αὗται αἱ γενέσεισ Ἰσαὰκ τοῦ υἱοῦ Ἁβραάμ. Ἁβραὰμ ἐγέννησε τὸν Ἰσαάκ. ἦν δὲ Ἰσαὰκ ἐτῶν τεσσαράκοντα, ὅτε ἔλαβε τὴν Ρεβέκκαν θυγατέρα Βαθουὴλ τοῦ Σύρου ἐκ τῆσ Μεσοποταμίασ Συρίασ, ἀδελφὴν Λάβαν τοῦ Σύρου, ἑαυτῷ εἰσ γυναῖκα. ἐδέετο δὲ Ἰσαὰκ Κυρίου περὶ Ρεβέκκασ τῆσ γυναικὸσ αὐτοῦ, ὅτι στεῖρα ἦν. ἐπήκουσε δὲ αὐτοῦ ὁ Θεόσ, καὶ συνέλαβεν ἐν γαστρὶ Ρεβέκκα ἡ γυνὴ αὐτοῦ. ἐσκίρτων δὲ τὰ παιδία ἐν αὐτῇ. εἶπε δέ, εἰ οὕτω μοι μέλλει γίνεσθαι, ἵνα τί μοι τοῦτο̣ ἐπορεύθη δὲ πυθέσθαι παρὰ Κυρίου. καὶ εἶπε Κύριοσ αὐτῇ. δύο ἔθνη ἐν γαστρί σου εἰσί, καὶ δύο λαοὶ ἐκ τῆσ κοιλίασ σου διασταλήσονται. καὶ λαὸσ λαοῦ ὑπερέξει, καὶ ὁ μείζων δουλεύσει τῷ ἐλάσσονι. καὶ ἐπληρώθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ τεκεῖν αὐτήν, καὶ τῇδε ἦν δίδυμα ἐν τῇ κοιλίᾳ αὐτῆσ. ἐξῆλθε δὲ ὁ πρωτότοκοσ πυρράκησ, ὅλοσ ὡσεὶ δορὰ δασύσ. ἐπωνόμασε δὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἡσαῦ. καὶ μετὰ τοῦτο ἐξῆλθεν ὁ ἀδελφὸσ αὐτοῦ, καὶ ἡ χεὶρ αὐτοῦ ἐπειλημμένη τῆσ πτέρνησ Ἡσαῦ. καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰακώβ. Ἰσαὰκ δὲ ἦν ἐτῶν ἑξήκοντα, ὅτε ἔτεκεν αὐτοὺσ Ρεβέκκα. Ηὐξήθησαν δὲ οἱ νεανίσκοι, καὶ ἦν Ἡσαῦ ἄνθρωποσ εἰδὼσ κυνηγεῖν, ἄγροικοσ, Ἰακὼβ δὲ ἄνθρωποσ ἄπλαστοσ, οἰκῶν οἰκίαν. ἠγάπησε δὲ Ἰσαὰκ τὸν Ἡσαῦ, ὅτι ἡ θήρα αὐτοῦ βρῶσισ αὐτῷ. Ρεβέκκα δὲ ἠγάπα τὸν Ἰακώβ. ἥψησε δὲ Ἰακὼβ ἕψημα. ἦλθε δὲ Ἡσαῦ ἐκ τοῦ πεδίου ἐκλείπων, καὶ εἶπεν Ἡσαῦ τῷ Ἰακώβ. γεῦσόν με ἀπὸ τοῦ ἑψήματοσ τοῦ πυρροῦ τούτου, ὅτι ἐκλείπω. διὰ τοῦτο ἐκλήθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐδώμ. εἶπε δὲ Ἰακὼβ τῷ Ἡσαῦ. ἀπόδου μοι σήμερον τὰ πρωτοτόκιά σου ἐμοί. καὶ εἶπεν Ἡσαῦ. ἰδοὺ ἐγὼ πορεύομαι τελευτᾶν, καὶ ἵνα τί μοι ταῦτα τὰ πρωτοτόκια̣ καὶ εἶπεν αὐτῷ Ἰακώβ. ὄμοσόν μοι σήμερον. καὶ ὤμοσεν αὐτῷ. ἀπέδοτο δὲ Ἡσαῦ τὰ πρωτοτόκια τῷ Ἰακώβ. Ἰακὼβ δὲ ἔδωκε τῷ Ἡσαῦ ἄρτον καὶ ἕψημα φακοῦ, καὶ ἔφαγε καὶ ἔπιε καὶ ἀναστὰσ ᾤχετο. καὶ ἐφαύλισεν Ἡσαῦ τὰ πρωτοτόκια. ΕΓΕΝΕΤΟ δὲ λιμὸσ ἐπὶ τῆσ γῆσ χωρὶσ τοῦ λιμοῦ τοῦ πρότερον, ὃσ ἐγένετο ἐν τῷ καιρῷ τοῦ Ἁβραάμ. ἐπορεύθη δὲ Ἰσαὰκ πρὸσ Ἀβιμέλεχ βασιλέα Φυλιστιεὶμ εἰσ Γέραρα.

ὤφθη δὲ αὐτῷ Κύριοσ καὶ εἶπε. μὴ καταβῇσ εἰσ Αἴγυπτον. κατοίκησον δὲ ἐν τῇ γῇ, ᾗ ἄν σοι εἴπω. καὶ παροίκει ἐν τῇ γῇ ταύτῃ, καὶ ἔσομαι μετὰ σοῦ καὶ εὐλογήσω σε. σοὶ γὰρ καὶ τῷ σπέρματί σου δώσω πᾶσαν τὴν γῆν ταύτην καὶ στήσω τὸν ὅρκον μου, ὃν ὤμοσα τῷ Ἁβραὰμ τῷ πατρί σου. καὶ πληθυνῶ τὸ σπέρμα σου ὡσ τοὺσ ἀστέρασ τοῦ οὐρανοῦ καὶ δώσω τῷ σπέρματί σου πᾶσαν τὴν γῆν ταύτην, καὶ εὐλογηθήσονται ἐν τῷ σπέρματί σου πάντα τὰ ἔθνη τῆσ γῆσ, ἀνθ̓ ὧν ὑπήκουσεν Ἁβραὰμ ὁ πατήρ σου τῆσ ἐμῆσ φωνῆσ καὶ ἐφύλαξε τὰ προστάγματά μου καὶ τὰσ ἐντολάσ μου καὶ τὰ δικαιώματά μου καὶ τὰ νόμιμά μου. κατῴκησε δὲ Ἰσαὰκ ἐν Γεράροισ. Ἐπηρώτησαν δὲ οἱ ἄνδρεσ τοῦ τόπου περὶ Ρεβέκκασ τῆσ γυναικὸσ αὐτοῦ, καὶ εἶπεν. ἀδελφή μου ἐστίν. ἐφοβήθη γὰρ εἰπεῖν ὅτι γυνή μου ἐστί, μήποτε ἀποκτείνωσιν αὐτὸν οἱ ἄνδρεσ τοῦ τόπου περὶ Ρεβέκκασ, ὅτι ὡραία τῇ ὄψει ἦν. ἐγένετο δὲ πολυχρόνιοσ ἐκεῖ. καὶ παρακύψασ Ἀβιμέλεχ ὁ βασιλεὺσ Γεράρων διὰ τῆσ θυρίδοσ, εἶδε τὸν Ἰσαὰκ παίζοντα μετὰ Ρεβέκκασ τῆσ γυναικὸσ αὐτοῦ. ἐκάλεσε δὲ Ἀβιμέλεχ τὸν Ἰσαὰκ καὶ εἶπεν αὐτῷ. ἆρά γε γυνή σου ἐστί̣ τί ὅτι εἶπασ, ἀδελφή μου ἐστίν̣ εἶπε δὲ αὐτῷ Ἰσαάκ. εἶπα γάρ, μήποτε ἀποθάνω δἰ αὐτήν. εἶπε δὲ αὐτῷ Ἀβιμέλεχ. τί τοῦτο ἐποίησασ ἡμῖν̣ μικροῦ ἐκοιμήθη τισ ἐκ τοῦ γένουσ μου μετὰ τῆσ γυναικόσ σου, καὶ ἐπήγαγεσ ἂν ἐφ̓ ἡμᾶσ ἄγνοιαν. συνέταξε δὲ Ἀβιμέλεχ παντὶ τῷ λαῷ αὐτοῦ, λέγων. πᾶσ ὁ ἁψάμενοσ τοῦ ἀνθρώπου τούτου ἢ τῆσ γυναικὸσ αὐτοῦ, θανάτῳ ἔνοχοσ ἔσται. ἔσπειρε δὲ Ἰσαὰκ ἐν τῇ γῇ ἐκείνῃ καὶ εὗρεν ἐν τῷ ἐνιαυτῷ ἐκείνῳ ἑκατοστεύουσαν κριθήν. εὐλόγησε δὲ αὐτὸν Κύριοσ. καὶ ὑψώθη ὁ ἄνθρωποσ. καὶ προβαίνων μείζων ἐγίνετο, ἕωσ οὗ μέγασ ἐγένετο σφόδρα. ἐγένετο δὲ αὐτῷ κτήνη προβάτων καὶ κτήνη βοῶν καὶ γεώργια πολλά. ἐζήλωσαν δὲ αὐτὸν οἱ Φυλιστιείμ, καὶ πάντα τὰ φρέατα, ἃ ὤρυξαν οἱ παῖδεσ τοῦ πατρὸσ αὐτοῦ ἐν τῷ χρόνῳ τοῦ πατρὸσ αὐτοῦ, ἐνέφραξαν αὐτὰ οἱ Φυλιστιεὶμ καὶ ἔπλησαν αὐτὰ γῆσ. εἶπε δὲ Ἀβιμέλεχ πρὸσ Ἰσαάκ. ἄπελθε ἀφ̓ ἡμῶν, ὅτι δυνατώτεροσ ἡμῶν ἐγένου σφόδρα. καὶ ἀπῆλθεν ἐκεῖθεν Ἰσαὰκ καὶ κατέλυσεν ἐν τῇ φάραγγι Γεράρων καὶ κατῴκησεν ἐκεῖ. καὶ πάλιν Ἰσαὰκ ὤρυξε τὰ φρέατα τοῦ ὕδατοσ, ἃ ὤρυξαν οἱ παῖδεσ Ἁβραὰμ τοῦ πατρὸσ αὐτοῦ καὶ ἐνέφραξαν αὐτὰ οἱ Φυλιστιεὶμ μετὰ τὸ ἀποθανεῖν Ἁβραὰμ τὸν πατέρα αὐτοῦ, καὶ ἐπωνόμασεν αὐτοῖσ ὀνόματα κατὰ τὰ ὀνόματα, ἃ ὠνόμασεν ὁ πατὴρ αὐτοῦ. καὶ ὤρυξαν οἱ παῖδεσ Ἰσαὰκ ἐν τῇ φάραγγι Γεράρων καὶ εὗρον ἐκεῖ φρέαρ ὕδατοσ ζῶντοσ. καὶ ἐμαχέσαντο οἱ ποιμένεσ Γεράρων μετὰ τῶν ποιμένων Ἰσαάκ, φάσκοντεσ αὐτῶν εἶναι τὸ ὕδωρ. καὶ ἐκάλεσαν τὸ ὄνομα τοῦ φρέατοσ Ἀδικία. ἠδίκησαν γὰρ αὐτόν. ἀπάρασ δὲ Ἰσαὰκ ἐκεῖθεν ὤρυξε φρέαρ ἕτερον, ἐκρίνοντο δὲ καὶ περὶ ἐκείνου. καὶ ἐπωνόμασε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἐχθρία. ἀπάρασ δὲ ἐκεῖθεν ὤρυξε φρέαρ ἕτερον, καὶ οὐκ ἐμαχέσαντο περὶ αὐτοῦ. καὶ ἐπωνόμασε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Εὐρυχωρία, λέγων. διότι νῦν ἐπλάτυνε Κύριοσ ἡμῖν καὶ ηὔξησεν ἡμᾶσ ἐπὶ τῆσ γῆσ. Ἀνέβη δὲ ἐκεῖθεν ἐπὶ τὸ φρέαρ τοῦ ὅρκου. καὶ ὤφθη αὐτῷ Κύριοσ ἐν τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ καὶ εἶπεν. ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸσ Ἁβραὰμ τοῦ πατρόσ σου. μὴ φοβοῦ. μετὰ σοῦ γάρ εἰμι καὶ εὐλογήσω σε καὶ πληθυνῶ τὸ σπέρμα σου δἰ Ἁβραὰμ τὸν πατέρα σου. καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον καὶ ἐπεκαλέσατο τὸ ὄνομα Κυρίου καὶ ἔπηξεν ἐκεῖ τὴν σκηνὴν αὐτοῦ. ὤρυξαν δὲ ἐκεῖ οἱ παῖδεσ Ἰσαὰκ φρέαρ ἐν τῇ φάραγγι Γεράρων. καὶ Ἀβιμέλεχ ἐπορεύθη πρὸσ αὐτὸν ἀπὸ Γεράρων καὶ Ὁχοζὰθ ὁ νυμφαγωγὸσ αὐτοῦ καὶ Φιχὸλ ὁ ἀρχιστράτηγοσ τῆσ δυνάμεωσ αὐτοῦ. καὶ εἶπεν αὐτοῖσ Ἰσαάκ. ἵνα τί ἤλθετε πρόσ με̣ ὑμεῖσ δὲ ἐμισήσατέ με καὶ ἐξαπεστείλατέ με ἀφ̓ ὑμῶν. οἱ δὲ εἶπαν. ἰδόντεσ ἑωράκαμεν, ὅτι ἦν Κύριοσ μετὰ σοῦ, καὶ εἴπαμεν. γενέσθω ἀρὰ ἀνὰ μέσον ἡμῶν καὶ ἀνὰ μέσον σοῦ, καὶ διαθησόμεθα μετὰ σοῦ διαθήκην, μὴ ποιῆσαι μεθ̓ ἡμῶν κακόν, καθότι οὐκ ἐβδελυξάμεθά σε ἡμεῖσ, καὶ ὃν τρόπον ἐχρησάμεθά σοι καλῶσ καί ἐξαπεστείλαμέν σε μετ̓ εἰρήνησ. καὶ νῦν εὐλογημένοσ σὺ ὑπὸ Κυρίου. καὶ ἐποίησεν αὐτοῖσ δοχήν, καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον. καὶ ἀναστάντεσ τὸ πρωί̈, ὤμοσεν ἕκαστοσ τῷ πλησίον αὐτοῦ, καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτοὺσ Ἰσαάκ, καὶ ἀπῴχοντο ἀπ̓ αὐτοῦ μετὰ σωτηρίασ. ἐγένετο δὲ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ παραγενόμενοι οἱ παῖδεσ Ἰσαὰκ ἀπήγγειλαν αὐτῷ περὶ τοῦ φρέατοσ, οὗ ὤρυξαν, καὶ εἶπαν. οὐχ εὕρομεν ὕδωρ. καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸ Ὅρκοσ. διὰ τοῦτο ἐκάλεσεν ὄνομα τῇ πόλει ἐκείνῃ Φρέαρ ὅρκου ἕωσ τῆσ σήμερον ἡμέρασ. Ἦν δὲ Ἡσαῦ ἐτῶν τεσσαράκοντα καὶ ἔλαβε γυναῖκα Ἰουδίθ, θυγατέρα Βεὼχ τοῦ Χετταίου καὶ τὴν Βασεμάθ, θυγατέρα Ἑλὼν Χετταίου. καὶ ἦσαν ἐρίζουσαι τῷ Ἰσαὰκ καὶ τῇ Ρεβέκκᾳ. ΕΓΕΝΕΤΟ δὲ μετὰ τὸ γηράσαι τὸν Ἰσαὰκ καὶ ἠμβλύνθησαν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ τοῦ ὁρᾶν, καὶ ἐκάλεσεν Ἡσαῦ τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν πρεσβύτερον καί εἶπεν αὐτῷ. υἱέ μου. καὶ εἶπεν. ἰδοὺ ἐγώ.

καὶ εἶπεν. ἰδοὺ γεγήρακα καὶ οὐ γινώσκω τὴν ἡμέραν τῆσ τελευτῆσ μου. νῦν οὖν λαβὲ τὸ σκεῦόσ σου, τήν τε φαρέτραν καὶ τὸ τόξον, καὶ ἔξελθε εἰσ τὸ πεδίον καὶ θήρευσόν μοι θήραν καὶ ποίησόν μοι ἐδέσματα, ὡσ φιλῶ ἐγώ, καὶ ἔνεγκέ μοι, ἵνα φάγω, ὅπωσ εὐλογήσῃ σε ἡ ψυχή μου πρὶν ἀποθανεῖν με. Ρεβέκκα δὲ ἤκουσε λαλοῦντοσ Ἰσαὰκ πρὸσ Ἡσαῦ τὸν υἱὸν αὐτοῦ. ἐπορεύθη δὲ Ἡσαῦ εἰσ τὸ πεδίον θηρεῦσαι θήραν τῷ πατρὶ αὐτοῦ. Ρεβέκκα δὲ εἶπε πρὸσ Ἰακὼβ τὸν υἱὸν αὐτῆσ, τὸν ἐλάσσω. ἰδέ, ἤκουσα τοῦ πατρόσ σου λαλοῦντοσ πρὸσ Ἡσαῦ τὸν ἀδελφόν σου λέγοντοσ. ἔνεγκόν μοι θήραν καὶ ποίησόν μοι ἐδέσματα, ἵνα φαγὼν εὐλογήσω σε ἐναντίον Κυρίου πρὸ τοῦ ἀποθανεῖν με. νῦν οὖν, υἱέ μου, ἄκουσόν μου, καθὰ ἐγώ σοι ἐντέλλομαι. καὶ πορευθεὶσ εἰσ τὰ πρόβατα λαβέ μοι ἐκεῖθεν δύο ἐρίφουσ ἁπαλοὺσ καὶ καλούσ, καὶ ποιήσω αὐτοὺσ ἐδέσματα τῷ πατρί σου, ὡσ φιλεῖ, καὶ εἰσοίσεισ τῷ πατρί σου καὶ φάγεται, ὅπωσ εὐλογήσῃ σε ὁ πατήρ σου πρὸ τοῦ ἀποθανεῖν αὐτόν. εἶπε δὲ Ἰακὼβ πρὸσ Ρεβέκκαν τὴν μητέρα αὐτοῦ. ἔστιν Ἡσαῦ ὁ ἀδελφόσ μου ἀνὴρ δασύσ, ἐγὼ δὲ ἀνὴρ λεῖοσ. μή ποτε ψηλαφήσῃ με ὁ πατήρ, καὶ ἔσομαι ἐναντίον αὐτοῦ ὡσ καταφρονῶν καὶ ἐπάξω ἐπ̓ ἐμαυτὸν κατάραν καὶ οὐκ εὐλογίαν. εἶπε δὲ αὐτῷ ἡ μήτηρ. ἐπ̓ ἐμὲ ἡ κατάρα σου, τέκνον. μόνον ὑπάκουσόν μοι τῆσ φωνῆσ καὶ πορευθεὶσ ἔνεγκέ μοι. πορευθεὶσ δὲ ἔλαβε καὶ ἤνεγκε τῇ μητρί, καὶ ἐποίησεν ἡ μήτηρ αὐτοῦ ἐδέσματα, καθὰ ἐφίλει ὁ πατὴρ αὐτοῦ. καὶ λαβοῦσα Ρεβέκκα τὴν στολὴν Ἡσαῦ τοῦ υἱοῦ αὐτῆσ τοῦ πρεσβυτέρου τὴν καλήν, ἣ ἦν παῤ αὐτῇ ἐν τῷ οἴκῳ, ἐνέδυσεν αὐτὴν Ἰακὼβ τὸν υἱὸν αὐτῆσ τὸν νεώτερον καὶ τὰ δέρματα τῶν ἐρίφων περιέθηκεν ἐπὶ τοὺσ βραχίονασ αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὰ γυμνὰ τοῦ τραχήλου αὐτοῦ καὶ ἔδωκε τὰ ἐδέσματα καὶ τοὺσ ἄρτουσ, οὓσ ἐποίησεν εἰσ τὰσ χεῖρασ Ἰακὼβ τοῦ υἱοῦ αὐτῆσ. καὶ εἰσήνεγκε τῷ πατρὶ αὐτοῦ. εἶπε δέ. πάτερ. ὁ δὲ εἶπεν. ἰδοὺ ἐγώ. τίσ εἶ σὺ τέκνον̣ καὶ εἶπεν Ἰακὼβ τῷ πατρί. ἐγὼ Ἡσαῦ ὁ πρωτότοκόσ σου. πεποίηκα καθὰ ἐλάλησάσ μοι. ἀναστὰσ κάθισον καὶ φάγε ἀπὸ τῆσ θήρασ μου, ὅπωσ εὐλογήσῃ με ἡ ψυχή σου. εἶπε δὲ Ἰσαὰκ τῷ υἱῷ αὐτοῦ. τί τοῦτο, ὃ ταχὺ εὗρεσ, ὦ τέκνον̣ ὁ δὲ εἶπεν. ὃ παρέδωκε Κύριοσ ὁ Θεόσ σου ἐναντίον μου. εἶπε δὲ Ἰσαὰκ τῷ Ἰακώβ. ἔγγισόν μοι καὶ ψηλαφήσω σε, τέκνον, εἰ σὺ εἶ ὁ υἱόσ μου Ἡσαῦ ἢ οὔ. ἤγγισε δὲ Ἰακὼβ πρὸσ Ἰσαὰκ τὸν πατέρα αὐτοῦ, καὶ ἐψηλάφησεν αὐτὸν καὶ εἶπεν. ἡ μὲν φωνὴ φωνὴ Ἰακώβ, αἱ δὲ χεῖρεσ χεῖρεσ Ἡσαῦ. καὶ οὐκ ἐπέγνω αὐτόν. ἦσαν γὰρ αἱ χεῖρεσ αὐτοῦ ὡσ αἱ χεῖρεσ Ἡσαῦ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ δασεῖαι. καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν καὶ εἶπε. σὺ εἶ ὁ υἱόσ μου Ἡσαῦ̣ ὁ δὲ εἶπεν. ἐγώ. καὶ εἶπε. προσάγαγέ μοι, καὶ φάγομαι ἀπὸ τῆσ θήρασ σου, τέκνον, ἵνα εὐλογήσῃ σε ἡ ψυχή μου. καὶ προσήνεγκεν αὐτῷ, καὶ ἔφαγε. καὶ εἰσήνεγκεν αὐτῷ οἶνον, καὶ ἔπιε. καὶ εἶπεν αὐτῷ Ἰσαὰκ ὁ πατὴρ αὐτοῦ. ἔγγισόν μοι καὶ φίλησόν με τέκνον. καὶ ἐγγίσασ ἐφίλησεν αὐτόν, καὶ ὠσφράνθη τὴν ὀσμὴν τῶν ἱματίων αὐτοῦ καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν καὶ εἶπεν. ἰδοὺ ὀσμὴ τοῦ υἱοῦ μου ὡσ ὀσμὴ ἀγροῦ πλήρουσ, ὃν εὐλόγησε Κύριοσ. καὶ δῴη σοι ὁ Θεὸσ ἀπὸ τῆσ δρόσου τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἀπὸ τῆσ πιότητοσ τῆσ γῆσ καὶ πλῆθοσ σίτου καὶ οἴνου. καὶ δουλευσάτωσάν σοι ἔθνη, καὶ προσκυνησάτωσάν σοι ἄρχοντεσ. καὶ γίνου κύριοσ τοῦ ἀδελφοῦ σου, καὶ προσκυνήσουσί σε οἱ υἱοὶ τοῦ πατρόσ σου. ὁ καταρώμενόσ σε ἐπικατάρατοσ, ὁ δὲ εὐλογῶν σε εὐλογημένοσ. Καὶ ἐγένετο μετὰ τὸ παύσασθαι Ἰσαὰκ εὐλογοῦντα Ἰακὼβ τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ ἐγένετο, ὡσ ἐξῆλθεν Ἰακὼβ ἀπὸ προσώπου Ἰσαὰκ τοῦ πατρὸσ αὐτοῦ, καὶ Ἡσαῦ ὁ ἀδελφὸσ αὐτοῦ ἦλθεν ἀπὸ τῆσ θήρασ. καὶ ἐποίησε καὶ αὐτὸσ ἐδέσματα καὶ προσήνεγκε τῷ πατρὶ αὐτοῦ. καὶ εἶπε τῷ πατρί. ἀναστήτω ὁ πατήρ μου καὶ φαγέτω ἀπὸ τῆσ θήρασ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, ὅπωσ εὐλογήσῃ με ἡ ψυχή σου. καὶ εἶπεν αὐτῷ Ἰσαὰκ ὁ πατὴρ αὐτοῦ. τίσ εἶ σύ̣ ὁ δὲ εἶπεν. ἐγώ εἰμι ὁ υἱόσ σου ὁ πρωτότοκοσ Ἡσαῦ. ἐξέστη δὲ Ἰσαὰκ ἔκστασιν μεγάλην σφόδρα καὶ εἶπε. τίσ οὖν ὁ θηρεύσασ μοι θήραν καὶ εἰσενέγκασ μοι̣ καὶ ἔφαγον ἀπὸ πάντων πρὸ τοῦ ἐλθεῖν σε καὶ εὐλόγησα αὐτόν, καὶ εὐλογημένοσ ἔσται. ἐγένετο δέ, ἡνίκα ἤκουσεν Ἡσαῦ τὰ ῥήματα τοῦ πατρὸσ αὐτοῦ Ἰσαάκ, ἀνεβόησε φωνὴν μεγάλην καὶ πικρὰν σφόδρα καὶ εἶπεν. εὐλόγησον δή κἀμέ, πάτερ. εἶπε δὲ αὐτῷ. ἐλθὼν ὁ ἀδελφόσ σου μετὰ δόλου ἔλαβε τὴν εὐλογίαν σου. καὶ εἶπε. δικαίωσ ἐκλήθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰακώβ. ἐπτέρνικε γάρ με ἰδοὺ δεύτερον τοῦτο. τά τε πρωτοτόκιά μου εἴληφε καὶ νῦν ἔλαβε τὴν εὐλογίαν μου. καὶ εἶπεν Ἡσαῦ τῷ πατρὶ αὐτοῦ. οὐχ ὑπελίπου μοι εὐλογίαν, πάτερ̣ ἀποκριθεὶσ δὲ Ἰσαὰκ εἶπε τῷ Ἡσαῦ. εἰ κύριον αὐτὸν πεποίηκά σου καὶ πάντασ τοὺσ ἀδελφούσ αὐτοῦ πεποίηκα αὐτοῦ οἰκέτασ, σίτῳ καὶ οἴνῳ ἐστήριξα αὐτόν, σοὶ δὲ τί ποιήσω, τέκνον̣ εἶπε δὲ Ἡσαῦ πρὸσ τὸν πατέρα αὐτοῦ. μὴ εὐλογία μία σοί ἐστι, πάτερ̣ εὐλόγησον δὴ κἀμέ, πάτερ. κατανυχθέντοσ δὲ Ἰσαὰκ ἀνεβόησε φωνῇ Ἡσαῦ καὶ ἔκλαυσεν. ἀποκριθεὶσ δὲ Ἰσαὰκ ὁ πατὴρ αὐτοῦ εἶπεν αὐτῷ. ἰδοὺ ἀπὸ τῆσ πιότητοσ τῆσ γῆσ ἔσται ἡ κατοίκησίσ σου καὶ ἀπὸ τῆσ δρόσου τοῦ οὐρανοῦ ἄνωθεν. καὶ ἐπὶ τῇ μαχαίρᾳ σου ζήσῃ καὶ τῷ ἀδελφῷ σου δουλεύσεισ. ἔσται δὲ ἡνίκα ἐὰν καθέλῃσ, καὶ ἐκλύσῃσ τὸν ζυγὸν αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ τραχήλου σου. Καὶ ἐνεκότει Ἡσαῦ τῷ Ἰακὼβ περὶ τῆσ εὐλογίασ ἧσ εὐλόγησεν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ. εἶπε δὲ Ἡσαῦ ἐν τῇ διανοίᾳ αὐτοῦ. ἐγγισάτωσαν αἱ ἡμέραι τοῦ πένθουσ τοῦ πατρόσ μου, ἵνα ἀποκτείνω Ἰακὼβ τὸν ἀδελφόν μου. ἀπηγγέλη δὲ Ρεβέκκᾳ τὰ ρήματα Ἡσαῦ τοῦ υἱοῦ αὐτῆσ τοῦ πρεσβυτέρου, καὶ πέμψασα ἐκάλεσεν Ἰακὼβ τὸν υἱὸν αὐτῆσ τὸν νεώτερον καὶ εἶπεν αὐτῷ. ἰδοὺ Ἡσαῦ ὁ ἀδελφόσ σου ἀπειλεῖ σοι τοῦ ἀποκτεῖναί σε. νῦν οὖν, τέκνον, ἄκουσόν μου τῆσ φωνῆσ καὶ ἀναστὰσ ἀπόδραθι εἰσ τὴν Μεσοποταμίαν πρὸσ Λάβαν τὸν ἀδελφόν μου εἰσ Χαρράν. καὶ οἴκησον μετ̓ αὐτοῦ ἡμέρασ τινάσ, ἕωσ τοῦ ἀποστρέψαι τὸν θυμὸν καὶ τὴν ὀργὴν τοῦ ἀδελφοῦ σου ἀπὸ σοῦ, καὶ ἐπιλάθηται ἃ πεποίηκασ αὐτῷ. καὶ ἀποστείλασα μεταπέμψομαί σε ἐκεῖθεν, μή ποτε ἀποτεκνωθῶ ἀπὸ τῶν δύο ὑμῶν ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ. Εἶπε δὲ Ρεβέκκα πρὸσ Ἰσαάκ. προσώχθικα τῇ ζωῇ μου διὰ τὰσ θυγατέρασ τῶν υἱῶν Χέτ. εἰ λήψεται Ἰακὼβ γυναῖκα ἀπὸ τῶν θυγατέρων τῆσ γῆσ ταύτησ, ἵνα τί μοι τὸ ζῆν̣ ΠΡΟΣΚΑΛΕΣΑΜΕΝΟΣ δὲ Ἰσαὰκ τὸν Ἰακὼβ εὐλόγησεν αὐτὸν καὶ ἐνετείλατο αὐτῷ λέγων. οὐ λήψῃ γυναῖκα ἐκ τῶν θυγατέρων τῶν Χαναναίων.

ἀναστὰσ ἀπόδραθι εἰσ τὴν Μεσοποταμίαν, εἰσ τὸν οἶκον Βαθουὴλ τοῦ πατρὸσ τῆσ μητρόσ σου καὶ λάβε σεαυτῷ ἐκεῖθεν γυναῖκα ἐκ τῶν θυγατέρων Λάβαν τοῦ ἀδελφοῦ τῆσ μητρόσ σου. ὁ δὲ Θεόσ μου εὐλογήσαι σε καὶ αὐξήσαι σε καὶ πληθύναι σε, καὶ ἔσῃ εἰσ συναγωγὰσ ἐθνῶν. καὶ δῴη σοι τὴν εὐλογίαν Ἁβραὰμ τοῦ πατρόσ μου σοὶ καὶ τῷ σπέρματί σου μετὰ σέ, κληρονομῆσαι τὴν γῆν τῆσ παροικήσεώσ σου, ἣν ἔδωκεν ὁ Θεὸσ τῷ Ἁβραάμ. καὶ ἀπέστειλεν Ἰσαὰκ τὸν Ἰακὼβ καὶ ἐπορεύθη εἰσ τὴν Μεσσοποταμίαν πρὸσ Λάβαν τὸν υἱὸν Βαθουὴλ τοῦ Σύρου, ἀδελφὸν Ρεβέκκασ τῆσ μητρὸσ Ἰακὼβ καὶ Ἡσαῦ. Εἶδε δὲ Ἡσαῦ ὅτι εὐλόγησεν Ἰσαὰκ τὸν Ἰακώβ, καὶ ἀπῴχετο εἰσ τὴν Μεσοποταμίαν Συρίασ λαβεῖν ἑαυτῷ γυναῖκα ἐκεῖθεν ἐν τῷ εὐλογεῖν αὐτὸν καὶ ἐνετείλατο αὐτῷ λέγων. οὐ λήψῃ γυναῖκα ἐκ τῶν θυγατέρων τῶν Χαναναίων, καὶ ἤκουσεν Ἰακὼβ τοῦ πατρὸσ καὶ τῆσ μητρὸσ αὐτοῦ καὶ ἐπορεύθη εἰσ τὴν Μεσοποταμίαν Συρίασ. ἰδὼν δὲ καὶ Ἡσαῦ ὅτι πονηραί εἰσιν αἱ θυγατέρεσ Χαναὰν ἐναντίον Ἰσαὰκ τοῦ πατρὸσ αὐτοῦ, ἐπορεύθη Ἡσαῦ πρὸσ Ἰσμαὴλ καὶ ἔλαβε τὴν Μαελὲθ θυγατέρα Ἰσμαὴλ τοῦ υἱοῦ Ἁβραάμ, ἀδελφὴν Ναβεώθ, πρὸσ ταῖσ γυναιξὶν αὐτοῦ γυναῖκα. Καὶ ἐξῆλθεν Ἰακὼβ ἀπὸ τοῦ φρέατοσ τοῦ ὅρκου καὶ ἐπορεύθη εἰσ Χαρράν. καὶ ἀπήντησε τόπῳ καὶ ἐκοιμήθῃ ἐκεῖ. ἔδυ γὰρ ὁ ἥλιοσ. καὶ ἔλαβεν ἀπὸ τῶν λίθων τοῦ τόπου, καὶ ἔθηκε πρὸσ κεφαλῆσ αὐτοῦ καὶ ἐκοιμήθη ἐν τῷ τόπῳ ἐκείνῳ. καὶ ἐνυπνιάσθη, καὶ ἰδοὺ κλίμαξ ἐστηριγμένη ἐν τῇ γῇ, ἧσ ἡ κεφαλὴ ἀφικνεῖτο εἰσ τὸν οὐρανόν, καὶ οἱ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ ἀνέβαινον καὶ κατέβαινον ἐπ̓ αὐτῆσ. ὁ δὲ Κύριοσ ἐπεστήρικτο ἐπ̓ αὐτῆσ καὶ εἶπεν. ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸσ Ἁβραὰμ τοῦ πατρόσ σου, καὶ ὁ Θεὸσ Ἰσαάκ. μὴ φοβοῦ. ἡ γῆ, ἐφ̓ ἧσ σὺ καθεύδεισ ἐπ̓ αὐτῆσ, σοὶ δώσω αὐτήν, καὶ τῷ σπέρματί σου. καὶ ἔσται τὸ σπέρμα σου ὡσ ἡ ἄμμοσ τῆσ γῆσ καὶ πλατυνθήσεται ἐπὶ θάλασσαν καὶ ἐπὶ λίβα καὶ ἐπὶ βορρᾶν, καὶ ἐπ̓ ἀνατολάσ, καὶ ἐνευλογηθήσονται ἐν σοὶ πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆσ γῆσ καὶ ἐν τῷ σπέρματί σου. καὶ ἰδοὺ ἐγώ εἰμι μετὰ σοῦ διαφυλάσσων σε ἐν τῇ ὁδῷ πάσῃ, οὗ ἂν πορευθῇσ, καὶ ἀποστρέψω σε εἰσ τὴν γῆν ταύτην, ὅτι οὐ μή σε ἐγκαταλίπω, ἕωσ τοῦ ποιῆσαί με πάντα ὅσα ἐλάλησά σοι. καὶ ἐξηγέρθη Ἰακὼβ ἐκ τοῦ ὕπνου αὐτοῦ καὶ εἶπεν. ὅτι ἔστι Κύριοσ ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ, ἐγὼ δὲ οὐκ ᾔδειν. καὶ ἐφοβήθη καὶ εἶπεν. ὡσ φοβερὸσ ὁ τόποσ οὗτοσ. οὐκ ἔστι τοῦτο ἀλλ̓ ἢ οἶκοσ Θεοῦ, καὶ αὕτη ἡ πύλη τοῦ οὐρανοῦ. καὶ ἀνέστη Ἰακὼβ τὸ πρωί̈ καὶ ἔλαβε τὸν λίθον, ὃν ὑπέθηκεν ἐκεῖ πρὸσ κεφαλῆσ αὐτοῦ, καὶ ἔστησεν αὐτὸν στήλην καὶ ἐπέχεεν ἔλαιον ἐπὶ τὸ ἄκρον αὐτῆσ. καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου Οἶκοσ Θεοῦ. καὶ Οὐλαμλοὺζ ἦν ὄνομα τῇ πόλει τὸ πρότερον. καὶ ηὔξατο Ἰακὼβ εὐχὴν λέγων. ἐὰν ᾖ Κύριοσ ὁ Θεὸσ μετ̓ ἐμοῦ καὶ διαφυλάξῃ με ἐν τῇ ὁδῷ ταύτῃ, ᾗ ἐγὼ πορεύομαι, καὶ δῷ μοι ἄρτον φαγεῖν καὶ ἱμάτιον περιβαλέσθαι καὶ ἀποστρέψῃ με μετὰ σωτηρίασ εἰσ τὸν οἶκον τοῦ πατρόσ μου, καὶ ἔσται Κύριόσ μοι εἰσ Θεόν, καὶ ὁ λίθοσ οὗτοσ, ὃν ἔστησα στήλην, ἔσται μοι οἶκοσ Θεοῦ, καὶ πάντων, ὧν ἐάν μοι δῷσ, δεκάτην ἀποδεκατώσω αὐτά σοι. ΚΑΙ ἐξάρασ Ἰακὼβ τοὺσ πόδασ ἐπορεύθη εἰσ γῆν ἀνατολῶν πρὸσ Λάβαν τὸν υἱὸν Βαθουὴλ τοῦ Σύρου, ἀδελφὸν δὲ Ρεβέκκασ μητρὸσ Ἰακὼβ καὶ Ἡσαῦ.

καὶ ὁρᾷ καὶ ἰδοὺ φρέαρ ἐν τῷ πεδίῳ, ἦσαν δὲ ἐκεῖ τρία ποίμνια προβάτων ἀναπαυόμενα ἐπ̓ αὐτοῦ. ἐκ γὰρ τοῦ φρέατοσ ἐκείνου ἐπότιζον τὰ ποίμνια, λίθοσ δὲ ἦν μέγασ ἐπὶ τῷ στόματι τοῦ φρέατοσ, καὶ συνήγοντο ἐκεῖ πάντα τὰ ποίμνια καὶ ἀπεκύλιον τὸν λίθον ἀπὸ τοῦ στόματοσ τοῦ φρέατοσ καὶ ἐπότιζον τὰ πρόβατα καὶ ἀποκαθίστων τὸν λίθον ἐπὶ τὸ στόμα τοῦ φρέατοσ εἰσ τὸν τόπον αὐτοῦ. εἶπε δὲ αὐτοῖσ Ἰακώβ. ἀδελφοί, πόθεν ἐστὲ ὑμεῖσ̣ οἱ δὲ εἶπαν. ἐκ Χαρρὰν ἐσμέν. εἶπε δὲ αὐτοῖσ. γινώσκετε Λάβαν τὸν υἱὸν Ναχώρ̣ οἱ δὲ εἶπαν. γινώσκομεν. εἶπε δὲ αὐτοῖσ. ὑγιαίνει̣ οἱ δὲ εἶπαν. ὑγιαίνει. καὶ ἰδοὺ Ραχὴλ ἡ θυγάτηρ αὐτοῦ ἤρχετο μετὰ τῶν προβάτων. καὶ εἶπεν Ἰακώβ. ἔτι ἐστὶν ἡμέρα πολλή, οὔπω ὥρα συναχθῆναι τὰ κτήνη. ποτίσαντεσ τὰ πρόβατα ἀπελθόντεσ βόσκετε. οἱ δὲ εἶπαν. οὐ δυνησόμεθα ἕωσ τοῦ συναχθῆναι πάντασ τοὺσ ποιμένασ, καὶ ἀποκυλίσουσι τὸν λίθον ἀπὸ τοῦ στόματοσ τοῦ φρέατοσ, καὶ ποτιοῦμεν τὰ πρόβατα. ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντοσ αὐτοῖσ καὶ ἰδοὺ Ραχὴλ ἡ θυγάτηρ Λάβαν ἤρχετο μετὰ τῶν προβάτων τοῦ πατρὸσ αὐτῆσ. αὐτὴ γὰρ ἔβοσκε τὰ πρόβατα τοῦ πατρὸσ αὐτῆσ. ἐγένετο δέ, ὡσ εἶδεν Ἰακὼβ τὴν Ραχὴλ τὴν θυγατέρα Λάβαν τοῦ ἀδελφοῦ τῆσ μητρὸσ αὐτοῦ, καὶ τὰ πρόβατα Λάβαν τοῦ ἀδελφοῦ τῆσ μητρὸσ αὐτοῦ, καὶ προσελθὼν Ἰακὼβ ἀπεκύλισε τὸν λίθον ἀπὸ τοῦ στόματοσ τοῦ φρέατοσ καὶ ἐπότιζε τὰ πρόβατα Λάβαν τοῦ ἀδελφοῦ τῆσ μητρὸσ αὐτοῦ. καὶ ἐφίλησεν Ἰακὼβ τὴν Ραχήλ. καὶ βοήσασ τῇ φωνῇ αὐτοῦ ἔκλαυσε. καὶ ἀπήγγειλε τῇ Ραχήλ, ὅτι ἀδελφὸσ τοῦ πατρὸσ αὐτῆσ ἐστι καὶ ὅτι υἱὸσ Ρεβέκκασ ἐστί, καὶ δραμοῦσα ἀπήγγειλε τῷ πατρὶ αὐτῆσ κατὰ τά ρήματα ταῦτα. ἐγένετο δέ, ὡσ ἤκουσε Λάβαν τὸ ὄνομα Ἰακὼβ τοῦ υἱοῦ τῆσ ἀδελφῆσ αὐτοῦ, ἔδραμεν εἰσ συνάντησιν αὐτῷ καὶ περιλαβὼν αὐτὸν ἐφίλησε καὶ εἰσήγαγεν αὐτὸν εἰσ τὸν οἶκον αὐτοῦ. καὶ διηγήσατο τῷ Λάβαν πάντασ τοὺσ λόγουσ τούτουσ. καὶ εἶπεν αὐτῷ Λάβαν. ἐκ τῶν ὀστῶν μου καὶ ἐκ τῆσ σαρκόσ μου εἶ σύ. καὶ ἦν μετ̓ αὐτοῦ μῆνα ἡμερῶν. Εἶπε δὲ Λάβαν τῷ Ἰακώβ. ὅτι γὰρ ἀδελφόσ μου εἶ, οὐ δουλεύσεισ μοι δωρεάν. ἀπάγγειλόν μοι, τίσ ὁ μισθόσ σου ἐστί̣ τῷ δὲ Λάβαν ἦσαν δύο θυγατέρεσ, ὄνομα τῇ μείζονι Λεία, καὶ ὄνομα τῇ νεωτέρᾳ Ραχήλ. οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ Λείασ ἀσθενεῖσ, Ραχὴλ δὲ ἦν καλὴ τῷ εἴδει καὶ ὡραία τῇ ὄψει σφόδρα. ἠγάπησε δὲ Ἰακὼβ τὴν Ραχὴλ καὶ εἶπε. δουλεύσω σοι ἑπτὰ ἔτη περὶ Ραχὴλ τῆσ θυγατρόσ σου τῆσ νεωτέρασ. εἶπε δὲ αὐτῷ Λάβαν. βέλτιον δοῦναί με αὐτήν σοι, ἢ δοῦναί με αὐτὴν ἀνδρὶ ἑτέρῳ. οἴκησον μετ̓ ἐμοῦ. καὶ ἐδούλευσεν Ἰακὼβ περὶ Ραχὴλ ἑπτὰ ἔτη, καὶ ἦσαν ἐναντίον αὐτοῦ ὡσ ἡμέραι ὀλίγαι, παρὰ τὸ ἀγαπᾷν αὐτὸν αὐτήν. εἶπε δὲ Ἰακὼβ τῷ Λάβαν. δόσ μοι τὴν γυναῖκά μου, πεπλήρωνται γὰρ αἱ ἡμέραι, ὅπωσ εἰσέλθω πρὸσ αὐτήν. συνήγαγε δὲ Λάβαν πάντασ τοὺσ ἄνδρασ τοῦ τόπου καὶ ἐποίησε γάμον. καὶ ἐγένετο ἑσπέρα, καὶ λαβὼν Λείαν τὴν θυγατέρα αὐτοῦ εἰσήγαγε πρὸσ Ἰακὼβ καὶ εἰσῆλθε πρὸσ αὐτὴν Ἰακώβ. ἔδωκε δὲ Λάβαν Λείᾳ τῇ θυγατρὶ αὐτοῦ Ζελφὰν τὴν παιδίσκην αὐτοῦ αὐτῇ παιδίσκην. ἐγένετο δὲ πρωί̈, καὶ ἰδοὺ ἦν Λεία. εἶπε δὲ Ἰακὼβ τῷ Λάβαν. τί τοῦτο ἐποίησάσ μοι̣ οὐ περὶ Ραχὴλ ἐδούλευσα παρὰ σοί̣ καὶ ἱνατί παρελογίσω με̣ ἀπεκρίθη δὲ Λάβαν. οὐκ ἔστιν οὕτωσ ἐν τῷ τόπῳ ἡμῶν, δοῦναι τὴν νεωτέραν πρὶν ἢ τὴν πρεσβυτέραν. συντέλεσον οὖν τὰ ἕβδομα ταύτησ, καὶ δώσω σοι καὶ ταύτην ἀντὶ τῆσ ἐργασίασ, ἧσ ἐργᾷ παῤ ἐμοί, ἔτι ἑπτὰ ἔτη ἕτερα. ἐποίησε δὲ Ἰακὼβ οὕτωσ καὶ ἀνεπλήρωσε τὰ ἕβδομα ταύτησ, καὶ ἔδωκεν αὐτῷ Λάβαν Ραχὴλ τὴν θυγατέρα αὐτοῦ αὐτῷ γυναῖκα. ἔδωκε δὲ Λάβαν τῇ θυγατρὶ αὐτοῦ Βαλλὰν τὴν παιδίσκην αὐτοῦ αὐτῇ παιδίσκην. καὶ εἰσῆλθε πρὸσ Ραχήλ. ἠγάπησε δὲ Ραχὴλ μᾶλλον ἢ Λείαν. καὶ ἐδούλευσεν αὐτῷ ἑπτὰ ἔτη ἕτερα. Ἰδὼν δὲ Κύριοσ ὁ Θεὸσ ὅτι ἐμισεῖτο Λεία, ἤνοιξε τὴν μήτραν αὐτῆσ. Ραχὴλ δὲ ἦν στεῖρα. καὶ συνέλαβε Λεία καὶ ἔτεκεν υἱὸν τῷ Ἰακώβ. ἐκάλεσε δὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ρουβὴν λέγουσα. διότι εἶδέ μου Κύριοσ τὴν ταπείνωσιν, καὶ ἔδωκέ μοι υἱόν. νῦν οὖν ἀγαπήσει με ὁ ἀνήρ μου. καὶ συνέλαβε πάλιν καὶ ἔτεκεν υἱὸν δεύτερον τῷ Ἰακὼβ καὶ εἶπεν. ὅτι ἤκουσε Κύριοσ ὅτι μισοῦμαι, καὶ προσέδωκέ μοι καὶ τοῦτον. ἐκάλεσε δὲ τὸ ὄνομα αὐτοῦ Συμεών. καὶ συνέλαβεν ἔτι καὶ ἔτεκεν υἱὸν καὶ εἶπεν. ἐν τῷ νῦν καιρῷ πρὸσ ἐμοῦ ἔσται ὁ ἀνήρ μου, τέτοκα γὰρ αὐτῷ τρεῖσ υἱούσ. διὰ τοῦτο ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Λευεί. καὶ συλλαβοῦσα ἔτι ἔτεκεν υἱὸν καὶ εἶπε. νῦν ἔτι τοῦτο ἐξομολογήσομαι τῷ Κυρίῳ. διὰ τοῦτο ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰούδαν. καὶ ἔστη τοῦ τίκτειν. ΙΔΟΥΣΑ δὲ Ραχὴλ ὅτι οὐ τέτοκε τῷ Ἰακώβ, καὶ ἐζήλωσε Ραχὴλ τὴν ἀδελφὴν αὐτῆσ καὶ εἶπε τῷ Ἰακώβ. δόσ μοι τέκνα. εἰ δὲ μή, τελευτήσω ἐγώ.

θυματωθεὶσ δὲ Ἰακὼβ τῇ Ραχὴλ εἶπεν αὐτῇ. μὴ ἀντὶ Θεοῦ ἐγώ εἰμι, ὃσ ἐστέρησέ σε καρπὸν κοιλίασ̣ εἶπε δὲ Ραχὴλ τῷ Ἰακώβ. ἰδοὺ ἡ παιδίσκη μου Βαλλά. εἴσελθε πρὸσ αὐτήν, καὶ τέξεται ἐπὶ τῶν γονάτων μου, καὶ τεκνοποιήσομαι κἀγὼ ἐξ αὐτῆσ. καὶ ἔδωκεν αὐτῷ Βαλλὰν τὴν παιδίσκην αὐτῆσ αὐτῷ γυναῖκα. καὶ εἰσῆλθε πρὸσ αὐτὴν Ἰακώβ. καὶ συνέλαβε Βαλλὰ ἡ παιδίσκη Ραχὴλ καὶ ἔτεκε τῷ Ἰακὼβ υἱόν. καὶ εἶπε Ραχήλ. ἔκρινέ μοι ὁ Θεὸσ καὶ ἐπήκουσε τῆσ φωνῆσ μου καὶ ἔδωκέ μοι υἱόν. διὰ τοῦτο ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Δάν. καὶ συνέλαβεν ἔτι Βαλλὰ ἡ παιδίσκη Ραχὴλ καὶ ἔτεκεν υἱὸν δεύτερον τῷ Ἰακώβ. καὶ εἶπε Ραχήλ. συναντελάβετό μου ὁ Θεόσ, καὶ συνανεστράφην τῇ ἀδελφῇ μου καὶ ἠδυνάσθην. καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Νεφθαλείμ. Εἶδε δὲ Λεία ὅτι ἔστη τοῦ τίκτειν, καὶ ἔλαβε Ζελφὰν τὴν παιδίσκην αὐτῆσ καὶ ἔδωκεν αὐτὴν τῷ Ἰακὼβ γυναῖκα. καὶ εἰσῆλθε πρὸσ αὐτὴν καὶ συνέλαβε Ζελφὰ ἡ παιδίσκη Λείασ καὶ ἔτεκε τῷ Ἰακὼβ υἱόν. καὶ εἶπε Λεία. ἐν τύχῃ. καὶ ἐπωνόμασε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Γάδ. καὶ συνέλαβεν ἔτι Ζελφὰ ἡ παιδίσκη Λείασ καὶ ἔτεκε τῷ Ἰακὼβ υἱὸν δεύτερον. καὶ εἶπε Λεία. μακαρία ἐγώ, ὅτι μακαριοῦσί με αἱ γυναῖκεσ. καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἀσήρ. Ἐπορεύθη δὲ Ρουβὴν ἐν ἡμέρᾳ θερισμοῦ πυρῶν καὶ εὗρε μῆλα μανδραγορῶν ἐν τῷ ἀγρῷ καὶ ἤνεγκεν αὐτὰ πρὸσ Λείαν τὴν μητέρα αὐτοῦ. εἶπε δὲ Ραχὴλ Λείᾳ τῇ ἀδελφῇ αὐτῆσ. δόσ μοι τῶν μανδραγορῶν τοῦ υἱοῦ σου. εἶπε δὲ Λεία. οὐχ ἱκανόν σοι ὅτι ἔλαβεσ τὸν ἄνδρα μου̣ μὴ καὶ τοὺσ μανδραγόρασ τοῦ υἱοῦ μου λήψῃ̣ εἶπε δὲ Ραχήλ. οὐχ οὕτωσ. κοιμηθήτω μετὰ σοῦ τὴν νύκτα ταύτην ἀντὶ τῶν μανδραγορῶν τοῦ υἱοῦ σου. εἰσῆλθε δὲ Ἰακὼβ ἐξ ἀγροῦ ἑσπέρασ, καὶ ἐξῆλθε Λεία εἰσ συνάντησιν αὐτῷ καὶ εἶπε. πρὸσ ἐμὲ εἰσελεύσῃ σήμερον. μεμίσθωμαι γάρ σε ἀντὶ τῶν μανδραγορῶν τοῦ υἱοῦ μου. καὶ ἐκοιμήθη μετ̓ αὐτῆσ τὴν νύκτα ἐκείνην. καὶ ἐπήκουσεν ὁ Θεὸσ Λείασ, καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκε τῷ Ἰακὼβ υἱὸν πέμπτον. καὶ εἶπε Λεία. δέδωκέ μοι ὁ Θεὸσ τὸν μισθόν μου, ἀνθ̓ οὗ ἔδωκα τὴν παιδίσκην μου τῷ ἀνδρί μου. καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰσσάχαρ, ὅ ἐστι μισθόσ. καὶ συνέλαβεν ἔτι Λεία καὶ ἔτεκεν υἱὸν ἕκτον τῷ Ἰακώβ. καὶ εἶπε Λεία. δεδώρηται ὁ Θεόσ μοι δῶρον καλὸν ἐν τῷ νῦν καιρῷ. αἱρετιεῖ με ὁ ἀνήρ μου, τέτοκα γὰρ αὐτῷ υἱοὺσ ἕξ. καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ζαβουλών. καὶ μετὰ τοῦτο ἔτεκε θυγατέρα καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτῆσ Δείνα. Ἐμνήσθη δὲ ὁ Θεὸσ τῆσ Ραχήλ, καὶ ἐπήκουσεν αὐτῆσ ὁ Θεὸσ καὶ ἀνέῳξεν αὐτῆσ τὴν μήτραν, καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκε τῷ Ἰακὼβ υἱόν. εἶπε δὲ Ραχήλ. ἀφεῖλεν ὁ Θεόσ μου τὸ ὄνειδοσ. καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰωσὴφ λέγουσα. προσθέτω ὁ Θεόσ μοι υἱὸν ἕτερον. Ἐγένετο δὲ ὡσ ἔτεκε Ραχὴλ τὸν Ἰωσήφ, εἶπεν Ἰακὼβ τῷ Λάβαν. ἀπόστειλόν με, ἵνα ἀπέλθω εἰσ τὸν τόπον μου καὶ εἰσ τὴν γῆν μου. ἀπόδοσ τὰσ γυναῖκάσ μου καὶ τὰ παιδία μου, περὶ ὧν δεδούλευκά σοι, ἵνα ἀπέλθω. σὺ γὰρ γινώσκεισ τὴν δουλείαν, ἣν δεδούλευκά σοι. εἶπε δὲ αὐτῷ Λάβαν. εἰ εὗρον χάριν ἐναντίον σου, οἰωνισάμην ἄν. εὐλόγησε γάρ με ὁ Θεὸσ ἐπὶ τῇ σῇ εἰσόδῳ. διάστειλον τὸν μισθόν σου πρόσ με, καὶ δώσω. εἶπε δὲ Ἰακώβ. σὺ γινώσκεισ ἃ δεδούλευκά σοι καὶ ὅσα ἦν κτήνη σου μετ̓ ἐμοῦ. μικρὰ γὰρ ἦν ὅσα σοι ἐναντίον ἐμοῦ, καὶ ηὐξήθη εἰσ πλῆθοσ, καὶ εὐλόγησέ σε Κύριοσ ὁ Θεὸσ ἐπὶ τῷ ποδί μου. νῦν οὖν πότε ποιήσω κἀγὼ ἐμαυτῷ οἶκον̣ καὶ εἶπεν αὐτῷ Λάβαν. τί σοι δώσω̣ εἶπε δὲ αὐτῷ Ἰακώβ. οὐ δώσεισ μοι οὐδέν. ἐὰν ποιήσῃσ μοι τὸ ρῆμα τοῦτο, πάλιν ποιμανῶ τὰ πρόβατά σου καὶ φυλάξω. παρελθέτω πάντα τὰ πρόβατά σου σήμερον, καὶ διαχώρισον ἐκεῖθεν πᾶν πρόβατον φαιὸν ἐν τοῖσ ἄρνασι καὶ πᾶν διάλευκον καὶ ραντὸν ἐν ταῖσ αἰξίν. ἔσται μοι μισθόσ. καὶ ἐπακούσεταί μοι ἡ δικαιοσύνη μου ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἐπαύριον, ὅτι ἐστὶν ὁ μισθόσ μου ἐνώπιόν σου. πᾶν, ὃ ἐὰν μὴ ᾖ ραντὸν καὶ διάλευκον ἐν ταῖσ αἰξὶ καὶ φαιὸν ἐν τοῖσ ἄρνασι, κεκλεμμένον ἔσται παῤ ἐμοί. εἶπε δὲ αὐτῷ Λάβαν. ἔστω κατὰ τὸ ρῆμά σου. καὶ διέστειλεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τοὺσ τράγουσ τοὺσ ραντοὺσ καὶ τοὺσ διαλεύκουσ καὶ πάσασ τὰσ αἶγασ τὰσ ραντὰσ καὶ τὰσ διαλεύκουσ καὶ πᾶν, ὃ ἦν φαιὸν ἐν τοῖσ ἄρνασι, καὶ πᾶν ὃ ἦν λευκὸν ἐν αὐτοῖσ, καὶ ἔδωκε διὰ χειρὸσ τῶν υἱῶν αὐτοῦ. καὶ ἀπέστησεν ὁδὸν τριῶν ἡμερῶν ἀνὰ μέσον αὐτῶν καὶ ἀνὰ μέσον Ἰακώβ. Ἰακὼβ δὲ ἐποίμανε τὰ πρόβατα Λάβαν τὰ ὑπολειφθέντα. ἔλαβε δὲ ἑαυτῷ Ἰακὼβ ράβδον στυρακίνην χλωρὰν καὶ καρυί̈νην καὶ πλατάνου, καὶ ἐλέπισεν αὐτὰσ Ἰακὼβ λεπίσματα λευκὰ περισύρων τὸ χλωρόν. ἐφαίνετο δὲ ἐπὶ ταῖσ ράβδοισ τὸ λευκόν, ὃ ἐλέπισε, ποικίλον. καὶ παρέθηκε τὰσ ράβδουσ, ἃσ ἐλέπισεν ἐν τοῖσ ληνοῖσ τῶν ποτιστηρίων τοῦ ὕδατοσ, ἵνα ὡσ ἂν ἔλθωσι τὰ πρόβατα πιεῖν ἐνώπιον τῶν ράβδων, ἐλθόντων αὐτῶν πιεῖν, ἐγκισσήσωσι τὰ πρόβατα εἰσ τὰσ ράβδουσ. καὶ ἐνεκίσσων τὰ πρόβατα εἰσ τὰσ ράβδουσ καὶ ἔτικτον τὰ πρόβατα διάλευκα καὶ ποικίλα καὶ σποδοειδῆ ραντά. τοὺσ δὲ ἀμνοὺσ διέστειλεν Ἰακὼβ καὶ ἔστησεν ἐναντίον τῶν προβάτων κριὸν διάλευκον καὶ πᾶν ποικίλον ἐν τοῖσ ἀμνοῖσ. καὶ διεχώρισεν ἑαυτῷ ποίμνια καθ̓ ἑαυτὸν καὶ οὐκ ἔμιξεν αὐτὰ εἰσ τὰ πρόβατα Λάβαν. ἐγένετο δὲ ἐν τῷ καιρῷ, ᾧ ἐνεκίσσων τὰ πρόβατα ἐν γαστρὶ λαμβάνοντα, ἔθηκεν Ἰακὼβ τὰσ ράβδουσ ἐναντίον τῶν προβάτων ἐν τοῖσ ληνοῖσ τοῦ ἐγκισσῆσαι αὐτὰ κατὰ τὰσ ράβδουσ. ἡνίκα δ̓ ἂν ἔτεκε τὰ πρόβατα, οὐκ ἐτίθει. ἐγένετο δὲ τὰ μὲν ἄσημα τοῦ Λάβαν, τά δὲ ἐπίσημα τοῦ Ἰακώβ. καὶ ἐπλούτισεν ὁ ἄνθρωποσ σφόδρα σφόδρα, καὶ ἐγένετο αὐτῷ κτήνη πολλὰ καὶ βόεσ καὶ παῖδεσ, καὶ παιδίσκαι καὶ κάμηλοι καὶ ὄνοι. ΗΚΟΥΣΕ δὲ Ἰακὼβ τὰ ρήματα τῶν υἱῶν Λάβαν λεγόντων. εἴληφεν Ἰακὼβ πάντα τὰ τοῦ πατρὸσ ἡμῶν καὶ ἐκ τῶν τοῦ πατρὸσ ἡμῶν πεποίηκε πᾶσαν τὴν δόξαν ταύτην.

καὶ εἶδεν Ἰακὼβ τὸ πρόσωπον τοῦ Λάβαν, καὶ ἰδοὺ οὐκ ἦν πρὸσ αὐτὸν ὡσεὶ ἐχθὲσ καὶ τρίτην ἡμέραν. εἶπε δὲ Κύριοσ πρὸσ Ἰακώβ. ἀποστρέφου εἰσ τὴν γῆν τοῦ πατρόσ σου καὶ εἰσ τὴν γενεάν σου, καὶ ἔσομαι μετὰ σοῦ. ἀποστείλασ δὲ Ἰακὼβ ἐκάλεσε Λείαν καὶ Ραχὴλ εἰσ τὸ πεδίον, οὗ ἦν τὰ ποίμνια. καὶ εἶπεν αὐταῖσ. ὁρῶ ἐγὼ τὸ πρόσωπον τοῦ πατρὸσ ὑμῶν, ὅτι οὐκ ἔστι πρὸσ ἐμοῦ ὡσ ἐχθὲσ καὶ τρίτην ἡμέραν. ὁ δὲ Θεὸσ τοῦ πατρόσ μου ἦν μετ̓ ἐμοῦ. καὶ αὐταὶ δὲ οἴδατε, ὅτι ἐν πάσῃ τῇ ἰσχύϊ μου δεδούλευκα τῷ πατρὶ ὑμῶν. ὁ δὲ πατὴρ ὑμῶν παρεκρούσατό με καὶ ἤλλαξε τὸν μισθόν μου τῶν δέκα ἀμνῶν, καὶ οὐκ ἔδωκεν αὐτῷ ὁ Θεὸσ κακοποιῆσαί με. ἐὰν οὕτωσ εἴπῃ, τὰ ποικίλα ἔσται σου μισθόσ, καὶ τέξεται πάντα τὰ πρόβατα ποικίλα. ἐὰν δὲ εἴπῃ, τὰ λευκὰ ἔσται σου μισθόσ, καὶ τέξεται πάντα τὰ πρόβατα λευκά. καὶ ἀφείλετο ὁ Θεὸσ πάντα τὰ κτήνη τοῦ πατρὸσ ὑμῶν καὶ ἔδωκέ μοι αὐτά. καὶ ἐγένετο ἡνίκα ἐνεκίσσων τὰ πρόβατα ἐν γαστρὶ λαμβάνοντα, καὶ εἶδον τοῖσ ὀφθαλμοῖσ μου ἐν τῷ ὕπνῳ, καὶ ἰδοὺ οἱ τράγοι καὶ οἱ κριοὶ ἀναβαίνοντεσ ἐπὶ τὰ πρόβατα καὶ τὰσ αἶγασ διάλευκοι καὶ ποικίλοι καὶ σποδοειδεῖσ ραντοί. καὶ εἶπέ μοι ὁ ἄγγελοσ τοῦ Θεοῦ καθ̓ ὕπνον. Ἰακώβ. ἐγὼ δὲ εἶπα. τί ἐστι̣ καὶ εἶπεν. ἀνάβλεψον τοῖσ ὀφθαλμοῖσ σου, καὶ ἰδὲ τοὺσ τράγουσ καὶ τοὺσ κριοὺσ ἀναβαίνοντασ ἐπὶ τὰ πρόβατα καὶ τὰσ αἶγασ διαλεύκουσ καὶ ποικίλουσ καὶ σποδοειδεῖσ ραντούσ. ἑώρακα γάρ ὅσα σοι Λάβαν ποιεῖ. ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸσ ὁ ὀφθείσ σοι ἐν τόπῳ Θεοῦ, οὗ ἤλειψάσ μοι ἐκεῖ στήλην καὶ ηὔξω μοι ἐκεῖ εὐχήν. νῦν οὖν ἀνάστηθι καὶ ἔξελθε ἐκ τῆσ γῆσ ταύτησ καὶ ἄπελθε εἰσ τὴν γῆν τῆσ γενέσεώσ σου, καὶ ἔσομαι μετὰ σοῦ. καὶ ἀποκριθεῖσαι Ραχὴλ καὶ Λεία εἶπαν αὐτῷ. μή ἐστιν ἡμῖν ἔτι μερὶσ ἢ κληρονομία ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸσ ἡμῶν̣ οὐχ ὡσ αἱ ἀλλότριαι λελογίσμεθα αὐτῷ̣ πέπρακε γὰρ ἡμᾶσ καὶ καταβρώσει κατέφαγε τὸ ἀργύριον ἡμῶν. πάντα τὸν πλοῦτον καὶ τὴν δόξαν, ἣν ἀφείλετο ὁ Θεὸσ τοῦ πατρὸσ ἡμῶν, ἡμῖν ἔσται καὶ τοῖσ τέκνοισ ἡμῶν. νῦν οὖν ὅσα σοι εἴρηκεν ὁ Θεόσ, ποίει. Ἀναστὰσ δὲ Ἰακὼβ ἔλαβε τὰσ γυναῖκασ αὐτοῦ καὶ τὰ παιδία αὐτοῦ ἐπὶ τὰσ καμήλουσ. καὶ ἀπήγαγε πάντα τὰ ὑπάρχοντα αὐτῷ, καὶ πᾶσαν τὴν ἀποσκευὴν αὐτοῦ, ἣν περιεποιήσατο ἐν τῇ Μεσοποταμίᾳ, καὶ πάντα τὰ αὐτοῦ ἀπελθεῖν πρὸσ Ἰσαὰκ τὸν πατέρα αὐτοῦ εἰσ γῆν Χαναάν. Λάβαν δὲ ᾤχετο κεῖραι τὰ πρόβατα αὐτοῦ. ἔκλεψε δὲ Ραχὴλ τὰ εἴδωλα τοῦ πατρὸσ αὐτῆσ. ἔκρυψε δὲ Ἰακὼβ Λάβαν τὸν Σύρον τοῦ μὴ ἀναγγεῖλαι αὐτῷ, ὅτι ἀποδιδράσκει. καὶ ἀπέδρα αὐτὸσ καὶ τὰ αὐτοῦ πάντα καὶ διέβη τὸν ποταμὸν καὶ ὥρμησεν εἰσ τὸ ὄροσ Γαλαάδ. ἀνηγγέλη δὲ Λάβαν τῷ Σύρῳ τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ, ὅτι ἀπέδρα Ἰακώβ, καὶ παραλαβὼν τοὺσ ἀδελφοὺσ αὐτοῦ μεθ̓ ἑαυτοῦ, ἐδίωξεν ὀπίσω αὐτοῦ ὁδὸν ἡμερῶν ἑπτὰ καὶ κατέλαβεν αὐτὸν ἐν τῷ ὄρει Γαλαάδ. ἦλθε δὲ ὁ Θεὸσ πρὸσ Λάβαν τὸν Σύρον καθ̓ ὕπνον τὴν νύκτα καὶ εἶπεν αὐτῷ. φύλαξε σεαυτόν, μήποτε λαλήσῃσ μετὰ Ἰακὼβ πονηρά. καὶ κατέλαβε Λάβαν τὸν Ἰακώβ. Ἰακὼβ δὲ ἔπηξε τὴν σκηνὴν αὐτοῦ ἐν τῷ ὄρει. Λάβαν δὲ ἔστησε τοὺσ ἀδελφοὺσ αὐτοῦ ἐν τῷ ὄρει Γαλαάδ. εἶπε δὲ Λάβαν τῷ Ἰακώβ. τί ἐποίησασ̣ ἱνατί κρυφῇ ἀπέδρασ καὶ ἐκλοποφόρησάσ με καὶ ἀπήγαγεσ τὰσ θυγατέρασ μου ὡσ αἰχμαλώτιδασ μαχαίρᾳ̣ καὶ εἰ ἀνήγγειλάσ μοι, ἐξαπέστειλα ἄν σε μετ̓ εὐφροσύνησ καὶ μετὰ μουσικῶν καὶ τυμπάνων καὶ κιθάρασ, καὶ οὐκ ἠξιώθην καταφιλῆσαι τὰ παιδία μου καὶ τὰσ θυγατέρασ μου. νῦν δὲ ἀφρόνωσ ἔπραξασ. καὶ νῦν ἰσχύει ἡ χείρ μου κακοποιῆσαί σε. ὁ δὲ Θεὸσ τοῦ πατρόσ σου ἐχθὲσ εἶπε πρόσ με λέγων. φύλαξε σεαυτόν, μή ποτε λαλήσῃσ μετὰ Ἰακὼβ πονηρά. νῦν οὖν πεπόρευσαι. ἐπιθυμίᾳ γὰρ ἐπεθύμησασ ἀπελθεῖν εἰσ τὸν οἶκον τοῦ πατρόσ σου. ἱνατί ἔκλεψασ τοὺσ θεούσ μου̣ ἀποκριθεὶσ δὲ Ἰακὼβ εἶπε τῷ Λάβαν. ὅτι ἐφοβήθην. εἶπα γάρ. μή ποτε ἀφέλῃσ τὰσ θυγατέρασ σου ἀπ̓ ἐμοῦ καὶ πάντα τὰ ἐμά. καὶ εἶπεν Ἰακώβ. παῤ ᾧ ἂν εὕρῃσ τοὺσ θεούσ σου, οὐ ζήσεται ἐναντίον τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν. ἐπίγνωθι τί ἐστι παῤ ἐμοὶ τῶν σῶν καὶ λαβέ. καὶ οὐκ ἐπέγνω παῤ αὐτῷ οὐδέν. οὐκ ᾔδει δὲ Ἰακώβ, ὅτι Ραχὴλ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἔκλεψεν αὐτούσ. εἰσελθὼν δὲ Λάβαν ἠρεύνησεν εἰσ τὸν οἶκον Λείασ καὶ οὐχ εὗρεν. καὶ ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ οἴκου Λείασ καὶ ἠρεύνησε τὸν οἶκον Ἰακὼβ καὶ ἐν τῷ οἴκῳ τῶν δύο παιδισκῶν καὶ οὐχ εὗρεν. εἰσῆλθε δὲ καὶ εἰσ τὸν οἶκον Ραχήλ. Ραχὴλ δὲ ἔλαβε τὰ εἴδωλα καὶ ἐνέβαλεν αὐτὰ εἰσ τὰ σάγματα τῆσ καμήλου καὶ ἐπεκάθισεν αὐτοῖσ. καὶ εἶπε τῷ πατρὶ αὐτῆσ. μὴ βαρέωσ φέρε, κύριε. οὐ δύναμαι ἀναστῆναι ἐνώπιόν σου, ὅτι τὰ κατ̓ ἐθισμὸν τῶν γυναικῶν μοι ἐστίν. ἠρεύνησε δὲ Λάβαν ἐν ὅλῳ τῷ οἴκῳ καὶ οὐχ εὗρε τὰ εἴδωλα. ὠργίσθη δὲ Ἰακὼβ καὶ ἐμαχέσατο τῷ Λάβαν. ἀποκριθεὶσ δὲ Ἰακὼβ εἶπε τῷ Λάβαν. τί τὸ ἀδίκημά μου καὶ τί τὸ ἁμάρτημά μου, ὅτι κατεδίωξασ ὀπίσω μου καὶ ὅτι ἠρεύνησασ πάντα τὰ σκεύη τοῦ οἴκου μου̣ τί εὗρεσ ἀπὸ πάντων τῶν σκευῶν τοῦ οἴκου σου̣ θέσ ὧδε ἐνώπιον τῶν ἀδελφῶν σου καὶ τῶν ἀδελφῶν μου, καὶ ἐλεγξάτωσαν ἀνὰ μέσον τῶν δύο ἡμῶν. ταῦτά μοι εἴκοσιν ἔτη ἐγώ εἰμι μετὰ σοῦ. τὰ πρόβατά σου καὶ αἱ αἶγέσ σου οὐκ ἠτεκνώθησαν. κριοὺσ τῶν προβάτων σου οὐ κατέφαγον. θηριάλωτον οὐκ ἐνήνοχά σοι, ἐγὼ ἀπετίννυον παῤ ἐμαυτοῦ κλέμματα ἡμέρασ καὶ κλέμματα νυκτόσ. ἐγενόμην τῆσ ἡμέρασ συγκαιόμενοσ τῷ καύματι καὶ τῷ παγετῷ τῆσ νυκτόσ, καὶ ἀφίστατο ὁ ὕπνοσ μου ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν μου. ταῦτά μοι εἴκοσιν ἔτη ἐγώ εἰμι ἐν τῇ οἰκιίᾳ σου. ἐδούλευσά σοι δεκατέσσαρα ἔτη ἀντὶ τῶν δύο θυγατέρων σου καὶ ἓξ ἔτη ἐν τοῖσ προβάτοισ σου, καὶ παρελογίσω τὸν μισθόν μου δέκα ἀμνάσιν. εἰ μὴ ὁ Θεὸσ τοῦ πατρόσ μου Ἁβραὰμ καὶ ὁ φόβοσ Ἰσαὰκ ἦν μοι, νῦν ἂν κενόν με ἐξαπέστειλασ. τὴν ταπείνωσίν μου καὶ τὸν κόπον τῶν χειρῶν μου εἶδεν ὁ Θεὸσ καὶ ἤλεγξέ σε ἐχθέσ. ἀποκριθεὶσ δὲ Λάβαν εἶπε τῷ Ἰακώβ. αἱ θυγατέρεσ θυγατέρεσ μου, καὶ οἱ υἱοὶ υἱοί μου, καὶ τὰ κτήνη κτήνη μου, καὶ πάντα, ὅσα σὺ ὁρᾷσ, ἐμά ἐστι καὶ τῶν θυγατέρων μου. τί ποιήσω ταύταισ σήμερον ἢ τοῖσ τέκνοισ αὐτῶν, οἷσ ἔτεκον̣ νῦν οὖν δεῦρο διαθώμεθα διαθήκην ἐγώ τε καὶ σύ, καὶ ἔσται εἰσ μαρτύριον ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ, εἶπε δὲ αὐτῷ. ἰδοὺ οὐδεὶσ μεθ̓ ἡμῶν ἐστιν, ἰδέ, ὁ Θεὸσ μάρτυσ ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ. λαβὼν δὲ Ἰακὼβ λίθον ἔστησεν αὐτὸν στήλην. εἶπε δὲ Ἰακὼβ τοῖσ ἀδελφοῖσ αὐτοῦ. συλλέγετε λίθουσ. καὶ συνέλεξαν λίθουσ καὶ ἐποίησαν βουνόν, καὶ ἔφαγον ἐκεῖ ἐπὶ τοῦ βουνοῦ. καὶ εἶπεν αὐτῷ Λάβαν. ὁ βουνὸσ οὗτοσ μαρτυρεῖ ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ σήμερον. καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸν Λάβαν Βουνὸσ τῆσ μαρτυρίασ. Ἰακὼβ δὲ ἐκάλεσεν αὐτὸν Βουνὸσ μάρτυσ. εἶπε δὲ Λάβαν τῷ Ἰακώβ. ἰδοὺ ὁ βουνὸσ οὗτοσ καὶ ἡ στήλη, ἣν ἔστησα ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ, μαρτυρεῖ ὁ βουνὸσ οὗτοσ, καὶ μαρτυρεῖ ἡ στήλη αὕτη. διὰ τοῦτο ἐκλήθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ, Βουνὸσ μαρτυρεῖ. καὶ ἡ Ὅρασισ, ἣν εἶπεν. ἐπίδοι ὁ Θεὸσ ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ, ὅτι ἀποστησόμεθα ἕτεροσ ἀφ̓ ἑτέρου. εἰ ταπεινώσεισ τὰσ θυγατέρασ μου, εἰ λήψῃ γυναῖκασ πρὸσ ταῖσ θυγατράσι μου, ὅρα, οὐδεὶσ μεθ̓ ἡμῶν ἐστιν ὁρῶν. Θεὸσ μάρτυσ μεταξὺ ἐμοῦ καὶ μεταξὺ σοῦ. καὶ εἶπε Λάβαν τῷ Ἰακώβ. ἰδοὺ ὁ βουνὸσ οὗτοσ καὶ μάρτυσ ἡ στήλη αὕτη. ἐὰν τε γὰρ ἐγὼ μὴ διαβῶ πρὸσ σὲ μηδὲ σὺ διαβῇσ πρόσ με τὸν βουνὸν τοῦτον καὶ τὴν στήλην ταύτην ἐπὶ κακίᾳ, ὁ Θεὸσ Ἁβραὰμ καὶ ὁ Θεὸσ Ναχὼρ κρινεῖ ἀνὰ μέσον ἡμῶν. καὶ ὤμοσεν Ἰακὼβ κατὰ τοῦ φόβου τοῦ πατρὸσ αὐτοῦ Ἰσαάκ, καὶ ἔθυσε θυσίαν ἐν τῷ ὄρει καὶ ἐκάλεσε τοὺσ ἀδελφοὺσ αὐτοῦ, καὶ ἔφαγον καὶ ἔπιον καὶ ἐκοιμήθησαν ἐν τῷ ὄρει. ἀναστὰσ δὲ Λάβαν τὸ πρωί̈ κατεφίλησε τοὺσ υἱοὺσ καὶ τὰσ θυγατέρασ αὐτοῦ καὶ εὐλόγησεν αὐτούσ, καὶ ἀποστραφεὶσ Λάβαν ἀπῆλθεν εἰσ τὸν τόπον αὐτοῦ. ΚΑΙ Ἰακὼβ ἀπῆλθεν εἰσ τὴν ὁδὸν ἑαυτοῦ. καὶ ἀναβλέψασ εἶδε παρεμβολὴν Θεοῦ παρεμβεβληκυῖαν, καὶ συνήντησαν αὐτῷ οἱ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ.

εἶπε δὲ Ἰακώβ, ἡνίκα εἶδεν αὐτούσ. παρεμβολὴ Θεοῦ αὕτη. καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου Παρεμβολαί. Ἀπέστειλε δὲ Ἰακὼβ ἀγγέλουσ ἔμπροσθεν αὐτοῦ πρὸσ Ἡσαῦ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ εἰσ γῆν Σηείρ, εἰσ χώραν Ἐδώμ. καὶ ἐνετείλατο αὐτοῖσ λέγων. οὕτωσ ἐρεῖτε τῷ κυρίῳ μου Ἡσαῦ. οὕτωσ λέγει ὁ παῖσ σου Ἰακώβ. μετὰ Λάβαν παρῴκησα, καὶ ἐχρόνισα ἕωσ τοῦ νῦν, καὶ ἐγένοντό μοι βόεσ καὶ ὄνοι καὶ πρόβατα καὶ παῖδεσ καὶ παιδίσκαι, καὶ ἀπέστειλα ἀναγγεῖλαι τῷ κυρίῳ μου Ἡσαῦ, ἵνα εὕρῃ ὁ παῖσ σου χάριν ἐναντίον σου. καὶ ἀνέστρεψαν οἱ ἄγγελοι πρὸσ Ἰακὼβ λέγοντεσ. ἤλθομεν πρὸσ τὸν ἀδελφόν σου Ἡσαῦ, καὶ ἰδοὺ αὐτὸσ ἔρχεται εἰσ συνάντησίν σοι καὶ τετρακόσιοι ἄνδρεσ μετ̓ αὐτοῦ. ἐφοβήθη δὲ Ἰακὼβ σφόδρα, καὶ ἠπορεῖτο. καὶ διεῖλε τὸν λαὸν τὸν μεθ̓ ἑαυτοῦ καὶ τοὺσ βόασ καὶ τὰσ καμήλουσ καὶ τὰ πρόβατα εἰσ δύο παρεμβολάσ, καὶ εἶπεν Ἰακώβ. ἐὰν ἔλθῃ Ἡσαῦ εἰσ παρεμβολὴν μίαν καὶ κόψῃ αὐτήν, ἔσται ἡ παρεμβολὴ ἡ δευτέρα εἰσ τὸ σώζεσθαι. εἶπε δὲ Ἰακώβ. ὁ Θεὸσ τοῦ πατρόσ μου Ἁβραὰμ καὶ ὁ Θεὸσ τοῦ πατρόσ μου Ἰσαάκ, Κύριε σὺ ὁ εἰπών μοι, ἀπότρεχε εἰσ τὴν γῆν τῆσ γενέσεώσ σου καὶ εὖ σε ποιήσω, ἱκανούσθω μοι ἀπὸ πάσησ δικαιοσύνησ καὶ ἀπὸ πάσησ ἀληθείασ, ἧσ ἐποίησασ τῷ παιδί σου. ἐν γὰρ τῇ ῥάβδῳ μου ταύτῃ διέβην τὸν Ἰορδάνην τοῦτον, νυνὶ δὲ γέγονα εἰσ δύο παρεμβολάσ. ἐξελοῦ με ἐκ χειρὸσ τοῦ ἀδελφοῦ μου, ἐκ χειρὸσ Ἡσαῦ, ὅτι φοβοῦμαι ἐγὼ αὐτόν, μή ποτε ἐλθὼν πατάξῃ με καὶ μητέρα ἐπὶ τέκνοισ. σὺ δὲ εἶπασ. εὖ σε ποιήσω καὶ θήσω τὸ σπέρμα σου ὡσ τὴν ἄμμον τῆσ θαλάσσησ, ἣ οὐκ ἀριθμηθήσεται ἀπὸ τοῦ πλήθουσ. καὶ ἐκοιμήθη ἐκεῖ τὴν νύκτα ἐκείνην. καὶ ἔλαβεν ὧν ἔφερε δῶρα καὶ ἐξαπέστειλεν Ἡσαῦ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ, αἶγασ διακοσίασ, τράγουσ εἴκοσι, πρόβατα διακόσια, κριοὺσ εἴκοσι, καμήλουσ θηλαζούσασ, καὶ τὰ παιδία αὐτῶν τριάκοντα, βόασ τεσσαράκοντα, ταύρουσ δέκα, ὄνουσ εἴκοσι καὶ πώλουσ δέκα. καὶ ἔδωκεν αὐτὰ τοῖσ παισὶν αὐτοῦ ποίμνιον κατὰ μόνασ. εἶπε δὲ τοῖσ παισὶν αὐτοῦ. προπορεύεσθε ἔμπροσθέν μου, καὶ διάστημα ποιεῖτε ἀνὰ μέσον ποίμνησ καὶ ποίμνησ. καὶ ἐνετείλατο τῷ πρώτῳ, λέγων. ἐάν σοι συναντήσῃ Ἡσαῦ ὁ ἀδελφόσ μου καὶ ἐρωτᾷ σε, λέγων. τίνοσ εἶ καὶ ποῦ πορεύῃ, καὶ τίνοσ ταῦτα τὰ προπορευόμενά σου̣ ἐρεῖσ. τοῦ παιδόσ σου Ἰακώβ. δῶρα ἀπέσταλκε τῷ κυρίῳ μου Ἡσαῦ, καὶ ἰδοὺ αὐτὸσ ὀπίσω ἡμῶν. καὶ ἐνετείλατο τῷ πρώτῳ καὶ τῷ δευτέρῳ καὶ τῷ τρίτῳ καὶ πᾶσι τοῖσ προπορευομένοισ ὀπίσω τῶν ποιμνίων τούτων, λέγων. κατὰ τὸ ρῆμα τοῦτο λαλήσατε Ἡσαῦ ἐν τῷ εὑρεῖν ὑμᾶσ αὐτὸν καὶ ἐρεῖτε. ἰδοὺ ὁ παῖσ σου Ἰακὼβ παραγίνεται ὀπίσω ἡμῶν. εἶπε γάρ. ἐξιλάσομαι τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐν τοῖσ δώροισ τοῖσ προπορευομένοισ αὐτοῦ, καὶ μετὰ τοῦτο ὄψομαι τὸ πρόσωπον αὐτοῦ. ἴσωσ γὰρ προσδέξεται τὸ πρόσωπόν μου. καὶ προεπορεύετο τὰ δῶρα κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ, αὐτὸσ δὲ ἐκοιμήθη τὴν νύκτα ἐκείνην ἐν τῇ παρεμβολῇ. Ἀναστὰσ δὲ τὴν νύκτα ἐκείνην ἔλαβε τὰσ δύο γυναῖκασ καὶ τὰσ δύο παιδίσκασ καὶ τὰ ἕνδεκα παιδία αὐτοῦ καὶ διέβη τὴν διάβασιν τοῦ Ἰαβώκ. καὶ ἔλαβεν αὐτοὺσ καὶ διέβη τὸν χειμάρρουν καὶ διεβίβασε πάντα τὰ αὐτοῦ. ὑπελείφθη δὲ Ἰακὼβ μόνοσ, καὶ ἐπάλαιεν ἄνθρωποσ μετ̓ αὐτοῦ ἕωσ πρωί̈. εἶδε δέ, ὅτι οὐ δύναται πρὸσ αὐτόν, καὶ ἥψατο τοῦ πλάτουσ τοῦ μηροῦ αὐτοῦ, καὶ ἐνάρκησε τὸ πλάτοσ τοῦ μηροῦ Ἰακὼβ ἐν τῷ παλαίειν αὐτὸν μετ̓ αὐτοῦ. καὶ εἶπεν αὐτῷ. ἀπόστειλόν με. ἀνέβη γὰρ ὁ ὄρθροσ. ὁ δὲ εἶπεν. οὐ μή σε ἀποστείλω, ἐὰν μή με εὐλογήσῃσ. εἶπε δὲ αὐτῷ. τί τὸ ὄνομά σου ἐστίν, ὁ δὲ εἶπεν. Ἰακώβ. καὶ εἶπεν αὐτῷ. οὐ κληθήσεται ἔτι τὸ ὄνομά σου Ἰακώβ, ἀλλ̓ Ἰσραὴλ ἔσται τὸ ὄνομά σου, ὅτι ἐνίσχυσασ μετὰ Θεοῦ, καὶ μετ̓ ἀνθρώπων δυνατὸσ ἔσῃ. ἠρώτησε δὲ Ἰακὼβ καὶ εἶπεν. ἀνάγγειλόν μοι τὸ ὄνομά σου. καὶ εἶπεν. ἱνατί τοῦτο ἐρωτᾶσ σὺ τὸ ὄνομά μου̣ καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν ἐκεῖ. καὶ ἐκάλεσεν Ἰακὼβ τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου, Εἶδοσ Θεοῦ. εἶδον γὰρ Θεὸν πρόσωπον πρὸσ πρόσωπον, καὶ ἐσώθη μου ἡ ψυχή. ἀνέτειλε δὲ αὐτῷ ὁ ἥλιοσ, ἡνίκα παρῆλθε τὸ εἶδοσ τοῦ Θεοῦ. αὐτὸσ δέ ἐπέσκαζε τῷ μηρῷ αὐτοῦ. ἕνεκεν τούτου οὐ μὴ φάγωσιν υἱοὶ Ἰσραὴλ τὸ νεῦρον, ὃ ἐνάρκησεν, ὅ ἐστιν ἐπὶ τοῦ πλάτουσ τοῦ μηροῦ, ἕωσ τῆσ ἡμέρασ ταύτησ, ὅτι ἥψατο τοῦ πλάτουσ τοῦ μηροῦ Ἰακὼβ τοῦ νεύρου, ὃ ἐνάρκησεν. ΑΝΑΒΛΕΨΑΣ δὲ Ἰακὼβ τοῖσ ὀφθαλμοῖσ αὐτοῦ εἶδε καὶ ἰδοὺ Ἡσαῦ ὁ ἀδελφὸσ αὐτοῦ ἐρχόμενοσ καὶ τετρακόσιοι ἄνδρεσ μετ̓ αὐτοῦ. καὶ διεῖλεν Ἰακὼβ τὰ παιδία ἐπὶ Λείαν καὶ ἐπί Ραχὴλ καὶ τὰσ δύοσ παιδίσκασ.

καὶ ἔθετο τὰσ δύο παιδίσκασ καὶ τοὺσ υἱοὺσ αὐτῶν ἐν πρώτοισ καὶ Λείαν καὶ τὰ παιδία αὐτῆσ ὀπίσω καὶ Ραχὴλ καὶ Ἰωσὴφ ἐσχάτουσ. αὐτὸσ δὲ προῆλθεν ἔμπροσθεν αὐτῶν καὶ προσεκύνησεν ἐπὶ τὴν γῆν ἑπτάκισ ἕωσ τοῦ ἐγγίσαι τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ. καὶ προσέδραμεν Ἡσαῦ εἰσ συνάντησιν αὐτῷ καὶ περιλαβὼν αὐτὸν προσέπεσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ κατεφίλησεν αὐτὸν καὶ ἔκλαυσαν ἀμφότεροι. καὶ ἀναβλέψασ Ἡσαῦ εἶδε τὰσ γυναῖκασ καὶ τὰ παιδία καὶ εἶπε. τί ταῦτά σοι ἐστίν̣ ὁ δὲ εἶπε. τὰ παιδία, οἷσ ἠλέησεν ὁ Θεὸσ τὸν παῖδά σου. καὶ προσήγγισαν αἱ παιδίσκαι καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν καὶ προσεκύνησαν, καὶ προσήγγισε Λεία καὶ τὰ τέκνα αὐτῆσ καὶ προσεκύνησαν. καὶ μετὰ ταῦτα προσήγγισε Ραχὴλ καὶ Ἰωσὴφ καὶ προσεκύνησαν. καὶ εἶπε. τί ταῦτά σοι ἐστί, πᾶσαι αἱ παρεμβολαί αὗται, αἷσ ἀπήντηκα̣ ὁ δὲ εἶπεν. ἵνα εὕρῃ ὁ παῖσ σου χάριν ἐναντίον σου, κύριε. εἶπε δὲ Ἡσαῦ. ἔστι μοι πολλά, ἀδελφέ. ἔστω σοι τὰ σά. εἶπε δὲ Ἰακώβ. εἰ εὗρον χάριν ἐναντίον σου, δέξαι τὰ δῶρα διὰ τῶν ἐμῶν χειρῶν. ἕνεκεν τούτου εἶδον τὸ πρόσωπόν σου, ὡσ ἄν τισ ἴδοι πρόσωπον Θεοῦ, καὶ εὐδοκήσεισ με. λαβὲ τὰσ εὐλογίασ μου, ἃσ ἤνεγκά σοι, ὅτι ἠλέησέ με ὁ Θεὸσ καὶ ἔστι μοι πάντα. καὶ ἐβιάσατο αὐτὸν καὶ ἔλαβε. καὶ εἶπεν. ἀπάραντεσ πορευσώμεθα ἐπ̓ εὐθεῖαν. εἶπε δὲ αὐτῷ. ὁ κύριόσ μου γινώσκει, ὅτι τὰ παιδία ἁπαλώτερα καὶ τὰ πρόβατα καὶ αἱ βόεσ λοχεύονται ἐπ̓ ἐμέ. ἐὰν οὖν καταδιώξω αὐτὰ ἡμέραν μίαν, ἀποθανοῦνται πάντα τὰ κτήνη. προελθέτω ὁ κύριόσ μου ἔμπροσθεν τοῦ παιδὸσ αὐτοῦ, ἐγὼ δὲ ἐνισχύσω ἐν τῇ ὁδῷ κατὰ σχολὴν τῆσ πορεύσεωσ τῆσ ἐναντίον μου καὶ κατὰ πόδα τῶν παιδαρίων, ἕωσ τοῦ ἐλθεῖν με πρὸσ τὸν κύριόν μου εἰσ Σηείρ. εἶπε δὲ Ἡσαῦ. καταλείψω μετὰ σοῦ ἀπὸ τοῦ λαοῦ τοῦ μετ̓ ἐμοῦ. ὁ δὲ εἶπεν. ἱνατί τοῦτο̣ ἱκανόν, ὅτι εὗρον χάριν ἐναντίον σου, κύριε. ἀπέστρεψε δὲ Ἡσαῦ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ εἰσ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ εἰσ Σηείρ. Καὶ Ἰακὼβ ἀπαίρει εἰσ σκηνάσ. καὶ ἐποίησεν ἑαυτῷ ἐκεῖ οἰκίασ καὶ τοῖσ κτήνεσιν αὐτοῦ ἐποίησε σκηνάσ. διὰ τοῦτο ἐκάλεσε τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου, Σκηναί. καὶ ἦλθεν Ἰακὼβ εἰσ Σαλὴμ πόλιν Σικίμων, ἥ ἐστιν ἐν γῇ Χαναάν, ὅτε ἐπανῆλθεν ἐκ τῆσ Μεσοποταμίασ Συρίασ, καὶ παρενέβαλε κατὰ πρόσωπον τῆσ πόλεωσ. καὶ ἐκτήσατο τὴν μερίδα τοῦ ἀγροῦ, οὗ ἔστησεν ἐκεῖ τὴν σκηνὴν αὐτοῦ, παρὰ Ἐμὼρ πατρὸσ Συχὲμ ἑκατὸν ἀμνῶν. καὶ ἔστησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον καὶ ἐπεκαλέσατο τὸν Θεὸν Ἰσραήλ. ΕΞΗΛΘΕ δὲ Δείνα ἡ θυγάτηρ Λείασ, ἣν ἔτεκε τῷ Ἰακώβ, καταμαθεῖν τὰσ θυγατέρασ τῶν ἐγχωρίων.

καὶ εἶδεν αὐτὴν Συχὲμ ὁ υἱὸσ Ἐμμὼρ ὁ Εὐαῖοσ, ὁ ἄρχων τῆσ γῆσ καὶ λαβὼν αὐτήν, ἐκοιμήθη μετ̓ αὐτῆσ καὶ ἐταπείνωσεν αὐτήν. καὶ προσέσχε τῇ ψυχῇ Δείνασ τῆσ θυγατρὸσ Ἰακὼβ καὶ ἠγάπησε τὴν παρθένον καὶ ἐλάλησε κατὰ τὴν διάνοιαν τῆσ παρθένου αὐτῇ. εἶπε Συχὲμ πρὸσ Ἐμμὼρ τὸν πατέρα αὐτοῦ λέγων. λαβέ μοι τὴν παῖδα ταύτην εἰσ γυναῖκα. Ἰακὼβ δὲ ἤκουσεν, ὅτι ἐμίανεν ὁ υἱὸσ Ἐμμὼρ Δείναν τὴν θυγατέρα αὐτοῦ. οἱ δὲ υἱοὶ αὐτοῦ ἦσαν μετὰ τῶν κτηνῶν αὐτοῦ ἐν τῷ πεδίῳ. παρεσιώπησε δὲ Ἰακὼβ ἕωσ τοῦ ἐλθεῖν αὐτούσ. ἐξῆλθε δὲ Ἐμμὼρ ὁ πατὴρ Συχὲμ πρὸσ Ἰακὼβ λαλῆσαι αὐτῷ. οἱ δὲ υἱοὶ Ἰακὼβ ἦλθον ἐκ τοῦ πεδίου. ὡσ δὲ ἤκουσαν, κατενύγησαν οἱ ἄνδρεσ, καὶ λυπηρὸν ἦν αὐτοῖσ σφόδρα, ὅτι ἄσχημον ἐποίησεν ἐν Ἰσραὴλ κοιμηθεὶσ μετὰ τῆσ θυγατρόσ Ἰακώβ, καὶ οὐχ οὕτωσ ἔσται. καὶ ἐλάλησεν Ἐμμὼρ αὐτοῖσ λέγων. Συχὲμ ὁ υἱόσ μου προείλετο τῇ ψυχῇ τὴν θυγατέρα ὑμῶν. δότε οὖν αὐτὴν αὐτῷ γυναῖκα καὶ ἐπιγαμβρεύσασθε ἡμῖν. τὰσ θυγατέρασ ὑμῶν δότε ἡμῖν καὶ τὰσ θυγατέρασ ἡμῶν λάβετε τοῖσ υἱοῖσ ὑμῶν. καὶ ἐν ἡμῖν κατοικεῖτε, καὶ ἡ γῆ ἰδοὺ πλατεῖα ἐναντίον ὑμῶν. κατοικεῖτε καὶ ἐμπορεύεσθε ἐπ̓ αὐτῆσ καὶ ἐγκτᾶσθε ἐν αὐτῇ. εἶπε δὲ Συχὲμ πρὸσ τὸν πατέρα αὐτῆσ καὶ πρὸσ τοὺσ ἀδελφοὺσ αὐτῆσ. εὕροιμι χάριν ἐναντίον ὑμῶν, καὶ ὃ ἐὰν εἴπητε, δώσομεν. πληθύνατε τὴν φερνὴν σφόδρα, καὶ δώσω καθότι ἂν εἴπητέ μοι, καὶ δώσατέ μοι τὴν παῖδα ταύτην εἰσ γυναῖκα. ἀπεκρίθησαν δὲ οἱ υἱοὶ Ἰακὼβ τῷ Συχὲμ καὶ Ἐμμὼρ τῷ πατρὶ αὐτοῦ μετὰ δόλου καὶ ἐλάλησαν αὐτοῖσ, ὅτι ἐμίαναν Δείνα τὴν ἀδελφὴν αὐτῶν, καὶ εἶπαν αὐτοῖσ Συμεὼν καὶ Λευὶ οἱ ἀδελφοὶ Δείνασ. οὐ δυνησόμεθα ποιῆσαι τὸ ρῆμα τοῦτο, δοῦναι τὴν ἀδελφὴν ἡμῶν ἀνθρώπῳ, ὃσ ἔχει ἀκροβυστίαν. ἔστι γὰρ ὄνειδοσ ἡμῖν. μόνον ἐν τούτῳ ὁμοιωθησόμεθα ὑμῖν κα’Ι κατοικήσομεν ἐν ὑμῖν, ἐὰν γένησθε ὡσ ἡμεῖσ καὶ ὑμεῖσ ἐν τῷ περιτμηθῆναι ὑμῶν πᾶν ἀρσενικόν. καὶ δώσομεν τὰσ θυγατέρασ ἡμῶν ὑμῖν καὶ ἀπό τῶν θυγατέρων ὑμῶν ληψόμεθα ἡμῖν γυναῖκασ καὶ οἰκήσομεν παῤ ὑμῖν καὶ ἐσόμεθα ὡσ γένοσ ἕν. ἐὰν δὲ μὴ εἰσακούσητε ἡμῶν τοῦ περιτεμέσθαι, λαβόντεσ τὴν θυγατέρα ἡμῶν ἀπελευσόμεθα. καὶ ἤρεσαν οἱ λόγοι ἐναντίον Ἐμμὼρ καὶ ἐναντίον Συχὲμ τοῦ υἱοῦ Ἐμμώρ. καὶ οὐκ ἐχρόνισεν ὁ νεανίσκοσ τοῦ ποιῆσαι τὸ ρῆμα τοῦτο. ἐνέκειτο γὰρ τῇ θυγατρὶ Ἰακώβ. αὐτὸσ δὲ ἦν ἐνδοξότατοσ πάντων τῶν ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸσ αὐτοῦ. ἦλθε δὲ Ἐμμὼρ καὶ Συχὲμ ὁ υἱὸσ αὐτοῦ πρὸσ τὴν πύλην τῆσ πόλεωσ αὐτῶν καὶ ἐλάλησαν πρὸσ τοὺσ ἄνδρασ τῆσ πόλεωσ αὐτῶν λέγοντεσ. οἱ ἄνθρωποι οὗτοι εἰρηνικοί εἰσι, μεθ̓ ἡμῶν οἰκείτωσαν ἐπὶ τῆσ γῆσ καὶ ἐμπορευέσθωσαν αὐτήν, ἡ δὲ γῆ ἰδοὺ πλατεῖα ἐναντίον αὐτῶν. τὰσ θυγατέρασ αὐτῶν ληψόμεθα ἡμῖν γυναῖκασ καὶ τὰσ θυγατέρασ ἡμῶν δώσομεν αὐτοῖσ. ἐν τούτῳ μόνον ὁμοιωθήσονται ἡμῖν οἱ ἄνθρωποι τοῦ κατοικεῖν μεθ̓ ἡμῶν, ὥστε εἶναι λαὸν ἕνα, ἐν τῷ περιτεμέσθαι ἡμῶν πᾶν ἀρσενικόν, καθὰ καὶ αὐτοὶ περιτέτμηνται. καὶ τὰ κτήνη αὐτῶν καὶ τὰ τετράποδα καὶ τὰ ὑπάρχοντα αὐτῶν οὐχ ἡμῶν ἔσται. μόνον ἐν τούτῳ ὁμοιωθῶμεν αὐτοῖσ, καὶ οἰκήσουσι μεθ̓ ἡμῶν. καὶ εἰσήκουσαν Ἐμμὼρ καὶ Συχὲμ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ πάντεσ οἱ ἐμπορευόμενοι τὴν πύλην τῆσ πόλεωσ αὐτῶν καὶ περιετέμοντο τὴν σάρκα τῆσ ἀκροβυστίασ αὐτῶν πᾶσ ἄρσην. ἐγένετο δὲ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ, ὅτε ἦσαν ἐν τῷ πόνῳ, ἔλαβον οἱ δύο υἱοὶ Ἰακὼβ Συμεὼν καὶ Λευὶ ἀδελφοὶ Δείνασ ἕκαστοσ τὴν μάχαιραν αὐτοῦ καὶ εἰσῆλθον εἰσ τὴν πόλιν ἀσφαλῶσ καὶ ἀπέκτειναν πᾶν ἀρσενικόν. τόν τε Ἐμμὼρ καὶ Συχὲμ τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἀπέκτειναν ἐν στόματι μαχαίρασ. καὶ ἔλαβον τὴν Δείναν ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ Συχὲμ καὶ ἐξῆλθον. οἱ δὲ υἱοὶ Ἰακὼβ εἰσῆλθον ἐπὶ τοὺσ τραυματίασ καὶ διήρπασαν τὴν πόλιν, ἐν ᾗ ἐμίαναν Δείναν τὴν ἀδελφὴν αὐτῶν, καὶ τὰ πρόβατα αὐτῶν καὶ τοὺσ βόασ αὐτῶν καὶ τοὺσ ὄνουσ αὐτῶν, ὅσα τε ἦν ἐν τῇ πόλει καὶ ὅσα ἦν ἐν τῷ πεδίῳ, ἔλαβον. καὶ πάντα τὰ σώματα αὐτῶν καὶ πᾶσαν τὴν ἀποσκευὴν αὐτῶν καὶ τὰσ γυναῖκασ αὐτῶν ᾐχμαλώτευσαν, καὶ διήρπασαν ὅσα τε ἦν ἐν τῇ πόλει καὶ ὅσα ἦν ἐν ταῖσ οἰκίαισ. εἶπε δὲ Ἰακὼβ πρὸσ Συμεὼν καὶ Λευί. μισητόν με πεποιήκατε, ὥστε πονηρόν με εἶναι πᾶσι τοῖσ κατοικοῦσι τὴν γῆν, ἔν τε τοῖσ Χαναναίοισ καὶ ἐν τοῖσ Φερεζαίοισ. ἐγὼ δὲ ὀλιγοστόσ εἰμι ἐν ἀριθμῷ, καὶ συναχθέντεσ ἐπ̓ ἐμὲ συγκόψουσί με, καὶ ἐκτριβήσομαι ἐγὼ καὶ ὁ οἶκόσ μου. οἱ δὲ εἶπαν. ἀλλ̓ ὡσεὶ πόρνῃ χρήσονται τῇ ἀδελφῇ ἡμῶν̣ ΕΙΠΕ δὲ ὁ Θεὸσ πρὸσ Ἰακώβ. ἀναστὰσ ἀνάβηθι εἰσ τὸν τόπον Βαιθὴλ καὶ οἴκει ἐκεῖ καὶ ποίησον ἐκεῖ θυσιαστήριον τῷ Θεῷ τῷ ὀφθέντι σοι ἐν τῷ ἀποδιδράσκειν σε ἀπὸ προσώπου Ἡσαῦ τοῦ ἀδελφοῦ σου.

εἶπε δὲ Ἰακὼβ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ καὶ πᾶσι τοῖσ μετ̓ αὐτοῦ. ἄρατε τοὺσ θεοὺσ τοὺσ ἀλλοτρίουσ τοὺσ μεθ̓ ὑμῶν ἐκ μέσου ὑμῶν καὶ καθαρίσθητε καὶ ἀλλάξατε τὰσ στολὰσ ὑμῶν, καὶ ἀναστάντεσ ἀναβῶμεν εἰσ Βαιθὴλ καὶ ποιήσωμεν ἐκεῖ θυσιαστήριον τῷ Θεῷ τῷ ἐπακούσαντί μου ἐν ἡμέρᾳ θλίψεωσ, ὃσ ἦν μετ̓ ἐμοῦ καὶ διέσωσέ με ἐν τῇ ὁδῷ, ᾗ ἐπορεύθην. καὶ ἔδωκαν τῷ Ἰακὼβ τοὺσ θεοὺσ τοὺσ ἀλλοτρίουσ, οἳ ἦσαν ἐν ταῖσ χερσὶν αὐτῶν, καὶ τὰ ἐνώτια τὰ ἐν τοῖσ ὠσὶν αὐτῶν, καὶ κατέκρυψεν αὐτὰ Ἰακὼβ ὑπὸ τὴν τερέβινθον τὴν ἐν Σικίμοισ καὶ ἀπώλεσαν αὐτὰ ἕωσ τῆσ σήμερον ἡμέρασ. καὶ ἐξῇρεν Ἰσραὴλ ἐκ Σικίμων, καὶ ἐγένετο φόβοσ Θεοῦ ἐπὶ τὰσ πόλεισ τὰσ κύκλῳ αὐτῶν, καὶ οὐ κατεδίωξαν ὀπίσω τῶν υἱῶν Ἰσραήλ. ἦλθε δὲ Ἰακὼβ εἰσ Λουζά, ἥ ἐστιν ἐν γῇ Χαναάν, ἥ ἐστι Βαιθήλ, αὐτὸσ καὶ πᾶσ ὁ λαόσ, ὃσ ἦν μετ̓ αὐτοῦ. καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα τοῦ τόπου Βαιθήλ. ἐκεῖ γὰρ ἐφάνη αὐτῷ ὁ Θεὸσ ἐν τῷ ἀποδιδράσκειν αὐτὸν ἀπὸ προσώπου Ἡσαῦ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ. ἀπέθανε δὲ Δεβῶρα ἡ τροφὸσ Ρεβέκκασ καὶ ἐτάφη κατώτερον Βαιθὴλ ὑπὸ τὴν βάλανον, καὶ ἐκάλεσεν Ἰακὼβ τὸ ὄνομα αὐτῆσ Βάλανοσ πένθουσ. Ὤφθη δὲ ὁ Θεὸσ τῷ Ἰακὼβ ἔτι ἐν Λουζᾷ, ὅτε παρεγένετο ἐκ Μεσοποταμίασ τῆσ Συρίασ, καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν ὁ Θεόσ. καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ Θεόσ. τὸ ὄνομά σου οὐ κληθήσεται ἔτι Ἰακώβ, ἀλλ̓ Ἰσραὴλ ἔσται τὸ ὄνομά σου. καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰσραήλ. εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ Θεόσ. ἐγὼ ὁ Θεόσ σου. αὐξάνου καὶ πληθύνου. ἔθνη καὶ συναγωγαὶ ἐθνῶν ἔσονται ἐκ σοῦ, καὶ βασιλεῖσ ἐκ τῆσ ὀσφύοσ σου ἐξελεύσονται. καὶ τὴν γῆν, ἣν ἔδωκα Ἁβραὰμ καὶ Ἰσαάκ, σοὶ δέδωκα αὐτήν. σοὶ ἔσται, καὶ τῷ σπέρματί σου μετὰ σὲ δώσω τὴν γῆν ταύτην. ἀνέβη δὲ ὁ Θεὸσ ἀπ̓ αὐτοῦ ἐκ τοῦ τόπου, οὗ ἐλάλησε μετ̓ αὐτοῦ. καὶ ἔστησεν Ἰακὼβ στήλην ἐν τῷ τόπῳ, ᾧ ἐλάλησε μετ̓ αὐτοῦ ὁ Θεόσ, στήλην λιθίνην, καὶ ἔσπεισεν ἐπ̓ αὐτὴν σπονδὴν καὶ ἐπέχεεν ἐπ̓ αὐτὴν ἔλαιον. καὶ ἐκάλεσεν Ἰακὼβ τὸ ὄνομα τοῦ τόπου, ἐν ᾧ ἐλάλησε μετ̓ αὐτοῦ ἐκεῖ ὁ Θεόσ, Βαιθήλ. Ἀπάρασ δὲ Ἰακὼβ ἐκ Βαιθήλ, ἔπηξε τὴν σκηνὴν αὐτοῦ ἐπέκεινα τοῦ πύργου Γαδέρ. ἐγένετο δὲ ἡνίκα ἤγγισεν εἰσ Χαβραθὰ τοῦ ἐλθεῖν εἰσ τὴν Ἐφραθᾶ, ἔτεκε Ραχὴλ καὶ ἐδυστόκησεν ἐν τῷ τοκετῷ. ἐγένετο δὲ ἐν τῷ σκληρῶσ αὐτὴν τίκτειν, εἶπεν αὐτῇ ἡ μαῖα. θάρσει, καὶ γὰρ οὗτόσ σοί ἐστιν υἱόσ. ἐγένετο δὲ ἐν τῷ ἀφιέναι αὐτὴν τὴν ψυχήν, ἀπέθνησκε γάρ, ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Υἱὸσ ὀδύνησ μου. ὁ δὲ πατὴρ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Βενιαμίν. ἀπέθανε δὲ Ραχὴλ καὶ ἐτάφη ἐν τῇ ὁδῷ τοῦ ἱπποδρόμου Ἐφραθᾶ αὑ̔́τη ἐστὶ Βηθλεέμ̓. καὶ ἔστησεν Ἰακὼβ στήλην ἐπὶ τοῦ μνημείου αὐτῆσ. αὕτη ἐστὶν ἡ στήλη ἐπὶ τοῦ μνημείου Ραχὴλ ἕωσ τῆσ ἡμέρασ ταύτησ. ἐγένετο δέ ἡνίκα κατῴκησεν Ἰσραὴλ ἐν τῇ γῇ ἐκείνῃ, ἐπορεύθη Ρουβὴν καὶ ἐκοιμήθη μετὰ Βαλλᾶσ τῆσ παλλακῆσ τοῦ πατρὸσ αὐτοῦ Ἰακώβ. καὶ ἤκουσεν Ἰσραήλ, καὶ πονηρὸν ἐφάνη ἐναντίον αὐτοῦ. Ἦσαν δὲ οἱ υἱοὶ Ἰακὼβ δώδεκα. υἱοὶ Λείασ. πρωτότοκοσ Ἰακὼβ Ρουβήν, Συμεών, Λευί, Ἰούδασ, Ἰσσάχαρ, Ζαβουλών. υἱοὶ δὲ Ραχήλ. Ἰωσὴφ καὶ Βενιαμίν. υἱοὶ δὲ Βαλλᾶσ παιδίσκησ Ραχήλ. Δὰν καὶ Νεφθαλείμ. υἱοὶ δὲ Ζελφᾶσ παιδίσκησ Λείασ. Γὰδ καὶ Ἀσήρ. οὗτοι υἱοὶ Ἰακώβ, οἳ ἐγένοντο αὐτῷ ἐν Μεσοποταμίᾳ τῆσ Συρίασ. Ἦλθε δὲ Ἰακὼβ πρὸσ Ἰσαὰκ τὸν πατέρα αὐτοῦ εἰσ Μαμβρῆ, εἰσ πόλιν τοῦ πεδίου αὑ̔́τη ἐστὶ Χεβρών̓ ἐν γῇ Χαναάν, οὗ παρῴκησεν Ἁβραὰμ καὶ Ἰσαάκ. ἐγένοντο δὲ αἱ ἡμέραι Ἰσαάκ, ἃσ ἔζησεν, ἔτη ἑκατὸν ὀγδοήκοντα, καὶ ἐκλείπων Ἰσαὰκ ἀπέθανε καὶ προσετέθη πρὸσ τὸ γένοσ αὐτοῦ πρεσβύτεροσ καὶ πλήρησ ἡμερῶν, καὶ ἔθαψαν αὐτὸν Ἡσαῦ καὶ Ἰακὼβ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ. ΑΥΤΑΙ δὲ αἱ γενέσεισ Ἡσαῦ αὑ̓τόσ ἐστιν Ἐδώμ̓.

Ἡσαῦ δὲ ἔλαβε τὰσ γυναῖκασ ἑαυτῷ ἀπὸ τῶν θυγατέρων τῶν Χαναναίων, τὴν Ἀδὰ θυγατέρα Αἰλὼμ τοῦ Χετταίου καὶ τοῦ Ὀλιβεμὰ θυγατέρα Ἀνὰ τοῦ υἱοῦ Σεβεγὼν τοῦ Εὐαίου καὶ τὴν Βασεμὰθ θυγατέρα Ἰσμαὴλ ἀδελφὴν Ναβεώθ. ἔτεκε δὲ αὐτῷ Ἀδὰ τὸν Ἑλιφάσ, καὶ Βασεμὰθ ἔτεκε τὸν Ραγουήλ, καὶ Ὀλιβεμὰ ἔτεκε τὸν Ἰεοὺσ καὶ τὸν Ἰεγλὸμ καὶ τὸν Κορέ. οὗτοι υἱοὶ Ἡσαῦ, οἳ ἐγένοντο αὐτῷ ἐν γῇ Χαναάν. ἔλαβε δὲ Ἡσαῦ τὰσ γυναῖκασ αὐτοῦ καὶ τοὺσ υἱοὺσ αὐτοῦ καὶ τὰσ θυγατέρασ αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ σώματα τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ κτήνη καὶ πάντα ὅσα ἐκτήσατο καὶ πάντα ὅσα περιεποιήσατο ἐν γῇ Χαναάν, καὶ ἐπορεύθη Ἡσαῦ ἐκ τῆσ γῆσ Χαναὰν ἀπό προσώπου Ἰακὼβ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ. ἦν γὰρ αὐτῶν τὰ ὑπάρχοντα πολλὰ τοῦ οἰκεῖν ἅμα, καὶ οὐκ ἠδύνατο ἡ γῆ τῆσ παροικήσεωσ αὐτῶν φέρειν αὐτοὺσ ἀπὸ τοῦ πλήθουσ τῶν ὑπαρχόντων αὐτῶν. κατῴκησε δὲ Ἡσαῦ ἐν τῷ ὄρει Σηεὶρ ̔̔Ησαῦ αὐτόσ ἐστιν Ἐδώμ̓. Αὗται δὲ αἱ γενέσεισ Ἡσαῦ πατρὸσ Ἐδὼμ ἐν τῷ ὄρει Σηείρ, καὶ ταῦτα τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν Ἡσαῦ. Ἑλιφὰσ υἱὸσ Ἀδᾶσ γυναικὸσ Ἡσαῦ καὶ Ραγουὴλ υἱὸσ Βασεμὰθ γυναικὸσ Ἡσαῦ. ἐγένοντο δὲ Ἑλιφὰσ υἱοί. Θαιμάν, Ὡμάρ, Σωφάρ, Γοθὼμ καὶ Κενέζ. Θαμνὰ δὲ ἦν παλλακὴ Ἑλιφὰσ τοῦ υἱοῦ Ἡσαῦ καὶ ἔτεκε τῷ Ἑλιφὰσ τὸν Ἀμαλήκ. οὗτοι υἱοὶ Ἀδᾶσ γυναικὸσ Ἡσαῦ. οὗτοι δὲ υἱοὶ Ραγουήλ. Ναχόθ, Ζαρέ, Σομέ, καὶ Μοζέ. οὗτοι ἦσαν υἱοὶ Βασεμὰθ γυναικὸσ Ἡσαῦ. οὗτοι δὲ υἱοὶ Ὀλιβεμᾶσ θυγατρὸσ Ἀνὰ τοῦ υἱοῦ Σεβεγών, γυναικὸσ Ἡσαῦ. ἔτεκε δὲ τῷ Ἡσαῦ τὸν Ἰεοὺσ καὶ τὸν Ἰεγλὸμ καὶ τὸν Κορέ. οὗτοι ἡγεμόνεσ υἱοὶ Ἡσαῦ. υἱοὶ Ἑλιφὰσ πρωτοτόκου Ἡσαῦ. ἡγεμὼν Θαιμάν, ἡγεμὼν Ὡμάρ, ἡγεμὼν Σωφάρ, ἡγεμὼν Κενέζ, ἡγεμὼν Κορέ, ἡγεμὼν Γοθώμ, ἡγεμὼν Ἀμαλήκ. οὗτοι ἡγεμόνεσ Ἑλιφὰσ ἐν γῇ Ἰδουμαίᾳ. οὗτοι υἱοὶ Ἀδᾶσ. καὶ οὗτοι υἱοὶ Ραγουὴλ υἱοῦ Ἡσαῦ. ἡγεμὼν Ναχώθ, ἡγεμὼν Ζαρέ, ἡγεμὼν Σομέ, ἡγεμὼν Μοζέ. οὗτοι ἡγεμόνεσ Ραγουὴλ ἐν γῇ Ἐδώμ. οὗτοι υἱοὶ Βασεμὰθ γυναικὸσ Ἡσαῦ. οὗτοι δὲ υἱοὶ Ὀλιβεμᾶσ γυναικὸσ Ἡσαῦ. ἡγεμὼν Ἰεούλ, ἡγεμὼν Ἰεγλόμ, ἡγεμὼν Κορέ. οὗτοι ἡγεμόνεσ Ὀλιβεμᾶσ θυγατρὸσ Ἀνὰ γυναικὸσ Ἡσαῦ. οὗτοι υἱοὶ Ἡσαῦ, καὶ οὗτοι ἡγεμόνεσ αὐτῶν. οὗτοί εἰσιν υἱοὶ Ἐδώμ. Οὗτοι δὲ υἱοὶ Σηεὶρ τοῦ Χορραίου τοῦ κατοικοῦντοσ τὴν γῆν. Λωτά, Σωβάλ, Σεβεγών, Ἀνὰ καὶ Δησὼν καὶ Ἀσὰρ καὶ Ρισών. οὗτοι ἡγεμόνεσ τοῦ Χορραίου τοῦ υἱοῦ Σηεὶρ ἐν τῇ γῇ Ἐδώμ. ἐγένοντο δὲ υἱοὶ Λωτάν. Χορρὶ καὶ Αἰμάν. ἀδελφὴ δὲ Λωτὰν Θαμνά. οὗτοι δὲ υἱοὶ Σωβάλ. Γωλὰμ καὶ Μαναχὰθ καὶ Γαιβὴλ καὶ Σωφὰρ καὶ Ὡμάρ. καὶ οὗτοι υἱοὶ Σεβεγών. Αἰ̈έ καὶ Ἀνά. οὗτόσ ἐστιν Ἀνά, ὃσ εὗρε τὸν Ἰαμεὶν ἐν τῇ ἐρήμῳ, ὅτε ἔνεμε τὰ ὑποζύγια Σεβεγὼν τοῦ πατρὸσ αὐτοῦ. οὗτοι δὲ υἱοὶ Ἀνά. Δησὼν καὶ Ὀλιβεμὰ θυγάτηρ Ἀνά. οὗτοι δὲ υἱοὶ Δησών. Ἀμαδὰ καὶ Ἀσβὰν καὶ Ἰθρὰν καὶ Χαρράν. οὗτοι δὲ υἱοὶ Ἀσάρ. Βαλαὰμ καὶ Ζουκὰμ καὶ Ἰουκάμ. οὗτοι δὲ υἱοὶ Ρισών. Ὧσ καὶ Ἀράν. οὗτοι δὲ ἡγεμόνεσ Χορρί. ἡγεμὼν Λωτάν, ἡγεμὼν Σωβάλ, ἡγεμὼν Σεβεγών, ἡγεμὼν Ἀνά, ἡγεμὼν Δησών, ἡγεμὼν Ἀσάρ, ἡγεμὼν Ρισών. οὗτοι ἡγεμόνεσ Χορρὶ ἐν ταῖσ ἡγεμονίαισ αὐτῶν ἐν γῇ Ἐδώμ. Καὶ οὗτοι οἱ βασιλεῖσ οἱ βασιλεύσαντεσ ἐν Ἐδὼμ πρὸ τοῦ βασιλεῦσαι βασιλέα ἐν Ἰσραήλ. καὶ ἐβασίλευσεν ἐν Ἐδὼμ Βαλὰκ υἱὸσ Βεώρ, καὶ ὄνομα τῇ πόλει αὐτοῦ Δενναβά. ἀπέθανε δὲ Βαλάκ, καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ̓ αὐτοῦ Ἰωβὰβ υἱὸσ Ζαρὰ ἐκ Βοσόρρασ. ἀπέθανε δὲ Ἰωβάβ, καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ̓ αὐτοῦ Ἀσὼμ ἐκ τῆσ γῆσ Θαιμανών. ἀπέθανε δὲ Ἀσώμ, καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ̓ αὐτοῦ Ἀδὰδ υἱὸσ Βαρὰδ ὁ ἐκκόψασ Μαδιὰμ ἐν τῷ πεδίῳ Μωάβ, καὶ ὄνομα τῇ πόλει αὐτοῦ Γετθαίμ. ἀπέθανε δὲ Ἀδάδ, καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ̓ αὐτοῦ Σαμαδὰ ἐκ Μασεκκᾶσ. ἀπέθανε δὲ Σαμαδά, καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ̓ αὐτοῦ Σαοὺλ ἐκ Ροωβὼθ τῆσ παρὰ ποταμόν. ἀπέθανε δὲ Σαούλ, καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ̓ αὐτοῦ Βαλαεννὼν υἱὸσ Ἀχοβώρ. ἀπέθανε δὲ Βαλαεννὼν υἱὸσ Ἀχοβώρ, καὶ ἐβασίλευσεν ἀντ̓ αὐτοῦ Ἀρὰδ υἱὸσ Βαράδ, καὶ ὄνομα τῇ πόλει αὐτοῦ Φογώρ, ὄνομα δὲ τῇ γυναικὶ αὐτοῦ Μετεβεήλ, θυγάτηρ Ματραί̈θ, υἱοῦ Μαιζοώβ. Ταῦτα τὰ ὀνόματα τῶν ἡγεμόνων Ἡσαῦ ἐν ταῖσ φυλαῖσ αὐτῶν κατὰ τόπον αὐτῶν, ἐν ταῖσ χώραισ αὐτῶν καὶ ἐν τοῖσ ἔθνεσιν αὐτῶν. ἡγεμὼν Θαμνά, ἡγεμὼν Γωλά, ἡγεμὼν Ἰεθέρ, ἡγεμὼν Ὀλιβεμάσ, ἡγεμὼν Ἡλάσ, ἡγεμὼν Φινών, ἡγεμὼν Κενέζ, ἡγεμὼν Θαιμάν, ἡγεμὼν Μαζάρ, ἡγεμὼν Μαγεδιήλ, ἡγεμὼν Ζαφωίν. οὗτοι ἡγεμόνεσ Ἐδὼμ ἐν ταῖσ κατῳκοδομημέναισ ἐν τῇ γῇ τῆσ κτήσεωσ αὐτῶν. οὗτοσ Ἡσαῦ πατὴρ Ἐδώμ. ΚΑΤῼΚΕΙ δὲ Ἰακὼβ ἐν τῇ γῇ, οὗ παρώκησεν ὁ πατὴρ αὐτοῦ, ἐν γῇ Χαναάν.

αὗται δὲ αἱ γενέσεισ Ἰακώβ. Ἰωσὴφ δὲ δέκα καὶ ἑπτὰ ἐτῶν ἦν, ποιμαίνων τὰ πρόβατα τοῦ πατρὸσ αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ, ὢν νέοσ, μετὰ τῶν υἱῶν Βαλλᾶσ καὶ μετὰ τῶν υἱῶν Ζελφᾶσ τῶν γυναικῶν τοῦ πατρὸσ αὐτοῦ. κατήνεγκαν δὲ Ἰωσὴφ ψόγον πονηρὸν πρὸσ Ἰσραὴλ τὸν πατέρα αὐτῶν. Ἰακὼβ δέ ἠγάπα τὸν Ἰωσὴφ παρὰ πάντασ τοὺσ υἱοὺσ αὐτοῦ, ὅτι υἱὸσ γήρωσ ἦν αὐτῷ. ἐποίησε δὲ αὐτῷ χιτῶνα ποικίλον. ἰδόντεσ δὲ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, ὅτι αὐτὸν ὁ πατὴρ φιλεῖ ἐκ πάντων τῶν υἱῶν αὐτοῦ, ἐμίσησαν αὐτὸν καὶ οὐκ ἠδύναντο λαλεῖν αὐτῷ οὐδὲν εἰρηνικόν. Ἐνυπνιασθεὶσ δὲ Ἰωσὴφ ἐνύπνιον ἀπήγγειλεν αὐτὸ τοῖσ ἀδελφοῖσ αὐτοῦ. καὶ εἶπεν αὐτοῖσ. ἀκούσατε τοῦ ἐνυπνίου τούτου, οὗ ἐνυπνιάσθην. ᾤμην ὑμᾶσ δεσμεύειν δράγματα ἐν μέσῳ τῷ πεδίῳ, καὶ ἀνέστη τὸ ἐμὸν δράγμα καὶ ὠρθώθη, περιστραφέντα δὲ τὰ δράγματα ὑμῶν προσεκύνησαν τὸ ἐμὸν δράγμα. εἶπαν δὲ αὐτῷ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ. μὴ βασιλεύων βασιλεύσεισ ἐφ̓ ἡμᾶσ ἢ κυριεύων κυριεύσεισ ἡμῶν̣ καὶ προσέθεντο ἔτι μισεῖν αὐτὸν ἕνεκεν τῶν ἐνυπνίων αὐτοῦ καὶ ἕνεκεν τῶν ρημάτων αὐτοῦ. εἶδε δὲ ἐνύπνιον ἕτερον καὶ διηγήσατο αὐτῷ τῷ πατρὶ αὐτοῦ καὶ τοῖσ ἀδελφοῖσ αὐτοῦ, καὶ εἶπεν. ἰδοὺ ἐνυπνιασάμην ἐνύπνιον ἕτερον, ὥσπερ ὁ ἥλιοσ καὶ ἡ σελήνη καὶ ἕνδεκα ἀστέρεσ προσεκύνουν με. καὶ ἐπετίμησεν αὐτῷ ὁ πατὴρ αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ. τί τὸ ἐνύπνιον τοῦτο, ὃ ἐνυπνιάσθησ̣ ἆρά γε ἐλθόντεσ ἐλευσόμεθα ἐγώ τε καὶ ἡ μήτηρ σου καὶ οἱ ἀδελφοί σου προσκυνῆσαί σοι ἐπὶ τὴν γῆν̣ ἐζήλωσαν δὲ αὐτὸν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, ὁ δὲ πατὴρ αὐτοῦ διετήρησε τὸ ρῆμα. Ἐπορεύθησαν δὲ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ βόσκειν τὰ πρόβατα τοῦ πατρὸσ αὐτῶν εἰσ Συχέμ. καὶ εἶπεν Ἰσραὴλ πρὸσ Ἰωσήφ. οὐχὶ οἱ ἀδελφοί σου ποιμαίνουσιν εἰσ Συχέμ̣ δεῦρο ἀποστείλω σε πρὸσ αὐτούσ. εἶπε δὲ αὐτῷ. ἰδοὺ ἐγώ. εἶπε δὲ αὐτῷ Ἰσραήλ. πορευθεὶσ ἰδέ, εἰ ὑγιαίνουσιν οἱ ἀδελφοί σου καὶ τὰ πρόβατα, καὶ ἀνάγγειλόν μοι. καὶ ἀπέστειλεν αὐτὸν ἐκ τῆσ κοιλάδοσ τῆσ Χεβρών, καὶ ἦλθεν εἰσ Συχέμ. καὶ εὗρεν αὐτὸν ἄνθρωποσ πλανώμενον ἐν τῷ πεδίῳ. ἠρώτησε δὲ αὐτὸν ὁ ἄνθρωποσ λέγων. τί ζητεῖσ̣ ὁ δὲ εἶπε. τοὺσ ἀδελφούσ μου ζητῶ. ἀπάγγειλόν μοι, ποῦ βόσκουσιν. εἶπε δὲ αὐτῷ ὁ ἄνθρωποσ. ἀπῄρκασιν ἐντεῦθεν, ἤκουσα γὰρ αὐτῶν λεγόντων. πορευθῶμεν εἰσ Δωθαείμ. καὶ ἐπορεύθη Ἰωσὴφ κατόπισθεν τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ καὶ εὗρεν αὐτοὺσ ἐν Δωθαείμ. προεῖδον δὲ αὐτὸν μακρόθεν πρὸ τοῦ ἐγγίσαι αὐτὸν πρὸσ αὐτοὺσ καὶ ἐπονηρεύοντο τοῦ ἀποκτεῖναι αὐτόν. εἶπε δὲ ἕκαστοσ πρὸσ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ. ἰδοὺ ὁ ἐνυπνιαστὴσ ἐκεῖνοσ ἔρχεται. νῦν οὖν δεῦτε ἀποκτείνωμεν αὐτὸν καὶ ρίψωμεν αὐτὸν εἰσ ἕνα τῶν λάκκων καὶ ἐροῦμεν. θηρίον πονηρὸν κατέφαγεν αὐτόν. καὶ ὀψόμεθα, τί ἔσται τὰ ἐνύπνια αὐτοῦ. ἀκούσασ δὲ Ρουβὴν ἐξείλετο αὐτὸν ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῶν καὶ εἶπεν. οὐ πατάξωμεν αὐτὸν εἰσ ψυχήν. εἶπε δὲ αὐτοῖσ Ρουβήν. μὴ ἐκχέητε αἷμα. ἐμβάλλετε αὐτὸν εἰσ ἕνα τῶν λάκκων τούτων τῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ, χεῖρα δὲ μὴ ἐπενέγκητε αὐτῷ. ὅπωσ ἐξέληται αὐτὸν ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῶν καὶ ἀποδῷ αὐτὸν τῷ πατρὶ αὐτοῦ. ἐγένετο δὲ ἡνίκα ἦλθεν Ἰωσὴφ πρὸσ τοὺσ ἀδελφοὺσ αὐτοῦ, ἐξέδυσαν Ἰωσὴφ τὸν χιτῶνα τὸν ποικίλον τὸν περὶ αὐτόν καὶ λαβόντεσ αὐτόν ἔρριψαν εἰσ τὸν λάκκον. ὁ δὲ λάκκοσ κενόσ, ὕδωρ οὐκ εἶχεν. Ἐκάθισαν δὲ φαγεῖν ἄρτον καὶ ἀναβλέψαντεσ τοῖσ ὀφθαλμοῖσ εἶδον, καὶ ἰδοὺ ὁδοιπόροι Ἰσμαηλῖται ἤρχοντο ἐκ Γαλαάδ, καὶ αἱ κάμηλοι αὐτῶν ἔγεμαν θυμιαμάτων καὶ ρητίνησ καὶ στακτῆσ. ἐπορεύοντο δὲ καταγαγεῖν εἰσ Αἴγυπτον. εἶπε δὲ Ἰούδασ πρὸσ τούσ ἀδελφοὺσ αὐτοῦ. τί χρήσιμον, ἐὰν ἀποκτείνωμεν τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν καὶ κρύψωμεν τὸ αἷμα αὐτοῦ̣ δεῦτε ἀποδώμεθα αὐτὸν τοῖσ Ἰσμαηλίταισ τούτοισ, αἱ δὲ χεῖρεσ ἡμῶν μὴ ἔστωσαν ἐπ̓ αὐτόν, ὅτι ἀδελφὸσ ἡμῶν καὶ σὰρξ ἡμῶν ἐστιν. ἤκουσαν δὲ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ. καὶ παρεπορεύοντο οἱ ἄνθρωποι οἱ Μαδιηναῖοι ἔμποροι, καὶ ἐξείλκυσαν καὶ ἀνεβίβασαν τὸν Ἰωσὴφ ἐκ τοῦ λάκκου καὶ ἀπέδοντο τὸν Ἰωσὴφ τοῖσ Ἰσμαηλίταισ εἴκοσι χρυσῶν, καὶ κατήγαγον τὸν Ἰωσὴφ εἰσ Αἴγυπτον. ἀνέστρεψε δὲ Ρουβὴν ἐπὶ τὸν λάκκον καὶ οὐχ ὁρᾷ τὸν Ἰωσὴφ ἐν τῷ λάκκῳ. καὶ διέρρηξε τὰ ἱμάτια αὐτοῦ. καὶ ἐπέστρεψε πρὸσ τοὺσ ἀδελφοὺσ αὐτοῦ. καὶ εἶπε. τὸ παιδάριον οὐκ ἔστιν, ἐγὼ δὲ ποῦ πορεύομαι ἔτι̣ Λαβόντεσ δὲ τὸν χιτῶνα τοῦ Ἰωσὴφ ἔσφαξαν ἔριφον αἰγῶν καὶ ἐμόλυναν τὸν χιτῶνα τῷ αἵματι. καὶ ἀπέστειλαν τὸν χιτῶνα τὸν ποικίλον καὶ εἰσήνεγκαν τῷ πατρὶ αὐτῶν. καὶ εἶπαν. τοῦτον εὕρομεν, ἐπίγνωθι εἰ χιτὼν τοῦ υἱοῦ σού ἐστιν ἢ οὔ. καὶ ἐπέγνω αὐτὸν καὶ εἶπε. χιτὼν τοῦ υἱοῦ μού ἐστι. θηρίον πονηρὸν κατέφαγεν αὐτόν, θηρίον ἥρπασε τὸν Ἰωσήφ. διέρρηξε δὲ Ἰακὼβ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ ἐπέθετο σάκκον ἐπὶ τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ καὶ ἐπένθει τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἡμέρασ πολλάσ. συνήχθησαν δὲ πάντεσ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ αἱ θυγατέρεσ καὶ ἦλθον παρακαλέσαι αὐτόν, καὶ οὐκ ἤθελε παρακαλεῖσθαι λέγων ὅτι. καταβήσομαι πρὸσ τὸν υἱόν μου πενθῶν εἰσ ᾅδου. καὶ ἔκλαυσεν αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ. οἱ δὲ Μαδιηναῖοι ἀπέδοντο τὸν Ἰωσὴφ εἰσ Αἴγυπτον τῷ Πετεφρῇ τῷ σπάδοντι Φαραώ, ἀρχιμαγείρῳ. ΕΓΕΝΕΤΟ δέ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, κατέβη Ἰούδασ ἀπὸ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ καὶ ἀφίκετο ἕωσ πρὸσ ἄνθρωπόν τινα Ὀδολλαμίτην, ᾧ ὄνομα Εἰράσ.

καὶ εἶδεν ἐκεῖ Ἰούδασ θυγατέρα ἀνθρώπου Χαναναίου, ᾗ ὄνομα Σαυά, καὶ ἔλαβεν αὐτὴν καὶ εἰσῆλθε πρὸσ αὐτήν. καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκεν υἱὸν καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἤρ. καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκεν υἱὸν ἔτι καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Αὐνάν. καὶ προσθεῖσα ἔτεκεν υἱὸν καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Σηλώμ. αὕτη δὲ ἦν ἐν Χασβί, ἡνίκα ἔτεκεν αὐτούσ. καὶ ἔλαβεν Ἰούδασ γυναῖκα Ἢρ τῷ πρωτοτόκῳ αὐτοῦ, ᾗ ὄνομα Θάμαρ. ἐγένετο δὲ Ἢρ πρωτότοκοσ Ἰούδα πονηρὸσ ἔναντι Κυρίου, καὶ ἀπέκτεινεν αὐτὸν ὁ Θεόσ. εἶπε δὲ Ἰούδασ τῷ Αὐνάν. εἴσελθε πρὸσ τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου καὶ ἐπιγάμβρευσαι αὐτὴν καὶ ἀνάστησον σπέρμα τῷ ἀδελφῷ σου. γνοὺσ δὲ Αὐνὰν ὅτι οὐκ αὐτῷ ἔσται τὸ σπέρμα, ἐγίνετο ὅταν εἰσήρχετο πρὸσ τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, ἐξέχεεν ἐπὶ τὴν γῆν τοῦ μὴ δοῦναι σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ. πονηρὸν δὲ ἐφάνη ἐναντίον τοῦ Θεοῦ, ὅτι ἐποίησε τοῦτο, καὶ ἐθανάτωσε καὶ τοῦτον. εἶπε δὲ Ἰούδασ Θάμαρ τῇ νύμφῃ αὐτοῦ. κάθου χήρα ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρόσ σου ἕωσ μέγασ γένηται Σηλὼμ ὁ υἱόσ μου. εἶπε γάρ. μή ποτε ἀποθάνῃ καὶ οὗτοσ, ὥσπερ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ. ἀπελθοῦσα δὲ Θάμαρ ἐκάθητο ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸσ αὐτῆσ. Ἐπληθύνθησαν δὲ αἱ ἡμέραι καὶ ἀπέθανε Σαυὰ ἡ γυνὴ Ἰούδα. καὶ παρακληθεὶσ Ἰούδασ ἀνέβη ἐπὶ τοὺσ κείροντασ τά πρόβατα αὐτοῦ, αὐτὸσ καὶ Εἰρὰσ ὁ ποιμὴν αὐτοῦ ὁ Ὀδολλαμίτησ εἰσ Θαμνά. καὶ ἀπηγγέλη Θάμαρ τῇ νύμφῃ αὐτοῦ λέγοντεσ. ἰδοὺ ὁ πενθερόσ σου ἀναβαίνει εἰσ Θαμνὰ κεῖραι τὰ πρόβατα αὐτοῦ. καὶ περιελομένη τὰ ἱμάτια τῆσ χηρεύσεωσ ἀφ̓ ἑαυτῆσ, περιεβάλετο θέριστρον καὶ ἐκαλλωπίσατο καὶ ἐκάθισε πρὸσ ταῖσ πύλαισ Αἰνάν, ἥ ἐστιν ἐν παρόδῳ Θαμνά. εἶδε γὰρ ὅτι μέγασ γέγονε Σηλώμ, αὐτὸσ δὲ οὐκ ἔδωκεν αὐτὴν αὐτῷ γυναῖκα. καὶ ἰδὼν αὐτὴν Ἰούδασ ἔδοξεν αὐτὴν πόρνην εἶναι. κατεκαλύψατο γὰρ τὸ πρόσωπον αὐτῆσ, καὶ οὐκ ἐπέγνω αὐτήν. ἐξέκλινε δὲ πρὸσ αὐτὴν τὴν ὁδὸν καὶ εἶπεν αὐτῇ. ἔασόν με εἰσελθεῖν πρὸσ σέ. οὐ γὰρ ἔγνω ὅτι νύμφη αὐτοῦ ἐστίν. ἡ δὲ εἶπε. τί μοι δώσεισ, ἐὰν εἰσέλθῃσ πρόσ με̣ ὁ δὲ εἶπεν. ἐγώ σοι ἀποστελῶ ἔριφον αἰγῶν ἐκ τῶν προβάτων μου, ἡ δὲ εἶπεν. ἐὰν δῷσ μοι ἀρραβῶνα, ἕωσ τοῦ ἀποστεῖλαί σε. ὁ δὲ εἶπε. τίνα τὸν ἀρραβῶνά σοι δώσω̣ ἡ δὲ εἶπε. τὸν δακτύλιόν σου καὶ τὸν ὁρμίσκον, καὶ τὴν ράβδον τὴν ἐν τῇ χειρί σου. καὶ ἔδωκεν αὐτῇ καὶ εἰσῆλθε πρὸσ αὐτήν, καὶ ἐν γαστρὶ ἔλαβεν ἐξ αὐτοῦ. καὶ ἀναστᾶσα ἀπῆλθε καὶ περιείλετο τὸ θέριστρον αὐτῆσ ἀφ̓ ἑαυτῆσ καὶ ἐνεδύσατο τὰ ἱμάτια τῆσ χηρεύσεωσ αὐτῆσ. ἀπέστειλε δὲ Ἰούδασ τὸν ἔριφον ἐξ αἰγῶν ἐν χειρὶ τοῦ ποιμένοσ αὐτοῦ τοῦ Ὀδολλαμίτου κομίσασθαι παρὰ τῆσ γυναικὸσ τὸν ἀρραβῶνα, καὶ οὐχ εὗρεν αὐτήν. ἐπηρώτησε δὲ τοὺσ ἄνδρασ τοὺσ ἐκ τοῦ τόπου. ποῦ ἐστιν ἡ πόρνη ἡ γενομένη ἐν Αἰνὰν ἐπὶ τῆσ ὁδοῦ̣ καὶ εἶπαν. οὐκ ἦν ἐνταῦθα πόρνη. καὶ ἀπεστράφη πρὸσ Ἰούδαν καὶ εἶπεν. οὐχ εὗρον, καὶ οἱ ἄνθρωποι οἱ ἐκ τοῦ τόπου λέγουσι μὴ εἶναι ὧδε πόρνην. εἶπε δὲ Ἰούδασ. ἐχέτω αὐτά, ἀλλὰ μή ποτε καταγελασθῶμεν. ἐγὼ μὲν ἀπέσταλκα τὸν ἔριφον τοῦτον, σὺ δὲ οὐχ εὕρηκασ. Ἐγένετο δὲ μετὰ τρίμηνον ἀνηγγέλη τῷ Ἰούδᾳ λέγοντεσ. ἐκπεπόρνευκε Θάμαρ ἡ νύμφη σου καὶ ἰδοὺ ἐν γαστρὶ ἔχει ἐκ πορνείασ. εἶπε δὲ Ἰούδασ. ἐξαγάγετε αὐτήν, καὶ κατακαυθήτω. αὐτὴ δὲ ἀγομένη ἀπέστειλε πρὸσ τὸν πενθερὸν αὐτῆσ λέγουσα. ἐκ τοῦ ἀνθρώπου, οὗτινοσ ταῦτά ἐστιν, ἐγὼ ἐν γαστρὶ ἔχω. καὶ εἶπεν. ἐπίγνωθι, τίνοσ ὁ δακτύλιοσ καὶ ὁ ὁρμίσκοσ καὶ ἡ ράβδοσ αὕτη. ἐπέγνω δὲ Ἰούδασ καὶ εἶπε. δεδικαίωται Θάμαρ ἢ ἐγώ, οὗ ἕνεκεν οὐκ ἔδωκα αὐτὴν Σηλὼν τῷ υἱῷ μου. καὶ οὐ προσέθετο ἔτι τοῦ γνῶναι αὐτήν. Ἐγένετο δὲ ἡνίκα ἔτικτε, καὶ τῇδε ἦν δίδυμα ἐν τῇ γαστρὶ αὐτῆσ. ἐγένετο δὲ ἐν τῷ τίκτειν αὐτήν, ὁ εἷσ προεξήνεγκε τὴν χεῖρα. λαβοῦσα δὲ ἡ μαῖα ἔδησεν ἐπί τὴν χεῖρα αὐτοῦ κόκκινον λέγουσα. οὗτοσ ἐξελεύσεται πρότεροσ. ὡσ δὲ ἐπισυνήγαγε τὴν χεῖρα, καὶ εὐθὺσ ἐξῆλθεν ὁ ἀδελφὸσ αὐτοῦ. ἡ δὲ εἶπε. τί διεκόπη διὰ σὲ φραγμόσ̣ καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Φαρέσ. καί μετὰ τοῦτο ἐξῆλθεν ὁ ἀδελφὸσ αὐτοῦ, ἐφ̓ ᾧ ἦν ἐπὶ τῇ χειρὶ αὐτοῦ τὸ κόκκινον. καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ζαρά. ΙΩΣΗΦ δὲ κατήχθη εἰσ Αἴγυπτον, καὶ ἐκτήσατο αὐτὸν Πετεφρὴσ ὁ εὐνοῦχοσ Φαραώ, ὁ ἀρχιμάγειροσ, ἀνὴρ Αἰγύπτιοσ, ἐκ χειρῶν τῶν Ἰσμαηλιτῶν, οἳ κατήγαγον αὐτὸν ἐκεῖ.

καὶ ἦν Κύριοσ μετὰ Ἰωσήφ, καὶ ἦν ἀνὴρ ἐπιτυγχάνων καὶ ἐγένετο ἐν τῷ οἴκῳ παρὰ τῷ κυρίῳ αὐτοῦ τῷ Αἰγυπτίῳ. ᾔδει δὲ ὁ κύριοσ αὐτοῦ, ὅτι ὁ Κύριοσ ἦν μετ̓ αὐτοῦ καὶ ὅσα ἐὰν ποιῇ, Κύριοσ εὐοδοῖ ἐν ταῖσ χερσὶν αὐτοῦ. καὶ εὗρεν Ἰωσὴφ χάριν ἐναντίον τοῦ κυρίου αὐτοῦ, καὶ εὐηρέστησεν αὐτῷ, καὶ κατέστησεν αὐτὸν ἐπὶ τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ πάντα, ὅσα ἦν αὐτῷ, ἔδωκε διὰ χειρὸσ Ἰωσήφ. ἐγένετο δὲ μετὰ τὸ καταστῆναι αὐτὸν ἐπὶ τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ ἐπὶ πάντα, ὅσα ἦν αὐτῷ, καὶ ηὐλόγησε Κύριοσ τὸν οἶκον τοῦ Αἰγυπτίου διὰ Ἰωσήφ, καὶ ἐγενήθη εὐλογία Κυρίου ἐν πᾶσι τοῖσ ὑπάρχουσιν αὐτῷ ἐν τῷ οἴκῳ καὶ ἐν τῷ ἀγρῷ αὐτοῦ. καὶ ἐπέτρεψε πάντα, ὅσα ἦν αὐτῷ, εἰσ χεῖρασ Ἰωσὴφ καὶ οὐκ ᾔδει τῶν καθ̓ αὑτὸν οὐδὲν πλὴν τοῦ ἄρτου, οὗ ἤσθιεν αὐτόσ.̀ρ̀ν̀ρ̀ν̀ρ̀ν̀ρ̀ν Καὶ ἦν Ἰωσὴφ καλὸσ τῷ εἴδει καὶ ὡραῖοσ τῇ ὄψει σφόδρα. καὶ ἐγένετο μετὰ τὰ ρήματα ταῦτα καὶ ἐπέβαλεν ἡ γυνὴ τοῦ κυρίου αὐτοῦ τοὺσ ὀφθαλμοὺσ αὐτῆσ ἐπὶ Ἰωσὴφ καὶ εἶπε. κοιμήθητι μετ̓ ἐμοῦ. ὁ δὲ οὐκ ἤθελεν, εἶπε δὲ τῇ γυναικὶ τοῦ κυρίου αὐτοῦ. εἰ ὁ κύριόσ μου οὐ γινώσκει δἰ ἐμὲ οὐδὲν ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ, καὶ πάντα, ὅσα ἐστὶν αὐτῷ, ἔδωκεν εἰσ τὰσ χεῖράσ μου καὶ οὐχ ὑπερέχει ἐν τῇ οἰκίᾳ ταύτῃ οὐδὲν ἐμοῦ, οὐδὲ ὑπεξῄρηται ἀπ̓ ἐμοῦ οὐδὲν πλὴν σοῦ, διὰ τὸ σὲ γυναῖκα αὐτοῦ εἶναι, καὶ πῶσ ποιήσω τὸ ρῆμα τὸ πονηρὸν τοῦτο, καὶ ἁμαρτήσομαι ἐναντίον τοῦ Θεοῦ̣ ἡνίκα δὲ ἐλάλει τῷ Ἰωσὴφ ἡμέραν ἐξ ἡμέρασ, καὶ οὐχ ὑπήκουεν αὐτῇ καθεύδειν μετ̓ αὐτῆσ τοῦ συγγενέσθαι αὐτῇ. ἐγένετο δὲ τοιαύτη τισ ἡμέρα, καὶ εἰσῆλθεν Ἰωσὴφ εἰσ τὴν οἰκίαν ποιεῖν τὰ ἔργα αὐτοῦ, καὶ οὐδεὶσ ἦν τῶν ἐν τῇ οἰκίᾳ ἔσω, καὶ ἐπεσπάσατο αὐτὸν τῶν ἱματίων λέγουσα. κοιμήθητι μετ̓ ἐμοῦ. καὶ καταλιπὼν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ ἐν ταῖσ χερσὶν αὐτῆσ ἔφυγε καὶ ἐξῆλθεν ἔξω. καὶ ἐγένετο ὡσ εἶδεν, ὅτι καταλιπὼν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ ἐν ταῖσ χερσὶν αὐτῆσ ἔφυγε καὶ ἐξῆλθεν ἔξω, καὶ ἐκάλεσε τοὺσ ὄντασ ἐν τῇ οἰκίᾳ καὶ εἶπεν αὐτοῖσ λέγουσα. ἴδετε, εἰσήγαγεν ἡμῖν παῖδα Ἑβραῖον ἐμπαίζειν ἡμῖν. εἰσῆλθε πρόσ με λέγων. κοιμήθητι μετ̓ ἐμοῦ, καὶ ἐβόησα φωνῇ μεγάλῃ. ἐν δὲ τῷ ἀκοῦσαι αὐτὸν ὅτι ὕψωσα τὴν φωνήν μου καὶ ἐβόησα, καταλιπὼν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ παῤ ἐμοὶ ἔφυγε καὶ ἐξῆλθεν ἔξω. καὶ καταλιμπάνει τὰ ἱμάτια παῤ ἑαυτῇ, ἕωσ ἦλθεν ὁ κύριοσ εἰσ τὸν οἶκον αὐτοῦ. καὶ ἐλάλησεν αὐτῷ κατὰ τὰ ρήματα ταῦτα λέγουσα. εἰσῆλθε πρόσ με ὁ παῖσ ὁ Ἑβραῖοσ, ὃν εἰσήγαγεσ πρὸσ ἡμᾶσ, ἐμπαῖξαί μοι καὶ εἶπέ μοι. κοιμηθήσομαι μετὰ σοῦ. ὡσ δὲ ἤκουσεν ὅτι ὕψωσα τὴν φωνήν μου καὶ ἐβόησα, καταλιπὼν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ παῤ ἐμοὶ ἔφυγε καὶ ἐξῆλθεν ἔξω. ἐγένετο δέ, ὡσ ἤκουσεν ὁ κύριοσ αὐτοῦ τὰ ρήματα τῆσ γυναικὸσ αὐτοῦ, ὅσα ἐλάλησε πρὸσ αὐτόν, λέγουσα. οὕτωσ ἐποίησέ μοι ὁ παῖσ σου, καὶ ἐθυμώθη ὀργῇ. καὶ λαβὼν ὁ κύριοσ Ἰωσὴφ ἐνέβαλεν αὐτὸν εἰσ τὸ ὀχύρωμα, εἰσ τὸν τόπον, ἐν ᾦ οἱ δεσμῶται τοῦ βασιλέωσ κατέχονται ἐκεῖ ἐν τῷ ὀχυρώματι. Καὶ ἦν Κύριοσ μετὰ Ἰωσὴφ καὶ κατέχεεν αὐτοῦ ἔλεοσ καὶ ἔδωκεν αὐτῷ χάριν ἐναντίον τοῦ ἀρχιδεσμοφύλακοσ, καὶ ἔδωκεν ὁ ἀρχιδεσμοφύλαξ τὸ δεσμωτήριον διὰ χειρὸσ Ἰωσὴφ καὶ πάντασ τοὺσ ἀπηγμένουσ, ὅσοι ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ, καὶ πάντα ὅσα ποιοῦσιν ἐκεῖ, αὐτὸσ ἦν ποιῶν. οὐκ ἦν ὁ ἀρχιδεσμοφύλαξ τοῦ δεσμωτηρίου γινώσκων δἰ αὐτὸν οὐδέν. πάντα γὰρ ἦν διὰ χειρὸσ Ἰωσὴφ διὰ τὸ τὸν Κύριον μετ̓ αὐτοῦ εἶναι, καὶ ὅσα αὐτὸσ ἐποίει, ὁ Κύριοσ εὐώδου ἐν ταῖσ χερσὶν αὐτοῦ. ΕΓΕΝΕΤΟ δὲ μετὰ τὰ ρήματα ταῦτα ἥμαρτεν ὁ ἀρχιοινοχόοσ τοῦ βασιλέωσ Αἰγύπτου καὶ ὁ ἀρχισιτοποιὸσ τῷ κυρίῳ αὐτῶν βασιλεῖ Αἰγύπτου.

καὶ ὠργίσθη Φαραὼ ἐπὶ τοῖσ δυσὶν εὐνούχοισ αὐτοῦ, ἐπὶ τῷ ἀρχιοινοχόῳ καὶ ἐπὶ τῷ ἀρχισιτοποιῷ, καὶ ἔθετο αὐτοὺσ ἐν φυλακῇ εἰσ τὸ δεσμωτήριον, εἰσ τὸν τόπον, οὗ Ἰωσὴφ ἀπῆκτο ἐκεῖ. καὶ συνέστησεν ὁ ἀρχιδεσμώτησ τῷ Ἰωσὴφ αὐτούσ, καὶ παρέστη αὐτοῖσ. ἦσαν δὲ ἡμέρασ ἐν τῇ φυλακῇ. καὶ εἶδον ἀμφότεροι ἐνύπνιον ἐν μιᾷ νυκτί. ἡ δὲ ὅρασισ τοῦ ἐνυπνίου τοῦ ἀρχιοινοχόου καὶ ἀρχισιτοποιοῦ, οἳ ἦσαν τῷ βασιλεῖ Αἰγύπτου, οἱ ὄντεσ ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ, ἦν αὕτη. εἰσῆλθε δὲ πρὸσ αὐτοὺσ Ἰωσὴφ τῷ πρωί̈ καὶ εἶδεν αὐτούσ, καὶ ἦσαν τεταραγμένοι. καὶ ἠρώτα τοὺσ εὐνούχουσ Φαραώ, οἳ ἦσαν μετ̓ αὐτοῦ ἐν τῇ φυλακῇ παρὰ τῷ κυρίῳ αὐτοῦ, λέγων. τί ὅτι τὰ πρόσωπα ὑμῶν σκυθρωπὰ σήμερον̣ οἱ δὲ εἶπαν αὐτῷ. ἐνύπνιον εἴδομεν, καὶ ὁ συγκρίνων οὐκ ἔστιν αὐτό. εἶπε δὲ αὐτοῖσ Ἰωσήφ. οὐχὶ διὰ τοῦ Θεοῦ ἡ διασάφησισ αὐτῶν ἐστι̣ διηγήσασθε οὖν μοι. καὶ διηγήσατο ὁ ἀρχιοινοχόοσ τὸ ἐνύπνιον αὐτοῦ τῷ Ἰωσὴφ καὶ εἶπεν. ἐν τῷ ὕπνῳ μου ἦν ἄμπελοσ ἐναντίον μου. ἐν δὲ τῇ ἀμπέλῳ τρεῖσ πυθμένεσ, καὶ αὐτὴ θάλλουσα ἀνενηνοχυῖα βλαστούσ. πέπειροι οἱ βότρυεσ σταφυλῆσ. καὶ τὸ ποτήριον Φαραὼ ἐν τῇ χειρί μου. καὶ ἔλαβον τὴν σταφυλὴν καὶ ἐξέθλιψα αὐτὴν εἰσ τὸ ποτήριον καὶ ἔδωκα τὸ ποτήριον εἰσ τὴν χεῖρα Φαραώ. καὶ εἶπεν αὐτῷ Ἰωσήφ. τοῦτο ἡ σύγκρισισ αὐτοῦ. οἱ τρεῖσ πυθμένεσ τρεῖσ ἡμέραι εἰσίν. ἔτι τρεῖσ ἡμέραι καὶ μνησθήσεται Φαραὼ τῆσ ἀρχῆσ σου καὶ ἀποκαταστήσει σε ἐπί τὴν ἀρχιοινοχοί̈αν σου, καὶ δώσεισ τὸ ποτήριον Φαραὼ εἰσ τὴν χεῖρα αὐτοῦ κατὰ τὴν ἀρχήν σου τὴν προτέραν, ὡσ ἦσθα οἰνοχοῶν. ἀλλὰ μνήσθητί μου διὰ σεαυτοῦ, ὅταν εὖ γένηταί σοι, καὶ ποιήσεισ ἐν ἐμοὶ ἔλεοσ καὶ μνησθήσει περὶ ἐμοῦ πρὸσ Φαραὼ καὶ ἐξάξεισ με ἐκ τοῦ ὀχυρώματοσ τούτου. ὅτι κλοπῇ ἐκλάπην ἐκ γῆσ Ἑβραίων καὶ ὧδε οὐκ ἐποίησα οὐδέν, ἀλλ̓ ἐνέβαλόν με εἰσ τὸν λάκκον τοῦτον. καὶ εἶδεν ὁ ἀρχισιτοποιόσ, ὅτι ὀρθῶσ συνέκρινε, καὶ εἶπε τῷ Ἰωσήφ. κἀγὼ εἶδον ἐνύπνιον καὶ ᾤμην τρία κανᾶ χονδριτῶν αἴρειν ἐπὶ τῆσ κεφαλῆσ μου. ἐν δὲ κανῷ τῷ ἐπάνω ἀπὸ πάντων τῶν γενῶν, ὧν Φαραὼ ἐσθίει ἔργον σιτοποιοῦ, καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ κατήσθιεν αὐτὰ ἀπὸ τοῦ κανοῦ τοῦ ἐπάνω τῆσ κεφαλῆσ μου. ἀποκριθεὶσ δὲ Ἰωσὴφ εἶπεν αὐτῷ. αὕτη ἡ σύγκρισισ αὐτοῦ. τὰ τρία κανᾶ τρεῖσ ἡμέραι εἰσίν. ἔτι τριῶν ἡμερῶν καὶ ἀφελεῖ Φαραὼ τὴν κεφαλήν σου ἀπὸ σοῦ καὶ κρεμάσει σε ἐπὶ ξύλου, καὶ φάγεται τὰ ὄρνεα τοῦ οὐρανοῦ τὰσ σάρκασ σου ἀπὸ σοῦ. ἐγένετο δὲ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ, ἡμέρα γενέσεωσ ἦν Φαραώ, καὶ ἐποίει πότον πᾶσι τοῖσ παισὶν αὐτοῦ. καὶ ἐμνήσθη τῆσ ἀρχῆσ τοῦ οἰνοχόου καὶ τῆσ ἀρχῆσ τοῦ σιτοποιοῦ ἐν μέσῳ τῶν παίδων αὐτοῦ, καὶ ἀποκατέστησε τὸν ἀρχιοινοχόον ἐπὶ τὴν ἀρχὴν αὐτοῦ, καὶ ἔδωκε τὸ ποτήριον εἰσ τὴν χεῖρα Φαραώ, τὸν δὲ ἀρχισιτοποιὸν ἐκρέμασε, καθὰ συνέκρινεν αὐτοῖσ Ἰωσήφ. καὶ οὐκ ἐμνήσθη ὁ ἀρχιοινοχόοσ τοῦ Ἰωσήφ, ἀλλ̓ ἐπελάθετο αὐτοῦ. ΕΓΕΝΕΤΟ δὲ μετὰ δύο ἔτη ἡμερῶν, Φαραὼ εἶδεν ἐνύπνιον. ᾤετο ἑστάναι ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ,

καὶ ἰδοὺ ὥσπερ ἐκ τοῦ ποταμοῦ ἀνέβαινον ἑπτὰ βόεσ καλαὶ τῷ εἴδει καὶ ἐκλεκταὶ ταῖσ σαρξὶ καὶ ἐβόσκοντο ἐν τῷ Ἄχει. ἄλλαι δὲ ἑπτὰ βόεσ ἀνέβαινον μετὰ ταύτασ ἐκ τοῦ ποταμοῦ αἰσχραὶ τῷ εἴδει καὶ λεπταὶ ταῖσ σαρξὶ καὶ ἐνέμοντο παρὰ τὰσ βόασ ἐπὶ τὸ χεῖλοσ τοῦ ποταμοῦ. καὶ κατέφαγον αἱ ἑπτὰ βόεσ αἱ αἰσχραὶ καὶ λεπταὶ ταῖσ σαρξὶ τὰσ ἑπτὰ βόασ τὰσ καλὰσ τῷ εἴδει καὶ τὰσ ἐκλεκτὰσ ταῖσ σαρξί. ἠγέρθη δὲ Φαραώ. καὶ ἐνυπνιάσθη τὸ δεύτερον, καὶ ἰδοὺ ἑπτὰ στάχυεσ ἀνέβαινον ἐν τῷ πυθμένι ἑνὶ ἐκλεκτοὶ καὶ καλοί. καὶ ἰδοὺ ἑπτὰ στάχυεσ λεπτοὶ καὶ ἀνεμόφθοροι ἀνεφύοντο μετ̓ αὐτούσ. καὶ κατέπιον οἱ ἑπτὰ στάχυεσ οἱ λεπτοὶ καὶ ἀνεμόφθοροι τοὺσ ἑπτὰ στάχυασ τοὺσ ἐκλεκτοὺσ καὶ τοὺσ πλήρεισ. ἠγέρθη δὲ Φαραώ, καὶ ἦν ἐνύπνιον. Ἐγένετο δὲ πρωί̈ καὶ ἐταράχθη ἡ ψυχὴ αὐτοῦ, καὶ ἀποστείλασ ἐκάλεσε πάντασ τοὺσ ἐξηγητὰσ Αἰγύπτου καὶ πάντασ τοὺσ σοφοὺσ αὐτῆσ, καὶ διηγήσατο αὐτοῖσ Φαραὼ τὸ ἐνύπνιον αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἦν ὁ ἀπαγγέλλων αὐτὸ τῷ Φαραώ. καὶ ἐλάλησεν ὁ ἀρχιοινοχόοσ πρὸσ Φαραὼ λέγων. τὴν ἁμαρτίαν μου ἀναμιμνήσκω σήμερον. Φαραὼ ὠργίσθη τοῖσ παισὶν αὐτοῦ καὶ ἔθετο ἡμᾶσ ἐν φυλακῇ ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ ἀρχιμαγείρου, ἐμέ τε καὶ τὸν ἀρχισιτοποιόν. καὶ εἴδομεν ἐνύπνιον ἀμφότεροι ἐν νυκτὶ μιᾷ ἐγὼ καὶ αὐτόσ, ἕκαστοσ κατὰ τὸ αὐτοῦ ἐνύπνιον εἴδομεν. ἦν δὲ ἐκεῖ μεθ̓ ἡμῶν νεανίσκοσ παῖσ Ἑβραῖοσ τοῦ ἀρχιμαγείρου, καὶ διηγησάμεθα αὐτῷ, καὶ συνέκρινεν ἡμῖν. ἐγενήθη δέ, καθὼσ συνέκρινεν ἡμῖν, οὕτω καὶ συνέβη, ἐμέ τε ἀποκατασταθῆναι ἐπὶ τὴν ἀρχήν μου, ἐκεῖνον δὲ κρεμασθῆναι. Ἀποστείλασ δὲ Φαραὼ ἐκάλεσε τὸν Ἰωσήφ, καὶ ἐξήγαγον αὐτὸν ἀπὸ τοῦ ὀχυρώματοσ καὶ ἐξύρησαν αὐτὸν καὶ ἤλλαξαν τὴν στολὴν αὐτοῦ, καὶ ἦλθε πρὸσ Φαραώ. εἶπε δὲ Φαραὼ πρὸσ Ἰωσήφ. ἐνύπνιον ἑώρακα, καὶ ὁ συγκρίνων οὐκ ἔστιν αὐτό. ἐγὼ δὲ ἀκήκοα περὶ σοῦ λεγόντων, ἀκούσαντά σε ἐνύπνια συγκρῖναι αὐτά. ἀποκριθεὶσ δὲ Ἰωσὴφ τῷ Φαραὼ εἶπεν. ἄνευ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἀποκριθήσεται τὸ σωτήριον Φαραώ. ἐλάλησε δὲ Φαραὼ τῷ Ἰωσὴφ λέγων. ἐν τῷ ὕπνῳ μου ᾤμην ἑστάναι παρὰ τὸ χεῖλοσ τοῦ ποταμοῦ, καὶ ὥσπερ ἐκ τοῦ ποταμοῦ ἀνέβαινον ἑπτὰ βόεσ καλαὶ τῷ εἴδει καὶ ἐκλεκταὶ ταῖσ σαρξί, καὶ ἐνέμοντο ἐν τῷ Ἄχει. καὶ ἰδοὺ ἑπτὰ βόεσ ἕτεραι ἀνέβαινον ὀπίσω αὐτῶν ἐκ τοῦ ποταμοῦ πονηραὶ καὶ αἰσχραὶ τῷ εἴδει καὶ λεπταὶ ταῖσ σαρξίν, οἵασ οὐκ εἶδον τοιαύτασ ἐν ὅλῃ γῇ Αἰγύπτου αἰσχροτέρασ. καὶ κατέφαγον αἱ ἑπτὰ βόεσ αἱ αἰσχραὶ καὶ λεπταὶ τὰσ ἑπτὰ βόασ τὰσ πρώτασ τὰσ καλὰσ καὶ τὰσ ἐκλεκτάσ, καὶ εἰσῆλθον εἰσ τὰσ κοιλίασ αὐτῶν καὶ οὐ διάδηλοι ἐγένοντο, ὅτι εἰσῆλθον εἰσ τὰσ κοιλίασ αὐτῶν, καὶ αἱ ὄψεισ αὐτῶν αἰσχραί, καθὰ καὶ τὴν ἀρχήν. ἐξεγερθεὶσ δὲ ἐκοιμήθην καὶ εἶδον πάλιν ἐν τῷ ὕπνῳ μου, καὶ ὥσπερ ἑπτὰ στάχυεσ ἀνέβαινον ἐν πυθμένι ἑνὶ πλήρεισ καὶ καλοί. ἄλλοι δὲ ἑπτὰ στάχυεσ λεπτοὶ καὶ ἀνεμόφθοροι ἀνεφύοντο ἐχόμενοι αὐτῶν. καὶ κατέπιον οἱ ἑπτὰ στάχυεσ οἱ λεπτοὶ καὶ ἀνεμόφθοροι τοὺσ ἑπτὰ στάχυασ τοὺσ καλοὺσ καὶ τοὺσ πλήρεισ. εἶπα οὖν τοῖσ ἐξηγηταῖσ, καὶ οὐκ ἦν ὁ ἀπαγγέλλων μοι αὐτό. Καὶ εἶπεν Ἰωσὴφ τῷ Φαραώ. τὸ ἐνύπνιον Φαραὼ ἕν ἐστιν. ὅσα ὁ Θεὸσ ποιεῖ, ἔδειξε τῷ Φαραώ. αἱ ἑπτὰ βόεσ αἱ καλαὶ ἑπτὰ ἔτη ἐστί, καὶ οἱ ἑπτὰ στάχυεσ οἱ καλοὶ ἑπτὰ ἔτη ἐστί. τὸ ἐνύπνιον Φαραὼ ἕν ἐστι, καὶ αἱ ἑπτὰ βόεσ αἱ λεπταὶ αἱ ἀναβαίνουσαι ὀπίσω αὐτῶν ἑπτὰ ἔτη ἐστί, καὶ οἱ ἑπτὰ στάχυεσ οἱ λεπτοὶ καὶ ἀνεμόφθοροι ἔσονται ἑπτὰ ἔτη λιμοῦ. τὸ δὲ ρῆμα, ὃ εἴρηκα Φαραώ, ὅσα ὁ Θεὸσ ποιεῖ, ἔδειξε τῷ Φαραώ, ἰδοὺ ἑπτὰ ἔτη ἔρχεται εὐθηνία πολλὴ ἐν πάσῃ γῇ Αἰγύπτου. ἥξει δὲ ἑπτὰ ἔτη λιμοῦ μετὰ ταῦτα, καὶ ἐπιλήσονται τῆσ πλησμονῆσ τῆσ ἐσομένησ ἐν ὅλῃ Αἰγύπτῳ, καὶ ἀναλώσει ὁ λιμὸσ τὴν γῆν, καὶ οὐκ ἐπιγνωσθήσεται ἡ εὐθηνία ἐπὶ τῆσ γῆσ ἀπὸ τοῦ λιμοῦ τοῦ ἐσομένου μετὰ ταῦτα. ἰσχυρὸσ γὰρ ἔσται σφόδρα. περὶ δὲ τοῦ δευτερῶσαι τὸ ἐνύπνιον Φαραὼ δίσ, ὅτι ἀληθὲσ ἔσται τὸ ρῆμα τὸ παρὰ τοῦ Θεοῦ, καὶ ταχυνεῖ ὁ Θεὸσ τοῦ ποιῆσαι αὐτό. νῦν οὖν σκέψαι ἄνθρωπον φρόνιμον καὶ συνετὸν καὶ κατάστησον αὐτὸν ἐπὶ γῆσ Αἰγύπτου. καὶ ποιησάτω Φαραὼ καὶ καταστησάτω τοπάρχασ ἐπὶ τῆσ γῆσ, καὶ ἀποπεμπτωσάτωσαν πάντα τὰ γεννήματα τῆσ γῆσ Αἰγύπτου τῶν ἑπτὰ ἐτῶν τῆσ εὐθηνίας καὶ συναγαγέτωσαν πάντα τὰ βρώματα τῶν ἑπτὰ ἐτῶν τῶν ἐρχομένων τῶν καλῶν τούτων, καὶ συναχθήτω ὁ σῖτοσ ὑπὸ χεῖρα Φαραώ, βρώματα ἐν ταῖσ πόλεσι φυλαχθήτω. καὶ ἔσται τὰ βρώματα τὰ πεφυλαγμένα τῇ γῇ εἰσ τὰ ἑπτὰ ἔτη τοῦ λιμοῦ, ἃ ἔσονται ἐν γῇ Αἰγύπτου, καὶ οὐκ ἐκτριβήσεται ἡ γῇ ἐν τῷ λιμῷ. Ἤρεσε δὲ τὸ ρῆμα ἐναντίον Φαραὼ καὶ ἐναντίον πάντων τῶν παίδων αὐτοῦ, καὶ εἶπε Φαραὼ πᾶσι τοῖσ παισὶν αὐτοῦ. μὴ εὑρήσομεν ἄνθρωπον τοιοῦτον, ὃσ ἔχει πνεῦμα Θεοῦ ἐν αὐτῷ̣ εἶπε δὲ Φαραὼ τῷ Ἰωσήφ. ἐπειδὴ ἔδειξεν ὁ Θεόσ σοι πάντα ταῦτα, οὐκ ἔστιν ἄνθρωποσ φρονιμώτεροσ καὶ συνετώτερόσ σου. σὺ ἔσῃ ἐπὶ τῷ οἴκῳ μου, καὶ ἐπὶ τῷ στόματί σου ὑπακούσεται πᾶσ ὁ λαόσ μου. πλὴν τὸν θρόνον ὑπερέξω σου ἐγώ. εἶπε δὲ Φαραὼ τῷ Ἰωσήφ. ἰδοὺ καθίστημί σε σήμερον ἐπὶ πάσησ γῆσ Αἰγύπτου. καὶ περιελόμενοσ Φαραὼ τὸν δακτύλιον ἀπὸ τῆσ χειρὸσ αὐτοῦ, περιέθηκεν αὐτὸν ἐπί τὴν χεῖρα Ἰωσὴφ καὶ ἐνέδυσεν αὐτὸν στολὴν βυσσίνην καὶ περιέθηκε κλοιὸν χρυσοῦν περὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ. καὶ ἀνεβίβασεν αὐτὸν ἐπὶ τὸ ἅρμα τὸ δεύτερον τῶν αὐτοῦ, καὶ ἐκήρυξεν ἔμπροσθεν αὐτοῦ κήρυξ. καὶ κατέστησεν αὐτὸν ἐφ̓ ὅλησ γῆσ Αἰγύπτου. εἶπε δὲ Φαραὼ τῷ Ἰωσήφ. ἐγὼ Φαραώ, ἄνευ σοῦ οὐκ ἐξαρεῖ οὐδεὶσ τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ πάσησ γῆσ Αἰγύπτου. καὶ ἐκάλεσε Φαραὼ τὸ ὄνομα Ἰωσήφ, Ψονθομφανήχ. καὶ ἔδωκεν αὐτῷ τὴν Ἀσεννὲθ θυγατέρα Πετεφρῆ ἱερέωσ Ἡλιουπόλεωσ αὐτῷ εἰσ γυναῖκα. Ἰωσὴφ δὲ ἦν ἐτῶν τριάκοντα, ὅτε ἔστη ἐναντίον Φαραὼ βασιλέωσ Αἰγύπτου.̀ρ̀ν̀ρ̀ν̀ρ̀ν̀ρ̀ν̓Εξῆλθε δὲ Ἰωσὴφ ἀπὸ προσώπου Φαραώ, καὶ διῆλθε πᾶσαν γῆν Αἰγύπτου. καὶ ἐποίησεν ἡ γῆ ἐν τοῖσ ἑπτὰ ἔτεσι τῆσ εὐθηνίασ δράγματα. καὶ συνήγαγε πάντα τὰ βρώματα τῶν ἑπτὰ ἐτῶν, ἐν οἷσ ἦν ἡ εὐθυνία ἐν τῇ γῇ Αἰγύπτου, καὶ ἔθηκε τὰ βρώματα ἐν ταῖσ πόλεσι, βρώματα τῶν πεδίων τῆσ πόλεωσ τῶν κύκλῳ αὐτῆσ ἔθηκεν ἐν αὐτῇ. καὶ συνήγαγεν Ἰωσὴφ σῖτον ὡσεὶ τὴν ἄμμον τῆσ θαλάσσησ πολὺν σφόδρα, ἕωσ οὐκ ἠδύνατο ἀριθμηθῆναι, οὐ γὰρ ἦν ἀριθμόσ. Τῷ δὲ Ἰωσὴφ ἐγένοντο υἱοὶ δύο πρὸ τοῦ ἐλθεῖν τὰ ἑπτὰ ἔτη τοῦ λιμοῦ, οὓσ ἔτεκεν αὐτῷ Ἀσεννὲθ ἡ θυγάτηρ Πετεφρῆ ἱερέωσ Ἡλιουπόλεωσ. ἐκάλεσε δὲ Ἰωσὴφ τὸ ὄνομα τοῦ πρωτοτόκου Μανασσῆ, ὅτι ἐπιλαθέσθαι με ἐποίησεν ὁ Θεὸσ πάντων τῶν πόνων μου καὶ πάντων τῶν τοῦ πατρόσ μου. τὸ δὲ ὄνομα τοῦ δευτέρου ἐκάλεσεν Ἐφραί̈μ, ὅτι ηὔξησέ με ὁ Θεὸσ ἐν γῇ ταπεινώσεώσ μου. Παρῆλθε δὲ τὰ ἑπτὰ ἔτη τῆσ εὐθηνίασ, ἃ ἐγένοντο ἐν τῇ γῇ Αἰγύπτου, καὶ ἤρξατο τὰ ἑπτὰ ἔτη τοῦ λιμοῦ ἔρχεσθαι, καθὰ εἶπεν Ἰωσήφ. καὶ ἐγένετο λιμὸσ ἐν πάσῃ τῇ γῇ, ἐν δὲ πάσῃ τῇ γῇ Αἰγύπτου ἦσαν ἄρτοι. καὶ ἐπείνασε πᾶσα ἡ γῆ Αἰγύπτου, ἔκραξε δὲ ὁ λαὸσ πρὸσ Φαραὼ περὶ ἄρτων. εἶπε δὲ Φαραὼ πᾶσι τοῖσ Αἰγυπτίοισ. πορεύεσθε πρὸσ Ἰωσήφ, καὶ ὃ ἐὰν εἴπῃ ὑμῖν, ποιήσατε. καὶ ὁ λιμὸσ ἦν ἐπὶ προσώπου πάσησ τῆσ γῆσ. ἀνέῳξε δὲ Ἰωσὴφ πάντασ τοὺσ σιτοβολῶνασ καὶ ἐπώλει πᾶσι τοῖσ Αἰγυπτίοισ. καὶ πᾶσαι αἱ χῶραι ἦλθον εἰσ Αἴγυπτον ἀγοράζειν πρὸσ Ἰωσήφ. ἐπεκράτησε γὰρ ὁ λιμὸσ ἐν πάσῃ τῇ γῇ. ΙΔΩΝ δὲ Ἰακὼβ ὅτι ἐστὶ πρᾶσισ ἐν Αἰγύπτῳ, εἶπε τοῖσ υἱοῖσ αὐτοῦ. ἱνατί ραθυμεῖτε̣

ἰδοὺ ἀκήκοα ὅτι ἐστὶ σῖτοσ ἐν Αἰγύπτῳ. κατάβητε ἐκεῖ καὶ πρίασθε ἡμῖν μικρὰ βρώματα, ἵνα ζήσωμεν καὶ μὴ ἀποθάνωμεν. κατέβησαν δὲ οἱ ἀδελφοὶ Ἰωσὴφ οἱ δέκα πρίασθαι σῖτον ἐξ Αἰγύπτου. τὸν δὲ Βενιαμὶν τὸν ἀδελφὸν Ἰωσὴφ οὐκ ἀπέστειλε μετὰ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ, εἶπε γάρ. μή ποτε συμβῇ αὐτῷ μαλακία. Ἦλθον δὲ οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ ἀγοράζειν μετὰ τῶν ἐρχομένων. ἦν γὰρ ὁ λιμὸσ ἐν γῇ Χαναάν. Ἰωσὴφ δὲ ἦν ὁ ἄρχων τῆσ γῆσ, οὗτοσ ἐπώλει παντὶ τῷ λαῷ τῆσ γῆσ. ἐλθόντεσ δὲ οἱ ἀδελφοὶ Ἰωσὴφ προσεκύνησαν αὐτῷ ἐπὶ πρόσωπον ἐπὶ τὴν γῆν. ἰδὼν δὲ Ἰωσὴφ τούσ ἀδελφοὺσ αὐτοῦ ἐπέγνω καὶ ἠλλοτριοῦτο ἀπ̓ αὐτῶν καὶ ἐλάλησεν αὐτοῖσ σκληρὰ καὶ εἶπεν αὐτοῖσ. πόθεν ἥκατε̣ οἱ δὲ εἶπον. ἐκ γῆσ Χαναὰν ἀγοράσαι βρώματα. ἐπέγνω δὲ Ἰωσὴφ τοὺσ ἀδελφοὺσ αὐτοῦ, αὐτοὶ δὲ οὐκ ἐπέγνωσαν αὐτόν. καὶ ἐμνήσθη Ἰωσὴφ τῶν ἐνυπνίων αὐτοῦ, ὧν εἶδεν αὐτόσ, καὶ εἶπεν αὐτοῖσ. κατάσκοποί ἐστε, κατανοῆσαι τὰ ἴχνη τῆσ χώρασ ἥκατε. οἱ δὲ εἶπαν. οὐχί, κύριε, οἱ παῖδέσ σου ἤλθομεν πρίασθαι βρώματα. πάντεσ ἐσμὲν υἱοὶ ἑνὸσ ἀνθρώπου. εἰρηνικοί ἐσμεν, οὐκ εἰσὶν οἱ παῖδέσ σου κατάσκοποι. εἶπε δὲ αὐτοῖσ. οὐχί, ἀλλὰ τὰ ἴχνη τῆσ γῆσ ἤλθετε ἰδεῖν. οἱ δὲ εἶπαν. δώδεκά ἐσμεν οἱ παῖδεσ σου ἀδελφοὶ ἐν γῇ Χαναάν, καὶ ἰδοὺ ὁ νεώτεροσ μετὰ τοῦ πατρὸσ ἡμῶν σήμερον, ὁ δὲ ἕτεροσ οὐχ ὑπάρχει. εἶπε δὲ αὐτοῖσ Ἰωσήφ. τοῦτό ἐστιν ὃ εἴρηκα ὑμῖν λέγων, ὅτι κατάσκοποί ἐστε. ἐν τούτῳ φανεῖσθε. νὴ τὴν ὑγίειαν Φαραώ, οὐ μὴ ἐξέλθητε ἐντεῦθεν, ἐὰν μὴ ὁ ἀδελφὸσ ὑμῶν ὁ νεώτεροσ ἔλθῃ ὧδε. ἀποστείλατε ἐξ ὑμῶν ἕνα καὶ λάβετε τὸν ἀδελφὸν ὑμῶν, ὑμεῖσ δὲ ἀπάχθητε ἕωσ τοῦ φανερὰ γενέσθαι τὰ ρήματα ὑμῶν, εἰ ἀληθεύετε ἢ οὔ. εἰ δὲ μή, νὴ τὴν ὑγίειαν Φαραώ, ἦ μὴν κατάσκοποί ἐστε. καὶ ἔθετο αὐτοὺσ ἐν φυλακῇ ἡμέρασ τρεῖσ. Εἶπε δὲ αὐτοῖσ τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ. τοῦτο ποιήσατε καὶ ζήσεσθε, τὸν Θεὸν γὰρ ἐγὼ φοβοῦμαι. εἰ εἰρηνικοί ἐστε, ἀδελφὸσ ὑμῶν κατασχεθήτω εἷσ ἐν τῇ φυλακῇ, αὐτοὶ δὲ βαδίσατε καὶ ἀπαγάγετε τὸν ἀγορασμὸν τῆσ σιτοδοσίασ ὑμῶν, καὶ τὸν ἀδελφὸν ὑμῶν τὸν νεώτερον ἀγάγετε πρόσ με, καὶ πιστευθήσονται τὰ ρήματα ὑμῶν. εἰ δὲ μή, ἀποθανεῖσθε. ἐποίησαν δὲ οὕτωσ. καὶ εἶπεν ἕκαστοσ πρὸσ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ. ναί, ἐν ἁμαρτίαισ γάρ ἐσμεν περὶ τοῦ ἀδελφοῦ ἡμῶν, ὅτι ὑπερείδομεν τὴν θλῖψιν τῆσ ψυχῆσ αὐτοῦ, ὅτε κατεδέετο ἡμῶν, καὶ οὐκ εἰσηκούσαμεν αὐτοῦ. καὶ ἕνεκεν τούτου ἐπῆλθεν ἐφ̓ ἡμᾶσ ἡ θλῖψισ αὕτη. ἀποκριθεὶσ δὲ Ρουβὴν εἶπεν αὐτοῖσ. οὐκ ἐλάλησα ὑμῖν λέγων, μὴ ἀδικήσητε τὸ παιδάριον̣ καὶ οὐκ ἠκούσατέ μου̣ καὶ ἰδοὺ τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐκζητεῖται. αὐτοὶ δὲ οὐκ ᾔδεισαν ὅτι ἀκούει Ἰωσήφ. ὁ γὰρ ἑρμηνευτὴσ ἀνὰ μέσον αὐτῶν ἦν. ἀποστραφεὶσ δὲ ἀπ̓ αὐτῶν ἔκλαυσεν Ἰωσήφ. καὶ πάλιν προσῆλθε πρὸσ αὐτοὺσ καὶ εἶπεν αὐτοῖσ. καὶ ἔλαβε τὸν Συμεὼν ἀπ̓ αὐτῶν καὶ ἔδησεν αὐτὸν ἐναντίον αὐτῶν. ἐνετείλατο δὲ Ἰωσήφ ἐμπλῆσαι τὰ ἀγγεῖα αὐτῶν σίτου καὶ ἀποδοῦναι τὸ ἀργύριον αὐτῶν ἑκάστῳ εἰσ τὸν σάκκον αὐτοῦ καὶ δοῦναι αὐτοῖσ ἐπισιτισμὸν εἰσ τὴν ὁδόν. καὶ ἐγενήθη αὐτοῖσ οὕτωσ. καὶ ἐπιθέντεσ τὸν σῖτον ἐπὶ τοὺσ ὄνουσ αὐτῶν ἀπῆλθον ἐκεῖθεν. λύσασ δὲ εἷσ τὸν μάρσιππον αὐτοῦ δοῦναι χορτάσματα τοῖσ ὄνοισ αὐτοῦ, οὗ κατέλυσαν, καὶ εἶδε τὸν δεσμὸν τοῦ ἀργυρίου αὐτοῦ, καὶ ἦν ἐπάνω τοῦ στόματοσ τοῦ μαρσίππου. καὶ εἶπε τοῖσ ἀδελφοῖσ αὐτοῦ. ἐπεδόθη μοι τὸ ἀργύριον, καὶ ἰδοὺ τοῦτο ἐν τῷ μαρσίππῳ μου, καὶ ἐξέστη ἡ καρδία αὐτῶν, καὶ ἐταράχθησαν πρὸσ ἀλλήλουσ λέγοντεσ. τί τοῦτο ἐποίησεν ὁ Θεὸσ ἡμῖν̣ Ἦλθον δὲ πρὸσ Ἰακὼβ τὸν πατέρα αὐτῶν εἰσ γῆν Χαναὰν καὶ ἀπήγγειλαν αὐτῷ πάντα τὰ συμβάντα αὐτοῖσ, λέγοντεσ. λελάληκεν ὁ ἄνθρωποσ ὁ κύριοσ τῆσ γῆσ πρὸσ ἡμᾶσ σκληρὰ καὶ ἔθετο ἡμᾶσ ἐν φυλακῇ ὡσ κατασκοπεύοντασ τὴν γῆν. εἴπαμεν δὲ αὐτῷ. εἰρηνικοί ἐσμέν, οὐκ ἐσμὲν κατάσκοποι. δώδεκα ἀδελφοί ἐσμεν, υἱοὶ τοῦ πατρὸσ ἡμῶν. ὁ εἷσ οὐχ ὑπάρχει, ὁ δὲ μικρὸσ μετὰ τοῦ πατρὸσ ἡμῶν σήμερον ἐν γῇ Χαναάν. εἶπε δὲ ἡμῖν ὁ ἄνθρωποσ ὁ κύριοσ τῆσ γῆσ. ἐν τούτῳ γνώσομαι ὅτι εἰρηνικοί ἐστε. ἀδελφὸν ἕνα ἄφετε ὧδε μετ̓ ἐμοῦ, τὸν δὲ ἀγορασμὸν τῆσ σιτοδοσίασ τοῦ οἴκου ὑμῶν λαβόντεσ ἀπέλθατε. καὶ ἀγάγετε πρόσ με τὸν ἀδελφὸν ὑμῶν τὸν νεώτερον, καὶ γνώσομαι ὅτι οὐ κατάσκοποί ἐστε, ἀλλ̓ ὅτι εἰρηνικοί ἐστε, καὶ τὸν ἀδελφὸν ὑμῶν ἀποδώσω ὑμῖν, καὶ τῇ γῇ ἐμπορεύσεσθε. ἐγένετο δὲ ἐν τῷ κατακενοῦν αὐτοὺσ τοὺσ σάκκουσ αὐτῶν, καὶ ἦν ἑκάστου ὁ δεσμὸσ τοῦ ἀργυρίου ἐν τῷ σάκκῳ αὐτῶν. καὶ εἶδον τοὺσ δεσμοὺσ τοῦ ἀργυρίου αὐτῶν αὐτοὶ καὶ ὁ πατὴρ αὐτῶν, καὶ ἐφοβήθησαν. εἶπε δὲ αὐτοῖσ Ἰακὼβ ὁ πατὴρ αὐτῶν. ἐμὲ ἠτεκνώσατε, Ἰωσὴφ οὔκ ἔστι, Συμεὼν οὐκ ἔστι, καὶ τὸν Βενιαμὶν λήψεσθε̣ ἐπ̓ ἐμὲ ἐγένετο ταῦτα πάντα. εἶπε δὲ Ρουβὴν τῷ πατρὶ αὐτῶν λέγων. τοὺσ δύο υἱούσ μου ἀπόκτεινον, ἐὰν μὴ ἀγάγω αὐτὸν πρὸσ σέ. δὸσ αὐτὸν εἰσ τὴν χεῖρά μου, κἀγὼ ἀνάξω αὐτὸν πρὸσ σέ. ὁ δὲ εἶπεν. οὐ καταβήσεται ὁ υἱόσ μου μεθ̓ ὑμῶν, ὅτι ὁ ἀδελφὸσ αὐτοῦ ἀπέθανε καὶ αὐτὸσ μόνοσ καταλέλειπται. καὶ συμβήσεται αὐτὸν μαλακισθῆναι ἐν τῇ ὁδῷ, ᾗ ἐὰν πορεύησθε, καὶ κατάξετέ μου τὸ γῆρασ μετὰ λύπησ εἰσ ἅδου. ὁ δὲ λιμὸσ ἐνίσχυσεν ἐπὶ τῆσ γῆσ. ΕΓΕΝΕΤΟ δὲ ἡνίκα συνετέλεσαν καταφαγεῖν τὸν σῖτον, ὃν ἤνεγκαν ἐξ Αἰγύπτου, καὶ εἶπεν αὐτοῖσ ὁ πατὴρ αὐτῶν. πάλιν πορευθέντεσ πρίασθε ἡμῖν μικρὰ βρώματα.

εἶπε δὲ αὐτῷ Ἰούδασ λέγων. διαμαρτυρίᾳ μεμαρτύρηται ἡμῖν ὁ ἄνθρωποσ ὁ κύριοσ τῆσ γῆσ λέγων. οὐκ ὄψεσθε τὸ πρόσωπόν μου, ἐὰν μὴ ὁ ἀδελφὸσ ὑμῶν ὁ νεώτεροσ μεθ̓ ὑμῶν ᾖ. εἰ μὲν οὖν ἀποστέλλῃσ τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν μεθ̓ ἡμῶν, καταβησόμεθα, καὶ ἀγοράσομέν σοι βρώματα. εἰ δὲ μὴ ἀποστέλλῃσ τὸν ἀδελφὸν ἡμῶν μεθ̓ ἡμῶν, οὐ πορευσόμεθα. ὁ γὰρ ἄνθρωποσ εἶπεν ἡμῖν, λέγων. οὐκ ὄψεσθέ μου τὸ πρόσωπον, ἐὰν μὴ ὁ ἀδελφὸσ ὑμῶν ὁ νεώτεροσ μεθ̓ ὑμῶν ᾖ. εἶπε δὲ Ἰσραήλ. τί ἐκακοποιήσατέ με, ἀναγγείλαντεσ τῷ ἀνθρώπῳ ὅτι ἐστὶν ὑμῖν ἀδελφόσ̣ οἱ δὲ εἶπαν. ἐρωτῶν ἐπηρώτησεν ἡμᾶσ ὁ ἄνθρωποσ καὶ τὴν γενεὰν ἡμῶν λέγων. εἰ ἔτι ὁ πατὴρ ὑμῶν ζῇ καὶ εἰ ἔστιν ὑμῖν ἀδελφόσ̣ καὶ ἀπηγγείλαμεν αὐτῷ κατὰ τὴν ἐπερώτησιν ταύτην. μὴ ᾔδειμεν ὅτι ἐρεῖ ἡμῖν. ἀγάγετε τὸν ἀδελφὸν ὑμῶν̣ εἶπε δὲ Ἰούδασ πρὸσ Ἰσραὴλ τὸν πατέρα αὐτοῦ. ἀπόστειλον τὸ παιδάριον μετ̓ ἐμοῦ, καὶ ἀναστάντεσ πορευσόμεθα, ἵνα ζῶμεν καὶ μὴ ἀποθάνωμεν καὶ ἡμεῖσ καὶ σὺ καὶ ἡ ἀποσκευὴ ἡμῶν. ἐγὼ δὲ ἐκδέχομαι αὐτόν, ἐκ χειρόσ μου ζήτησον αὐτόν. ἐὰν μὴ ἀγάγω αὐτὸν πρὸσ σὲ καὶ στήσω αὐτὸν ἐναντίον σου, ἡμαρτηκὼσ ἔσομαι εἰσ σὲ πάσασ τὰσ ἡμέρασ. εἰ μὴ γὰρ ἐβραδύναμεν, ἤδη ἂν ὑπεστρέψαμεν δίσ. εἶπε δὲ αὐτοῖσ Ἰσραὴλ ὁ πατὴρ αὐτῶν. εἰ οὕτωσ ἐστί, τοῦτο ποιήσατε. λάβετε ἀπὸ τῶν καρπῶν τῆσ γῆσ ἐν τοῖσ ἀγγείοισ ὑμῶν καὶ καταγάγετε τῷ ἀνθρώπῳ δῶρα τῆσ ρητίνησ καὶ τοῦ μέλιτοσ, θυμίαμά τε καὶ στακτὴν καὶ τερέβινθον καὶ κάρυα. καὶ τὸ ἀργύριον δισσὸν λάβετε ἐν ταῖσ χερσὶν ὑμῶν. καὶ τὸ ἀργύριον τὸ ἀποστραφὲν ἐν τοῖσ μαρσίπποισ ὑμῶν ἀποστρέψατε μεθ̓ ὑμῶν. μή ποτε ἀγνόημά ἐστι. καὶ τὸν ἀδελφὸν ὑμῶν λάβετε καὶ ἀναστάντεσ κατάβητε πρὸσ τὸν ἄνθρωπον. ὁ δὲ Θεόσ μου δῴη ὑμῖν χάριν ἐναντίον τοῦ ἀνθρώπου, καὶ ἀποστείλαι τὸν ἀδελφὸν ὑμῶν τὸν ἕνα καὶ τὸν Βενιαμίν. ἐγὼ μὲν γὰρ καθάπερ ἠτέκνωμαι, ἠτέκνωμαι. Λαβόντεσ δὲ οἱ ἄνδρεσ τὰ δῶρα ταῦτα καὶ τὸ ἀργύριον διπλοῦν ἔλαβον ἐν ταῖσ χερσὶν αὐτῶν καὶ τὸν Βενιαμὶν καὶ ἀναστάντεσ κατέβησαν εἰσ Αἴγυπτον καὶ ἔστησαν ἐναντίον Ἰωσήφ. εἶδε δὲ Ἰωσὴφ αὐτοὺσ καὶ τὸν Βενιαμὶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ τὸν ὁμομήτριον καὶ εἶπε τῷ ἐπὶ τῆσ οἰκίασ αὐτοῦ. εἰσάγαγε τοὺσ ἀνθρώπουσ εἰσ τὴν οἰκίαν καὶ σφάξον θύματα καὶ ἑτοίμασον. μετ̓ ἐμοῦ γὰρ φάγονται οἱ ἄνθρωποι ἄρτουσ τὴν μεσημβρίαν. ἐποίησε δὲ ὁ ἄνθρωποσ, καθὰ εἶπεν Ἰωσήφ, καὶ εἰσήγαγε τοὺσ ἀνθρώπουσ εἰσ τὸν οἶκον Ἰωσήφ. ἰδόντεσ δὲ οἱ ἄνδρεσ ὅτι εἰσήχθησαν εἰσ τὸν οἶκον τοῦ Ἰωσήφ, εἶπαν. διὰ τὸ ἀργύριον τὸ ἀποστραφὲν ἐν τοῖσ μαρσίπποισ ἡμῶν τὴν ἀρχὴν ἡμεῖσ εἰσαγόμεθα τοῦ συκοφαντῆσαι ἡμᾶσ καὶ ἐπιθέσθαι ἡμῖν τοῦ λαβεῖν ἡμᾶσ εἰσ παῖδασ καὶ τοὺσ ὄνουσ ἡμῶν. προσελθόντεσ δὲ πρὸσ τὸν ἄνθρωπον τὸν ἐπὶ τοῦ οἴκου τοῦ Ἰωσὴφ ἐλάλησαν αὐτῷ ἐν τῷ πυλῶνι τοῦ οἴκου λέγοντεσ. δεόμεθα, κύριε, κατέβημεν τὴν ἀρχὴν πρίασθαι βρώματα. ἐγένετο δὲ ἡνίκα ἤλθομεν εἰσ τὸ καταλῦσαι καὶ ἠνοίξαμεν τοὺσ μαρσίππουσ ἡμῶν, καὶ τόδε τὸ ἀργύριον ἑκάστου ἐν τῷ μαρσίππῳ αὐτοῦ. τὸ ἀργύριον ἡμῶν ἐν σταθμῷ ἀπεστρέψαμεν νῦν ἐν ταῖσ χερσὶν ἡμῶν καὶ ἀργύριον ἕτερον ἠνέγκαμεν μεθ̓ ἑαυτῶν ἀγοράσαι βρώματα. οὐκ οἴδαμεν, τίσ ἐνέβαλε τὸ ἀργύριον εἰσ τοὺσ μαρσίππουσ ἡμῶν. εἶπε δὲ αὐτοῖσ. ἵλεωσ ὑμῖν, μὴ φοβεῖσθε. ὁ Θεὸσ ὑμῶν καὶ ὁ Θεὸσ τῶν πατέρων ὑμῶν ἔδωκεν ὑμῖν θησαυροὺσ ἐν τοῖσ μαρσίπποισ ὑμῶν, καὶ τὸ ἀργύριον ὑμῶν εὐδοκιμοῦν ἀπέχω. καὶ ἐξήγαγε πρὸσ αὐτοὺσ τὸν Συμεὼν καὶ ἤνεγκεν ὕδωρ νίψαι τοὺσ πόδασ αὐτῶν καὶ ἔδωκε χορτάσματα τοῖσ ὄνοισ αὐτῶν. ἡτοίμασαν δὲ τὰ δῶρα ἕωσ τοῦ ἐλθεῖν τὸν Ἰωσὴφ μεσημβρίασ. ἤκουσαν γὰρ ὅτι ἐκεῖ μέλλει ἀριστᾶν. Εἰσῆλθε δὲ Ἰωσὴφ εἰσ τὴν οἰκίαν, καὶ προσήνεγκαν αὐτῷ τὰ δῶρα, ἃ εἶχον ἐν ταῖσ χερσὶν αὐτῶν, εἰσ τὸν οἶκον καὶ προσεκύνησαν αὐτῷ ἐπὶ πρόσωπον ἐπὶ τὴν γῆν. ἠρώτησε δὲ αὐτούσ, πῶσ ἔχετε̣ καὶ εἶπεν αὐτοῖσ. εἰ ὑγιαίνει ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ πρεσβύτησ, ὃν εἴπατὲ̣ρ̀ν̀ρ̀ν̀ρ̀ν̀ρ̀νἔτι ζῇ̣ οἱ δὲ εἶπαν. ὑγιαίνει ὁ παῖσ σου ὁ πατὴρ ἡμῶν, ἔτι ζῇ. καὶ εἶπεν. εὐλογημένοσ ὁ ἄνθρωποσ ἐκεῖνοσ τῷ Θεῷ. καὶ κύψαντεσ προσεκύνησαν αὐτῷ. ἀναβλέψασ δὲ τοῖσ ὀφθαλμοῖσ αὐτοῦ Ἰωσὴφ εἶδε Βενιαμὶν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ τὸν ὁμομήτριον καὶ εἶπεν. οὗτοσ ὁ ἀδελφὸσ ὑμῶν ὁ νεώτεροσ, ὃν εἴπατε πρόσ με ἀγαγεῖν̣ καὶ εἶπεν. ὁ Θεὸσ ἐλεήσαι σε τέκνον. ἐταράχθη δὲ Ἰωσήφ, συνεστρέφετο γὰρ τὰ ἔγκατα αὐτοῦ ἐπὶ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ, καὶ ἐζήτει κλαῦσαι. εἰσελθὼν δὲ εἰσ τὸ ταμεῖον ἔκλαυσεν ἐκεῖ. καὶ νιψάμενοσ τὸ πρόσωπον ἐξελθὼν ἐνεκρατεύσατο καὶ εἶπε. παράθετε ἄρτουσ. καὶ παρέθηκαν αὐτῷ μόνῳ καὶ αὐτοῖσ καθ̓ ἑαυτοὺσ καὶ τοῖσ Αἰγυπτίοισ τοῖσ συνδειπνοῦσι μετ̓ αὐτοῦ καθ̓ ἑαυτούσ. οὐ γὰρ ἐδύναντο οἱ Αἰγύπτιοι συνεσθίειν μετὰ τῶν Ἑβραίων ἄρτουσ, βδέλυγμα γάρ ἐστι τοῖσ Αἰγυπτίοισ. ἐκάθισαν δὲ ἐναντίον αὐτοῦ, ὁ πρωτότοκοσ κατὰ τὰ πρεσβεῖα αὐτοῦ καὶ ὁ νεώτεροσ κατὰ τὴν νεότητα αὐτοῦ. ἐξίσταντο δὲ οἱ ἄνθρωποι ἕκαστοσ πρὸσ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ. ᾖραν δὲ μερίδασ παῤ αὐτοῦ πρὸσ αὐτούσ. ἐμεγαλύνθη δὲ ἡ μερὶσ Βενιαμὶν παρὰ τὰσ μερίδασ πάντων πενταπλασίωσ πρὸσ τὰσ ἐκείνων, ἔπιον δὲ καὶ ἐμεθύσθησαν μετ̓ αὐτοῦ. ΚΑΙ ἐνετείλατο ὁ Ἰωσὴφ τῷ ὄντι ἐπὶ τῆσ οἰκίασ αὐτοῦ λέγων. πλήσατε τοὺσ μαρσίππουσ τῶν ἀνθρώπων βρωμάτων, ὅσα ἐὰν δύνωνται ἆραι, καὶ ἐμβάλετε ἑκάστου τὸ ἀργύριον ἐπὶ τοῦ στόματοσ τοῦ μαρσίππου

καὶ τὸ κόνδυ μου τὸ ἀργυροῦν ἐμβάλετε εἰσ τὸν μάρσιππον τοῦ νεωτέρου καὶ τὴν τιμὴν τοῦ σίτου αὐτοῦ. ἐγενήθη δὲ κατὰ τὸ ρῆμα Ἰωσήφ, καθὼσ εἶπε. τὸ πρωί̈ διέφαυσε, καὶ οἱ ἄνθρωποι ἀπεστάλησαν, αὐτοὶ καὶ οἱ ὄνοι αὐτῶν. ἐξελθόντων δὲ αὐτῶν τὴν πόλιν, οὐκ ἀπέσχον μακράν, καὶ Ἰωσὴφ εἶπε τῷ ἐπὶ τῆσ οἰκίασ αὐτοῦ. ἀναστὰσ ἐπιδίωξον ὀπίσω τῶν ἀνθρώπων καὶ καταλήψῃ αὐτοὺσ καὶ ἐρεῖσ αὐτοῖσ. τί ὅτι ἀνταπεδώκατε πονηρὰ ἀντὶ καλῶν̣ ἱνατί ἐκλέψατέ μου τὸ κόνδυ τὸ ἀργυροῦν̣ οὐ τοῦτό ἐστιν, ἐν ᾧ πίνει ὁ κύριόσ μου̣ αὐτὸσ δὲ οἰωνισμῷ οἰωνίζεται ἐν αὐτῷ. πονηρὰ συντετελέκατε, ἃ πεποιήκατε. εὑρὼν δὲ αὐτοὺσ εἶπεν αὐτοῖσ κατὰ τὰ ρήματα ταῦτα. οἱ δὲ εἶπαν αὐτῷ. ἱνατί λαλεῖ ὁ κύριοσ κατὰ τὰ ρήματα ταῦτα̣ μὴ γένοιτο τοῖσ παισί σου ποιῆσαι κατὰ τὸ ρῆμα τοῦτο. εἰ τὸ μὲν ἀργύριον, ὁ εὕρομεν ἐν τοῖσ μαρσίπποισ ἡμῶν, ἀπεστρέψαμεν πρὸσ σὲ ἐκ γῆσ Χαναάν, πῶσ ἂν κλέψαιμεν ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ κυρίου σου ἀργύριον ἢ χρυσίον̣ παῤ ᾧ ἂν εὕρῃσ τὸ κόνδυ τῶν παίδων σου, ἀποθνησκέτω. καὶ ἡμεῖσ δὲ ἐσόμεθα παῖδεσ τῷ κυρίῳ ἡμῶν. ὁ δὲ εἶπε. καὶ νῦν ὡσ λέγετε, οὕτωσ ἔσται. παῤ ᾧ ἂν εὑρεθῇ τὸ κόνδυ, ἔσται μου παῖσ, ὑμεῖσ δὲ ἔσεσθε καθαροί. καὶ ἔσπευσαν καὶ καθεῖλαν ἕκαστοσ τὸν μάρσιππον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ἤνοιξαν ἕκαστοσ τὸν μάρσιππον αὐτοῦ. ἠρεύνησε δὲ ἀπὸ τοῦ πρεσβυτέρου ἀρξάμενοσ, ἕωσ ἦλθεν ἐπὶ τὸν νεώτερον, καὶ εὗρε τὸ κόνδυ ἐν τῷ μαρσίππῳ τοῦ Βενιαμίν. καὶ διέρρηξαν τὰ ἱμάτια αὐτῶν καὶ ἐπέθηκαν ἕκαστοσ τὸν μάρσιππον αὐτοῦ ἐπί τὸν ὄνον αὐτοῦ, καὶ ἐπέστρεψαν εἰσ τὴν πόλιν. εἰσῆλθε δὲ Ἰούδασ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ πρὸσ Ἰωσήφ, ἔτι αὐτοῦ ὄντοσ ἐκεῖ, καὶ ἔπεσον ἐναντίον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν. εἶπε δὲ αὐτοῖσ Ἰωσήφ. τί τὸ πρᾶγμα τοῦτο ἐποιήσατε̣ οὐκ οἴδατε ὅτι οἰωνισμῷ οἰωνιεῖται ὁ ἄνθρωποσ, οἷοσ ἐγώ̣ εἶπε δὲ Ἰούδασ. τί ἀντεροῦμεν τῷ κυρίῳ, ἢ τί λαλήσομεν, ἢ τί δικαιωθῶμεν̣ ὁ Θεὸσ δὲ εὗρε τὴν ἀδικίαν τῶν παίδων σου. ἰδού ἐσμεν οἰκέται τῷ κυρίῳ ἡμῶν, καὶ ἡμεῖσ καὶ παῤ ᾧ εὑρέθη τὸ κόνδυ. εἶπε δὲ Ἰωσήφ. μή μοι γένοιτο ποιῆσαι τὸ ρῆμα τοῦτο. ὁ ἄνθρωποσ, παῤ ᾧ εὑρέθη τὸ κόνδυ αὐτὸσ ἔσται μου παῖσ. ὑμεῖσ δὲ ἀνάβητε μετὰ σωτηρίασ πρὸσ τὸν πατέρα ὑμῶν. Ἐγγίσασ δὲ αὐτῷ Ἰούδασ εἶπε. δέομαι, κύριε. λαλησάτω ὁ παῖσ σου ρῆμα ἐναντίον σου, καὶ μὴ θυμωθῇσ τῷ παιδί σου, ὅτι σὺ εἶ μετὰ Φαραώ. κύριε, σὺ ἠρώτησασ τοὺσ παῖδάσ σου, λέγων. εἰ ἔχετε πατέρα ἢ ἀδελφόν̣ καὶ εἴπαμεν τῷ κυρίῳ. ἔστιν ἡμῖν πατὴρ πρεσβύτεροσ καὶ παιδίον γήρουσ νεώτερον αὐτῷ, καὶ ὁ ἀδελφὸσ αὐτοῦ ἀπέθανεν, αὐτὸσ δὲ μόνοσ ὑπελείφθη τῇ μητρὶ αὐτοῦ, ὁ δὲ πατὴρ αὐτὸν ἠγάπησεν. εἶπασ δὲ τοῖσ παισί σου. καταγάγετε αὐτὸν πρόσ με, καὶ ἐπιμελοῦμαι αὐτοῦ. καὶ εἴπαμεν τῷ κυρίῳ. οὐ δυνήσεται τὸ παιδίον καταλιπεῖν τὸν πατέρα αὐτοῦ. ἐὰν δὲ καταλίπῃ τὸν πατέρα, ἀποθανεῖται. σὺ δὲ εἶπασ τοῖσ παισί σου. ἐὰν μὴ καταβῇ ὁ ἀδελφὸσ ὑμῶν ὁ νεώτεροσ μεθ̓ ὑμῶν, οὐ προσθήσεσθε ἰδεῖν τὸ πρόσωπόν μου. ἐγένετο δὲ ἡνίκα ἀνέβημεν πρὸσ τὸν παῖδά σου πατέρα ἡμῶν, ἀπηγγείλαμεν αὐτῷ τὰ ρήματα τοῦ κυρίου ἡμῶν. εἶπε δὲ ὁ πατὴρ ἡμῶν. βαδίσατε πάλιν καὶ ἀγοράσατε ἡμῖν μικρὰ βρώματα. ἡμεῖσ δέ εἴπομεν. οὐ δυνησόμεθα καταβῆναι. ἀλλ̓ εἰ μὲν ὁ ἀδελφὸσ ἡμῶν ὁ νεώτεροσ καταβαίνει μεθ̓ ἡμῶν, καταβησόμεθα. οὐ γὰρ δυνησόμεθα ἰδεῖν τὸ πρόσωπον τοῦ ἀνθρώπου, τοῦ ἀδελφοῦ ἡμῶν τοῦ νεωτέρου μὴ ὄντοσ μεθ̓ ἡμῶν. εἶπε δὲ ὁ παῖσ σου, ὁ πατὴρ ἡμῶν πρὸσ ἡμᾶσ. ὑμεῖσ γινώσκετε ὅτι δύο ἔτεκέ μοι ἡ γυνή. καὶ ἐξῆλθεν ὁ εἷσ ἀπ̓ ἐμοῦ, καὶ εἴπατε ὅτι θηριόβρωτοσ γέγονε, καὶ οὐκ εἶδον αὐτὸν ἄχρι νῦν. ἐὰν οὖν λάβητε καὶ τοῦτον ἐκ τοῦ προσώπου μου καὶ συμβῇ αὐτῷ μαλακία ἐν τῇ ὁδῷ, καὶ κατάξετέ μου τὸ γῆρασ μετὰ λύπησ εἰσ ᾅδου. νῦν οὖν ἐὰν εἰσπορεύωμαι πρὸσ τὸν παῖδά σου, πατέρα δὲ ἡμῶν, καὶ τὸ παιδίον μὴ ᾖ μεθ̓ ἡμῶν, ἡ δὲ ψυχὴ αὐτοῦ ἐκκρέμαται ἐκ τῆσ τούτου ψυχῆσ, καὶ ἔσται ἐν τῷ ἰδεῖν αὐτὸν μὴ ὂν τὸ παιδίον μεθ̓ ἡμῶν, τελευτήσει, καὶ κατάξουσιν οἱ παῖδέσ σου τὸ γῆρασ τοῦ παιδόσ σου, πατρὸσ δὲ ἡμῶν, μετὰ λύπησ εἰσ ᾅδου. ὁ γὰρ παῖσ σου παρὰ τοῦ πατρὸσ ἐκδέδεκται τὸ παιδίον λέγων. ἐὰν μὴ ἀγάγω αὐτὸν πρὸσ σὲ καὶ στήσω αὐτὸν ἐνώπιόν σου, ἡμαρτηκὼσ ἔσομαι εἰσ τὸν πατέρα πάσασ τάσ ἡμέρασ. νῦν οὖν παραμενῶ σοι παῖσ ἀντὶ τοῦ παιδίου, οἰκέτησ τοῦ κυρίου. τὸ δὲ παιδίον ἀναβήτω μετὰ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ. πῶσ γὰρ ἀναβήσομαι πρὸσ τὸν πατέρα, τοῦ παιδίου μὴ ὄντοσ μεθ̓ ἡμῶν̣ ἵνα μὴ ἴδω τὰ κακά, ἃ εὑρήσει τὸν πατέρα μου. ΚΑΙ οὐκ ἠδύνατο Ἰωσὴφ ἀνέχεσθαι πάντων τῶν παρεστηκότων αὐτῷ, ἀλλ̓ εἶπεν. ἐξαποστείλατε πάντασ ἀπ̓ ἐμοῦ. καὶ οὐ παρειστήκει οὐδεὶσ τῷ Ἰωσήφ, ἡνίκα ἀνεγνωρίζετο τοῖσ ἀδελφοῖσ αὐτοῦ.

καὶ ἀφῆκε φωνὴν μετὰ κλαυθμοῦ. ἤκουσαν δὲ πάντεσ οἱ Αἰγύπτιοι, καὶ ἀκουστὸν ἐγένετο εἰσ τὸν οἶκον Φαραώ. εἶπε δὲ Ἰωσὴφ πρὸσ τοὺσ ἀδελφοὺσ αὐτοῦ. ἐγώ εἰμι Ἰωσήφ. ἔτι ὁ πατήρ μου ζῇ̣ καὶ οὐκ ἠδύναντο οἱ ἀδελφοὶ ἀποκριθῆναι αὐτῷ. ἐταράχθησαν γάρ. εἶπε δὲ Ἰωσὴφ πρὸσ τούσ ἀδελφοὺσ αὐτοῦ. ἐγγίσατε πρόσ με, καὶ ἤγγισαν. καὶ εἶπεν. ἐγώ εἰμι Ἰωσὴφ ὁ ἀδελφὸσ ὑμῶν, ὃν ἀπέδοσθε εἰσ Αἴγυπτον. νῦν οὖν μὴ λυπεῖσθε, μηδὲ σκληρὸν ὑμῖν φανήτω, ὅτι ἀπέδοσθέ με ὧδε. εἰσ γὰρ ζωὴν ἀπέστειλέ με ὁ Θεὸσ ἔμπροσθεν ὑμῶν. τοῦτο γὰρ δεύτερον ἔτοσ λιμὸσ ἐπὶ τῆσ γῆσ, καὶ ἔτι λοιπὰ πέντε ἔτη, ἐν οἷσ οὐκ ἔστιν ἀροτρίασισ οὐδὲ ἄμητοσ. ἀπέστειλε γάρ με ὁ Θεὸσ ἔμπροσθεν ὑμῶν, ὑπολείπεσθαι ὑμῖν κατάλειμμα ἐπὶ τῆσ γῆσ καὶ ἐκθρέψαι ὑμῶν κατάλειψιν μεγάλην. νῦν οὐχ ὑμεῖσ με ἀπεστάλκατε ὧδε, ἀλλ̓ ἢ ὁ Θεόσ, καὶ ἐποίησέ με ὡσ πατέρα Φαραὼ καὶ κύριον παντὸσ τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ ἄρχοντα πάσησ γῆσ Αἰγύπτου. σπεύσαντεσ οὖν ἀνάβητε πρὸσ τὸν πατέρα μου καὶ εἴπατε αὐτῷ. τάδε λέγει ὁ υἱόσ σου Ἰωσήφ. ἐποίησέ με ὁ Θεὸσ κύριον πάσησ γῆσ Αἰγύπτου. κατάβηθι οὖν πρόσ με καὶ μὴ μείνῃσ. καὶ κατοικήσεισ ἐν γῇ Γεσὲμ Ἀραβίασ καὶ ἔσῃ ἐγγύσ μου σὺ καὶ οἱ υἱοί σου καὶ οἱ υἱοὶ τῶν υἱῶν σου, τὰ πρόβατά σου καὶ οἱ βόεσ σου καὶ ὅσα σοι ἐστί, καὶ ἐκθρέψω σε ἐκεῖ. ἔτι γὰρ πέντε ἔτη λιμόσ. ἵνα μὴ ἐκτριβῇσ σὺ καὶ οἱ υἱοί σου καὶ πάντα τὰ ὑπάρχοντά σου. ἰδοὺ οἱ ὀφθαλμοὶ ὑμῶν βλέπουσι καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ Βενιαμὶν τοῦ ἀδελφοῦ μου, ὅτι τὸ στόμα μου τὸ λαλοῦν πρὸσ ὑμᾶσ. ἀπαγγείλατε οὖν τῷ πατρί μου πᾶσαν τὴν δόξαν μου τὴν ἐν Αἰγύπτῳ καὶ ὅσα εἴδετε, καὶ ταχύναντεσ καταγάγετε τὸν πατέρα μου ὧδε. καὶ ἐπιπεσὼν ἐπὶ τὸν τράχηλον Βενιαμὶν τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ ἔκλαυσεν ἐπ̓ αὐτῷ, καὶ Βενιαμὶν ἔκλαυσεν ἐπὶ τῷ τραχήλῳ αὐτοῦ. καὶ καταφιλήσασ πάντασ τοὺσ ἀδελφοὺσ αὐτοῦ ἔκλαυσεν ἐπ̓ αὐτοῖσ, καὶ μετὰ ταῦτα ἐλάλησαν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ πρὸσ αὐτόν. Καὶ διεβοήθη ἡ φωνὴ εἰσ τὸν οἶκον Φαραὼ λέγοντεσ. ἥκασιν οἱ ἀδελφοὶ Ἰωσήφ. ἐχάρη δὲ Φαραὼ καὶ ἡ θεραπεία αὐτοῦ. εἶπε δὲ Φαραὼ πρὸσ Ἰωσήφ. εἰπὸν τοῖσ ἀδελφοῖσ σου, τοῦτο ποιήσατε. γεμίσατε τὰ φορεῖα ὑμῶν καὶ ἀπέλθετε εἰσ γῆν Χαναὰν καὶ ἀναλαβόντεσ τὸν πατέρα ὑμῶν καὶ τὰ ὑπάρχοντα ὑμῶν ἥκετε πρόσ με, καὶ δώσω ὑμῖν πάντων τῶν ἀγαθῶν Αἰγύπτου, καὶ φάγεσθε τὸν μυελὸν τῆσ γῆσ. σὺ δὲ ἔντειλαι ταῦτα, λαβεῖν αὐτοῖσ ἁμάξασ ἐκ γῆσ Αἰγύπτου τοῖσ παιδίοισ ὑμῶν καὶ ταῖσ γυναιξὶν ὑμῶν. καὶ ἀναλαβόντεσ τὸν πατέρα ὑμῶν παραγίνεσθε. καὶ μὴ φείσησθε τοῖσ ὀφθαλμοῖσ τῶν σκευῶν ὑμῶν, τὰ γὰρ πάντα ἀγαθὰ Αἰγύπτου ὑμῖν ἔσται. ἐποίησαν δὲ οὕτωσ οἱ υἱοὶ Ἰσραήλ. ἔδωκε δὲ Ἰωσὴφ αὐτοῖσ ἁμάξασ κατὰ τὰ εἰρημένα ὑπὸ Φαραὼ τοῦ βασιλέωσ καὶ ἔδωκεν αὐτοῖσ ἐπισιτισμὸν εἰσ τὴν ὁδόν, καὶ πᾶσιν ἔδωκε δισσὰσ στολάσ, τῷ δὲ Βενιαμὶν ἔδωκε τριακοσίουσ χρυσοῦσ καὶ πέντε ἐξαλλασσούσασ στολάσ, καὶ τῷ πατρὶ αὐτοῦ ἀπέστειλε κατὰ τὰ αὐτὰ καὶ δέκα ὄνουσ αἴροντασ ἀπὸ πάντων τῶν ἀγαθῶν Αἰγύπτου καὶ δέκα ἡμιόνουσ αἰρούσασ ἄρτουσ τῷ πατρὶ αὐτοῦ εἰσ ὁδόν. ἐξαπέστειλε δὲ τοὺσ ἀδελφοὺσ αὐτοῦ καὶ ἐπορεύθησαν. καὶ εἶπεν αὐτοῖσ. μὴ ὀργίζεσθε ἐν τῇ ὁδῷ. Καὶ ἀνέβησαν ἐξ Αἰγύπτου καὶ ἦλθον εἰσ γῆν Χαναὰν πρὸσ Ἰακὼβ τὸν πατέρα αὐτῶν, καὶ ἀνήγγειλαν αὐτῷ λέγοντεσ. ὅτι ὁ υἱόσ σου Ἰωσὴφ ζῇ, καὶ αὐτὸσ ἄρχει πάσησ γῆσ Αἰγύπτου. καὶ ἐξέστη τῇ διανοίᾳ Ἰακώβ. οὐ γὰρ ἐπίστευσεν αὐτοῖσ. ἐλάλησαν δὲ αὐτῷ πάντα τὰ ρηθέντα ὑπὸ Ἰωσήφ, ὅσα εἶπεν αὐτοῖσ. ἰδὼν δὲ τὰσ ἁμάξασ, ἃσ ἀπέστειλεν Ἰωσὴφ ὥστε ἀναλαβεῖν αὐτόν, ἀνεζωπύρησε τὸ πνεῦμα Ἰακὼβ τοῦ πατρὸσ αὐτῶν. εἶπε δὲ Ἰσραήλ. μέγα μοί ἐστιν, εἰ ἔτι Ἰωσὴφ ὁ υἱόσ μου ζῇ. πορευθεὶσ ὄψομαι αὐτὸν πρὸ τοῦ ἀποθανεῖν με. ΑΠΑΡΑΣ δὲ Ἰσραήλ, αὐτὸσ καὶ πάντα τὰ αὐτοῦ, ἦλθεν ἐπὶ τὸ φρέαρ τοῦ ὅρκου καὶ ἔθυσε θυσίαν τῷ Θεῷ τοῦ πατρὸσ αὐτοῦ Ἰσαάκ.

εἶπε δὲ ὁ Θεὸσ τῷ Ἰσραὴλ ἐν ὁράματι τῆσ νυκτόσ, εἰπών. Ἰακώβ, Ἰακώβ, ὁ δὲ εἶπε. τί ἐστιν̣ ὁ δὲ λέγει αὐτῷ. ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸσ τῶν πατέρων σου. μὴ φοβοῦ καταβῆναι εἰσ Αἴγυπτον. εἰσ γὰρ ἔθνοσ μέγα ποιήσω σε ἐκεῖ, καὶ ἐγὼ καταβήσομαι μετὰ σοῦ εἰσ Αἴγυπτον, καὶ ἐγὼ ἀναβιβάσω σε εἰσ τέλοσ, καὶ Ἰωσὴφ ἐπιβαλεῖ τὰσ χεῖρασ αὐτοῦ ἐπὶ τοὺσ ὀφθαλμούσ σου. ἀνέστη δὲ Ἰακὼβ ἀπὸ τοῦ φρέατοσ τοῦ ὅρκου, καὶ ἀνέλαβον οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ τὸν πατέρα αὐτῶν καὶ τὴν ἀποσκευὴν καὶ τὰσ γυναῖκασ αὐτῶν ἐπὶ τὰσ ἁμάξασ ἃσ ἀπέστειλεν Ἰωσὴφ ἆραι αὐτόν, καὶ ἀναλαβόντεσ τὰ ὑπάρχοντα αὐτῶν καὶ πᾶσαν τὴν κτῆσιν, ἣν ἐκτήσαντο ἐν γῇ Χαναάν, εἰσῆλθον εἰσ Αἴγυπτον, Ἰακὼβ καὶ πᾶν τὸ σπέρμα αὐτοῦ μετ̓ αὐτοῦ, υἱοὶ καὶ υἱοὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ μετ̓ αὐτοῦ, θυγατέρεσ καὶ θυγατέρεσ τῶν θυγατέρων αὐτοῦ. καὶ πᾶν τὸ σπέρμα αὐτοῦ ἤγαγεν εἰσ Αἴγυπτον. Ταῦτα δὲ τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ τῶν εἰσελθόντων εἰσ Αἴγυπτον ἅμα Ἰακὼβ τῷ πατρὶ αὐτῶν. Ἰακὼβ καὶ υἱοὶ αὐτοῦ. πρωτότοκοσ Ἰακὼβ Ρουβήν. υἱοὶ δὲ Ρουβήν. Ἐνὼχ καὶ Φαλλούσ, Ἀσρὼν καὶ Χαρμί. υἱοὶ δὲ Συμεών. Ἰεμουὴλ καὶ Ἰαμεὶν καὶ Ἀὼδ καὶ Ἰαχεὶν καὶ Σαὰρ καὶ Σαοὺλ υἱὸσ τῆσ Χανανίτιδοσ. υἱοὶ δὲ Λευί̈. Γηρσών, Καὰθ καὶ Μεραρί. υἱοὶ δὲ Ἰούδα. Ἢρ καὶ Αὐνὰν καὶ Σηλὼμ καὶ Φαρὲσ καὶ Ζαρά. ἀπέθανε δὲ Ἢρ καὶ Αὐνὰν ἐν γῇ Χαναάν. ἐγένοντο δὲ υἱοὶ Φαρέσ. Ἐσρὼν καὶ Ἰεμουήλ. υἱοὶ δὲ Ἰσσάχαρ. Θωλὰ καὶ Φουὰ καὶ Ἰασοὺβ καὶ Ζαμβράμ. υἱοὶ δὲ Ζαβουλών. Σερὲδ καὶ Ἀλλὼν καὶ Ἀχοήλ. οὗτοι υἱοὶ Λείασ, οὓσ ἔτεκε τῷ Ἰακὼβ ἐν Μεσοποταμίᾳ τῆσ Συρίασ, καὶ Δείναν τὴν θυγατέρα αὐτοῦ. πᾶσαι αἱ ψυχαί, υἱοὶ καὶ θυγατέρεσ, τριάκοντα τρεῖσ. υἱοὶ δὲ Γάδ. Σαφὼν καὶ Ἀγγὶσ καὶ Σαυνὶσ καὶ Θασοβὰν καὶ Ἀηδεὶσ καὶ Ἀροηδεὶσ καὶ Ἀρεηλείσ. υἱοὶ δὲ Ἀσήρ. Ἰεμνά, Ἰεσσουὰ καὶ Ἰεοὺλ καὶ Βαριὰ καὶ Σάρα ἀδελφὴ αὐτῶν. υἱοὶ δὲ Βαριά. Χοβόρ καὶ Μελχιίλ. οὗτοι υἱοὶ Ζελφᾶσ, ἣν ἔδωκε Λάβαν Λείᾳ τῇ θυγατρὶ αὐτοῦ, ἣ ἔτεκε τούτουσ τῷ Ἰακὼβ δεκαὲξ ψυχάσ. υἱοὶ δὲ Ραχὴλ γυναικὸσ Ἰακώβ. Ἰωσὴφ καὶ Βενιαμίν. ἐγένοντο δὲ υἱοὶ Ἰωσὴφ ἐν γῇ Αἰγύπτου, οὓσ ἔτεκεν αὐτῷ Ἀσεννὲθ θυγάτηρ Πετεφρῆ ἱερέωσ Ἡλιουπόλεωσ, τὸν Μανασσῆ καὶ τὸν Ἐφραί̈μ. ἐγένοντο δὲ υἱοὶ Μανασσῆ, οὓσ ἔτεκεν αὐτῷ ἡ παλλακὴ ἡ Σύρα, τὸν Μαχίρ. Μαχὶρ δὲ ἐγέννησε τὸν Γαλαάδ. υἱοὶ δὲ Ἐφραί̈μ ἀδελφοῦ Μανασσῆ. Σουταλαὰμ καὶ Ταάμ. υἱοὶ δὲ Σουταλαάμ. Ἐδέμ. υἱοὶ δὲ Βενιαμίν. Βαλὰ καὶ Χοβὼρ καὶ Ἀσβήλ. ἐγένοντο δὲ υἱοὶ Βαλά. Γηρὰ καὶ Νεομὰν καὶ Ἀγχὶσ καὶ Ρὼσ καὶ Μαμφὶμ καὶ Ὀφιμίν. Γηρὰ δὲ ἐγέννησε τὸν Ἀράδ. οὗτοι υἱοὶ Ραχήλ, οὓσ ἔτεκε τῷ Ἰακώβ. πᾶσαι αἱ ψυχαὶ δεκαοκτώ. υἱοὶ δὲ Δάν. Ἀσόμ. καὶ υἱοὶ Νεφθαλείμ. Ἀσιὴλ καὶ Γωυνὶ καὶ Ἰσσάαρ καὶ Συλλήμ. οὗτοι υἱοὶ Βαλᾶσ, ἣν ἔδωκε Λάβαν Ραχὴλ τῇ θυγατρὶ αὐτοῦ, ἣ ἔτεκε τούτουσ τῷ Ἰακώβ. πᾶσαι αἱ ψυχαὶ ἑπτά. πᾶσαι δέ αἱ ψυχαὶ αἱ εἰσελθοῦσαι μετὰ Ἰακὼβ εἰσ Αἴγυπτον, οἱ ἐξελθόντεσ ἐκ τῶν μηρῶν αὐτοῦ, χωρὶσ τῶν γυναικῶν υἱῶν Ἰακώβ, πᾶσαι ψυχαὶ ἑξηκονταέξ. υἱοὶ δὲ Ἰωσὴφ οἱ γενόμενοι αὐτῷ ἐν γῇ Αἰγύπτῳ ψυχαὶ ἐννέα. πᾶσαι ψυχαὶ οἴκου Ἰακὼβ αἱ εἰσελθοῦσαι μετὰ Ἰακὼβ εἰσ Αἴγυπτον ψυχαὶ ἑβδομηκονταπέντε. Τὸν δὲ Ἰούδαν ἀπέστειλεν ἔμπροσθεν αὐτοῦ πρὸσ Ἰωσὴφ συναντῆσαι αὐτῷ καθ̓ Ἡρώων πόλιν, εἰσ γῆν Ραμεσσῆ. ζεύξασ δὲ Ἰωσὴφ τὰ ἅρματα αὐτοῦ ἀνέβη εἰσ συνάντησιν Ἰσραὴλ τῷ πατρὶ αὐτοῦ καθ̓ Ἡρώων πόλιν καὶ ὀφθεὶσ αὐτῷ ἐπέπεσεν ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ καὶ ἔκλαυσε κλαυθμῷ πίονι. καὶ εἶπεν Ἰσραὴλ πρὸσ Ἰωσήφ. ἀποθανοῦμαι ἀπὸ τοῦ νῦν, ἐπεὶ ἑώρακα τὸ πρόσωπόν σου. ἔτι γὰρ σὺ ζῇσ. εἶπε δὲ Ἰωσὴφ πρὸσ τοὺσ ἀδελφοὺσ αὐτοῦ. ἀναβὰσ ἀπαγγελῶ τῷ Φαραὼ καὶ ἐρῶ αὐτῷ. οἱ ἀδελφοί μου καὶ ὁ οἶκοσ τοῦ πατρόσ μου, οἳ ἦσαν ἐν γῇ Χαναάν, ἥκασι πρόσ με. οἱ δὲ ἄνδρεσ εἰσὶ ποιμένεσ. ἄνδρεσ γὰρ κτηνοτρόφοι ἦσαν. καὶ τὰ κτήνη καὶ τοὺσ βόασ καὶ πάντα τὰ αὐτῶν ἀγηόχασιν. ἐὰν οὖν καλέσῃ ὑμᾶσ Φαραὼ καὶ εἴπῃ ὑμῖν. τί τὸ ἔργον ὑμῶν ἐστίν̣ ἐρεῖτε. ἄνδρεσ κτηνοτρόφοι ἐσμὲν οἱ παῖδέσ σου ἐκ παιδὸσ ἕωσ τοῦ νῦν, καὶ ἡμεῖσ καὶ οἱ πατέρεσ ἡμῶν, ἵνα κατοικήσητε ἐν γῇ Γεσὲμ Ἀραβίασ. βδέλυγμα γάρ ἐστιν Αἰγυπτίοισ πᾶσ ποιμὴν προβάτων. ΕΛΘΩΝ δὲ Ἰωσὴφ ἀπήγγειλε τῷ Φαραὼ λέγων. ὁ πατήρ μου καὶ οἱ ἀδελφοί μου καὶ τὰ κτήνη καὶ οἱ βόεσ αὐτῶν καὶ πάντα τὰ αὐτῶν ἦλθον ἐκ γῆσ Χαναὰν καὶ ἰδού εἰσιν ἐν γῇ Γεσέμ.

ἀπὸ δὲ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ παρέλαβε πέντε ἄνδρασ καὶ ἔστησεν αὐτοὺσ ἐναντίον Φαραώ. καὶ εἶπε Φαραὼ τοῖσ ἀδελφοῖσ Ἰωσήφ. τί τὸ ἔργον ὑμῶν̣ οἱ δὲ εἶπαν τῷ Φαραώ. ποιμένεσ προβάτων οἱ παῖδέσ σου, καὶ ἡμεῖσ καὶ οἱ πατέρεσ ἡμῶν. εἶπαν δὲ τῷ Φαραώ. παροικεῖν ἐν τῇ γῇ ἥκαμεν. οὐ γάρ ἐστι νομὴ τοῖσ κτήνεσι τῶν παίδων σου, ἐνίσχυσε γὰρ ὁ λιμὸσ ἐν γῇ Χαναάν. νῦν οὖν κατοικήσωμεν οἱ παῖδέσ σου ἐν γῇ Γεσέμ. εἶπε δὲ Φαραὼ τῷ Ἰωσήφ. κατοικείτωσαν ἐν γῇ Γεσέμ. εἰ δὲ ἐπίστῃ ὅτι εἰσὶν ἐν αὐτοῖσ ἄνδρεσ δυνατοί, κατάστησον αὐτοὺσ ἄρχοντασ τῶν ἐμῶν κτηνῶν.̀ρ̀ν̀ρ̀ν̀ρ̀ν̀ρ̀ν Ἦλθον δὲ εἰσ Αἴγυπτον πρὸσ Ἰωσὴφ Ἰακὼβ καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ, καὶ ἤκουσε Φαραὼ βασιλεὺσ Αἰγύπτου. καὶ εἶπε Φαραὼ πρὸσ Ἰωσὴφ λέγων. ὁ πατήρ σου καὶ οἱ ἀδελφοί σου ἥκασι πρὸσ σέ. ἰδοὺ ἡ γῆ Αἰγύπτου ἐναντίον σου ἐστίν. ἐν τῇ βελτίστῃ γῇ κατοίκισον τὸν πατέρα σου καὶ τοὺσ ἀδελφούσ σου. εἰσήγαγε δὲ Ἰωσὴφ Ἰακὼβ τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ ἔστησεν αὐτὸν ἐναντίον Φαραώ, καὶ ηὐλόγησεν Ἰακὼβ τὸν Φαραώ. εἶπε δὲ Φαραὼ τῷ Ἰακώβ. πόσα ἔτη ἡμερῶν τῆσ ζωῆσ σου̣ καὶ εἶπεν Ἰακὼβ τῷ Φαραώ. αἱ ἡμέραι τῶν ἐτῶν τῆσ ζωῆσ μου, ἃσ παροικῶ, ἑκατὸν τριάκοντα ἔτη. μικραὶ καὶ πονηραὶ γεγόνασιν αἱ ἡμέραι τῶν ἐτῶν τῆσ ζωῆσ μου, οὐκ ἀφίκοντο εἰσ τὰσ ἡμέρασ τῶν ἐτῶν τῆσ ζωῆσ τῶν πατέρων μου, ἃσ ἡμέρασ παρῴκησαν. καὶ εὐλογήσασ Ἰακὼβ τὸν Φαραὼ ἐξῆλθεν ἀπ̓ αὐτοῦ. καὶ κατῴκισεν Ἰωσὴφ τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ τοὺσ ἀδελφοὺσ αὐτοῦ καὶ ἔδωκεν αὐτοῖσ κατάσχεσιν ἐν γῇ Αἰγύπτῳ ἐν τῇ βελτίστῃ γῇ, ἐν γῇ Ραμεσσῆ, καθὰ προσέταξε Φαραώ. καὶ ἐσιτομέτρει Ἰωσὴφ τῷ πατρὶ αὐτοῦ καὶ τοῖσ ἀδελφοῖσ καὶ παντὶ τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸσ αὐτοῦ σῖτον κατὰ σῶμα. Σῖτοσ δὲ οὐκ ἦν ἐν πάσῃ τῇ γῇ. ἐνίσχυσε γὰρ ὁ λιμὸσ σφόδρα. ἐξέλιπε δὲ ἡ γῆ Αἰγύπτου καὶ ἡ γῆ Χαναὰν ἀπὸ τοῦ λιμοῦ. συνήγαγε δὲ Ἰωσὴφ πᾶν τὸ ἀργύριον τὸ εὑρεθὲν ἐν γῇ Αἰγύπτου καὶ ἐν γῇ Χαναὰν τοῦ σίτου, οὗ ἠγόραζον, καὶ ἐσιτομέτρει αὐτοῖσ, καὶ εἰσήνεγκεν Ἰωσὴφ πᾶν τὸ ἀργύριον εἰσ τὸν οἶκον Φαραώ. καὶ ἐξέλιπε πᾶν τὸ ἀργύριον ἐκ γῆσ Αἰγύπτου καὶ ἐκ γῆσ Χαναάν. ἦλθον δὲ πάντεσ οἱ Αἰγύπτιοι πρὸσ Ἰωσήφ, λέγοντεσ. δὸσ ἡμῖν ἄρτουσ, καὶ ἱνατί ἀποθνήσκομεν ἐναντίον σου̣ ἐκλέλοιπε γὰρ τὸ ἀργύριον ἡμῶν. εἶπε δὲ αὐτοῖσ Ἰωσήφ. φέρετε τὰ κτήνη ὑμῶν, καὶ δώσω ὑμῖν ἄρτουσ ἀντὶ τῶν κτηνῶν ὑμῶν, εἰ ἐκλέλοιπε τὸ ἀργύριον ὑμῶν. ἤγαγον δὲ τὰ κτήνη αὐτῶν πρὸσ Ἰωσήφ, καὶ ἔδωκεν αὐτοῖσ Ἰωσὴφ ἄρτουσ ἀντὶ τῶν ἵππων καὶ ἀντὶ τῶν προβάτων καὶ ἀντὶ τῶν βοῶν καὶ ἀντὶ τῶν ὄνων καὶ ἐξέθρεψεν αὐτοὺσ ἐν ἄρτοισ ἀντὶ πάντων τῶν κτηνῶν αὐτῶν ἐν τῷ ἐνιαυτῷ ἐκείνῳ. ἐξῆλθε δὲ τὸ ἔτοσ ἐκεῖνο, καὶ ἦλθον πρὸσ αὐτὸν ἐν τῷ ἔτει τῷ δευτέρῳ καὶ εἶπαν αὐτῷ. μή ποτε ἐκτριβῶμεν ἀπὸ τοῦ κυρίου ἡμῶν̣ εἰ γὰρ ἐκλέλοιπε τὸ ἀργύριον ἡμῶν καὶ τὰ ὑπάρχοντα καὶ τὰ κτήνη πρὸσ σὲ τὸν κύριον, καὶ οὐχ ὑπολέλειπται ἡμῖν ἐναντίον τοῦ κυρίου ἡμῶν ἀλλ̓ ἢ τὸ ἴδιον σῶμα καὶ ἡ γῆ ἡμῶν. ἵνα οὖν μὴ ἀποθάνωμεν ἐναντίον σου καὶ ἡ γῆ ἐρημωθῇ, κτῆσαι ἡμᾶσ καὶ τὴν γῆν ἡμῶν ἀντὶ ἄρτων, καὶ ἐσόμεθα ἡμεῖσ καὶ ἡ γῆ ἡμῶν παῖδεσ τῷ Φαραώ. δὸσ σπέρμα, ἵνα σπείρωμεν καὶ ζῶμεν καὶ μὴ ἀποθάνωμεν καὶ ἡ γῆ οὐκ ἐρημωθήσεται. καὶ ἐκτήσατο Ἰωσὴφ πᾶσαν τὴν γῆν τῶν Αἰγυπτίων τῷ Φαραώ. ἀπέδοντο γὰρ οἱ Αἰγύπτιοι τὴν γῆν αὐτῶν τῷ Φαραώ, ἐπεκράτησε γὰρ αὐτῶν ὁ λιμόσ. καὶ ἐγένετο ἡ γῇ τῷ Φαραώ, καὶ τὸν λαὸν κατεδουλώσατο αὐτῷ εἰσ παῖδασ ἀπ̓ ἄκρων ὁρίων Αἰγύπτου ἕωσ τῶν ἄκρων, χωρὶσ τῆσ γῆσ τῶν ἱερέων μόνον. οὐκ ἐκτήσατο ταύτην Ἰωσήφ, ἐν δόσει γὰρ ἔδωκε δόμα τοῖσ ἱερεῦσι Φαραώ, καὶ ἤσθιον τὴν δόσιν, ἣν ἔδωκεν αὐτοῖσ Φαραώ. διὰ τοῦτο οὐκ ἀπέδοντο τὴν γῆν αὐτῶν. εἶπε δὲ Ἰωσὴφ πᾶσι τοῖσ Αἰγυπτίοισ. ἰδοὺ κέκτημαι ὑμᾶσ καὶ τὴν γῆν ὑμῶν σήμερον τῷ Φαραώ. λάβετε ἑαυτοῖσ σπέρμα καὶ σπείρατε τὴν γῆν, καὶ ἔσται τὰ γεννήματα αὐτῆσ καὶ δώσετε τὸ πέμπτον μέροσ τῷ Φαραώ, τὰ δὲ τέσσαρα μέρη ἔσται ὑμῖν αὐτοῖσ εἰσ σπέρμα τῇ γῇ καὶ εἰσ βρῶσιν ὑμῖν καὶ πᾶσι τοῖσ ἐν τοῖσ οἴκοισ ὑμῶν. καὶ εἶπαν. σέσωκασ ἡμᾶσ, εὕρομεν χάριν ἐναντίον τοῦ κυρίου ἡμῶν καὶ ἐσόμεθα παῖδεσ τῷ Φαραώ. καὶ ἔθετο αὐτοῖσ Ἰωσὴφ εἰσ πρόσταγμα ἕωσ τῆσ ἡμέρασ ταύτησ, ἐπὶ γῆσ Αἰγύπτου τῷ Φαραὼ ἀποπεμπτοῦν, χωρὶσ τῆσ γῆσ τῶν ἱερέων μόνον. οὐκ ἦν τῷ Φαραώ. Κατῴκησε δὲ Ἰσραὴλ ἐν γῇ Αἰγύπτῳ ἐπὶ γῆσ Γεσὲμ καὶ ἐκληρονόμησαν ἐπ̓ αὐτῆσ καὶ ηὐξήθησαν καὶ ἐπληθύνθησαν σφόδρα. ἐπέζησε δὲ Ἰακὼβ ἐν γῇ Αἰγύπτῳ δεκαεπτὰ ἔτη. καὶ ἐγένοντο αἱ ἡμέραι Ἰακὼβ ἐνιαυτῶν τῆσ ζωῆσ αὐτοῦ ἑκατὸν τεσσαρακονταεπτὰ ἔτη. ἤγγισαν δὲ αἱ ἡμέραι Ἰσραὴλ τοῦ ἀποθανεῖν, καὶ ἐκάλεσε τὸν υἱὸν αὐτοῦ Ἰωσὴφ καὶ εἶπεν αὐτῷ. εἰ εὕρηκα χάριν ἐναντίον σου, ὑπόθεσ τὴν χεῖρά σου ὑπὸ τὸν μηρόν μου καὶ ποιήσεισ ἐπ̓ ἐμὲ ἐλεημοσύνην καὶ ἀλήθειαν τοῦ μή με θάψαι ἐν Αἰγύπτῳ, ἀλλὰ κοιμηθήσομαι μετὰ τῶν πατέρων μου, καὶ ἀρεῖσ με ἐξ Αἰγύπτου καὶ θάψεισ με ἐν τῷ τάφῳ αὐτῶν. ὁ δὲ εἶπεν. ἐγὼ ποιήσω κατὰ τὸ ρῆμά σου. εἶπε δέ. ὄμοσόν μοι. καὶ ὤμοσεν αὐτῷ. καὶ προσεκύνησεν Ἰσραὴλ ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆσ ράβδου αὐτοῦ. ΕΓΕΝΕΤΟ δὲ μετὰ τὰ ρήματα ταῦτα καὶ ἀπηγγέλη τῷ Ἰωσήφ, ὅτι ὁ πατήρ σου ἐνοχλεῖται. καὶ ἀναλαβὼν τοὺσ δύο υἱοὺσ αὐτοῦ, τὸν Μανασσῆ καὶ τὸν Ἐφραί̈μ, ἦλθε πρὸσ Ἰακώβ.

ἀπηγγέλη δὲ τῷ Ἰακὼβ λέγοντεσ. ἰδοὺ ὁ υἱόσ σου Ἰωσὴφ ἔρχεται πρὸσ σέ. καὶ ἐνισχύσασ Ἰσραὴλ ἐκάθησεν ἐπὶ τὴν κλίνην. καὶ εἶπεν Ἰακὼβ τῷ Ἰωσήφ. ὁ Θεόσ μου ὤφθη μοι ἐν Λουζᾷ ἐν γῇ Χαναὰν καὶ εὐλόγησέ με καὶ εἶπέ μοι. ἰδοὺ ἐγὼ αὐξανῶ σε καὶ πληθυνῶ σε καὶ ποιήσω σε εἰσ συναγωγὰσ ἐθνῶν καὶ δώσω σοι τὴν γῆν ταύτην καὶ τῷ σπέρματί σου μετὰ σὲ εἰσ κατάσχεσιν αἰώνιον. νῦν οὖν οἱ δύο υἱοί σου οἱ γενόμενοί σοι ἐν γῇ Αἰγύπτῳ πρὸ τοῦ με ἐλθεῖν πρὸσ σὲ εἰσ Αἴγυπτον, ἐμοί εἰσιν, Ἐφραί̈μ καὶ Μανασσῆ, ὡσ Ρουβὴν καὶ Συμεὼν ἔσονταί μοι. τὰ δέ ἔκγονα, ἃ ἐὰν γεννήσῃσ μετὰ ταῦτα, ἔσονται ἐπὶ τῷ ὀνόματι τῶν ἀδελφῶν αὐτῶν. κληθήσονται ἐπὶ τοῖσ ἐκείνων κλήροισ. ἐγὼ δὲ ἡνίκα ἠρχόμην ἐκ Μεσοποταμίασ τῆσ Συρίασ, ἀπέθανε Ραχὴλ ἡ μήτηρ σου ἐν γῇ Χαναάν, ἐγγίζοντόσ μου κατὰ τὸν ἱππόδρομον Χαβραθὰ τῆσ γῆσ τοῦ ἐλθεῖν Ἐφραθά, καὶ κατώρυξα αὐτὴν ἐν τῇ ὁδῷ τοῦ ἱπποδρόμου αὑ̔́τη ἐστὶ Βηθλεέμ̓. ἰδὼν δὲ Ἰσραὴλ τοὺσ υἱοὺσ Ἰωσὴφ εἶπε. τίνεσ σοι οὗτοι̣ εἶπε δὲ Ἰωσὴφ τῷ πατρὶ αὐτοῦ. υἱοί μου εἰσιν, οὓσ ἔδωκέ μοι ὁ Θεὸσ ἐνταῦθα. καὶ εἶπεν Ἰακώβ. προσάγαγέ μοι αὐτούσ, ἵνα εὐλογήσω αὐτούσ. οἱ ὀφθαλμοὶ δὲ Ἰσραὴλ ἐβαρυώπησαν ἀπὸ τοῦ γήρωσ, καὶ οὐκ ἠδύνατο βλέπειν. καὶ ἤγγισεν αὐτοὺσ πρὸσ αὐτόν, καὶ ἐφίλησεν αὐτοὺσ καὶ περιέλαβεν αὐτούσ. καὶ εἶπεν Ἰσραὴλ πρὸσ Ἰωσήφ. ἰδοὺ τοῦ προσώπου σου οὐκ ἐστερήθην, καὶ ἰδοὺ ἔδειξέ μοι ὁ Θεὸσ καὶ τὸ σπέρμα σου. καὶ ἐξήγαγε αὐτοὺσ Ἰωσὴφ ἀπὸ τῶν γονάτων αὐτοῦ, καὶ προσεκύνησαν αὐτῷ ἐπὶ πρόσωπον ἐπὶ τῆσ γῆσ. λαβὼν δὲ Ἰωσὴφ τοὺσ δύο υἱοὺσ αὐτοῦ, τόν τε Ἐφραί̈μ ἐν τῇ δεξιᾷ, ἐξ ἀριστερῶν δὲ Ἰσραήλ, τὸν δὲ Μανασσῆ ἐξ ἀριστερῶν, ἐκ δεξιῶν δὲ Ἰσραήλ, ἤγγισεν αὐτοὺσ αὐτῷ. ἐκτείνασ δὲ Ἰσραὴλ τὴν χεῖρα τὴν δεξιὰν ἐπέβαλεν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν Ἐφραί̈μ, οὗτοσ δὲ ἦν ὁ νεώτεροσ, καὶ τὴν ἀριστερὰν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν Μανασσῆ, ἐναλλὰξ τὰσ χεῖρασ. καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺσ καὶ εἶπεν. ὁ Θεόσ, ᾧ εὐηρέστησαν οἱ πατέρεσ μου ἐνώπιον αὐτοῦ, Ἁβραὰμ καὶ Ἰσαάκ, ὁ Θεὸσ ὁ τρέφων με ἐκ νεότητοσ ἕωσ τῆσ ἡμέρασ ταύτησ, ὁ ἄγγελοσ ὁ ρυόμενόσ με ἐκ πάντων τῶν κακῶν εὐλογήσαι τὰ παιδία ταῦτα, καὶ ἐπικληθήσεται ἐν αὐτοῖσ τὸ ὄνομά μου καὶ τὸ ὄνομα τῶν πατέρων μου Ἁβραὰμ καὶ Ἰσαάκ, καὶ πληθυνθείησαν εἰσ πλῆθοσ πολὺ ἐπὶ τῆσ γῆσ. ἰδὼν δὲ Ἰωσὴφ ὅτι ἐπέβαλεν ὁ πατὴρ αὐτοῦ τὴν χεῖρα τὴν δεξιὰν αὐτοῦ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν Ἐφραί̈μ, βαρὺ αὐτῷ κατεφάνη, καὶ ἀντελάβετο Ἰωσὴφ τῆσ χειρὸσ τοῦ πατρὸσ αὐτοῦ ἀφελεῖν αὐτὴν ἀπὸ τῆσ κεφαλῆσ Ἐφραί̈μ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν Μανασσῆ. εἶπε δὲ Ἰωσὴφ τῷ πατρὶ αὐτοῦ. οὐχ οὕτωσ, πάτερ, οὗτοσ γὰρ ὁ πρωτότοκοσ. ἐπίθεσ τὴν δεξιάν σου ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ. καὶ οὐκ ἠθέλησεν, ἀλλὰ εἶπεν. οἶδα, τέκνον, οἶδα. καὶ οὗτοσ ἔσται εἰσ λαόν, καὶ οὗτοσ ὑψωθήσεται. ἀλλὰ ὁ ἀδελφὸσ αὐτοῦ ὁ νεώτεροσ μείζων αὐτοῦ ἔσται, καὶ τὸ σπέρμα αὐτοῦ ἔσται εἰσ πλῆθοσ ἐθνῶν. καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺσ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ λέγων. ἐν ὑμῖν εὐλογηθήσεται Ἰσραὴλ λέγοντεσ. ποιήσαι σε ὁ Θεὸσ ὡσ Ἐφραί̈μ καὶ ὡσ Μανασσῆ. καὶ ἔθηκε τὸν Ἐφραί̈μ ἔμπροσθεν τοῦ Μανασσῆ. εἶπε δὲ Ἰσραὴλ τῷ Ἰωσήφ. ἰδοὺ ἐγὼ ἀποθνήσκω, καὶ ἔσται ὁ Θεὸσ μεθ̓ ὑμῶν καὶ ἀποστρέψει ὑμᾶσ εἰσ τὴν γῆν τῶν πατέρων ὑμῶν. ἐγὼ δὲ δίδωμί σοι Σίκιμα ἐξαίρετον ὑπὲρ τοὺσ ἀδελφούσ σου, ἣν ἔλαβον ἐκ χειρὸσ Ἀμορραίων ἐν μαχαίρᾳ μου καὶ τόξῳ. ΕΚΑΛΕΣΕ δὲ Ἰακὼβ τοὺσ υἱοὺσ αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτοῖσ. συνάχθητε, ἵνα ἀναγγείλω ὑμῖν, τί ἀπαντήσει ὑμῖν ἐπ̓ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν.

ἀθροίσθητε καὶ ἀκούσατέ μου, υἱοὶ Ἰακώβ, ἀκούσατε Ἰσραὴλ τοῦ πατρὸσ ὑμῶν. Ρουβήν, πρωτότοκόσ μου, σὺ ἰσχύσ μου καὶ ἀρχὴ τέκνων μου, σκληρὸσ φέρεσθαι καὶ σκληρὸσ αὐθάδησ. ἐξύβρισασ ὡσ ὕδωρ, μὴ ἐκζέσῃσ. ἀνέβησ γὰρ ἐπὶ τὴν κοίτην τοῦ πατρόσ σου. τότε ἐμίανασ τὴν στρωμνήν, οὗ ἀνέβησ. Συμεὼν καὶ Λευί̈ ἀδελφοί. συνετέλεσαν ἀδικίαν ἐξ αἱρέσεωσ αὐτῶν. εἰσ βουλὴν αὐτῶν μὴ ἔλθοι ἡ ψυχή μου, καὶ ἐπὶ τῇ συστάσει αὐτῶν μὴ ἐρείσαι τὰ ἥπατά μου, ὅτι ἐν τῷ θυμῷ αὐτῶν ἀπέκτειναν ἀνθρώπουσ καὶ ἐν τῇ ἐπιθυμίᾳ αὐτῶν ἐνευροκόπησαν ταῦρον. ἐπικατάρατοσ ὁ θυμὸσ αὐτῶν, ὅτι αὐθάδησ, καὶ ἡ μῆνισ αὐτῶν, ὅτι ἐσκληρύνθη. διαμεριῶ αὐτοὺσ ἐν Ἰακὼβ καὶ διασπερῶ αὐτοὺσ ἐν Ἰσραήλ. Ἰούδα, σὲ αἰνέσαισαν οἱ ἀδελφοί σου. αἱ χεῖρέσ σου ἐπὶ νώτου τῶν ἐχθρῶν σου. προσκυνήσουσί σοι οἱ υἱοὶ τοῦ πατρόσ σου. σκύμνοσ λέοντοσ Ἰούδα. ἐκ βλαστοῦ, υἱέ μου, ἀνέβησ. ἀναπεσὼν ἐκοιμήθησ ὡσ λέων καὶ ὡσ σκύμνοσ. τίσ ἐγερεῖ αὐτόν̣ οὐκ ἐκλείψει ἄρχων ἐξ Ἰούδα καὶ ἡγούμενοσ ἐκ τῶν μηρῶν αὐτοῦ, ἕωσ ἐὰν ἔλθῃ τὰ ἀποκείμενα αὐτῷ, καὶ αὐτὸσ προσδοκία ἐθνῶν. δεσμεύων πρὸσ ἄμπελον τὸν πῶλον αὐτοῦ καὶ τῇ ἕλικι τὸν πῶλον τῆσ ὄνου αὐτοῦ. πλυνεῖ ἐν οἴνῳ τὴν στολὴν αὐτοῦ καὶ ἐν αἵματι σταφυλῆσ τὴν περιβολὴν αὐτοῦ. χαροποιοὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἀπὸ οἴνου, καὶ λευκοὶ οἱ ὀδόντεσ αὐτοῦ ἢ γάλα. Ζαβουλὼν παράλιοσ κατοικήσει, καὶ αὐτὸσ παῤ ὅρμον πλοίων, καὶ παρατενεῖ ἕωσ Σιδῶνοσ. Ἰσσάχαρ τὸ καλὸν ἐπεθύμησεν ἀναπαυόμενοσ ἀνὰ μέσον τῶν κλήρων. καὶ ἰδὼν τὴν ἀνάπαυσιν ὅτι καλή, καὶ τὴν γῆν ὅτι πίων, ὑπέθηκε τὸν ὦμον αὐτοῦ εἰσ τὸ πονεῖν καὶ ἐγενήθη ἀνὴρ γεωργόσ. Δὰν κρινεῖ τὸ λαὸν αὐτοῦ, ὡσεὶ καὶ μία φυλὴ ἐν Ἰσραήλ. καὶ γενηθήτω Δὰν ὄφισ ἐφ̓ ὁδοῦ, ἐγκαθήμενοσ ἐπὶ τρίβου, δάκνων πτέρναν ἵππου, καὶ πεσεῖται ὁ ἱππεὺσ εἰσ τὰ ὀπίσω, τὴν σωτηρίαν περιμένων Κυρίου. Γάδ, πειρατήριον πειρατεύσει αὐτόν, αὐτὸσ δὲ πειρατεύσει αὐτὸν κατὰ πόδασ. Ἀσήρ, πίων αὐτοῦ ὁ ἄρτοσ, καὶ αὐτὸσ δώσει τρυφὴν ἄρχουσι. Νεφθαλεὶμ στέλεχοσ ἀνειμένον, ἐπιδιδοὺσ ἐν τῷ γεννήματι κάλλοσ. υἱὸσ ηὐξημένοσ Ἰωσήφ, υἱὸσ ηὐξημένοσ μου ζηλωτόσ, υἱόσ μου νεώτατοσ. πρόσ με ἀνάστρεψον. εἰσ ὃν διαβουλευόμενοι ἐλοιδόρουν, καὶ ἐνεῖχον αὐτῷ κύριοι τοξευμάτων. καὶ συνετρίβη μετὰ κράτουσ τὰ τόξα αὐτῶν, καὶ ἐξελύθη τὰ νεῦρα βραχιόνων χειρὸσ αὐτῶν διά χεῖρα δυνάστου Ἰακώβ, ἐκεῖθεν ὁ κατισχύσασ Ἰσραήλ. παρὰ Θεοῦ τοῦ πατρόσ σου, καὶ ἐβοήθησέ σοι ὁ Θεὸσ ὁ ἐμὸσ καὶ εὐλόγησέ σε εὐλογίαν οὐρανοῦ ἄνωθεν καὶ εὐλογίαν γῆσ ἐχούσησ πάντα. εἵνεκεν εὐλογίασ μαστῶν καὶ μήτρασ, εὐλογίασ πατρόσ σου καὶ μητρόσ σου. ὑπερίσχυσεν ὑπὲρ εὐλογίασ ὀρέων μονίμων καὶ ἐπ̓ εὐλογίαισ θινῶν ἀενάων. ἔσονται ἐπὶ κεφαλὴν Ἰωσὴφ καὶ ἐπὶ κορυφῆσ ὧν ἡγήσατο ἀδελφῶν. Βενιαμὶν λύκοσ ἅρπαξ. τὸ πρωϊνὸν ἔδεται ἔτι καὶ εἰσ τὸ ἑσπέρασ δίδωσι τροφήν. Πάντεσ οὗτοι υἱοὶ Ἰακὼβ δώδεκα, καὶ ταῦτα ἐλάλησεν αὐτοῖσ ὁ πατὴρ αὐτῶν καὶ εὐλόγησεν αὐτούσ, ἕκαστον κατὰ τὴν εὐλογίαν αὐτοῦ εὐλόγησεν αὐτούσ. καὶ εἶπεν αὐτοῖσ. ἐγὼ προστίθεμαι πρὸσ τὸν ἐμὸν λαόν. θάψατέ με μετὰ τῶν πατέρων μου ἐν τῷ σπηλαίῳ, ὅ ἐστιν ἐν τῷ ἀγρῷ Ἐφρὼν τοῦ Χετταίου, ἐν τῷ σπηλαίῳ τῷ διπλῷ, τῷ ἀπέναντι Μαμβρῆ, ἐν γῇ Χαναάν, ὃ ἐκτήσατο Ἁβραὰμ τὸ σπήλαιον παρὰ Ἐφρὼν τοῦ Χετταίου ἐν κτήσει μνημείου. ἐκεῖ ἔθαψαν Ἁβραὰμ καὶ Σάρραν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, ἐκεῖ ἔθαψαν Ἰσαὰκ καὶ Ρεβέκκαν τὴν γυναῖκα αὐτοῦ, ἐκεῖ ἔθαψα Λείαν ἐν κτήσει τοῦ ἀγροῦ καὶ τοῦ σπηλαίου τοῦ ὄντοσ ἐν αὐτῷ παρὰ τῶν υἱῶν Χέτ. καὶ κατέπαυσεν Ἰακὼβ ἐπιτάσσων τοῖσ υἱοῖσ αὐτοῦ καὶ ἐξάρασ τοὺσ πόδασ αὐτοῦ ἐπὶ τὴν κλίνην ἐξέλιπε καὶ προσετέθη πρὸσ τὸν λαὸν αὐτοῦ. ΚΑΙ ἐπιπεσὼν Ἰωσὴφ ἐπὶ πρόσωπον τοῦ πατρὸσ αὐτοῦ, ἔκλαυσεν αὐτὸν καὶ ἐφίλησεν αὐτόν.

καὶ προσέταξεν Ἰωσὴφ τοῖσ παισὶν αὐτοῦ τοῖσ ἐνταφιασταῖσ ἐνταφιάσαι τὸν πατέρα αὐτοῦ, καὶ ἐνεταφίασαν οἱ ἐνταφιασταὶ τὸν Ἰσραήλ. καὶ ἐπλήρωσαν αὐτοῦ τεσσαράκοντα ἡμέρασ. οὕτω γὰρ καταριθμοῦνται αἱ ἡμέραι τῆσ ταφῆσ. καὶ ἐπένθησεν αὐτὸν Αἴγυπτοσ ἑβδομήκοντα ἡμέρασ. Ἐπεὶ δὲ παρῆλθον αἱ ἡμέραι τοῦ πένθουσ, ἐλάλησεν Ἰωσὴφ πρὸσ τοὺσ δυνάστασ Φαραὼ λέγων. εἰ εὗρον χάριν ἐναντίον ὑμῶν λαλήσατε περὶ ἐμοῦ εἰσ τὰ ὦτα Φαραὼ λέγοντεσ. ὁ πατήρ μου ὥρκισέ με λέγων. ἐν τῷ μνημείῳ ᾧ ὤρυξα ἐμαυτῷ ἐν γῇ Χαναάν, ἐκεῖ με θάψεισ. νῦν οὖν ἀναβὰσ θάψω τὸν πατέρα μου καὶ ἐπανελεύσομαι. καὶ εἶπε Φαραὼ τῷ Ἰωσήφ. ἀνάβηθι, θάψον τὸν πατέρα σου, καθάπερ ὥρκισέ σε. καὶ ἀνέβη Ἰωσὴφ θάψαι τὸν πατέρα αὐτοῦ, καὶ συνανέβησαν μετ̓ αὐτοῦ πάντεσ οἱ παῖδεσ Φαραὼ καὶ οἱ πρεσβύτεροι τοῦ οἴκου αὐτοῦ καὶ πάντεσ οἱ πρεσβύτεροι τῆσ γῆσ Αἰγύπτου. καὶ πᾶσα ἡ πανοικία Ἰωσὴφ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ πᾶσα ἡ οἰκία ἡ πατρικὴ αὐτοῦ, καὶ τὴν συγγένειαν αὐτοῦ καὶ τὰ πρόβατα καὶ τοὺσ βόασ ὑπελίποντο ἐν γῇ Γεσέμ. καὶ συνανέβησαν μετ̓ αὐτοῦ καὶ ἅρματα καὶ ἱππεῖσ, καὶ ἐγένετο ἡ παρεμβολὴ μεγάλη σφόδρα. καὶ παρεγένοντο εἰσ ἅλωνα Ἀτάδ, ὅ ἐστι πέραν τοῦ Ἰορδάνου, καὶ ἐκόψαντο αὐτὸν κοπετὸν μέγαν καὶ ἰσχυρὸν σφόδρα. καὶ ἐποίησε τὸ πένθοσ τῷ πατρὶ αὐτοῦ ἑπτὰ ἡμέρασ. καὶ εἶδον οἱ κάτοικοι τῆσ γῆσ Χαναὰν τὸ πένθοσ ἐπὶ ἅλωνι Ἀτὰδ καὶ εἶπαν. πένθοσ μέγα τοῦτό ἐστι τοῖσ Αἰγυπτίοισ. διὰ τοῦτο ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Πένθοσ Αἰγύπτου, ὅ ἐστι πέραν τοῦ Ἰορδάνου. καὶ ἐποίησαν αὐτῷ οὕτωσ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ ἀνέλαβον αὐτὸν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ εἰσ γῆν Χαναὰν καὶ ἔθαψαν αὐτὸν εἰσ τὸ σπήλαιον τὸ διπλοῦν, ὃ ἐκτήσατο Ἁβραὰμ τὸ σπήλαιον ἐν κτήσει μνημείου παρὰ Ἐφρὼν τοῦ Χετταίου, κατέναντι Μαμβρῆ. καὶ ὑπέστρεψεν Ἰωσὴφ εἰσ Αἴγυπτον, αὐτὸσ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ οἱ συναναβάντεσ θάψαι τὸν πατέρα αὐτοῦ. Ἰδόντεσ δὲ οἱ ἀδελφοὶ Ἰωσὴφ ὅτι τέθνηκεν ὁ πατὴρ αὐτῶν, εἶπαν. μή ποτε μνησικακήσῃ ἡμῖν Ἰωσὴφ καὶ ἀνταπόδομα ἀνταποδῷ ἡμῖν πάντα τὰ κακά, ἃ ἐνεδειξάμεθα εἰσ αὐτόν. καὶ παραγενόμενοι πρὸσ Ἰωσὴφ εἶπαν. ὁ πατήρ σου ὥρκισε πρὸ τοῦ τελευτῆσαι αὐτὸν λέγων. οὕτωσ εἴπατε Ἰωσήφ. ἄφεσ αὐτοῖσ τὴν ἀδικίαν καί τὴν ἁμαρτίαν αὐτῶν, ὅτι πονηρά σοι ἐνεδείξαντο. καὶ νῦν δέξαι τὴν ἀδικίαν τῶν θεραπόντων τοῦ Θεοῦ τοῦ πατρόσ σου. καὶ ἔκλαυσεν Ἰωσὴφ λαλούντων αὐτῶν πρὸσ αὐτόν. καὶ ἐλθόντεσ πρὸσ αὐτὸν εἶπαν. οἵδε ἡμεῖσ σοὶ ἱκέται. καὶ εἶπεν αὐτοῖσ Ἰωσήφ. μὴ φοβεῖσθε, τοῦ γὰρ Θεοῦ εἰμι ἐγώ. ὑμεῖσ ἐβουλεύσασθε κατ̓ ἐμοῦ εἰσ πονηρά, ὁ δὲ Θεὸσ ἐβουλεύσατο περὶ ἐμοῦ εἰσ ἀγαθά, ὅπωσ ἂν γενηθῇ ὡσ σήμερον καὶ τραφῇ λαὸσ πολύσ. καὶ εἶπεν αὐτοῖσ. μὴ φοβεῖσθε. ἐγὼ διαθρέψω ὑμᾶσ καὶ τὰσ οἰκίασ ὑμῶν. καὶ παρεκάλεσεν αὐτοὺσ καὶ ἐλάλησεν αὐτῶν εἰσ τὴν καρδίαν. Καὶ κατῴκησεν Ἰωσὴφ ἐν Αἰγύπτῳ, αὐτὸσ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ πᾶσα ἡ πανοικία τοῦ πατρὸσ αὐτοῦ. καὶ ἔζησεν Ἰωσὴφ ἔτη ἑκατὸν δέκα. καὶ εἶδεν Ἰωσὴφ Ἐφραί̈μ παιδία ἕωσ τρίτησ γενεᾶσ, καὶ οἱ υἱοὶ Μαχεὶρ τοῦ υἱοῦ Μανασσῆ ἐτέχθησαν ἐπὶ μηρῶν Ἰωσήφ. καὶ εἶπεν Ἰωσήφ τοῖσ ἀδελφοῖσ αὐτοῦ λέγων. ἐγὼ ἀποθνήσκω. ἐπισκοπῇ δὲ ἐπισκέψεται ὁ Θεὸσ ὑμᾶσ καὶ ἀνάξει ὑμᾶσ ἐκ τῆσ γῆσ ταύτησ εἰσ τὴν γῆν, ἣν ὤμοσεν ὁ Θεὸσ τοῖσ πατράσιν ἡμῶν, Ἁβραάμ, Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ. καὶ ὥρκισεν Ἰωσὴφ τοὺσ υἱοὺσ Ἰσραὴλ λέγων. ἐν τῇ ἐπισκοπῇ, ᾗ ἐπισκέψηται ὁ Θεὸσ ὑμᾶσ, καὶ συνανοίσετε τὰ ὀστᾶ μου ἐντεῦθεν μεθ̓ ὑμῶν. καὶ ἐτελεύτησεν Ἰωσὴφ ἐτῶν ἑκατὸν δέκα. καὶ ἔθαψαν αὐτὸν καὶ ἔθηκαν ἐν τῇ σορῷ ἐν Αἰγύπτῳ.

목록

SEARCH

MENU NAVIGATION