Plutarch, Quomodo adulator ab amico internoscatur, chapter, section 14 15:

πάντα καὶ βοῶν παρ’ ἕκαστον ὡσ εὖ καὶ καλῶσ, γίγνεται καταφανὴσ σύνθημ’ ἐρωτῶν, ἄλλο μαστεύων χρέοσ, ἐπαινέσαι καὶ συνεπιτυφῶσαι βουλόμενοσ ἔτι τοίνυν ὥσπερ ἔνιοι τὴν ζῳγραφίαν σιωπῶσαν ἀπεφήναντο ποιητικήν, οὕτωσ ἔστι τισ κολακείασ σιωπώσησ ἔπαινοσ.