Ancient Greek-English Dictionary Language

συνελαύνω

Non-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: συνελαύνω συνελάσω συνήλασα

Structure: συν (Prefix) + ἐλαύν (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to drive together, gnashed, together
  2. to match in combat, set to fight, to meet

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular συνελαύνω συνελαύνεις συνελαύνει
Dual συνελαύνετον συνελαύνετον
Plural συνελαύνομεν συνελαύνετε συνελαύνουσιν*
SubjunctiveSingular συνελαύνω συνελαύνῃς συνελαύνῃ
Dual συνελαύνητον συνελαύνητον
Plural συνελαύνωμεν συνελαύνητε συνελαύνωσιν*
OptativeSingular συνελαύνοιμι συνελαύνοις συνελαύνοι
Dual συνελαύνοιτον συνελαυνοίτην
Plural συνελαύνοιμεν συνελαύνοιτε συνελαύνοιεν
ImperativeSingular συνέλαυνε συνελαυνέτω
Dual συνελαύνετον συνελαυνέτων
Plural συνελαύνετε συνελαυνόντων, συνελαυνέτωσαν
Infinitive συνελαύνειν
Participle MasculineFeminineNeuter
συνελαυνων συνελαυνοντος συνελαυνουσα συνελαυνουσης συνελαυνον συνελαυνοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular συνελαύνομαι συνελαύνει, συνελαύνῃ συνελαύνεται
Dual συνελαύνεσθον συνελαύνεσθον
Plural συνελαυνόμεθα συνελαύνεσθε συνελαύνονται
SubjunctiveSingular συνελαύνωμαι συνελαύνῃ συνελαύνηται
Dual συνελαύνησθον συνελαύνησθον
Plural συνελαυνώμεθα συνελαύνησθε συνελαύνωνται
OptativeSingular συνελαυνοίμην συνελαύνοιο συνελαύνοιτο
Dual συνελαύνοισθον συνελαυνοίσθην
Plural συνελαυνοίμεθα συνελαύνοισθε συνελαύνοιντο
ImperativeSingular συνελαύνου συνελαυνέσθω
Dual συνελαύνεσθον συνελαυνέσθων
Plural συνελαύνεσθε συνελαυνέσθων, συνελαυνέσθωσαν
Infinitive συνελαύνεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
συνελαυνομενος συνελαυνομενου συνελαυνομενη συνελαυνομενης συνελαυνομενον συνελαυνομενου

Future tense

Imperfect tense

Aorist tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular συνήλασα συνήλασας συνήλασεν*
Dual συνηλάσατον συνηλασάτην
Plural συνηλάσαμεν συνηλάσατε συνήλασαν
SubjunctiveSingular συνελάσω συνελάσῃς συνελάσῃ
Dual συνελάσητον συνελάσητον
Plural συνελάσωμεν συνελάσητε συνελάσωσιν*
OptativeSingular συνελάσαιμι συνελάσαις συνελάσαι
Dual συνελάσαιτον συνελασαίτην
Plural συνελάσαιμεν συνελάσαιτε συνελάσαιεν
ImperativeSingular συνέλασον συνελασάτω
Dual συνελάσατον συνελασάτων
Plural συνελάσατε συνελασάντων
Infinitive συνελάσαι
Participle MasculineFeminineNeuter
συνελασᾱς συνελασαντος συνελασᾱσα συνελασᾱσης συνελασαν συνελασαντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular συνηλασάμην συνηλάσω συνηλάσατο
Dual συνηλάσασθον συνηλασάσθην
Plural συνηλασάμεθα συνηλάσασθε συνηλάσαντο
SubjunctiveSingular συνελάσωμαι συνελάσῃ συνελάσηται
Dual συνελάσησθον συνελάσησθον
Plural συνελασώμεθα συνελάσησθε συνελάσωνται
OptativeSingular συνελασαίμην συνελάσαιο συνελάσαιτο
Dual συνελάσαισθον συνελασαίσθην
Plural συνελασαίμεθα συνελάσαισθε συνελάσαιντο
ImperativeSingular συνέλασαι συνελασάσθω
Dual συνελάσασθον συνελασάσθων
Plural συνελάσασθε συνελασάσθων
Infinitive συνελάσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
συνελασαμενος συνελασαμενου συνελασαμενη συνελασαμενης συνελασαμενον συνελασαμενου

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • ἑτέρουσ δὲ ἑπτακοσίουσ ἱππέασ καὶ πεζοὺσ ἑξακιοχιλίουσ, Ἄννωνοσ αὐτῶν ἡγουμένου, συνήλασεν ἐσ λόφον, ὅθεν ἀποροῦντεσ ἁπάντων ἐπρεσβεύοντο πρὸσ τὸν Μάρκιον περὶ σπονδῶν. (Appian, The Foreign Wars, chapter 6 3:3)
  • ἀτάκτου δὲ τῆσ διώξεωσ γενομένησ, ἰδὼν ἐν τῇ φυγῇ τοῦτο ὁ Οὐρίατθοσ ἐπανῆλθε, καὶ κτείνασ ἐσ τρισχιλίουσ τοὺσ λοιποὺσ συνήλασεν ἐσ τὸ στρατοπεδον, καὶ προσέβαλε καὶ τῷδε, ὀλίγων μόλισ αὐτὸν ὑφισταμένων περὶ τὰσ πύλασ, τῶν δὲ πλεόνων ἐσ τὰσ σκηνὰσ καταδύντων ὑπὸ δέουσ καὶ μόλισ ὑπὸ τοῦ στρατηγοῦ καὶ τῶν χιλιάρχων ἐξαγομένων. (Appian, The Foreign Wars, chapter 12 1:5)
  • τήν τε ἄλλην στρατιάν, ἐκταχθεῖσαν ὑπὸ τοῦ Σερουιλιανοῦ, τρεψάμενοσ ὁμοίωσ Οὐρίατθοσ ἐδίωκε, καὶ συνήλασεν ἐσ κρημνούσ, ὅθεν οὐκ ἦν τοῖσ Ῥωμαίοισ διαφυγεῖν. (Appian, The Foreign Wars, chapter 12 2:9)
  • καὶ συνήλασεν ὅμωσ ἐσ πόλιν Δελμίνιον, ὅθεν ἄρα καὶ τὸ ὄνομα αὐτοῖσ ἐσ Δελματέασ, εἶτα Δαλμάτασ ἐτράπη. (Appian, The Foreign Wars, chapter 2 5:5)
  • Ἅβραμοσ δὲ διώκων εἵπετο μέχρι καὶ δευτεραίουσ συνήλασεν αὐτοὺσ εἰσ Ὠβὰ τῆσ Δαμασκηνῶν γῆσ, ἐπιδείξασ ὅτι τὸ νικᾶν οὐκ ἐν τῷ πλήθει καὶ τῇ πολυχειρίᾳ κεῖσθαι συμβέβηκεν, ἀλλὰ προθυμία τῶν μαχομένων καὶ τὸ γενναῖον κρατεῖ παντὸσ ἀριθμοῦ, τριακοσίοισ καὶ δεκαοκτὼ οἰκέταισ αὐτοῦ καὶ τρισὶ φίλοισ τοσούτου στρατοῦ περιγενόμενοσ. (Flavius Josephus, Antiquitates Judaicae, Book 1 225:1)

Synonyms

  1. to drive together

  2. to match in combat

Derived

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION