Ancient Greek-English Dictionary Language

συμφιλέω

ε-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: συμφιλέω συμφιλήσω

Structure: συμ (Prefix) + φιλέ (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to love mutually

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular συμφιλῶ συμφιλεῖς συμφιλεῖ
Dual συμφιλεῖτον συμφιλεῖτον
Plural συμφιλοῦμεν συμφιλεῖτε συμφιλοῦσιν*
SubjunctiveSingular συμφιλῶ συμφιλῇς συμφιλῇ
Dual συμφιλῆτον συμφιλῆτον
Plural συμφιλῶμεν συμφιλῆτε συμφιλῶσιν*
OptativeSingular συμφιλοῖμι συμφιλοῖς συμφιλοῖ
Dual συμφιλοῖτον συμφιλοίτην
Plural συμφιλοῖμεν συμφιλοῖτε συμφιλοῖεν
ImperativeSingular συμφίλει συμφιλείτω
Dual συμφιλεῖτον συμφιλείτων
Plural συμφιλεῖτε συμφιλούντων, συμφιλείτωσαν
Infinitive συμφιλεῖν
Participle MasculineFeminineNeuter
συμφιλων συμφιλουντος συμφιλουσα συμφιλουσης συμφιλουν συμφιλουντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular συμφιλοῦμαι συμφιλεῖ, συμφιλῇ συμφιλεῖται
Dual συμφιλεῖσθον συμφιλεῖσθον
Plural συμφιλούμεθα συμφιλεῖσθε συμφιλοῦνται
SubjunctiveSingular συμφιλῶμαι συμφιλῇ συμφιλῆται
Dual συμφιλῆσθον συμφιλῆσθον
Plural συμφιλώμεθα συμφιλῆσθε συμφιλῶνται
OptativeSingular συμφιλοίμην συμφιλοῖο συμφιλοῖτο
Dual συμφιλοῖσθον συμφιλοίσθην
Plural συμφιλοίμεθα συμφιλοῖσθε συμφιλοῖντο
ImperativeSingular συμφιλοῦ συμφιλείσθω
Dual συμφιλεῖσθον συμφιλείσθων
Plural συμφιλεῖσθε συμφιλείσθων, συμφιλείσθωσαν
Infinitive συμφιλεῖσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
συμφιλουμενος συμφιλουμενου συμφιλουμενη συμφιλουμενης συμφιλουμενον συμφιλουμενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Synonyms

  1. to love mutually

Derived

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION