Sense

1. falling, a fall
2. (grammar) case
3. (grammar) inflection
4. arrangement of terms in a syllogism

Examples

• καὶ εἶδον οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ ὅτι προκατελάβετο τὸ ἔνεδρον τὴν Γαβαά, καὶ ἔστησαν ἐν τῇ παρατάξει, καὶ Βενιαμὶν ἤρξατο πατάσσειν τραυματίασ ἐν ἀνδράσιν Ἰσραὴλ ὡσ τριάκοντα ἄνδρασ, ὅτι εἶπαν. πάλιν πτώσει πίπτουσιν ἐνώπιον ἡμῶν ὡσ ἡ παράταξισ ἡ πρώτη. (Septuagint, Liber Iudicum 20:39)
• π μὴ παραδῷσ, Κύριε, τὸ σκῆπτρόν σου τοῖσ μὴ οὖσι, καὶ μὴ καταγελασάτωσαν ἐν τῇ πτώσει ἡμῶν, ἀλλὰ στρέψον τὴν βουλὴν αὐτῶν ἐπ̓ αὐτούσ, τὸν δὲ ἀρξάμενον ἐφ̓ ἡμᾶσ παραδειγμάτισον. (Septuagint, Liber Esther 4:32)
• Ἐννέα ὑπονοήματα ἐμακάρισα ἐν καρδίᾳ καὶ τὸ δέκατον ἐρῶ ἐπὶ γλώσσησ. ἄνθρωποσ εὐφραινόμενοσ ἐπὶ τέκνοισ, ζῶν καὶ βλέπων ἐπὶ πτώσει ἐχθρῶν. (Septuagint, Liber Sirach 25:7)
• παγίδι ἁλώσονται οἱ εὐφραινόμενοι πτώσει εὐσεβῶν, καὶ ὀδύνη καταναλώσει αὐτοὺσ πρὸ τοῦ θανάτου αὐτῶν. (Septuagint, Liber Sirach 27:29)
• κατῃσχύνθησαν, ὅτι ἐξελίποσαν. καὶ οὐδ’ ὡσ καταισχυνόμενοι κατῃσχύνθησαν καὶ τὴν ἀτιμίαν αὐτῶν οὐκ ἔγνωσαν. διὰ τοῦτο πεσοῦνται ἐν τῇ πτώσει αὐτῶν καὶ ἐν καιρῷ ἐπισκοπῆσ ἀπολοῦνται, εἶπε Κύριοσ. (Septuagint, Liber Ieremiae 6:15)

Similar forms

• πτώσεις (21)
• πτῶσιν (20)
• πτώσεως (19)
• πτῶσις (13)
• πτώσει (10)
• πτώσεων (8)
• πτώσεώς (5)
• πτώσσεις (3)
• πτώσσουσι (2)
• πτώσσειν (2)
• πτώσιος (1)
• πτώσσοντι (1)
• πτωσίμου (1)
• πτώσσῃς (1)
• πτώσσει (1)
• πτώσσων (1)
• πτώσεσι (1)
• πτῶσίν (1)
• πτώσσοντα (1)
• πτώσιμος (1)
• πτώσεών (1)
• πτῶσσον (1)

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary