Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

παρθενίης

First declension Noun; Masculine 자동번역 Transliteration:

Principal Part: παρθενίης παρθενίου

Structure: παρθενι (Stem) + ᾱς (Ending)

Etym.: parqe/nos

Sense

  1. the son of a concubine, the youths

Declension

First declension
Singular Dual Plural
Nominative παρθενίης παρθενίᾱ παρθενίαι
Genitive παρθενίου παρθενίαιν παρθενιῶν
Dative παρθενίᾱͅ παρθενίαιν παρθενίαις
Accusative παρθενίᾱν παρθενίᾱ παρθενίᾱς
Vocative παρθενίᾱ παρθενίᾱ παρθενίαι

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • ἀπὸ Παρθενίου ἐσ Ἄμαστριν πόλιν Ἑλληνίδα στάδιοι ἐνενήκοντα· (Arrian, Periplus Ponti Euxini, chapter 14 1:2)
  • παυσανέμου γὰρ θυσίασ παρθενίου θ’ αἵματοσ ὀρ‐ γᾷ περιόργωσ ἐπιθυ‐ μεῖν θέμισ. (Aeschylus, Agamemnon, choral, antistrophe 4 1:4)
  • καὶ διὰ τοῦτ’ ἐλέγοισ προσέχω πλέον οὐδὲν ἔχω γὰρ Παρθενίου κλέπτειν ἢ πάλι Καλλιμάχου. (Unknown, Greek Anthology, Volume IV, book 11, chapter 1302)
  • εἰ καὶ ὑπὸ χθονὶ κεῖται, ὅμωσ ἔτι καὶ κατὰ πίσσαν τοῦ μιαρογκώσσου χεύατε Παρθενίου, οὕνεκα Πιερίδεσσιν ἐνήμεσε μυρία κεῖνα φλέγματα καὶ μυσαρῶν ἀπλυσίην ἐλέγων. (Unknown, Greek Anthology, Volume II, book 7, chapter 3771)
  • καὶ παραπλέοντεσ ἐθεώρουν τήν τε Ιἀσονίαν ἀκτήν, ἔνθα ἡ Ἀργὼ λέγεται ὁρμίσασθαι, καὶ τῶν ποταμῶν τὰ στόματα, πρῶτον μὲν τοῦ Θερμώδοντοσ, ἔπειτα δὲ τοῦ Ἴριοσ, ἔπειτα δὲ τοῦ Ἅλυοσ, μετὰ τοῦτον τοῦ Παρθενίου· (Xenophon, Anabasis, , chapter 2 2:2)

Related

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION