νηός
Second declension Noun; Masculine
이형
Transliteration:
Principal Part:
νηός
νηοῦ
Structure:
νη
(Stem)
+
ος
(Ending)
Sense
- (Ionic Greek) Alternative form of νᾱός (nāós)
Declension
Second declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- ἴχνη ἀετοῦ πετομένου καὶ ὁδοὺσ ὄφεωσ ἐπὶ πέτρασ καὶ τρίβουσ νηὸσ ποντοπορούσησ καὶ ὁδοὺσ ἀνδρὸσ ἐν νεότητι. (Septuagint, Liber Proverbiorum 24:55)
- οὔπω κεῖθεν ἐήν δολιχὸσ πλόοσ, οὐδέ γαλήνησ δηρὸν ἐρεσσομένων ἠκούετο δοῦποσ ἐρετμῶν, καὶ χθονὸσ εὐκόλποισιν ἐπ’ ἠιόνεσσι βαλόντεσ πείσματα νηὸσ ἔδησαν, ὅσοισ ἁλὸσ ἔργα μεμήλει. (Colluthus, Rape of Helen, book 1112)
- τοσούτων δὲ ἐόντων ἐμοὶ δοκέει οὐδὲν τῶν ἐν τῇ ἱρῇ πόλει μέζον ἔμμεναι οὐδὲ νηὸσ ἄλλοσ ἁγιώτεροσ οὐδὲ χώρη ἄλλη ἱροτέρη. (Lucian, De Syria dea, (no name) 9:3)
- ὁ δὲ νηὸσ ὁρέει μὲν ἐσ ἠέλιον ἀνιόντα, εἶδοσ δὲ καὶ ἐργασίην ἐστὶν ὁκοίουσ νηοὺσ ἐν Ιὠνίῃ ποιέουσιν. (Lucian, De Syria dea, (no name) 29:15)
- ἕδρη μεγάλη ἀνέχει ἐκ γῆσ μέγαθοσ ὀργυιέων δυοῖν, ἐπὶ τῆσ ὁ νηὸσ ἐπικέαται. (Lucian, De Syria dea, (no name) 30:1)