κρείττων
Third declension Adjective;
Transliteration:
Principal Part:
κρείττων
Structure:
κρειττ
(Stem)
+
ων
(Comparative Ending)
Declension
Third declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- ἆρά μοι κράτιστον, ἐθελοκακήσαντα καὶ τὰ νῶτα ἐπιστρέψαντα καὶ ἀδικεῖν οὐκ ἀρνούμενον ἐπὶ τὴν κοινὴν ἐκείνην ἀπολογίαν καταφυγεῖν, ‐ λέγω δὲ τὴν Τύχην καὶ Μοῖραν καὶ Εἱμαρμένην ‐ καὶ παραιτεῖσθαι συγγνώμην ἔχειν μοι τοὺσ ἐπιτιμῶντασ εἰδότασ ὡσ οὐδενὸσ ἡμεῖσ κύριοι, ἀλλ̓ ὑπό τινοσ κρείττονοσ, μᾶλλον δὲ μιᾶσ τῶν προειρημένων ἀγόμεθα οὐχ ἑκόντεσ, ἀλλ̓ ἀναίτιοι παντάπασιν ἄντεσ ὧν λέγομεν ἢ ποιοῦμεν; (Lucian, Apologia 19:3)
- "οὐδὲν γὰρ ὅτι μὴ ἐργάτησ ἔσῃ τῷ σώματι πονῶν κἀν τούτῳ τὴν ἅπασαν ἐλπίδα τοῦ βίου τεθειμένοσ, ἀφανὴσ μὲν αὐτὸσ ὤν, ὀλίγα καὶ ἀγεννῆ λαμβάνων, ταπεινὸσ τὴν γνώμην, εὐτελὴσ δὲ τὴν πρόοδον, οὔτε φίλοισ ἐπιδικάσιμοσ οὔτε ἐχθροῖσ φοβερὸσ οὔτε τοῖσ πολίταισ ζηλωτόσ, ἀλλ’ αὐτὸ μόνον ἐργάτησ καὶ τῶν ἐκ τοῦ πολλοῦ δήμου εἷσ, ἀεὶ τὸν προὔχοντα ὑποπτήσσων καὶ τὸν λέγειν δυνάμενον θεραπεύων, λαγὼ βίον ζῶν καὶ τοῦ κρείττονοσ ἑρ́μαιον ὤν· (Lucian, Somnium sive vita Luciani, (no name) 7:16)
- "ὁ δὲ Σωκράτησ καὶ αὐτὸσ ὑπὸ τῇ Ἑρμογλυφικῇ ταύτῃ τραφείσ, ἐπειδὴ τάχιστα συνῆκεν τοῦ κρείττονοσ καὶ δραπετεύσασ παρ’ αὐτῆσ ηὐτομόλησεν ὡσ ἐμέ, ἀκούεισ ὡσ παρὰ πάντων ᾄδεται. (Lucian, Somnium sive vita Luciani, (no name) 8:12)
- μηδ̓ ἔστω πρόφασισ τῷ πλουσίῳ ἢ στομάχου ἢ κεφαλῆσ ὀδύνη, ὡσ μόνον δἰ αὐτὴν πίνειν τοῦ κρείττονοσ. (Lucian, Saturnalia, 1:5)
- καὶ συσκευασάμενοσ τὰ τέκνα καὶ τὴν γυναῖκα αὑτοῦ, τὰσ δὲ τῶν ἄλλων πολιτῶν ἐρήμουσ ἀπολιπὼν ἔφυγε, δέον ἢ κρατεῖν μαχόμενον ὑπὲρ τῆσ πατρίδοσ ἢ δέχεσθαι διαλύσεισ παρὰ τοῦ κρείττονοσ· (Plutarch, Comparison of Agesilaus and Pompey, chapter 3 4:1)