- Greek-English Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

εὐανδρέω?

ε-contract Verb; Transliteration: euandreō

Principal Part: εὐανδρέω εὐανδρήσω

Structure: εὐανδρέ (Stem) + ω (Ending)

Etym.: from εὔανδρος

Sense

  1. to abound in men
  2. to be in full vigour

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular εὐανδρῶ εὐανδρεῖς εὐανδρεῖ
Dual εὐανδρεῖτον εὐανδρεῖτον
Plural εὐανδροῦμεν εὐανδρεῖτε εὐανδροῦσι(ν)
SubjunctiveSingular εὐανδρῶ εὐανδρῇς εὐανδρῇ
Dual εὐανδρῆτον εὐανδρῆτον
Plural εὐανδρῶμεν εὐανδρῆτε εὐανδρῶσι(ν)
OptativeSingular εὐανδροῖμι εὐανδροῖς εὐανδροῖ
Dual εὐανδροῖτον εὐανδροίτην
Plural εὐανδροῖμεν εὐανδροῖτε εὐανδροῖεν
ImperativeSingular εὐάνδρει εὐανδρείτω
Dual εὐανδρεῖτον εὐανδρείτων
Plural εὐανδρεῖτε εὐανδρούντων, εὐανδρείτωσαν
Infinitive εὐανδρεῖν
Participle MasculineFeminineNeuter
εὐανδρων εὐανδρουντος εὐανδρουσα εὐανδρουσης εὐανδρουν εὐανδρουντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular εὐανδροῦμαι εὐανδρεῖ, εὐανδρῇ εὐανδρεῖται
Dual εὐανδρεῖσθον εὐανδρεῖσθον
Plural εὐανδρούμεθα εὐανδρεῖσθε εὐανδροῦνται
SubjunctiveSingular εὐανδρῶμαι εὐανδρῇ εὐανδρῆται
Dual εὐανδρῆσθον εὐανδρῆσθον
Plural εὐανδρώμεθα εὐανδρῆσθε εὐανδρῶνται
OptativeSingular εὐανδροίμην εὐανδροῖο εὐανδροῖτο
Dual εὐανδροῖσθον εὐανδροίσθην
Plural εὐανδροίμεθα εὐανδροῖσθε εὐανδροῖντο
ImperativeSingular εὐανδροῦ εὐανδρείσθω
Dual εὐανδρεῖσθον εὐανδρείσθων
Plural εὐανδρεῖσθε εὐανδρείσθων, εὐανδρείσθωσαν
Infinitive εὐανδρεῖσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
εὐανδρουμενος εὐανδρουμενου εὐανδρουμενη εὐανδρουμενης εὐανδρουμενον εὐανδρουμενου

Future tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular εὐανδρήσω εὐανδρήσεις εὐανδρήσει
Dual εὐανδρήσετον εὐανδρήσετον
Plural εὐανδρήσομεν εὐανδρήσετε εὐανδρήσουσι(ν)
OptativeSingular εὐανδρήσοιμι εὐανδρήσοις εὐανδρήσοι
Dual εὐανδρήσοιτον εὐανδρησοίτην
Plural εὐανδρήσοιμεν εὐανδρήσοιτε εὐανδρήσοιεν
Infinitive εὐανδρήσειν
Participle MasculineFeminineNeuter
εὐανδρησων εὐανδρησοντος εὐανδρησουσα εὐανδρησουσης εὐανδρησον εὐανδρησοντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular εὐανδρήσομαι εὐανδρήσει, εὐανδρήσῃ εὐανδρήσεται
Dual εὐανδρήσεσθον εὐανδρήσεσθον
Plural εὐανδρησόμεθα εὐανδρήσεσθε εὐανδρήσονται
OptativeSingular εὐανδρησοίμην εὐανδρήσοιο εὐανδρήσοιτο
Dual εὐανδρήσοισθον εὐανδρησοίσθην
Plural εὐανδρησοίμεθα εὐανδρήσοισθε εὐανδρήσοιντο
Infinitive εὐανδρήσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
εὐανδρησομενος εὐανδρησομενου εὐανδρησομενη εὐανδρησομενης εὐανδρησομενον εὐανδρησομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • εὐανδρεῖ δὲ μάλιστα τῶν ἄλλων πλὴν Νάρβωνος: (Strabo, Geography, book 4, chapter 3 4:2)
  • ἡ δὲ οὕτω λαμπρὰ καὶ ἐπιφανὴς πόλις νῦν ἴχνη σώζει μόνον, εὐανδρεῖ δ αὐτῆς μᾶλλον τὰ πλησίον θερμά, ἃ καλοῦσι Καιρετανά, διὰ τοὺς φοιτῶντας θεραπείας χάριν. (Strabo, Geography, book 5, chapter 2 6:12)
  • οὐχ ἧττον δ εὐανδρεῖ τῶν ἐν Βαΐαις, ἃ διωνόμασται πολὺ πάντων μάλιστα. (Strabo, Geography, book 5, chapter 2 18:20)
  • Πομπήιον δ ἐκβαλὼν τῆς Σικελίας ὁ Σεβαστὸς Καῖσαρ ὁρῶν λιπανδροῦσαν τὴν πόλιν συνοίκους ἔδωκεν αὐτῇ τῶν ἐκ τοῦ στόλου τινάς, καὶ νῦν ἱκανῶς εὐανδρεῖ. (Strabo, Geography, Book 6, chapter 1 12:24)
  • τὸ δ Αἰγαῖον πέλαγος δύο κλύζει πλευρὰς τῆς Ἑλλάδος, τὴν μὲν πρὸς ἑώ βλέπουσαν, τείνουσαν δὲ ἀπὸ Σουνίου πρὸς τὴν ἄρκτον μέχρι τοῦ Θερμαίου κόλπου καὶ Θεσσαλονικείας Μακεδονικῆς πόλεως, ἣ νῦν μάλιστα τῶν ἄλλων εὐανδρεῖ, τὴν δὲ πρὸς νότον τὴν Μακεδονικὴν ἀπὸ Θεσσαλονικείας μέχρι Στρυμόνος: (Strabo, Geography, Book 7, chapter 7 8:15)

Synonyms

  1. to abound in men

  2. to be in full vigour

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION