Ancient Greek-English Dictionary Language

ἀχαριστέω

ε-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: ἀχαριστέω

Structure: ἀχαριστέ (Stem) + ω (Ending)

Etym.: From a)xa/ristos

Sense

  1. to be thankless, shew ingratitude
  2. to discourage

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀχαρίστω ἀχαρίστεις ἀχαρίστει
Dual ἀχαρίστειτον ἀχαρίστειτον
Plural ἀχαρίστουμεν ἀχαρίστειτε ἀχαρίστουσιν*
SubjunctiveSingular ἀχαρίστω ἀχαρίστῃς ἀχαρίστῃ
Dual ἀχαρίστητον ἀχαρίστητον
Plural ἀχαρίστωμεν ἀχαρίστητε ἀχαρίστωσιν*
OptativeSingular ἀχαρίστοιμι ἀχαρίστοις ἀχαρίστοι
Dual ἀχαρίστοιτον ἀχαριστοίτην
Plural ἀχαρίστοιμεν ἀχαρίστοιτε ἀχαρίστοιεν
ImperativeSingular ἀχαρῖστει ἀχαριστεῖτω
Dual ἀχαρίστειτον ἀχαριστεῖτων
Plural ἀχαρίστειτε ἀχαριστοῦντων, ἀχαριστεῖτωσαν
Infinitive ἀχαρίστειν
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀχαριστων ἀχαριστουντος ἀχαριστουσα ἀχαριστουσης ἀχαριστουν ἀχαριστουντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀχαρίστουμαι ἀχαρίστει, ἀχαρίστῃ ἀχαρίστειται
Dual ἀχαρίστεισθον ἀχαρίστεισθον
Plural ἀχαριστοῦμεθα ἀχαρίστεισθε ἀχαρίστουνται
SubjunctiveSingular ἀχαρίστωμαι ἀχαρίστῃ ἀχαρίστηται
Dual ἀχαρίστησθον ἀχαρίστησθον
Plural ἀχαριστώμεθα ἀχαρίστησθε ἀχαρίστωνται
OptativeSingular ἀχαριστοίμην ἀχαρίστοιο ἀχαρίστοιτο
Dual ἀχαρίστοισθον ἀχαριστοίσθην
Plural ἀχαριστοίμεθα ἀχαρίστοισθε ἀχαρίστοιντο
ImperativeSingular ἀχαρίστου ἀχαριστεῖσθω
Dual ἀχαρίστεισθον ἀχαριστεῖσθων
Plural ἀχαρίστεισθε ἀχαριστεῖσθων, ἀχαριστεῖσθωσαν
Infinitive ἀχαρίστεισθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀχαριστουμενος ἀχαριστουμενου ἀχαριστουμενη ἀχαριστουμενης ἀχαριστουμενον ἀχαριστουμενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • Ἀλλὰ τῷ Διονύσῳ ἀχαριστεῖν, ὦ Ἀμφιτρίτη, οὐκ ἄξιον. (Lucian, Dialogi Marini, poseidon and nereides, chapter 22)
  • μηδ’ ὅτι τὸ ἐλπιζόμενον οὐ προσέθηκεν ἡ τύχη, καὶ περὶ τοῦ δοθέντοσ ἀχαριστεῖν. (Plutarch, Consolatio ad uxorem, section 8 3:2)
  • Λυσίμαχοσ δὲ ὁ βασιλεὺσ αὐτὸσ μὲν ἦν ἐν ἀσχολίαισ προθυμούμενοσ Ἀντιπάτρῳ βοηθεῖν, εἰδὼσ δὲ τὸν Πύρρον οὐδὲν ἀχαριστεῖν οὐδὲ ἀρνεῖσθαι Πτολεμαίῳ βουλόμενον ἔπεμψε πλαστὰ γράμματα πρὸσ αὐτόν, ὡσ Πτολεμαίου κελεύοντοσ ἀπαλλάττεσθαι τῆσ στρατείασ τριακόσια τάλαντα παρὰ τοῦ Ἀντιπάτρου λαβόντα. (Plutarch, chapter 6 3:2)
  • καὶ περὶ μὲν τοῦ χαρίζεσθαι καὶ ἀχαριστεῖν εἴρηται· (Aristotle, Rhetoric, Book 2, chapter 8 1:1)
  • ἤδη δέ ποτ’ ἐσκέψω εἰ ἄρα, ὥσπερ τὸ ἀνδραποδίζεσθαι τοὺσ μὲν φίλουσ ἄδικον εἶναι δοκεῖ, τοὺσ δὲ πολεμίουσ δίκαιον εἶναι, οὕτω καὶ τὸ ἀχαριστεῖν πρὸσ μὲν τοὺσ φίλουσ ἄδικόν ἐστι, πρὸσ δὲ τοὺσ πολεμίουσ δίκαιον; (Xenophon, Memorabilia, , chapter 2 3:2)

Synonyms

  1. to discourage

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION