Ancient Greek-English Dictionary Language

ἀσχολέω

ε-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: ἀσχολέω

Structure: ἀσχολέ (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to engage, occupy

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀσχολῶ ἀσχολεῖς ἀσχολεῖ
Dual ἀσχολεῖτον ἀσχολεῖτον
Plural ἀσχολοῦμεν ἀσχολεῖτε ἀσχολοῦσιν*
SubjunctiveSingular ἀσχολῶ ἀσχολῇς ἀσχολῇ
Dual ἀσχολῆτον ἀσχολῆτον
Plural ἀσχολῶμεν ἀσχολῆτε ἀσχολῶσιν*
OptativeSingular ἀσχολοῖμι ἀσχολοῖς ἀσχολοῖ
Dual ἀσχολοῖτον ἀσχολοίτην
Plural ἀσχολοῖμεν ἀσχολοῖτε ἀσχολοῖεν
ImperativeSingular ἀσχόλει ἀσχολείτω
Dual ἀσχολεῖτον ἀσχολείτων
Plural ἀσχολεῖτε ἀσχολούντων, ἀσχολείτωσαν
Infinitive ἀσχολεῖν
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀσχολων ἀσχολουντος ἀσχολουσα ἀσχολουσης ἀσχολουν ἀσχολουντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἀσχολοῦμαι ἀσχολεῖ, ἀσχολῇ ἀσχολεῖται
Dual ἀσχολεῖσθον ἀσχολεῖσθον
Plural ἀσχολούμεθα ἀσχολεῖσθε ἀσχολοῦνται
SubjunctiveSingular ἀσχολῶμαι ἀσχολῇ ἀσχολῆται
Dual ἀσχολῆσθον ἀσχολῆσθον
Plural ἀσχολώμεθα ἀσχολῆσθε ἀσχολῶνται
OptativeSingular ἀσχολοίμην ἀσχολοῖο ἀσχολοῖτο
Dual ἀσχολοῖσθον ἀσχολοίσθην
Plural ἀσχολοίμεθα ἀσχολοῖσθε ἀσχολοῖντο
ImperativeSingular ἀσχολοῦ ἀσχολείσθω
Dual ἀσχολεῖσθον ἀσχολείσθων
Plural ἀσχολεῖσθε ἀσχολείσθων, ἀσχολείσθωσαν
Infinitive ἀσχολεῖσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἀσχολουμενος ἀσχολουμενου ἀσχολουμενη ἀσχολουμενης ἀσχολουμενον ἀσχολουμενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • τῶν μὲν οὖν πρακτικῶν ἀρετῶν ἐν τοῖσ πολιτικοῖσ ἢ ἐν τοῖσ πολεμικοῖσ ἡ ἐνέργεια, αἱ δὲ περὶ ταῦτα πράξεισ δοκοῦσιν ἄσχολοι εἶναι, αἱ μὲν πολεμικαὶ καὶ παντελῶσ οὐδεὶσ γὰρ αἱρεῖται τὸ πολεμεῖν τοῦ πολεμεῖν ἕνεκα, οὐδὲ παρασκευάζει πόλεμον· (Aristotle, Nicomachean Ethics, Book 10 94:1)
  • εἰ δὴ τῶν μὲν κατὰ τὰσ ἀρετὰσ πράξεων αἱ πολιτικαὶ καὶ πολεμικαὶ κάλλει καὶ μεγέθει προέχουσιν, αὗται δ’ ἄσχολοι καὶ τέλουσ τινὸσ ἐφίενται καὶ οὐ δι’ αὑτὰσ αἱρεταί εἰσιν, ἡ δὲ τοῦ νοῦ ἐνέργεια σπουδῇ τε διαφέρειν δοκεῖ θεωρητικὴ οὖσα, καὶ παρ’ αὑτὴν οὐδενὸσ ἐφίεσθαι τέλουσ, καὶ ἔχειν τὴν ἡδονὴν οἰκείαν αὕτη δὲ συναύξει τὴν ἐνέργειαν, καὶ τὸ αὔταρκεσ δὴ καὶ σχολαστικὸν καὶ ἄτρυτον ὡσ ἀνθρώπῳ, καὶ ὅσα ἄλλα τῷ μακαρίῳ ἀπονέμεται, τὰ κατὰ ταύτην τὴν ἐνέργειαν φαίνεται ὄντα· (Aristotle, Nicomachean Ethics, Book 10 96:1)
  • καὶ τὸ πένητασ ποιεῖν τοὺσ ἀρχομένουσ τυραννικόν, ὅπωσ μήτε φυλακὴ τρέφηται καὶ πρὸσ τῷ καθ’ ἡμέραν ὄντεσ ἄσχολοι ὦσιν ἐπιβουλεύειν. (Aristotle, Politics, Book 5 282:2)
  • ἔστι δὲ καὶ πολεμοποιὸσ ὁ τύραννοσ, ὅπωσ δὴ ἄσχολοί τε ὦσι καὶ ἡγεμόνοσ ἐν χρείᾳ διατελῶσιν ὄντεσ. (Aristotle, Politics, Book 5 284:2)
  • καταλείπω δὲ τὴν μὲν διατριβὴν Λύκωνι, ἐπειδὴ τῶν ἄλλων οἱ μέν εἰσι πρεσβύτεροι, οἱ δὲ ἄσχολοι. (Diogenes Laertius, Lives of Eminent Philosophers, E, Kef. g'. STRATWN 5:3)

Synonyms

  1. to engage

Derived

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION