Sense

1. to fight from, to fight from, to fight desperately
2. to fight off, decline
3. to drive, off in battle

Examples

• ἔστι δὴ παρὰ τῷ Ἡροδότῳ βασιλεύσ τισ Λυδῶν, ὃν ἐκεῖνοσ Κανδαύλην καλεῖ, Μυρσίλον δὲ καλεῖσθαί φησιν ὑφ’ Ἑλλήνων, τῆσ ἑαυτοῦ γυναικὸσ ἐρῶν, ἔπειτα ἀξιῶν τινα τῶν ἑταίρων αὐτοῦ γυμνὴν τὴν ἄνθρωπον ἰδεῖν, ὃ δὲ ἀπομαχόμενοσ μὴ ἀναγκασθῆναι, ὡσ δὲ οὐκ ἔπειθεν, ὑπομένων τε καὶ θεώμενοσ αὐτήν ‐ πρᾶγμα οὐχ ὅτι σεμνὸν ἢ καλλιλογεῖσθαι ἐπιτήδειον, ἀλλὰ καὶ παιδικὸν καὶ ἐπικίνδυνον καὶ τοῦ αἰσχροῦ μᾶλλον ἢ τοῦ καλοῦ ἐγγυτέρῳ· (Dionysius of Halicarnassus, De Compositione Verborum, chapter 336)
• τὸ μὲν οὖν φιλοκίνδυνον οὐκ ἐθαύμαζον αὐτοῦ διά τὴν φιλοτιμίαν ἡ δὲ τῶν πόνων ὑπομονὴ παρὰ τὴν τοῦ σώματοσ δύναμιν ἐγκαρτερεῖν δοκοῦντοσ ἐξέπληττεν, ὅτι καὶ τὴν ἕξιν ὢν ἰσχνόσ καὶ τὴν σάρκα λευκὸσ καὶ ἁπαλόσ καὶ τὴν κεφαλὴν νοσώδησ καὶ τοῖσ ἐπὶ τοῖσ ἐπιληπτικοῖσ ἔνοχοσ, ἐν Κορδύβῃ πρῶτον αὐτῷ τοῦ πάθουσ, ὡσ λέγεται, τούτου προσπεσόντοσ, οὐ μαλακίασ ἐποιήσατο τὴν ἀρρωστίαν πρόφασιν, ἀλλὰ θεραπείαν τῆσ ἀρρωστίασ τὴν στρατείαν, ταῖσ ἀτρύτοισ ὁδοιπορίαισ καὶ ταῖσ εὐτελέσι διαίταισ καὶ τῷ θυραυλεῖν ἐνδελεχῶσ καὶ ταλαιπωρεῖν ἀπομαχόμενοσ τῷ πάθει καὶ τὸ σῶμα τηρῶν δυσάλωτον. (Plutarch, Caesar, chapter 17 2:1)
• καὶ οὐκ ἀπόχρη σοι ταῦτ’, ὦ γενναῖε, ἀλλ’ ὥσπερ τι καλὸν ἐξειργασμένοσ ὑψαυχενῶν καὶ μεγαληγορῶν περιέρχῃ καὶ μηδὲν ὑφεῖναι τοῦ φρονήματοσ ἀπομαχόμενοσ· (Dionysius of Halicarnassus, Antiquitates Romanae, Books VII-IX, book 7, chapter 46 3:2)
• ὁ δ’ ἀπομαχόμενοσ εἶπε λόγον ὡσ ἄφυκτον, ὅτι μηδ’ ἂν σύ, καίπερ ὢν πατήρ, τῆσ σῆσ Ἀντιόχοσ εἰ ἤρα γυναικόσ, μεθῆκασ ἂν αὐτῷ τὴν γυναῖκα. (Appian, The Foreign Wars, chapter 10 2:4)

Similar forms

• ἀπομαχομένων (5)
• ἀπομαχόμενος (4)
• ἀπομαχόμενοι (4)
• ἀπομαχόμενον (2)
• ἀπομαχομένους (2)
• ἀπομαχομένης (1)
• ἀπομαχόμεναι (1)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.